คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 29 : บทที่ 12 : เหมือน...ราวกับส่องกระจก (ต่อท้ายอีกหน่อยจ้ะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,207 ครั้ง
    7 ส.ค. 62


ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอเคก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ




 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า



 



ท่านหญิงเมฆซึ่งขณะนี้กำลังยืนอยู่บนชั้นสองของตำหนักมองภาพบ่าวใบ้ชาวมาลายาเดินถือจดหมายโทรเลขฉบับหนึ่งตัดผ่านสนามหญ้าก่อนส่งมอบของในมือฉบับนั้นให้บุรุษไปรษณีย์ที่รอรับเอาไปด้วยท่าทางกล้าๆ กลัวๆ

หญิงสาวรู้ดีว่าจดหมายฉบับนั้นต้องเป็นจดหมายจากเจ้าจอมมารดากุหลาบที่ส่งถึงสมเด็จในวังใหญ่ และเนื้อในจดหมายที่ส่งไปกราบทูลคงจะเป็นเรื่องใดไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่หมายกำหนดการเสด็จนิวัติกลับพระนครของ ว่าที่สะใภ้หลวง ซึ่งตัวเธอกำลังถูกยัดเหยียดให้เป็นนั้นเอง

         หญิงสาวถอนหายใจกับความกดดันที่แฝงอยู่รอบๆตัว จะกลับตัวก็ไม่ได้ แต่จะให้เดินต่อไปหนทางก็ดูไม่เข้าท่าเอาเสียเลย ก็ไม่รู้ท่านย่าทวดของเธอคิดอะไรอยู่ ให้โกหกเบื้องสูงปลอมตัวเป็นสะใภ้หลวงก็ว่าแย่แล้ว นี้ยังจะให้เธอปลอมตัวไปเป็นพระชายาปลอมๆ ของทูลกระหม่อมพระองค์นั้นอีก ทั้งๆที่ท่านยาทวดก็รู้ดีว่าทูลกระหม่อมกลางน่ะน่ากลัวแค่ไหน ซ้ำคนที่รู้ว่าเธอเป็นใครดีกว่าใครทั้งหมด ก็เป็นทูลกระหม่อมกลางนั่นเอง เธอจึงมองไม่ออกเลยจริงๆ ว่านอกจากจะทรงพิโรธจนวังแตกแล้วจับเธอยัดเข้ากองลหุโทษฐานหลอกลวงเบื้องสูงอย่างที่มีพระประสงศ์ทำมาตลอด ทูลกระหม่อมกลางจะทำอะไรเธออีก

         เฮ้อ

         “เธอถอนใจรอบที่สี่แล้ว หญิงนั่งนับอยู่ในห้องน้ำ”

         เสียงหวานหูจากทางด้านหลังเรียกให้ท่านหญิงเมฆรีบหันกลับไปมอง ก่อนจะเดินกลับไปหาพระองค์หญิงเจ้าของห้อง ที่กำลังยกองค์ดำเนินออกมาจากห้องน้ำ เสด็จพร้อมไม้เท้าพยุงกายไปนั่งทางเก้าอี้ตัวหนึ่งริมหน้าต่างซึ่งขนาบข้างไปด้วยชั้นหนังสือมากมายซึ่งอัดแน่นไปด้วยหนังสือหลากหลายภาษาวางซ้อนเรียงกันจนแน่นเอี๊ยด บ่งบอกอุปนิสัยของเจ้าของห้องว่ารักในการอ่านมากมายเพียงใด

         “ทรงทรงน้ำเสร็จก็ไม่เรียกหม่อมฉัน หกล้มไปจะทำอย่างไรเพคะ”

         ท่านหญิงเมฆกล่าวเสียงตกใจขณะช่วยประคองจนร่างนั้นนั่งลงอย่างมั่นคงแล้วยิ้มตอบกลับมา

         “หญิงไม่ได้เป็นหนักถึงขนาดนั้นเสียหน่อย ก็แค่มือเท้าอ่อนแรง มีไม้เท้าก็พอพยุงตัวเดินไปไหนมาไหนได้แล้ว ว่าแต่เธอเถอะ จะถอนหายใจไปถึงตอนไหนกัน”

         ท่านหญิงเมฆมองพระพักตร์ที่ยิ้มบางๆ ทว่ากลับแฝงไปด้วยความไม่สบายใจหลายส่วน

         การนิ่งเงียบของท่านหญิงเมฆ ทำให้พระองค์หญิงแต้วกระเถิบกายเข้าหา ดึงให้ลงมานั่งเคียงกันเพื่อสนทนา พระหัตถ์บอบบางที่มีสร้อยทองเส้นเล็กน่ารักสวมไว้ เอื้อมจับมือเธอ บีบเบาๆอย่างอ้อนวอน

