คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 5 : บทที่ 2 : พรพระสยาม (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,040 ครั้ง
    6 ก.ค. 62

* ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ


 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า






“ข้าถามว่าหล่อนเป็นใคร!? ข้าหลวงจากตำหนักไหนรึ ไม่สิ ไม่ใช่แน่ นุงผ้าทรงประหลาดแบบนี้ไม่เคยพบเคยเห็น ผมก็ยาวเป็นนางไม้ รึหล่อนเป็นผี!?”

ท่านหญิงเมฆมองหญิงวัยกลางคนที่กำลังยืนขวางตนอยู่หน้าประตูพระที่นั่งอย่างตกใจ ท่าทางน่าเกรงขามไม่สมเป็นหญิงและนัยน์ตาดุดันทำให้เธอรู้สึกกลัวจับขั้วหัวใจ ทว่าเพราะความมึนงงที่จู่ๆตนกลับมาพบหญิงท่าทางไม่สมหญิงจอมดุดันแทนที่จะเป็นอาจารย์วนิดา แล้วยังการแต่งการอย่างคนโบราณ เช่นห่มสไบทับเสื้อคอกระบอกนุงโจงจีบนั้นอีก ทำให้ท่านหญิงเมฆในเวลานี้ ไม่มีเสียงใดจะตอบกลับไปจริงๆ

เพราะเธอไม่พูด จึงทำให้หญิงนุงผ้าแถบอีกสองคนที่ตามมาด้านหลังหญิงคนแรกเดินหน้าขึ้นมาใกล้อย่างต้องการแสดงความเห็น

 จะเป็นข้าหลวงจากตำหนักพระราชชายาเจ้าหรือเปล่าคุณจ่าโขลน ทั้งวังก็มีแต่ข้าหลวงที่นั้นที่แต่งกายแปลกกว่าชาววังทั่วไป สาวเมืองเหนือเขาไม่ตัดผมกัน

สตรีที่ถูกเรียกว่าคุณจ่าโขลนรี่ตาสงสัย ก่อนตะคอกใส่ท่านหญิงเมฆอีคราอย่างคนที่ใช้เสียงกดดันผู้อื่นจนเป็นนิสัย

“ว่าอย่างไร!? ไม่ตอบรึ! เป็นใบ้รึ! นังกลีบ พาแม่คนนี้ไปกองลหุโทษ! ในเมื่อข้าถามไม่ตอบ ก็ให้ราชมันต์เค้นความจริงเอาเถอะ! ให้เร็วเทียวก่อนคุกหลวงจะปิด!

คำว่าคุกหลวงของคุณจ่าโขลนทำให้ท่านหญิงเมฆหน้าซีดกว่าเก่า ทำให้ก่อนที่ลูกเลี้ยของคุณจ่าโขลนคนนั้นจะเข้ามาลากแล้วพาเธอออกไปตามคำสั่ง คนกลัวสุดขีดจึงรีบพูดขึ้น เพราะตื่นกลัว น้ำเสียงจึงละล่ำละลักเต็มที

มะ...มหิตธร

คำพูดตะกุกตะกักทำให้คนทั้งหมดชะงักมอง

หล่อนว่ากระไรนะ?”

มหิตธรค่ะ มะเมฆคือหม่อมเจ้าหญิงเมขลามาลัย ถือพระยศหม่อมเจ้าของราชสกุลมหิตธร

โขลนหลวงหันมองคุณจ่าโขลนผู้เป็นนายอย่างตกใจ ก่อนจะเดินถอยหลังออกห่างจากผู้หญิงแต่งกายประหลาดซึ่งมีผิวขาวราวกับน้ำนม ท่าทีคล้ายเกรงในพระยศที่ดังออกมาจากปากของคนเป็นท่านหญิง

ทว่าบ่าวกลัว แต่นายกลับไม่ได้ขวัญอ่อนเช่นกัน หญิงที่ถูกเรียกว่าคุณจ่าโขลนมองเขม็งท่านหญิงเมฆอย่างจับพิรุธ ดั่งว่า ถ้าไม่พบความจริงจะไม่ยอมเลิกรา!

