คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 35 : บทที่ 15 : เที่ยววัด (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,369 ครั้ง
    20 ส.ค. 62



 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล 






ใครจะคาดว่าด้วยเรื่องหอยๆ จะทำให้หนึ่งคุณหมอและหนึ่งพระองค์หญิงสามารถทลายบางสิ่งในใจและพากันเดินเล่นไปตามชายหาดต่อได้ไม่รู้เบื่อ 

ทั้งสองใช้เวลาอยู่กับนกกับไม้ตามพระทัยพระองค์หญิง พอทรงพบสิ่งที่ไม่คุ้นเคย ที่ไม่เคยอ่านเจอในหนังสือ หลวงทับก็จะเป็นฝ่ายอธิบายให้ฟัง พลัดเปลี่ยนกันไปอย่างนั้น ผ่านหาดแล้วหาดเล่า ต้นไม้ริมหาดต้นแล้วต้นเล่า กระทั้งมาเจอบันไดหินสุดหาดปลาย ซึ่งทอดยาวขึ้นไปสู่สิ่งปลูกสร้างด้านบน

ทั้งสองได้ยินเสียงผู้คนสัญจรไปมาที่บนนั้น จึงหันสบตาอย่างลังเลที่จะก้าวต่อ 

"อยากขึ้นไปดูข้างบนไหมกระหม่อม"

"ไปได้หรือ หญิงกลัว...กลัวจะโดนจำได้"

ดำรัสนั้นทำให้คนฟังสงสาร ยิ่งนึกอยากจะพาขึ้นไป พอดีกับที่หลวงทับเห็นแม่ค้าหาบเร่ชาวจีนคนหนึ่งแบกหาบหมวกสานใบสูงเดินลงบันไดมา คล้ายว่าจะมาล้างเท้าล่างมืออะไรแบบนั้น เขาจึงรีบใช้เหรียญเล็กๆหนึ่งอันแลกหมวกหมา แล้วถวายให้พระองค์หญิงแต้วใช้ปิดพระพักตร์

เมื่อพร้อมแล้วคนสองคนก็จับจูงกันเดินขึ้นบันไดไป และทั้งสองก็ไม่คิดด้วยว่าข้างบนของชายหาดนั้นจะเป็นถึงวัดไทยวัดหนึ่ง 

อันนี่ที่จริงวัดนี้มีชื่อว่าวัดไชยมังคลาราม วัดซึ่งเจ้านายไทยหลายพระองค์ที่มาพักผ่อนในปีนังมักจะมาทำบุญกันที่นี่ พระองค์หญิงแต้วดีพระทัยไม่น้อยกับความบังเอิญนั้น หลายครั้งที่เจ้าจอมมารดามาทำบุญก็จะมาวัดนี้ ซึ่งพระองค์ไม่เคยมีโอกาสตามมาด้วยเลย แต่วันนี้ได้มาแล้ว ถึงอย่างไรก็จะเข้าไปดูซักครั้งให้ได้

หลวงทับอ่านพระทัยจากแววพระเนตรระยิบระยับนั้นได้ในทันที จึงประคองวรกายไปยังร้านขายดอกไม้เล็กๆหน้าวัด ส่งเงินแลกดอกบัวขาวและธูปเทียนหอมมาสองคู่

อาจเพราะเป็นช่วงบ่ายเข้าไปแล้วภายในวัดจึงไม่มีคนเข้าออก พอหลวงทับพาพระองค์หญิงดำเนินเข้ามานั่งในพระอุโบสถสีสันแปลกตา พระองค์หญิงจึงกล้าถอดหมวกที่ใช้ปิดบังตัวตนออกวางที่ข้างตัว แล้วขยับนั่งพับเพียบลงตามการประคองของหลวงหมอ

ฝ่ายชายหนุ่มทำหน้าที่จุดธูปเทียน ทว่าในขณะที่ถดตัวกลับมาจากตะเกียงอันใหญ่หน้าพระประธาน นายแพทย์หนุ่มกลับเห็นว่าพระองค์หญิงแต้วกำลังนั่งพับเพียบเรียบร้อย สองพระหัตร์พับกลีบดอกบัวตูมที่เขาซื้อมาให้อย่างปราณีตบรรจงอยู่

