คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 31 : บทที่ 13 : หมอฝรั่งคนใหม่ (อ่านใหม่ทั้งหมด~~)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,348 ครั้ง
    7 ส.ค. 62




 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า





ตำนักมหิตภิรมย์


บทที่ 13 : หมอฝรั่งคนใหม่

หลายวันต่อมา...

วันนี้คือวันพบหมอของพระองค์หญิงแต้ว ซึ่งเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ท่านหญิงเมฆจับพลัดจับผลูมาอยู่ที่นี่เช่นกันที่เธอจะได้พบนายแพทย์สเตนาร์ท หมอผู้รักษาพระอาการของพระองค์หญิง เธอออกจะตื่นเต้นและใจจดใจจ่อที่จะได้เจอนายแพทย์ผู้นี้ไม่น้อย เพราะมีข้อสงสัยเกี่ยวกับพระอาการประชวนของพระองค์ อยากเสนอ ช่วยหาวิธีรักษาพระอาการให้หายจากที่เป็นอยู่ 

      ทว่าจู่ๆ ในขณะที่ท่านหญิงเมฆและพระองค์หญิงแต้วกำลังประคองกันเดินลงมาจากชั้นสองเพื่อเข้าพบหมอตามเวลา ทั้งสองก็พลันได้ยินเสียงเอ็ดตะโรซึ่งดังลอยมาจากบริเวรห้องรับแขก

เสียงนั้นดูเหมือนจะเป็นเสียงของเจ้าจอมมารดากุหลาบ ทว่า ท่านดุใครแต่เช้า? ดุหมอเหรอ?

หนึ่งท่านหญิงหนึ่งพระองค์หญิงสนทนากันผ่านทางสายตา ก่อนจะพากันประคองเดินเข้าไปในห้องรับแขก และพบว่าเจ้าจอมมารดากุหลาบกำลังนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด ทำท่าคล้ายกำลังอมรบนายแพทย์ผู้ชราที่นั่งหน้าม่านอย่างสำนึกผิดอยู่ใกล้ๆ

แต่นอกจากหมอสเตนาร์ทที่คนในตำหนักนี้คุ้นเคยแล้ว ภายในห้องยังมีชายหนุ่มผมทองอีกคนเพิ่มขึ้นมาด้วย และการมาของชายแปลกหน้าคนนั้น ทำให้พระองค์หญิงแต้วชะงักวรกายถอยหนีอย่างคนที่ถูกสั่งสอนให้ปกปิดพระอาการประชวรของตนเองมาโดยตลอด

ทว่าการเคลื่อนไหวทางซุ้มประตูกลับทำให้เจ้าจอมมารดากุหลาบรีบตวัดตามอง ก่อนความกรุ่นโกรธที่มีอยู่แต่เดิม จะยิ่งประดังเข้ามาเมื่อเห็นหนึ่งท่านหญิงหนึ่งพระองค์หญิงปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันต่อหน้าต่อตาคนอื่น!

หล่อนลงมาทำไม! กลับขึ้นข้างบนไปเดี๋ยวนี้!

เจ้าจอมมารดากุหลาบร้องไล่ท่านหญิงเมฆ แต่ดูเหมือนสิ่งที่สมควรปกปิดจะปิดไม่ทันเสียแล้ว เพราะเวลานี้ นายแพทย์คนใหม่ที่หมอสเตนาร์ทพามาด้วยหันไปเห็นภาพหญิงสาวสองคนที่หน้าตาเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้วพอดี 

จบกัน!

พระองค์หญิงแต้วเองก็ตกใจที่มีใครคนอื่นอยู่ในห้องนอกจากหมอสเตนาร์ท ทว่า จะให้ถ้อยก็ไม่ทันเสียแล้ว จึงได้แต่กล่าวกับมารดา หวังถนอมความรู้สึกคนที่ประครองพระองค์อยู่ 

การได้กินนอนร่วมห้อง ได้แลกเปลี่ยนเรื่องราว ได้มีเพื่อน ทำให้ตลอดหนึ่งอาทิตย์มานี้ทรงรักและผูกพันกับท่านหญิงเมฆมาก จึงอดไม่ได้ที่จะรีบแก้ต่างแทนเจ้าตัว

