คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 23 : บทที่ 10 : การมาของหม่อมกุหลาบ (อ่านใหม่ทั้งโหม๊ดด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,461 ครั้ง
    7 ส.ค. 62

ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ




 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า




ห้างคุณหญิงประดับ




บทที่ 10 : การมาของหม่อมกุหลาบ

หลายวันต่อมา...

     ในตอนที่กลีบดอกของไม้เถาโบราณอย่างเจ้าดอกม่วงพวงครามสะบัดกลีบสีเย็นตาของมันให้บิดพลิ้วปลิวตกจากกิ่งก้านซึ่งเลื้อยพันซุ้มประตูวังลงมาตามแรงลมหนาว ก็เป็นตอนเดียวกับที่รถยนต์เวเทแรนสีขาวดอกมะเดื่อคันโก้ของวังนรังสรรค์และรถยนต์ยี่ห้ออังกฤษที่ขับตามมาอีกคัน ได้เลี้ยวผ่านรั้วหินอ่อนสูงตระหง่านเข้ามาจอดด้านหน้าวังนรังสรรค์พอดิบพอดี

ก่อนผู้ขับขี่รถคันแรกเช่นทูลกระหม่อมกลางในชุดทรงครึ่งบนสูทสีเบจครึ่งลางโจงกระเบนสีเดียวกันจะก้าวลงมา พระพักตร์วางเฉย พระเนตรนิ่งสงบ ทอดมองเหล่านางข้าหลวงที่นั่งหมอบรอรับเสด็จ ก่อนยกพระหัตร์ขึ้นถอดหมวกสีครีมออกแล้วส่งให้คุณทองพลับที่รีบเอี้ยวกายขึ้นมารับต่อ 

พระองค์หันมองพระสหายที่ทยอยก้าวตามพระองค์มา อันประกอบด้วยบุรุษหนุ่มทั้งหมดที่เคยเป็นเพื่อนศึกษาต่างประเทศด้วยกัน มีหม่อมเจ้ามรุเดช คุณปลาบคุณปลื้มสองสหายแฝดที่นั่งมาบนรถคันเดียวกัน และอีกสามที่โดยสารมาในรถคันข้างด้านหลัง มีคุณนุ เจ้าฉัตรประทีป และหลวงทับ

“วันนี้ฉันจะคุยธุระกับหนุ่มๆพวกนี้ซักหน่อย จัดรับรองให้ด้วย”

“ให้จัดที่ห้องรับแขก หรือที่เฉลียงริมสวนที่เดิมดีมังคะ”

ทูลกระหม่อมกลางเอี้ยวพระพักตร์ถามความเห็นกลุ่มสหายที่พอก้าวลงจากรถได้ก็มายืนเรียงกันอยู่ด้านหลังพระองค์ แต่ละคนสวมเครื่องยศเครื่องอย่างชนิดเดียวกับเอกบุรุษ ผิดแต่เป็นสีดำบ้าง สีเทาบ้าง สีกรมบ้าง

“ว่าอย่างไร จะไปห้องรับแขก หรือ 'ไปที่เฉลียง' ”

เหล่าบุรุษบ้างหัวเราะบ้างยกยิ้มเจ้าเล่ห์ เพราะเป็นอันรู้กันดีในหมู่หนุ่มๆ ว่าไปห้องรับแขกเท่ากับไปประชุมงาน แต่ถ้า ไปที่เฉลียง หมายถึงไปซวนเซเฮฮา กินดื่มเหล้ารัมและฟังเพลงตามสไตล์บุรุษ

และเป็นหม่อมเจ้ามรุเดชที่เดินหน้าเข้ามาใกล้วรกายของทูลกระหม่อมกลางก่อนเอ่ยเสียงไม่หนักไม่เบา

“เรื่องนี้ถามเจ้านิดดีไหมกระหม่อม มันน่าจะสะดวกปากมากกว่า”

ทูลกระหม่อมกลางหัวเราะเมื่อหม่อมเจ้าผู้เป็นพระสหายกล่าวถึงสหายกล้าพูดอีกคนของพระองค์ จะว่าไปทำไมป่านนี้ยังไม่เห็นหัวหลวงนิดก็ไม่รู้ ก็ไหนตอนที่เพื่อนๆ นัดแนะว่าออกกรมจะมาคุยเล่นต่อที่วังนรังสรรค์ ฝ่ายนั้นบอกจะมารอที่นี่ก่อนไม่ใช่รึ รึจะยังไม่ถึง?

