คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 25 : บทที่ 11 : ไม่อยากจาก (100%) ต่อจ้ะๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,255 ครั้ง
    3 ส.ค. 62



ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ




 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า






บทที่ 11 ไม่อยากจาก

เข็มนาฬิกาตั้งพื้นตัวสูงภายในห้องรับแขกส่งเสียงดังเป็นจังหวะพร้อมตุ้มทองเหลืองอันใหญ่ของมันที่แกว่งไปมาอย่างไม่มีวันหยุดหย่อน ฟังแล้วชวนให้รู้สึกถึงความกดดัน ยิ่งตอนนี้ที่ทั่วทั้งห้องกำลังตกอยู่ในความเงียบอันน่าอึดอัดทั้งที่นั่งอยู่ด้วยกันถึงสามคน จังหวะก้องกังวานเหล่านั้นก็กลับยิ่งเพิ่มความตึงเครียด ราวกับมันกำลังเร่งเตือน บอกแก่เหล่ามหิตธรทั้งสองที่กำลังปิดปากเงียบ ว่าเวลาที่มั่วแต่เงียบไม่ยอมตอบคำถามเอกบุรุษเจ้าของวังนั้น...กำลังผ่านไปอยู่ตลอด

ท่านหญิงเมฆซึ่งขณะนี้นั่งหมอบอยู่กับพื้น ฟังทูลกระหม่อมกลางที่นั่งอยู่บนพระที่นั่งบอกเล่าถึงเรื่องที่เธอเคยแอบอ้างเอาไว้แก่เจ้าจอมมารดากุหลาบ สุรเสียงของพระองค์ไม่หนักไม่เบาและยังคงเฉียบคมเด็ดขาดเช่นเดิม ทว่า ทั้งที่เธอควรจะเคยชินได้แล้ว แต่เวลานี้หญิงสาวกลับยิ่งรู้สึกหายใจไม่ออกยิ่งกว่าเก่า 

หม่อมย่าทวดของเธอช่างปรากฏตัวเร็วเหลือเกิน เห็นได้ชัดว่าคงเห็นโทรสารฉบับนั้นสำคัญมากถึงได้รีบเร่งขึ้นมากรุงเทพอย่างรวดเร็วอย่างนี้ แต่เธอยังไม่ได้คิดหาทางหนีทีไล่ให้ตนเองเลยนี้สิ เมฆฝนก็ยังไม่มา เรื่องอภิเษกสมรสก็ยังไม่รู้ผลลัพธ์ แต่เธอกลับถูกเปิดโปงเสียแล้ว ต้องตายเสียแล้ว

จบกัน...

หญิงสาวกำมือที่วางทามอยู่กับพื้นอย่างต้องการควบคุมอาการสั่น ไม่ยอมเงยมองพระพักตร์ของทูลกระหม่อมกลางหรือหม่อมกุหลาบที่ได้รับพระราชทานอนุญาตให้นั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอย่างเสมอกัน 

ทว่าเธอกลับรับรู้ได้ถึงสายตาของคนเป็นหม่อมที่จ้องมองมา หญิงสาวจึงหันสายตาที่กำลังแดงกล่ำไปมองตอบ กระทั่งได้ยินเสียงถอนหายใจจากตัวหม่อม คล้ายกับท่านตัดสินใจเรื่องบางเรื่องได้แล้ว

ใช่มังคะ หม่อมฉันรู้จักหล่อนมังคะ หล่อน...เป็นญาติข้างมารดาของหม่อมฉันเอง"

ท่านหญิงเมฆผงะ และท่าทางอย่างนั้น ทำให้หม่อมกุหลาบโน้มกายมาหา เอื้อมลูบกลุ่มผมของเธอ ท่าทีคล้ายสนิทสนม ประหนึ่งอยากสมอ้างว่าเป็นหลานข้างมารดาผู้สนิดชิดเชื้อกันจริงๆ