“คุณแม่อย่าดุเมฆเลย เช้านี้ขาหญิง...อาการไม่สู้ดีนัก หญิงเลยขอให้เมฆช่วยพาลงมาพบคุณหมอข้างล่าง ไม่คิดว่า

พระองค์หญิงแต้วกล่าว ไม่วายเหลือบพระเนตรมองชายหนุ่มแปลกหน้า ที่กำลังมองตรงมาทางพระองค์เช่นกัน

ดูเหมือนความโกธรของคุณแม่ จะเกิดขึ้นเพราะการมาของชายหนุ่มคนนี้ แต่...คนอะไร ทำไมต้องจ้องใครเขาขนาดนั้น

...ตาคนฝรั่งไม่มีมารยาท

เจ้าจอมมารดากุหลาบใช่ว่าจะไม่เข้าใจเหตุผลที่พระธิดาองค์โตตรัส เพราะโรคประหลาดของพระธิดานั้นบางวันก็ทำให้ขาไม่มีแรง บางวันก็ถึงกับดำเนินไม่ได้ แต่จะไม่ให้ท่านโกรธได้อย่างไร ทั้งที่ท่านพยายามปกปิดหูตาคนข้างนอกมาตลอด ทว่าวันนี้ปิดเรื่องขาเดินไม่ได้ก็เรื่องหนึ่งแล้ว ยังถูกเปิดโปงเรื่องมีคนหน้าตาเหมือนพระองค์หญิงแต้วถึงสองคนเข้าไปอีก! แล้วหากเรื่องหลุดออกไป ไม่เท่ากับจะกระทบถึงการอภิเสกปลอมๆที่ตั้งใจไว้หรือ? ซึ่งทั้งหมดนั้นก็เป็นเพราะความประมาทเลินเล่อของหมอสเตนาร์ทเพียงคนเดียว!!

คิดได้ดังนั้นเจ้าคุณจอมก็หันกลับไปเอาความกับหมอชาวอังกฤษผู้ชรา

“หมอสเตนาร์ท! ไหนลองบอกมาสิว่าหมอจะรับผิดชอบยังไง ฉันสั่งแล้วว่าไม่อนุญาตให้หมอบอกใครเรื่องข้างในนี้ แต่วันนี้กลับพาใครข้างนอกเข้ามาด้วย เอาสิฉันรอฟังอยู่ หมอจะรับผิดชอบยังไง!

หมอสเตนาร์ทผู้ชราเหลือบมองรอบตัวพรางกล่าวอย่างลนลาน โดยที่ยังเก็บความตกใจเรื่องที่มีพระองค์หญิงแต้วถึงสองพระองค์เอาไว้

“ฟังผมก่อนเจ้าคุณจอม ที่ผมพาหมออีกคนมาเพราะผมต้องย้ายกลับไปอยู่อังกฤษถาวรเสียแล้ว จากนี้จึงไม่สามารถมาปีนังเพื่อรักษาอาการของพระองค์หญิงได้อีก จึงได้พาหมอณอนลูกศิษย์ของผมมาด้วย หวังว่าจากนี้ จะให้เขารับช่วงดูแลพระอาการแทน ผมจะได้กลับบ้านเกิดอย่างหายห่วง”

ทว่าเข้าจอมมารดากุหลาบกลับไม่ยอมฟังเหตุผล แน่ล่ะ นี้มันเรื่องเล็กๆเสียที่ไหน มันหมายถึงความอยู่รอดของมหิตธรเลยเชียวนะ!

“จะกลับก็ต้องถามฉันก่อน ไม่ใช่จะบุ่มบ่ามพาคนอื่นเข้ามาอย่างนี้! หมอก็รู้ว่าฉันไม่ไว้ใจใครนอกจากหมอที่รู้จักและตามรับใช้กันมาตั้งแต่รุ่นเจ้าคุณพ่อ! ส่วนลูกศิษย์ของหมอคนนี้ ต่อให้เขาเป็นถึงหมอเทวดาฉันก็ไม่ไว้ใจ! ถ้าเกิดเขาแพร่งพรายเรื่องราวข้างในนี้ออกไป ใครจะรับผิด! แล้วคิดว่าจะรับไหวหรือ!?