“ถ้าถามเจ้านิด มันคงบอกให้ ไปที่เฉลียง’ นะสิ”

หม่อมเจ้ามรุเดชยิ้มรับคำทูลกระหม่อม ก่อนเหลือบตาไปถามความเห็นเพื่อนๆ แล้วถึงหันกลับมาทางเจ้าของวังอีกครั้ง 

“อย่างนั้นเราไปที่เฉลีงเถอะกระหม่อม”

เอกบุรุษพยักหน้าทำขรึม โบยความผิดให้คนที่ริจะมาสาย “ดี งั้นไปที่ฉลียง ตามใจเจ้านิดมัน”

หนุ่มๆหัวเราะครื้น ทว่าในขณะที่ทูลกระหม่อมกำลังจะสาวพระบาทเป็นองค์ประธานพาพระสหายที่ได้ขึ้นชื่อว่างามทั้งกลุ่มไปยังเฉลียงท้ายวังเพื่อร่ำบรั่นดีอย่างภาษาบุรุษๆ พระองค์กลับหยุดชะงัก เพราะทรงนึกขึ้นได้ถึงเรื่องสำคัญบางอย่าง จึงทอดพระเนตรมองคุณทองพลับอีกครั้ง

“อ้อ ให้คนไปบอก คุณที่ตำหนักน้ำ ด้วยว่าบ่ายนี้ฉันมีธุระ ไปคอกไม่ได้”

สิ้นดำรัส เหล่าพระสหายที่สนทนาเรื่องในกรมอยู่ทางด้านหลังก็ชะงักตาม ก่อนพากันหันมองหลวงทับที่เหลือบมองตอบทุกคนแล้วส่งสายตามีเลศนัยน์กลับไปโดยไม่ให้เจ้าของเรื่องอย่างทูลกระหม่อมกลางรับรู้

ทว่าคุณทองพลับกลับไม่ได้มีท่าทีตกอกตกใจ ชะงัก หรือมีกิริยาสะดุดสะดุ้งอย่างใครๆเลยแม้แต้น้อย นั้นเพราะหลายวันมานี้ ทูลกระหม่อมมักออกไปที่คอกกับคุณที่ตำหนักน้ำทุกวันหลังเสด็จกลับจากกรม เสด็จจนเป็นกิจวัต เสด็จจนชาววังเห็นเป็นเรื่องปกติ เมื่อไม่ทรงว่างก็เหมาะแล้วที่จะให้คนไปบอกกล่าวคุณซักคำ การบังเอิญเจอกันทุกวันจนกลายเป็นเรื่องเคยชิน ของทั้งคู่ จะได้ไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเผลอ...ตั้งตาคอย

แต่ทว่า

“เอ่อ" คุณทองพลับทำท่าทีอิดออด "แต่ตอนนี้คุณที่ตำหนักน้ำไม่อยู่ที่วังแล้วมังคะ”

ทูลกระหม่อมขมวดพระขนง พระเนตรดูเข้มขึ้นกว่าเดิม “…พูดต่อ

“ตอนบ่าย คุณออกไปห้างร้านของบ้านหลวงนิดกับหลวงนิดมังคะ เห็นว่าทางบ้านหลวงนิดนำเข้าเครื่องม้ามาขายแยะ พอรู้ว่าจะทรงสั่งเครื่องม้าให้คุณจากสิงค์โปร์ หลวงนิดจึงเสนอให้ไปดูที่ห้างของคุณแม่เธอก่อน จะได้ไม่ต้องสั่งให้ยุ่งยากมังคะ”

