คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 4 : บทที่ 2 : พรพระสยาม (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,147 ครั้ง
    6 ก.ค. 62


 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า





พระที่นั่งไพศาลทักษิณ



บทที่ 2 พรพระสยาม

พระบรมหาราชวัง พระราชวังสีทองซึ่งเปรียบประดุจดั่งสัญลักษณ์และศูนย์รวมแห่งอำนาจของพระมหากษัตริย์ไทยในทุกยุคทุกสมัย แม้ปัจจุบันพระบรมหาราชวังแห่งนี้จะไร้พระองค์ใดพำนักอย่างถาวรอย่างเช่นพระบรมวงษ์นุวงศ์ในสมัยก่อน กระนั้นวังหลวงแห่งนี้ก็ยังคงไว้ซึ่งความศักดิ์สิทธิ์ ประดุจตัวแทนของแผ่นดินและไม่หวาดหวั่นต่อกาลเวลาเฉกเช่นเดิม

สำหรับสามัญชนคนธรรมดาแล้ว พระบรมหาราชวังอาจเป็นดั่งสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งใครต่อใครก็สามารถเหยียมเท้าเข้าไปได้ ทว่าแท้จริงแล้วพระบรมหาราชวังที่เปิดให้บุคคลภายนอกเข้าไปเที่ยวชมนั้นเป็นเพียงเขตพระราชฐานชั้นนอกเท่านั้น เพราะในส่วนเขตวังชั้นใน หรือที่ใครต่อใครเรียกกันว่าเขตพระราชฐานชั้นใน ยังคงขึ้นตรงต่อกฎมณเฑียรบาลของวังหลวง ซึ่งมีกฏห้ามมิให้สามัญชนคนนอกหรือบุรุษเข้าไป นอกเหนือจากพระมหากษัติย์ และเชื้อพระวงศ์ที่ได้รับพระราชทานอนุญาติเป็นกรณีพิเศษเท่านั้น เขตพระราชฐานชั้นในจึงเป็นดั่งสถานที่แห่งความลึกลับ ถูกเก็บซ่อนเอาไว้เบื้องหลังกำแพงวังสูงตระหง่านและทหารเวรยามซึ่งยืนคุมเข้มสีหน้าเคร่งขรึม ถูกซ่อนเอาไว้จากยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไป 

เพียงกำแพงวังขีดกั้น 

แบ่งเอาแผ่นดินเก่าและใหม่ออกจากกัน

ทว่าสิ่งที่ประชนชาน้อยคนนักได้รู้ ในเขตพระราชฐานชั้นในยังมีพื้นที่ส่วนหนึ่งเปิดต้อนรับคนนอกอยู่ นั้นคือโรงเรียนในวังหญิง ซึ่งก่อตั้งมานานหลายปีนตามพระราชดำริในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ให้มีการถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับงานช่างประดิษฐ์ของสตรีในวังหลวง เพื่อสืบสาน ฟื้นฟูช่างฝีมือไทย และอนุรักษ์ไว้ซึ่งศิลปวัฒนธรรม อันเป็นโรงเรียนซึ่งหม่อมเจ้าหญิงเมขลามาลัยถูกเชิญมาเป็นวิทยากรพิเศษ หรืออาจารย์ชั่วคราวที่นักเรียนเรียกนั้นเอง

“ท่านหญิงเพคะ”

เสียงเรียกของอาจารย์ท่านหนึ่งของวิทยาลัยในวังหญิงทำให้หญิงสาวในชุดสีสุภาพหันมองก่อนยกยิ้มกว้างขานรับ “คะ อาจารย์นิด”

“อีกพักเราจะพาเด็กนักเรียนเข้าไปไหว้พระสยามแล้วนะเพคะ ท่านหญิงสนใจจะเสด็จไปด้วยกันหรือเปล่าเอ่ย”

ท่านหญิงเมฆพยักหน้ารับก่อนจะละมือจากกล่องขนมกลีบลำดวนที่ลูกศิษย์ในชั้นทำให้เธอเนื่องในวันอำลา แล้วถึงเดินเคียงคู่ไปกับอาจารย์วนิดา อาจารย์สาวรูปต่างท้วม อายุห่างจากเธอครบหนึ่งรอบพอดิบพอดี

“ครูนิดไปไหว้พระสยามบ่อยไหมคะ”

อาจารย์วนิดาส่ายหน้าแล้วกล่าวต่ออย่างนอบน้อม “ก็ปีละครั้งนั้นแหละเพคะ ไปพร้อมนักเรียนที่จบในปีนั้นๆ”