หมอสเตนาร์ทยืดกายยกมือปัดปฏิเสธไปมาเป็นพัลวัน

“ไม่ต้องห่วงๆ หมอณอนพูดภาษาคนกรุงสยามไม่ได้ เขาไม่รู้จักคนสยาม ไม่เคยคบค้ากับคนสยาม รับรองว่าไม่พูดเรื่องในนี้ออกไปแน่นอน อีกอย่างหมอณอนเก่งกาจเรื่องโรคที่เกี่ยวกับขามาก ไม่แน่ว่าอาจจะรักษาพระอาการของพระองค์หญิงให้หายขาดได้ แต่...ถ้าคุณจอมไม่เชื่อใจจริงๆ งั้นผมจะให้หมอฌอนกลับไป ขอโทษด้วยๆ”

ทว่าเมื่อได้ยินว่าหมอสเตนาร์ทจะให้หมอฝรั่งคนใหม่ถอยออกไป เจ้าคุณจอมกลับยิ่งไม่ยินยอมเข้าไปใหญ่

“ไม่ได้! จะให้กลับออกไปไม่ได้เด็จขาด!

ทุกคนในห้องงงงันกันไปหมดกับท่าทางที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของเจ้าจอมมารดากุหลาบ ทว่าคนเป็นเจ้ากลับเอาแต่กวาดตามองท่าทางของหมอฝรั่งคนใหม่ ไม่ได้สนใจท่าทางสงสัยของคนอื่น 

รูปลักษณ์ท่าทางดูกระฉับกระเฉง เป็นคนหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่ง อีกฝ่ายมีผมสีทองนัยน์ตาสีน้ำตาลไหม้ ทว่าแม้ภายนอกจะดูไม่ผิดจากชาวฝรั่ง แต่กลับดูสุภาพเงียบขรึม ไม่มีกิริยาฉะฉานกร้านโลกอย่างพวกผู้ชายยุโรปทั่วไป 

แม้อายุดูจะรุ่นๆไปซักหน่อย อาจจะดูไม่เหมาะสมหากจะปล่อยให้ใกล้ชิดพระธิดา แต่น้ำหนักของคำที่ว่า หมอคนใหม่อาจทำให้พระธิดาของท่านหายประชวรได้ ก็ทำให้เจ้าจอมมารดากุหลาบยอมอ่อนลง

หากรักษาหาย เรื่องที่ยุ่งยากก็ไม่ยุ่งยากอีก นั้นสิถึงสมควรที่จะลองดู

ก่อนเงยมองไปทางพระธิดาที่ยืนพระพัตร์ซีดเผือด มองท่านหญิงเมฆที่มีท่าทีไม่ได้แตกต่างกัน ซึ่งทั้งคู่ยังยืนประคองกันอยู่ตรงประตู

“แม่เมฆ พาพระองค์หญิงไปนั่งรับลมในสวนก่อน” แล้วหันไปกล่าวกับพระธิดาเป็นลำดับสุดท้าย “แม่จะคุยข้อตกลงกับหมอคนใหม่ของลูกซักครู่ ไปเถอะ”

พระองค์หญิงแต้วพยักพระพักตร์ที่ดูจะไม่ค่อยจะสบายพระทัยรับ ก่อนหมุนพระวรกายกลับออกไปตามแรงพยุงของท่านหญิงเมฆ ทว่าทั้งสองกลับไม่ได้ล่วงรู้เลยว่า ตลอดเส้นทางที่พากันเดินห่างออกไป กำลังมีสายตาของหมอฝรั่งคนใหม่ มองตามไปอยู่ตลอด

ไล่หลังทั้งคู่ เจ้าจอมมารดากุหลาบก็ยกแก้วชากรุ่นไอร้อนจางๆ ที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นดื่มอย่างประวิงเวลาให้ตนได้ตรองความคิดให้ถี่ถ้วน จนชาจีนหมดถ้วย จึงเอ่ยขึ้นอีกหลังตัดสินใจอะไรได้แล้ว

“...ฉันตัดสินใจแล้ว"

"ตัดสินใจว่าอะไรหรือคุณจอม" หมอสเตนาร์ทถาม

"ตัดสินใจว่า จากนี้ฉันจะให้หมอฝรั่งคนใหม่รักษาประจำอยู่ที่ตำหนักมหิตภิรมย์นี่ หากหมอสเตนาร์ทยังมีความละอายอยู่บ้างที่ผิดคำพูดกับฉัน ก็จัดการบอกกับลูกศิษย์ลูกหาของหมอให้เข้าใจ บอกเขาว่าต่อไปที่ต้องกินอยู่หลับนอนอยู่แต่ในตำหนักมหิตภิรมย์ ถ้าฉันไม่อนุญาตก็ห้ามเขาออกจากที่นี่ แม้แต่ก้าวเดียว