"ตอนตามข้าหลวงใหญ่คนหนึ่งในสกุลมาเที่ยวที่กรุงเทพ หล่อนเกิดพลัดหลงกับทางผู้หลักผู้ใหญ่ที่บ้าน ทางบ้านเขียนเล่าไปทางจดหมายว่าแสนเป็นห่วง ให้คนออกตามหาอยู่นานก็ไม่พบ ไม่คิดว่าจะถูกทูลกระหม่อมช่วยไว้แล้วพามาที่นี่ โชคดีที่หม่อมฉันขึ้นมาจากปีนังตามจดหมายโทรเลขของพระองค์เลยได้มาพบ ต้องขอบพระทัยทูลกระหม่อมมากมังคะ

ทูลกระหม่อมกลางที่รอฟังคำตอบอยู่นานยกพระโอษฐขึ้นอย่างยิ้มเยาะ พระเนตรหนักลึกรู้เท่าทันแต่กลับไม่สื่ออารมณ์ ทว่ากลับดูน่ากลัวจนหม่อมกุหลาบที่เลือกโป้ปดมดเท็จต้องรีบก้มหลบสายตา

อีกแล้วรึดูเหมือนมหิตธรทุกคนจะเก่งในเรื่องโกหกหน้าเป็นด้วยกันทั้งนั้น หึ ฉันเชื่อแล้วล่ะว่าเจ้าคุณจอมคงรู้จักกับนักโทษของฉันจริงๆ แต่ไม่ใช่เพราะหน้าตาหล่อนเหมือนว่าที่พระชายาของฉันราวกับแกะหรอกนะ แต่เป็นเพราะหล่อนและเจ้าคุณจอมเก่งเรื่องโกหกเหมือนกันเสียจนฉันเชื่อว่าพวกหล่อนต้องเป็นญาติกันจริงๆต่างหาก

เจ้าจอมมารดากุหลาบหน้าม่านลงไปกองหนึ่ง หล่อนถึงกับหมดคำจะเอื้อนเอ่ยใดๆ ก่อนสายตาจะเหลือบมองซีกหน้าของหญิงปริศนาที่กำลังหมอบอยู่ที่พื้นอีกครั้ง ประเดี๋ยวต่อมา ความละอายใจก็ถูกแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกฮึดสู้

ที่หล่อนขึ้นมาจากปีนังตามคำสั่งก็เพื่อจะมาเข้าเฝ้าสมเด็จวังใหญ่ หวังจะทูลขอยกเลิกงานอภิเษกสมรส เพราะในเวลานี้พระธิดาองค์โตของหล่อนไม่สามารถขึ้นมาอธิเษกกับทูลกระหม่อมกลางด้วยได้ แม้จะเสียใจ แม้จะรู้สึกไม่ยินยอม เพราะรู้ดีว่าการอธิเษกนั้นจะช่วยแก้ปัญหาของเหล่ามหิตธรได้ทั้งหมด แต่หล่อนก็ไม่อาจพลัดผ่อนเวลาอย่างที่ผ่านมาได้อีก

แต่...ดูเหมือนสวรรค์ยังเหลือทางรอดให้พวกหล่อนถึงได้ส่งหญิงปริศนาผู้นี้มาให้ 

หญิงสาวที่หน้าตาท่าทางเหมือนพระธิดาของหล่อนไปทุกกระเบียดนิ้ว ยิ่งหลังจากได้ฟังทูลกระหม่อมกลางทรงเล่าเรื่องการแอบอ้างชื่อพวกหล่อนเพื่อให้พ้นความผิดด้วยแล้ว หล่อนก็ยิ่งแน่ใจ สวรรค์ส่งฟางเส้นสุดท้ายเส้นนี้มาให้มหิตธรจริงๆ ซ้ำนอกจากจะส่งมาให้ถึงในอุ้มมือหล่อนโดยไม่ต้องลำบากแล้ว ยังยื้นวิธีบีบให้อีกฝ่ายยอมอยู่ในโอวาท ยอมอยู่ในการควบคุมของหล่อนเสียเสร็จสรรพอีกด้วย

