คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 9 : บทที่ 4 : หญิงสยามนุงผ้าแถบไม่เขินอาย…แล้วหล่อนล่ะ หญิงบ้านไหน? (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 998 ครั้ง
    18 ก.ค. 62

ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ


 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า







      เมื่อไม่สามารถหลบได้ก็มีแต่ต้องทนอายเท่านั้น!

      ท่านหญิงเมฆคิดในใจในขณะที่กำลังหมอบคลานอย่างเลียบๆเคียงๆไปเข้าเฝ้า ทว่าหญิงสาวเคลื่อนเข้าไปใกล้ทูลกระหม่อมกลางก็จริง แต่เข้าใกล้แบบทแยงมุมคลาน เอาไหล่บังเนินอกที่มีเพียงผ้าแถบผืนบางประคองไว้ และท่าเคลื่อนกายคล้ายกับนางปูสาวนั้นเอง ทำให้ทูลกระหม่อมกลางที่รออยู่ถึงกับต้องขมวดพระขนงเข้าหากันอีก

      ...นั้นท่าทางอะไร

พระเนตรคมวาวจับจองร่างนวลที่หมอบๆคลานๆมานู้น เวลานี้หล่อนถอดชุดประหลาดออกแล้ว เปลี่ยนเป็นห่มแถบนุงโจงสีปกติ แต่ผมยาวยังคงทิ้งตัวลู่ไปที่เบื้องหลัง แม้จะดูเหมือนหญิงสยามขึ้นมาบ้าง แต่ถึงอย่างไรก็ยังแตกต่างออกไปอยู่ดี เพราะหญิงสยามไม่ได้มีผิวขาวอย่างนี้ และไม่มีทาง ผมยาวราวกับนางไม้ได้ขนาดนี้

ท่านหญิงเมฆรู้สึกอยู่ตลอดว่ามีสายพระเนตรหนึ่งกำลังจับจ้องแผ่นหลังของตน ซึ่งจะเป็นสายพระเนตรของใครไปได้ถ้าไม่ใช่เอกบุรุษเบื้องหน้า ทว่าเธอไม่ทราบว่าพระองค์ทำสีพระพักต์อย่างไรอยู่ เพราะเธอ...ไม่กล้าเงยหน้ามอง

แม้จะบอกตนเองว่าการแต่งกายแบบนี้คือเรื่องปกติ แต่จริตที่สั่งสมมาจากยุคสมัยปัจจุบัน ทั้งมารยาท กิริยาอาการที่ถูกอบรมมา ทุกสิ่งล้วนสั่งสอนให้เธอรักนวลสงวนตัว ยิ่งกำเนิดเป็นท่านหญิง ถูกสั่งสอนเลี้ยงดูโดยพระหัตร์ของพระองค์หญิง เพราะงั้นหญิงสาวมีหรือจะเคยใส่เสื้อผ้าเปิดเผยเนื้อหนังแบบนี้ เวลานี้เธอจึงรู้สึกไม่ต่างกับโดนเปลืองผ้า แล้วยัง...มาโดนเอกบุรุษจับจ้องอีก เธอจึงยิ่งเอาแต่ก้มใบหน้าซ่อนความเขินอายเอาไว้  ไม่มีทางเงยมองพระพักตร์อย่างแน่นอน

"ก่อนฉันกลับมา พวกโขลนมาแจ้งฉันว่าโขลนในเวรยามไม่มีใครพบหล่อนเลยซักคน แต่หล่อนตัวเป็นๆกลับแอบเข้าไปในพระที่นั่งได้ รู้ไหมว่าหมายถึงอะไร"

สุรเสียงบีบคั่นตรัสถาม  แต่จำเลยกลับก้มหน้า ไม่ยอมเอ่ย

ท่าทีอย่างนั้นทำให้ทูลกระหม่อมกลางจำต้องโน้มวรกายเข้าไปใกล้ ทรงมองท่านหญิงเมฆอย่างแปลกใจ ถามไม่ตอบ ไม่มีปากรึ

