คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 30 : บทที่ 13 : หมอฝรั่งคนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,190 ครั้ง
    7 ส.ค. 62


** อ่านหน่อย

ปล. ขอบคุณคุณ chawi_wi ที่ช่วยอธิบายเรื่อง 'พระยศพ่อหญิงเมฆ' แทนเฌอค่ะ  รักๆ พระยศไทยมันซับซ้อนจริงๆเนอะ มีชั้นเอกชั้นโทมากมาย ทำใจไว้แล้วว่าคนไม่รู้ก็จะมีข้อสงสัยแบบนี้เรื่อยไป จนถึงวันตีพิมพ์ออกมาเป็นเล่ม อาจมีคอมเม้นว่าเราใช้ข้อมูลผิดก็ได้ทั้งที่เขาไม่รู้เอง ก็ไม่รู้ว่าลึกกว่านั้นผิดถูกยังไง ณ ตอนนี้เราก็ใส่ตามที่หาข้อมูลมาได้ค่ะ ยังไงถ้าไปเจอคำถามแบบนี้ที่ไหน เพื่อนๆช่วยกันอธิบายแทนเฌอด้วยน้า คนอ่านบ้างท่านจะได้ไม่คิดว่าหาข้อมูลมาผิดจ้า กราบ





 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า



 



ที่วังนรังสรรค์

หลวงนิดที่พึ่งมาถึงวังนรังสรรค์พอก้าวเท้าลงจากรถได้แล้วก็เลี้ยวเปลี่ยนทิศทางจากประตูวังใหญ่ตรงไปทางคอกม้าทันทีโดยไม่ต้องหยุดคิด นั้นเพราะคนเป็นพระสหายรู้ดีว่าเวลานี้เจ้าของวังมักประทับอยู่ในทิศทางไหน และไปทางใดจึงจะได้เข้าเฝ้า

ไม่นานหลวงนิดก็มองเห็นคอกม้าสีขาวบนสนามหญ้าที่ตัดแต่งเอาไว้เสียเตียนโล่ง เห็นเจ้าของวังประทับอยู่ที่นั้นจริงดังคาด ทรงประทับยืนอยู่ใกล้ๆ กับนางม้าตัวขาวสะอาด มีม้าสีดำตัวใหญ่กว่ายืนนิ่งไม่กระดิกอย่างข่มขู่อยู่ข้างๆ แต่เจ้าตัวสีขาวจะกลัวไหม ก็เปล่า มันดูคล้ายจะหงุดหงิดมากกว่า ที่ยามนี้มีเจ้าสีนิลตัวโตมายืนจังก้าทำท่าทางใหญ่โตราวกับเจ้าของคอกอยู่ใกล้ๆ! 

ทว่าในขณะที่หลวงนิดกำลังสาวเท้าเดินเข้าไปหา เขากลับได้ยินเสียงสนทนาของคนดูแลม้าและทูลกระหม่อมกลางเสียก่อน

ช่วงนี้แม่ราตรีดูหงุดหงิดนักกระหม่อม กินก็อิ่มท้อง พาออกมาวิ่งไม่เคยขาด แต่ก็ยังหงุดหงิด หากจะให้พ่ออาชาเข้าหาให้คุ้นกัน อาจจะต้องร้องเพลงให้มันสงบลงซักหน่อยก่อนจึงจะดีกระหม่อม

ร้องเพลงรึ?”

