คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 34 : บทที่ 14 : เรื่องที่ไม่ทันได้ตั้งตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,665
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,440 ครั้ง
    1 พ.ย. 62


 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล 





ซ้ายหอยนางชี

ขวาหอยฉมวก



ทางด้านตำหนักมหิตภิรมย์ที่กำลังชุลมุนชุลเกอยู่กับการมาของคุณยี่สุ่นและพระองค์หญิงน้อย แต่ทางฝั่งของพระองค์หญิงแต้วที่เป็นต้นเหตุของความวุ่นวายทั้งหมดกลับกำลังสนุกสนานสุนทรีย์อย่างผิดคาด

      หลวงทับในคราบหมอฌอนลอบมองเสี้ยวพระพักตร์ของพระองค์หญิงที่ควรจะแสดงความวิตกกังวล แต่กลับแย้มพระโอษฐ์กว้าง พระเนตรเป็นประกายกำลังมองทิวทัศน์สองข้างทางระหว่างที่ทั้งสองนั่งอยู่บนรถเจ็กลาก พาหนะพาหนีจากตำหนักทางด้านหลัง

“นั้น! ธงประเทศอังกฤษใช่ไหม? หญิงจำได้จากในหนังสือ โอ้ ของญี่ปุ่นก็มีด้วยล่ะ!”

หลวงทับมองตามปลายพระหัตร์ที่ยืนออกไปนอกชายร่มรถ จนปลายพระหัตถ์นั้นต้องกับแสงอาทิตย์ในยามเที่ยงวัน ดูเปล่งประกายทามกลางลมแดดร้อนๆ

“อย่าทรงยื้นพระหัตถ์ออกไปนอกรถอย่างนั้นกระหม่อม รถสวนไปมาอาจทำให้เจ็บพระวรกายได้”

เสียงนุ่มทุ่มดุข้างตัวทำให้พระองค์หญิงซึ่งกำลังตื่นเต้นที่ได้รับโอกาสออกมา เที่ยวเล่นข้างนอกหันมอง

นี่เป็นครั้งแรกที่พระองค์ได้ยินหมอฝรั่งประจำพระองค์พูดภาษาสยาม แม้จะพูดคุยกันบ่อยๆ แต่การจำแนกเสียงถึงอย่างไรก็ไม่เท่ากับได้ยินภาษาถิ่นเกิดของตนเอง พระองค์จึงพึ่งได้สังเกตุเดี๋ยวนี้ ว่าหมอของพระองค์มีน้ำเสียงทุ่มลึกเช่นไร

“คุณหมอ วันนี้จะพาหญิงไปเที่ยวที่ไหนบ้างหรือคะ?

หลวงทับเบือนใบหน้าออกห่างจากพระพักตร์ที่ยื้นมาใกล้ อาจเพราะความคับแคบของรถลากที่ทั้งสองนั่งอยู่ จึงทำให้ในเวลานี้ ทั้งใบหน้า ทั้งเนื้อตัวถึงได้แน่บชิดติดกันจนเกินพอดี

“เราไม่ได้ออกมาเที่ยวเล่นกระหม่อม เรากำลังหนี”

“ก็หนีพ้นแล้ว จากนี้เราสองคนก็เที่ยวเล่นรอเวลากลับตำหนักกันเถอะ นานๆหญิงจะได้โอกาสออกมาข้างนอกเสียที คุณหมอพาหญิงไปหน่อยน้าา”

หลวงทับมองพระหัตถ์ขาวผ่องที่เปลี่ยนกลับมาจับแขนเขาอย่างคนที่เคยชินต้องจับต้องแตะต้องประคองกัน

ทว่าแม้หลวงแพทย์จะทำกิริยาเหมือนไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ และหันสายตาไปไกลเหมือนไม่ได้ยินคำขอเหล่านั้น แต่ปากของเขากลับยังคง

“แล้วทรงดำริจะเสด็จที่ไหนบ้างล่ะกระหม่อม”


__________________



เงินสองเหรียญถูกส่งให้เจ๊กลากเป็นค่าโดยสาร ก่อนหลวงทับค่อยหันกลับมารับพระวรกายบอบบางของคนข้างในรถให้ก้าวตามลงมา พระองค์หญิงแต้วเอ่ยขอบคุณหมอประจำพระองค์ ก่อนจะหันมองไปทางทะเลเบื้องหน้า