ฉันพูดด้วย หล่อนไม่ได้ยินรึ

ดะ ได้ยินเพคะ แต่หม่อมฉัน…”

กล่าวไปหน้าก็ยิ่งก้มจมต่ำลงไป ทางด้านทูลกระหม่อมกลางที่กำลังมีความสงสัยอยู่เต็มเปี่ยมก็ยิ่งก้มลงฟังเสียงอ้อมแอ้มตามไปด้วย 

คนหนึ่งก้มคนหนึ่งพยายามเงียหูฟัง กลายเป็นว่าพยายามไล่ต้อนกันอยู่อย่างนั้นจนลืมว่าเสียกิริยา

ในตอนนั้นเองที่ทูลกระหม่อมกลางมองเห็นซีกหน้าแดงเรื่อ ก่อนค่อยๆกระจายลุกลามไปยังใบหู แล้วแผ่ไปทั่วแผ่นหลัง จนพระองค์คิดว่าอีกฝ่ายกลายเป็นกุ้งสุกไปสะแล้ว

นี่หล่อนกำลังเขินรึ?”

คนถูกตั้งคำถามสะดุ้ง ยิ่งก้มหน้างุดเข้าไปอีกแม้จะไม่มีพื้นที่ให้ก้มแล้วก็ตาม

เขินอะไร เพราะฉันสอบสวนหล่อน หล่อนเลยอับอายงั้นรึ

เปล่าเพคะ แต่หม่อมฉันแค่...โป๊

“…คำอะไร

โป๊เพคะ หมายถึงแต่งตัวไม่สุภาพ แต่งตัวไม่ถูกไม่ควร ไม่งามเลยเพคะ

คำอธิบายของท่านหญิงเมฆทำเอาวรกายสง่ารีบยันองค์ออกห่าง คำว่าไม่งามราวกับมีคาถาวิเศษ ทำให้พระองค์รู้สึกเหมือนว่าตนได้ทำเรื่องไม่ดีไม่งาม ล้วงเกินอะไรอีกฝ่ายเข้าไปแล้ว แต่เมื่อตรองดูก็ไม่เห็นจะมีอะไรไม่งาม 

หญิงประหลาด...แม้แต่ความคิดยังประหลาด

ไม่งาม? รึหล่อนไม่คุ้นกับการนุงผ้าแบบนี้? นี่หล่อนไม่ใช่คนสยามใช่หรือเปล่า หล่อนเป็นคนที่ไหน!

เสียงบีบคั้นร้องถามราวกับพระองค์เริ่มพบพิรุธ และเสียงนั้นทำท่านหญิงเมฆผงะ เธอสะดุ้ง ในที่สุดจึงเผลอเงยหน้าสบกับพระเนตรคู่คมที่รอคอยอยู่

คราวนี้ทูลกระหม่อมกลางเห็นใบหน้าของนางปูสาวที่หมอบเฝ้าอยู่แทบพระบาทอย่างชัดถนัดตาแล้ว และจังหวะนี้เอง ที่ทำให้พระองค์ทอดเนตรเห็นว่าผิวนวลที่พระองค์กำลังกังขากำลังแดงกร่ำขึ้นเพียงไหน

หื้ม? 

ดวงหน้าแดงกล่ำเห่อร้อนดูราวกับจะแตกออกมา ทั้งยังดวงตากลมโตแสนตื่นตระหนก  ทำหน้าทำตาราวกับกำลังถูกรังแก

ใครรังแกหล่อน ฉันรังแกรึ?