นัยน์ตาของหม่อมกุหลาบวาบความคิดๆ หนึ่ง สีหน้าที่ซูบตอบหมดอาลัยในคราแรกคล้ายจะเปล่งปลั่งไปด้วยความหวังและความอิ่มเอิบที่ห่างหายไปนาน

แม้สิ่งที่ตั้งใจจะกระทำต่อจากนี้จะมีความผิดฐานปิดบังเบื้องสูงหล่อนก็จะขอทำ! หากวิธีนั้นสามารถต่อลมหายใจและอนาคตของมหิตธรทั้งสามของหล่อนได้ ความละอายใจใดๆ ยังจะมีความหมายอะไรอีก!

แน่นอนว่าหล่อนคงไม่คิดจะทำเรื่องโกหกพกลมกับคนที่รู้เรื่องราวทุกอย่างดีว่าอะไรเป็นอะไร และ 'ใครเป็นใคร' เช่นทูลกระหม่อมกลาง ถ้าไม่ใช่เพราะหล่อนเคยเห็นสายพระเนตรแสดงความเป็นห่วงในตัวหญิงปริศนาคนนี้ที่ร้านคุณหญิงยี่สุ่นเมื่อช่วงบ่าย!

บุรุษมองสตรีที่พึ่งใจเช่นไรคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากย่อมรู้ และหากทรงมีใจปฏิพัทธ์จริง สิ่งที่หล่อนจะทำพระองค์ก็น่าจะพอพระทัยเสียมากกว่า แต่...เจ้าฟ้าพระองค์นี้ขึ้นชื่อเรื่องเก็บพระอารมณ์และเดาพระทัยยากมาแต่ในแต่ไร หากมีใจชมชอบแต่ไม่ถึงขั้นชอบพอ ก็อาจไม่ยอมร่วมปิดพระเนตรพระกรรณของพระองค์เองตามคำหล่อน...ถ้าอย่างนั้น

หล่อนสมควรจะลองพระทัยพระองค์ดูซักหน่อย...

เมื่อตัดสินใจได้ เจ้าจอมมารดากุหลาบก็เงยมองตอบพระเนตรคู่คมที่ตรงหน้า

"หากไม่ทรงเชื่อ แล้วจะทำอย่างไรมังคะความผิดฐานลอบเข้าเขตราชฐานชั้นในร้ายแรงเช่นไรพระองค์ก็ทรงทราบ ถ้ายืนยันว่าไม่ทรงเชื่อในคำพูดหม่อมฉัน นั้นไม่เท่ากับ ทรงตัดสินโทษตายให้หลานของหม่อมฉัน ยอมให้ถูกส่งตัวเข้ากองลหุโทษหรอกหรือมังคะ?"

ทูลกระหม่อมกลางยังคงคงพระพักตร์วางเฉยขณะฟัง ทว่าในพระทัยกลับปรากฏคลื่นลูกหนึ่งที่ไม่ใคร่จะยินดีนักขึ้นมาจริงๆ

การเงียบของทูลกระหม่อมกลางทำให้ความกล้าในใจของหม่อมกุหลาบยิ่งเพิ่มพูน หล่อนเชื่อแล้วว่าหล่อนมาถูกทาง และเมื่อรู้แน่แล้วว่าหญิงปริศนามีน้ำหนักไม่มากก็น้อยในพระทัยของทูลกระหม่อมกลางจริงๆ ก็ยิ่งมันใจว่าสิ่งที่คิดจะทำต่อๆไปก็น่าจะเป็นผล...

สรุปว่าทรงเชื่อคำหม่อมฉัน?" 

เอกบุรุษไม่ยอมตอบ แต่ก็ไม่มีสุรเสียงใดคัดค้าน เจ้าจอมมารดากุหลาบจึงถอนใจอย่างโล่งอก 

"อย่างนั้น...ในเมื่อวันนี้พบหลานแล้ว หม่อมฉันก็จะขอพาตัวแกกลับปีนังเลยนะมังคะ ขอบพระทัยที่ทรงช่วยดูแลหลานหม่อมฉันให้ในช่วงที่ผ่านมา พระมหากรุณาธิคุณนี้ หม่อมฉันและพระโอรสพระธิดาจะไม่มีวันลืม

!!” 

