มาดามคานทอง (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 8)

ตอนที่ 16 : Chapter 16 : หัวหน้าคนใหม่ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 230 ครั้ง
    21 มิ.ย. 60









บทที่ 16 หัวหน้าคนใหม่

ผกายฤทธิ์ที่จ้องเขม่งมองปุริมอยู่ถอนสายตามองพื้นอย่างต้องการคิดทบทวน

เอ๊ะ ประโยคนี้มันชักจะยังไง? มันกำกรวม ดูมีความนัยแอบแฝง แต่ถ้าคิดดีๆก็ดูไม่มีอะไร เพราะอีกฝ่ายอาจแค่กล่าวถึงเรื่องการเลิกรากันระหว่างบุตรสาว...มันยังไง?

คนเป็นพ่อคิดก่อนจะเงยหน้ามองตรีประดับ พลันได้เห็นใบหน้าสะอาดแดงเห่อกำลังเบิกปากและตากว้างแสดงความไม่อยากเชื่อ

“ไอ้หนู อธิบายที่ไอ้เด็กข้างบ้านนั้นพูดให้พ่อเข้าใจทีสิ”

ตรีประดับที่กำลังอ้าปากเตรียมท่าจะกรี๊ดเปลี่ยนเป็นชะงักงัน ก่อนจะดึงแขนผู้เป็นพ่ออย่างรวดเร็ว

“พะ พ่อ ขะ เข้าบ้านไหมพ่อ! ปริมชักง่วงแล้วล่ะ!”

“เอ้า!? แล้วไม่ให้พ่อยิงกรอกปากไอ้หมอมันแล้วเหรอ?”

ตรีประดับหันกลับไปมองทางปุริมที่ยังคงยืนท้าทายพ่อเธอ ก่อนหญิงสาวจะรีบหลบตาไหววูบพร้อมใบหน้าแดงเห่อ

“ยะ อย่าไปทำเขาเลย เข้าบ้านกันพ่อนะ เข้าบ้านกันๆ”

ผกายฤทธิ์ที่แทบจะโดนบุตรสาวหิ้วปีกเข้าบ้านมองอย่างงงงวย และไม่ทันได้ถามอะไร ก็มานั่งแหมะอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกเรียบร้อยแล้ว

“ปืนพ่อปืน เก็บปืนก่อนนะพอนะ”

ตรีประดับผู้ลนระริกรีบจัดแจงดึงปืนในมือบิดากลับขึ้นไปวางบนที่แขวน ก่อนจะวิ่งวุ่นหาน้ำเย็นมาบริการพ่อตัวเอง ราวกับต้องการเอาใจเพื่อให้ลืมเรื่องหวาดเสียวเรื่องก่อน

เมื่อเห็นผู้เป็นพ่อรับน้ำดื่มขึ้นจรดริมฝีปากแล้ว ตรีประดับก็ย้อนกลับไปแวกผ้าม่านดูว่าพวกบ้านนู้นยังอยู่ที่เดิมไหม เมื่อพบว่าบริเวณหน้าบ้านไม่มีใครแล้วเธอก็ถอนใจ ก่อนจะอุทานยกใหญ่เพราะจำได้ว่าลืมอะไรบางอย่าง

“เฮ้ย! ลืมเอานามบัตรคุณเผ่ามาจากไอหมอผีนั้น โธ่ไอปริมเอ้ย!”

ผกายฤทธิ์มองบุตรสาวที่กำลังขย้ำเส้นผมอยู่ตรงทางเข้าบ้าน ก่อนจะวางแก้วลงตามเดิมแล้วร้องถาม “นามบัตรอะไร”

เมื่อถูกตั้งคำถามตรีประดับก็หันมายิ้มแต้ เพราะแค่เธอคิดถึงเจ้าของนามบัตร หัวใจเธอมันก็กระชุ่มกระชวยล้าวววว

“วันนี้ปริมไปเจอคนต้องตามาแหละพ่อ”

“อีกล่ะ”

หญิงสาวมองบุพการีที่เบือนหน้าเหนื่อยหนายก่อนจะถลาเข้าไปหา สองแขนโอบกอดเอวหนาใหญ่แล้วเอาหน้าซุกไซร้อกบิดา

“คนนี้จริงจังจริงๆ นะพ่อออ ที่สำคัญคือปริมได้เจอแม่เขาแล้วด้วย”

“ไปเจอแม่มันมาแล้วด้วย!”

ผกายฤทธิ์ถามอย่างตกใจ เริ่มรู้สึกอยู่ในทีว่าชายหนุ่มคนที่ลูกสาวกล่าวถึงคนนี้สถานะไม่ธรรมดา

ตรีประดับผยักหน้าหยิกๆ อยู่ตรงพุงผู้เป็นพ่อ ก่อนจะถอนอ้อมกอดยันกายขึ้นนั่งแล้วเอ่ยต่อ

“พ่อรู้จักคุณหญิงคนที่ชื่อมงกุฎเมื่อเปล่า?”

“เอ...เพื่อนกลิ่นกาลน่ะเหรอ เคยเจออยู่ครั้งหนึ่ง หนูถามทำไม?”

ตรีประดับยิ้มแป้นก่อนจะตอบเสียงดังฟังชัด “เพราะปริมจะจีบลูกชายเขา!”

“ห๊ะ!”

หญิงสาวรีบเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในงานมูลนิธิ รวมถึงเรื่องราวของเผ่าทอง วิเศษโยธิน ปุริมนัมเบอร์ทูที่ไม่มีผักชีติดอยู่ที่ซอกฟันคนนั้น! แต่เธอเลือกที่จะไม่เล่าเรื่องการพบมณฑิตา และ Love Hotel

แน่ละ ขืนเธอเล่าทั้งหมดพ่อได้วิ่งโสร่งเปิดไปยิงหัวไอ้หมอผีบ้าบ้านนู้นแน่!