“ฉันถามว่าหล่อนเป็นคนที่ไหน

คนที่นี่เพคะ แต่แค่ไม่ใช่ภพนี้

ถ้าใช่คนที่นี่แล้วหล่อนเขินทำไม ผู้หญิงสยามนุงผ้าแถบกันทุกวัน เขาไม่เขินอายกันอย่างหล่อน หล่อนไม่รู้รึ

ท่านหญิงเมฆรีบหลบสายพระเนตร ทูลกระหม่อมกลางมองคนปิดปากแน่นที่เผลอเงยสบตาพระองค์เพียงแวบเดียวก็รีบหดคอกลับไปก้มหน้าก้มตาอีก กลัวฉันจะเห็นอะไรของหล่อนหรือไง

คราวนี้เอกบุรุษตัดสินใจว่าจะเด็จขาดแล้ว หญิงประหลาดคนนี้มีพิรุธมากมายเกินไป แอบเข้าเขตหวงห้าม ทั้งยังรู้ภาษา แต่งกายก็ผิดแปลก ไม่มีที่น่าวางใจซักตาราง นั้นยังไม่รวมเรื่องที่หล่อนรู้จักพระองค์ จึงเอ่ยพระนามไปกับพวกโขลนหวังพ้นความผิด แล้วยังบอกว่าวังนรังสรรค์ของพระองค์มี 109 ห้องอีก แล้วยังใบหน้าแบบนั้นอีก...

ในขณะที่กำลังใช้ความคิดว่าจะบีบคนอย่างไร พระเนตรคมวาวก็เหลือบไปเห็นแหวนวงเดินบนนิ้วมือของอีกฝ่ายครั้ง และแหวนวงนั้นเองที่ทำให้พระองค์ตั้งพระทัยใหม่ ท่าทีกลับเป็นนิ่งสงบอีกครั้ง เป็นทูลกระหม่อมกลางที่ไม่ผ่อนปรนใดๆให้ใคร

“ฉันจะถามอีกครั้ง โอกาสเดียว ตกลงหล่อนเป็นคนที่ไหน?”

“คนที่นี่เพคะ หม่อมฉันเป็นคนที่นี่จริงๆเพคะ”

“ดีงั้นก็ถอดผ้าแถบออก"

"...!? ตรัสว่าอะไรนะเพคะ!?"

"ตกใจอะไร ก็แค่ถอดผ้าแถบ? หล่อนไม่รู้รึว่าบางช่วงพอถึงหน้าร้อนคนสยามต่างก็พากันถอดผ้าแถบ ปล่อยให้ช่วงบนโล่งโจ่งไม่อายฟ้าดินกันทั้งนั้น เรื่องปกติ"

"ตะ แต่!"

"ถ้าหล่อนเป็นคนที่นี่จริงย่อมไม่อายโดยสันดาน ฉันก็แค่ต้องการพิสูจน์ความจริง...ถอดออก"


 ลงแบบไม่เกลามังค่ะ ว้ากกก แปลกๆไหม?


________________________




ชี้แจงเรื่องพระยศนะคะ

เพราะเรื่องตั้งต้น (ภรรยาเจ้า) พระเอกของเราเป็นหม่อมเจ้า ทำให้รุ่นพ่อและปู่ เลยถูกบังคับให้ต้องใช้พระยศสูงหมด เพราะไม่อย่างนั้นพระเอกเรื่องภรรยาเจ้าจะเป็นหม่อมเจ้าไม่ได้ ตอนนั้นไม่ได้ตั้งใจจะเขียนภาคต่อเลยไม่ได้สนใจ ตอนนี้เลยหลีกเลี่ยงการกล่าวถึงพระยศไม่ได้

ถ้าชายติเป็นหม่อมเจ้า > พ่อต้องเป็นพระองค์เจ้า > ปู่ต้องเป็นเจ้าฟ้า 

แต่เราไม่อยากกล่าวพระยศตรงๆ เลยเรียกปู่ (พระเอกคนละภพ) ว่าทูลกระหม่อม ซึ่งเป็นนามลำลองไว้ใช้เรียกเจ้าฟ้า (ชั้นเอก) ซึ่งเป็นพระยศจริงของเขาค่ะ สาเหตุที่เลี่ยงเพราะ ถ้าลองเช็คดูจะพบว่า พ่อของทูลกระหม่อมกลางคือเจ้าแผ่นดินค่ะ (ถ้าลดยศพ่อทูลกระหม่อมกลางจะไม่เกิดท่านชายติพระเอกในภรรยาเจ้า)แม้จะเป็นเรื่องสมมุติก็ไม่อยากเอ่ยถึง เพราะสูงไป ในเรื่องนี้เลยไม่เรียกพระยศเต็มของแต่ละคนนะคะ ให้เราเข้าใจกันเอง