นายขาบคนดูแลม้าโค้งรับ ลังเลอยู่นานถึงยอมเอ่ย

ใช่กระหม่อม คุณเคยร้องเพลงให้แม่ราตรีฟังเวลาจะฝึกอะไรใหม่ๆ ฟังแล้วแม่ราตรีสงบนัก จะเชื่อฟังขึ้นโขทีเดียวกระหม่อม

ทูลกระหม่อมกลางนิ่งเงียบขณะทรงนึกถึงหญิงสาวที่ไม่ค่อยอยากจะนึกถึงซักเท่าไร แต่พอ ‘เจ้าขาบมันบังคับให้ต้องนึก’ ภาพของหญิงประหลาดที่เวลานี้อยู่ไกลถึงปีนังก็กลับชัดเจนขึ้นมาในพระทัยราวกับกำลังรอจังหวะจะเล่นงานพระองค์อยู่พอดิบพอดี

หญิงประหลาด คนที่มักเก่งกาจเฉพาะเวลาอยู่กับม้า หล่อนชอบคุยกับพวกมัน หลายครั้งฮัมเพลงให้มันฟังด้วย ทว่าเป็นทำนองเพลงที่ไม่มีเนื้อหา ทรงไม่เคยได้ยินที่ไหน แต่บ่อยครั้งกลับรู้สึกว่าเพราะดี มีอยู่ระยะหนึ่งที่อยู่คุยเรื่องม้ากับหล่อนทุกเย็นจนได้เห็นทุกอากัปกิริยา จึงจำทำนองเพลงไม่คุ้นเคยเพลงนั้นได้ จำติดหูอย่างไม่ได้ตั้งพระทัย

อืมดูเหมือนหล่อนจะชอบฮัมเพลงๆ หนึ่งจริงๆ 

เอกบุรุษยังคงนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนลองฮัมเพลงในความทรงจำออกมาเบาๆ แม่ม้าสาวคล้ายจะจดจำทำนองนั้นได้ มันก้มใบหน้าลงหาทูลกระหม่อมทันที ก่อนดุนพระพักตร์ของพระองค์ด้วยจมูกอันใหญ่โตของมันอย่างแสดงความสนิทสนม 

อาการใจง่ายของนางม้าที่ยอมอ่อนลงเพียงเพราะได้ฟังเพลงเพียงเพลงเดียวทำให้ทูลกระหม่อมกลางสรวลเสียงเบา ทรงรับสั่งให้นายขาบพาเจ้าอาชากลับเข้าคอกไป ไม่คิดจะสร้างความคุ้นเคยให้ม้าสองตัวอีก ก่อนพระองค์จะหันมาสนใจนางม้าสาว ลูบข้างแก้มของมัน พระกิริยานุ่มนวล ทว่าพระโอษฐ์กลับส่งเสียงดุตักเตือน จนดูขัดกัน

อย่าได้พยศนักเลดี้ เพื่อนหล่อนเขาไม่อยู่แล้ว ไม่มีใครจะมามัวเอาอกเอาใจอยู่หรอก ขืนยังไม่ฟัง ฉันจะให้เจ้าอาชามันจัดการ

ก่อนจะทรงฮัมเพลงในลำพระสอเบาๆต่อไป พระหัตร์ก็คว้าแปรงขึ้นสางขนนางม้าสาวไปด้วย ทรงทำแบบเดียวกับที่เคยเห็นหญิงประหลาดทำ และนางม้าก็เองก็ชอบมาก ยืนสะบัดหางเป็นจังหวะไปมา ยินดีรับการดูแล

ในตอนนั้น สายลมหนาวจากท้องแม่น้ำเจ้าพระยาก็พลันพัดผ่านมาเคล้าคลึงกับเสียงฮัมเพลงทำนองเสนาะหู แสงอาทิตย์ที่กำลังจะลาลับโค้งน้ำทอประกายแสงสุดท้ายอาบย้อมทั่วบริเวณมาจากที่ไกลๆ แต่ไม่รู้ทำไม ภาพเหล่านั้นในสายตาหลวงนิดกลับให้ความรู้สึกที่ดูเศร้าสร้อย ดูคล้ายกับว่าคนขับลำนำเพลงกำลังรู้สึกโหยหา...ใครซักคนเหลือเกิน