ภาพพระองค์หญิงในฉลองพระองค์สีขาวกำลังนั่งยิ้มละมุนกีดปลายพระพัตถ์ไปตามกลีบดอกบอบบางของบัวหลวง สองแก้มของพระองค์ระเรือเพราะพิษแดดที่บ่มมาทั้งวัน แต่กลับทำให้พระองค์ดูเป็นมนุษย์คนหนึ่ง ไม่เหมือนเชื้อพระวงศ์ชั้นลูกหลวงที่ถูกวางตั้งไว้บนหิ้งทอง 

หลวงทับมองถาพนั้นก่อนจะยั้งมือที่หมายจะส่งธูปเทียนให้ เขากลับลงมานั่งเงียบๆอยู่ข้างๆ มองดอกบัวดอกแรกที่พับจับจีบเสร็จแล้วส่งมาทางเขา ก่อนพระองค์จะเริ่มพับดอกของพระองค์เองต่อ

พระองค์หญิงแต้วยิ้มกับการเฝ้ามองของหมอประจำพระองค์ ตรัสอย่างอายๆที่ตนทำให้เสียเวลา

"ชินแล้วนะค่ะ ชาววังจะใช้บัวไหว้พระก็ต้องพับกลีบให้สวยขึ้นซักหน่อย"

นายแพทย์หนุ่มยิ้มรับอย่างไม่รู้สึกว่าเสียเวลาใดๆ รออย่างใจเย็นจนกระทั่งดอกสุดท้ายถูกพับเรียบร้อยล้ว เขาจึงหันไปจุดเทียนขึ้นใหม่ แล้วส่งทั้งธูปและเทียนในมือไปให้พระองค์

หลังกราบพระเรียบร้อยหลวงทับก็นำดอกไม้ธูปเทียนของทั้งสองไปปักเคียงกันทว่าในขณะที่เขากำลังจะประคองวรกายขึ้นนั้น จู่ๆพระองค์หญิงที่นั่งมองดอกบัวขาวคู่นั้นอยู่ตลอด ก็เอ่ยขัด

"หญิงอยากถวายเงินทำบุญซักหน่อยคะ สุดแต่ที่ตัวไม่มีเงินเลย งั้นก็..."

ตรัสจบก็ก้มปลดสร้อยข้อมือประทับพระนามเส้นเล็กส่งให้หลวงทับนำไปถวายแทนให้ หมอหนุ่มมองสร้อยทองเส้นนั้นอย่างเข้าใจ ก่อนชันเข่าขึ้นนำไปวางข้างตู้บริจาค แล้วตัดสินใจหยิบนาฬิกาพกของตนออกมาวางที่ข้างนั้นด้วยกัน

สองหญิงชายมองสบตากันก่อนจะยิ้ม แล้วถึงประคองกันออกจากพระอุโบสธวัดไชยในที่สุด

"หญิงได้เที่ยวสองที่แล้ว คราวนี้ให้คุณหมอนำทางบาง มีที่ที่อยากไปบ้างไหมคะ"

หลวงทับก้มมองพระพักตร์นวลตา เขาเอ่ยขอประทานอนุญาต ขณะจัดปีกหมวกให้ลดต่ำลงมาหน่อย

"กระหม่อมอยากแวะที่กองไปรษณีย์บนเกาะซักครู่ แล้วจะพาพระองค์เสด็จไปเสวยอาหารเปอรานากันอร่อยๆในปีนัง ดีไหมกระหม่อม"

แน่นอนว่าพระองค์หญิงแต้วต้องเห็นดีเห็นงามด้วยอยู่แล้ว "ดีค่ะ"



__________________



เสียงเปียโนทำนองแปลกหูทำให้พระองค์หญิงน้อยที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เปียโนตัวเดียวกับท่านหญิงเมฆขมวดพระขนงสงสัย

"พี่หญิงเล่นเพลงอะไรน่ะคะ นี่ไม่ใช่เพลงนกขมิ้นที่ อื้ออ"

ก่อนจะส่งเสียงอู้อี้ เพราะจู่ๆก็โดนคนกำลังเล่นเปียโนคว้าตัวไปปิดพระโอษฐ์ไม่ให้ดำรัสต่อ