: ยกตัวอย่าง : 

เจ้าฟ้า(ชั้นเอก) >> ทูลกระหม่อม

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า (ชั้นเอก) >> เสด็จพระองค์หญิง / เสด็จพระองค์หญิงชาย

หรือเจ้าจอมมารดา >> เจ้าจอมหีบทอง

ซึ่งเป็นพระนามลำลองที่ถูกต้องของแต่ละพระยศ 

จริงๆแล้วเป็นเรื่องสมมุติ เข้าใจว่าจะใช้พระยศจริงได้ แต่เราไม่สบายใจ และสะดวกจะเรียกด้วยคำลำลองแบบนี้เพราะมันสั้นดีด้วยค่ะ อันนี้คือหนึ่งปัญหาที่ทำใจไว้แล้วว่าต้องเกิด เพราะก่อนหน้านั้นที่หยุดเขียนไปก็ไม่สบายใจเรื่องนี้ พระเอกพระยศสูงมาก ซึ่งในเรื่องนี้เราตั้งใจไม่ส่ง สนพ อยู่แล้วค่ะ ได้คุยกับทาง บก มาก่อนหน้านี้แล้ว รวมถึงปฏิเสธหลายๆ สนพ. ที่ติดต่อมาขอตีพิมพ์ด้วย เราตั้งใจจะทำมือเอง เลยตัดสินใจกลับมาเขียนให้จบเพราะพล็อตที่วางไว้ดีมาก ให้แฟนๆที่เป้นแฟนภรรยาเจ้า เพราะแฟนๆภรรยาเจ้ารอเรื่องนี้มานานมาก 3 ปีแล้วยังคอยถามเราตลอดว่าจะเขียนเมื่อไร (เก๊าซึ้งใจน้าา) ขอบคุณที่ยังรอ หวังว่าจะชอบกันน้า

ส่วนเล่มก่อนๆ ถ้าเราเรียงพระยศผิดก็ขออภัยด้วย แต่ละเล่มก่อนตีพิมพ์ต้องผ่าน บก.ตรวจถูกผิดค่ะ พอไม่มีการท้วงเลยไม่รู้ว่ามีส่วนไหนที่ผิด ทางเราและ สนพ. ต้องขออภัยจริงๆ น้าค่า

ปล.กำลังเขียนอยู่จ้า ไม่สปอยแล้วเดี๋ยวพวกแกคลั่ง อ๊ายยๆๆๆ 

ปลที่ 2 เมื่อกี้นังทำผัง สรุปถ้าเอาให้ดูคือพวกแกรู้ตอนจบหมดเลยอะ แง 



ฝากกดติดตามนิยาย >> Favorites 


ผลงานทั้งหมดของ "เฌอมา" 



 


  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 998 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #4618 goldpaddy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 00:23
    โอ้ย อิโมจิ ตอนจบ คือน่าตีมาก 555556566
    #4,618
    0
  2. #4603 องค์หญิงเนี้ยวคะมง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 21:59

    เขินมากค่ะ เขินมากเลยฮือ ครั้งเเรกอ่านนิยายไทย ทำไมเขินงี้ ฮือออออ

    #4,603
    0
  3. #1657 MinikoSong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:04
    โอ้ย..ท่าน
    #1,657
    0
  4. #1129 reader702 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 23:13
    ต่อเลยเฌอ เอายาวๆไปเลย
    #1,129
    0
  5. #1126 yok_loveRit (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 22:00
    คือรอเรื่องนี้มานานมากกกก และไม่เสียใจที่รอเลยอะ และคุณเฌอมาเขียนไว้ดีมากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้และรอติดตามอยู่เรื่อยๆนะคะ ปล.รอรูปเล่มออกมาด้วย
    #1,126
    0
  6. #812 นิ้ง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 21:42