         “อย่าถือโทษคุณแม่เลยนะ ความจริงแล้วที่ท่านทำไปก็เพื่อปกป้องลูกๆของท่านเท่านั้น”

         ท่านหญิงเมฆก้มมองมืออ่อนนุ่มคู่นั้น สัมผัสได้ว่าฝ่ามือขวาของพระองค์หญิงสากด้านกว่าบริเวณอื่น อาจเพราะต้องใช้ไม้เท้าพยุงตนเองมานาน มือบริเวณนี้จึงเสียดสีกับด้ามไม้บ่อยๆจนแข็งเป็นตุ่มไต จู่ๆเธอก็นึกเห็นใจพระองค์หญิงเบื้องหน้าขึ้นมา จึงเงยมองพระองค์ และพระองค์ก็คล้ายจะเข้าใจ ว่าเธอไม่ถือโทษ อยากจะฟังพระองค์เล่าความเป็นมาต่อไป

         “หลังจากผลัดแผ่นดิน ผู้คนก็ระส่ำระส่ายไม่เว้นแม้แต่คนในวัง เจ้านายหลายพระองค์ถูกลดเบี้ยปี บ้างออกจากวังใหญ่มาอยู่ข้างนอก ใครที่มีญาติเขาก็รับกันไปดูแล ใครที่ไม่มีก็ต้องออกมาทำมาหากินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องกันเอาเอง คุณแม่ของหญิงเป็นเจ้าจอมมารดาก็จริง แต่ญาติข้างแม่เวลานี้ก็เหลือเพียงคุณหญิงตลับยายของหญิง และคุณป้าซึ่งเป็นนางสนองพระโอษฐ์ของสมเด็จวังใหญ่เท่านั้น พวกเราไม่มีหลัก ก็มีเพียงวังมหิตธรที่ฝากจำนองเอาไว้หลังจากคุณแม่ตัดสินใจพาหญิงและน้องหญิงเล็กย้ายมาอยู่ที่ปีนังนี้ ซึ่ง ก็ไม่รู้ว่าป่านนี้พระองค์ชายต่อปล่อยให้หลุดไปแล้วหรือยัง”

         ท่านหญิงเมฆหยุดชะงักไปในเวลานั้น พระองค์ชายต่อ หรือก็คือพระองค์เจ้ามหิตธรมนูศักดิ์ท่านปู่ของเธอเอง

         “ยิ่งเป็นพระองค์ต่อด้วยแล้ว หญิงแสนจะเห็นใจน้องชายคนนี้ เพราะในยุคที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป พระองค์ต่อกลายเป็นเสาหลักให้บรรดาผู้หญิงที่บ้านพึ่งพา เรียกได้ว่าเงินส่วนใหญ่ที่พวกเราไว้กินไว้ใช้ก็มาจากพระองค์ต่อที่รับราชกาลตามเสด็จอยู่ที่อังฤษทั้งนั้น แต่...เจ้าหลายวงศ์ข้ารับใช้ก็แยกสายแยกนาย แม้จะมีศักดิ์แต่เชื้อพระวงศ์ต่างคบหากันด้วยสิทธิ์ ด้วยคำว่าอำนาจและบารมี การแต่งงานกับนรังสรรค์จึงเป็นทางแก้เดียวที่จะช่วยดึงสิทธิ์ของมหิตธรกลับมา และแบ่งเบาภาระของพระองค์ต่อได้ คุณแม่จึงพยายามที่จะยึดการหมั้นหมายนั้นเอาไว้ ทั้งหมดก็เพื่อพวกเรา เพื่อมหิตธร ไม่ใช่เพื่อตัวคุณแม่เองเลย”

         "แต่ หลังจากเมื่อสามปีก่อนที่หญิงล้มป่วยด้วยโรคประหลาด ความหวังที่มหิตธรจะได้ลืมตาอ้าปากก็เหมือนจะไม่มีอีกแล้ว คุณแม่พาหญิงและน้องหญิงเล็กมาหลบสายตาเชื้อพระวงศ์คนอื่นๆอยู่ที่ปีนังนี่ และคอยทำทุกอย่างเพื่อผัดผ่อนเวลาเรื่องการแต่งงานกับทูลกระหม่อมกลางออกไป คุณแม่หวังว่าจะรักษาหญิงได้ทัน หญิงก็หวังเช่นนั้น ซึ่งความหวัง...ก็ดูจะเลือนรางเหลือเกิน..." 

