มาดามคานทอง (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 8)

ตอนที่ 7 : Chapter 7 : ความซวยเด้งที่ห้า (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47,877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 189 ครั้ง
    5 ต.ค. 62


**มีคำผิดช่วยเตือนด้วยน้าาา**
โอ้ยรีดไม่ค่อยเม้น ไม่มีแรงแต่งนิยายเลออออออ หึหึ












 


 




บทที่ 7  ความซวยเด้งที่ห้า

หากจะถามว่าตรีประดับเคยหวาดเสียวกับอะไรที่สุดในโลก เธอสามารถตอบได้ในทันทีว่าการนั่งรถมาโรงพยาบาลในวันนี้นี่แหละที่หวาดเสียวมากที่สุด เพราะนอกจากปุริมจะไม่ยอมแตะเบรกเลยตั้งแต่ออกมาจากวัดจวบจนโรงพยาบาล เขายังขับรวดเร็วราวสายฟ้าฟาด ไม่ยอมพูด ไม่หือไม่อือ ทำเพียงใช้มือข้างหนึ่งกุมมือของเธอเอาไว้ กุมแน่นราวกับกำลังส่งผ่านกำลังใจมาให้คนที่กำลังรู้สึกทรมานเช่นเธอ

             เมื่อแลนโรเวอร์คันหรูเลี้ยวปราดเข้ามายังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด คนเป็นหมอก็รีบก้าวลงจากรถ เขาวิ่งอ้อมมาอุ้มตรีประดับลงไป เหล่าบุรุษพยาบาลที่ยืนรอดูสถานะการณ์อยู่หน้าตึกฉุกเฉินส่งเสียงโวยวายให้อีกคนนำเตียงนอนมา ก่อนแต่ละคนจะยกมือไหว้หมอหนุ่ม ซึ่งพวกเขาจำได้ดีกว่าเป็นนายแพทย์ของโรงพยาบาล

             “ฉุกเฉินด่วนเลย”

            น้ำเสียงที่มักรักษาระดับความมั่นคงไว้เสมอดูเข้มขึ้นจนคนฟังทั้งหลายรีบพยักหน้าตาม ก่อนเตียงโรงพยาบาลจะถูกเข็นเข้าไปตามทางเดิน ซึ่งบุรุษพยาบาลอีกคนเปิดประตูห้องฉุกเฉินไว้รอรับแล้ว

            ภายในห้องฉุกเฉินคือความวุ่นวายมากกว่าอะไรทั้งหมด เหล่านางพยาบาลและหมอเดินกันขวักไขว่เพราะเคสเร่งด่วนมากมายที่อยู่รายล้อมตัว ทว่าตรีประดับกลับไม่ได้สนใจจะมองดูสถานที่ที่ทั้งชีวิตยังไม่เคยได้เหยียบเข้ามา นั้นเพราะเธอกำลังปวด ปวดบริเวณท้องน้อย ปวดเหมือนกับลำไส้หรืออะไรซักอย่างภายในนั้นกำลังบิดตัวและขาดออกจากกัน!

            “อ้าวปุณณ์! เป็นอะไรมา”

            ทันใดนั้นนายแพทย์ท่าทางดีคนหนึ่งก็ปราดเข้ามายังบริเวณเตียงของตรีประดับ ปุริมที่อยู่ข้างกายหญิงสาวไม่ห่างหันมองไปที่นายแพทย์คนนั้น ใบหน้าร้อนใจอย่างที่น้อยครั้งใครจะได้เห็นปรากฏขึ้น นั้นทำให้นายแพทย์นิธิชัย เพื่อนหมอของชายหนุ่มมองอย่างแปลกใจ แน่นอนว่าเขายิ่งเร่งดูเคสตรงหน้าเข้าไปด้วย

         “นนท์ เพื่อนฉันปวดตรงท้องน้อย”

นิธิชัยรีบเดินเข้าไปประชิดตัวตรีประดับ ก่อนจะใช้สเตโทสโคป (Stethoscope) อุปกรณ์ซึ่งมีหน้าที่ช่วยหมอในการฟังเสียงจากภายในของร่างกายแตะไปเหนือเนินอกของเธอเบาๆ ก่อนหมอผู้มาใหม่จะเริ่มซักประวัติคนไข้ขณะขออนุญาตคลำไปตามท้องของตรีระดับ ซึ่งทุกๆคำถามที่ออกจากปากหมอ ปุริมเป็นผู้ตอบแทนให้หมด

“ปวดท้องน้อยด้านไหนครับ”

“ซ้าย”

“เคยปวดแบบนี้มาก่อนไหมครับ”

“ไม่เคย”

“คนไข้เคยมีลูกมาก่อนไหมครับ”

“ไม่!”