ปดฉันงั้นรึ! คนในราชสกุลมหิตธรในเวลานี้ ก็มีเพียงพระองค์เจ้ามหิตธรมนูศักดิ์และพระขนิษฐาสองพระองค์เท่านั้น! ไม่มีหม่อมเจ้าหญิงอะไรอีก! ที่สำคัญตอนนี้พระองค์ก็ตามเสด็จไกลถึงเมืองยุโรป กว่าจะกลับก็คงปลายปีนู้น แต่หัวหล่อนคงไม่ได้อยู่บนบ่ารอจนท่านกลับมาถึงหรอก! เอาตัวมันไป!

น้ำเสียงเด็ดขาด และคำสั่งที่ไม่มีการผ่อนปรนใดๆ ทำให้ท่านหญิงเมฆทรุดลงกับพื้น สมองของเธออยู่ในภาวะตื่นตกใจ ทั้งหวาดกลัว ไม่เป็นตัวของตัวเอง สุดท้ายสัญชาตญาณจึงพยายามควานหาทางเอาตัวรอด เมื่อชื่อตนเองเรียกร้องอะไรไม่ได้ ก็นึกได้เพียงอีกชื่อเท่านั้น

อีกชื่อที่เป็นดั่งที่พึ่งพิงของเธอตลอดมา

“ละ แล้วคนในราชสกุลนรังสรรค์ล่ะค่ะ!? เมฆขอพบคนในราชสกุลนรังสรรค์!! ขอพบนรังสรรค์ค่ะ!!”

เมื่อหญิงสาวประหลาดพูดถึงพระนามของบุคคลอันสูงศักดิ์ คราวนี้ลูกเลี้ยอย่างโขลนหลวงจึงยิ่งชะงักเข้าไปใหญ

นรังสรรค์? หล่อนหมายถึง ทูลกระหม่อมนรังสรรค์อรุณรังษีงั้นรึ?”

แม้ยังไม่เข้าใจ แม้ในอดีตตนจะเคยได้ยินพระนามนรังสรรค์อรุณรังสีมาแล้วเป็นพันๆครั้ง แต่ในเวลานี้ท่านหญิงเมฆกลับไม่มีสติพอจะคิดควร เธอจึงได้แต่รีบพยักหน้ารับ จิตใจจดจ่อแค่ 'นรังสรรค์' เพียงหวังว่าจะพบใครซักคนที่เกี่ยงโยงกับความคุ้นเคยของตนเอง และช่วยตนเองออกไปจากสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่!

ค่ะ! ใช่ค่ะ! หมายถึงพระองค์!!

คุณจ่าโขลนนิ่งไปครู่ใหญ่เพราะกำลังใคร่คิดในใจ แต่ก่อนที่จ่าโขลนผู้มีหน้าที่เช่นเดียวกับตำรวจหญิงดูแลความสงบในพระราชวังจะตัดสินอะไร วรกายสูงสง่าของเอกบุรุษพระองค์หนึ่งก็ย่างบาทก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาเสียก่อน

แล้วหล่อนมีธุระอะไรกับฉัน...

ท่านหญิงเมฆเงยสบตากับชายหนุ่มร่างสูงสง่าที่เดินตรงมาหยุดเบื้องหน้า ใบหน้าของหล่อเหลาคมคายดูนิ่งสนิท ราวกับว่าอีกฝ่ายไม่เคยใช้มันแสดงความรู้สึกใดๆมาตั้งแต่เกิด

ใบหน้าที่เหมือนพี่ชายติของเธอถึงแปดเก้าส่วน ใบหน้าที่เธอจำได้ว่าเมื่อเช้านี้ เธอยังมองสบตาด้วยผ่านทางพระรูปในห้องเก็บพระอัฐิ

พระรูปซึ่งถ่ายจากตัวจริงซึ่งมีลมหายใจอยู่จริงๆ เมื่อราวๆ...100 ปีก่อน!!