คำตัดสินอย่างรวบรัดทำให้ท่านหญิงเมฆที่หมอบอยู่กับพื้นพร้อมอาการอกสั่นขวัญหายมาตลอดรีบผงะเงยมอง 

รับเธอกลับไปปีนัง ไปกับท่านย่าทวดน่ะหรือ!?

หญิงสาวมองพระพักตร์ของทูลกระหม่อมกลางที่หลังจากฟังคำขอของเจ้าจอมมารดากุหลาบจบก็เอาแต่ประทับนิ่งไม่มีท่าทีต่อต้าน จะมีก็แต่พระเนตรลุ่มลึกที่เหลือบมามองทางเธอเท่านั้น และเพราะท่าทีคล้ายไม่สนอะไรอย่างนั้น ทำให้ท่านหญิงต่างภพใจหายจนรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว

เธอส่ายหน้าไปมา แต่ไม่อาจบอกพระองค์ไปตามตรงได้ว่าไม่อยากไป 

จริงอยู่ที่เจ้าจอมมารดากุหลาบคือย่าทวดของเธอ เป็นมหิตธรที่เธอควรวางใจที่สุด ควรจะยินดีติดตามไปยังปีนังที่สุด เพราะอย่างน้อยก็อาจช่วยให้ห่างไกลจากกองลหุโทษ ห่างไกลจากทูลกระหม่อมกลางที่เอาแต่ขู่จะฆ่าจะแกงเธอทุกวี่วัน 

แต่ถึงจะรู้ทั้งรู้ว่าการไปจะช่วยให้รอดพ้นข้อกล่าวหาที่หวาดกลัวมาตลอดอย่างนั้น แต่เธอกลับไม่อยากไปเลย เพราะเธอรู้สึกอุ่นใจเมื่อได้อยู่ที่นี่ ในนรังสรรค์ที่คุ้นเคย ที่ที่เหมือนบ้านหลังที่สองของเธอแห่งนี้ เธออยากอยู่รอเมฆฝนอย่างสงบ อยากรอดูถึงวันอภิเสกแสนสำคัญ ให้เธอเป็นนักโทษมีความผิดของนรังสรรค์ ยังดีกว่าจะต้องไปไกลถึงปีนังนั้นเลย!

หากไปปีนังแล้วเธอไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเล่า

ถ้าเธอเกิดเป็นอะไรไปก่อนจะกลับมาทันเมฆฝน เธอไม่ต้องติดอยู่ที่นี่ ตายอยู่ที่นี่ ไม่ได้กลับไปยังยุคสมัยปัจุบันอีกตลอดกาลเลยหรือไง!

ทูลกระหม่อม

ทูลกระหม่อมกลางมองสบนัยน์ตาหวานที่หยาดเยิ้มไปด้วยน้ำตาและดูสุดแสนจะน่าสงสารคู่นั้น พระองค์มองเห็นความเว้าวอน เห็นว่าเจ้าตัวไม่ได้อยากไป และกำลังส่งสายตาขอร้องให้พระองค์ช่วยตนด้วย

ชั่วขณะพระองค์นึกถึงท่าทีตอนหญิงประหลาดบอกจะกลับบ้าน คืนฝนใหญ่คืนนั้นหล่อนตั้งหน้าตั้งตาวิ่งไปทางพระที่นั่งไพศารทักษิณอย่างเอาเป็นเอาตาย ราวกับที่นั้นคือประตูสุดท้ายที่จะพากลับบ้าน...

หึ ที่มาออดมาอ้อนฉันขนาดนี้ เพราะกลัวจะต้องไกลจากพระที่นั่งไพศารน่ะสินะ หล่อนไม่ได้อยากจะอยู่วังฉัน ก็แค่ห่วงแต่พระที่นั่งฝั่งนู้น งั้นก็ดี ให้หล่อนไปปีนังนั้นแหละดี!