นิธิชัยถอดสเตโทสโคปออกจากสองหู ก่อนจะหันมองปุริมที่ยืนอยู่ข้างๆ “ญาติผู้ป่วยออกไปรอข้างนอกไหม อย่ามารบกวนการรักษาของฉันนาปุณณ์

“อืม”

แพทย์ฉุกเฉินส่ายหน้าอย่างนึกขำ ก่อนจะหันกลับมาที่หญิงสาวซึ่งนอนใบหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียง

“อาการปวดท้องลักษณะแบบไหนครับ”

“ปวดมากค่ะหมอ ไม่เคยปวดแบบนี้มาก่อนในชีวิต”

“รู้สึกคลื่นไส้ไหม”

“ไม่ค่ะ มีแค่ปวด”

“ปวดตรงไหนชี้ตำแหน่งให้ผมดูที”

ตรีประดับจับมือนิธิชัยก่อนจะลากไปยังบริเวณที่เธอร้าวระบม หมอหนุ่มลองกดเบาๆบริเวณนั้นเพื่อหาก้อนหรืออะไรบางอย่างเพื่อประกอบการวินิจฉัย ทว่านั้นทำให้ตรีประดับหลุดครางออกมาอย่างทรมาน แน่นอนว่ากิริยานั้นทำให้ปุริมรีบห้ามมือของนิธิชัยไว้ เป็นเหตุให้หมอฉุกเฉินยกมือของอภัยเพื่อนตัวเองทันที

“โทษทีๆ เอ่อ คนไข้มีเพศสัมพันธ์ครั้งสุดท้ายเมื่อไรครับ”

ทว่าจู่ๆคำถามที่ดังมาจากปากหมอนิธิชัยกลับทำให้ทั้งตรีประดับและปุริมชะงักพร้อมกัน โดยเฉพาะคนปวดที่แทบจะหายปวดไปเลยในทันที

"เอ่อคือ…ไม่ได้มีมาพักหนึ่งแล้วค่ะ

ตรีประดับตอบเสียงแผ่วพลางหลบสายตาปุริม ก่อนเธอจะเห็นชายหนุ่มเดินถอยออกไป คล้ายไม่อยากรับฟังเรื่องราวใดๆต่อจากนั้น

“…แล้วประจำเดือนครั้งล่าสุดล่ะครับ มาเมื่อไร”

“เดือนนี้ ยังไม่มาค่ะ…”

สิ้นเสียงตรีประดับหมอนิธิชัยก็ปล่อยมือออกจากท้องน้อยของเธอ ขณะที่ปุริมซึ่งยืนหันหลังอยู่อีกด้านกำหมัดแน่นและมันกำลังสั่นเบาๆ ราวกับเขากำลังเก็บกดความรู้สึกบางอย่าง พลันนั้นภาพใบหน้าของตรันแฟนเก่าของคนบนเตียงก็ผุดขึ้นในหัวอย่างช่วยไม่ได้ ตามต่อด้วยใบหน้าของชายหนุ่มคนอื่นๆ ทั้งที่หญิงสาวเคยคบแบบจริงจัง และที่คบเพียงไม่กี่วันไม่กี่ชั่วโมง

ตรีประดับหน้าแดงวาบก่อนจะพลิกใบหน้าไปอีกทาง เธอกัดฟันแน่นพลางหลับตาลง รู้สึกอับอายต่อความจริงบางอย่างที่กำลังจะถูกเผยต่อหน้าปุริม

นิธิชัยมองแผ่นหลังของเพื่อนหมอที่ยืนอยู่ห่างออกไป เขาค้นพบความผิดปกติเข้าแล้วและคาดว่าตนวินิจฉัยจนเจอโรคที่ตรีประดับเป็น แต่ดูเหมือนเพื่อนของเขาไม่พร้อมฟังมันเท่าไร เขาจึงหันกลับมาที่หญิงสาวตามเดิม

“จากที่หมอตรวจเบื้องต้น อาการปวดของคนไข้น่าจะเกิดจาก…การตั้งครรภ์นอกมดลูกครับ”


 

เสียงของนิธิชัยดังสะท้อนอยู่ในใจของปุริม เขาปิดเปลือกตาลง พยายามสงบความรู้สึกบางอย่างที่พุ่งพล่านอยู่ตรงอกซ้าย ทว่ายังไม่ทันที่ใครได้พูดอะไร เสียงโวยวายของตรีประดับผู้ที่ถูกวินิจฉัยว่าท้องนอกมดลูกก็ดังขึ้น

“ท้องนอกมดลูก?! หมอเลว! แกพ่นอะไรออกมาหะ!!!”

