คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 7 : บทที่ 3 : วังนรังสรรค์ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,475
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 863 ครั้ง
    6 ก.ค. 62

ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ


 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า





วังนรังสรรค์




ท่านหญิงเมฆลืมคิดไปว่าบ้านของทูลกระหม่อมนรังสรรค์อรุณรังษีก็คือวังนรังสรรค์นั้นเอง และกว่าเธอจะเข้าใจว่าตนกำลังจะถูกพาไปที่ไหน ก็คือตอนที่หลวงวินิจภัคดีขับ 'เจ้าดอกมะเดื่อ' คันโก้เลี้ยวเข้าสู่รั้ววังหินอ่อนอันสูงตระหง่านแสนคุ้นตา แม้ยังไม่มีตราพระนาม น..ส สีทองสลักเสลาเอาไว้บนรั้วและประตูใหญ่เหมือนภาพจำเมื่อ 100 กว่าปีก่อน แต่เธอจำได้ ที่นี่ก็คือวังของต้นราชสกุลพี่ชายติ ไม่ผิดแน่นอน!

“วังนรังสรรค์!

หลวงวินิจซึ่งทำหน้าที่เป็นคนขับสะดุ้งโหย่งพลางเหลือบตามองท่าทีตกใจของหญิงสาวข้างกาย เขายังไม่ได้แอบสอบถามความเป็นมาว่าทำไมหล่อนถึงออกจากวังใหญ่มาพร้อมพระสหายผู้สูงศักดิ์ของตนได้ เพราะตลอดทางที่ตนขับรถมาเรื่อยๆ หญิงที่มีที่มาที่ไปไม่ชอบมาพากลคนนี้ดูตื่นตาตื่นใจและมีสมาธิจอจ่ออยู่กับตึกรางบ้านช่องสองข้างถนนตลอด ที่สำคัญคือประเดี๋ยวหล่อนต้องอุทานนั้น ประเดี๋ยวหล่อนต้องอุทานนี้ ทำราวกับไม่เคยเห็นบ้านเมืองแถวนี้ซะอย่างนั้น แม้แต่ตอนที่เขาขับผ่าน 'สนามไทย'[3] หล่อนยังอุทานว่าสนามม้านางเลิ้งอะไรนั้นเลย เขาจึงไม่ได้กวนหล่อน แต่เปลี่ยนเป็นแอบสังเกตท่าทางแปลกๆเหล่านั้นมาตลอดทางแทน

“ใช่ครับ ที่นี่วังนรังสรรค์ สวยมากใช่ไหม สร้างเสร็จเมื่อปีที่แล้วนี้เอง มีห้องถึง 100 ห้องทีเดียว จริงสิ ผมก็ลืมถามว่าทูลกระหม่อมมีพระประสงค์จะให้คุณพักห้องไหน”

หลวงวินิจกล่าวด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย ในขณะที่ท่านหญิงเมฆแย้งขึ้นมาอย่างต้องการแก้ถูกเป็นผิด

“ไม่ใช่ 100 แต่มีทั้งหมด 109 ห้องต่างหากค่ะ”

“หะ?”

ท่านหญิงเมฆชะงัก ก่อนหันสายตากลับไปมองตัววังเบื้องหน้า “เปล่าค่ะ...ไม่มีอะไร”

รถเวเทแรนจอดลงด้านหน้าวังก่อนหลวงวินิจจะก้าวลง ไม่ลืมส่งแขนให้หญิงสาวที่ตนช่วยพามา 'เก็บ' ให้เกาะประคองตนเองตามลงมาด้วย ครั้งยืนมั่งคนบนพื้นดีแล้วท่านหญิงเมฆก็กวดมองบรรยากาศด้านหน้าวังที่ตนพึ่งจากมาเมื่อช่วงเช้า ทุกๆสิ่งไม่ผิดจากที่จำได้ วังนรังสรรค์ยังคงเป็นวังที่ถูกสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบนีโอเรอเนซองส์อันใหญ่โตโอ่อ่า มีต้นไม้มากมายให้ใบดกปกคลุมไปทั่วบริเวณจนบรรยากาศแวดล้อมร่มเย็น เพียงแต่ตอนนี้วังทั้งวังดูใหม่กว่า และวังนรังสรรค์ที่เธอคุ้นเคยก็ไม่ได้ปลูกมะลิไว้ประดับตั้งมากมายจนบรรยากาศโดยรอบอบอวลไปด้วยกลิ่นของมันแบบนี้

กอมะลิพวกนี้คือคำตอบว่าวังนี้ไม่ใช่วังที่ตนจากมาจริงๆ

"อ้าวคุณนิด ทูลกระหม่อมไม่เสด็จด้วยหรือคะ"