“แปลว่าคงหมดความตื่นเต้นแล้ว”

“ไม่หรอกเพคะ ยังคงตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เข้าไป เพียงแต่ไม่รู้จะขออะไรท่านดี เพราะผู้หลักผู้ใหญ่ในโรงเรียนบอกว่าพระสยามท่านศักดิ์สิทธิ์มาก ขออะไรได้ทั้งสิ้น แต่ขอได้ข้อเดียวเท่านั้นนะคะ มากกว่านั้นไม่ได้ นิดก็เลยขออิ๊บไว้ก่อน ไว้ตัดสินใจว่าอยากจะได้อะไรที่สุดแล้ว จะขอท่านทันที”

ท่านหญิงเมฆหัวเราะความเป็นคนไม่ยอมให้ตนเสียเปรียบของอาจารย์วนิดา ก่อนทั้งสองจะเดินพูดคุยกันไปกระทั้งออกมารวมกับกลุ่มนักเรียน ซึ่งมายืนเรียงรออยู่ด้านหน้าตึกเรียนตามคำสั่งของอาจารย์นานแล้ว

เมื่อเช็คความเรียบร้อยของเสื้อผ้า สำรวมกิริยา และถูกตักเตือนว่าให้ลดเสียงเวลาเข้าไปในเขตพระราชฐานชั้นในแล้ว เหล่านักเรียนจบใหม่ก็เดินชักแถวไปตามทางหินที่ปูทอดยาวพร้อมกัน คุณหญิงเมฆและอาจารย์วนิดาเดินตามรั้งท้าย ระหว่างทางก็พูดคุยกันไปด้วย เพราะนี้ก็นับเป็น ‘ช่วงเวลาสุดท้าย’ เช่นกัน ที่อาจารย์ทั้งสองจะได้พบและพูดคุยก่อนถึงเวลาลาจาก...

“จริงๆ เมฆไม่รู้จักพระสยามหรอกนะคะ พึ่งรู้ไม่นานนี้เองว่ามีท่านอยู่ในพระบรมหาราชวังด้วย”

“ไม่แปลกหรอกเพคะ เพราะคนส่วนใหญ่ก็ไม่รู้ แต่เอ๋ ทำไมนิดถึงรู้สึกว่าท่านหญิงดูตื้นเต้น ตางี้เป็นประกายเชียวเพคะ”

หญิงสาวสองคนยังคงพูดคุยกันต่อ ขณะที่สองเท้าเดินตามกลุ่มนักเรียน ซึ่งเดินตามคณะอาจารย์ที่ด้านหน้าไปอีกที

“คงเพราะเมื่อเช้านี้เมฆได้ฟังเรื่องของท่านมาเยอะ ที่ว่าท่านศักดิ์สิทธิ์น่ะคะ”

“ก็เลยตั้งใจมาขอพรแบบเต็มกำลังรบใช่ไหมเพคะ”

ท่านหญิงเมฆยิ้มกว้างแต่ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เพราะทั้งหมดเดินมาถึงที่ด้านหน้าพระที่นั่งไพศาลทักษิณพอดี

“เดี๋ยวครูจะแบ่งให้เข้าไปกราบพระสยามทีละสิบคนนะจ้ะ"

อาจารย์อาวุโสท่านหนึ่ง ซึ่งเดินนำเด็กนักเรียนอยู่ทางด้านหน้าเอ่ยขึ้นอย่างใจดี แต่ในขณะที่ร่างชรากำลังจะก้ามข้ามธรณีประตูของพระที่นั่งเข้าไปก็ชะงักเอาไว้ ท่านหันกลับมาทางกลุ่มนักเรียนอีกครั้ง ก่อนพูดต่อด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ราวกับว่าพึ่งนึกเรื่องสำคัญอะไรได้

"ครูลืมเตือนถึงข้อห้ามสำคัญ ที่ทุกคนห้ามละเมิดโดยเด็จขาดในการขอพรกับพระสยาม"

น้ำเสียงจริงจังบวกกับใบหน้าไร้รอยยิ้มเป็นเหมือนเครื่องหมายบอกแก่นักเรียนว่าคำเตือนที่กล่าวออกมานั้น ไม่ใช่การพูดเล่น