จะว่าไปนี่ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้วนับตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้น ทว่าทุกครั้งที่พระสหายอย่างหลวงนิดมาที่วังนรังสรรค์ กลับพบว่าที่นี่ดูเงียบเหงาลงไปโขทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้มีคนเพิ่มขึ้นมามากมายซักเท่าไร อาจเพราะเวลานี้นอกจากคนที่ไปไกลถึงปีนังจะไม่อยู่แล้ว เจ้าของวังเองกลับไม่ค่อยอยู่ติดวังตามไปด้วย เพราะทรงมัวแต่มาคลุกอยู่ที่คอกม้านี้ ไม่ก็ประทับจนดึกดื่นอยู่ที่ตำนักน้ำแล้วถึงกลับขึ้นบรรทมในวังนรังสรรค์อย่างเงียบเชียบในยามค่ำคืน 

ทว่าแม้ไม่มีเรื่องใดให้ใครรู้สึกว่าทรงเสียพระกิริยา แต่พระสหายเช่นหลวงนิดกลับรู้และดูออกว่าทรง...ไม่เหมือนเดิม

หลวงนิดคิดอย่างอึดอัด ก่อนตัดสินใจสาวเท้าเขาหาทูลกระหม่อมกลางอีกครั้ง คราวนี้ตั้งใจมาทูลถึงสิ่งที่หนักอยู่ในอกของเขามานาน จะไม่ยอมลังเลอีก

"ทูลกระหม่อม"

เอกบุรุษมองสหายผู้มาใหม่ แต่ยังไม่ทันได้ทักทาย กลับได้ยินอีกฝ่ายกล่าวต่อเสียก่อน

ทรงโกธรเรื่องที่นิดพา คุณไปข้างนอกวันนั้นหรือไม่กระหม่อม

เอกบุรุษชะงักมือที่ยังคงแปรงขนให้นางม้าสาว ก่อนตรัสถามเสียงเรียบ ฉันนิสัยเหมือนผู้หญิงงั้นรึ

หลวงนิดขบฟันก่อนกลั่นใจถามอีกประโยค “อย่างนั้น ทรงคิดถึง 'คุณ' อยู่ใช่ไหมกระหม่อม ถ้าอย่างนั้นนิดจะลงไปตามคุณ...

เหลวไหล

สุรเสียงที่เคยราบเรียบเข้มขึ้นกว่าเก่าคล้ายปรามให้คนเป็นหลวงเลิกพูดเพ้อเจ้อรำเพ้อรำพัน ทว่าวันนี้หลวงนิดตั้งใจจะหัวดื้อเต็มสูบ ยามนี้จึงดูจริงจังยิ่งกว่ายามไหนที่ใครๆซึ่งรู้จักเขาดีเคยเห็น

ให้นิดไปดูให้เถอะกระหม่อม เผอิญทางบ้านสั่งสินค้าขึ้นมาจากทางสิงคโปร์พอดี นิดลงไปคุมสินค้าขึ้นมาหนนี้จะแวะไปดูคุณให้ซักหน่อยก่อนกลับขึ้นมา

แล้วฉันอยากจะดูหล่อนไปเพื่ออะไร?”

ให้รู้ว่ายังอยู่ดีก็พอกระหม่อม

ทูลกระหม่อมกลางทรงนิ่งลงอีกครั้ง เงียบอยู่นานถึงตรัสต่อ 

“ดูซักหน่อยรึ...คงจะยาก ได้ยินว่าตำหนักมหิตภิรมย์เก็บตัวจากโลกข้างนอกนัก ถึงเป็นเธอที่เป็นลูกชายของเพื่อนสนิท เจ้าจอมมารดากุหลาบก็ใช่ว่าจะให้เข้าไปหาได้ง่ายๆ...เลิกคิดเถอะ