เสียงของผู้มาใหม่เรียกให้ท่านหญิงเมฆหันมอง เห็นหญิงชราท่าทางเคร่งครัดคนหนึ่งเดินนำหญิงสาวรุ่นๆท่าทางเรียบร้อยอีกสองคนมา ทั้งหมดห่มแถบนุ่งโจงเหมืนกันทั้งสาม ผิดแต่คนนำหน้ามาดูจะใหญ่โตกว่า อาจเพราะรูปร่างเจ้าเนื้อ ไม่ก็เพราะผ้ายกเลื่อมมันเป็นแวววาวที่ถูกใช้ทำเป็นผ้าโจงแทนผ้าพื้นธรรมดาอย่างคนอื่น สายตาของอีกฝ่ายมองเขม่งตรวจตราท่านหญิงเมฆ ท่าทางอย่างนั้นทำให้คนเป็นท่านหญิงนึกถึงคุณสายสร้อย นางสนองพระโอษฐ์ของพี่ชายติขึ้นมาทันที ผิดแค่คุณสายสร้อยมีดวงตาโอบอ้อมอารี เจอคนมักถามติดปากว่าทานอะไรมาหรือยังเท่านั้น

"ไม่เสด็จด้วยคุณทองพลับ ทรงให้นิดนำนักโทษมาเก็บที่วังก่อน"

"นะ...นักโทษ?"

หลวงวินิจภักดีหัวเราะ ก่อนเอี้ยวมองท่านหญิงเมฆ ชั่วอึดใจเกิดนึกเป็นห่วง จึงแก้ให้เบาลง 

"อาจจะเป็นแขกกระมัง แขกที่เป็นนักโทษ เอาเป็นว่าทรงให้นิดเอาหล่อนมาเก็บ ทรงตรัสจะกลับมาจัดการเอง ฝากหล่อนด้วยนะคุณทองพลับ ผมต้องกลับไปรอรับเสด็จที่วังใหญ่ก่อน"

"ค่ะ รีบไปเถอะคะ"

หลวงนิดหันมายิ้มให้หญิงสาวเป็นเชิงร่ำลา ก่อนจะสวมหมวกกลับเข้าที่เดิมแล้วก้าวขึ้นรถไป ทิ้งให้ท่านหญิงเมฆผู้มาจากต่างภพมองตามตาละห้อยอีกครั้ง

โดนทิ้งไม่ว่า แต่ทิ้งให้อยู่กับเจ้าของสายตาเจ้าระเบียบด้านหลัง เธอใจคอไม่ดีเลย

หญิงสาวลอบสูดลมหายใจ ก่อนจะหันกลับไปมองหญิงชราที่หลวงนิดเรียกว่าคุณทองพลับ อีกฝ่ายมองตนอยู่ ท่าทีไม่ได้แสดงถึงความโอบอ้อมอารีแต่อย่างใด

"ตกลงหล่อนเป็นแขก หรือนักโทษ?"

หญิงสาวเองก็ไม่ทราบจึงได้แต่ก้มหน้าเงียบ

"แล้วนั้นแต่งตัวอะไร...พิลึก! คิดจะเข้าเฝ้าทูลกระหม่อมด้วยชุดอย่างนั้นรึ! กฏระเบียบไม่มี!"

เป็นอีกครั้งที่เธอใช้ความเงียบเป็นคำตอบ ก็ในยุคสมัยแบบนี้ จะให้เธออธิบายเกี่ยวกับชุดตัวเองยังไง แก้ต่างไปจะฟังขึ้นเหรอ อีกอย่าง เห็นได้ชัดว่าสามคนตรงหน้าคือข้าหลวงของวังนี้ แต่ถึงจะอยู่นอกวังใหญ่ก็ยังห่มแถบนุงโจงด้วยสีเดียวกับคนข้างใน คงถือระเบียบมาก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าแต่เดิมคงเป็นคนจากข้างในมาก่อน เพราะงั้นทั้งสามยิ่งไม่มีทางเห็นชุดที่เธอใส่อยู่เป็นของทั่วไปแน่นอน เมื่อเถียงไปเขายิ่งมองว่าแปลก ไม่สู้...เงียบซะจะดีกว่า

เมื่อหนักเข้าคนโดนถามไม่ยอมตอบ คุณทองพลับผู้เป็นนางสนองพระโอษฐ์ของเจ้าวังก็หรี่ตามอง หล่อนเดินตรงเข้ามาใกล้ท่านหญิงเมฆ มองใบหน้าของเธอก่อนชะงักแล้วทำหน้าครุ่นคิด  แต่เดียวก็กลบเกลือนเป็นปกติ ไม่ทันให้ใครสงสัย ก็ส่งเสียงออกคำสั่งขึ้นอีก

"...ตามฉันมา"

_______________


[3] สนามไทย หรือ สโมสรสนามม้า ถูกสร้างขึ้นเมื่อสมัยรัชกาลที่ เพื่อให้บริการแข่งม้าและนำรายได้มาใช้บำรุงพันธุ์ม้าจากประเทศออสเตรเลียและอังกฤษ คนปัจจุบันรู้จักในชื่อ 'สนามม้านางเลิ้ง'


แก มันยาก ถ้าไม่ได้เขียนต่ออย่าโกรธนะ แต่จะเขียเรื่องอื่นแทน รับรองสนุกเหมือนกัน // กอดขาาา