จนท้ายที่สุด หล่อนก็ยังไม่คิดจะบอกความจริงกับฉันอยู่ดีสินะ เมขลามาลัย

แต่เอาเถอะ ฉันเองก็เบื่อจะคาดคั้นหล่อนแล้ว” 

ตรัสจบก็ทรงหันหาเจ้าจอมมารดากุหลาบที่ลอบมองท่าทีของท่านหญิงเมฆอยู่ตลอด

ในเมื่อเจ้าคุณจอมยืนยันว่านักโทษของฉันเป็นหลานสาวจริง งั้นก็พาตัวหล่อนกลับไปเถอะ หลังจากนี้หล่อนพ้นผิด ไม่มีธุระหรือเหตุใดๆ ที่ฉันต้องกักตัวไว้ที่วังนรังสรรค์อีกแล้ว

         มังคะ

         กล่าวจบเอกบุรุษก็ประทับยืนเต็มความสูง ก้าวพระบาทผ่านร่างสะท้านของท่านหญิงเมฆที่หันตัวมองตามพระองค์ไปตลอด 

         “ทูลกระหม่อม...

         ทว่าพระองค์กลับไม่เหลือบแลหญิงสาวเลยซักนิดแม้จะทรงได้ยินเสียงสั่นสะอื้นเว้าวอนนั้นเต็มสองพระกรรณ พระองค์เพียงหยุดรับสั่งกับหลวงนิดที่ด้านนอกห้องว่าให้ส่งคนไปจัดการเรื่องตั๋วรถไฟกลับปีนังสองใบ ก่อนดำเนินออกจากวังไป จนหายลับตา


________________

 

วังดิเรก

วังใหญ่ของพระองค์เจ้าดิเรกสันต์ยังคงสงบร่มรื่นเฉกเช่นครั้งแรกที่เจ้าของวังแยกย้ายออกมาอยู่ วังโออ่าแม้ไม่ใหญ่เท่าวังไหนๆ แต่กลับตกแต่งอย่างหรูหรา มีรถม้ารถราฝรั่งมากมายจอดเรียงรายเสริมบารมี ความภูมิฐานทรงศักดิ์ของวังดิเรกเกิดจากการที่พระองค์เจ้าดิเรกสันต์มีพระโอรสจากหม่อมหลายพระองค์ และล้วนแล้วแต่เข้ารับราชการงานเมืองในกระทรวง ทบวง กรมด้วยกันทั้งสิ้น ทำให้ทั้งที่เป็นยุคพลัดแผ่นดินใหม่ หยุดที่เจ้านายต่างๆต้องระเห็จออกมาตั้งหลักปักฐานด้วยตัวเองข้างนอก แต่วังดิเรกกลับยังยืนยง มีกินมีใช้มีบารมีอยู่เหมือนเดิมไม่เสื่อมคลาย

         หลังจากจบเรื่องคะยั้นคะยอให้ทูลกระหม่อมกลางเสด็จตามพระทัยองค์เองไปห้างคุณหญิงยี่สุ่น หม่อมเจ้ามรุเดชที่แยกย้ายกับเหล่าสหายตั้งแต่ที่วังนรังสรรค์ก็พึ่งมาถึงวังของตนเอง ทว่าทันทีที่มาถึง กลับพบว่าพระขนิฐาพระองค์เล็กอย่างหม่อมเจ้าหญิงแม้นวาด กำลังนั่งรอการกลับมาของพระองค์อย่างมีน้ำอดน้ำทนอยู่ในห้องรับแขก

         “อ้าวหญิงวาด วันนี้ทำไมอยู่วังได้

         “หญิงรอพี่ชายเดชอยู่ค่ะ

         “รอพี่รอทำไม

         หม่อมเจ้ามรุเดชยกยิ้มก่อนเดินเข้าไปประทับไกลๆน้องสาว สังเกตดวงหน้าพิมพ์พายน่ารักที่ดูร้อนใจ แต่ก็ยังมีแววหยุดคิดไตร่ตรอง ซึ่งไม่ค่อยพบเจอบ่อยนักจากท่านหญิงผู้ใจร้อนพระองค์นี้

         “ว่าอย่างไร?

