คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 41 : บทที่ 19 : ว่าที่สะใภ้หลวง (ต่อๆๆ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,578
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,349 ครั้ง
    28 ต.ค. 62

 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า







บทที่ 18 ว่าที่สะใภ้หลวง

เสียงปรบมือดังกระหึ่มหลังจากสิ้นเสียงโน้ตตัวสุดท้าย แต่ในขณะที่ท่านหญิงเมฆลุกขึ้นยืนและยิ้มตอบทุกคน กลับเห็นนางสนองพระโอษฐ์ของทูลกระหม่อมกลางเดินเข้ามาหา ทว่าอีกฝ่ายทำราวกับจำเธอไม่ได้ หมอบเข้าหาจนหญิงสาวต้องถอยหนีการเคารพเข้าหาของผู้หลักผู้ใหญ่

ทูลกระหม่อมทรงเรียกพระองค์หญิงเข้าเฝ้ามังคะ

หญิงสาวฟังจบก็ใจเต้นแรงเข้าอีก ทั้งที่ตั้งใจว่าจะกลับไปนั่งเงียบๆคดตัวเล็กๆที่โต๊ะรอจนงานเลิก แต่พระองค์ที่เธอคิดอยากจะหนีหน้า กลับทำเหมือนแกล้ง เรียกเธอเข้าเฝ้าซะอย่างนั้น

แต่ในเมื่อทรงเรียกหาแล้ว และคำพูดของคุณทองพลับทุกคนในงานต่างก็ได้ยิน ท่านหญิงเมฆจึงทำได้เพียงมองไปทางเจ้าคุณจอมมารดาเป็นนัยน์ของความช่วยเหลือ แต่อีกฝ่ายกลับพยักหน้ายิ้ม อนุญาตลูกสาวตัวปลอมไปอีก

โธ่ ไม่คิดจะกีดกันหน่อยหรือคะ?

ท่านหญิงเมฆมองสายตารอคอยของคุณทองพลับ ก่อนจะกล้ำกลืนความคิด เดินตามอีกฝ่ายไปทางโซฟาที่ประทับ ซึ่งเจ้าของวังสั่งให้ข้าหลวงของวังยกออกมาวางด้านนอก 

ทว่าเมื่อเดินใกล้เข้ามาถึง ท่านหญิงเมฆกลับพบถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไป เพราะนอกจากทูลกระหม่อมกลางที่เธอไม่อยากจะสบตาด้วยจะประทับอยู่บนโซฟาตัวกลางแล้ว ทางขวาของพระองค์ยังขนาบด้วยเอกสตรีท่าทางเปี่ยมพระอำนาจพระองค์หนึ่ง ซึ่งเป็นเพียงไม่กี่พระองค์ในงานที่สวมเสื้อแขนขาวลูกไม้อย่างฝรั่งและแต่งโจงกระเบนจับจีบแพรทับข้างอย่างสวยงามตามสีสวัสดิรักษาอาภรณ์ ทว่าที่ดูเป็นเอกเหนือพระองค์ใด ไม่ใช่เพราะมีทูลกระหม่อมกลางประทับข้างเพียงอย่างเดียว แต่ทรงเป็นเอกด้วยเครื่องทรงที่ประดับไว้ตามวรกาย ไม่ว่าจะเป็นสร้อยพระสองามระย้า ทองพระกร พระธำมรงค์ พระปั้นแหน่งรัดพระองค์ถักทอง ไม่รวมฉลองพระองค์ทั้งชุด ที่เดินดิ้นทองปักเลื่อมเงินไปทั้งตัวจนยิ่งส่งให้พระบารมีที่มีอยู่ก่อนแล้วยิ่งทับตาคน ไม่กล้าจ้องมองอย่างเต็มตา ซึ่งท่านหญิงเมฆเดาว่า พระองค์น่าจะเป็นสมเด็จวังใหญ่ สมเด็จมารดาของทูลกระหม่อมกลางนั้นเอง