"นั้นคือ อย่าขออะไรก็ตาม ที่หมายถึงต้องกลับเข้ามาในพระที่นั่งไพศาลทักษิณอีก เพราะพวกเธอคงไม่ได้กลับมาง่ายๆอีกแล้ว ฉะนั้นหากขอแล้วได้รับ แต่กลับเข้ามาแก้บนข้างในไม่ได้ จะเป็นการผิดต่อองค์พระสยาม ระวังเทวดาจะลงโทษ แล้วก็ อย่าคะนองขอพรอะไรที่พิเรนๆนักล่ะ เอาแค่หอมปากหอมคอก็พอ”

เหล่านักเรียนหญิงล้วนขานรับ ทว่าก็ไม่อาจเก็บงำความตื่นเต้น ความคิดจะขอพรพิเรนๆลงได้อยู่ดี

ในขณะที่เหล่านักเรียนกำลังทยอยแบ่งกลุ่มเข้าไปในพระที่นั่ง ท่านหญิงเมฆที่ยืนอยู่ด้านนอก รอดูแลให้นักเรียนเข้าไปด้านในให้ครบก่อน ก็เงยใบหน้ามองท้องฟ้าที่จู่ๆก็ดับแสงอาทิตย์ลงอย่างกระทันหัน

"ฝนทำท่าจะตกนะคะ"

คนเป็นท่านหญิงขานรับคำของเพื่อนอาจารย์อย่างเห็นด้วย ได้ยินอาจารย์คนอื่นพูดคุยกัน ตัดสินใจให้เด็กนักเรียนทั้งหมดเร่งเดินเข้าไปข้างในพระที่นั่ง เพราะกลัวฝนจะตกลงมา แล้วทั้งหมดจะติดอยู่ในเขตพระราชฐาน ก่อนเวลาเปิดปิดประตูวัง

ทว่าในตอนนั้น ตัวท่านหญิงเมฆกลับไม่ได้สนใจเหล่านักเรียนและเพื่อนครูคนอื่นๆ เธอกำลังเมียงมองตึกเก่ามากมายในเขตพระราชฐานชั้นในที่น้อยนักจะได้เห็น

ตึกเก่าเหล่านี้คืออดีตความรุ่งเรืองของยุคสมัยหนึ่งที่ผ่านกาลเวลามานานกว่าหลายร้อยปี คือสถานที่ที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยบรรดานางข้าหลวง เหล่าพระภรรยาเจ้า เจ้าจอม และลูกหญิงมากมายของราชวงศ์ สถานที่แห่งความลึกลับที่คนภายนอกไม่มีสิทธได้เข้ามา แม้ผู้อยู่จะตายจากไปคนแล้วคนเล่า แต่ตึกต่างๆในเขตชั้นในก็ยังคงอยู่ ยังยืนยงทามกลางความเปลี่ยนแปลง น่าเสียดายที่เพราะกฎมนเทียรบาลและข้อห้ามมากมายที่มีมาแต่โบร่ำโบราณทำให้การบูรณะเป็นเรื่องยากลำบาก เขตพระราชฐานชั้นในจึงถูกปล่อยทิ้งร้าง บางตึกผุพัง บางตึกมีต้นไม้ต้นหญ้าขึ้นตามซอกกำแพง ชวนทำให้คนมองใจหาย สถานที่ที่เคยเป็นดังจุดสูญกลางอำนาจ บัดนี้เปลี่ยวร้างไร้คนเหลียวแล ช่างน่าเศร้าใจจริงๆ แต่กฏก็คือกฏ ไม่อาจเคร่งครัดไปกว่านี้ได้อีกแล้ว เพราะนี้คือกฎมนเทียรบาล กฏควบคุมวังหลัง กฏบ้านของพระราชาผู้ปกครองแผ่นดิน

กว่าท่านหญิงเมฆจะรู้ตัวว่าตนเองเม่อลอยไปไกล ก็ตอนที่รู้สึกได้ว่าเหล่าอาจารย์นำกลุ่มนักเรียนเรียงแถวออกมาที่ด้านนอกแล้ว และเป็นอาจารย์วนิดา ที่เดินมาถึงตัวท่านหญิงเมฆก่อนใคร

"ท่านหญิงไม่เข้าไปกราบพระสยามหรือเพคะ"

"เมฆมัวแต่เม่อน่ะคะ "

อีกฝ่ายยิ้ม ก่อนกล่าวทักท้วง กลัวท่านหญิงจะมาเสียเที่ยว "งั้นรีบเข้าไปเถอะเพคะ ทุกคนกำลังจะกลับออกไปกันแล้ว เดี่ยวนิดจะรอท่านหญิงอยู่ตรงนี้"