ท่าทีคล้ายเล่นสนุกกันของพระพี่พระน้องมหิตธรทำให้คุณยี่สุ่นซึ่งกำลังนั่งคุยกับเจ้าจอมมารดากุหลาบหลังจากรับประทานอาหารเสร็จหันมอง ก่อนจะกลั้วหัวเราะ คนเป็นป้าไม่ได้รู้ความผิดปกติในเสียงเปียโนที่พึ่งได้ฟัง รู้แค่ว่าปกติพระองค์หญิงแต้วก็เล่นเปียโนแบบนี้ทุกครั้ง ไม่ได้มีอะไรแปลก

ป้าคนใหญ่มองเหล่าพระนัดดาอีกพักใหญ่ ก่อนหันกลับมาทางเจ้าจอมมารดากุหลาบที่เวลานี้กำลังจิบชาร้อน บนโต๊ะดาษดื่นไปด้วยขนม

"พี่ว่าคงสมควรแก่เวลาที่พี่จะเดินทางกลับแล้วละแม่กุหลาบ"

"เอ๊ะ กลับเดี๋ยวนี้เลยหรือคะ?"

คุณยี่สุ่นพยักใบหน้ารับคำน้องสาว ก่อนจะหันไปทางนางบ่าวที่ตามมาจากวังใหญ่ ส่งสัญญาณให้ไปเตรียมตัว

"พี่ทูลลาสมเด็จมาดูหล่อนกับลูกๆ ซักหน่อยเท่านั้น ได้พบได้เจอได้สนทนาจนหายข้อข้องใจก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอยู่ต่อ อีกอย่างที่กรุงเทพมีเรื่องให้ต้องจัดการอีกมาก เธอคงไม่ลืมว่าพี่ต้องเป็นแม่ใหญ่จัดการเรื่องงานอภิเสกสมรสตามพระเสาวนีย์ แล้วยังเรื่องจัดหาเครื่องเคลาให้ฝ่ายเจ้าสาวอีกล่ะ"

เจ้าจอมมารดากุหลาบเข้าใจได้ในทันที นั้นเพราะตนเองอยู่ทางนี้คงไม่สะดวกจะเตรียมงานแล้วแห่ขึ้นไปกรุงเทพ

"ถ้าอย่างนั้นน้องจะไปส่งที่ท่าเรือนะคะ"

"ไม่ต้องยุ่งยากหรอก หล่อนทำราวกับต้องมีเรื่องสั่งลาอะไรกัน นี่อีกไม่กี่เดือนก็ต้องได้เจอกันแล้ว"

เจ้าคุณจอมพยักหน้ารับ ใช่ อีกไม่ถึงสองเดือนพวกหล่อนก็ต้องกลับไปกรุงเทพเช่นกัน แต่จะว่าไปแล้ว...ชุดแต่งงานเจ้าสาวยังไม่ได้เตรียมการเลยนี่

เจ้าของตำหนักถอนหายใจในความล่าช้าของตนเอง เห็นทีต้องให้นางเกลี้ยงไปติดต่อเรื่องผ้าฝรั่งตัดชุดเจ้าสาวที่ตลาดฝรั่งแล้ว

"ก็จริงค่ะ นี่น้องก็เร่งให้แม่เกลี้ยงเตรียมบอกขายตำหนักนี่อยู่ เพราะกลับไปหนนี้คงอยู่ที่กรุงเทพเลย ไม่ได้กลับมาปีนังอีก เงินส่วนค่าตำหนักก็ว่าจะเอาไปไถ่วังมหิตธรคืนมา เพราะที่เอาเข้าจำนองไปตอนนั้นก็เพราะจะเอามาซื้อตำหนักนี่"

"ไถ่หรือ? นี่แม่กุหลาบคิดว่าวังมหิตธรยังติดธนาคารอยู่อีกหรือไง? ทูลกระหม่อมกลางทรงไม่ยอมให้วังของว่าที่พระชายาติดธนาคารจนเป็นขี้ปากใครเขาหรอก"

"พี่หญิงหมายความว่า"