ผกายฤทธิ์นิ่งฟังก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

“ก็ดูกันไปก่อนแล้วกัน ถ้าเขาเป็นหนุ่มนอก นิสงนิสัยอะไรก็คงไม่คล้ายเรา อาจต้องดูกันนานๆ”

“จ้ะ”

ตรีประดับขานรับก่อนจะตรงเข้ากอดรอบเอวบิดาอีกครั้ง ด้วยคิดว่าการพยักหน้านั้นคือการอนุญาตให้คบ

เธอก็เป็นอย่างนี้ มักเชื่อพ่อเสมอ ถ้าพ่อบอกว่าไม่ให้คบเธอก็จะหยุดทันที ซึ่งไม่มีครั้งไหนเลยที่พ่อจะเอ่ยห้าม พ่อมักตามใจเธอ คอยดูเธออยู่ห่างๆ จะมียกเว้นบ้าง ก็เห็นจะแค่เรื่องของผู้ชายที่ชื่อ...ปุริม

ทว่าตรีประดับซึ่งกำลังคิดอะไรในใจย่อมไม่รู้ว่าคนเป็นพ่อก็พยักงึกงักไปอย่างนั้นเอง เพราะเนื้อแท้ในใจนั้น คนเป็นพ่อซึ่งเป็นร็อครุ่นเก๊า เป็นนักเลงเก่า และเป็นพ่อจองอางหวงไข่ กำลังคิดที่จะตรวจสอบปูมหลังของเผ่าทอง วิเศษโยธินอยู่ต่างหาก




เช้าวันรุ่งขึ้นตรีประดับรีบร้อนออกจากบ้านเพื่อไปทำงาน และนี้คือปัญหาอย่างแรกที่เธอย้ายไปอยู่คอนโด เพราะระยะทางจากบ้านไปบริษัทนั้นนับว่าไกลพอดู หญิงสาวจึงต้องขุดตัวเองออกมาจากที่นอนแต่เช้า อาบน้ำแต่ตัวแล้วรีบลงมาด้านล่าง ที่นั้นเธอพบว่าพ่อตัวเองกำลังฮัมเพลงพลางทำกับข้าวพร้อมผ้ากันเปื้อนลายชิโนริสีชมพู ท่าทางที่ดูสบายอกสบายใจทำให้ตรีประดับหยุดมองแล้วยิ้มในใจ

ตาแก่ดีใจที่ลูกสาวกลับมาอยู่บ้านสินะ

เธอคิดก่อนจะนึกอะไรในใจ พลันหันมองรอบบ้านที่ดูเงียบเพราะมีบิดาอาศัยอยู่เพียงคนเดียว ก่อนนัยน์ตาหวานจะไปสะดุดเข้าที่รูปของมารดา รอยยิ้มของแม่ นัยน์ตาหวานเศร้าของท่าน ราวกับจะฝากฝังเธอว่าให้ดูแลพ่อด้วย อย่าทิ้งพ่อให้เหงาอยู่คนเดียว

ตรีประดับละสายตาจากภาพบนผนังกลับมามองด้านหลังของผู้เป็นบิดา

“พ่อ”

ผกายฤทธิ์หันมองตามเสียงลูกสาวทันที ก่อนจะรีบปิดเตาแก๊ส คว้าทัพพีตักแกงจืดง่ายๆ ที่ทำไวร้อนๆ หมายเสริฟ์เป็นอาหารเช้าให้บุตรสาว

“ต้มจืดเสร็จพอดีเลย กินข้าวก่อนไปทำงานนะลูก”

ตรีประดับยกมือดูนาฬิกาเรือนแพง หากจะแวะไปที่คอนโดเพื่อแต่งตัวก่อนเธอก็ควรออกจากบ้านตั้งแต่ตอนนี้ ไม่อย่างนั้นละสายแน่ แต่หากปฎิเสธข้าวเช้าที่บิดาอุสาห์ตื่นมาทำให้แต่เช้า ก็กลัวท่านจะเสียใจ...

เออ ฉันยอมไปทำงานสาย ดีกว่าเป็นลูกไม่รักดีวะ!

เธอคิดก่อนจะยิ้มรับคำพูดบิดา เดินไปนั่งยังโต๊ะอาหารขนาดหกคนนั่ง บนนั้นมีข้าวสวย แก้วน้ำเปล่าที่รินไว้นานจนรอบแก้วเริ่มมีไอกลั่นตัว

“พ่อออกไปซื้อนมเตาหู้ไม่ทัน โกเกี๊ยร้านหน้าปากซอยมันขายหมดไปตั้งแต่ 7 โมงเช้าแล้ว”

ผู้เป็นพ่อกล่าวขณะเดินนำต้มจืดกลิ่นหอมฉุ่ยมาวางตรงหน้าบุตรสาว

ตรีประดับโน้มกอดเอวผู้เป็นพ่อครั้นท่านพูดถึงของโปรดที่เธอมักดื่มยามเช้าเสมอ หมายบอกเป็นนัยว่าเธอไม่ติดใจอะไร ก่อนจะเอื้อมตัวหยิบโถน้ำ รินใส่แก้วเปล่าอีกใบที่ผู้เป็นพ่อนำมาวางพร้อมจานข้าวของตนเอง

ผกายฤทธิ์ยกมือลูบหัวบุตรสาวก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

ตรีประดับเหลียวมองนาฬิกาบนผนังห้องก่อนจะคว้าช้อนขึ้นตักต้มจืดแล้วซดเสียงดัง

เธอต้องรีบหน่อยแล้วถ้าไม่อยากเปลี่ยนจากคำว่ามาสาย เป็นมาสายโด่

“พ่อ”

“ว่าไงลูก”

“อยู่คนเดียวเหงาไหม”

ผกายฤทธิ์ชะงักขณะกำลังตักต้มจืดเข้าปากบ้าง มองบุตรสาสที่กำลังจ้วงหมูสับเข้าปากก่อนจะหันกลับมามองช้อนของตนเอง