         ท่านหญิงวาดลังเลที่จะถามจริงๆ แต่ที่ลังเลเพราะกำลังคิด ว่าจะถามถึงคุณที่ตำหนักน้ำ หรือถามถึงพระองค์หญิงแต้ว เพราะไม่รู้ทำไม ใจหล่อนถึงรู้สึกว่าทั้งสองชื่อนี้ไม่ใช่คนๆเดียวกัน

พี่ชายเดชเคยพบคุณที่ตำหนักน้ำของวังนรังสรรค์ไหมคะ

หม่อมเจ้ามรุเดชชะงัก มองน้องสาวอย่างคิดหนัก “…หญิงรู้เรื่องแล้วรึ

ตอบหญิงสิ หญิงอยากรู้เรื่องของคุณคนนั้น ว่าหล่อนเป็นใคร ไปมายังไง ทำไมถึงไปอยู่ที่วังนรังสรรค์ได้

ขณะถามท่านหญิงวาดก็สังเกตุสีพระพักตร์ของพี่ชายไปด้วย เพราะพี่ชายเดชก็เคยพบพระองค์หญิงแต้วเช่นเดียวกันกับหล่อน ถ้าคุณที่ตำหนักน้ำคนนั้นคือพระองค์หญิงแต้วจริงๆ พี่ชายเดชก็ต้องจำได้

จริงๆพี่ก็ไม่เคยเจอหล่อน รู้แต่ว่าทูลกระหม่อมพบหล่อนตอนแอบเข้าไปในเขตพระราชฐาน เลยเอามากักไว้ในฐานะนักโทษของพระองค์ที่วัง

“แอบเข้าเขตพระราชฐานหรือคะ?…

“ใช่ ฟังว่าหล่อนมีความรู้มากเสียด้วย รู้ภาษาฝรั่งเศส รู้เรื่องม้า แถมยังเคยขี่ม้าถึงขั้นชำนาญอีก ก็ไม่รู้ว่าเป็นนักโทษแบบไหน

รู้ภาษาฝรั่งเศสขี่ม้าด้วย

ท่านหญิงวาดทวนคำพูดของพระเชษฐา แต่ในใจกลับร้องปฏิเสธ 

เท่าที่หล่อนจำได้พระองค์หญิงแต้วไม่ได้แข็งแรงขนาดนั้น ซ้ำเพราะชาติกำเนิดเป็นลูกหลวง จึงถูกประคบประหงมอย่างไข่ในหินอยู่แต่ในวังใหญ่ กระทั้งพลัดแผ่นดินถึงได้ย้ายไปอยู่ปีนังนู้น ซึ่งปีนังน่ะเป็นเกาะ พระองค์ย่อมไม่มีทางมีม้าขี่ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องจะได้รับอนุญาตให้ยุ่งเกี่ยวกับม้าตัวโตพวกนั้นด้วย

ถ้าอย่างนั้น แปลว่าพระองค์ต้องไม่ใช่คุณที่ตำนักน้ำคนนั้น แต่...ทำไมหน้าตาของทั้งสองถึงได้เหมือนกันนักเล่า? 

ท่านหญิงหวาดนึกถึงใบหน้าของคุณที่ตำหนักน้ำ

ไม่ใช่แค่เหมือน แต่เหมือนมาก มากจนหน้าขนลุก...

"แล้วสรุป เรื่องนี้มันยังไงกันแน่..."