“...อืม

ทูลกระหม่อมกลางส่งเสียงผ่านลำพระสอออกมาคำรบหนึ่ง ก่อนสาวพระบาทผ่านนางสนองพระโอษฐ์ของพระองค์ไป ทิ้งให้เหล่าข้าหลวงน้อยใหญ่นั่งกระอักกระอ่วนใจ ในขณะที่เหล่าพระสหายได้แต่ลอบสบตากัน บางรีบเดินตาม บางเลิกคิ้วถามความจากหลวงทับที่เคยเจอ คุณที่ตำหนักน้ำ ซึ่งหล่อนชื่อดังเหลือเกินในวงสนทนาพาทีของกลุ่มเพื่อน ทว่าหลวงทับกลับไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม ในใจนายแพทย์จบนอกแค่คิดถึงเพื่อนปากมากของตน

เจ้านิดเอ้ย รู้หรอกว่าที่จุ้นจ้านพาคนออกไปก็เพราะอยากเอาใจทูลกระหม่อม ก็ได้แต่หวังว่ามันคงไม่ได้เผลอไปคลำไปจับไปแตะของหลวงของใครตอนช่วยเจ้าหล่อนเลือกเครื่องม้าหรอกนะ!


ต่อตรงนี้จ้า 


ทว่า แม้จะเดินหน้าพากลุ่มพระสหายสนิทมานั่งเล่นกินลมชมดนตรีที่เฉลียง มีบ่าวไพร่ค่อยบริการเหล้าบรั่นและเครื่องว่างอยู่ตลอด แต่ทูลกระหม่อมกลางเจ้าของวังกลับนิ่งผิดปกติ แม้สีหน้าจะวางเฉยไม่แสดงอาการ ตอบรับบ้าง หื้อ อืม บ้างเวลามีคนถาม แต่เหล่าพระสหายล้วนดูออกว่าทรงตอบรับเพียงเออออเท่านั้น ทำให้ไม่นานหลังจากนั้น บรรยากาศที่ควรครื้นเครงจึงค่อยๆ จืดชืดลง ก่อนเปลี่ยนเป็นคุกรุนเงียบเชียบตามสีพระพักตร์ของเจ้าของวัง สุดท้ายพากันนั่งนิ่งไม่กระดุกกระดิกตัว ทำให้แก้วบรั่นของแต่ละคนไม่ได้พร่องลงจากเดิมเลย

เมื่อผ่านการส่งสายตาปรึกษากันแล้ว และสรุปได้ว่าพระสหายผู้สูงศักดิ์ของตนคงกำลังมีเรื่องให้...'ว้าวุ่นพระทัย' อย่างแน่นอน พระสหายที่พระยศสูงกว่าใครเช่นหม่อมเจ้ามรุเดชก็เป็นฝ่ายเอ่ยคั้นกลางความเงียบนั้นเป็นคนแรก

"ได้ยินมาว่าที่ห้างร้านของบ้านเจ้านิด นำเข้าพวกช็อคโกแลตดำจากยุโรปมาไม่น้อย กระหม่อมเคยได้ยินมาว่า พวกเยอรมันมันชอบกินของหวานพวกนั้นแก้มเหล้า ฟังว่าได้อรรถรสนัก เราน่าจะไปลองหาซื้อกลับมากันซักหน่อย ดีไหมกระหม่อม"

จริงรึท่านชายเดช” คุณปลาบที่นั่งถัดไปอีกช่วงแขนกล่าวเสริม ก่อนหันไปทางเอกบุรษอย่างถามความเห็น ดีเลย งั้นเราไปห้างร้านของแม่เจ้านิดกันเถอะกระหม่อม เสด็จกันดีไหมกระหม่อม?” 