“ไม่เหงา...พ่อมีไอ้ส้มแสดอยู่ด้วยไง”

ตรีประดับพยักหน้าก่อนจะหันมองเจ้าสุนัขพันธ์เวลคอร์กี้ที่เดินดุ๊กๆมาพัวพันที่ขาบิดา ครั้นเจ้าอ้วนตัวสีส้มได้กลิ่นอาหาร

“พ่อ”

“ว่ายังไง”

“แล้วพ่อเคยคิดอยากมีหลานกับเขาบ้างไหม”

เป็นอีกครั้งที่ผกายฤทธิ์ชะงักไป สายตาของคนเป็นบิดามองตอบบุตรสาวที่กำลังรอฟังคำตอบอย่างจริงจัง ใจเขาก็อยากบอกว่าไม่อยู่นะ ด้วยไม่อยากให้ความต้องการกลายเป็นการกดดันหรือภาระในใจลูก แต่เอาความจริง เขาก็รู้สึกว่าบ้านหลังนี้เงียบเหงาเกินไปหน่อยเหมือนกัน

“...ก็อยาก”

เป็นอีกครั้งที่ตรีประดับพยักหน้า เธอซดน้ำซุปเป็นจังหวะสุดท้าย ก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นดื่มบอกเป็นนัยว่าอิ่มแล้ว

“หนูก็คิดว่างั้น เออนี้พ่อ”

“หื้ม”

“หนูว่าจะย้ายกลับมาอยู่บ้านนะ”

“จริงเหรอ...แล้วจะไม่เหนื่อยเหรอ ต้องไปกลับบริษัท”

ตรีประดับยิ้มก่อนจะคว้ากระเป๋า ไม่ลืมโน้มตัวเข้าหอมแก้มบิดาฝ๊อดใหญ่

“ก็แค่ตื่นไวกว่าปกติอีกนิด กลับถึงบ้านช้ากว่าเดิมอีกหน่อย เถอะนา ไอ้ส้มแสดมันจะคลายเหงาให้พ่อดีกว่าหนูได้ไง”

ผกายฤทธิ์ยิ้มขณะมองตามร่างบุตรสาวที่นั่งยองพลักหัวสุนัขตัวป้อม

“ฉันจะแย่งพ่อฉันคืนแล้วนะ แกเตรียมตัวเป็นหมาหัวเน่าได้เลยไอ้อ้วน!”

ผกายฤทธิ์หัวเราะชอบใจ เขายอมรับกับตัวเอง ว่าวันนี้เป็นวันที่เขาเบิกบานใจที่สุดในรอบหลายๆ ปี

หลังจากทานอาหารเสร็จคนเป็นพ่อก็ประกาศว่าจะเป็นคนไปส่งตรีประดับ เมื่อได้ยินอย่างนั้นหญิงสาวก็ไม่รีบเป็นไฟรนแบบวินาทีก่อน เธอนั่งรอบิดาที่ห้องรับแขก ก่อนจะกวาดตามองบ้านที่ไม่ได้หยุดมองมันมานานขณะที่ผู้เป็นพ่อเดินหายไปหยิบกุญแจรถ

บ้านนี้เป็นบ้านนักดนตรีขนานแท้ เพราะมองไปทางไหนก็มีแต่เครื่องดนตรีวางเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นกีต้าร์ที่มีถึง 20 กว่าตัว รวมถึงเบส กล่องชุด ไปจนถึงแซกโซโฟน คลาริเน็ต และหีบเพลงแอคคอร์เดียน โดยเฉพาะหีบเพลงนั้นนับเป็นชิ้นโปรดของเธอที่สุด สาเหตุเพราะสมัยเด็กผู้เป็นพ่อชอบเล่นให้ฟัง โดยมีตัวเธอใส่ชุดกระโปรงบานเเฉ่งหมุนวนเป็นพลุโอ่งมังกรตามเพลงไปด้วย

ภาพความสุขในอดีต เสียงหัวเราะและรอยยิ้มของสองพ่อลูกที่มีกันอยู่สองคนทำให้ตรีประดับเริ่มถอดถอนใจ เธอหลงลืมความสุขนั้นไปได้ยังไงกันนะ อาศัยความรักของพ่อหล่อเลี้ยงจนเติบโต แต่พอแข็งแรงเข้าแล้ว กลับทิ้งท่านไว้ในบ้านหลังใหญ่ ส่วนตัวเองก็เอาชีวิตพุ่งไปข้างหน้า โหมงานหนักจนลืมใส่ใจคนที่รออยู่ด้านหลัง นับว่าโชคดีแล้วที่เธอถอนตัวจากการเป็นกรุ๊ปเฮดของทีม เพราะไม่อย่างนั้นเธอก็คงมีชีวิตอย่างเดิม ไม่ได้มีเวลามานั่งคิด และได้อยู่กับตัวเองอย่างเช่นตอนนี้

ต้องขอบใจหล่อนอีกแล้ว ยัยเบ็ตตี้ปลิงหัวดำ

ตรีประดับคิดก่อนจะหัวเราะคนเดียวยามนึกถึงอริที่ทำงาน ซึ่งคงคลั่งตายแน่นอนถ้ารู้ว่าแผนโค่นล้มของตัวเองกลับทำให้เธอชอบใจ ต้องนั่งขอบอกขอบใจอยู่แบบนี้

หญิงสาวคิดก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในตอนนั้นเองที่ร่างสูงของปุริมปรากฏขึ้นในครรลองสายตา นำพารอยยิ้มให้หายวับ เปลี่ยนเป็นสะดุ้งแล้วลุกขึ้นยืน!

“แกมาทำไม!? พ่ออออ!!”