        พระองค์หญิงเอื้อมพระหัตร์บีบกระชับมือท่านหญิงเมฆอีกครั้ง  

        “เพราะงั้น ถ้าเธอจะโทษใครที่ทำให้ตัวเองไม่ได้รับความเป็นธรรม ก็โทษหญิงเถอะ หากหญิงไม่เป็นแบบนี้ เธอก็คงไม่ต้องมาโดนข่มขู่ฝืนใจให้ทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ ไม่ต้องมารับภาระแทนหญิง ที่เธอกราบหญิงตอนเราพบกัน หญิงอยากจะคืนกลับไปให้เธอจริงๆ”

ท่านหญิงเมฆรีบดันกายตนเองออกแล้วทรุดลงไปนั่งกับพื้นเมื่อจู่ๆพระองค์หญิงแต้วก็ทำท่าจะถดกายลงไปกองเพื่อกราบเธอคืน

"อย่าทรงทำแบบนั้นเชียวนะเพคะ"

"เพราะหญิงรู้ว่าขอมากไป ทั้งที่เธอไม่เกี่ยวข้องด้วยเลย"

ท่านหญิงเมฆส่ายหน้าเบาๆอย่างยืนยันคำพูดตนเอง เธอกุมพระหัตร์พระองค์หญิงเอาไว้ทั้งที่ตนเองยังนั่งอยู่กับพื้น

“พระองค์ทรงรักทูลกระหม่อมกลางไหมเพคะ?”

คำถามที่จู่ๆ ก็พาเปลี่ยนเรื่องไปคนละทิศละทางทำให้พระองค์หญิงแต้วชะงัก ทว่าพระองค์กลับไม่ได้แสดงท่าทีสะเทิ้นอายอย่างสตรีชาววังเวลาถูกถามเรื่องรักๆใคร่ๆ กลับยิ้มบาง ตอบอย่างเข้าอกเข้าใจ อย่างคนที่ใช้คำว่าหน้าที่นำความรู้สึกก่อนเรื่องส่วนตัว

“รักด้วยหน้าที่ และยอมแต่งด้วยสิ่งที่ผู้ใหญ่ซึ่งหวังดีกับหญิงต่างเห็นว่าเหมาะสม แต่หญิงบุญไม่ถึง ทั้งที่พระองค์ทรงเป็นสุภาพบุรุษมาก เป็นที่หมายปองของสตรีมากมายมาก แต่หญิงบุญไม่ถึง ไม่ถึงจริงๆ" 

พระองค์หญิงกล่าวพร้อมรอยยิ้มบางเบา พระเนตรเกลือนไปด้วยความชื่นชม คล้ายกำลังนึกถึงผู้มีพระคุณ มากกว่าว่าที่พระสวามีขององค์เอง 

"เราหมั้นหมายเพราะคำผู้ใหญ่ แต่ก็ไม่ทรงถอนหมั้นแม้จะรู้ว่ามหิตธรไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว หญิงนับถือพระทัยของพระองค์มาก เทินทูนพระองค์มากที่คอยช่วยเหลือพระองค์ชายต่อมาตลอด หากได้แต่งหญิงต้องสนองพระเดชพระคุณพระองค์ในข้อนั้นเป็นอย่างดีอย่างแน่นอน แบบนี้ พอจะทดแทนความรักที่เธอถามถึงได้ไหมล่ะ



ต่อจ้า

ท่านหญิงเมฆกวาดมองพระพักต์หวานสวยตรงหน้า เมื่อไม่พบพระอารมณ์ที่ค้นหา เธอก็ร้องปฏิเสธ

“ไม่เพคะ แค่สำนึกในบุญคุณจะเพียงพอให้ผู้หญิงเรายอมแต่งงานและใช้ชีวิตอยู่กับคนคนหนึ่งไปตลอดได้ยังไง การแต่งงานต้องเกิดจากความรักเท่านั้นเพคะ ถ้าแต่งด้วยรักถึงจะมีความสุขที่สุด”

“แล้วความรักมันต้องรู้สึกยังไงล่ะ”

ท่านหญิงเมฆนิ่งไปพัก อันที่จริง เรื่องแบบนี้เธอก็ใช่ว่าจะรู้ จึงได้แค่คาดเดาไปส่งๆ

“ความรักคือสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกขนลุกซู่...ประมานว่า เดี๋ยวรู้สึกร้อนเดี๋ยวรู้สึกหนาวเวลาที่ได้เจอหน้าเขาเพคะ”

เหมือนกับเวลาปวดห้องน้ำน่ะหรือ

คิ!