…!!

ว่าอย่างไร...แม่นางไม้ มีธุระอะไรก็เร่งพูดมา


____________________

ต่อจ้า


สีหน้าตื่นตะลึงของท่านหญิงเมฆย่อมอยู่ในสายพระเนตรของฝ่ายตรงข้าม พระองค์จับจ้องรอฟังคำตอบ ในขณะที่เธอก็ยังตื่นตะลึงกับความจริงที่ค่อยๆปรากฏ

'เจ้าฟ้านรังสรรค์อรุณรังษี!' ที่ตรงหน้านี่คือปู่ของพี่ชายติ! คือทูลกระหม่อมปู่ของเขา นะ นี่ เธอย้อนเวลากลับมา ย้อนมายังอดีต ย้อนมาพบกับต้นราชสกุลนรังสรรค์ สมเด็จเจ้าฟ้านรังสรรค์อรุณรังษีงั้นหรือ!

จู่ๆทำนบน้ำตาแห่งความตื่นตกใจ ตื่นกลัว และสับสนอลหม่านก็ทะลักไหลออกมาจากเบ้าตาของหญิงสาวอย่างห้ามไม่อยู่ สร้างความตกพระทัยให้กับเอกบุรุษตรงหน้า และเหล่าโขลนหลวงที่บัดนี้หมอบเฝ้าอยู่บนพื้นตั้งแต่เห็นพระวรกายของเอกบุรุษพระองค์นี้ดำเนินเข้ามา

“ได้ยังไงกัน มะเมฆมาที่นี่ได้ยังไงกัน...มันไม่ควรเกินขึ้นได้เลย”

ท่านหญิงเมฆถามตนเอง ก่อนหมุนกายกลับไปทางพระที่นั่งไพศาลทักษิณ มองพระสยามที่ยังคงอยู่ในซุ้มแก้วไม่ผิดจากในอนาคตที่ตนจากมา หญิงสาวพยายามประติดประต่อเรื่องราวทุกอย่าง ใช้สติที่แต่เดิมมักมีมากกว่าใครๆ ค่อยๆคิด ค่อยๆทำความเข้าใจ

อะไรที่พาเธอมาที่นี่?...เป็นเพราะพรพระสยามงั้นหรือ

ทว่าคนที่ด้านหลังไม่ได้เข้าใจอะไรด้วย โดยเฉพาะจ่าโขลนที่เห็นการเมินเฉยต่อคำดำรัสถามของทูลกระหม่อมเพียงพระองค์เดียวในที่นี้เป็นเรื่องลอยลม

“หม่อมฉันขอบังอาจกราบบังคมทูลมังคะทูลกระหม่อมกลาง หญิงไร้มารยาทผู้นี้ จู่ๆก็ทะเล่อทะล่าเข้ามาในเขตพระราชฐาน หม่อมฉันกำลังจะให้โขลนหลวงจับตัวส่งกองลหุโทษอยู่เดี๋ยวนี้แล้วมังคะ”

คำกล่าวของจ่าโขลนไม่ได้ทำให้สีพระพักตร์ของ ทูลกระหม่อมกลาง เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย พระองค์เพียงจับจ้องอยู่ที่ดวงหน้าหวานประหลาดที่อาบย้อมไปด้วยน้ำตา ความใคร่รู้ ไม่แน่ใจ เจืออยู่ในสายพระเนตรของพระองค์

“ไม่ใช่นะคะ! เมฆไม่ได้แอบเข้ามา เมฆได้รับอนุญาตให้พานักเรียนเข้ามากราบพระสยาม แต่พอเดินกลับออกมา เมฆก็ย้อนเวลากลับมาอยู่ที่นี่แล้ว เมฆ!...”