ตรีประดับถามอีกฝ่ายก่อนจะร้องเรียกบิดาเสียงดัง เพราะตั้งแต่เธอเจอเรื่อง Love Hotel เข้าไป ก็ไม่คิดไว้ใจในท่าทีไร้พิษสงของอีกฝ่ายอีก

ปุริมในชุดเชิ๊ตขาวกางเกงสแล็คมองหญิงสาวนิ่งๆ ก่อนจะยื้นชามในมือให้

“แม่ให้เอาต้มจืดตำลึงหมูบะช่อมาให้”

ตรีประดับมองอีกฝ่ายอย่างไม่ไว้วางใจ เขย่งเท้าชะโงกดูต้มจืดของโปรด ก่อนจะก้มๆเอียงๆมองรอบๆจาน หาพิรุธอะไรซักอย่างที่อีกฝ่ายอาจเหลือทิ้งไว้!

“ไม่ต้องมาทำดี แกหวังผลอะไรอยู่ละสิ! ยาสั่งหรือเปล่า!?”

ปุริมมองคนระแวงที่ถึงจะระแวงก็ยังรับต้มจืดของโปรดไป

“กำลังจะไปทำงาน? เดี๋ยวไปส่ง”

“ไม่ต้อง! พ่อฉันมีรถย๊ะ!”

ในตอนนั้นเองที่ผกายฤทธิ์เดินกึ่งวิ่งลงบันไดมา เมื่อเจอปุริมก็ยกมือชี้หน้า แต่ตรีประดับกลับคว้ามือพ่อตนเองไว้แล้วพาเปลี่ยนเรื่อง

“ป้ารุนให้คนข้างบ้านเอาต้มจืดหมูบะช่อมาให้น่ะพ่อ”

“อย่าไปกินเชียวละ ไม่รู้มียาสงยาสั่งหรือเปล่า”

ปุริมมองสองพ่อลูกที่พูดเหมือนกันอย่างกับแกะ ก่อนเขาจะยกมือไว้อีกฝ่าย ไม่ลืมทิ้งสายตาไว้ที่ตรีประดับห้าวินาที แล้วหันหลังเดินจากไป

ตรีประดับและผกายฤทธิ์ยืนมองร่างโปร่งที่เดินหลับไปจากตัวบ้านโดยมีเจ้าส้มแสดทีไม่รู้เรื่องราวว่าบัดนี้สองบ้านไม่ได้ญาติดีกันแล้ว ก่อนคนเป็นพ่อจะหันมองชายต้มจืดในมือบุตรสาว

“เอาไปเถทิ้ง เผื่อมียาสั่ง”

“หนาพ่อ ป้ารุนไม่ทำอย่างนั้นเหรอ ว่าแต่เรารีบไปกันเถอะ สายแล้ว”

ผกายฤทธิ์มองตามบุตรสาวที่ประคองชามต้นจืดอย่างห่วงแหนไปทางห้องครัว ก่อนจะละกลับไปมองยังตำแหน่งที่ปุริมเดินจากไป แล้วครุ่นคิดอะไรในใจอยู่คนเดียว


ช่วงเช้าวันนี้ของบริษัทคีย์นิวเอจดูคึกคักอย่างน่าประหลาด ตรีประดับในชุดจั้มขาสั้นแบรนด์หรู สวมทับด้วยเสื้อสูทผ่าแขนสีครีมหันมองท่าทางของเหล่าพนักงานที่กำลังยืนออด้อมๆ มองๆ ตรงแผนกของเธออย่างสงสัย เกลียวผมสีน้ำตาลเข้มเป็นลอนสวยที่ถูกดัดอย่างปราณีตรวบไว้บนไหล่ข้างหนึ่ง เผยรำคอยาวระหงส์และตุ้มหูยาวระหย้าเข้ากันกับชุดห้อยโชว์ความเก๋อยู่บนติ่งหูขาวสะอาด บนข้อมือซ้ายของคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเซเลบฝ่ายเหนือของบริษัท สวมนาฬิกา Patek Philippe Nautilus สีโรสโกลด์ มือขวามีกระเป๋า Saint Laurent Sac De Jour สี Taupe ห้อยอยู่ ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลนั้นช่างส่งให้หญิงสาวดูทั้งสวยและมีความมั่นใจในเวลาเดียวกัน

“มายืนดูอะไรกันเนี้ย”

ตรีประดับร้องถามก่อนพนักงานพวกนั้นจะแตกฮือหลบทางให้มาดามอย่างเธอเดินเข้าไปด้านใน หญิงสาวซึ่งแต่งตัวมาแบบจัดเต็มครบเครื่องอย่างปกติเวลามาทำงานย่นคอมองกิริยาซุบซิบไม่ขาดปากพวกนั้น ก่อนจะก้าวเท้าซึ่งสวม Valentino Rockstud สูง 4 นิ้วเข้าไปด้านในพร้อมความมั่นใจเต็มเปี่ยม

“อุ้ย! มาดามมาพอดีเลยค่ะ!”

ธนิกที่ยืนจับกลุ่มอยู่กับทีมเป็นคนแรกที่มองเห็นตรีประดับ และนั้นทำให้คนทั้งแผนกซึ่งกำลังให้ความสนใจกับร่างที่หันหลังให้ตรีประดัยอยู่ หันมามองเธออย่างพร้อมเพียงกัน

ตรีประดับยกมือรับไหว้รุ่นน้องและเด็กทีมอื่นที่อายุน้อยกว่า ก่อนเธอจะยกมือไหว้รมณ์รุจี ซึ่งเป็นคนเดียวที่ยืนหันหน้าออกมา

“อ้าวปริมมาพอดีเลย แต่ดูเหมือนจะสายไปหน่อยนะ”

ตรีประดับยิ้มขณะเดินเข้าไปใกล้รมณ์รุจี โดยที่สายตาของเธอยังมองร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีทึบ คะเนว่าเขาคงจะเป็นกรุ๊ปเฮดคนใหม่ของทีม

“ขอโทษทีคะพี่จีน ตอนนี้ปริมย้ายกลับไปอยู่บ้าน เลยยังไม่ชินกับเวลาตอน...เดิน...ทาง...”