ทูลกระหม่อมกลางทอดพระเนตรมองแก้วบรั่นสีอำพันในมือ พระกรรณก็ฟังเหตุผลต่างๆนาๆของหมู่พระสหาย ที่จู่ๆ ก็พากันแย่งให้เหตุผล ว่าอันที่จริงมีความจำเป็นต้องไปห้างร้านคุณหญิงประดับในเวลานี้พอดิบพอดี ทั้งจำเป็นต้องไปซื้อซิก้าร์บ้าง ซื้อบิสกิต ซื้อแพรพรรณให้คุณหญิงแม่บ้าง แตกต่างกันไป

เอกบุรุษเงยพระพักตร์มองเหล่าคนคะยั้นคะยอที่พอพูดจบก็นั่งรอความเห็นจากพระองค์

“พวกเธอจำเป็นต้องไปห้างบ้านเจ้านิดกันขนาดนั้นเชียวรึ?”

จำเป็นสิกระหม่อม” คุณปลาบเอ่ย

กระหม่อมต้องซื้อบิสกิตกลับบ้านภายในวันนี้ให้จงได้กระหม่อม” และปิดท้ายด้วยคุณปลื้มแผนกเสริมอีกครั้ง

“...อืม งั้นไปก็ไป"

เหล่าสหายมองทูลกระหม่อมกลางที่พอตรัสจบก็ลุกพรวดออกไปเป็นพระองค์แรก รู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าถ้าหากพวกตนไม่ออกปากว่าจำเป็นต้องไป ทูลกระหม่อมก็คงไม่เสด็จแน่...ถึงแม้ว่าพระทัยของพระองค์จะไปอยู่ที่ห้างร้านของคุณหญิงประดับตั้งนานนมแล้วก็ตาม..

 

___________________


ตึกสูงสามชั้นแขวนป้าย ห้างคุณหญิงประดับ’ ตั้งอยู่ริมสี่แยกถนนสี่พระยา บนถนนซึ่งคับคั้งไปมาด้วยรถราของผู้มีอันจะกิน ริมถนนตึกแถวซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นร้านรวงการค้า มีรถเจ็กลากกว่าสิบคันจอดเรียงรอลูกค้าผู้ลากมากดีไปจนถึงผู้ดีแปดสาแหรก ที่มาจับจ่ายซื้อข้าวของนำเข้าจากยุโรปที่คุณหญิงประดับ ภรรยาท่านเจ้าคุณนพผู้มีรสนิยมนำเข้ามาขาย 

     ห้างแห่งนี้แบ่งโซนแยกประเภทออกเป็นสามชั้นชัดเจน ชั้นบนสุดวางขายพวกเครื่องแก้ว เครื่องเรือน โครมไฟระย้า ถ้วยโถโอชามจากทางเมืองนอก รวมไปถึงขนมนมเนยซึ่งเป็นมุมอีกฟาก จัดวางหีบห่อชอคโกแลตจากประเทศต่างๆ หีบบิสกิตหลายรูปทรง กล่องคุกกี้หลากรสชาติ รวมไปถึงเครื่องปรุงเครื่องเทศอย่างแพงที่ไม่มีในสยาม ชาดอกไม้ นมวัว น้ำแข็งจากสิงค์โปร์ก็มีด้วย

     ส่วนชั้นถัดลงมาอีกเป็นชั้นของสุภาพสตรี ขายของของสตรี เป็นต้นว่า กระเป๋าสานย่านลิเภา แพรพรรณอย่างงาม ทั้งแบบสมัยนิยมสีเรียบหรูและแบบสีเด่นดอกใหญ่หรือผ้าพิมพ์ลายแบบอินเดีย บ้างเรียงเป็นพับๆ บ้างตั้งเป็นม้วนๆ เรียงสูงจรดผนังชั้นทั้งแถบ นอกจากนั้นยังมีโซนแพรพรรณยุโรป สิ้นค้าแฟชั่นชั้นนำซึ่งกำลังเป็นที่นิยมของยุคสมัยนี้ ทั้งเสื้อลูกไม้ หมวก ถุงนอง เครื่องประดับ ไปจนถึงเม็ดเพชรพลอยดิบที่ยังไม่ถูกขึ้นตัวเรือนก็ยังมี นอกจากเสื้อสำเร็จรูปที่ตัดเย็บอย่างดีจากฝรั่งเศลแล้ว ห้างร้านคุณหญิงประดับยังขายผ้าลูกไม้สำรับแยกขายเป็นกุลีๆ ไว้สำหรับเอาไปตัดเย็บตามแบบที่ชอบ หรือลูกค้าประสงค์จะวัดตัว สั่งตัดกับช่างของทางร้านเสียที่นี่เลยก็ยังได้ นับว่าสะดวกสบายไม่น้อย 