     ________________


แก หญิงเมฆต้องไปปีนัง ไปชุบตัวแล้วส่งกลับมา และทูลหม่อมให้ไปเพราะมีเหตุผลลล~~ พวกแกเชื่อฉันเดะ ฉันเคยทำให้พวกแกผิดหวังเลอออ ดูนามปากกาด้วยยย~  


อ่านคอมเม้น แต่ละคนช่างเดากันทั้งน้านนนนน

ขอบคุณคอมเม้นกำลังใจจ้าา เฌอว่าเฌออาจจะมีอินเนอร์ช่วงมืดๆ เพราะนั่งทำตอนเช้าๆงงมาก มันไม่เข้าเนื้อ 555 แต่ก็ไม่อยากทำถึงเช้าค่ะ ตีสี่ตีห้าก็ไม่ไหววว กลัวผีมาเคาะหน้าต่าง! // ขอผีผู้ชายหล่อๆนะจะจับปล้ำ อ๊ายยย



ฝากแอดไลน์เพื่อแจ้งอัพนิยายดั๊วะะ 

ตอนนี้กำลังทดลองใช้ไลน์@อยู่ค่ะ ตั้งใจสมัครพรีเมี่ยมแพ็คเก็ตเป็นรายเดือนเลยแต่มันจะตัดยอดทุกวันที่ 1 เพื่อความคุ้มเลยรอสมัครต้นเดือนหน้า ยังไงฝากแอดด้วย เดี๋ยวจะมีกิจกรรมแจกหนังสือ 5 รางวัลในไลน์@เฌอมา เฉพาะคนที่แอดไลน์ไว้เท่านั้นน้าา มามะๆ กิจกรรมยั่วๆจย้าาาา~~ 

v

v






  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.255K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #4964 A K T F TVXQ! (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 15:26

    ค่าาาาา เชื่อใจคนแต่งค่าา จะลุ้นเงียบๆค่าา

    #4,964
    0
  2. #4626 naanaa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 08:32
    สนุกทุกเรื่องที่อ่านจริงๆ
    #4,626
    0
  3. #1905 แก้ม~อูม (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 00:27
    กะไว้ว่าจะไม่อ่านแล้วเชียว เพราะไม่ได้ย่างกายผ่านวังนรังสรรค์แค่ไปโพล่วังภานุพงษ์เท่านั้น อ่านไปก็มึนไปๆด้วยรู้จักวังนรังสรรค์เพียงผิวเผินเท่านั้น แต่วันนี้พอหลวมตัวมาได้อ่านก็ดูเหมือนต้องรอสายฟ้าฟาดคล้ายน้าเมฆของชายนุ
    จากบทนำคือหญิงเมฆได้กลับโลกปัจจุบัน แต่ให้ลองเดาเรื่องก็มึดมนไปหมดจะว่าแท้จริงแล้วหญิงเมฆก็คือหญิงแต้มก็ไม่น่าใช่ แต่ถ้าหญิงเมฆไม่ใช่หญิงแต้ว ก็แสดงว่าหม่อนกลางก็ไม่สมหวังกับหญิงเมฆ แต่ถ้าเขาสมหวังกันนั้นหมายความว่าหญิงเมฆรักกับปูของชายติ ก็ยิ่งมนเข้าไปอีก
    ด้วยเพราะไม่สนิทกับนรังสรรค์มากนักเลยไม่รู้ว่าตอนนี้หญิงแต้วยังมีชีวิตอยู่ไหม หรือคือบ้างทีหญิงเมฆก็คือหญิงแต้วที่กลับชาติมาเกิดแล้วแต่เพราะพรพระสยามเลยทำให้ฝันย้อนกลับไปในอดีตแต่เอาดวงจิตของปัจจุบันไป รึยังไง นี่งงกว่าจุดกำเนิดไก่กับไข่อีกนะเนี้ย
    กราบทูลท่านหญิงเฌอเอวคอดๆ ไม่ว่าเพลานี้ท่านหญิงจะปั้นได้สักกี่ตัวอักษรแต่อิฉันทราบว่าโคร่งเรื่องทั้งหมดท่านหญิงมีในรอยหยัดเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นไม่ว่าท่านหญิงจะเครียดสักกี่เพลาต่อหนึ่งวัน ท่านหญิงจำต้องเนรมิตนิยายเรื่องนี้ให้จบให้จงได้ เพราะอิฉันนั่นเครียดกว่าท่านหลายเท่านัก ถ้าพระเอกไม่ใช่ท่านปูจะไม่เครียดเท่านี้เลย เพราะฉะนั้นสู้ๆ สู้จนเหลือแต่ไส้ในก็ต้องสู้
    #1,905
    1
  4. #1902 จ๊ะจ๋า (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 08:03