หมอสเตนาร์ทไม่เห็นด้วยที่เจ้าจอมมารดากุหลาบคิดออกคำสั่งและคิดกักกั้นอิสระภาพของลูกศิษย์ลูกหา ทว่าหมอฌอนกลับรั้งอาจารย์ของตนเองไว้ เขาพูดประโยคภาษาฝรั่งขึ้นมาคำหนึ่ง เมื่อหมอหมอสเตนาร์ทตอบกลับไปด้วยภาษาเดียวกัน เขาก็ยินยอม พยักหน้ารับคำเบาๆ

เจ้าจอมมารดากุหลาบมองท่าทางของสองหมออย่างไม่ไว้วางใจ 

“เขาพูดว่าอะไร?

“เขาถามว่าเกิดอะไรขึ้น ผมจึงอธิบาย และเขาตกลงที่จะอยู่ที่นี่เพื่อทำหน้าที่แทนผม เขาอยากให้ผมกลับอังกฤษอย่างหมดห่วง”

เจ้าจอมมารดากุหลาบพอใจในสิ่งที่ได้รับรู้ แต่ก็ยังไม่ลืมกำชับข้อสำคัญอื่นที่จะลืมไม่ได้อีก

"ดี งั้นหมอก็บอกกับลูกศิษย์ตัวเองด้วย ว่าการรักษาพระอาการของพระองค์หญิงจะจบลงแค่ในตำนักมหิตภิรมย์เท่านั้น ที่สำคัญ พระองค์หญิงมีเพียงพระองค์เดียว ส่วนอีกคนที่เห็นวันนี้ ให้คิดว่าเป็นแค่...เงา แค่เงาๆ หนึ่งของพระองค์หญิงแต้วก็พอ"

"..."


______________

ต่อจ้า


เสียงข้างในห้องรับแขกเงียบลงแล้ว คงเป็นเพราะคนข้างในตกลงกันได้ ไม่นานร่างหมอฝรั่งผู้ชราก็เดินนำหมอคนใหม่ออกมา ก่อนทั้งสองจะเดินมายังซุ้มกระจกกลางสวนสวย ซึ่งเป็นที่ที่พระองค์หญิงแต้วประทับรอรับการรักษาอยู่...เพียงพระองค์เดียว

         พระองค์หญิงหันมองทางผู้มาใหม่ ก่อนยิ้มให้หมอสเตนาร์ทที่หมอบลงเฝ้าพระองค์บนพื้นศาลาทันทีที่มาถึงตัว ในขณะที่หมอคนใหมผู้เงียบขรึม ยืนรออยู่ตรงที่ไกลๆไม่ยอมเข้ามา

         “คุณหมอ จะไปแล้วหรือคะ

         “ต้องไปแล้วพระองค์หญิง เที่ยวเรือจากปีนังไปสิงคโปร์มีรอบเดียว กระหม่อมถึงที่นั้นก็ต้องรีบต่อเรือกลับอังกฤษทันที