"ทรงไถ่คืนมาตั้งนานนมกาเลแล้ว แล้วก็ทรงเอากุญแจวังมาฝากไว้ที่พี่เพราะเห็นว่าทั้งพระองค์ชายต่อและเธอต่างก็ไม่ได้อยู่กรุงเทพด้วยกันทั้งคู่"

ว่าแล้วคุณยี่สุ่นก็วางกุญแจทองเหลือชุดหนึ่งลงบนโต๊ะ แล้วดันไปทางด้านหน้าเจ้าจอมกุหลาบ

"พี่กลับล่ะ เรื่องทางนู้นเธอก็ไม่ต้องเป็นห่วง งานเสกสมรสครั้งนี้ พี่จะไม่ให้น้อยหน้าใครแน่นอน เธออยู่ทางนี้ก็เตรียมตัวเจ้าสาวให้ดีล่ะ คนแต่งงานก็เหมือนคนจะออกบวช จะให้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นไม่ได้เทียวนะ"

เจ้าคุณจอมยิ้มรับ ก่อนลุกขึ้นยืน เดินไปส่งคุณยี่สุ่นหน้าตำหนัก

ท่านหญิงเมฆยกมือไหว้ลาคุณยี่สุ่น ก่อนมองตามร่างสองร่างที่เดินพูดคุยธุระปะปังกันออกไป พอพ้นร่างนางข้าหลวงใหญ่แล้วหญิงสาวก็ถอนหายใจออกมาอย่างแรง  และการระบายอารมณ์อัดอั้นออกมาเป็นลมหายใจหอบใหญ่แบบนั้น ทำให้พระองค์หญิงน้อยที่ดิ้นหลุดจากมือของหญิงสาวนานแล้วรีบเงยมอง

"พี่หญิงไม่สบายพระทัยเรื่องอะไรหรือคะ? บอกหญิงน้อยสิ"

ท่านหญิงพลัดภพมองอีกฝ่าย ใจนึกเอ็นดูที่ทรงช่างพูดช่างคุย แต่ก็อดคิดถึงความเหมาะสมตามลำดับสายเลือดไม่ได้

"เมฆควรแต่งหรือไม่แต่งกับทูลกระหม่อมกลางดีเพคะเสด็จย่าน้อย...ความจริงแล้ว ที่เมฆถูกส่งกลับมา เพราะต้องมาทำเรื่องแบบนี้แทนพระองค์หญิงแต้วจริงๆน่ะเหรอ"

พระองค์หญิงน้อยผู้อ่อนชันษาหรือจะฟังเข้าใจในทั้งหมด ทรงหันไปสนใจแกรนเปียโนตัวใหญ่ต่อ ก่อนจะดึงมือท่านหญิงเมฆมากดๆจิ้มๆลงบนนั้นจนเกิดเสียง

"ต้องแต่งสิคะ พี่หญิงแต่งเถอะ หญิงน้อยอยากกินขนมอร่อยๆในงานค่ะ"

"..."


________________


คืนนั้น นางบ่าวใบ้บาหย๋าทำหน้าที่ไปยืนรออยู่หน้าตำหนักตามคำสั่งของเจ้าคุณจอม มารดาซึ่งหวังใช้นางใบ้เป็นสัญญานของกับลูกสาวว่าทางสะดวกแล้วและกลับเข้ามาได้ ซึ่งวิธีนั้นใช้ได้ผล ไม่นานพระองค์หญิงแต้วกับหมอฌอนก็ปรากฏตัว...พร้อมของกินเล่นเต็มสองมือ

ทว่าในตอนที่พระองค์หญิงและหมอประจำพระองค์เข้ามาถึงในตำหนัก ทั้งสองก็ได้เห็นว่าเจ้าจอมมารดากุหลาบกำลังวัดตัวให้ท่านหญิงเมฆอยู่ ทว่าใครๆต่างก็ต้องหยุดความคิดที่จะสาดคำถามใส่กันเอาไว้ เพราะทันทีที่พระองค์หญิงน้อยซึ่งกำลังนั่งแกว่งพระบาทเสวยคุ๊กกี้สิงคโปร์หันมาเห็นพระองค์หญิงตัวจริงดำเนินเข้ามา พระองค์ก็ทรงร้องออกมาคำหนึ่ง จนคุ๊กกี้ฉาบหน้าไข่เค็มหลุดเข้าไปในพระสอ ทำให้ทั้งหมดต้องวุ่นวายกันไปยกใหญ่

“แค่กๆ ทำไมถึงมีสองคน พี่หญิงมีสองคน!