คนหลับตาแน่นรีบหันกลับไปมองทางด้านหลัง และเขาพบว่าตรีประดับได้ยันกายขึ้นนั่งแล้ว ซ้ำเธอยังมองเขม่งมาที่หมอนิธิชัยอย่างโกรธแค้นและรังเกียจ

“เอ่อ ก็คนป่วยมีอาการปวดท้องน้อย แล้วประจำเดือนก็ไม่มา หมอเลยคิดว่า…”

“หุบปาก! ปุณณ์ ไอ้หมอนี่คือเพื่อนแกใช่ไหม!” ตรีประดับถามอย่างเกรี้ยวกราด ก่อนจะชี้มือไปทางหมอนิธิชัยที่เริ่มทำตัวไม่ถูก “แกสั่งลาเพื่อนแกไว้ตั้งแต่ตอนนี้เลยนะ เพราะปากแบบนี้อยู่ไม่ถึงพรุ่งนี้แน่! ถ้ามันก้าวออกนอกโรงบาลเมื่อไร ฉันจะให้พ่อเอาปืนมายิงกรอกปาก!”

นางพยาบาล หมอคนอื่นๆ และผู้ป่วยที่ร้องครวญครางเพราะความเจ็บหยุดเสียงและทุกสิ่งอย่างที่ทำในทันที ต่างหันมามองที่ตรีประดับ ผู้หญิงซึ่งลืมสิ้นแล้วว่าตนกำลังปวดท้องอยู่

“ปริม ใจเย็น”

ปุริมเดินเข้าไปใกล้ตรีประดับ หวังให้อีกฝ่ายเย็นลงและยอมรับในคำวินิจฉัย ทว่าเธอกลับไม่ผ่อนอารมณ์ลงเลย ยังคงมองนิธิชัยอย่างกินเลือดกินเนื้อ ถ้าสายตาของเธอคือปืน หมอฉุกเฉินเพื่อนของเขาคงโดนยิงพรุนไปทั้งตัวแล้ว

“เย็นบ้าบออะไร แกลองฟังที่เพื่อนแกพูดสิ ท้องนอกมดลูก!” เธอกล่าวซ้ำคำที่ทำให้เจ็บใจก่อนจะหันไปตวาดหมอฉุกเฉิน “ฉันจะท้องได้ยังไง ในเมื่อมดลูกฉันมันไม่ได้ใช้มาเป็นปีๆแล้วไอ้หมอบ้า!”

คำประกาศอย่างลืมอายทำให้ปุริมชะงัก ก่อนความรู้สึกหนักๆในใจจะคลายลงแม้จะไม่ทั้งหมด

“หมายความว่าไง”

ตรีประดับที่กำลังโกรธจนตัวสั่นหันมาสะบัดมือปุริมที่เข้ามาจับเธอเอาไว้ไม่ให้ลงจากเตียงไปทุบตีเพื่อนของเขา

“แกก็โง่ด้วยอีกคนเหรอ! ไม่ได้ใช้มาเป็นปีๆ ก็หมายความว่าไม่ได้มีอะไรกับใครมาเป็นปีๆ เหอะ มดลูกฉันมันแทบจะมีหยากไย่มาเกาะอยู่แล้ว! เพื่อนแกกลับมาบอกว่าฉันท้องนอกมดลูก! แกไอ้แว่น! แกต้องตาย ตายด้วยน้ำมือของฉัน!”

หญิงสาวว่าพลางชี้นิ้วอันสั่นระริกไปที่หมอนิธิชัยที่เดินถอยหลังอย่างหวาดกลัวไปนู้นแล้ว ทว่าในขณะนั้นเองที่ความเจ็บปวดยามก้าวเท้าเดินแทรกลึกเข้าสู่ท้องน้อยของตรีประดับ ร่างแบบบางของคนโกรธจัดทรุดลงกับพื้น แต่ความทรมานของเธอก็ถูกปุริมโอบอุ้มไว้ในทันที

“อยู่ให้มันนิ่ง!ๆ”

ชายหนุ่มดุขณะพาตรีประดับที่กำลังกัดฟันกดความเจ็บกลับขึ้นไปนอนบนเตียง ก่อนเขาจะหันไปทางนิธิชัยพร้อมสายตาอาฆาตไม่แพ้หญิงสาว

“ไอ้นนท์!”

“เออ! ไหว้ล่ะวะฉันกลัวพวกแกแล้ว รออยู่นี้ เดี๋ยวไปตามพี่ทศมาดูให้!”

นิธิชัยกล่าวถึง ‘ทศพล’ แพทย์รุ่นพี่ซึ่งเป็นหมอสูติของเขา ก่อนจะวิ่งอย่างรวดเร็วออกจากห้องฉุกเฉิน ไม่หันกลับมามองสองคนด้านหลังที่กำลังจ้องเขาราวกับอยากจะฆ่าให้ตายอีกเลย

ตรีประดับที่กลับไปนอนตัวง้อเป็นกุ้งอีกครั้งมองตามร่างสูงลนลานของนิธิชัยไป ก่อนเธอจะร้องถามชายหนุ่มที่ยืนมองเธอโดยไม่พูดอะไรอยู่ข้างๆเตียง

“ไอ้หมอแว่นนั้นจะไปไหนน่ะ!”