ตรีประดับหยุดเท้าลงเมื่อจู่ๆ ร่างในชุดสูทสีทึบก็หันกลับมามองเธอ ใบหน้าหล่อเหลาของเขามีสันจมูก โครงหน้า และกรามแก้มที่ชัดเจน เรียวปากไม่เล็กไม่ใหญ่แต่กลับมีกลีบปากหยักลึกเป็นทรงสวย นัยน์ตาดำขลับคมปราบที่จ้องมองมาทิ้งร่องรอยของความเอาจริงเอาจังอย่างคนที่เป็นผู้นำคนมาแล้วนักต่อนักเอาไว้ ดูๆ ไปแล้วผู้ชายคนนี้

น่าจะไม่ธรรมดาเลย

หญิงสาวซึ่งดูโดดเด่นกว่าใครยืนนิ่งมองสำรวจอีกฝ่ายอย่างเปิดเผย เธอในฐานะกรุ๊ปเฮดคนเก่าผู้นำทีมคว้ารางวัลมาทั่วย่อมมีตำแหน่งไม่ธรรมดาในที่ทำงาน เพราะงั้นชีวิตข้างนอกจะบ้าบอคอพอกแค่ไหน จะเป็นมาดามคลั่งรักเห็นคนหล่อเป็นไม่ได้แค่ไหน แต่ที่นี้ เวลานี้เธอคือตรีประดับ ครีเอทีฟสาวมือฉมังที่เอเจนซี่กว่าครึ่งประเทศต้องการซื้อตัว เธอย่อมมีความไว้ตัว ไม่แสดงออกว่าคิดอ่อนข้อหรือโน้มหัวให้ใคร แม้ชายหนุ่มตรงหน้าจะมาเป็นหัวหน้าทีมของเธอก็ตาม

และดูเหมือนฝ่ายนั้นจะเห็นถึงนัยน์ตานิ่งเฉยไม่แสดงไมตรีของตรีประดับ เขาจึงยกยิ้ม กระชับสูทที่เนี้ยบอยู่แล้วอย่างล้อเลียนราวกับกำลังเตรียมตัวเข้าพบท่านประธานบริษัท

“สวัสดีครับคุณปริม ผมตุลภพ กรุ๊ปเฮดคนใหม่ของทีมคุณ จากนี้ไปขอฝากตัวด้วย”

“...”

ต่อนี้จ้าา

หลังจากรมรุจีย์เรียกทีมของตรีประดับเข้าไปในห้องทำงาน ก็แนะนำตัวตุลภพอย่างเป็นทางการต่อทุกคน ตรีประดับจึงใช้โอกาสนั้นลอบสังเกตุท่าทีของชายหนุ่มที่ยืนตัวตรงฟังหัวหน้าแผนกตรงหน้า เขาตั้งใจฟังมากและมียิ้มที่มุมปาก ทว่าดวงตากลับไม่ยิ้มตามไปด้วย

ดูน่าจะไม่ใช่คนขี้เล่นซักเท่าไร

หญิงสาวคิดพลางกวาดตามองลูกทีมที่ยืนก้มหน้าเรียงกันอยู่ใกล้ๆ อดกังวัลถึงระบบในทีมต่อไปไม่ได้ เพราะเธอซึ่งเป็นหัวทีมคนเก่าค่อนข้างปกครองลูกน้องแบบสบายๆ ไม่มีกฏ ไม่มีระเบียบมาบีบพวกเขาเวลาทำงาน ด้วยเธอถือว่าคนทำงานออกแบบก็เหมือนทำงานศิลปะ งานศิลปะจะใช้อารมณ์บังคับให้มันออกมาไม่ได้ ทว่าก็ใช่จะหละหลวมทำเสร็จเมื่อไรส่งเมื่อนั้น เธอย่อมมีวิธีล่อให้เด็กรุ่นใหม่พวกนี้ตกลุมพรางทำงานให้อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

แต่เนื่องจากน้อยคนจะรู้วิธิใช้คนของเธอ พวกเขาจึงเห็นเพียงว่า เวลาทีมของเธอได้รับโจทย์ใหม่ กรุ๊ปเฮดเช่นมาดามปริมจะโยนแฟ้มทิ้งบนโต๊ะ ก่อนจะนำลูกทีมเฮโลกันออกไปเที่ยว ช้อป กิน ดื่ม หายไปหลายวันจนหัวหน้าแผนกอย่างรมย์รุจีต้องนั่งกุมขมับนั้นละ ตรีประดับถึงเอาลูกทีมกลับมา และลุยงานรวดเดียวจนจบโปรเจกต์ แน่นอนว่างานของทีมเธอสามารถตีโจทย์ลูกค้าแตะกระจุย มีสิบโปรเจกต์ก็ซื้อมันทั้งสิบโปรเจกต์ ทีมยัยเบ็ตตี้เหรอ เหอะ อย่าหวังเลยว่าจะทำได้

ทว่าเมื่อเปลี่ยนหัวทีมใหม่ ซ้ำหัวหน้าคนนี้ยังดูมีระเบียบ เอาจริงเอาจัง ไม่เล่นหัวกับใครซึ่งต่างกับเธอสุดขั้ว เธอเลยกลัวเหลือเกินว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นจะส่งผลถึงลูกทีม แต่ก็นะ อุปสรรคมีไว้ให้เราปรับตัว เธอดูพวกเขามานานเกินไป รู้ใจจนไม่ต้องสั่งอะไรเขาก็ทำได้ เพราะงั้นการได้หัวทีมคนใหม่มาคุมบ้าง อาจทำให้เด็กพวกนี้โตขึ้น และเรียนรู้ว่าจะรับมือยังไงกับอะไรๆที่ไม่แน่นอนในชีวิต