จู่ๆหญิงสาวก็รู้สึกได้ว่าตนเองกำลังสั่นเพราะทั้งเกรงกลัวและตื้นตันที่จะได้เข้าเฝ้าสมเด็จท่าน แต่ก็พยายามสงวนกิริยาไว้ ก้มลงหมอบที่พื้น ถวายบังคมตามระเบียบอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง และเธอรับรู้ได้ถึงพระเนตรเปี่ยมวาสนาของพระองค์ที่มองตรงมา ก่อนทรงตรัสขึ้น แม้เนื้อเสียงจะเป็นสตรี แต่กลับให้ความรู้สึกเด็ดขาดราวบุรุษ ดั่งสตรีผู้มีพระอำนาจสูงสุดในวังใหญ่ และอยู่ในที่ที่ชาววังเทิดไว้เหนือหัว

"ลูกสะใภ้ฉัน กว่าจะได้พบตัวยากเย็นมากทีเดียว ไหน...เข้ามาให้ดูใกล้ๆ"

แม้จะเกร็งไปทั้งตัว แต่ท่านหญิงเมฆก็ไม่รอช้า รับพระเสาวนีย์คลานเข่าเข้าหา แต่เพราะทรงประทับเคียงพระโอรสอยู่ด้านในสุดของโซฟา ยามที่ท่านหญิงเมฆกระถดกายเข้าใกล้จึงต้องเฉียดผ่านพระอุรุ(ต้นขา)ของทูลกระหม่อมกลางที่อยากจะหนีให้ไกลไปด้วย ซึ่งพระองค์ที่ประทับบังทางอยู่ก็ไม่คิดจะหลบให้ซักหน่อย นั่งนิ่งอยู่อย่างนั้นราวพระอิฐพระปูนรูปหนึ่ง จนเกิดเหตุให้ต้องเสียดสีเนื้อตัวกันอยู่หลายที

พอกระเสือกกระสนมาหมอบเฝ้าสมเด็จวังใหญ่ถึงเบื้องพระบาทได้แล้ว ท่านหญิงเมฆก็หยุดข้อนขอดทูลกระหม่อมพระอิฐพระปูนด้านข้าง หมอบอยู่กับพื้น ไม่นึกรังเกียดที่ฉลองพระบาทของสมเด็จวังใหญ่อยู่ชิดจนแทบจะติดใบหน้าเธอ

"เอ้า หมอบนิ่งอย่างนั้นฉันจะเห็นหน้าหรือ เงยขึ้นให้ดูหน่อยเถอะแม่ลูกสะใภ้ ฉันอยากเห็นว่าเจริญพระชันษาแล้วจะงามขึ้นกว่าแต่เดิมไหม"

ท่านหญิงเมฆก้มกราบซ้ำก่อนเงยใบหน้าขึ้นให้สมเด็จได้ยล จนเธอสบเข้ากับพระเนตรเปี่ยมวาสนาของพระองค์ผู้ทรงฉลองพระองค์อย่างสตรีแผ่นดินก่อน ทรงผมดอกกระทุ่ม หวีเก็บเรียบเป็นระเบียบด้วยน้ำมันตานีหอมจนขึ้นมันสวย พระวรกายกรุ่นกลิ่นหอม ชวนให้บรรยากาศเต็มไปด้วยระเบียบแบบแผน ทว่าพระเนตรเปี่ยมวาสนากลับดูอ่อนโยนใจดี พระพักตร์อวบอิ่มเต็มบารมี คล้ายสมเด็จป้าปั้นของเธออยู่หลายส่วน ทำให้ท่านหญิงพลัดภพรู้สึกรักใคร่ผูกพันกับพระองค์ทันที เธอหมดใจจะคิดเกรงกลัว

ทรงกวาดตามองดวงหน้าของท่านหญิงเมฆ ก่อนแย้มพระสรวลอย่างพอใจแล้วหันไปทางคุณยี่สุ่นที่นั่งเฝ้าอยู่ไม่ไกล สุรเสียงที่รับสั่งด้วยดูสนิทสนม เพราะนางสนองพระโอษฐ์คนนี้ถือเป็นลูกพี่ลูกน้องข้างขัวยายของสมเด็จ เท่ากับว่า เจ้าจอมมารดากุหลาบและสามมหิตธร คือพระญาติข้างหนึ่งเช่นกัน ซึ่งชาววังต่างรู้ หากไม่มีความเกี่ยวเนื่องกันมา จะทรงพระราชทานงานหมั้น จนจะเกิดงานอภิเสกอยู่ร่อมร่อแล้วได้อย่างไร

