บอดี้การ์ดหัวใจ (บ้านตัวก.)

  • 98% Rating

  • 38 Vote(s)

  • 579,469 Views

  • 3,690 Comments

  • 2,754 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    59

    Overall
    579,469

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 4 ก็ไม่รู้ว่าใครยั่วใคร (30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13095
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    28 ม.ค. 61

ฉบับ  ebook คลิกที่รูปได้เลยค่ะ

บ้านตัวก.

  

30+ โสดกำลังดี

นิยายสามเรื่องนี้เนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกัน เพียงแค่นางเอกอายุ 30+ เหมือนกันเท่านั้น

    


นิยายโรมานซ์แอคชั่น 





นิยายแนวโรมานซ์ดราม่า

      




Chapter 4

ก็ไม่รู้ว่าใครยั่วใคร

 

 


 

ปลายตะวันเดินลงมาจากบันไดทรงโค้งช้าๆ บรรยากาศยามเช้าไม่ใช่สิ่งที่เธอคุ้นเคยมากนัก เพราะปกติเวลานี้เธอจะยังคงนอนสบายอยู่ใต้ผ้าห่ม แต่วันนี้เธอไม่สามารถที่จะทนนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนที่นอนตัวเองได้ จิตใจมันว้าวุ่นเกินไป เธอใช้เวลาทั้งคืนเพื่อคิดหาแผนการที่จะใช้เล่นงานคู่อริหน้าตาย

ที่ผ่านมาไม่มีบอดี้การ์ดทนเธอได้เกินครึ่งวันเลยสักคน พวกเขา       ทนความเอาแต่ใจบ้าๆ บอๆ ของเธอไม่ได้ และพวกเขาก็เป็นฝ่ายที่ขอลาออกเอง แต่กับคุณอดีตสารวัตรกันธีร์มันต่างกันอย่างมาก เขาไม่เพียงไม่หนีเท่านั้น แต่เขายังไม่สะทกสะท้าน แถมยังโต้ตอบเธอกลับมาด้วยใบหน้านิ่ง   ไร้อารมณ์น่ากวนโมโหนั่นอีกด้วย!

ไม่ว่าเธอจะทำอะไร จะสรรหาวิธีไหนมาเล่นงานเขา ใบหน้านั้นกลับไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยสักนิด อารมณ์สักเสี้ยวก็ไม่มีให้ได้เห็น วันนั้นเธอไม่น่าหลวมตัวไปขอร้องเขาเลย เพราะความอยากเอาชนะของเธอแท้ๆ ที่ทำให้เธอต้องมานั่งปวดหัวอยู่ตอนนี้

เธอยอมรับว่าเขามีฝีมือ แต่เธอไม่ต้องการคนคุ้มกัน ไม่มีใครยอม  เอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยงเพื่อกันกระสุนให้เธอหรอก พวกเขายอมทำก็เพราะเงินจำนวนมากที่พ่อเธอจ่ายให้เท่านั้นแหละ และถ้ามีคนเสนอจำนวนเงินที่มากกว่า พวกเขาก็พร้อมที่จะรับมันและจับตัวเธอใส่พานให้อีกฝ่ายทันที

ก็ทำไมจะไม่รับล่ะ ไม่ต้องเสี่ยงอันตราย แถมยังได้เงินอีกต่างหาก ความคิดนี้ดึงเอาภาพความทรงจำในอดีตให้กลับมาหลอกหลอนเธออีกครั้ง ทำให้มือเรียวที่จับราวบันไดอยู่กำแน่นจนขึ้นข้อขาวซีด

คุณน้อง

เสียงเรียกของแม่บ้านสูงวัยดึงปลายตะวันให้กลับมาอยู่กับความ   เป็นจริง เธอหันไปมองทางเสียงเรียก และไม่แปลกใจนักที่เห็นสีหน้าตื่นตะลึง    กับดวงตาเบิกกว้างที่จ้องกลับมาของแม่บ้านสูงวัย

นี่ดีเท่าไรแล้วที่ป้าทิพย์ไม่ตกใจหัวใจวายตายไปเสียก่อน

แหม ทำหน้าเหมือนเห็นผีกลางวันแสกๆ ไปได้ป้าทิพย์ หญิงสาวเอ่ยขณะขยับเท้าก้าวลงบันไดมาหยุดยืนตรงหน้าแม่บ้านคนเก่าคนแก่     คุณใหญ่ออกไปทำงานหรือยังคะ?”

ตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ เห็นว่ามีประชุมสำคัญ

คนฟังนิ่งไม่ตอบโต้อะไร ดวงตากลมโตไม่ฉายความรู้สึกสักนิดขณะที่สมองทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อคาดการณ์สถานการณ์ในบริษัทส่งออกสิ่งทอของพี่ชายซึ่งรับตกทอดกิจการมาจากคุณตาของทั้งสอง

คงจะเป็นเรื่องต่อสัญญากับลูกค้ายุโรปสินะ หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง

เมื่อกี้คุณน้องว่าอะไรนะคะ?”

ไม่มีอะไรหรอกค่ะ น้องก็แค่บ่นคนบ้างานไปเรื่อยเท่านั้นเอง    ปลายตะวันเอ่ยพร้อมส่งยิ้มไปให้ ก่อนจะถามต่อ แล้วคนอื่นละคะ?”

คุณท่านอยู่ที่สำนักงานตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่กลับเลยค่ะ

รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏบนใบหน้าหวานสวย มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนี่คะ

คุณน้อง ป้าทิพย์เอ่ยด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสารเห็นใจ     ซึ่งมันมีแต่จะทำให้คนฟังรู้สึกสมเพชตัวเองมากขึ้นเท่านั้น

เธอไม่ต้องการความเห็นใจจากใคร โดยเฉพาะคนที่อยู่ในบ้านหลังนี้ เพราะสายตาของพวกเขาล้วนแล้วแต่มองเธอด้วยความสงสารที่เธอ            ไม่ต้องการ

แล้วนี่คุณตำรวจหน้าเหล็กไปไหนซะล่ะคะ?” สีหน้าแสดงอาการงงงวยของแม่บ้านสูงวัยทำให้ปลายตะวันต้องขยายความให้ ก็คุณสารวัตรกันธีร์สุดหล่อมาดเข้มของป้าทิพย์ยังไงล่ะคะ

ป้าทิพย์ลากเสียงอ๋อยาว ก่อนจะรีบเอ่ยต่อ คุณกันธีร์นั่งอ่านอะไร   ไม่รู้อยู่ที่ริมสระว่ายน้ำค่ะ

ปลายตะวันปรายสายตาไปทางสระว่ายน้ำ พร้อมกับความคิดเริ่ม   ก่อตัวอยู่ในหัว ดวงตากลมโตหรี่แคบลงนิดๆ พร้อมกับมุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

คุณน้องจะออกไปไหนหรือเปล่าคะ? ป้าจะได้ไปบอกคุณกันธีร์ให้

ไม่ต้องหรอกค่ะป้าทิพย์ หญิงสาวรีบเอ่ยหยุดแม่บ้านสูงวัยที่ทำท่าจะเดินไปทางสระว่ายน้ำ น้องไม่ได้จะไปไหนหรอกค่ะ ก็แค่ถามดูเท่านั้น    ป้าทิพย์มีอะไรก็ไปทำเถอะค่ะ

ป้าทิพย์ยังยืนมองนายสาวนิ่ง จนปลายตะวันต้องออกปากอีกครั้ง   นั่นแหละถึงจะยอมเดินกลับเข้าไปดูแลความเรียบร้อยในครัวต่อ

หลังจากป้าทิพย์เดินหายลับจากสายตาไปแล้ว ปลายตะวันก็รีบ   หมุนตัววิ่งขึ้นบันไดกลับไปที่ห้องตัวเองอีกครั้ง รอยยิ้มกว้างปรากฏอยู่       บนใบหน้าตลอดเวลาที่เธอรื้อหาของในชั้นวางเสื้อผ้าแบบบิวต์อินภายในห้องซึ่งสร้างแยกเอาไว้สำหรับใช้เป็นที่แต่งตัว

เพราะของทุกอย่างถูกจัดอย่างเป็นระเบียบอยู่แล้ว หญิงสาวจึงใช้เวลาไม่มากนักในการค้นหาของที่ต้องการ รอยยิ้มหวานยิ่งขยายกว้างยิ่งขึ้นขณะที่ในหัวมีภาพคนหน้าตายทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นเธอสวมชุดนี้ และไม่แน่เธออาจจะได้เห็นเขาวิ่งเตลิดเลยก็ได้ ใครจะรู้