“ทีมของปริมเป็นทีมหลักของบริษัทอย่างที่ตุลาทราบดีอยู่แล้ว โปรเจกต์ต่างๆที่ได้รับรางวัลก็มาจากทีมนี้ทั้งหมด ทั้งห้าคนเขาทำงานเป็นทีมและรู้ใจกันเป็นอย่างดี ตุลาอาจไม่ต้องเหนื่อยเลยด้วยซ้ำ แต่ยังไงพี่จีนก็ขอฝากด้วยนะคะ”

รมรุจีย์กล่าวก่อนจะหันมองตรีประดับ

“พี่ก็ฝากปริมด้วย แล้วอย่าได้คิดยกทีมแกล้งตุลาเขาล่ะ”

ตรีประดับเลิกคิ้วสูงก่อนจะเหลือบตามองชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนเคียงเธอ

บ้าจริง พี่จีนพูดอะไรเนี้ย เธออุสาห์คีพลุควางตัวให้สมกับเป็นครีเอทีฟชื่อดังมาตั้งนาน มาพูดแบบนี้ เธอไม่ดูเป็นอันตพาลชอบแกล้งเด็กใหม่ไปแล้วเหรอ!

หญิงสาวคิดก่อนจะยิ้มรับรมย์รุจีบางๆ อย่างไม่ปฎิเสธและไม่รับปาก รมย์รุจีจึงอธิบายถึงแผนงานต่างๆ ต่อไปอีกซักพัก ก่อนจะสั่งให้เธอและลูกทีมแยกย้ายไปทำงาน

ตรีประดับเดินนำน้องในทีมออกมานอกห้อง ลูกสมุนของเธอเดินตามอย่างเชื่อฟังคล้ายเป็นเรื่องปกติที่มักจะทำตามเจ้ใหญ่ ทิ้งให้สองสายตาของบุคคลด้านหลังมองส่งจนกระทั่งประตูถูกปิดลง

“เฮ้อ ตกลงจะเอาจริงใช่ไหมคะ?”

เมื่ออยู่กันตามลำพัง รมย์รุจีที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาหาตุลาหัวหน้าทีมคนใหม่

ชายหนุ่มที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่เปลี่ยนยิ้มบางก่อนจะยกมือลวงกระเป๋า เขาสาวเท้าเดิมอ้อมไปยังโต๊ะทำงานของรมย์รุจีแล้วนั่งลงแทน

“ผมบอกคุณจีนแล้วว่าอยากมาดูหัวหน้าทีมคนเก่งของเราให้เห็นกับตา”

“แต่การสวมรอยมาเป็นนายตุลา หัวหน้าทีมคนใหม่แบบนี้ คุณพิมานอาจโดนแกล้งได้นะคะ เชื่อจีนได้เลยว่ายัยปริมมันต้องอ้างว่ารับน้องใหม่”

ชายหนุ่มคนเดิมที่ถูกเรียกว่า ‘พิมาน’ ไม่ใช่ตุลาเผยยิ้มขรึม ทว่านัยน์ตาดำขลับของเจ้าของบริษัทคีย์นิวเอจตัวจริง กลับระยับขึ้นราวกับอีกฝ่ายกำลังนึกสนุก

“แสบมากหรือครับ กรุ๊ปเฮดของเราคนนี้”

รมย์รุจีถอนใจก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ เริ่มสนทนากับเจ้านายตนเองที่น้อยครั้งจะได้พบ เนื่องจากพิมานต้องคุมบริษัทยู่ที่ปักกิ่ง

“เดาใจได้ยากค่ะ ปริมเขาเลือกปฎิบัติกับคน ถ้าคนไหนเหยียดเขาเขาจะหาวิธีเหยียดกลับให้หนักกว่า แต่ถ้าคนไหนก้มหัวให้เขา เขาก็จะก้มให้ตำ่กว่าเช่นกัน”

“นั้นก็ยุติธรรมดี”

“แต่คุณพิมานอาจโดนแกล้ง จีนยอมรับว่าปริมเป็นคนเก่งค่ะ ถ้าเป็นเรื่องงานเขาจะจริงจังมาก แต่นอกเหนือเวลางาน เด็กคนนี้ล่ะอันธพาลตัวจริง เพราะงั้นถ้าคุณพิมานตัดสินใจเป็นนายตุลา ต้องเตรียมตัวรับมือกับปริมให้ทัน เพราะเชื่อเถอะค่ะ รายนั้นต้องเตรียมคิดพแผนเล่นงานคุณพิมานอยู่แน่ เขาต้องทดสอบ ว่าคุณมีความอดทนพอที่จะมาคุมลูกทีมเขาหรือเปล่า”

“ดีครับ น่าสนุกดี”

“แต่จีนกลับเห็นว่า”

“คุณจีนครับ ผมบอกแล้วว่าการมาครั้งนี้เพราะอยากมาดูคุณปริมเธอให้เห็นกับตา ผมตั้งความหวังไว้ที่เธอมาก เพราะการส่งให้คนคนหนึ่งไปคุมบริษัทลูกสาขาใหม่ไกลถึงสิงคืโป คนคนนั้นต้องเป็นคนเก่ง และเป้นคนที่ผมไว้ใจ”

“ถ้าคุณพิมานยืนยันอย่างนั้น ก็รักษาเนื้อรักษาตัวด้วยนะคะ”

พิมานยิ้มก่อนจะลุกขึ้นยืนพร้อมติดกระดุมสูท

“งั้นผมต้องขอตัวไปเป็นนายตุลาก่อน ส่วนเรื่องเอกสารของพิมาน ไว้เลิกงานแล้วให้คนส่งไปให้ผมที่คอนโดก็แล้วกัน”

“ได้ค่ะ บอส”