ทิวแถวชายหาดสีขาวทอดยาวไปจนสุดลูกหูลูกตา เบื้องหลังคือภูเขาเชียวชะอุ่มชุ่มชื่นของป่าเขตร้อน เบื้องหน้าคือผืนทะเลสีฟ้าครามกว้างใหญ่ บนชายหาดขาวมีดอกไม้ทะเลให้ดอกสีม่วงชู่ช่อประปราย แม้แดดจะร้อนอยู่บ้าง แต่ลมทะเลเย็นๆที่พัดขึ้นฝั่งอยู่ตลอดกลับช่วยปัดเป่าความแสบร้อนออกไปได้อย่างสิ้นเชิง

พระองค์หญิงแต้วมองภาพเบื้องหน้าอย่างตื่นเต้น ก่อนมือบางจะกระชับแขนหลวงทับแน่นเป็นสัญญาณขอร้องให้ชายหนุ่มช่วยหน่อย

ช่วยพาลงไปดูทะเลใกล้ๆ กว่านี้หน่อย

หลวงทับผู้เงียบขรึมไม่คิดขัดพระประสงค์ เดินพยุงวรกายบางลงไปตามทางโขดหิน แต่เพราะทางเดินไม่เรียบนักเนื่องจากเป็นชายหาดที่ไม่ค่อยมีคนมา ทำให้บางทีต้องโอบวรกายบ้าง ยกวรกายหลบโขดหินแหลมคมบ้าง แต่เขาก็เอ่ยขอประทานอภัยทุกครั้งไป 

ทว่าครั้งพาคนอยากมาทะเลให้มาถึงชายทะเล และใช้พระบาทขาวละมุนจุ่มน้ำทะเลอย่างที่ทรงฝันไว้แล้ว พระองค์หญิงกลับดูจะให้ความสนใจสิ่งที่อยู่บนพื้นทรายที่ชายหาดมากกว่ามหาสมุทของพระองค์

“โอ๊ะ! นั้นหอยเบี้ยไม่ใช่หรือคะ?

พระองค์หญิงแต้วอุทานออกมาคำหนึ่งก่อนชี้พระหัตร์ไปทางเนินทราย เมื่อหลวงทับเห็นว่าทรงสนพระทัยแถวนั้น ก็ประคองพาไปใกล้ๆแต่โดยดี

พระองค์หญิงแต้วย่อกายลงหยิบหอยเบี้ยกลมๆเงาๆตัวหนึ้งขึ้นมาก่อนจะพลิกซ้ายขวาทอดพระเนตรดูมันอย่างตื่นเต้น

“นี่คือหอยเบี้ยจริงๆด้วย อ๊ะนั้นก็ใช่! นี่ด้วย! โอ้ คุณหมอดูสิ หอยเบี้ยเต็มชายหาดไปหมดเลยทีเดียว!

หลวงทับย่อกายลงมองเปลือกหอยที่ว่า แต่ในใจคนเป็นหมอกลับคิดว่า ก็หอยเบี้ยไง แล้ว...น่าตื่นเต้นตรงไหน?

ทว่าพระองค์หญิงเพียงองค์เดียวในหาดกลับเห็นเรื่องหอยเบี้ยเป็นเรื่องพิเศษมาก ทรงรีบทิ้งวรกายลงนั่งไปบนพระบาทองค์เอง พระหัตถ์ก็คว้าหยิบเปลือกหอยเบี้ยอันนั้นทีอันนี้ทีมาเก็บไว้บนฉลองพระองค์ที่คลุมทับอยู่บนหน้าตัก

“คุณหมอทราบหรือเปล่าคะว่าในสมัยก่อนคนใช้หอยเบี้ยอย่างนี้เป็นสตางค์กัน นั้นหมายความว่า เรากำลังเห็นเงินวางเกลือนเต็มหาดไปหมดเลยนะ ถ้าเก็บกลับไปหมดนี้ได้หญิงคงรวยไปเลย”

หลวงทับอดที่จะยกยิ้มไม่ได้ ดำเนินเองยังไม่ไหว นี่พระองค์คิดจะหอบหอยกลับไปทั้งหาดเชียวหรือ