เมื่อมีผู้หวังดี คนเป็นท่านหญิงก็แย้มยิ้มรับ หญิงสาวถอดรองเท้า วาดขาข้ามธรณีประตูเข้าไป กวาดสายตามองภายในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ มองสถาปัตยกรรมสีทองอร่ามตาตรงหน้า

พระที่นั่งหลังนี้เป็นอาคารทรงไทยก่ออิฐถือปูนยาวสิบเอ็ดช่วงเสา ผนังภายในวาดด้วยจิตกรรมอันวิจิตงดงาม ทั้งภาพเทวดาชั้นดาวดึงส์รวมสามสิบสององค์ ภาพพระนารายณ์ปางต่าง ๆ เหล่าเทวดาในวิมานชั้นฟ้า ทว่าสิ่งที่สะดุดตาท่านหญิงเมฆกว่าอะไรทั้งหมดกลับไม่ใช่ความงดงามของพระที่นั่งหลังเก่าแก่แห่งนี้ แต่เป็นองค์รูปหล่อเทวะใต้ซุ้มเรือนแก้วตรงผนังทางด้านทิศเหนือนั้นต่างหาก

ร่างอรชรย่อตัวก้มกราบลงเบื้องหน้า ก่อนเงยสบกับพระเทวรูปหล่อทองสูงแปดนิ้ว นี่คือองค์จำลองเทวะที่คุ้มครองแผ่นดินไทยมาช้านาน ปกป้องราชวงศ์ ปกป้องประเทศ เพียงแค่คิดท่านหญิงเมฆก็อดขนลุกเพราะความตื้นตันในความเคารพเลื่อมใสไม่ได้

ในตอนนั้นอง ท่านหญิงก็นึกถึงคำสั่งของของพระปิตตุฉาที่สั่งเอาไว้ก่อนจากมาว่าเมื่อถึงหน้าพระสยามแล้ว ให้เธอขอพรเรื่องความรัก ในใจให้นึกคิดถึงพระปิตุฉาของตน พลันนึกถึงรอยยิ้ม นึกถึงพระคุณนับพันนับร้อยอนันที่พระองค์ และราชสกุลนรังสรรค์ของพระองค์มีให้กับตน

มือบางขาวผ่องซึ่งประดับแหวนทองซ้อนแหวนลงตรายาสีนิลซึ่งพระองค์หญิงปั้นประทานให้ยกพนมเป็นรูปดอกบัวไว้กลางอก ตั้งจิตอธิษฐานด้วยความเคารพพระสยามอย่างสุดหัวใจ เทียบเท่าพระมหากษัตริย์ทุกๆพระองค์ที่ปกป้องแผ่นดิน

“เสด็จป้าตรัสแนะว่า หากวันใดเมฆได้มาไหว้พระสยามเทวาธิราชในเขตพระราชฐานชั้นใน ให้เมฆขอพรในสิ่งที่เมฆปรารถนามากที่สุด เพราะท่านจะโปรดประทานในทุกสิ่งที่ร้องขอ วันนี้เมฆได้มากราบองค์ท่านแล้ว แต่เมฆไม่ได้มาเพื่อขอเรื่องคู่ครองอย่างที่เสร็จป้าตรัสแนะหรอกนะคะ แต่เมฆอยากขอ…”

“เมฆอยากขอให้เมฆได้พบท่านปู่ซักครั้ง เมฆอยากถามท่าน ว่าทรงโกรธเกลียดหลานสาวคนนี้มากหรือเพคะ เมฆไม่ได้ต้องการตำหนิใคร เพียงแต่ อยากจะได้รับความรักบ้าง ให้ท่านเหลียวแลหลานสาวคนนี้บ้าง"

สิ้นคำขอ เสียงกระดิ่งลมบางเบาแสนคุ้นหูก็ดังขึ้นจากที่ใกล้แต่ก็ไกล เสียงนั้นทำให้ท่านหญิงเมฆละจากพระรูปพระสยามเบื้องหน้า เบือนใบหน้าไปทางหน้าต่างพระที่นั่ง อย่างต้องการมองหาต้นเสียง ทว่าภาพที่ปรากฏในสายตาขณะนี้ กลับเป็นภาพท้องฟ้าด้านนอกที่กำลังปั่นป่วน ราวอากาศกำลังเกิดเหตุวิปโยคอย่างรุนแรง หญิงสาวมองเห็นกิ่งก้านของต้นดอกปีบข้างพระที่นั่งไหวเอนอย่างรุนแรงตามแรงลม กลีบดอกของมันถูกแรงลมพัดกระแทก แรงลมหมุนวนลอยคว้าง หอบเอาเจ้าดอกปีบอันบอบบางหนึ่งดอกเข้ามาด้านใน ตกลงสู่หน้าตักของเธอโดยบังเอิญ