คราวนี้หลวงนิดเงียบกริบลงบ้าง ใช่ เขาเองก็ลืมคิดถึงข้อนั้นไป เพราะตลอดสามปีที่ผ่านมา ขนาดมารดาของเขาซึ่งเป็นเพื่อนสนิทอยากจะลงไปเยี่ยมเจ้าจอมมารดาถึงที่ปีนังทางนั้นยังปฎิเสธไม่ยอมให้เข้าหามาโดยตลอด แล้วนับภาษาอะไรกับเขาที่เป็นเพียงลูกชายเพื่อน

แต่...นี้ไม่ใช่ว่าทูลกระหม่อมเองก็เคยคิดจะส่งคนไปสืบความ 'คุณ' ที่ปีนังมาก่อนงั้นหรือ พระองค์ถึงได้ตรองจนรู้ว่าคงไม่มีหนทางใดอีกแล้ว?

ทว่าไม่ทันที่หลวงนิดจะได้คิดหาทางใหม่ เสียงของนายแพทย์จบนอกที่ควรจะมีงานยุ่งกว่าใครอย่างหลวงทับ กลับดังขึ้นที่เบื้องหลังคู่สนทนา

งั้นพระราชทานอนุญาตให้ไอ้ทับไปแทนเถอะทูลกระหม่อม

ทูลกระหม่อมกลางและหลวงนิดหันมองคนที่จู่ๆ ก็โพล่มาพร้อมกัน และเป็นเอกบุรุษที่กวาดพระเนตรมองสองสหาย ที่จู่ๆ ต่างฝ่ายต่างก็ลุกขึ้นมาเสนอตัวจะลงไปดูคนที่ปีนังให้ได้

ทว่าท่าทางคล้ายอยากจะไปดูคนเสียเต็มประดาของสองหลวง จู่ๆก็ทำให้ทูลกระหม่อมกลางไม่พอพระทัยขึ้นมาเสียอย่างนั้น 

ทำไม? รึเจ้านิดคิดอยากจะลงไปหา ไปพาใครออกไปเที่ยวเล่นสนุกสนานที่ห้างแถวปีนัง? หรือเจ้าทับใคร่จะฝึกวิชาแพทย์ กระเหี้ยนกระหือรืออยากจะข้ามน้ำข้ามทะเลไปคลำ ไปจับ ไปแตะใครเขาอีก!?

ดำริแล้ว จู่ๆ ก็ทรงรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวขึ้นมา...

เอกบุรุษเบือนพระพักตร์กลับไปสนใจนางม้าขาว ไม่อยากจะมองสองสหายอีก 

ฉันเคยพยายามส่งคนไปสืบข่าว 'คน' ที่ปีนังมาแล้ว แต่คนตำหนักมหิตภิรมย์ระวังตัวแจ ฟังว่าอนุญาตให้หมอฝรั่งที่สิงค์โปร์เข้านอกออกในได้เพียงเท่านั้น ส่วนพวกนางบ่าวสาวใช้ของที่นั้น ก็ดันเป็นใบ้ เค้นไปก็เสียเวลา

แต่ครั้งนี้มีไอ้ทับร่วมด้วย จึงไม่เหมือนกันกระหม่อม

หลวงนิดที่เงียบฟังอยู่เบิกตามองหลวงหมอ ในขณะที่ทูลกระหม่อมกลางเองก็นิ่ง...รอฟัง

ไอ้ทับพึ่งรู้มาว่า ที่จริงแล้วหมอฝรั่งที่เข้านอกออกในตำหนักมหิตภิรมย์คนนั้น เผอิญเป็นอาจารย์ของไอ้ทับครั้งศึกษาอยู่ที่อังกฤษ...

ทูลต่อสิเจ้าทับ! เอ๊งจะเงียบทำไมกัน!” 