ท่านหญิงเมฆหลุดหัวเราะออกมา ในขณะที่พระองค์หญิงแต้วพระสรวลเสียงใส ทรงเปิดเผย และร่าเริงอย่างที่สุด

“เอาเถอะ เราอย่าพึ่งพูดถึงเรื่องปวดห้องน้ำนี้กันดีกว่า เพราะหญิงว่าหญิงคงยังไม่เข้าใจแน่ๆ ตอนนี้หญิงอยากรู้เรื่องของเธอมากกว่า เธอชื่ออะไรกัน เป็นญาติฝั่งไหนของเจ้าคุณตา? เอ๊ะ หรือญาติข้างคุณหญิงยาย?

สิ้นคำถาม พระองค์หญิงแต้วก็มองเห็นความลังเลในสายตาของคนที่นั่งอยู่เบื้องล่างพระองค์

“เธอไม่สบายใจที่จะตอบหญิง?

“ไม่ใช่เพคะ เพียงแต่เรื่องบางเรื่องก็ทำความเข้าใจได้ยาก หม่อมฉันไม่รู้จะเริ่มอย่างไร”

หญิงสาวกล่าวทั้งที่ไม่คิดว่าพระองค์หญิงแต้วจะเข้าใจ ทว่าพระองค์กลับเข้าใจได้โดยง่าย

“แต่ถึงยังไงหญิงก็เชื่อว่าหล่อนต้องข้องเกี่ยวสายเลือดทางไหนซักทางกับหญิง เธอหน้าตาเหมือนหญิงขนาดนี้ เราก็คงเป็นญาติกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เชื่อได้ว่าคุณแม่เองก็คงคิดแบบนั้น ไม่อย่างนั้นคงไม่เอาเธอมาที่นี่ด้วย”

ท่านหญิงเมฆฟังการคาดเดานั้น อันที่จริงเจ้าจอมมารดากุหลาบก็ถามคำถามสองสามคำถามกับเธอบนรถไฟ เป็นต้นว่า ชื่อแซ่อะไร เป็นญาติข้างไหนของสกุลท่าน ทว่าท่านหญิงเมฆกลับตอบไปแค่ตนชื่อเมขลามาลัย ส่วนที่อีกฝ่ายถามว่าเธอเป็นอะไรกับมารดาของอีกฝ่ายนั้น เธอไม่ได้ตอบ

“ถ้าตอบยาก ก็ตอบแค่เธอคือพวกเดียวกันกับหญิงใช่ไหมก็พอ”

ท่านหญิงเมฆหัวเราะพระองค์ที่คิดจะเกณฑ์คนเค้นคำให้จงได้

“เพคะ หม่อมฉันคือมหิตธรเช่นเดียวกับพระองค์ อยากให้มหิตธรพูนสุขบริบูรณ์ สืบเชื้อสายไปจนชั่วลูกชั่วหลานเช่นเดียวกับพระองค์”

พระองค์หญิงแต้วแย้มยิ้มกว้าง พยักพระพักตร์อย่างพอพระทัย

“หญิงเคยอ่านหนังสือฝรั่งเล่มหนึ่ง เขาว่ามีฝาแฝดจริงๆ เกิดจากช่วงเวลาเดียวกันจริงๆ รึตอนตั้งท้องหญิง คุณแม่มีแฝดอีกคนในท้องกันนะ

“แล้วเจ้าคุณจอมก็ทำหล่นหายระหว่างเดินเล่นในสวนน่ะเหรอเพคะ

ทั้งสองร่วมกันหัวเราะคิกคักๆ อีกหน

“เอาเถอะ ถึงยังไงหญิงก็ดีใจที่ได้เจอเธอนะ ตกลงเธอชื่อ?

“เมขลามาลัยเพคะ แต่เสด็จป้าของหม่อมฉันชอบเรียกว่า เมฆ”

พระองค์หญิงเลิกพระขนงหลังได้ยินคำว่า เสด็จป้า แต่ก็ปล่อยผ่านไป ไม่ทรงคิดคาดคั้นหรือเค้นใจใคร ชีวิตคนเราสั้นนัก และพระองค์ชอบที่จะหันหน้าเขาหาด้านที่ไม่ซับซ้อน โดยที่พระองค์หญิงแต้วผู้ไม่ซับซ้อนก็ไม่ได้รู้เลยว่า เมื่อคำว่าเสด็จป้าหลุดออกมาจากปากคนพูด คนพูดเองก็สะดุดใจเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งขึ้นมาทันที

มือบอบบางเอื้อมจับพระบาทที่มักอ่อนแรงไร้ความรู้สึกของพระองค์หญิงแต้ว

“หื้ม มีอะไรหรือ?