กดติดตามนิยาย >> Favorites 


ผลงานทั้งหมดของ "เฌอมา" 



 


  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 863 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #3206 Chanipa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 23:51

    ไรท์เก่งมากเลยค่าา


    อึ้งตั้งแต่สีปูนเมล็ดมะปรางแล้วว อย่างไรก็แล้วแต่ตอนนี้คงไม่มีสนามไทยอีกต่อไป หดหู่จัง

    #3,206
    0
  2. #2096 Ploy Bline (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 10:45
    สู้ๆค่ะ เอาใจช่วย ปล่อยให้เนื้อเรื่องไหลตามความคิดเราไปค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์สู้ต่อไปค่ะ
    #2,096
    0
  3. #1655 MinikoSong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 15:56
    ไรท์ค่าาเอาใจช่วยนะค่าาสนุกมาก
    #1,655
    0
  4. #627 mepangsard (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 16:47

    แกกกกกก เราติดแล้ววว แกจะเลิกเขียนไม่ได้นะ (เรียนแบบ 5555)

    #627
    0
  5. #553 popmada (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:57

    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #553
    0
  6. #551 Shiborii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:25

    กำลังสนุกเลยค่
    เป๋นกำลังใจให้นะคะ
    #551
    0
  7. #550 miinin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 15:42
    เฌอมาทำได้ค่าาาา
    #550
    0
  8. #549 miinin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 15:22
    ไรท์ขาาาา อย่าเทนะ
    #549
    0
  9. #548 FaiKon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 14:14
    ไรท์ท์ท์ อย่าเทเถอะนะ พรีสสสส /นั่งพับเพียบคลานไปเกาะเข่า เก็บตังรอซื้อเล่มแล้ววววว
    #548
    0
  10. #547 nan2428 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 12:44
    เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆนะคะ รอนานอ่านอยู่เสมอ
    #547
    0
  11. #545 Jino_dawn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 11:52
    รอๆๆเช่นเดียวกันค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆ
    #545
    0
  12. #543 lalissaJJ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 10:26
    ไม่เอาๆไม่เทน่ะพี่หญิงเฌอ สู้ๆๆๆๆๆ จะเอาหญิงเมฆ
    #543
    0
  13. #542 cartoonsuksri (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 09:41
    เฌอทำได้ๆ อย่าท้อๆ อย่าทิ้งนะ รอๆๆ กอดแน่นๆเลย💖
    #542
    0
  14. #541 cheritta (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 09:39

    จะนานแค่ไหนก็รอได้นะ...รอต่อไป

    #541
    0
  15. #540 จิ๊บจิ๊บ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 09:38
    อย่าเทเลยนะ มาข้าๆก็ได้ จะนานแค่ไหนก็รอ //กอดแขน ส่งสายตาปิ้งๆ
    #540
    0
  16. #539 wcrkkcrs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 07:59
    สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ จริงๆสนุกมากอยากอ่านต่อ รอมานานเลย แต่ว่าถ้าตอนนี้ไรท์ยังไม่ไหว รอก่อนก็ได้ค่ะ แต่หวังว่าไรท์จะไม่ทิ้งเรื่องนี้ไปเลย
    #539
    0
  17. #538 mint_lan_la (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 07:55
    เป็นกำลังใจให้นะคะ แอบลุ้นให้เขียนต่อ
    รอคอยเธอมาแสนนาน ทรมานวิญญาณหนักหนา~~
    #538
    0
  18. #537 ลันลดา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 07:54

    สู้ๆนะ กำลังสนุกเลยค่ะ อย่าพึ่งไปเลยค่ะขอร้อง
    #537
    0
  19. #536 Thimaporn Phunamma (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 07:53
    อยากอ่านต่ออีกอะ.....
    #536
    0
  20. #535 Latae Art (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 07:50
    ไม่น้า เขียนต่อเถอะ สนุกมาก ชอบมากด้วย รอมานานแล้วเรื่องนี้ พลีสสสสสสสสสส
    #535
    0
  21. #534 Auang Pornpimol (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 07:42
    ชั้นกำลังขอร้อง อ้อนวอนเธออย่าไป~~
    55555 สนุกสมใจรอ อย่าท้อนะค่อยๆเขียน
    #534
    0
  22. #533 ธิติรางชาง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 07:41

    คนเก่งของเค้ามาอัปนะเจ้าคะ
    #533
    0
  23. #531 Tori_nok (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 06:47
    สู้ๆนะคะไรท์ กอดขาไว้แน่นมากคือกัน อิอิ
    #531
    0
  24. #530 MaNeeyaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 06:46
    ไม่ ไม่ ไม่...เฌอต้องเขียนให้จบนะ...เรารออ่านอยู่..สนุกมากมาย
    #530
    0
  25. #529 Kitpalit Thongray (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 05:49
    อย่่าทิ้งเราไว้กลางทางเลยนะเฌอมาคนเก่ง
    กอดขาไว้เช่นกัน😆
    #529
    0