     ส่วนชั้นสุดท้าย คือชั้นแรกซึ่งอยู่ติดกับถนนใหญ่ เป็นชั้นของสุภาพบุรุษ ประกอบด้วยเครื่องแต่งกายอย่างสมัยนิยม เครื่องหนัง เครื่องม้า เครื่องเขียน และนาฬิกาพก ทั้งยังมีโซนแบ่งแยกสิ้นค้าบางจำพวกออกไปต่างหากตามความเหมาะสม มีตู้ขายซิก้าร์ ยาเส้นยาสูบ ตู้วางขายของมึนเมา เช่นเหล้าฝรั่งบรั่นไวน์ ไปจนถึงรองเท้าบูทมันวาบที่วางเรียงกันเป็นชั้นๆ กินพื้นที่ตรงผนังฝั่งหนึ่งของร้าน ซ้ำที่พิเศษคือ นอกจากทางห้างคุณหญิงประดับจะนำเข้ามาขาย ยังมีส่วนของการสั่งตัดเย็บพิเศษ และมีลูกจ้างขัดรองเท้านั่งรอให้บริการอยู่อีกด้วย ค่าบริการก็คู่ละ 1 เฟื้องเท่านั้น

ทว่าแม้ในชั้นของบุรุษนี้ จะเป็นชั้นที่เหล่าสตรีซึ่งมาใช้บริการสมควรต้องเร่งฝีเท้าก้าวขึ้นบันไดไปไวๆด้วยความสะเทิ้นอายซักหน่อย แต่เหล่าสาวน้อยสาวมากก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบดูพวกบุรุษภายในชั้นนี้ซักครั้งสองครั้ง เช่นเดียวกับหม่อมเจ้าหญิงแม้นวาด ธิดาองค์เดียวของวังดิเรก ที่กำลังสาวเท้าขึ้นชั้นสองแต่ตากลับเหลือบๆมองๆเข้าไปในชั้นบุรุษอย่างห้ามไม่ได้ ทว่าชั้นบุรุษที่สมควรมีแต่บุตรมาเดินจับจ่ายนั้นวันนี้กลับมีหนึ่งสตรียืนอยู่ ซ้ำดูท่าทางราวกับเป็นแขกคนสำคัญถึงขนาดที่บุตรชายเจ้าของร้านเช่นหลวงนิดต้องเดินประกบแจและอธิบายเรื่องเครื่องม้าที่วางขายอยู่ไปด้วย 

ภาพนั้นทำให้ หม่อมเจ้าหญิงแม้นวาด หรือ ท่านหญิงวาด ชะงักฝีเท้าแล้วหยุดยืนมองอย่างแปลกใจ เป็นเหตุให้บ่าวที่เดินตามมาทางด้านหลังต้องหยุดตาม

"นั้น คุณพี่นิดไม่ใช่หรือ ทำไมถึงได้มายืนก้อร่อก้อติกผู้หญิงอยู่ทางนั้นกัน"

ท่านหญิงวาดเอ่ยขึ้น ไม่ทันไร ร่างคุณหญิงประดับมารดาของหลวงนิดก็ปรากฏกายขึ้นบนชั้นสอง ก่อนรีบเร่งเดินลงบันไดมาหาท่านหญิงวาดซึ่งหยุดยืนมองไปยังชั้นของบุรุษอยู่ระหว่างขั้นบันได