“…ไปตามพี่ทศมาตรวจอาการ...พี่ทศเป็นหมอสูติ”

“เขาเป็นผู้ชาย“”

ปุริมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของตรีประดับ เขากำลังคิดอะไรมากมายในหัว แต่ก็เก็บงำเอาไว้ ทำเพียงตอบกลับประโยคที่เธอถามออกไป “อืม”

ตรีประดับนิ่งไปครู่ เธอกำลังคาดน่าว่าการมาของหมอสูติคือมาทำอะไร ปกติคนที่จะเข้าพบสูตินารีแพทย์ก็เพื่อให้หมอตรวจภายในอะไรทำนองนั้น….เฮ้ยเดี๋ยว!

ตรวจ!

ภาย!

ใน!

เหรออออ!!!

“ฉันไม่ตรวจภายในน่ะปุณณ์!”

หญิงสาวหันขวับและเอ่ยค้านทันควัน ทว่าหมอหนุ่มที่ยืนมองเธออยู่ตลอดกลับไม่สนใจท่าทีต่อต้านการรักษานั้น

“…ทำไม”

ตรีประดับหน้าแดงวาบอีกครั้ง เธอขยับตัวไปมาอย่างอึกอัก ไม่อยากพูดอะไรออกไปให้อีกฝ่ายได้ใจ แต่ถ้าไม่บอกก็ต้องแหกแข้งแหกขาให้คนอื่นดูน่ะสิ ม้ายน้า

“ก็ ฉันเป็นผู้หญิง จะ...จะให้ผู้ชายมาตรวจภายในได้ยังไงกันเล่า!”

ปุริมมองคนหลบสายตา ก่อนจะตอบกลับไปตามความเป็นจริง “คนเป็นหมอเขาไม่มานั่งคิดอะไรแบบนั้นกันหรอก”

“แต่ฉันถือนี้!”

“มันไม่ใช่เรื่องน่าอาย”

“แต่ฉันอาย!”

“เพราะผู้หญิงไทยมัวแต่คิดแบบแกไง ถึงได้เป็นโรคมะเร็งปากมดลูกกันเต็มไปหมด”

ตรีประดับมองอีกฝ่ายที่ทำราวกับว่าการที่เธอไม่ยอมตรวจภายในนั้นเป็นความคิดที่ไร้สาระ พลันนั้นคนกำลังปวดก็นึกโมโหขึ้นมา หน๊อย ทำไมหมอโรงบาลนี้ถึงพูดจาไม่เข้าหูเธอซักคนเลยนะ!

“แกก็พูดได้สิ แกเป็นผู้ชายแต่ฉันเป็นผู้หญิง อีกอย่างไอ้ที่ตรงนั้นน่ะ จะไปเปิดให้ใครต่อใคนเห็นง่ายๆได้ยังไง!”

ปุริมฟังอีกฝ่าย ก่อนตอกกลับด้วยประโยคอารมณ์ซึ่งมันกรุ่นและคลุ้มคลั่งอยู่ในใจของเขามานาน “เปลี่ยนแฟนเป็นว่าเล่นขนาดนั้น ไม่น่าจะถือเรื่องแบบนี้แล้วนะ”

ตรีประดับหูผึ่งยามถูกปุริมพูดจี้ใจดำ เขามีสิทธิมาประชดเธองั้นเหรอที่เธอคบผู้ชายหลายต่อหลายคน อีกอย่างนะ สาเหตุที่เธอต้องเอาตัวไปผจญกับคนพวกนั้น มันก็เพราะตัวเขาล้วนๆไม่ใช่เหรอ นี้เขาลืมเรื่องตอนนั้นไปแล้วหรือยังไง!

ตรีประดับมองคนตรงหน้าอย่างไม่พอใจที่เขามาว่าเธอ สุดท้ายเธอพลั่งปากออกไปอย่างต้องการปกป้องตัวเอง

พลั่งปากเป็นประโยคที่จะทำให้เธอนึกอายไปตลอดชีวิต!

“ถึงฉันจะคบผู้ชายเยอะจะเปลี่ยนแฟนเป็นว่าเล่น แต่แฟนคนเดียวที่ฉันยอมมีอะไรด้วยก็มีแค่แกคนเดียวเท่านั้น!! ถ้าคิดว่าคนอย่างฉันจะมั่ว ก็เชิญเอาหัวไปกดขี้วัวตายได้เลย!!