หญิงสาวเอื้อมหยิบดอกปีบกลิ่นหอมแรงดอกนั้นไว้ จู่ๆเธอก็นึกเป็นห่วงอาจารย์วนิดาที่รอตนอยู่ด้านนอกขึ้นมา 

ฝนเปลี่ยนฤดูทำท่าจะตกหนัก เธอควรรีบออกไปจากที่นี่ก่อนดีกว่า ว่าแล้วก็ยันกายลุกขึ้น ทว่าจู่ๆ เสียงสายฟ้าฟาดซึ่งดังราวกัมปนาทก็ดังขึ้นเปรี๊ยงใหญ่ เสียงนั้นดังสั่นสะเทือนพระที่นั่งทั้งหลัง จนเธอต้องรีบห่อตัว ยกสองมือปิดป้องหู ภายในหัวใจเต้นรัวเร็ว รู้สึกตื่นตระหนกต่ออำนาจฟ้าดินเบื้องบน

และราวกับพลิกฝ่ามือ เพียงเสียงฟ้าฟาดสิ้นไป ต้นไม้ไหวเอนอย่างบ้าคลั่งที่ด้านนอกหน้าต่างก็สงบนิ่ง ท้องฟ้าปั่นป่วนราวกับกำลังมีพายุใหญ่ก็ค่อยๆเลื่อนหาย เมฆดำหนาทึบที่เมื่อครู่ทำท่าจะก่อกำลังกลายเป็นวายุก้อนใหญ่เคลื่อนตัวออกจากกัน เผยแสงอาทิตย์ทอดหนึ่งวาดผ่านหน้าต่างพระที่นั่งลงมา สาดส่องเข้ามาภายในและกระทบเข้ากับร่างท่านหญิงเมฆจนทั่วตัวเธอดูสุขสกาวราวกับได้รับพร

ท่านหญิงเมฆยกฝ่ามือบังแสงอาทิตย์เหล่านั้น เธอตั้งสติ รีบเร่งก้าวออกจากพระที่นั่งโดยไม่สนสิ่งใด ทว่าเพียงก้าวพ้นธรณีประตู เสียงกัมปนาทที่ดังพอๆกับเสียงฟ้าผ่าเมื่อครู่ก็ทำเธอต้องรีบยกมือป้องหูอีกหน

“หล่อนเป็นใคร!





------------------------------

ไม่อยากรับปากเลยว่าจะเขียนเรื่องนี้ต่อ เพราะกลัวอึดอันเรื่องคำราชาศัพท์แล้วเลิกเขียนไปอีก ฮือๆ ยอมรับว่าไม่แม่นเรื่องราชาศัพท์ แต่อยากเขียน อย่าพึ่งตั้งความหวังนะคะ คิดสะว่าเฌอแค่แอบมาอัพเล่นๆ ทุกคนก็แค่ มาแอบอ่านเล่นๆเหมือนกันเน้อ ชู่วๆ เงียบๆไว้ อิอิ



ผลงานทั้งหมดของ "เฌอมา" 



 


  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.147K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #9499 Rujiret/รุจิเรศ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 12:20
    บทขอพรพระสยามไม่เห็นขอพรเหมือนในหนังสือเลย
    #9,499
    0
  2. #9031 DarK DeviL (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 22:19
    เหม่อ เขียนแบบนี้ ค่ะ คะ ช่วยสะกดให้ถูกด้วยค่ะ เนื้อเรื่องดี เสียตรงพิมพ์ผิดบางคำเท่านั้น
    #9,031
    0
  3. #5943 JohnTenAlways (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 22:05
    สนุกมากเลยค่ะ
    #5,943
    0
  4. #5337 kiss k. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 20:13
    มาแอบอ่านเล่นๆจ้ะ

    ไรท์คำว่า เหม่อ มี ห.-บ ด้วยนะจ๊ะ ^^
    #5,337
    0
  5. #5335 run04 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 20:08
    อ่านเล่นๆแต่ติดงอมแง่มเลยค่ะ
    #5,335
    0
  6. #4988 หลิน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 17:02

    ชู่วๆๆ ไม่ได้มาอ่านเล่นๆ กำลังใจปาไป~811~แว้ว สู้ๆ *-___-*;