เจ้าจอมมารดากุหลาบที่ตกใจเกินกว่าใครพอเห็นว่าหมอฝรั่งช่วยเหลือพระธิดาองค์เล็กไว้ได้ก็ล้มหงายนั่งแมะไปกับพื้น ท่านยกมือลูบปลอบบนอกตนเอง ค่อยๆหายใจหายคอได้อย่างสะดวก

“ตายจริงหญิงน้อย แม่จะเป็นลมเสียให้ได้ นี่ถ้าไม่ได้หมอฌอนมาช่วยจะทำอย่างไร”

พระองค์หญิงแต้วลูบหลังน้องสาว ก่อนจะหันไปขอบคุณหมอฝรั่งของพระองค์  หมอฌอนยิ้มรับคำ ทว่าสายตาของทั้งสองที่ลอบสบกันดูแปลกๆชอบกล ท่านหญิงเมฆที่แอบเห็นเข้าพอดีถึงกับอุทานอยู่ในใจ

หื้ม??

พอส่งพระองค์หญิงน้อยที่ยังงงงวยกับการมีพี่หญิงสองคนให้นางเกลี้ยงเอาไปจัดการดูแล พระองค์หญิงแต้วก็ถูกประคองให้ลุกขึ้นยืนไปประทับบนเก้าอีก ก่อนนั่งฟังเรื่อวราวของทางนี้ ว่าหลบหลีกป้าคนใหญ่กันอย่างไรกันบ้าง

เจ้าจอมมารดาส่งพระราชสาส์นฉบับหนึ่งที่แจ้งเรื่องกฤษ์พิธีแต่งงานที่กำลังจะมาถึงให้พระองค์หญิงแต้วทอดพระเนตร

"งานจะมีเดือนสอง แต่แม่เห็นว่าเราควรจะกลับไปเตรียมตัวที่กรุงเทพก่อนวันงานกันซักหน่อย เพราะงานมันก็งานเราน่ะนะ จะให้คุณป้าใหญ่ท่านทำคนเดียว แม่เกรงใจ"

พระองค์หญิงพยักใบหน้ารับ ก่อนเหลือบมองคนที่ต้องแต่งแทนอย่างท่านหญิงเมฆ ที่เวลามีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ทว่าพระองค์ไม่ทรงดำริถามในเวลานั้น รอกระทั่งพระองค์กับอีกฝ่ายขึ้นมาอยู่ในห้องบรรทมเรียบร้อยแล้ว พระองค์จึงดึงตัวมาพูดคุย

“แม่เมฆ หญิงไม่สบายใจเลย”

ท่านหญิงเมฆเข้าใจในทันทีว่าอีกฝ่ายไม่สบายพระทัยด้วยเรื่องอะไร และใช่ เธอก็รู้สึกไม่สบายใจในเรื่องเดียวกันอยู่เหมือนกัน

“แต่เราทำอะไรไม่ได้แล้วเพคะ

“หญิงรู้ แต่เธอดูลำบากใจ หญิงไม่อยากให้เธอไม่มีความสุข”

“ถ้าจะว่ากันตามจริง สิ่งที่น่าจะทำให้เมฆไม่มีความสุขมากกว่า คือการที่อาจไม่มีหน่อเนื้อทั้งสามของนรังสรรค์เพคะ”

“หน่อเนื้อ?