หญิงสาวพยายามอธิบายกับจ่าโขลน ถึงแม้รู้ดีว่าทุกอย่างฟังดูเป็นเรื่องตลก แต่มันก็คือความจริง ทว่าคำเรียกร้องที่คนเป็นท่านหญิงตั้งใจจะอธิบายออกไปกลับต้องหยุดชะงักลง เมื่อตัวเธอเงยใบหน้าขึ้นแล้วสบเข้ากับพระเนตรของเอกบุรุษพระองค์เดิมที่จ้องมองตนอยู่อีกครั้ง

“ใคร? ใครเป็นคนอนุญาตหล่อน!? จะเข้าออกเขตพระราชฐานต้องมีโขลนหลวงกำกับซ้ายขวา สถานที่นี้ไม่ใช่ใครก็จะเข้ามาได้ง่ายๆ! หากหล่อนยังไม่หยุดพูดจาพล่อยๆ ฉันจะตีปากหล่อนเสีย!”

ครั้งถูกกดดันจากคุณจ่าโขลนเข้าอีก ท่านหญิงเมฆก็ได้แต่ก้มหน้าสั่นเทาเท่านั้น มือบอบบางสองข้างพยายามกุมกันเองเอาไว้เพื่อประคองตัวมันเองให้หยุดสั่น โดยไม่รู้เลยว่า อากัปกิริยานั้นทำให้ทูลกระหม่อมกลางที่เอาแต่นิ่งเงียบตรงหน้า มองเห็นแหวนทองประทับตรายาสีนิลของเธอได้อย่างถนัดตา

ทว่าไหนเลยคนป็นท่านหญิงจะมีกระจิตกระใจคอยสังเกตสังกาสิ่งใด ตอนนี้เธอได้แต่ร้องถามตนเอง เธอจะทำอย่างไรดี ควรทำอย่างไรดี!

เธอถูกบางอยางดึงกลับมายังอดีต มายังสถานที่ที่มีกฎมนเทียรบาลซึ่งฝ่าฝืนไม่ได้แม้แต่กระพรีกเดียวกำกับไว้ และเธอทราบดีว่าในสมัยก่อน การที่คนภายนอกจะเข้าเขตราชฐานชั้นใน ต้องขอพระราชทานอนุญาตและมีโขลนหลวงตามประกบอย่างที่คุณจ่ากล่าวไว้ทุกอย่าง ไม่เชื่อลองดูทูลกระหม่อมกลางตรงหน้า พระองค์ยังมีจ่าโขลนตามเสด็จเข้ามาด้วย ขนาดลูกหลวงยังต้องถือกฎอันเคร่งครัด แล้วตัวเธอล่ะ! หาญกล้ามีข้อยกไว้อะไร!

ทว่าจู่ๆ พระหัตร์ขาวข้างหนึ่งของเอกบุรุษที่ยืนนิ่งสงบเฝ้ามองอาการตัวสั่นเทาของท่านหญิงเมฆมาตลอดก็ยกขึ้นห้ามเสียงกดดันคนของคุณจ่าโขลน พระกิริยานั้นทำให้ทุกคนในบริเวณก้มใบหน้าลงจนแทบจะชิดติดพื้น แม้แต่คุณจ่าโขลนเองก็ด้วย

“เขตพระราชฐานมีจ่าโขลนคอยเฝ้าทางออกอยู่ทุกประตู ถ้าคนตัวเท่านี้ แต่งตัวประหลาดได้อย่างนี้เดินเข้ามา คงจะรอดสายตาพวกโขลนไปไม่ได้"

"..."