"แหม หลานสาวนังยี่สุ่นสวยสมกับการรอคอยจริงๆ” ก่อนจะทรงหันพระพักตร์มาทางพระโอรสองค์กลาง “จริงไหมพ่อกลาง"

"...จริงกระหม่อม"

สุรเสียงทุ่มลึกดังขึ้นทางด้านซ้าย แม้ท่านหญิงเมฆพยามจะไม่มองแต่หางตาก็ยังเห็นวรกายผ่าเผยที่นั่งปักเป็นเสาหลักศิลาสูงใหญ่อยู่ดี ใจจริงหญิงสาวอยากหันทักทายตามประสาพี่ชายน้องหญิง แต่พอคิดถึงเรื่อง ถลำหัวใจ เรื่อง ตกอยู่ในความรัก ท่านหญิงพลัดภพก็หน้าแดงซ่าน ตัดสินใจไม่มองเลยจะดีกว่า ซ้ำยังพยายามเบี่ยงกายออกหางจากเนื้อตัวที่กำลังเสียดสีกันอีกด้วย

สมเด็จวังใหญ่พอพระทัยที่ได้เย้าพระราชโอรถผู้เก็บคำของพระองค์ ก่อนจะหันไปหาเจ้าจอมมารดากุหลาบซึ่งตามมาเฝ้าอยู่ด้านหลัง

"พระธิดางามอย่างนี้ วรกายหมดจนไปหมดเลยหรือไหมเล่าแม่กุหลาบ"

คำถามของสมเด็จวังใหญ่ทำให้เจ้าจอมมารดากุหลาบไม่มีความลังเลแม้ซักนิดที่จะตอบคำถาม แม้ว่าคำถามนั้นจะเป็นเรื่องส่วนตัวของผู้หญิง ไม่ค่อยมีใครหาญกล้าจะถามถึงกัน แต่สมเด็จวังใหญ่คือสมเด็จมารดาของทูลกระหม่อมกลาง เป็นแม่พระสวามีของว่าที่พระชายา เพราะงั้นวรกายของพระชายาจึงถือเป็นของหลวงแล้ว หากทรงคิดถามไถ่ตรวจสอบ ใครจะกล้าขัด

"มี...พระปิลกะจางๆที่พระรากขวัญมังคะ เหนือจากนั้นไม่มีอีกมังคะ"

สมเด็จวังใหญ่พยักพระพักตร์พอพระทัยในคำตอบ "ดี มีตำหนิซักหน่อยเป็นใช้ได้ หากหมดจนไปเสียหมดโบราณว่าเทวดาจะริษยาอัปสราจะลงทัณฑ์ เป็นได้อายุสั้นเพราะถูกลับพาตัวขึ้นสวรรค์ไป"

ท่านหญิงเมฆได้ฟังก็ไม่กล่าวอะไร แม้จะแอบค้านในใจในคำของเจ้าจอมมารดากุหลาบ เพราะเธอไม่มีขี้แมลงวันอะไรทั้งนั้น พระองค์หญิงแต้วนู้นต่างหากที่มี แต่ที่เจ้าคุณจอมพูดไปแบบนั้น อาจจเพราะยังมีความหวังว่าพระธิดาจะหายประชวรทันงานอภิเสกสมรส

เพราะครุ่นคิด ทำให้หญิงสาวไม่เห็นสายพระเนตรของสมเด็จวังใหญ่ที่หันไปทางพระราชโอรสแล้ว

"พ่อกลาง ทำนิ่งจ้องว่าที่เมียอยู่ทำไม ไหนว่าจะตกรางวัลที่สะใภ้แม่เล่นเพลงได้ถูกทัยไม่ใช่รึ เอ แล้วรางวัลน่ะใช่สร้อยพระหัตถ์สีไวโอเลตที่ซื้อตัดหน้าแม่ไปเส้นนั้นหรือเปล่า? ถ้าใช่ก็รีบเอาออกมาสวมให้น้องเสียสิ"