"อ้าวท่านหญิง เสด็จนานแล้วหรือมังคะ แหมมาได้ถูกเวลาเทียว เสื้อฝรั่งแบบล่าสุดพึ่งส่งมาถึงเมื่อเช้านี้เองมังคะ"

ท่านหญิงวาดละสายตาจากภาพที่ทำให้ข้องใจ หันไปยิ้มให้คุณหญิงประดับผู้เป็นเจ้าของห้างร้านแสนโก้แห่งใหม่แห่งนี้ 

"ที่หญิงมาก็เพราะข่าวเรื่องเสื้อฝรั่งนั้นละค่ะ แต่เอ นั้นคุณพี่นิดคุยกับใครหรือคะ หญิงไม่คุ้นหน้าว่าเป็นสหายร่วมกลุ่มของพี่ชายเดช"

หญิงสาวกล่าวก่อนนำสายตาคุณหญิงประดับไปทางร่างแบบบางของท่านหญิงเมฆ 

ยิ่งมองเห็นด้านข้าง เห็นผมยาวเหยีดตรงดูพิสดาร ท่านหญิงวาดก็ยิ่งมั่นใจว่าตนต้องไม่คุ้นกับสตรีผู้นี้แน่ อีกอย่างหม่อมเจ้ามรุเดชผู้เป็นพระเชษฐาก็ไม่เคยคบสตรีเป็นเพื่อน ที่เอ่ยถามคุณหญิงประดับไปอย่างนั้น จึงมีจุดประสงค์เดียวคือตั้งใจจะซักถามเพื่อหาความจริงในข้ออื่น

คุณหญิงประดับไม่ได้รู้แผนในใจด้วย เพราะเวลานี้หล่อนกำลังตกใจต่อการปรากฏตัวของ 'คุณที่ตำหนักน้ำ'

"อ้าว นั้นคุณที่ตำหนักน้ำนี่! โถ่พ่อนิด พาคุณมาทำไม่ไม่บอกแม่ซักคำกัน!"

"คุณที่ตำนักน้ำ? ใครกันคะ"

"ก็คุณของวังนรังสรรค์อย่างไรคะ" คุณหญิงกล่าวก่อนหันไปทางบ่าวด้านหลัง "แม่แย้ม พาท่านหญิงเสด็จไปดูเสื้อฝรั่งที่เข้ามาใหม่ทีเถอะ" ก่อนหันกลับมาทางท่านหญิงวาดอีก "เชิญเสด็จมังคะ หม่อมฉันขอตัวไปดู 'คุณ' ซักครู่ ประเดี๋ยวจะตามไป"

กล่าวจบก็เดินปลี่ลงไปยังชั้นของบุรุษ โดยมีสายตาของท่านหญิงวาดมองตามอย่างไม่อย่างเชื่อสายตา

ถึงแม้หล่อนจะเป็นพระขนิษฐาของสหายสนิทของหลวงนิด และคุ้นเคยกันดีกับคุณหญิงประดับผู้เป็นมารดาของเพื่อนพี่ชาย แต่ก็เรียกได้ว่าหล่อนเป็นลูกค้าคนสำคัญของห้างร้านแห่งใหม่แห่งนี้คนหนึ่ง มากี่ทีหล่อนก็ช่วยอุดหนุน ช่วยซื้อข้าวซื้อของมากมายกลับวังดิเรก ตามปกติคุณหญิงประดับก็ดูแลอย่างดี ทว่าวันนี้กลับเลือกที่จะสนใจ 'คุณที่ตำหนักน้ำ' อะไรนั้นมากกว่า!

'นี่ฉันเป็นเจ้านะ! จะมาทิ้งฉันแล้วเห็นคนอื่นสำคัญกว่าได้อย่างไร!'

ความไม่พอใจครุกรุ่นในใจของหม่อมเจ้าหญิงวังดิเรก ในใจยิ่งสงสัยในสถานะของเจ้าหล่อนคนนั้น แล้วยังมีคำขัดหูอย่างคำว่า 'คุณของวังนรังสรรค์' อีกละ!