คิดแล้วก็ไม่รอช้า ปลายตะวันรีบถอดชุดที่สวมอยู่ออก สวมชุดที่หามาแทน เธอหมุนดูผลงานตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ แล้วยิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิม มือเรียวเล็กยกขึ้นแกะยางที่รวบผมเอาไว้หลวมๆ ออก ปล่อยผมยาวให้ทิ้งตัวสยายสู่ไหล่เปลือย ปลายตะวันใช้มือเสยสางผมให้พองตัวขึ้นอีกเล็กน้อย   มองตัวเองในกระจกจนพอใจ แล้วจึงหันไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขาสั้นมาสวมทับเอาไว้ก่อน

ปลายตะวันเดินออกจากห้องนอนอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่ต่างจากก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง



***


การลงซ้ำเป็นเจตนาของผู้เขียน


****


Chapter 4

ก็ไม่รู้ว่าใครยั่วใคร

 

 


 

ปลายตะวันเดินลงมาจากบันไดทรงโค้งช้าๆ บรรยากาศยามเช้าไม่ใช่สิ่งที่เธอคุ้นเคยมากนัก เพราะปกติเวลานี้เธอจะยังคงนอนสบายอยู่ใต้ผ้าห่ม แต่วันนี้เธอไม่สามารถที่จะทนนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนที่นอนตัวเองได้ จิตใจมันว้าวุ่นเกินไป เธอใช้เวลาทั้งคืนเพื่อคิดหาแผนการที่จะใช้เล่นงานคู่อริหน้าตาย

ที่ผ่านมาไม่มีบอดี้การ์ดทนเธอได้เกินครึ่งวันเลยสักคน พวกเขา       ทนความเอาแต่ใจบ้าๆ บอๆ ของเธอไม่ได้ และพวกเขาก็เป็นฝ่ายที่ขอลาออกเอง แต่กับคุณอดีตสารวัตรกันธีร์มันต่างกันอย่างมาก เขาไม่เพียงไม่หนีเท่านั้น แต่เขายังไม่สะทกสะท้าน แถมยังโต้ตอบเธอกลับมาด้วยใบหน้านิ่ง   ไร้อารมณ์น่ากวนโมโหนั่นอีกด้วย!

ไม่ว่าเธอจะทำอะไร จะสรรหาวิธีไหนมาเล่นงานเขา ใบหน้านั้นกลับไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยสักนิด อารมณ์สักเสี้ยวก็ไม่มีให้ได้เห็น วันนั้นเธอไม่น่าหลวมตัวไปขอร้องเขาเลย เพราะความอยากเอาชนะของเธอแท้ๆ ที่ทำให้เธอต้องมานั่งปวดหัวอยู่ตอนนี้

เธอยอมรับว่าเขามีฝีมือ แต่เธอไม่ต้องการคนคุ้มกัน ไม่มีใครยอม  เอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยงเพื่อกันกระสุนให้เธอหรอก พวกเขายอมทำก็เพราะเงินจำนวนมากที่พ่อเธอจ่ายให้เท่านั้นแหละ และถ้ามีคนเสนอจำนวนเงินที่มากกว่า พวกเขาก็พร้อมที่จะรับมันและจับตัวเธอใส่พานให้อีกฝ่ายทันที

ก็ทำไมจะไม่รับล่ะ ไม่ต้องเสี่ยงอันตราย แถมยังได้เงินอีกต่างหาก ความคิดนี้ดึงเอาภาพความทรงจำในอดีตให้กลับมาหลอกหลอนเธออีกครั้ง ทำให้มือเรียวที่จับราวบันไดอยู่กำแน่นจนขึ้นข้อขาวซีด

คุณน้อง

เสียงเรียกของแม่บ้านสูงวัยดึงปลายตะวันให้กลับมาอยู่กับความ   เป็นจริง เธอหันไปมองทางเสียงเรียก และไม่แปลกใจนักที่เห็นสีหน้าตื่นตะลึง    กับดวงตาเบิกกว้างที่จ้องกลับมาของแม่บ้านสูงวัย

นี่ดีเท่าไรแล้วที่ป้าทิพย์ไม่ตกใจหัวใจวายตายไปเสียก่อน

แหม ทำหน้าเหมือนเห็นผีกลางวันแสกๆ ไปได้ป้าทิพย์ หญิงสาวเอ่ยขณะขยับเท้าก้าวลงบันไดมาหยุดยืนตรงหน้าแม่บ้านคนเก่าคนแก่     คุณใหญ่ออกไปทำงานหรือยังคะ?”

ตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ เห็นว่ามีประชุมสำคัญ

คนฟังนิ่งไม่ตอบโต้อะไร ดวงตากลมโตไม่ฉายความรู้สึกสักนิดขณะที่สมองทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อคาดการณ์สถานการณ์ในบริษัทส่งออกสิ่งทอของพี่ชายซึ่งรับตกทอดกิจการมาจากคุณตาของทั้งสอง

คงจะเป็นเรื่องต่อสัญญากับลูกค้ายุโรปสินะ หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง

เมื่อกี้คุณน้องว่าอะไรนะคะ?”

ไม่มีอะไรหรอกค่ะ น้องก็แค่บ่นคนบ้างานไปเรื่อยเท่านั้นเอง”     ปลายตะวันเอ่ยพร้อมส่งยิ้มไปให้ ก่อนจะถามต่อ แล้วคนอื่นละคะ?”

คุณท่านอยู่ที่สำนักงานตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่กลับเลยค่ะ

รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏบนใบหน้าหวานสวย มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนี่คะ

คุณน้อง ป้าทิพย์เอ่ยด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสารเห็นใจ     ซึ่งมันมีแต่จะทำให้คนฟังรู้สึกสมเพชตัวเองมากขึ้นเท่านั้น

เธอไม่ต้องการความเห็นใจจากใคร โดยเฉพาะคนที่อยู่ในบ้านหลังนี้ เพราะสายตาของพวกเขาล้วนแล้วแต่มองเธอด้วยความสงสารที่เธอ            ไม่ต้องการ

แล้วนี่คุณตำรวจหน้าเหล็กไปไหนซะล่ะคะ?” สีหน้าแสดงอาการงงงวยของแม่บ้านสูงวัยทำให้ปลายตะวันต้องขยายความให้ ก็คุณสารวัตรกันธีร์สุดหล่อมาดเข้มของป้าทิพย์ยังไงล่ะคะ

ป้าทิพย์ลากเสียงอ๋อยาว ก่อนจะรีบเอ่ยต่อ คุณกันธีร์นั่งอ่านอะไร   ไม่รู้อยู่ที่ริมสระว่ายน้ำค่ะ

ปลายตะวันปรายสายตาไปทางสระว่ายน้ำ พร้อมกับความคิดเริ่ม   ก่อตัวอยู่ในหัว ดวงตากลมโตหรี่แคบลงนิดๆ พร้อมกับมุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

คุณน้องจะออกไปไหนหรือเปล่าคะ? ป้าจะได้ไปบอกคุณกันธีร์ให้

ไม่ต้องหรอกค่ะป้าทิพย์ หญิงสาวรีบเอ่ยหยุดแม่บ้านสูงวัยที่ทำท่าจะเดินไปทางสระว่ายน้ำ น้องไม่ได้จะไปไหนหรอกค่ะ ก็แค่ถามดูเท่านั้น    ป้าทิพย์มีอะไรก็ไปทำเถอะค่ะ

ป้าทิพย์ยังยืนมองนายสาวนิ่ง จนปลายตะวันต้องออกปากอีกครั้ง   นั่นแหละถึงจะยอมเดินกลับเข้าไปดูแลความเรียบร้อยในครัวต่อ

หลังจากป้าทิพย์เดินหายลับจากสายตาไปแล้ว ปลายตะวันก็รีบ   หมุนตัววิ่งขึ้นบันไดกลับไปที่ห้องตัวเองอีกครั้ง รอยยิ้มกว้างปรากฏอยู่       บนใบหน้าตลอดเวลาที่เธอรื้อหาของในชั้นวางเสื้อผ้าแบบบิวต์อินภายในห้องซึ่งสร้างแยกเอาไว้สำหรับใช้เป็นที่แต่งตัว

เพราะของทุกอย่างถูกจัดอย่างเป็นระเบียบอยู่แล้ว หญิงสาวจึงใช้เวลาไม่มากนักในการค้นหาของที่ต้องการ รอยยิ้มหวานยิ่งขยายกว้างยิ่งขึ้นขณะที่ในหัวมีภาพคนหน้าตายทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นเธอสวมชุดนี้ และไม่แน่เธออาจจะได้เห็นเขาวิ่งเตลิดเลยก็ได้ ใครจะรู้

คิดแล้วก็ไม่รอช้า ปลายตะวันรีบถอดชุดที่สวมอยู่ออก สวมชุดที่หามาแทน เธอหมุนดูผลงานตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ แล้วยิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิม มือเรียวเล็กยกขึ้นแกะยางที่รวบผมเอาไว้หลวมๆ ออก ปล่อยผมยาวให้ทิ้งตัวสยายสู่ไหล่เปลือย ปลายตะวันใช้มือเสยสางผมให้พองตัวขึ้นอีกเล็กน้อย   มองตัวเองในกระจกจนพอใจ แล้วจึงหันไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขาสั้นมาสวมทับเอาไว้ก่อน