แต่ก็นั้นล่ะ ใจคิดอีกทาง กายคนเป็นหมอกลับก้มลงช่วยเก็บหอยเบี้ยใส่มือพระองค์หญิงตามพระประสงค์แล้ว 

“งั้นก็เริ่มเก็บกันเถอะกระหม่อม ก่อนจะมีคนอื่นมาแย่ง”

พระองค์หญิงแต้วหัวเราะคนข้างกายที่เร่งเก็บเปลือกหอยเบี้ยเร็วกว่าพระองค์ที่พบคนแรกเสียอีก ก่อนจะทรงตัดสินพระทัยประทับแปะลงไปกับพื้นจนฉลองพระองค์ตัวงามเปื้อนทรายไปหมด ทว่าทรงไม่สนพระทัยความงามจอมปลอบเหล่านั้น สองมือพยุงตัว มองหาเปลือกหอยมากมายแล้วเก็บมาไว้บนฉลองพระองค์ ซึ่งพระองค์หญิงแต้วอนุญาตให้มันเป็นที่รวบรวม 'สตางค์ของพระองค์' ชั่วคราว

“นี่คือหอยซองพลู หญิงจำได้เพราะเคยเห็นรูปภาพจากในหนังสือ ส่วนนี่คงเป็นหอยกระดุม นี่ก็เป็นหอยโมฬีสีน้ำตาล อ้า! แล้วนั้น!”

ทว่าในขณะที่พระหัตร์ขาวผ่องหมายจะเอื้อมไปหยิบเปลือกหอมสีส้มอ่อนเปลือกหนึ่งซึ่งโดดเด่นกว่าเปลือกไหนทั้งหมดในหาดขึ้นมา พระหัตร์รีบร้อนก็พลันสัมผัสโดนนิ้วมือแข็งแรงของคนข้างตัว ที่หมายใจจะหยิบเปลือกอันเดียวกันนั้นทันที

ทั้งสองชะงักมือที่เผลอทาบทับกันก่อนจะดึงออกห่างอย่างตกใจ ก่อนเป็นฝ่ายหลวงทับที่ทำท่าลังเล เอื้อมหยิบเปลือกหอยสีส้มอ่อนนั้นขึ้นมาแทน แล้วส่งให้พระองค์หญิง

“ส่วนนี่ หอยปีกนางฟ้ากระหม่อม”

พระองค์หญิงรับมา พระเนตรก็มองหลวงทับตาวาว “คุณหมอรู้เรื่องเปลือกหอยด้วยหรือคะ?

“พอรู้กระหม่อม ในตำราเรียนบางตำรา เขาใช้เปลือกหอยเป็นตัวยาในการรักษาโรค”

“หอยทั้งเปลือกน่ะหรือคะ? คนไข้คุณหมอไม่ติดคอตายหรอกหรือ”

“ต้องเอามาบดให้ละเอียดก่อนสิกระหม่อม พอเป็นผงจึงใช้ปรุงยาได้”

“อ้อ…" 

พระองค์พยักพระพักตร์เข้าพระทัย ก่อนอุทานขึ้นอีก "อ๊ะ! คุณหมอดูสิ เปลือกอันนี้คล้ายหมวกพวกเจ๊กลากรถจริงๆ แบบเดียวกับที่เจ๊กเมื่อครู่ใส่อย่างไรคะ”

หลวงทับมองตามมือบางที่หยิบเปลือกหอยโปร่งแสงอันหนึ่งขึ้นมา ตัวเปลือกเป็นวงกลม แต่จุดศูนย์กลางกลับเป็นทรงกรวยยกสูง ดูๆไปก็คล้ายหมวกเจ๊กครอบหัวอย่างที่พระองค์ทรงเปรียบเทียบจริงๆ

หลวงแพทย์เห็นแล้วนึกขำคนช่างจินตนาการ จึงกวาดตามองรอบกายบ้าง แล้วหยิบเปลือกหอยขนาดเท่ากระดุม รูปทรงกลมๆป้อมๆ สีขาวสะอาดตาขึ้นมา

“ส่วนเปลือกนี้คล้ายพระองค์มากกระหม่อม หอยนางชี”

พระองค์หญิงแต้วหันพระพักตร์มองทันควันอย่างสนใจ แต่พอได้เห็นเปลือกหอยที่อีกฝ่ายบอกว่าเหมือนพระองค์ก็ทรงอ้าพระโอษฐ์ค้างในทันที

ก็หอยนั้นมันทั้งอ้วนทั้งกลม! แทบจะมองไม่เห็นแขนขาใดๆเลยนี่!