หญิงสาวกระพริบตาหลบเลี่ยง พยายามไม่คิดถึงเรื่องงานอภิเษกที่จะเกิด เธอภาวนาว่าบางทีหมอฌอนอาจจะรักษาพระองค์หญิงได้ทันก่อนวันอภิเษก เพราะเธอได้แจ้งหมอฝรั่งคนนั้นไปแล้วถึงทางรักษาที่อาจจะทำให้พระอาการดีขึ้น และหมอฌอนก็บอกว่าอาจจะเป็นไปได้

ใช่ บางทีอาจทรงหายทัน

เมื่อสบายใจขึ้น ท่านหญิงเมฆก็พยายามเปลี่ยนเรื่องสนทนา

“แล้ววันนี้เสด็จที่ไหนบ้างเพคะ เมฆเดาว่าพระองค์คงขอให้หมอฌอนพาเที่ยวรอบเมืองปีนังเลยล่ะสิ”

พระองค์หญิงแต้วยิ้มกว่างรับทันที “ใช่ คุณหมอพาหญิงเที่ยวรอบเลย ได้ไปดูทะเลอย่างที่เคยอยากไป ได้เก็บเปลือกหอย แล้วก็ขึ้นไปไหว้พระที่วัดไชยด้วย”

ขณะกล่าวพระองค์ก็หยิบเปลือกหอยนางชีสีขาวนวลตาขึ้นมาวางไว้ในพระหัตร์ พระเนตรวับวาบจ้องมองมัน ปลายพระหัตถ์ก็ลูบเปลือกลื่นๆเย็นๆไปมา คล้ายสิ่งนั้นกำลังทำให้ประองค์นึกถึงช่วงเวลาแห่งความสุข

ท่านหญิงเมฆลอบสังเกตท่าทางของพระองค์หญิง ไม่รู้ทำไม เธอถึงรู้สึกตะหงิดๆ กับพระอาการที่ทรงเป็นอยู่

เที่ยวทะเล เก็บเปลือกหอย แถมพากันไปไหว้พระทำบุญด้วย

“แล้ว...หมอฌอนดูแลพระองค์ดีหรือไม่เพคะ?” 

ท่านหญิงเมฆแสร้งถามหวังดูพระอาการเพิ่ม และพระองค์ตรงหน้าก็รีบยิ้มรับคำทันที

“ดีสิ คุณหมอพาหญิงไปกินขนมเปอรานากันด้วย คุณหมอน่ะรอบรู้ทุกเรื่องเลยเชียวนะแม่เมฆ ราวกับเป็นหนังสือเล่มหนึ่งเลยเทียว” ขณะกล่าวพระหัตถ์ก็เกลี่ยงเปลือกหอยไปมาเบาๆ “คุณหมอน่ะดีมากจริงๆ เขาดีมากๆ”

ท่านหญิงเมฆรู้สึกวาบๆในช่องท้องครั้นได้เห็นพระอาการเหล่านั้น เวลานี้เธอชักเริ่มหนักใจและเริ่มไม่แน่ใจเสียแล้วว่า...หากหมอฌอนรักษาพระอาการพระองค์ตรงหน้าได้ขึ้นมาจริงๆ ไม่รู้พระองค์จะยังยินดีเสกสมรส เพื่อนสองพระเดชพระคุณ อย่างที่เคยตรัสเอาไว้อยู่หรือเปล่า



ผ่ามผ๊ามมม พวกแกอย่าติ อย่าขู่ฉันสิ ฉันหมดกำลังใจ มือไม้มันอ่อนเปลี้ยยยย~~~~~~ ไม่มีแรงจะพิมพ์ >_<



แก เข้าใจว่าอยากเจอทูลหม่อม แต่แกจะให้ฉันตัดฉับพานางเอกกลับไปหาพระเอกไม่ได้นึกออกมะ มันต้องค่อยเป็นค่อยไป ไม่มีใครคิดถึงทูลหม่อมเท่าฉันหรอกย๊ะ! // ปรายตามอง ถลกผ้าแถบ!

ปล.หลังจากบทนี้เตรียมพบความหวานของพระนางเลย ใครว่าทูลหม่อมใจร้ายที่ปล่อยหญิงเมฆมา เด๊่ยวรู้ความจริงจะระทวยยย





  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.369K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #4670 goldpaddy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 00:43
    เอะอะถลกผ้าแถบ!!!!! 55555+ เจอท่านปู่ ก็ระทวยยนยแล้วฮะ! อิอิ คู่นี้มีซัมติง หน่องหญิง งงงวย
    #4,670
    0
  2. #4337 Maya_lita (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 17:54
    อยากตัดเข้าหอเลยตังหาก
    #4,337
    0
  3. #3767 _kaliris (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 00:48
    อ่านคู่หญิงแต้วกับหมอฌอนละเขินเลยอ่า
    #3,767
    0
  4. #3483 ธีระนัส (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 21:38
    อ่าน talk แล้วเขิน ตั้งแต่ยังไม่อ่านบทถัดไป
    #3,483
    0
  5. #3262 Miin_Miin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 08:35
    ระทดระทวยมากจุดนี้
    #3,262
    0
  6. #3065 285J (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:44