"แต่นี่นอกจากจะเข้ามาได้แล้ว ยังมาได้ไกลถึงพระที่นั่งไพศาลทักษิณ ถ้าไม่ใช่เพราะมีคนช่วยเปิดทางให้ ก็หมายความว่า พวกโขลนทำงานหล่ะหลวมจนเกินไป"

กล่าวมาถึงตรงนี่ สุรเสียงของพระองค์ก็เข้มขึ้นจนหน้าหวาดหวั่น พระเนตรที่ใช้กดดันคุณจ่าโขลนซึ่งบัดนี้ตัวแทบหลีบแบนแน่บไปกับพื้น เต็มไปด้วยรอยตำหนิ 

"หากเฝ้ายามได้เหมือนคนตาบอด จนปล่อยคนนอกเข้ามาได้ง่ายดายขนาดนี้ แล้ววังหลวงจะยังมีพวกโขลนไปทำไม ไม่สู้ยุบกรมไปเสีย ไม่ต้องมี”

คำตรัสดุของพระองค์ทำให้คุณจ่าโขลนรู้สึกเย็นวาบไปทั่วสันหลัง หล่อนร้อนรนขึ้นมา คล้ายความผิดกำลังจะมาถึงตัว 

“มะ หม่อมฉัน”

“ตรวจสอบพวกโขลนที่มีเวรเฝ้ายามวันนี้ทั้งหมด หาสาเหตุออกมาให้ได้แล้วให้คนไปรายงานฉัน ส่วนตัวคน...ในเมื่อหล่อนดึงชื่อฉันเข้ามารวมเอี่ยวความผิดด้วย งั้นฉันก็จะเป็นคนสอบสวนความจริงเรื่องนี้ให้เองก็แล้วกัน” 

สุรเสียงทุ้มกังวานติดการออกคำสั่งกล่าวตัดสินอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด ก่อนสายพระเนตรนิ่งเฉยจะหันกลับมาทางใบหน้านองน้ำตาของท่านหญิงเมฆ ที่เดี๋ยวก็เงยมาสบตาพระองค์ แต่อีกเดี๋ยวก็รีบก้มหลบอย่างกลัวเกรง

“หล่อนมากับฉัน”

เอกบุรุษตรัสทิ้งท้าย ก่อนหมุนวรกายสูงสง่ากลับออกไปยังทางที่ดำเนินเข้ามา ไม่ลืมเอี้ยวพระพักตร์หล่อเหลากลับมาทางท่านหญิงเมฆที่มัวแต่ยืนค้าง แม้ไม่ได้แสดงสีพระพักตร์ที่แตกต่างไปจากเดิม แต่หญิงสาวรับรู้ได้ว่า ตนต้องรีบตามไป

ไล่หลัง จนกระทั้งมองส่งเสด็จทูลกระหม่อมกลางไปจนสุดสายตาแล้ว เหล่าโขลนหลวงก็หันหน้าคุยกัน

“ฉันรู้สึกขนลุกจังคุณจ่า! ที่แท้แม่นางไม้นั้นเข้ามาในพระที่นั่งได้อย่างไรกันแน่ รึหล่อนจะเป็นนางไม้จริงๆ เป็นผี! ถึงหายตัวไปหายตัวมาได้!

คุณจ่าโขลนฟังการคาดเดาของลูกน้องใต้อาณัติ ไม่ลืมประเคนมะเหงกไปให้โป๊กหนึ่ง!

"ผีบ้านเอ็งสินังกลีบ! ผีที่ไหนจะเข้าไปนั่งเล่นในพระที่นั่งไพศาลทักษิณได้! คิดว่าท่านเทพทวารบาลจะให้เข้ารึ!"

โขลนหลวงลูกเลี้ยในชุดผ้าแถบนุงโจงยกมือลูบหัวที่พึ่งโดนมอบมะเหงกปอยๆ พรางเอ่ยต่อเสียงอ่อน 

"แล้วแม่นางไม้นั้นจะเข้ามาทางไหนได้อีกล่ะเจ้าคะคุณจ่าเจ้าข๋า คนก็เต็มวังออกอย่างนี้ จะไม่มีใครเห็นตอนหล่อนเดินเข้ามาได้อย่างไร"