คราวนี้ท่านหญิงเมฆสะท้านเข้าอีกแล้วพอได้ยินว่า พ่อกลาง ของสมเด็จทรงโปรดเพลงที่เธอเล่นเมื่อครู่ เพลงที่ทำเธออับอายไม่กล้าเงยมองหน้าอีกฝ่ายจนถึงตอนนี้! ยิ่งมาถูกขยี้ว่าทรงโปรดจนคิดพระราชทานของ เธอยิ่งนึกถึงเนื้อเพลง ถลำหัวใจเอย ตกอยู่ในความรักเอย! ท่านหญิงอยากจะมุดดินหนี ขอให้ธรณีมาสูบเอาตัวเธอไปโพล่ที่ประเทศเพื่อนบ้านเลย!

ทูลกระหม่อมกลางที่ฟังสมเด็จมารดาตรัสถามเรื่องตำหนิบนตัวว่าพี่พระชายาเงียบๆมาตลอดค่อยรู้สึกองค์ขึ้นมา ทรงไม่ได้รู้สึกว่าบุรุษนั่งฟังเรื่อของสตรีจะเป็นที่ไม่เหมาะสม เพราะอีกฝ่ายเป็นว่าที่พระชายาของพระองค์ ช้าเร็วทรงต้องเห็นเนื้อตัว ต้องรู้อยู่แล้วว่ามีตำหนิที่จุดหลบซ่อนตรงไหนบ้าง

ก่อนจะเอี้ยวรับกล่องกำมะยี่สีน้ำเงินแก่มาจากคุณทองพลับ เปิดออกแล้วดึงสร้อยข้อมือเพชรน้ำงามสีม่วงเจือเทาออกมา

"...มือ"

สุรเสียงเรียบเฉยรับสั่งแต่คนฟังเข้าใจดี ท่านหญิงเมฆจึงเอี้ยวกายถดตัวกลับไปทางพระบาทของพระองค์ด้านข้าง แล้วยกกายส่วนบนขึ้นรับสร้อยพระสอ ทว่าในขณะที่หญิงสาวคิดว่าจะทรงวางของให้ในมือ ทูลกระหม่อมกลางกลับเอื้อมพระหัตถ์มาสวมให้เสียเองทั้งที่มือขอเธอยังลอยค้างเต่ออยู่กลางอากาศ

แต่ถึงแม้จะสวมให้ แม้วรกายจะใกล้ชิดกันอย่างที่ไม่เคยชิดมาก่อน ทว่าพระหัตถ์ที่วนเวียนอยู่ตรงข้อมือขาวจัดกลับไม่ได้แตะต้องโดนผิวตัวของท่านหญิงเมฆเลยซักนิดเดียว กระทั่งสวมเสร็จแล้ว เตรียมจะดึงหัตถ์กลับไป ในตอนที่หญิงสาวเตรียมจะลดมือลงก้มกราบ ปลายนิ้วมือของทั้งสองกลับแตะต้องโดนกันอย่างไม่ตั้งใจ 

สัมผัสที่เผอิญลูบไล้โดนกันเพียงสั้นๆ กลับส่งกระแสความร้อนอ่อนหวานชนิดหนึ่งออกมา ก่อนความหวานล้ำประหลาดเหล่านั้นจะค่อยๆส่งผ่านไปถึงหัวใจ และต่างฝ่ายต่างสัมผัสได้ ต่างฝ่ายต่างมีปฏิกิริยารับรู้ 

ฝ่ายท่านหญิงรีบก้มซ่อนหน้าแดงร้อนสะเทิ้นอาย 

ส่วนฝ่ายทูลกระหมอมชายกลับทำเพียงซ่อน…รอยยิ้ม 

“ขะ ขอบพระทัยมังคะ” 

“อืม”


แกฉันพึ่งตื่น แหะๆ พระเอกเราเขาไม่หวือหวาจ้ะ เขาสุภาพบุรุษ เขาไม่แตะต้องร่างกายผู้หญิงที่ถือเป็นของสงวนส่วนตัวววว ไว้รอแต่งงานก่อนซี่ ไว้รอพระองค์ชายต่อมาขอหญิงเมฆคืนเพราะจับได้ว่าไม่ใช่น้องสาวก่อนซี่ ตอนนั้นละ พ่อกลางจะรีบเลย รีบตีตราเมียตัวปลอมทันทีเลยเพราะกลัวโดนเอาคืน!