"คุณของวังนรังสรรค์งั้นรึ! หมายความว่าแม่นั้นเป็นหม่อมห้ามของทูลกระหม่อมกลางงั้นรึ!"

บ่าววังดิเรกลอบมองท่าทีของท่านหญิงวาดก่อนจะยืนคล่อมกายเงียบกริบ 

ในใจของผู้เป็นนายมีใครอยู่เต็มพระทัยคนทั่วทั้งวังดิเรกย่อมรู้แจ้ง แต่ลำบากที่ทูลกระหม่อมนรังสรรค์อรุณรังษีมีว่าที่พระชายาที่หมั้นหมายกันเอาไว้แต่เล็กอยู่แล้ว อีกอย่างพระองค์ชายพร้อมพระบิดาของท่านหญิงวาดก็คงไม่ยอมให้พระธิดาองค์เดียวแต่งไปเป็นรองใคร 

แม้ท่านหญิงวาดไม่เคยยินยอมที่ตนถูกขีดเส้นทางรัก แต่ก็โชคดีที่จนบัดนี้ทูลกระหม่อมกลางกับว่าที่พระยาชายังไม่มีข่าวจะอภิเษกสมรสกันตามการหมั้นหมายเสียทีท่านหญิงผู้เอาแต่ใจจึงยังเงียบอยู่ได้ ทว่า จู่ๆบุรุษในใจกลับมีหม่อมห้ามขึ้นมาเสียนี่ แบบนี้...เดี่ยวคงได้เกิดเรื่องแน่

ท่านหญิงวาดมองร่างอรชรที่กำลังถูกคุณหญิงประดับพิน้อบพิเถาจากที่ไกลๆ ก่อนเอ่ยคำสั่งหนึ่งขึ้นโดยที่สายตาไม่ประสงค์ดียังจับจ้องอยู่แต่ที่เดิม

"ให้คนไปสืบมาเดี๋ยวนี่ว่าหล่อนเป็นใคร! หึ แม่นั้นจะต้องเป็นคนรับผิดชอบต่อการถูกหักหน้าครั้งนี้ของฉัน!"

"มะ...มังคะ"


สิ่งที่เปลี่ยน

หม่อมเจ้ารณจักร เป็น หม่อมเจ้ามรุเดช

คุณหญิงทองเปลว เป็น คุณหญิงประดับ

ขออภัยน้า พยายามเขียนแต่อารมณืยังไม่มา เขียนแล้วลบๆ อาจจะช้าหน่อยน้า ขอโทษด้วย T_T


มาแล้วๆๆๆ หายไปสามวันได้ไหมเนี้ยยย โอยย จิตใจไม่สงบค่ะเลยไม่ได้เขียนให้อ่าน มาต่อน้าๆๆ ตอนนี้เราพาหญิงเมฆออกไปนอกวังบ้างเพื่อจะได้เจอกับหม่อมกุหลาบ หึหึ จะเป็นยังไงต่อน้าาาา

ฝากแอดไลน์เพื่อแจ้งอัพนิยายดั๊วะะ 

ตอนนี้กำลังทดลองใช้ไลน์@อยู่ค่ะ ตั้งใจสมัครพรีเมี่ยมแพ็คเก็ตเป็นรายเดือนเลยแต่มันจะตัดยอดทุกวันที่ 1 เพื่อความคุ้มเลยรอสมัครต้นเดือนหน้า ยังไงฝากแอดด้วย เดี๋ยวจะมีกิจกรรมแจกหนังสือ 5 รางวัลในไลน์@เฌอมา เฉพาะคนที่แอดไลน์ไว้เท่านั้นน้าา มามะๆ กิจกรรมยั่วๆจย้าาาา~~ 

v

v






  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.461K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #4960 A K T F TVXQ! (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 15:12