แม้จะสงสัยในข้อนี้เหมือนกัน แต่คุณจ่าโขลนก็ทำเพียงปล่อยผ่านไปเท่านั้น เพราะตัวหล่อนเองก็หาเหตุผลอื่นมาหักล้างการปรากฏตัวอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยของแม่นางไม้ผู้นั้นไม่ได้อยู่เหมือนกัน

ก็ได้แต่หวังว่าทูลกระหม่อมกลางจะเค้นความจริงจากปากแม่นางไม้ตนนั้นได้ แต่อีกใจคุณจ่าโขลนก็นึกอยากให้หญิงประหลาดนางนั้นเป็นผีเป็นวิญญาณไปเสียเลยจริงๆ เพราะเพียงแค่หล่อนนึกถึงสุรเสียของทูลกระหม่อมกลาง ที่ตำหนิเรื่องยุบกรมโขลนเพราะพวกหล่อนทำงานหล่ะหลวมแล้ว หล่อนก็รู้สึกขยาดขลาดกลัวไปหมด ไม่สู้ให้หญิงประหลาดนางนั้นเป็นนางไม้ มีฤทธิ์เข้าออกหายตัวได้เอง พวกตนจะได้ไม่โดนคาดโทษใดๆ ในเรื่องนี้

"แต่อย่างไรก็ถือว่าทูลกระหม่อมกลางทรงช่วยรับของร้อนไปจากมือพวกเราแล้ว งั้นก็ให้พระองค์ช่วยตรวจสอบเถอะ ส่วนพวกเอ็งเฝ้าแถวนี้ไว้ให้ดี ข้าจะไปตรวจสอบพวกเวรยามหน้าประตูศรีสุดาวงศ์ซักหน่อย"

"เจ้าค่ะ"




______________________

*แกกก คือฉันไม่เก่งราชาศัพท์ เหตุผลที่หยุดเขียนไปเพราะเขียนราชาศัพท์บ้างไม่ราชาศัพท์บ้าง ทำให้คนอ่านที่รู้ว่าอะไรถูกต้องเข้ามาช่วยแก้ให้ (ฉันรู้ดีว่าหญิงเมฆเป็นท่านหญิงควรต้องใช้ราชาศัพท์) แต่แกเข้าใจไหม ฉันเขียนแล้วแก้ เขียนแล้วคอยระวัง เนื้อเรื่องมันเลยไม่ลื่น มันอึดอัด เพราะบางทีราชาศัพท์ไม่ได้ให้ความหมายคำที่ลึกซึ้ง แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนยศพระนางได้ เพราะเป็นภาคต่อของเรื่องก่อน ที่ตีพิมพ์ไปแล้ว พอนั้นก็ไม่ได้นี่ก็ไม่ได้ สุดท้ายหมดอารมณ์ในการเขียนไปเลย ฮือๆ เอาเป็นว่า อ่านศัพท์ครึ่งผีครึ่งคนแบบนี้ไปก่อนนะคะ ไม่อยากรับปากเลยว่าจะเขีบนจนจบ กลัวทำไม่ได้ แต่ถ้าเขียนจบจนได้รวมเล่มจริงๆ จะจัด บ.ก ที่เก่งราชาศัพท์มาแก้ให้ถูกต้องทั้งหมดแน่นอนน้า

ด้วยรักและออดอ้อน

เฌอมาที่เอวคอดๆ ()



ผลงานทั้งหมดของ "เฌอมา" 



 


  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.04K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #9291 Onimna (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 10:16
    สนุกแต่งงคำราชาศัพท์​
    #9,291
    0
  2. #8584 sunrisesomchao (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 20:08
    เก่งก่าวคนอ่านคนนี้มากโขละคะ สู้ๆๆๆคะ
    #8,584
    0
  3. #8575 วังวณา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 18:24
    บ.ก. ปวดขมับตุบๆ
    #8,575
    0
  4. #6867 Oxpolly (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 16:23