หลวงนิดที่เห็นเพื่อนเงียบรีบเอ่ยเร่งอย่างร้อนใจแทน

กระหม่อมจึงเขียนจดหมายถึงอาจารย์ ได้ยินว่าแกจะย้ายกลับไปอยู่อังกฤษเป็นการถาวรอยู่ร่อมร่อแล้ว ไอ้ทับเลยจะใช้ช่องโหว่นั้น ให้อาจารย์เสนอให้ไอ้ทับเข้าไปรักษาประจำที่ตำหนักมหิตภิรมย์แทน ไอทับจะได้...

ทูลกระหม่อมกลางฟังแผนอันแยบยลของหลวงทับอยู่นาน แต่สุดท้ายกลับดำรัสตัดควาทตั้งใจดีของพระสหาย 

ไม่จำเป็นหรอก ฉันไม่ได้สนใจอยากจะรู้ความเคลื่อนไหวของใครข้างในนั้นขนาดนั้น

จำเป็น! ต้องจำเป็นสิกระหม่อม!” 

หลวงนิดร้องขึ้น ก่อนหันขวับกลับไปเขย่าตัวนายแพทย์ผู้สหาย ไปเลยเจ้าทับ!  ฉันออกค่าตั๋วรถไฟให้เองทั้งหมด!

ทูลกระหม่อมกลางขมวดพระขนงมองกิริยาของสหาย ก่อนตรัสย้ำเพื่อปราบปรามคน นิด...ฉันบอกว่าไม่จำเป็น

ทว่าหลวงนิดกลับไม่ได้ดือดันอย่างคราวแรก แต่จู่ๆก็เดินมาทรุดลงเบื้องหน้าพระบาท สร้างความตกพระทัยให้เอกบุรุษไม่น้อย

นิด?”

ขอ...ให้นิดได้ไถ่โทษเถอะกระหม่อม เพราะถ้าวันนั้นนิดไม่พา คุณออกไป มันก็คงไม่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นแบบนี้! 'คุณ' ก็คงไม่ต้องถูกพาตัวไปไกลถึงเพียงนี้!

ทูลกระหม่อมกลางมองคนที่น้อยนักจะเคร่งขรึมซึ่งนั่งคุกเข่ารับผิดอยู่กับพื้น เมื่อเข้าใจความนัยน์ที่ซ่อนอยู่ พระองค์ก็ยกพระหัตร์ตบเบาๆที่หลังของสหาย 

“นี่ โทษตัวเองมาตลอดเลยงั้นรึ

“...”

ทูลกระหม่อมกลางถอนใจเพราะความเงียบกำลังแสดงตัวเป็นคำตอบ ก่อนตัดสินพระทัยไม่กล่าวขัดอะไรอีก เพียงดำเนินไปจากตรงนั้น ทิ้งให้หลวงนิดยันกายขึ้นยืน แล้วหันไปกะเกณฑ์เอาความกับหลวงทับต่อ

ไปไอทับ! มัวยืนเฉยอยู่ทำไม ไปซื้อตั๋วรถไฟกัน!"

"...แต่ทูลกระหม่อมไม่ได้พระราชทานอนุญาตให้เราสองคนยุ่ง"

"ปั๊ดโถ่วว! เอ็งเป็นเพื่อนพระองค์มานาน ยังไม่รู้พระทัยพระองค์อีกรึ!? ไป! รีบไปขึ้นรถไฟเดี๋ยวฉันจะไปส่ง แล้วเขียนรายงานเรื่องคุณที่ตำนักน้ำมาให้ทูลกระหม่อมรับรู้ทุกเรื่องด้วยล่ะ เร็ว!

เออ...ฉันรู้



ส่งสายลับไปจ้าาา

แต่ใครจะรู้ว่าสายลับของทูลหม่อมกับพระองค์หญิงแต้วนั้น....