         พระองค์หญิงแต้วพยักพระพักตร์รับ พระเนตรเจือแววอาวอนหมอสเตนาร์ทไม่น้อย

         นั้นเพราะสามปีที่ผ่านมา นอกจากเจ้าจอมมารดา แม่เกลี้ยง และน้องหญิงน้อยที่เข้าเรียนโรงเรียนประจำนานๆจึงจะกลับมาซักครั้ง พระองค์ก็มีหมอสเตนาร์ทผู้นี้นี่ล่ะที่เป็นเพื่อนคุย แม้สามปีเหล่านั้นหมอจะไม่เคยรักษาพระอาการให้หาย มีแต่ประคองอาการไปเท่านั้น แต่พระองค์กลับตั้งตารอคอยที่จะได้พบนายแพทย์ประจำพระองค์ผู้นี้ เพราะทุกครั้งที่หมอสเตนาร์ทมา จะนำหนังสือจากต่างประเทศมาถวายด้วย นานเข้าจากพระองค์หญิงผู้ไม่รู้ภาษา หมอก็สอนให้รู้ภาษา เมื่อรู้ภาษา ก็เริ่มอ่านหนังสือต่าง ๆ การมีหมอสเตนาร์ทจึงเหมือนการได้เปิดโลกกว้าง ได้มองเห็นสิ่งที่มากกว่าแค่ในตำหนักผ่านตัวหนังสือ ทำให้พระองค์สามารถข้ามผ่านช่วงเวลายากลำบากไปได้ในแต่ละวัน ยามประองค์ท้อหมอสเตนาร์ทจะปลอบใจด้วยหนังสือปรัชญา ยามพระองค์เบื่อหน่ายเพราะถูกขังอยู่แต่ในกรงทอง หมอสเตนาร์ทจะมอบหนังสือของนักเดินทางให้ จึงกล่าวได้ว่า พระองค์แม้จะอยู่ในตำหนักมาสามปี แต่ก็เหมือนคนที่ได้ท่องเที่ยวมาแล้วรอบโลก

         นับว่าคุ้มค่าแล้วในช่วงชีวิตนี้

         พระเนตรกลมโตมองหนังสือสองเล่มที่หมอสเตนาร์ททูลถวายขึ้นมา ทว่ากลับไม่ได้สนพระทัยหนังสืออย่างปกติทั้งที่สองพระหัตร์จับมันเอาไว้แน่นราวกับของล้ำค่า เพราะพระองค์อยากจะใช้เวลาสนทนากับหมอประจำพระองค์ที่กำลังจะทูลลา บุคคลที่อาจจะว่าได้ว่า คงจะได้พบกันเป็นครั้งสุดท้าย…   

จากนี้ไม่รู้จะได้พบกันอีกเมื่อไรกระหม่อม ทรงรักษาพระวรกายด้วย

พระองค์หญิงสูดลมหายใจพยายามข่มและลดทอนความร้อนบริเวรกระบอกตา ยิ้มตอบนายแพทย์ที่เฝ้ามองพระองค์อยู่

         “ขอบคุณคุณหมอมากที่อยู่เป็นเพื่อนของหญิงมานาน ถ้ามีโอกาส หญิงจะไปเที่ยวหา ให้คุณหมอพาไปดูหอนาฬิกาที่เมืองลอนดอนซักครั้ง

         หมอผู้ชรายิ้มรับ “ถ้าโดยเสด็จได้ กระหม่อมจะพาพระองค์เที่ยวชมให้ทั่ว หากตอนนั้นหมอแก่อย่างกระหม่อมยังเดินไหว

         “ไม่เป็นไร ถึงตอนนั้นหญิงคงหายดีแล้ว จะขอเป็นคนประคองคุณหมอเดินเที่ยวเอง

         ทั้งสองหัวเราะเสียงเศร้าร่วมกัน ก่อนหมอสเตนาร์ทจะทูลลากลับไป ทิ้งให้พระองค์หญิงมองตามด้วยสายพระเนตรที่แดงกรำเจือความอาทร กระทั้งหมอเก่าไปหมอใหม่ตรงเข้ามาใกล้แล้ว พระองค์ก็ยังไม่ถอนสายพระเนตรออกจากด้านหลังของหมอสเตนาร์ท ปล่อยให้หมอคนใหม่ครุ่นคิดว่าควรหมอบกราบไหม ทำแบบนั้นจะเสียพิรุธหรือเปล่า พระองค์ถึงยื้นพระหัตถ์ข้างหนึ่งไปหา แล้วตรัสด้วยประโยคภาษาอังกฤษประโยคหนึ่ง ทำให้หมอคนใหม่หยุดความคิดเรื่องจะหมอบเฝ้าหรือยืนเฝ้าอย่างฝรั่งดี

         “ช่วยพาหญิงไปนั่งตรงระเบียงที”

         หมอณอน หรือก็คือหลวงทับ ชะงักมองพระหัตถ์ขาวผ่องที่ยื้นมาหา ความจริงเขาไม่ควรแตะพระวรกาย เป็นผู้หญิงสยามว่าไม่เหมาะแล้ว เป็นพระองค์หญิงชั้นลูกหลวงยิ่งไม่เหมาะกว่า ทว่า สุดแต่ตัวเขาปลอมเข้ามาเป็นฝรั่ง จึงต้องทำเป็นไม่รู้ระเบียบ กล่าวขออนุญาตเสร็จก็เอื้อมรับพระหัตถ์คู่นั้นมาไว้ในมือ แล้วประคองพาพระองค์มาประทับยังริมหน้าต่างตามพระประสงศ์