กล่าวจบหญิงสาวก็เชิดใบหน้าขึ้นอย่างไม่ยอมให้ใครมาว่าได้ ทว่าเมื่อพูดออกไปและได้ความเงียบตอบกลับมา สมองของคนคิดแต่จะปกป้องตัวเองก็เริ่มสำนึกรู้สึกตัวว่า...ได้พูดเรื่องน่าอายออกไป!

“อ๊ะ!”

ตรีประดับยกมือขึ้นกุมปากตัวเอง มองอย่างตกใจไปที่ปุริม บุคคลหน้าตายที่ยังคงทำหน้านิ่ง ทว่าในความนิ่งนั้นเธอดูออกว่าเขาเองก็ตกใจอยู่ไม่น้อยเช่นกัน ซ้ำบริเวณแก้มยังแดงเรื่ออีกด้วย อ้ากก

คนเผลอสารภาพความลับออกไปรู้สึกหน้าร้อนผ่าว เธอควานหาผ้าห่มมาปิดๆหัวตัวเองเอาไว้ ไม่อยากสบตา ไม่อยากมองหน้าไอ้หมอแสนเลวที่ยังยืนมองเธอไม่กระดิกตัวอยู่อย่างนั้น!

ฉันพูดอะไรออกไปวะเนี้ยยย พ่อจ๋าช่วยปริมด้วยยยย

‘พรืดดดดด!’

แต่ตรีประดับก็กรีดร้องอยู่ในใจได้ไม่นาน เพราะเสียงรูดม่านรอบเตียงได้บังเกิดขึ้น เธอรีบพลักผ้าที่ใช้คลุมหัวอยู่ออกไป พบว่าตอนนี้หมอหนุ่มซึ่งเป็นรักแรกและผู้ชายคนแรกของเธอ กำลังรูดม่านสีครีมของโรงพยาบาลปิดรอบเตียงเธออยู่

“ทะ…ทำอะไรน่ะ!”

“ถอดกางเกงในออก”

“ห๊าาา”

“ในเมื่อพูดมาถึงขนาดนั้น...คิดว่าฉันจะยอมให้หมอคนอื่นมาตรวจอีกเหรอ”

“มะ ม้ายยยยยยย!!!!”

คนที่เดินผ่านไปผ่านมารอบนอกมองม่านโรงพยาบาลที่ขยับไหวไปทางนั้นทีทางนี้ทีอย่างสนอกสนใจ เสียงโวยวายที่ดังลอยมาว่า ‘ตรงนั้นไม่ได้ อย่าจับตรงกลาง ขนข้างล่างมันพันกันแล้ว!’ ทำให้เหล่านางพยาบาลแถบนั้นหน้าแดงเรื่อเพราะคิดไปไกล แต่แล้วความวุ่นวายทั้งหมดก็ดูเหมือนจะจบลง เมื่อร่างลนลานของนิธิชัย เดินนำแพทย์หญิงหม่อมราชวงศ์กนกวลี วายะวงศ์เข้ามาภายในห้องฉุกเฉิน

------------------------------
เตรียมปรบมือต้อนรับพี่หมอทศ และคุณหญิงก้อยจากเรื่อง พระพายทายรัก แจ๊ะ กรี๊ดดดดด
ฝากเพจด้วยจ้า จะแจ้งอัพนิยาย + ลง NC ในนั้นน้า คลิ๊ก! >>  เพจเฌอมา <<