“คุณหมอจะบอกว่าหญิงอ้วนหรือคะ!?

หลวงทับแสร้งก้มหน้าวางเฉย แล้ววางหอยนางชีกลมวาวเปลือกขาวนวลลงบนพระเพลาของพระองค์หญิงแต้วรวมกับเปลือกหอยอันอื่นๆ

พอเห็นหมอประจำพระองค์ไม่พูดไม่ตอบอีกแล้ว พระองค์หญิงก็รีบหันซ้ายหันขวา คิดหาเปลือกหอยซักอันมาเปรียบเทียบกับอีกฝ่ายบ้าง

“งั้นของหมอฌอนละ นี่เลย! หอยฉมวก! ขายาวสูงโทงเทงราวกันต้นมะพร้าวแบบนี้ เหมือนคุณหมอไหม?”

หลวงทับมองเปลือกหอยแสนสมบูร์ในพระหัตถ์ขาวผ่องก่อนหลุดยิ้มออกมา ก็เปลือกหอยตรงหน้าดูเหมือนเขาจริงๆ

“เหมือนมากกระหม่อม” 

เขากล่าวยอมรับแต่ก็ยังไม่วายหยิบเปลือกหอยนางชีกลมอ้วนที่เจออีกอันบนชายหาดขึ้นวางบนพระหัตถ์ขาวที่แบให้เขาดูหอยฉมวก 

แต่ยังไงหอยนางชีก็ดูคล้ายพระองค์มากกว่า”

“คุณหมอ!

เสียงหลุดหัวเราะของหลวงทับทำให้ใบหน้าของพระองค์หญิงยิ่งแดงก่ำอย่างโกรธเคือง ทว่าในขณะที่พระองค์ทำท่าจะยันวรกายขึ้นลงโทษหลวงทับซักตุ้บ ขาที่ไร้แรงกายกลับตรึงดึงพระองค์ให้ตกหล่นวูบ ทำท่าจะกระแทกลงพื้น

โชคดีที่หลวงทับว่องไวจึงเอี้ยวกายกลับมารับไว้ได้ แต่เปลือกหอยที่ทรงสะสมไว้มากมาย กลับร่วงกราวลงพื้นคืนสู่ผืนทรายไปจนหมด

ทว่าพระองค์หญิงแต้วไม่ได้สนใจจะเก็บขึ้นมาอีกแล้ว พระองค์เพียงใช้จังหวะนั้น หย่อนเปลือกหอยฉมวกที่ถืออยู่ในมือลงไปในกระเป๋าเสื้อของหลวงหมอ ซ้ำยังเรียกเขาด้วยฉายาใหม่อีกด้วย

“คุณหมอหอยฉมวก!”

ก่อนจะใช้ไหล่ของหลวงทับนั้นเองเป็นหลักประครองวรกายให้ยืนขึ้น ทว่าไม่ลืมแอบเก็บหอยนางชีสีขาวกลมๆ เล็กๆอันนั้นลงในกระเป๋ากระโปรง โดยไม่ให้ใครสังเกตุเห็น



_________________

ฮูลาฮูล่ะ! ฮูลันลันลาไปทะเล ฮูเลฮูเล่ เยเย่ทุกเวลา~~~

บทที่แล้วเม้นเยอะมากกกก ชื่นใจจจ ฉันเขียนไม่หยุดยันตีสี่เลยแกกกกก 5555

ขออีกกกกกก >_<



ฝากแอดไลน์เฌอมาไว้ด้วยน้า

v

v



  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.44K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #5575 ย่าเล็ก (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 14:17

    ระวังผ้าแถบหลุดนะ เขียนตอนนี้พูดถึงหญิงแต้วเยอะน่าสงสาร ได้ออกมาเปิดหูเปิดตาบ้าง

    #5,575
    0
  2. #5517 moomyoon (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 20:17
    คุณหมอหญิงแต้วน่ารักมากเลย
    #5,517
    0
  3. #5507 wanwisak0106 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 14:50
    น่ารักกก มีความละมุนมากเลยเธอจ๋า เขิลลลล
    #5,507
    0
  4. #4762 poy_plk (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 17:49
    มีความมุ้งมิ้งมากค่ะคุณหมอ
    #4,762
    0
  5. #4669 goldpaddy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 00:34
    ได้กันแน่สองคนนี้!!! อิ๊ๆๆๆๆ
    #4,669
    0
  6. #4653 sajojoe (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 20:12