ขอบคุณทุกๆคอมเม้นน้า ขอกำลังใจเยอะๆ บางทีอินเยอะ มาเม้นบอกตอนท้ายให้ด้วยน้าว่าด่าเพราะสนุกหรือเพราะนิยายมันไม่โอเค ขอแค่เนี้ยยยยย
�------�------�------�------�------�------�------�------�------�------�------�------�------�------
tikkyk�: ชักช้าเมียโดนงาบมาทำไง?
jeauan : มุกนี้น่าสนนะ 555
อ้อนจัง : ชอบจังนะย๊ะเรื่องแบบเนี้ยยยย (จัดซักหน่อยมะ?)
ปุ๋ย : ทำไรลงไปกลัวหาว่หมอไม่เป็นสุภาพบุรุ๊ษษษษษ
chernat�: ไม่ต้องกลัว ตอนนี้มีแต่คนยุหมอบอกเลย รอดูพ่อแม่หมอ 555
Mz.Tita�: สามเดือนช้าไปด้วยม่างงง เพราะหมอเราจะค่อยๆเริ่มเลมไปตั้งแต่ตอนนี้ ว้ายยย
minniemylove44�: อะไรขึ้น? ผู้หญิงยุคใหม่จะพูดจาอะไรต้องพูดให้ชัดเจน!
Sid686951�: แแปลว่าเราเหมือนกันอะเดะ 555 ยิ่งร้องคนเดียวยิ่งมันนะ พูดแล้วเปรี้ยวปากกก
Sun Oranut�: กร๊ากกก มีเชียร์ให้ปล้ำ!
linedum�: ก็แหมมม ผู้ชายนี้นาา มันก็มีเผลอๆกันบ้างง
sitcha�: เขาไม่เคยปล้ำกานน้าาาา ไม่เค๊ยปล้ำ อ้ายยยย
Nomomind��: 555 เดียวจะสงสารหมอบอกเลย
babylon�: หมอแค่ยอมมากไปเท่านั้นเอีงงง
kakfern23�: รอดเส้ ถ้าแต่งNC จริง เฌอมาแต่ง 25+ เลยนะ ไม่แค่ 18+ นะ แค่นั้นเบาไป๊
annaly chan�: ติดใจละซี่
tinkerbell.n12�: คอยดูมันยั่วกันไปยั่วกันมา
nutanta�: ไม่มี มีแต่แบบ หมอบอกมาดามว่า แกก็เอาครั้งแรกของฉันไปเหมือนกัน แบบเนี้ย ว้ายยยย
nida : นาา นานๆเจอคนน่าคล้ายย
niceday777��: หมอมิ้มจะมาอีก บอกเลยเรื่อนนี้ หมอมิ้มคือที่ระลบายอารมณ์มาดาม เรื่องนี้ไม่มีนางเอก มีแต่นางร้ายที่พระเอกหลงรักก
Cheeryblue�: นั้นคือสิ่งที่เขาเยอมทนเจอมาตลอด 10 ปี ไม่พอใจแต่พูดไม่ได้ แต่พอนางเอกมีเรื่องมดลูกเข้ามา เขารู้ว่าการคบครั้งต่อไปนางเอกจริงจัง เลยต้องออกโรง
kpumja�: แกก็โหดร้ายกับพระเอกฉันเกินปายยย ทำกันเกิ๊นป๊ายยยยย
Por : วร้ายยยยย
mutmutza�: เน้อ ต้องทีมหมอดี๊ หมอเรางานเรียนกริ๊บ ขาวด้วยนา
Nu~A�: เฮ้ย ตรงนี้มีคนของขึ้นน ช่วยกันเอาน่้ำมาสาดดดด
La pluie�: มาเป็นทีมเดียวกับพี่ แล้วพี่จะไม่ให้น้องต้องไปกราบใคร!
N' Namfon�: อย่าเอ็ดไป
HaruE�: หมอไม่ยอมโดนเท หมอจะบุก
Chariyaiem�: เดียวเจอลูกอ้อนหมอ จะไม่พุดอย่างเง้!
ดาว : �ม้ายบ๊อกกกกก
หญิง นันทิยาื�: อย่าใจร้ายกับพระเอกฉันนักเล้ยยยย
Trim_MEE�: ว่าอย่างงายยย
kpumja�: หลุยงานนวลเน้อ อบอุ่นจุงง
จินห์จุฑา : ฉันชอบชื่อเธอจุง ขอเอาไปใส่ในเถารักนะ?
Jeauan : ของมันไม่ได้ปลดปล่อยมาสิบปี ทนจะไม่ไหวล้าวววว
Irish66�: ว้ายอย่าพูดงั้นน
fasaim4�: ทำแน่ เตรียตัวหายาดมไว้ได้เลออ
momo : รู้เช่นเห็นชาติเลอออ
tob y�: พี่เผ่ามีสะดุ้งงง
Gift0707�: แทบจับปล้ำมาดาม ถถถ
aaayas��: นางเก็บไว้
Amida��: ขอโทษทีวันนี้ฉันมีประชุม T_T
กุงเกงในลอยฟ้า�: มันยังไง เจ็บตรงไหน ไหนบอกหมอซิ๊?
tntmujiyd�: ถี่หลายรอบ อย่าพึ่งรำคาญกันน้าา
Riboflavin�: โหดอะไล้แค่จะลากเข้าม่านรูด? เบาๆเอ๊งงง
1101100259918��: มาบทเดียวหลงนางซะแล้วเหร๊อ! ไม่ยุติธรรม บทหน้าฉันจะให้เผ่าทองโดนรถชนตาย!