Ozon_OO : คำแปลว่าถูกใจใช่ก่อออ
KatePale : นาๆ ให้หัวใจมันกระชุ่มกระชวยยย
m i n t * :ต้องเข้าใจนะ หางมันไม่ค่อยได้ใช้งาน 555
โรตี กับ กะปิ :ก็มีกับหมอปุณณ์คนเดียวงายยยยยย อ้ายๆๆ
Tee_Teemaporn : ดีใจที่ชอบจ้าาา เอาใจช่วยมาดามมดลูกหยากไย่ด้วยเน้ออ
lin elle : มาเบาๆ 55
พี่ของฟูฟู่ : ต่อแล้วน้าๆๆ
Serenezz : เม้นนี้ดีหน่อย เม้นก่อนหน้าบอกนางเอกกระเพาะปัสสาวะอักเสบ 555555
นิว : ถูกใจตรงหยากไย่สินะ!
Liona Am : เสียงสูงงี้แปล่ว่าอ่านพระพายมาใช่ปะะะ
BiShamon : ดีใจๆๆๆ ฝากติดตามด้วยน้าาา
tob y : เล่มออกงานหนังสือต้นปีหน้าจ้า ถ้าจบทันนะ 55
Mz.Tita : ไม่ได้เป็นญาติกัน แต่คนแต่งคนเดียวกัน คนแต่งนิสัยแบบนี้ กร๊ากกก
Riboflavin : เอานาๆ ให้หัวใจมันเต้นแรงบ้างง เลือดสูบฉีดมันดี๊
july5 :ขอบคุณมากๆคร่าา ฝีมือยังต้องพัฒนาอีกเยอะเลย อ่านไปติไปได้น้า แต่อย่าติแรง หัวใจไรท์มันน้อยนิ๊สเดียววว
bewbeii : มีคนอินบ็อคมาบอกในเพจว่า ใจหายจนกินข้าวไม่ลง อ้าวบาปกรรมเฉยเลยเรา 555
Konkanok Ritsribun : ไม่ซิง โดนหมอปุณณ์เจิมไปล้าววววว อ้ายๆๆๆ
94993 : 55555 โอ๋ รักหรอกจึงหยอกเล่นนน เป็นนักอ่านเฌอมาต้องทำใจเว้ยย เดียวมันมีอีก อ้าวว
JanyaRuadrew :หมอทศไม่ค่อยมา หมอก้อยอะมาบ่อย เฮ้ยยยย
Pand๏ra : เธอทำฉันขำ กำกรีากลั่นห้องเลยย ให้นางเอกฉันเป็นโรคที่ไฮโซกว่าเน้จะได้ไหม!!!
Loris. : ขี้เกียดคิดชื่อหมอสูใหม่แล้ว ไหนๆก็ไหนๆ จัดพี่ทศซะเลย
pawenut :  ขวัญเอ้ยขวัญมา ขวัญเอยจงมาอยู่กับตัววว
ติ๊กจ้า : ลุ้นอยู่สินะ อิอิ
ธรมาน : กร๊ากกกก เอานาๆๆๆ
Fenemachy : เดินทางไปไหนแจ๊ะ ไรท์บิน 29 นี้ยังไม่ได้จัดกระเป๋าเลยยยย กรี๊ดดด
PRINCEZpunch : อย่าทำแบบนั้นเดี๋ยวแม่ลงมาตัดเน็ตไม่ให้เล่น !!!!
พี่น้อย0105 : พี่น้อยยย นางเอกเฌอมาไม่มั่วนะแจ๊ะ อ่านใหม่เดียวนี้
paphapin1234 : ตรงนี้มีคนกรีดร้องงง 555
อ้อนจัง : ไอตรันเหรอ มันไม่มีค่าหร๊อกกกก
เมเปิ้ล : พวกโวยวายเอ้ยยย โดนไรท์หลอกแล้วว แบร่ๆๆ
bansoi4 : มันชื่นหัวใจจจจจจจเจงๆ เวลามีคนบอกรอเล่มเนี้ยยยยย
pim_jutamas : เอาใหม่ ไม่เก็ท 55
icecez : มาต่อแล้วนาาา
seeeiceee : อ่านใหม่แล้วมาบอกว่าชอบมั้ยยย
bbaitonggggg : ไม่ถึงขนาดน้านน
arkazeee : มะช่ายยย เสดหมอไปล้าววว
RawiK : หมอปุณณมันร้ายนะ บอกเลยยย ระวังง