    เอิ่ม เขาออกจะสวย ว่าเขาหอยนางชี

    #4,653
    0
  7. #3766 _kaliris (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 00:40
    ชอบมากกกกกชอบมากกกกค่ะ
    #3,766
    0
  8. #3626 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 12:01
    เขินคู่นี้ได้ไหม แงงง
    #3,626
    0
  9. #2966 Barbara13 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 15:33
    หลวงทับจับของสูงละ นี่ว่าที่เมียเจ้านะคะ
    #2,966
    0
  10. #2780 7rawi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 04:11
    ชอบมากกกด
    #2,780
    0
  11. #2772 pim_jutamas (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 01:22
    แง พระองค์หญิงกับหลวงทับน่ารักมากกกห อ่านแล้วเขินบิดเป็นโปเต้แล้ว 💕
    #2,772
    0
  12. #2756 หนมปังเปียก > < // (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 23:03
    แงงงง อ่านรวดเดียวเลย สนุกมากกกกก สนุกแบบหยุดอ่านไม่ได้ ชอบตรงที่เรื่องภาษาสละสวย อ่านเพลินนมากแม่ 55555 บรรยายได้เห็นภาพ ลื่นไหลมากกกก เนื้อหาก็สนุกมั่กๆๆ ไม่รู้เลยว่าตอบจบจะออกมาแบบไหน (อย่าเศร้ามากนะ พอดีเป็นคนเจ้าน้ำตา T^T) แอบบงงๆอยู่ ว่าถ้าท่านหญิงเมฆปลงใจกับทูลกระหม่อมกลาง งั้นเด็จป้าปั้นกะเป็นลูกของท่านหญิงเมฆอ่ะดิ แล้วเด็จป้าปั้น จะไม่รู้สึกคุ้นว่าหลานตัวเอง เหมือนแม่ตัวเองเลยหรอ แงวว งงไปหมดเลยย ฮรือออ ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆ รอติดตามตอนต่อไปค่าาา ท่านเฌอ สู้ๆๆค้าบบบ
    #2,756
    0
  13. #2701 น้ำเพชร พชรพร (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 20:25
    รอท่านหญิงเฌอ...รอทูลกระหม่อมกลาง...
    #2,701
    0
  14. วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 19:46
    ฉันหลัวดราม่าาาาา เพราะเปิดต้นเรื่องมานางเอกกลับไปปัจจุบันแล้วววว
    #2,700
    0
  15. #2699 กนกพร (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 19:20

    หายอีกแล้วเฌอ หายไปไหนน้า ประกาศ เจ้าข้าเอ้ยยย ญ.เฌอหายอีกแล้วเจ้าข้า โปรดกลับมาต่อด่วนค่ะลงแดงแล้วววววว

    #2,699
    0
  16. #2698 หมี...น่ารัก (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 18:31
    อยากกลับเข้าวังแล้วว
    #2,698
    0
  17. #2697 bsguss (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 17:39
    รอน้าาา
    #2,697
    0
  18. #2696 Jamilah (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 17:29
    รอค่าาา
    #2,696
    0
  19. #2695 mugglemousee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 16:48
    คู่นี้น่ารักกก
    #2,695
    0
  20. #2694 tutue (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 14:32
    รอกลับบางกอกส่งตัวสะใภ้หลวง
    #2,694
    0
  21. #2692 wimberz (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 13:41
    ชอบบบบบบบบบบบบ

    อยากให้ออกเล่มไวไวนะมังคะ
    #2,692
    0
  22. #2691 F3RNARiiz (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 12:49
    เสด็จรึยังเจ้าค่ะเฌอ รอเฝ้าเสด็จอยู่มังคะ
    #2,691
    0
  23. #2690 MAY (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 12:34

    มาเถอะ รอแล้วเฌอ

    #2,690
    0
  24. #2689 mtg2j (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 11:45
    ละมุนมากค่ะแม่ชอบคู่นี้
    #2,689
    0
  25. #2688 หมี...น่ารัก (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 11:19
    รอคร่าา
    #2,688
    0