    #4,988
    0
  7. #4862 A K T F TVXQ! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 09:56

    ตัวเองงง ตัวเองแต่งคำราชาศัพท์ได้ดีมากค่ะ อย่าท้อเน้ออออ อ่านได้ลื่นดีค่ะ อ่านนิยายตัวเองได้ความรู้เพิ่มด้วยนะคะเนี่ย

    #4,862
    0
  8. #4612 goldpaddy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:54
    กนี้ดดด สนุกๆๆๆๆ หล่อนเป็นใครรรรรร
    #4,612
    0
  9. #4585 Yew & You (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 16:48
    * เหม่อ นะคะ
    #4,585
    0
  10. #4202 pacharasaeten (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 12:52
    การเดินเรื่องดีค่ะภาษา​ก็สวยน่าฟัง
    #4,202
    0
  11. #3491 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 22:32
    เป็นกำลังใจให้นะคะ แต่ขออย่าดราม่ามาก 5555
    #3,491
    0
  12. #3087 watinee-meo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 10:47
    อยากให้ทำให้สำเร็จค่ะเป็นกลจ.นะ
    แต่สิ่งหนึ่งที่เฌอมาต้องระลึกๆๆไว้ให้มากนะคือถ้านี่คืออาชีพคือสิ่งที่รักนะคะ คืองานเขียนคือคุณจะเดินทางสายนักแต่งนิยายคนเขียนหนังสือแล้ว อย่าพูดคำว่าทำเล่นๆ หรืออย่างว่าไม่คุ้นราชาศัพท์ น่าจะทำไม่ดี มันกำลังแสดงออกถึงความไม่พยายามหรือรักในตัวหนังสือ ในการหาความรู้มาใส่ในงานเขียนของคุณสมบูรณ์มากพอ พี่ว่าคุณมีจินตนาการที่ดีมีความต่อเนื่องยังมีใจแต่งนิยายอ่ะ อย่าให้ความไม่คุ้นทำให้งานคุณไปไม่สุด ไม่รู้ก็ไปหาความรู้ไปค้นคว้าค่ะ คุณทำได้น่ะลองดูนะคะ
    #3,087
    0
  13. #2218 +:XiaoYue:+ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 15:13
    มาติดตาม เป็นกำลังใจให้เรื่องนี้นะคะ
    #2,218
    0
  14. #2091 Ploy Bline (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 10:01
    อัพต่อเถอะค่ะไรท์ ถึงจะติดๆขัดๆคำราชาศัพท์ก็ไม่เป็นไร ส่วนตัวเราไม่ได้เคร่งกับเรื่องนี้นะ เราก็ชอบเนื้อเรื่องมาก อยากให้ไรท์ทำใจให้สบายแล้วแต่งต่อเรื่อยๆนะคะ ✌️จะคอยเอาใจช่วยและรออ่านค่ะ😊
    #2,091
    0
  15. #1652 MinikoSong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 15:46
    อัพต่อเรื่อยๆนะค่าา
    #1,652
    0
  16. #501 Auang Pornpimol (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 19:57
    เฌอต้องอัพต่อไปๆๆๆเรื่อยๆๆๆจนจบน้า สู้น้า เพื่อรีดที่เอวคอดๆเหมือนไรท์อ่าาาา
    #501
    0
  17. #439 Bell-snr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 22:04

    จะอ่านนนนนเขียนเถอะไรท์
    #439
    0
  18. วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 14:31
    รอเธอมานานแสนนานนนนนนนนนนนน ❤❤
    #405
    0
  19. #394 m i n t * (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 12:44
    ว๊าปมาแล้วแน่ๆ
    #394
    0
  20. #393 ambestfriend (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 12:07
    รอมานานแสนนาน ดีใจที่เฌอมาอัพต่อ
    #393
    0
  21. #392 Nakatawachon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 10:09
    รอมานาน มาเขียนต่อเร็วๆ นะคะ จะรออ่านคะ
    #392
    0
  22. #390 id2554 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 09:23
    คิดถึงนะเฌอ
    #390
    0
  23. #388 AomToi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 09:09
    ดีใจที่ไรท์ กลับมาเขียนเรื่องนี้ต่อ รอ ติดตามอยู่นะคะ
    #388
    0
  24. #387 wcrkkcrs (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 08:48

    รอนะค้าาา
    #387
    0
  25. #386 mint_lan_la (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 08:33
    ดีใจที่มาอัพต่อนะคะ
    #386
    0