somsanit : อัพละน้าาา
JPPink : ช่ายซี่ ฉันทำไรมันก็ผิดหมดทู้กอย่างงงง กระซิกๆ
pawenut : อุว่ะฮ่าๆๆๆๆๆ
Sid686951 : ถถถถถถถถ กู้ระเบิดให้แล้วน้าาา
DawThipsuda : โดนหมอเจิมไปแล้วคือเรื่องเจงงงง
tri_kwan : ขอเวลาฉันหน่อย ฉันหยิบแว่นมาใส่แล้วเนี้ยยย // ใส่แว่นคือเริ่มทำงาน
cherry_curve : หมอไม่มั่วนะ หมอวินิจไปตามรูปการและคงามน่าจะเป็น 555
P'_n Bd2. Gt # ๗  : มาดามกำลังแย่่
Miniko song : เดี๋ยวตีเลยพี่ปุ้ม!!
ฮอตเทส : มีคนรู้ทันนน
JanyaRuadrew :ท้องแน่ ท้ายเรื่อง อิอิ
แพนด้ากินใบไผ่ : รอเคลมตัลลอดดดด
Fon Proy : ช้านไม่ได้ทำไรเลยยยย 5555 อ่านใหม่ค่ะๆๆ
tien-tien : ไม่เหมือนที่คุยกันไว้ที่หนาา
Koy Jung :ไม่ทันล้าวววว หมอมันเปิดไปก่อนมครเพื่อนเล้ยยย
proudvi : คิดผิดแล้วยาหยี่
Milk_Prac : คือว่ามันแบบว่าาา
R46461678 : 555 ใช้เม้นเดียวกับในเพจปะเนี้ยยยย
mamo72 : โธ่ๆ ไม่ชอบดราม่าใช่ไหม นิยายเฌอมาดรา่มา่น้อยน้าา ไม่ต้องกลัวๆๆๆ
เด็กฝันกลางวัน : หมอเหรอจะเสียใจ ตอนนี้นางแค่สลดกับเรื่องที่เคยทำ รออีกหร่อยเถอะ ไอ้ปริมไม่ทันหมอหร๊อกกก
ji_noi : ใจเย็นพวก ตอนนั้นเริ่มตอนมันต้องแต่งหน้ากันโหน่ยยย
aranyaorchid : งั้นตามเรามา เพราะทุเรื่องจะแนวบ้าบอแบบนี้ล่ะ ตัดสินใจแล้วว ถถ
JueLoveT : จัดชุดใหญ่ให้แล้วน้าาา
nanii : รักคอมเม้นนี้ จะอ่านเจอที่ไรท์ตอบไหมน้า ขอบคุรมากๆนะคะ
hamtaroaee : คะคือว่าาา ช่วงนี้จะบินไปเที่ยวบ่อย เตรียมนู้นเตรียมนี้ ไม่ยอมทำงานเลยแงๆ บก จะฆ่าอยู่แล้ววว ยังไงเข้ามาช่วยเม้นเร่งๆๆๆกันได้นะคะ กร๊ากกก
94993 : ชมพู่มิด้ายยย แก่ไปค่า พระเอกจะแก่ตามไปด้วยเพราะแต่งให้รุ่นเดียวกัน มันจะไม่อินอ่า
Loris. : ครบเลยมะนางเอกเฌอมา
เพ้อ :เดี๋ยวจัดให้!!!
Amy Wongkamolsersh : มุขอะไรมาอธิบายหน่อย ไม่เข้าใจจริง 55
Noobai : จริงน้าา น๊อร้ากกก
เกษรา : อฐิฐานเอานะพวกเรา 55
jeauan : อย่าไปสงสารหมอ หมอแม่งร้ายนะ
Loveyou Nuunoy : ก็คนมันไม่รู้ พลักหัวหมอเลย 555
นุ้ย: ตรวดภายในๆ ทางหมอเลยย
fsn : คนมันมีความผิดติดตัววว
KunG_GG : รับทราบคร่าาา
Ratti_Mew : ห๊ะ
ภาาา :ใช่ คุณมาถูกทางแล้ววว
bewbeii : เอาไง! ตบเลยดีไหม!
aranyaorchid : 5555 มองการไกลไง
NichThaNuT : ให้เก็นไวเรื่องก้จบน่ะเส้