หญิงสาวครุ่นคิด ก่อนเงยสบพระเนตร แววตาของเธอดูจริงจังกว่าครั้งไหนๆที่พระองค์หญิงแต้วเคยเห็น

“พระองค์ช่วยเล่าพระอาการที่ทรงเป็นอยู่ให้หม่อมฉันฟังหน่อยได้ไหมเพคะ?



 ใครยังไม่นอน แสดงตัวววว

** อ่านหน่อย

ปล. ขอบคุณคุณ chawi_wi ที่ช่วยอธิบายเรื่อง 'พระยศพ่อหญิงเมฆ' แทนเฌอค่ะ  รักๆ พระยศไทยมันซับซ้อนจริงๆเนอะ มีชั้นเอกชั้นโทมากมาย ทำใจไว้แล้วว่าคนไม่รู้ก็จะมีข้อสงสัยแบบนี้เรื่อยไป จนถึงวันตีพิมพ์ออกมาเป็นเล่ม อาจมีคอมเม้นว่าเราใช้ข้อมูลผิดก็ได้ทั้งที่เขาไม่รู้เอง ก็ไม่รู้ว่าลึกกว่านั้นผิดถูกยังไง ณ ตอนนี้เราก็ใส่ตามที่หาข้อมูลมาได้ค่ะ ยังไงถ้าไปเจอคำถามแบบนี้ที่ไหน เพื่อนๆช่วยกันอธิบายแทนเฌอด้วยน้า คนอ่านบ้างท่านจะได้ไม่คิดว่าหาข้อมูลมาผิดจ้า กราบ


 


  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.207K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #2897 Honery (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 12:01
    คงไม่ใช่ว่าหญิงเมฆช่วยหญิงแต้วรักษาขาจนหายทันเวลาสุดท้าย ตัวจริงได้แต่งกับหม่อมกลางตามเดิม ส่วนตัวเองข้ามเวลากลับมาปัจจุบันหรอกใช่มั้ย ปูพื้นขนาดนี้ก็อยากให้คู่กันจริงๆ กลัวใจไรท์ ฮือออ

    แอบคิดมั่วๆว่าเกิดตาลปัตรหญิงแต้วข้ามมาปัจจุบันแทนจะใช้ชีวิตอะไรยังไงในเมื่อวัฒนธรรมต่างกันมาก ซึ่งคนสมัยนั้นคงถูกจับพิรุธได้ง่ายๆ
    #2,897
    0
  2. #2141 แม่นายซ้องปีบ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 17:43

    สนุกๆรวมเล่มจัดแน่นอน

    #2,141
    0
  3. #2119 ffonfn (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 15:33
    อยากได้เล่มแล้วววววว ฮืออออ
    #2,119
    0
  4. #2117 กนกพร (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 14:17

    อย่าบอกว่ารักษาหายภายใน 3 เดือนนะ โอ้พระเจ้า มันน่าอัศจรรณ จริงงงงง

    #2,117
    0
  5. #2116 mmskr (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 14:00
    อยากไปเลี้ยงม้าแล้ววว
    #2,116
    0
  6. #2114 กัลยารัตน์ บุญชะตา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 13:15

    ผิดหลายคำนะคะ

    ที่เห็นตอนนี้

    ยัดเหยียด

    หวังแตก

    ทรงน้ำ

    อยากได้เล่มแล้วคะ

    #2,114
    0
  7. #2113 sfcf_38 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 12:56