    เอ็นดูความตกใจของพระองค์หญิงน้อย เกือบไปแล้วนะเพคะ

    #3,065
    0
  7. #3016 monmanon (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 23:07

    ปูเสื่อรอระทวยค่ะ 5555

    #3,016
    0
  8. #2995 mynameishiran (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 20:23
    ขอร้อง อย่าถลกผ้าแถบนะ 😭😭😭
    #2,995
    0
  9. #2906 Bell-snr (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 12:26
    ฟินเวอร์~~~~
    #2,906
    0
  10. #2862 HaruE (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 10:55
    ญ ฌ เอ่อคือ จาก ‘เพื่อนสองพระเดชพระคุณ’ เป็น ‘เพื่อสนองพระเดชพระคุณ’ หรือเปล่า

    ปล.รอนะระทวยอยู่นะ
    #2,862
    1
    • #2862-1 HaruE(จากตอนที่ 35)
      10 สิงหาคม 2562 / 10:56
      หรือเราเข้าใจผิด ขอโทษด้วยนะค่ะ
      #2862-1
  11. #2840 ไม้ฝาง (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 10:13
    อิชั้นรอระทวยไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ

    เลยดิ้นพราดๆๆๆๆๆๆแทน 555
    #2,840
    0
  12. #2836 papsythirarat (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 10:09
    รออย่างใจจดจ่อ
    #2,836
    0
  13. #2821 drn_ptk (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:52
    นับทุกวินาทีเลยว่าจะเจอทูลกระหม่อม
    #2,821
    0
  14. #2819 F3RNARiiz (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:49
    แกรชั้นอยากกลับกรุงเทพแล้ว
    #2,819
    0
  15. #2818 00002550 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:39
    นับวันรอเลยนะ
    #2,818
    0
  16. #2817 เปีย จะบอก (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:36
    แงงงงงงง ขอโทษเฌอมาค่า สู้ๆๆ #กระชับผ้าแถบแล้วแอบมอง
    #2,817
    0
  17. #2816 kantchyanee (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:34

    โอมมมม หม่อมจงมา จงมา บอกว่าตอนหน้ามา ถ้าไม่มาจะแช่งให้ผ้าแถบหลุดเพราะไม่มีที่เกาะ.....
    #2,816
    0
  18. #2815 Lucky (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:29

    แอร๊ยย หญิงเมฆแอบเห็นอาการ

    ปลื้มของท่านญแต้ว..

    ข้าหลวงเฌอ..รีบมาต่อนะคะ

    อยากให้เจอคนที่วังไวไวจัง❤

    #2,815
    0
  19. #2814 ไหมไหม (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:25

    ทูลหม่อมท่านต้องยินดีด้วยอยู่ล้าววววว เพราะพระทหัยอยู่ที่แม่มาลัยยยย

    #2,814
    0
  20. #2813 Mymoji Love King (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:18
    มามา จะช่วยแม่เฌอถกผ้าแถบ
    #2,813
    0
  21. #2812 URAIWAN118 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:14
    หญิงเฌอกลับกรุงเทพได้แล้วจ้า
    #2,812
    0
  22. #2811 หนูน้อย (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:09

    กรี๊ดดดดดด มาต่อแล้ว ดีใจจังเลย

    #2,811
    0
  23. #2810 Jamilah (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 08:59
    แงงงงง รอจะได้เจอกันๆๆๆ
    #2,810
    0
  24. #2809 sfcf_38 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 08:49

    คิดถึงทูลกระหม่อมจะแย่แล้วจ้าา ถกผ้าแถบไปรอที่วังนู้นแล้วน๊าาา
    #2,809
    0
  25. #2808 eieimanow (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 08:40
    รอนะคะ รอหญิงเมฆไปเจอทูลกระหม่อมค่าาา
    #2,808
    0