ปลายตะวันเดินออกจากห้องนอนอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่ต่างจากก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #3166 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 14:49
    ปลายตะวันหาเรื่องเก่งจริงๆ ทั้งหาให้ตัวและพี่กัน
    #3166
    0
  2. #2841 Atitaya Muankhala (@mpcdrsz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 22:38
    เธอนี้มันจริงๆเลยนะ ปลายตะวัน
    #2841
    0
  3. #2478 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 22:44
    ฮาาาาาาาาาาาาา
    #2478
    0
  4. #2394 Snook (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 14:35
    ฮาจริงๆนะ
    #2394
    0
  5. #1855 jeje jeje (@jejejeje) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 13:39
    ขำๆ นางเอก ชีช่างเลิศจิงๆ
    #1855
    0
  6. #1575 ชะเอิง-เอิงเอย (@pratsanee77) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 02:03
    ว่ายน้ำไม่เป็น ก๊าก ฮ่าๆๆๆๆ
    ความคิดในหัวที่ต่างกันสุดขั้วนี่เองทำให้เกิดอารมณ์คนละแบบ
    #1575
    0
  7. #1290 นานะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 11:23
    นางเอก แบบฮาอ่ะ นางพยายามยั่วสุดฤทธิ์
    #1290
    0
  8. #524 Faye Bee WS (@febie) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 21:44
    เงิบไปเลยอ่ะ ตลกจัง นางเอกน่ารักและต๊องขนาดนี้ไม่หวั่นไหวจริงๆหรอ
    #524
    0
  9. #492 fsn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 12:53
    โห คนเรา ช่างเด็กได้โล่ห์ อยากแกล้งแต่ชาวบ้าน ไม่นึกถึงผลตามมา
    #492
    0
  10. #475 นางสาว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 12:30
    นางขะแกล้งเขาจนไม่มีสติละ 55555555
    #475
    0
  11. #474 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 03:26
    โอ๊ะ โอ่ มายั่วประสาทอ่ะดินายกัณต์ หฟยั่งงี้ต้องเฆี่ยนด้วยไม้เรียวซักทีล่ะม้าง ถ้าเป็นคนอื่น มิพุ่งเข้าไปหาเรอะ
    #474
    0
  12. #473 TeddyyPooh (@teddypooh00) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 00:06
    555555555555555555
    #473
    0
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #470 Fharary Topitak (@fharary) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 23:11
    คือ ปลายตะวันตลกอ่ะ 5555
    #470
    0
  15. #469 คุณนาย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 21:32
    ชอบจังนิยายน่ารักมาก
    #469
    0
  16. #468 Comcaes Ah (@comcase) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 20:19
    นางเอกไม่สวยพอ หรือพระเอกตายด้าน แต่ชอบจ้า
    #468
    0
  17. #467 Praowwii Vithayapat (@praowwii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 19:29
    ตลกนางเอกกับเหตุผลที่อ้าง 555
    #467
    0
  18. #465 Eight (@eight8) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:59
    5555555 รออ่านค่ะ ^^
    #465
    0
  19. #464 'Maylymay' (@pung_may) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 17:28
    คุณกันไม่ตอบสนองเลยยย
    #464
    0
  20. #463 ลูกแมวตัวน้อยๆ (@noramonj) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 15:46
    นั่นดิว่ายไม่เป็น แล้วบอกว่าจะมาว่ายน้ำ งง
    #463
    0
  21. #462 nana_123 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 15:14
    มายั่วคุณกันคะ>
    #462
    0
  22. #461 ลูกเจี๊ยบ (@gerjeab) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 13:58
    คุณกันธีร์น่ารักสุดๆๆๆๆ
    #461
    0
  23. #460 pichamonbo (@pichamonbo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 12:16
    เปนกำลังใจให้ไร้ท์นะคะ สู้ๆค่ะ
    #460
    0
  24. #459 pichamonbo (@pichamonbo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 12:15
    555555 ตลากนางเอกจังงงง คุนกันก้นิ่งซะ สงสัยมีเจ้าหนูน้อยศศิกานต์คนเดียว ทำไห้คุนกันมีอารมได้ 5555
    #459
    0
  25. #458 k_he (@k_u_k_k_i_k) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 09:06
     ข่ำตรงว่ายน้ำไม่เป็นนี้แหละ 55555
    #458
    0