ปล. เปลี่ยนคุณหญิงย่าเป็นคุณหญิงยายแล้วน้า เราหมายความแบบนั้นแหละแต่เขียนผิดเอง อ๊ายเขินน

ให้กำลังใจกันด้วยยเส้ มาเยอะๆหน่อยให้ชื่นหัวใจจจ หายไปไหนกันหมดดดดดด 



  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.19K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #9551 moonbless (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 08:18
    ตอนที่ผ่านมา ไรท์พิมพ์ชื่อแม่หลวงนิดผิดนะคะ เดิมชื่อประดับมั้ยคะ
    #9,551
    0
  2. #8534 WeerapenManaphum (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 11:00
    โฮ่ะๆๆๆๆๆ
    #8,534
    0
  3. #4884 Jellydolphin (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 11:34
    ไว้ทีไว้ท่าตลอดอ่ะ
    #4,884
    0
  4. #4580 fsn (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 15:25

    คือ ปิยมิตร

    #4,580
    0
  5. #3512 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 01:50
    นิด นายเอารางวัลไปเลย ทำได้ดีมาก 555555
    #3,512
    0
  6. #2951 Barbara13 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 14:16
    ผูกเรื่องไปมา อย่าให้มีคนต้องเสียใจนะคะไรท์
    #2,951
    0
  7. #2900 Honery (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 12:07
    กลัวหมอกับจะไปสปาคกับหญิงแต้วเนี่ยสิ
    #2,900
    0
  8. #2219 muayvech (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 15:45
    คุณเฌอ ควรเขียน แผนผังตัวละครนะคะ แล้วค่อยใส่ตำแหน่งชั้นยศ จะได้ไม่สับสน
    #2,219
    0
  9. #2215 หนังสือ' (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 13:59
    ซึนจริงมังคะ
    #2,215
    0
  10. #2210 id2554 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 13:05
    หญิงเฌอ ถ้าอัพช้า ดิฉันจะถอดผ้าแถบแล้วมังคะ
    #2,210
    0
  11. #2197 winanya19 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 11:42
    ใจจริงก็อยากให้ไปเร็วๆใจจะขาดชิมิ
    #2,197
    0
  12. #2188 noo_parekapoom (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 11:13
    เอ้ะๆๆๆยังไงง
    #2,188
    0
  13. #2183 puzzlenan (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 10:22
    คิดถึงมาต่อไวๆนะไรท์
    #2,183
    0
  14. #2182 Kanokwan Yu-i (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 09:27
    คนที่วังนรังสรรรค์ท่ามากเนอะ555
    #2,182
    0
  15. #2181 PCtarn (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 09:15
    อะไรนะ! หลวงทับกับท่านหญิงแต้วรึ!
    #2,181
    0
  16. #2180 Poppylovely123 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 08:56
    เพื่อนๆนี่รีบสุด
    #2,180
    0
  17. #2179 Sujung (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 07:12
    อ้าวว แล้วถ้าหมอไปรักกะคนไข้ แล้วคนที่วังนรังสรรค์เอาไงดี
    #2,179
    0
  18. #2178 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 06:34

    มาส่งกำลังใจให้นะคะ

    #2,178
    0
  19. #2177 joy_athittaya (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 06:17

    แต่ใครจะรู้ว่าสายลับที่ส่งไปกับท่านหญิงแต้วนั้น เลิฟเลิฟกันใช่ม้ายย

    #2,177
    0
  20. #2176 cheritta (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 06:13

    คิดถึงหญิงประหลาดมากมั้งคะ

    #2,176
    0
  21. #2175 Kunwanka (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 05:41
    ทำเป็นเข้มนะเพคะ
    #2,175
    0
  22. #2174 7rawi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 02:46
    ชอบผชแบบนี้ ชอบผชปากแข็งค่า5555555
    #2,174
    0
  23. #2173 7rawi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 02:45
    แงงงอยากอ่านต่อ
    #2,173
    0
  24. #2172 Chereen (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 02:42
    เอะหญิงแต้วกับหลวงทัพ .....
    #2,172
    0
  25. #2171 areebaba222 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 02:08
    รอตอนต่อไป
    #2,171
    0