    มีตัวร้ายมาแว้ววววว คุณปู่นี่เสน่ห์แรงจริงๆ

    #4,960
    0
  2. #1840 285J (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 17:18

    ท่านหญิงวาด มาไม่ดีแน่เลย

    #1,840
    0
  3. #1762 ไหมไหม (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 15:47

    ขอบคุณนะค้าาาา

    #1,762
    0
  4. #1761 viviann (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 15:44

    คำว่าคุกรุน ต้องมีไม้เอกไหมค่ะ และคำว่าคั้นกลาง ต้องเปลี่ยนเป็นไม้เอกไหมค่ะ คำว่าคับคั้ง ต้องเป็นไม้เอกไหมค่ะ

    #1,761
    0
  5. #1737 monmanon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 07:50

    ตัวใหญ่ขึ้นอ่านง่ายแล้วค่ะ ขอบคุณมากเลยนะคะ

    #1,737
    0
  6. #1730 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 06:19

    มีตัวละครสร้างสีสันมาแล้ว

    #1,730
    0
  7. #1718 miwmiw55210 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 03:02
    เง้ออออ หญิงแต้ววว
    #1,718
    0
  8. #1717 ทิคกี้เรียลลี่ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 03:02
    นั่นสิมาทำอะไรรรร ใจจะขาดแล้ววว
    #1,717
    0
  9. #1716 Nnn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 02:54

    สู้ๆงับ รอเสมอ

    #1,716
    0
  10. #1715 blue_lovely (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 02:33
    เอาแล้วววววว
    #1,715
    0
  11. #1714 JeaNNism (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:47
    รอได้เสมออออ
    #1,714
    0
  12. #1713 Poppy_pims ^-^ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:42
    รักกกกก ชอบมากๆๆค่าา
    #1,713
    0
  13. #1712 noonnalax (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:40
    นู๋รออยู่น่าาสสส
    #1,712
    0
  14. #1711 ppipoo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:30

    อยากรุ้ตอนต่อไปล้าววว
    #1,711
    0
  15. #1710 Meww (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:28

    รอเล่มค่าา

    #1,710
    0
  16. #1709 SKYNIGHT DARKNESS (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:27
    หญิงเมฆมาทำหน้าที่แทนหญิงแต้วซินะ มาแต่งงานกับทูลกระหม่อม
    #1,709
    0
  17. #1708 NutnichaPhut (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:20

    รอออออออออออออออ
    ลุ้นนนนนนนนนนนนนน
    ไม่รุ้รีบไปไหมแต่ก็อัปเถอะไหว้ละ
    #1,708
    0
  18. #1707 Shayanee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:03
    เป็นกำลังใจให้นะคะ อยากอ่านต่อมากๆ
    #1,707
    0
  19. #1706 NAPHAT♥ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:01
    ค้างมังคะ 5555555 สู้ๆค่ะ สนุกมากเลยยยยย
    #1,706
    0
  20. #1705 Omiao (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:55
    รออออค่ะอยากให้หญิงเมฆ พบหม่อมกุหลาบไวไวค่ะ
    #1,705
    0
  21. #1704 minda (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:48
    ไรท์ สู้ๆนะคะ ทางนี้เป็นกำลังใจให้ค่า
    #1,704
    0
  22. #1703 ไรเฟิล (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:27
    สงสัยแรงเชียร์จะน้อย

    เลยไม่ได้มาถี่ๆเหมือนก่อนนี้

    ช่วงนั้นแฮปปี้มาก

    ได้อ่านทุกวัน 555
    ขอให้จินตนาการลื่นไหลมารัวๆนะจ๊ะ
    #1,703
    0
  23. #1702 wcrkkcrs (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:23
    สู้ๆนะค้าา
    #1,702
    0
  24. #1701 Chularat Wankhruea (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:19
    พระสหายได้ใจทุกคนเลยค่ะ หึหึ
    #1,701
    0
  25. #1699 SureeChtw__ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:11
    สู้ๆนะคะ นักอ่านส่งกำลังให้เสมอ
    #1,699
    0