คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 22 : บทที่ 9 : เพื่อนเล่นของเลดี้ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,192 ครั้ง
    28 ก.ค. 62


ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ




 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า





เมืองปีนังในสมัยก่อน



เจ๊กหน้าขาวสองเท้าถีบ ไบซิเกิ้ล’ คันเก่ากรุกังไปตามถนนนอร์แทมโรด ถนนย่านค้าขายในเมืองท่าเล็กๆ แต่หลากหลายชนเชื้อชาติอย่าง ปีนัง 

     ขับผ่านบ้านตึกคหบดีประจำท้องที่ ผ่านบ้านตึกกึ่งฝรั่งกึ่งจีนกึ่งมาลายา ผ่านจัตุรัสกลางเมืองที่ครึกครื้นด้วยเสียงแซงแซ่ ผ่านทิวธงหลายเจ้าอาณานิคมที่แขวนโบกสะบัดไปตามแรงลมเพื่อประกาศศักดา ตรงสู่ถนนเส้นนอกเส้นเล็ก อันเป็นที่ตั้งของย่านพักอาศัยของผู้มีอันจะกิน ที่ตั้งของคฤหาสน์สำคัญของเหล่าเจ้านายสยาม และที่ตั้งของตำหนักหลังเดี่ยวที่คนท้องถิ่นรู้จักกันดีในชื่อ ตำหนักมหิภิรมย์

หลังจากจอดรถถีบเทียบเลียบริมรั้วตำหนักแล้ว เจ๊กส่งสารก็เดินหน้าเข้าไปใกล้รั้วหิน ชะเง้อคอมองผ่านเข้าไปในตำหนักสไตล์โคโลเนี่ยหลังกะทัดรัดที่ตั้งหันหน้าออกสู่ทะเลเบื้องหน้า พยายามมองหาใครซักคนเพื่อส่งสารหนึ่งฉบับจากหน่วยโทรเลขประจำพื้นที่ในมือ แต่กลับไม่มี

ตำหนักข้างหน้าราวกับไร้ผู้คนอยู่อาศัย...

ถิ่นนี้คือถิ่นบ้านพักตากอากาศของเหล่าเจ้านายสยาม มันก็เคยส่งสารส่งจดหมายโทรเลขมาก็มาก แต่ที่ตำหนักมหิภิรมย์หลังนี้นับเป็นครั้งแรก เพราะคนในนี้ไม่ติดต่อกับคนข้างนอก จะมีเข้าออกก็แค่นังบาย๋า นางใบ้ซึ่งเป็นคนใช้ท้องถิ่นที่ทำหน้าที่คอยซื้อข้าวปลาอาหาร และหมอฝรั่งหัวทองจากสิงค์โปร ที่มักมาอาทิตย์ละครั้งเท่านั้น

แต่ครั้นจะถอยเท้ากลับเจ๊กหน้าขาวก็ทำไม่ได้ จดหมายแปลสารฉบับนี้จ่ายค่าส่งไปโข คงเป็นสารด่วนสารสำคัญของเจ้ายศเจ้าอย่างซักคนที่เมืองสยาม มันไม่อยากมีปัญหา จึงตั้งใจจะปีนรั้วเอาเข้าไปวางทิ้งไว้ที่ชายบันไดขึ้นตำหนักนู้น แต่ในขณะที่เตรียมขยับย่ามผ้าเก่าๆ ให้ตะหลบไปด้านหลัง ดึงกางเกงขากว้างให้กระทัดรัดแล้วยกขาแขนขึ้นตะกายรั้วเข้าไป มันกลับโดนก้านของต้นจิกทะเลที่ยืนต้นตั้งตะหง่านอยู่ในเขตตำหนัก ฟาดฟั๊บๆ เข้าให้ที่หัวจนร้องลั่นออกมาไม่เป็นภาษา ทั้งจีนทั้งมาลายา ผสมปนเปกันไปหมด ก่อนร่างเจ๊กส่งสารจะหงายเก๋ง นอนแอ้งแม้งไปทางด้านหลัง กองรวมกับรถถีบคันเก่งทันที 

เมื่อมันเงยหน้ามอง ก็พบนางใบ้บาย๋าถลึงตาใส่อยู่อีกฝั่งของรั้วหิน วางก้ามคุกข้ามราวกับแม่ปูหวงรูอาศัย ยิ่งนางบาย๋าเป็นลูกครึ่งมาลายาด้วยแล้ว ยิ่งดูดุดัน ตาโปนกลมใหญ่ ผิวเข้มปากหนา ดูน่ากลัวเป็นเท่าทวี

แม้ไม่มีเสียงโวยวาย แต่ท่าทางของนางบาย๋าก็ทำเจ๊กหน้าขาวรีบกระเถิบถอยหนีเป็นพัลวัน คว้ารถถีบได้ก็กระโดดคล่อมขึ้นขี่ ก่อนปั่นหนีสุดฝีเท้า ไม่ลืมโยนจดหมายให้นางใบ้ที่ยังคงวิ่งตามพร้อมก้านต้นจิกทะเลในมือ