อ๊ายสปอยยย อ๊ายๆๆๆๆ // ยิ้มอ่อนมองพวกดิ้นพล่าน




ต่อๆๆๆ

สมเด็จมองสร้อยพระสอเส้นสวยบนมือท่านหญิงเมฆอย่างพอพระทัย “พ่อกลางเข้าใจเลือกนะ คาดไม่ถึงว่าเพชรสีนี้จะขึ้นผิวว่าที่พระชายาทีเดียว ซ้ำยังเป็นของหายาก ฟังว่าเพชรสีนี้หายากยิ่งกว่าเพชรสีชมพูหรือแดงเสียอีก ตอนแรกแม่นึกว่าพ่อกลางจะซื้อไว้เป็นสินสอดทองหมั้นวันแต่งซะแล้ว”

ทูลกระหม่อมกลางละสายพระเนตรจากดวงหน้าก้มหลบซ่อน

“ชายตั้งใจให้เป็นของแต่เดิมของน้องหญิงกระหม่อม ไม่ใช่สมบัติวันหมั้นที่จะยกให้วังมหิตธร”

สมเด็จวังใหญ่ยกพระโอษฐ์ยิ้มพราย คำพูดของพระโอรสบอกอะไรพระองค์ได้มาก หนึ่งคือทรงพอพระทัยว่าที่พระชายาที่ทรงเลือกให้คนนี้ และยิ่งพระโอรส์เห็นด้วย พระองค์ยิ่งเพิ่มพูนความเอ็นดูในตัวว่าที่สะใภ้หลวงเป็นเท่าทวี

หากแต่งกับคนที่ท่านชอบคนที่ท่านจัดหาให้ ผู้ใหญ่ที่ไหนจะไม่โปรด กลัวแต่จะโปรดจนเผื่อแผ่ไปถึงหลานๆด้วยน่ะสิ

“ได้ฟังพ่อกลางพูดแล้วแม่ชื่นใจนัก เห็นควรว่ากลับวังจะต้องเรียกกรมโหรหลวงมาตรวจชื่อหลานๆ เตรียมรอไว้หน่อย ดีไหมพ่อกลาง?

ทูลกระหม่อมกลางเลื่อนสายตามามองคนก้มหน้างุดอยู่นั่น เห็นสองข้างแก้มแดงซ่าน แดงไปถึงใบหูจึงยิ่งอยากแกล้ง

“ดีกระหม่อม”

สมเด็จสรวลเสียงใส แต่พอเห็นว่าที่สะใภ้หลวงสะเทิ้นอายจนแทบกลายร่างเป็นขอมดำดินอยู่ร่อมร่อ ก็ทรงรับสั่งให้กลับไปนั่งสุนทรีชมดนตรีกับทางบ้านตามเดิม

ไล่หลังเหล่ามหิตธรที่อีกเดี๋ยวจะได้ดองกันแล้ว สมเด็จวังใหญ่ก็เหลือบพระเนตรมองทางพระโอรสองค์กลาง ที่ยังคงมองตามว่าที่พระชายาไป

“เอ แล้วจะให้แม่เตรียมตั้งไว้ซักกี่ชื่อดีเล่าพ่อกลาง”

ทูลกระหม่อมกลางหันมองพระราชชนนี ยกหัตถ์รินน้ำกรุ่นมะลิรวยรินถวาย ก่อนเขาจะนึกถึงคำพูดประโยคหนึ่งของหญิงประหลาด ที่ตอนนี้กลายร่างเป็นว่าที่พระยาเดินไปนู้นแล้ว 

ไม่รู้ทำไม พระองค์ถึงดำริว่ามีลูกเท่านั้นก็เหมาะสมดี 

อืมเอาตามนั้นล่ะ

“ซักสามชื่อกระหม่อม พระธิดาสอง พระโอรส์หนึ่งกระหม่อม”