    สงสัยก็ตรงต้นเรื่องที่บอกว่าเจอหญิงเมฆที่หายไป1เดือน แล้วเค้าจะได้แต่งกันไหม รึยังไง โอ้ยยลุ้นค่าาา
    #2,113
    0
  8. #2112 bsguss (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 12:47
    รอค่าาา
    #2,112
    0
  9. #2110 ไม้ฝาง (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 12:30
    รอไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ ได้โปรดออกเล่ม ออกอีคุณบุ๊คมาเลยเจ้าค่ะ
    #2,110
    0
  10. #2109 แก้ม~อูม (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 12:11
    อย่าบอกว่าหญิงเมฆสามารถรักษาหญิงแต้วจนหายดีในสามเดือนนะ ยิ่งอ่านยิ่งกลุ้ม คิดจนหัวจะระเบิด เอาเป็นว่าไม่เดาแหละ รอฟินเป็นฉากๆไปดีกว่สเนอะ
    #2,109
    0
  11. #2106 hamtaroaee (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:53
    มาต่อให้ไว เป็นกำลังใจให้อยู่นะเทอออออ
    #2,106
    0
  12. #2105 mynameishiran (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:46
    สองคนนี้อยู่ด้วยกันแล้วน่ารักจัง
    #2,105
    0
  13. #2104 monmanon (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:41

    รักษาได้แน่เลยอะ ลุ้นค่ะลุ้นไ

    #2,104
    0
  14. วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:16
    ค้างงงววว
    #2,101
    0
  15. #2100 wimberz (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:07
    มาต่ออีกซี้

    แต่ไม่ต้องดึงผ้าแถบนะ รอด้ายยยยยย
    #2,100
    0
  16. #2099 Naskloud (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:04
    ค้างงงงงงงงงง
    #2,099
    0
  17. #2098 Dainalovely (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:02
    ทูลกระหม่อมกลางรู้ม
    ทันแผนนี้แน่นนอนฉลาดขนาดนี้
    #2,098
    0
  18. #2097 puzzlenan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:02
    คิดถึงคนนรรค์สรรแล้ว
    #2,097
    0
  19. #2095 id2554 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 10:43
    อยากกลับวังนรังสรรค์แล้วน๊า
    #2,095
    0
  20. #2094 สิมัฒตรา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 10:20

    สนุกค่ะ

    #2,094
    0
  21. #2093 SPcHeek (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 10:16
    สงสัยค่ะ ถ้าปู่เป็นพระองค์เจ้า มีหลานก็ต้องเป็นหม่อมราชวงศ์หรือเปล่าคะ แต่ท่านหญิงเป็นหม่อมเจ้า ต้องมีพ่อเป็นพระองค์เจ้า ปู่ต้องเป็นเจ้าแผ่นดินหรือไม่ก็เจ้าฟ้า หรือจริงๆจากปู่น่าจะต้องเป็นตาหรือเปล่าคะ ฝั่งแม่ท่านหญิงจะเป็นหม่อมเจ้า แต่เสกสมรสกับพระองค์เจ้าอีกสาย ท่านหญิงจึงเป็นท่านหญิงได้
    #2,093
    2
    • #2093-1 chawi_wi(จากตอนที่ 29)
      4 สิงหาคม 2562 / 10:29
      พระองค์เจ้า

      น. สกุลยศสำหรับพระราชโอรสหรือพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์ซึ่งประสูติแต่เจ้าจอมมารดา, สกุลยศสำหรับพระโอรสหรือพระธิดาในสมเด็จเจ้าฟ้าที่พระมารดาเป็นพระองค์เจ้า, สกุลยศสำหรับพระโอรสหรือพระธิดาในพระองค์เจ้าที่ประสูติแต่พระมารดาซึ่งเป็นพระองค์เจ้า, อิสริยยศสำหรับหม่อมเจ้าหรือสามัญชนที่ได้รับสถาปนา.

      ความหมายตามราชบัณฑิตจ้า
      #2093-1
    • #2093-2 SPcHeek(จากตอนที่ 29)
      4 สิงหาคม 2562 / 11:35
      อ๋อในกรณีนี้เราลืมคิดถึงไปเลย แสดงว่าพ่อของท่านหญิงคือพระองค์เจ้าชั้นโทสินะคะ
      #2093-2
  22. #2092 Chularat Wankhruea (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 10:04

    ขอกอดทีค่ะ ดีต่อใจจริงๆค่ะไรท์


    #2,092
    0
  23. #2090 กุล (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 09:57

    โรท์คะ สงสัยว่าหญิงเมฆ เป็นหม่อมเจ้า พ่อต้องเป็นพระองค์เจ้า

    แต่ไรท์ให้พระองค์ชายต่อเป็นปู่หญิงเมฆ แล้วพ่อหญิงเมฆพระยศพระองค์เจ้าเหมือนกันเหรอคะ

    #2,090
    0
  24. #2089 Nakatawachon (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 09:56
    มาเร็ววววววน้าาาาาา รออออออออออออ
    #2,089
    0
  25. #2088 Shayanee (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 09:46

    ขออีกๆ
    #2,088
    0