    ทำไมเราเจินยังกะเป็นนางเอกซะเอง

    #เป็นกำลังใจให้คนเขียนนะคะ❤

    #812
    0
  7. #695 blue_lovely (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 20:12
    ไม่แปลกเลยมังคะ อ่านรู้เรื่องอ่านสนุกเลยจ้าาาา
    #695
    0
  8. #684 จิ๊บจิ๊บ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 18:13
    อยากกดปุ่ม skip ไปตอนกดจองเล่มเลยยย
    #684
    0
  9. #655 a_lisza (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 08:03
    สนุกมากค่ะ รออ่านนะคะ
    #655
    0
  10. #621 จรภ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 16:02

    สนุกมากค่ะ ชอบแนวพีเรียดอยู่แล้ว ยิ่งย้อนยุคได้สัมผัสฉากหลังของเรื่องที่เป็นอดีตยิ่งฟินมากค่ะ ติดตามอยู่นะคะ จะคอยสนับสนุนคุณเฌอมาค่ะ

    #621
    4
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  11. #615 MD2834 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 14:24

    อ่านแล้วโอเคค่ะ ชอบมากก ท่านหญิงเมฆจะใช้ชีวิตยังไงต่อไปหนออ

    เกียมทุบกระปุกหมูรอค่ะ ออกเล่มไวๆ น้าา จะทำมือหรือสนพ. เปย์หมดด 555
    #615
    0
  12. #614 PantoPunta (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 13:05
    ตามสบายเลยค่ะพี่
    #614
    0
  13. #613 ploy_aphinya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 12:32

    เอาอีกๆๆๆง่าาา
    #613
    0
  14. #612 SureeChtw__ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 12:14
    ชอบเรื่องนี้ตั้งแต่ภรรยาเจ้า ดีใจที่คุณเฌอมาจะแต่งต่อให้จบ เก็บตังรอเลยค่ะ ชอบมากกกกกกกกก
    #612
    0
  15. #610 Jino_dawn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 11:55

    รอลุ้นสุดๆเลยจ้าาา
    #610
    0
  16. #609 mint_lan_la (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 11:18
    อร๊ายยยยยย นางเอกของเราจะรอดจากสถานการณ์นี้ไปได้ยังไงน้าาาาาา
    #609
    0
  17. #608 JeaNNism (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 11:01
    ชอบน้องหน้าเหลือง 555555
    #608
    0
  18. #607 chanutratrisirt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 10:18
    สนุกมากเลยค่ะมาทุกวันได้ไหม๊....จ๊ะ
    #607
    0
  19. #606 WHAMI. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 07:48
    วังนรังสรรค์มี 209 ห้องหรือเปล่าคะจากตอนที่แล้ว..
    #606
    0
  20. #605 cheritta (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 07:38

    จะผิดมั้ยเนี่ยมีเล่มทุกเรื่อง แต่ยังอยากสอยอีบุ๊คมาไว้ในชั้นอีก...

    #605
    0
  21. #604 Nakatawachon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 07:28
    รอๆ จะรออ่านต่อไปคะ
    #604
    0
  22. #603 mamon22 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 07:04
    ชอบเรื่องนี้❤️❤️❤️
    #603
    0
  23. #602 Poppylovely123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 07:00
    -ตัวเหลืองๆนี่มาอีกแล้วช้านนนนนเกลียดดดด555555
    #602
    0
  24. #601 ambestfriend (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 06:50

    ขอบคุณที่ไรท์กลับมาเขียนต่อ
    #601
    0
  25. #600 Chularat Wankhruea (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 05:34
    ขอบคุณมากๆนะคะไรท์ทค่กลับมาเขียนเรื่องนี้ สู้ๆนะคะ
    #600
    0