สมเด็จวังใหญ่ยิ้มร่า “แล้วแม่จะเร่งจัดการให้ ตอนแรกแม่เห็นเรื่องพระอนุชาของสะใภ้แม่ติดพันตามเสด็จพระเจ้าอยู่หัวอยู่ไกลถึงเมืองยุโรป ก็คิดอยู่ว่าจะเลื่อนงานออกไปรอให้เขากลับมาทันงานแต่งพี่สาวดีไหม แต่พอเห็นพ่อกลางรักใคร่สะใภ้แม่อย่างนี้ แม่เห็นทีไม่เลื่อนแล้วจะดีกว่า ใครกลับมาไม่ทันก็ช่างประไร แม่ต้องให้หลานๆแม่ตีตั๋วเรือด่วนมาเกิดก่อนอยู่แล้ว”

รับสั่งแฝงความนัยน์จบก็ทรงยกน้ำขึ้นดื่ม ยามนี้ทรงรู้สึกชุ่มชื่นไปถึงพระทัยเพียงคิดถึงเหล่าพระนัดดา พระธิดาสองพระโอรสหนึ่ง เหล่านั้น

ถ้าจะว่ากันตามจริง มารดาอย่างพระองค์ไม่เคยบังคับขู่เข็ญจิตใครลูก คราวแรกที่ทรงพูดไว้ว่าจะให้หมั้นหมายกับลูกพี่ลูกน้องพระองค์หนึ่ง เพราะตั้งใจจะขู่บอกเป็นนัยน์ๆให้พระโอรสที่กำลังจะเสด็จไปศึกษาต่อแดนไกลรู้ว่าควรปฏิบัติตัวให้ดี ให้ถูกทำนองครองธรรม ไปเรียนแค่ไปเรียน อย่าได้ริจะมีเมียแหม่มที่นู้น ซึ่งทูลกระหม่อมกลางก็ทำให้ทรงชื่นพระทัย ไม่เคยปฏิบัติออกนอกลู่นอกทางเลย 

กระทั่งเรียนจบมาแล้ว ลูกหลวงคนอื่นๆ ต่างก็เริ่มมีฝั่งมีฝามีผ้างามเนื้อนุ่มไว้นอนตระกองกอดครองเรือน แต่พระโอรสองค์กลางกลับไม่สนจะแต่งอย่างใคร ราวกับดำริว่ามีว่าที่พระชายาที่สมเด็จมารดาเคยบอกจะให้แต่งอยู่แล้ว จึงไม่ได้สนใจจะมองหาสตรีที่ไหนอีก ร้อนมาถึงพระชนนีอย่างพระองค์ที่ต้องเร่งเรียกตัวเข้ามาถามไถ่ แล้วได้ทราบว่าพระโอรสไม่ทรงขัด หากจะให้หมั้นให้แต่งกับใครก็ตามพระทัยสมเด็จแม่ สมเด็จจึงเลือกพระองค์หญิงชั้นลูกหลวงซึ่งมีเชื้อจากขรัวยายของพระองค์อย่างพระองค์หญิงแต้วให้ เพราะเทือกเถาเหล่ากอมาจากที่เดียวกัน ทั้งยังสวยงามน่ารักอ่อนละมุน ตั้งแต่หัวจรดเท้าล้วนหน้าพึ่งใจไปทั้งสิ้น

ทว่าในขณะที่สมเด็จทรงหมั้นไว้ กำลังริเริ่มจะให้จัดการวันเข้าอภิเษก เจ้าจอมมารดากุหลาบกลับหอบพระธิดาหนีไปอยู่ถึงปีนังนู้น คราวแรกบอกไปพักตากอาการ หลบหนีความเปลี่ยนแปลงใหญ่ครั้งพลัดแผ่นดิน แต่กลับประทับอยู่นานถึงสามปี จนสมเด็จนึกกริ้วที่เจ้าจอมมารดาผู้เป็นญาติห่างๆ ผู้นี้ไม่นึกไว้หน้าพระโอรสพระองค์  แรกทีเดียวทรงคิดให้โอกาสเป็นครั้งสุดท้าย หากยังไม่กลับขึ้นมาจะทรงถอนหมั้น เก็บคืนพระเสาวนีย์ที่มีแต่เดิมทั้งหมด 