         ครั้งนั่งลงได้แล้ว หลวงทับในคราบฝรั่งหัวทองก็เฝ้ามองพระกิริยา เห็นพระเนตรกลมโตเฝ้ามองแต่ด้านหลังของอาจารย์หมอของเขา ที่กำลังเดินออกจากรั่วตำหนัก ความเงียบนั้นเกลือนไปด้วยความอาวอนและการสั่งลา หลวงแพทย์จึงได้แต่เก็บสายตา หยุดยืนอยู่ห่างๆ ให้พระองค์ได้อยู่กับช่วงเวลาแห่งการลาจาก

         “จากที่นี่หมอสเตนาร์ทคงต้องเดินทางไกลมาก” พระองค์รับสั่ง ก่อนหันกลับมาทางหลวงทับ “คุณหมอเองก็คงเคยไปอังกฤษมาก่อน เพราะเป็นลูกศิษย์ของหมอสเตนาร์ท

         หลวงทับรับคำด้วยภาษาอังกฤษเช่นเดียวกับภาษาที่พระองค์หญิงแต้วตรัสถาม เมื่อเขาเห็นว่าทรงหันกลับมาให้ความสนใจกับทางนี้แล้ว จึงเอ่ยขออนุญาต นั่งลงเบื้องหน้าพระบาทเพื่อเริ่มตรวจดูพระอาการประชวร

เป็นอีกครั้งที่หลวงทับต้องพยายามข่มคำว่าไม่เหมาะสม จำต้องใช้มือของตนเองช้อนพระบาทบอบบางของพระองค์หญิงที่เบื้องหน้าขึ้นมา เท้าคู่นั้นนุ่มนิ่มราวกับไข่ปอก ทว่าอ่อนแรงไร้กำลังที่จะพาทรงพระวรกายก้าวดำเนิน 

พระองค์หญิงแต้วมองซีกหน้าของหมอฝรั่งคนใหม่ที่กำลังจดจ่ออยู่ที่พระบาทของพระองค์ อีกฝ่ายยกมันไปวางบนหน้าตัก ใช้มือแข็งแรงทว่านุ่มนวลขณะลงมือตรวจจับไปตามจุด แตะไปตามข้อพระบาท ก่อนลงแรงนวลเบาๆ แล้วถึงเงยหน้าขึ้นมามอง

หนึ่งพระเนตรคู่งามอีกหนึ่งนัยน์ตาคมสีน้ำตาลไหม้สบกัน และเป็นฝ่ายพระองค์หญิงที่รับสั่งถามเสียงเบาหลังจากที่ลังเลใจอะไรบางอย่างมานาน

“...คุณหมอ...ไม่ใช่คนฝรั่งใช่หรือเปล่าคะ

หลวงทับชะงักไป ทว่ากลับไม่ได้แสดงอาการตกใจแตกตื่นนอกไปจากนั้น โชคดีที่พระองค์หญิงตรัสถามด้วยภาษาอังกฤษเช่นเดิม ทำให้เจ้าคุณจอมมารดาที่เฝ้ามองอยู่จากที่ไกลๆ ไม่ได้ล่วงรู้ถึงความผิดปกติทางนี้



แกว่ามะ หลวงทับชอบจับ ชอบแตะ ชอบคลึงโน๊ะ! เฌอชักอยากให้หลวงทับช่วยมาคลึงทางนี้หน่อย บับว่า อยู่ๆก็รู้สึกปวดๆใต้ร่มผ้าแถบ ว๊ายยยยย~~ // เหลือบตามองหลวงทับอย่างยั่วยวน

ฝากแอดไลน์เฌอมาไว้ด้วยน้า

v

v



  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.348K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #4635 goldpaddy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 13:49
    หมอนี่มันร้ายจริมๆ 5555
    #4,635
    0
  2. #3307 ธีระนัส (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 11:34
    นางไรท์ ร้ายมากกกกกก ^o^
    #3,307
    0
  3. #2354 mint_lan_la (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 07:15
    เอ๊ะๆ หญิงเมฆจะรู้มั้ยนะว่าหมอคนใหม่เป็นใคร
    #2,354
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #2301 monmanon (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 11:54