*ประกาศเปลี่ยนชื่อไอ้ตัวจี๊ด จากเอวารินเป็นพราวระยับ�
น้องสาวฝาแฝดของพริบพันดาว พริบพันดาว กับ พราวระยัย โอเค้น้ะ? >_<

ภาคต่อของ พริบพันดาว กับ พราวระยับ (ตัวจี๊ด)
ซีรี่ย์ : คานทอง
- มาดามคานทอง (ตรีประดับ) :
https://goo.gl/7ypIkO
- ป๊ะป๋าขนตางอน (พริบพันดาว) : https://goo.gl/q6IFiV
- บัลลังก์ดารา (พราวระยับ) : https://goo.gl/9bGChE




ฝากเพจด้วยจ้า จะแจ้งอัพนิยาย + ลง NC ในนั้นน้า
เข้าไปคุยเล่น ด่าเฌอมา นินทาเฌอมาได้
กราบเรียนเชิญทู้กท่านจ้า (มาเด้ถ้าแน่จริง! ) คลิ๊ก! >> �
เพจเฌอมา�<<




__________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง�เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น�ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.�2537�
ห้ามคัดลอก��ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน�การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.�2537�ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[�สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 230 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,240 ความคิดเห็น

  1. #12477 Little-$T@R (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 18:11
    ไม่อาววว ไม่ให้ปายยย
    #12,477
    0
  2. #11505 BFT591 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 22:19
    หมอ หมอๆๆ มาเร็ววว
    เมียจะโดนลากไปสิงคโปร์เร็วๆนี้แน่นอน
    #11,505
    0
  3. #10160 chookunmoshi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:34
     นอกจากหมอปุณ จะเรียนหมอ6ปี แล้ว ยังต่อแพทย์เฉพาะทางเป็นกุมารแพทย์อีก เรียนเยอะไปบางทีไม่ดีนะหมอ 555  มาดามจะถูกแย่งไปก่อน รีบๆเลย ชักช้า มาดามมีผู้รอต่อคิววยาววนะ หมอปุณสู้ๆ
    #10,160
    0
  4. #8463 The White Rabbit with Red Hood (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 08:56
    มีผู้ชายมากมายให้เลือกสรร อิจเบาๆค่ะ 55

    มีคำผิดเด้อออ
    กำกวม
    ไฟลน
    สิงคโปร์
    ตอนก่อนๆเห็นคำว่า ขี้เกียจ ด้วยจ้าา
    หลายตอนอยู่เหมือนกัน
    เราจำไม่ได้ว่าตอนไหนบ้าง โทษเด้ออ
    #8,463
    0
  5. #8398 แม่หญิงหญิงหญิง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 15:48
    แหมถ้าพี่ปริมได้ไปสิงคโปร์ มีหวังต้องมีคนย้ายตามไปด้วย หรือไม่ก็ไปบินไปหาทุกอาทิตย์แน่เลยค่ะ คริคริ
    #8,398
    0
  6. #8038 sophit28 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 17:40
    สนุกค่ะ
    #8,038
    0
  7. #7850 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 09:22
    อะอะอะ นายใหญ่มา เล่นใหญ่เลย งานนี้สนุกละ
    #7,850
    0
  8. #7662 doctorfire (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 17:36
    โห้ยจะส่งไปสิงคโปร์เลยเหรอ
    #7,662
    0
  9. #7268 BB oi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 20:40
    มีผู้ชายมาให้มาดามเลือกอีกคนหรือป่าวเนี่ย
    #7,268
    0
  10. #6727 pearlelpis (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 20:22
    อ้าว...  คุณเผ่าทองยังไม่ได้จีบเลย มีคุณพิมานมาอีกคน...  แถมจะโดนส่งไปสิงคโปร์อีกต่างหาก...  
    #6,727
    0
  11. #6379 Veeranuch Pimmanurak TOm TOm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 08:09
    ทำไมหมอเรียนนานจังตั้งสิบกว่าปีแน่ะ
    #6,379
    0
  12. #6071 Opor (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 21:17
    หมอค่าาาา ระวังนะคุณพิมานแกจะเอาตัวมาดามไป ไกลถึงสิงคโปร์เลยนะ
    #6,071
    0
  13. #4660 I:AM XXI (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:09
    คืออะไร ความวัวยังไม่หาย ความพิมานก็เข้าแทรก ดูลึกลับมากบอกตรงงงงง
    #4,660
    0
  14. #4318 9namfon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 18:29
    หมอ มาด่วนนนน
    #4,318
    0
  15. #3976 มูตี้ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 12:36
    ^______^
    #3,976
    0
  16. #3492 hamtaroaee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 22:40
    อะไรของเธอออออ บอสจะมองเห็นศักยภาพของปริมแน่ แต่... จะให้ปริมไปสิงคโปร์ หึๆ อย่าหวังเลย พี่หมอของช้าน เขาไม่ยอมหรอกจ้า
    ปล.ตะเองพิมพ์สิงคโปร์ ผิดนะ
    ปล.2 อัพเดี๋ยวเลยเรยยยย ใจจะขาดแล้วน้า (บีบคอไรท์ + เขย่าๆๆ)
    #3,492
    0
  17. #3145 Tee_Teemaporn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 15:44
    อัลลัยนี่....นอกจาก พ่อเผ่าทอง ก็มาเจอ พ่อตุลภพ อีกเหรอนี่  หมอปุณณ์ ฉ้น  ต้องรีบเร่ง ทำคะแนน กลับมาได้แล้วนะ 5555

    #3,145
    0
  18. #3030 ผ่องจ้า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 22:06
    เชียร์คุณหมอ สู้ๆ
    #3,030
    0
  19. #3016 BMS_tangtang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 21:07
    ผู้ใดนี้
    #3,016
    0
  20. #2991 Soud Pete (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 18:52
    ใครอีกละเนี่ย
    #2,991
    0
  21. #2919 chanUnZ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 15:12
    หึหึหมอแกตายแน่
    #2,919
    0
  22. #2916 YulSica (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 14:29
    ผู้โผล่อีกแล้วค่ะคุณขา
    #2,916
    0
  23. #2915 swag_pair (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 14:03
    วั้ยย ผู้งานดีมาอีกแล้ววว
    #2,915
    0
  24. #2908 ChaowEva (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 12:56
    เราเชียร์คนนี้!!!!!!
    #2,908
    0
  25. #2900 เเจม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 12:11
    อิจมาดามผู้เยอะเหลือเกิ้นนน
    #2,900
    0