แต่จู่ๆ พระโอรสที่ดูเฉยๆกับเรื่องตกเรื่องแต่ง กลับดูกระเตือง กระตือรือรนคล้ายอยากจะแต่งกับคนที่ปีนังขึ้นมาในช่วงสุดท้าย พระองค์จึงพอทำเนา ยอมพลัดผ่อนเวลาให้ นั้นเพราะตลอดมาพระโอรสองค์นี้อยู่ในโอวาสพระองค์มาตลอด จะขออะไรก็น้อยครั้ง จะนึกชอบถูกใจสิ่งใดจนอยากครอบครองเป็นของหวงของห้ามของตนยิ่งมีน้อยกว่า สมเด็จจึงยอมรอตามพระทัยลูก ซึ่ง พอวันนี้พระองค์ได้มาเห็นพระกิริยาอาการที่พระโอรสมีให้ว่าที่พระยาชาก็ยิ่งมั่นพระทัยว่าที่ยอมรอสะใภ้พระองค์นี้มานมนานน่ะนับว่าคุ้มแล้ว

เพราะพระโอรสดูจะถนอม ชอบพอว่าที่พระยาชาพระองค์นี้จากใจจริง ถึงจะช้าไปหน่อย เล่นตัวไปซักหน่อย แต่ก็ทรงยอมให้หักล้างกันได้

ถ้าลูกชายชอบแม่ก็ชอบด้วย เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว


____________

เอาตามตรงคิดว่าเล่มนี้น่าจะหนา หนาแบบไม่ตั้งใจ แต่สนุกฉากพระนางนี้ละ เฉียดไปเฉียดมา ทำไมมันหวานกว่าจับตรงๆก็ไม่รู้ ชอบบบ เขียนเองฟินเองงงงง ดีใจที่พวกแกชอบ เย่เย่~~~


ฝากกดติดตามเพจด้วยย ช่วยกดคนละไท้คนละมือให้ฉันชื่นใจ พวกแกทำกันไม่ได้รึ! อย่าลืมว่าทูลกระหม่อมกับท่านหญิงเมฆอยู่ในเงื้อมมือฉันนะ! ฉันสั่งฆ่าได้! ถ้าแกไม่ช่วยกันกดติดตามเพจ ฉันจะเขียนให้ทูกระหม่อมกลางเปลี่ยนใจไปเป็นเมียหลวงนิด! เอาซี่!! 

v

v



 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.349K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #9524 wannapha10 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 17:35
    ชอบบบยมากกก
    #9,524
    0
  2. #6861 25142551 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 14:39

    ฟินด้วยเหมือนกันค่ะ

    #6,861
    0
  3. #5527 moomyoon (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 22:36
    แค่แตะมือกันดิฉันก็บิดเป็นเลขแปด
    #5,527
    0
  4. #4661 sajojoe (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 22:10

    ใครก็ได้ตอบที นี่พยายามหาข้อมูลแล้ว สรุปว่าพระองค์หญิงแต้วเป็นพี่น้องกับพระเอกหรอ ฮือออ ช่วยทีค่ะ คาใจมาก