    เอาละเหวยเอาละวา ทับมาจะส่งข่าวยังไง

    ลุ้นๆๆมากก ถ้ารู้ว่ามีสองคนนี้ท่่านจะทำไง

    #2,301
    0
  6. #2286 94993 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 10:17

    แหมๆอาการปวดนี่มาทันทีเลยนะหญิงเฌอ
    #หลงหลวงทับแล้วสิเรา
    #2,286
    0
  7. #2281 ~o.อัญรณา.o~ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 10:04

    #หลวงทับโป๊ะแตก งั้นหมอทับต้องนวดพี่เฌอและรีดเดอร์ซะแล้ว ????

    #2,281
    0
  8. #2267 ชัญญา (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 08:49

    ใต้ร่มผ้าที่ปวดนี่ หัวเข่าใช่มั้ยจ๊ะ

    #2,267
    0
  9. #2266 pinkblue (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 08:33

    ปวดตรงไหนค่ะเฌอ เดี๋ยวนวดให้ก็ได้ค่ะ

    #2,266
    0
  10. #2265 lalissaJJ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 08:29
    -ปวดใต้ร่มผ้านี่มันปวดยังไงมังคะพี่หญิงเฌอ อาการมันเป็นยังไง พู๊ดดด
    #2,265
    0
  11. #2264 00002550 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 08:20
    โดนจับได้แล้วหลวงทับ
    #2,264
    0
  12. วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 08:05
    เกลียด เณอตรงปล.นี้ละ555555
    #2,263
    0
  13. #2262 kantchyanee (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 06:39

    ไรท์คะ ปวดใต้ร่มผ้า คือปวดตามข้อเข่า หรือปวดเกลื้อนใต้ร่มผ้าเอ่ย
    #2,262
    0
  14. #2261 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 06:30

    โดนจับได้แร้วววว

    #2,261
    0
  15. #2260 ไม้ฝาง (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 06:27
    หญิงเมฆ จำหมอทับไม่ได้รึ ตื่นเต้นๆๆๆ
    #2,260
    0
  16. #2259 Auang Pornpimol (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 06:04
    เฌอ แกรจะเชิญชวนทุกคนไม่ได้555555
    อย่างอกว่านางคู่กันน่ะ หืมมมม กิกิ
    #2,259
    0
  17. #2258 เด็กฝันกลางวัน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 06:03
    เฌอมาาาาาาา ให้หลวงทับเหลือมาทางนี้บ้างเถอะค่ะ!
    #2,258
    0
  18. #2257 SakirohLeaha (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 05:47
    หลวงทับจะรุ้ตัวยังน้าา ว่ากำลังจะถูกมาดามเฌออ่อยเพื่ิอจะงาบสะแล้ว555
    #2,257
    0
  19. #2256 เรย์ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 05:30

    เดา หญิงแต้วคู่กับหมอทับ หญิงเมฆคู่กับพระเอกสิคะ ไม่ต้องสืบ แล้วล๔กสาวก็มาเลี้ยงตัวเองทีหลังหูยยย ซับซ้อนซ่อนเงื่อนไปอี๊กกกก

    #2,256
    0
  20. #2255 PigletPloyJi (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 05:13
    หลวงทับจะเสร็จมาดามเฌอก่อนหรือไม่ อันนี้น่าติดตามกว่า 555
    #2,255
    0
  21. #2254 ฐิตา(Tita) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 02:56
    เอารูปหลวงทับมาดูหน่อยสิมาดามเฌอ..555
    #2,254
    0
  22. #2253 kandawadi (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 01:58
    ถ้าเป็นหญิงเงา ตายแน่หลวงทับบ
    #2,253
    0
  23. #2252 sunshine-day (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 01:34
    เดี๋ยว​นะ ทำไมหญิงแต้วรู้
    #2,252
    0
  24. #2251 MinikoSong (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 00:32
    ลุ้นๆคู่นี้
    #2,251
    0
  25. #2250 Chularat Wankhruea (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 00:19
    ของต้องห้ามอีกละหลวงทับ บาปแแน่นอนงานนี้5555
    #2,250
    0