    สู้ๆนะคะ

    #6,867
    0
  5. #6755 PUNCH-AM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 16:30
    ให้กำลังใจค่า ค่อยๆเป็นค่อยไปนะคะ คุณเฌอทำได้ค่า
    #6,755
    0
  6. #6524 Nirukti (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 17:52
    ราชาศัพท์ผิดไม่เท่าไหร่ค่ะ เพราะยาก แต่คำธรรมดาอ่านมาสามบทผิดเยอะมากนะคะ
    #6,524
    0
  7. #5000 หลิน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 17:45

    70% เสียใจจัง แต่...หาอ่านได้ *-___-*;

    #5,000
    0
  8. #4975 Nattida2545 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 16:21

    สู้ๆค่ะ น่าติดตามมากค่ะ


    #4,975
    0
  9. #4614 goldpaddy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 00:03
    สนุกกกกกกกมากกกกก อ้ากกกกกก ท่านปู่หล่อแซ่บเฟ้ออออออ ????????????❤️❤️❤️❤️ ราชาศัพท์ช่างหัวมันเลย อิอิ
    #4,614
    0
  10. #4206 Maya_lita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 13:07
    คำราชาศัพย์ชั่งมันเถอะอ่านกันเอง เอาเนื้อเรื่องสนุกพอ
    #4,206
    0
  11. #2277 dang24 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 09:57

    อูย ........ น่าดุจัง

    #2,277
    0
  12. #1884 pimpacha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 01:24
    สู้ๆนะคะ
    #1,884
    0
  13. #1653 MinikoSong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 15:50
    สู้ๆนะค่าาไรท์
    #1,653
    0
  14. #1586 หวงหลาน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 17:50

    ไรท์-หัวเหลืองของไรท์มาอีกแล้ว!!! ไม่เป็นไรเลยค่ะ เพราะถ้าราชาศัพท์สูงกว่านี้เราก็อ่านไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันไรท์อยากเขียนอย่างไรเรารับได้เพราะเราเชื่อในฝีมือเฌอมา เรา ติดตาม ไรท์ มา ทุก เรื่อง เลย นะตั้งแต่ ชายติ-ลูกไม้ หมอดล-หมอก้อย ถั่วพู-เจ้าเอย มาดามปริม พี่นุ-น้องก้าน

    #1,586
    0
  15. #1415 wayo88 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 16:27
    เหม่อลอย เด้อเจ้ไม่เม่อนะคะ
    #1,415
    0
  16. #794 หนิง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 21:09

    เป็นกำลังใจให้นะคะ เราว่าราชาศัพท์ประมาณนี้กำลังพอดีเลย ❤

    #794
    0
  17. #701 Sodayeon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 22:34
    ไม่ต้องราชาศัพท์เยอะก็ได้ค่ะ เราแปลไม่ออกนะบางที แบบนี้แหละค่ะดีแล้ว
    #701
    0
  18. #581 Apple9678 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 20:56
    สู้ๆๆค่ะ จองเล่มล่วงหน้าก่อนเลยละกัน
    #581
    0
  19. #580 pair_wa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 20:56
    อ่านไป ก็ขนลุกไปโดยไม่รู้ตัวค่ะ
    #580
    0
  20. #524 nadasu68 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 07:02
    เป็นกำลังใจให้นะเฌอมาคนเอวคอดๆ
    #524
    0
  21. #511 moyaปลากินมด (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 20:34
    ชอบมากกก ฮือออ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #511
    0
  22. #510 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 19:48

    เป็นกำลังใจให้ค่า รออ่านอยู่น้าาา

    #510
    0
  23. #508 _kaliris (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 02:09
    เป็นกำลังใจให้นะคะ ชอบเรื่องนี้มากแล้วก็รอมานานมากๆแล้วเช่นกันค่ะ55555
    #508
    0
  24. #506 Auang Pornpimol (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 00:56
    เรารอเฌอยู้ววววววว
    #506
    0
  25. #462 BeauvyBerry (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 17:13
    เฌอ ไม่แต่งเรื่องแด่เธอที่รักแล้นเหรออ
    #462
    0