    เฌอมาจ๋า อยากเป็นท่านหญิงไหมคะ

    #1,902
    0
  5. #1898 Sleepinthebed (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 01:05
    ต่อๆๆๆๆน้าาาาา อยากรู้ต่ออออแงงง
    #1,898
    0
  6. #1897 hamtaroaee (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 23:26
    รออยุ่น้า เป็นกำลังใจให้ อยากได้เล่มมว๊ากกกก
    #1,897
    0
  7. #1892 kanoktipsiriphol (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 14:46
    มาต่อเลยค่ากำลังสนุก
    #1,892
    0
  8. #1891 kanoktipsiriphol (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 14:44
    หลงทูลกระหม่อมนรังสรรค์เลยอ่ะ
    #1,891
    0
  9. #1890 Jill (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 13:28

    สมัยนั้นเป็น กรุงเทพ หรือบางกอก

    #1,890
    0
  10. #1889 อาร์ต (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 08:57

    สนุกมาคะ เป็นแฟนคลับตั้งแต่ภรรยาเจ้าจนถึงปัจจุบัน


    #1,889
    0
  11. #1885 Chereen (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 01:27
    ต่ออีกได้มั้ยยยย
    #1,885
    0
  12. #1875 jujunejune (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 19:40
    สู้ๆนะค้า เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    นิยายสนุกมาก ลุ้นว่าจะจบอย่างไร ท่านหญิงจะได้กลับไปปัจจุบันไหม
    รออ่านนะค้าา
    #1,875
    0
  13. #1866 หนูน้อย (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 13:29

    รอค่าาาา

    #1,866
    0
  14. #1864 Bubble Dream (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 10:49
    มาอัพแล้ว กำลังคิดอยู่เลยว่าจะขาดประโยคนี้ได้ยังไง ตอนนี้อินมั๊กมากค่ะ เข้ามาเปิดเช้า เปิดเย็น รู้หมดว่า อัพประโยคไหน 555
    #1,864
    0
  15. #1861 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 10:01

    มาส่งกำลังใจให้นะคะ

    #1,861
    0
  16. #1852 areebaba222 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 22:38
    หญิงเมฆจะกลับมาอีกในถาน่ะหญิงแต้วชิมิรอจ้าๆๆๆ
    #1,852
    0
  17. #1839 ไหมไหม (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 15:51

    ขอบคุณนะค้าาาา ลุ้นไปอี้กกกกก

    #1,839
    0
  18. #1838 cartoonsuksri (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 15:39
    ลุ้นๆหญิงเมฆไปทำอะไรที่ปีนัง
    #1,838
    0
  19. #1837 Wan Lawan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 15:11
    สนุกมาหกก เฌออออ มาไวๆน๊าาาา
    #1,837
    0
  20. #1835 Pandapompom (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 14:04
    เฌอเอวคอดๆกลับมาต่อไวๆเลยจร้าาาา
    #1,835
    0
  21. #1834 ลันลดา (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 13:43
    โถ ทูลกระหม่อมของบ่าวจำใจต้องปล่อยแม่มาลัยไปหรือมังค่ะ
    #1,834
    0
  22. วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 13:02
    ลุ้นค่าาา งอนน้องไปอีก
    #1,833
    0
  23. #1832 Buttermiinz (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 12:53
    เฌอออ ฉันมารอเธอทุกวันเลยนะ เฌอมาที่เอวคอดๆ ร้ากกกก
    #1,832
    0
  24. #1831 monmanon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 12:34

    ช่วยทีคุณพี่ ถ้านางไปจะเป็นำงต่อเนียะ ลุ้นๆๆๆๆๆๆ

    #1,831
    0
  25. #1825 MoonLightFall (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 11:03
    อย่างอนน้องง
    #1,825
    0