    #4,661
    3
    • #4661-2 Wan Lawan(จากตอนที่ 41)
      15 ตุลาคม 2562 / 20:23
      ส่วนสองตระกูล มีความเกี่ยวข้องกัน ค่ะ. แต่ ตอนที่ผลัดแผ่นดิน ตระกูลหญิงแต้ว แบบลดความสำคัญลง. แต่ ตระกูลพระเอกใหญ่กว่า เลยต้องการดองกัน เพื่อ พยุงศักดิ์ ประมาณนี้ค่ะ. ส่วนหญิงเมฆ ก็มีเหตุผล ถ้าการแต่งงานนี้ไม่เกิดขึ้น เสด็จป้าปั้น ก็ไม่ได้เกิด นางเลยยอมเสียสละ. และเชื่อว่า ที่พระสยาเทวาธิราช ดึงนางมา ต้องการให้นางแก้ไขเรื่องนี้ค่ะ
      #4661-2
    • #4661-3 Wan Lawan(จากตอนที่ 41)
      15 ตุลาคม 2562 / 20:23
      เข้าใจถูกมั้ย ? 55555 ถ้าผิด ขอคนแก้ให้ด้วยนะคะ
      #4661-3
  5. #4497 ริปไทด์ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 18:30
    เขินมากค่าาาาาา
    #4,497
    0
  6. #4440 Iamacoolgirl (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:30
    พึ่งได้มาอ่าน เเต่ฟินมากกเลยยย รอเล่มนะค้าาา😍
    #4,440
    0
  7. #3970 xiangyan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 23:32
    รอเล่มเลยจ้าาา
    #3,970
    0
  8. #3877 ไหมไหม (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 15:21

    เฌอ ชั้นมาอ่านอีกรอบ สรุปพระองค์หญิงแต้วเป็นพี่หรือน้องของพระองค์ต่ออ่ะ

    #3,877
    0
  9. #3793 scb36683 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 10:45
    รอทูลกระหม่อมอยู่คร้า
    #3,793
    0
  10. #3792 F3RNARiiz (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 10:44
    เฌอออออ อย่าต้องให้ไปตามถึงบ้านนะ ชั้นคิดถึง
    #3,792
    0
  11. #3791 wimberz (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 10:29

    ทูลกระหม่อม ถนอมไว้ให้เป็นเพื่อนเล่นนังเลดี้ต่างหาก

    สะใภ้หลวงตัวจริงคือช้านนนนนนน
    #3,791
    0
  12. #3790 Hachi Jung (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 10:17

    แหนะ ยัง

    ยังไม่มาอัพอีก ????

    #3,790
    0
  13. #3788 khwanruethai025 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 09:54
    ตื่นมารอแต่เช้าตรู่ เขินหนักมากก
    #3,788
    0
  14. #3787 Pandapompom (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 09:51

    นิยายของหม่อมเฌอชึ้นอันดับหนึ่งแล้ว. เย้ๆๆๆๆ. งั้นวันนี้หม่อมเฌอลงให้อ่าน3ตอนเลยนะหม่อมเนี่ย ฉลองๆๆๆๆ
    #3,787
    0
  15. #3785 ปูเสื่อ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 09:25

    มอนิ่งค่า ตื่นยังคะ มาปูเสื่อรออออออออออ

    #3,785
    0
  16. #3784 ศิริทร (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 09:15

    เฌอจ๋าเค้ามารอแล้วจ้ะ


    #3,784
    0
  17. #3783 ศศิภา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 09:07

    รอเล่มค้ะ ????????อยากอ่านรวดเดียว คนแต่งสู้ๆค่า

    #3,783
    0
  18. #3782 Ploy Nakarthit (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 08:11
    สัญญาจะอ่านด้วยความซาบซึ้ง ซึมซับทุกตัวอักษรฮะ
    #3,782
    0
  19. #3781 Ploy Nakarthit (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 08:10
    รอค่าาาา อบากฟินต่อแล้วววว
    #3,781
    0
  20. #3780 ตาา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 07:39

    สวัสดีตอนเช้าค่าคุณเฌอ​ มารอโมเม้นต่อไปค่าา????????????

    #3,780
    0
  21. #3779 Poppylovely123 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 07:28
    เล่นตัวไปสักหน่อยชอบคำนี้ของแม่มากค่ะ
    #3,779
    0
  22. #3778 AuMAiM_Smile:D (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 07:12
    เขินมากกกก แค่คุยไม่กี่คำก็เขินแล้วแม่
    #3,778
    0
  23. #3777 eieimanow (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 07:02
    มันเขินจิงๆๆน้าาาาา
    #3,777
    0
  24. #3776 drn_ptk (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 06:54
    มารอแต่เช้าแล้วคุณเฌอ
    #3,776
    0
  25. #3775 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 06:18

    มาส่งกำลังใจให้นะคะ

    #3,775
    0