 

 ผลงานของเฌอมา 










 ฝากเพจด้วยจ้า 





 



 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลง
หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 189 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,240 ความคิดเห็น

  1. #13072 K.One (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 01:01
    หวง... เข้าใจไม๊... 555
    #13,072
    0
  2. #12124 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 17:05
    โอ้ยขำ5555
    #12,124
    0
  3. #11693 Parkjimin19 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 00:11
    ขนข้างล่างมันพันกันแล้ว โอ๊ย555555
    ปล.ไรต์จ๋า ยังมีตำผิดอยู่นิดนึงน้าม
    #11,693
    1
    • #11693-1 Parkjimin19(จากตอนที่ 7)
      10 กรกฎาคม 2560 / 00:12
      #คำผิด #น้าา
      #11693-1
  4. #9807 kero^_^ / arrisa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 16:28
    ขำค่ะ และปรบมือรัวๆรับหมอทศกะหมอก้อยยยยยคร้าาา
    #9,807
    0
  5. #7831 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 06:18
    55555 ยิ่งอ่านยิ่งขำ ปริม อะ
    #7,831
    0
  6. #7655 doctorfire (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 16:11
    ปริม จะฮาไปถึงไหน
    #7,655
    0
  7. #6054 Opor (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 11:44
    อ๊ายยยยยยย ทำไมมีการเชื่อมโยงกัน รู้สึกอายแทนมาดาม การตัดสินใจหลังจากอ่านตอนนี้คือ .... ฉันซื้อค่ะ อ๊ายยย เจอกันค่ะ
    #6,054
    0
  8. #4762 mcena (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 03:25
    ฉากตอนนางเอกอยู่ห้องฉุกเฉินมีคำผิดนะคะ "ตัวง้อ" เป็น "ตัวงอ" ????
    #4,762
    0
  9. #4299 9namfon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 16:29
    หวงหนักมาก
    #4,299
    0
  10. #3891 ExOne_08 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 05:41
    โอ้ยยยยย มาดามมมมมม 55555555555
    #3,891
    0
  11. #3608 มูตี้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 18:43
    ^_____^
    #3,608
    0
  12. #2215 TytyChayapa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 12:41
    พึ่งจะเข้าอ่าน ตอนแรกชื่อเรื่องคิดว่าไม่ค่อยสนุกแต่อ่านไปตอนแรก
    .สนุกมากอ่านไปหัวเราะไป ตอนนี้บอกเลยว่าติดมาก ขอบคุณค่ะที่เขียนนิยายออกมาให้อ่านแล้วสนุกแบบนี้..
    #2,215
    0
  13. #1914 naamwann (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 20:20
    น่าจะเปลี่ยนจากแพทย์รุ่นพี่ที่เป็นหมอสูติของเขา เป็นแพทย์รุ่นพี่ของเขาที่เป็นหมอสูติไหมคะ
    #1,914
    0
  14. #1617 I:AM XXI (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 21:28
    อ๋อยยยยยยยยย
    #1,617
    0
  15. #1579 noodao (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 16:42
    รักแรกและคนแรกคือหมอนี่เอง....พูดออกมาแบบนี้หมอคงยอมให้หมออื่นจรวจภายในหรอก
    #1,579
    0
  16. #1434 Boommii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 01:59
    น่ารักกกก ติดตามค่า
    #1,434
    0
  17. #1290 ขยันตัวเป็นขน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 00:24
    คุณเฌอมา เดี๋ยวนี้ที่รพ. เขาจะถามอาการเจ็บปวด เป็นระดับ 1-10ค่ะ เช่นแบบว่า คุณ....ครับ ถ้าให้คะแนนความเจ็บจาก1-10 10คือเจ็บที่สุดในชีวิต ผู้ป่วยอยู่ในระดับไหนครับ ประมาณนี้อ่ะค่ะ แค่มาแนะนำเฉยๆนะคะ ก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น ขอบคุณนะคะ
    #1,290
    0
  18. #1286 YulSica (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 00:10
    อ่านกี่รอบก็ยังสนุกเหมือนเดิมมม
    #1,286
    0
  19. #1266 yiiyippynoeii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 08:02
    อร๊ายยยก็ว่าใครหมอทศคุ้นๆที่ไหนได้มาจากเรื่องพระพายทายรักนี่เองหมอก้อยก็มาว่ะ55555
    #1,266
    0
  20. #1258 mhungming (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 20:28
    เราอ่านฉากนี้ทีไร เพลงแฟนคนนึงก็ลอยขึ้นมาทุกทีเลย
    #1,258
    0
  21. #1208 ปุญญาดา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 11:58
    ถ่วงท่า เปลี่ยนเป็น ท่วงท่า

    ประมาน เปลี่ยนเป็น ประมาณ

    แน่บอก เปลี่ยน แนบอก
    #1,208
    0
  22. #1207 ปุญญาดา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 11:38
    คำผิด



    สถานะการณ์ เปลี่ยนเป็น สถานการณ์



    โรงบาล เปลี่ยนเป็น โรงพยาบาล



    พระเอกชื่อ ปุณภพ หรือ ปุนภพ คะไรท์ คนอ่านงง????



    มีบางครั้งที่ไรท์ ชอบพิมพ์คำบางคำที่ออกเสียงภาษาพูด อย่างเช่น ม่ายน้า ประมาณนี่ค่ะ



    หนูว่า "น่าจะพิมพ์เป็นภาษาเขียนน่าจะดีกว่าน่ะค่ะ เพราะยังไงว่าเวลาหนูอ่านก็อ่านออกเสียงเป็นภาษาพูดอยู่ดี



    แต่หนูคิดว่าที่ไรท์พิมพ์แบบนั้น เพราะมันได้อรรถรสไปอีกแบบ" แต่ก็อยากให้ไรท์ใช้ภาษาที่ถูกต้องค่ะ



    ไรท์คงไม่โกรธหนูน่ะ ที่หนูแสดงความคิดเห็นแบบนี้ ขอบคุณค่ะ จะติดตามงผลานของไรท์ต่อไปค่ะ สู้ๆๆๆๆๆ
    #1,207
    0
  23. #1177 jinny3575 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 23:37
    ตรีประดับนิ่งไปสักครู่ เธอกำลังคาดหน้า ? พิมพ์ผิด เปล่าคะ
    #1,177
    0
  24. #1122 las vegus (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 13:19
    ดีใจ ในที่สุดนางก็ยอมรับซะที ว่านี่ผัวคนแรกและคนเดียว
    โอ้ยยย ขำตรระกะหมอ มีแค่หมอปุณณ์นี่แหละที่คิดได้แบบนี้ แฟนน้อย กรี๊ดดดด
    #1,122
    0
  25. #1078 TasTh. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 13:48
    ทำไมอ่านแล้วขำขนาดนี้ น่าร้ากกก
    #1,078
    0