เสียงโหวกเหวกโวยวายของเจ๊กหนีตาย ทำให้นางข้าหลวงใหญ่อย่างนางเกลี้ยงรีบสาวเท้าออกมาดู เห็นหลังเจ๊กส่งสารไหวๆ ก่อนนางบาย๋าจะเก็บอะไรซักอย่างขึ้นมาจากพื้น แล้วรีบเอามามอบให้ถึงมือ

“จดหมายรึ”

ข้าหลวงเกลี้ยงส่งสัญญาณมือถาม ก่อนรับมาอ่านดู แล้วถึงรีบหมุนกายกลับเข้าไปด้านใน ตรงสู่ระเบียงไม้ซึ่งมองเห็นวิวชายทะเล ที่บนเก้าอี้ขาวริมระเบียงรับอากาศนั้น มีสตรีวัยสี่สิบรูปร่างสันทันผู้หนึ่ง กำลังนั่งเขียนจดหมายอยู่

“คุณเจ้าคะ มีจดหมายจากทางกรุงเทพเจ้าค่ะ”

'เจ้าจอมมารดากุหลาบ' พยักใบหน้ารับรู้ แต่ตายังมองปลายปากกาที่ตนกำลังใช้เขียนข้อความถึงพระโอรสองค์โตซึ่งอยู่ไกลถึงอังกฤษอยู่ตลอด พักหนึ่งเมื่อเขียนเสร็จแล้วถึงยอมเงยมองนางข้าหลวงของตน รับจดหมายไม่มีจ่าหน้ามาดู พลางขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อนลุกยืนแล้วเดินหนีลมทะเลของเมืองปีนัง ที่ประเดี๋ยวเย็นประเดี๋ยวร้อนเข้าไปด้านใน

“จดหมายโทรเลขรึ จากที่ไหนวังนรังสรรค์!

ทว่าไม่ทันที่ขาเจ้ากรรมจะพาร่างคนเป็นเจ้าจอมมารดาไปถึงเก้าอี้ด้านในห้องรับแขกก็พลันอ่อนแรงลง จนนางเกลี้ยงที่เดินตามมาด้านหลังต้องรีบรุดมาช่วยประคองไว้

“หม่อมค่ะ!?

ทั้งนายทั้งบ่าวประคองกันไปถึงยังเก้าอี้ ก่อนนางเกลี้ยงจะรีบหายาหอมมาส่งให้ผู้เป็นนายที่ใบหน้ากำลังซีดเผือด

“โทรเลขจากกรุงเทพ ส่งมาตามตัวหญิงแต้ว ขึ้นไปคุยเรื่องอภิเษกสมรสที่วังใหญ่”

“แต่...พระองค์หญิงในเวลานี้

เจ้าจอมมารดากุหลาบมองข้าเก่าเต่าเลี้ยงของตนอย่างเข้าใจในความนัยน์กันดี แต่จะทำอย่างไรได้ หลบเลี่ยงย้ายเหล่าพระธิดามาพำนักไกลถึงปีนังก็ทำแล้ว พลัดวันอภิเษกสมรสเป็นแรมปีก็ทำแล้ว แต่ดูเหมือนตัวหม่อมจะยืดเวลาออกไปได้มากที่สุดเพียงเท่านี้...

สุดความสามารถแล้วจริงๆ

“เห็นที เราคงปิดเรื่องนี้กันอีกต่อไปไม่ได้แล้วล่ะแม่เกลี้ยง”

“คุณหมายความว่า”

เจ้าจอมมารดากุหลาบก้มมองตัวหนังสือในจดหมายซ้ำอีกครั้ง ก่อนตัดสินใจอย่างเสียไม่ได้ 

“ดูเหมือนฉันต้องขึ้นไปกรุงเทพให้เร็วที่สุด หล่อนไปติดต่อเรื่องตั่วรถไฟให้ฉันด้วยแล้วกัน อีกสองวัน ฉันจะเข้าพระนคร”

นางเกลี้ยงก้มหน้ารับ ใบหน้าดูอมทุกข์ตามผู้เป็นนายไปด้วย

"เจ้าค่ะ ตอนออกไปรับพระองค์หญิงน้อยที่สคูล อิชั้นจะจัดการให้"

ทว่าในขณะที่เจ้าจอมมารดากุหลาบพยักหน้ารับเบาๆ เสียงโครมครามคล้ายของหนักตกกระทบลงบนพื้นบนชั้นสองก็ดังขึ้น

โครม!

คนเป็นเจ้าจอมหม่อมห้ามเงยมองเบื้องบนพร้อมน้ำตาที่จู่ๆก็คลอหน่วย ด้วยเพราะรู้ดีว่าเสียงที่ว่ามีต้นเหตุมาจากอะไร

“สงสัยลูกหญิงแต้วจะตื่นแล้ว แม่เกลี้ยงขึ้นไปดูซักหน่อยเถอะ แล้วไม่ต้องทูลลูกหญิงถึงเรื่องจดหมายโทรเลขนี้ล่ะ”

“...เจ้าค่ะคุณ”

ไล่หลังนางเกลี้ยง คนเป็นเจ้าจอมก็ทอดสายตาเม่อลอยออกไปยังริมระเบียงที่เดินจากมา มองดอกกุหลาบทะเลพันธ์บรูโกซารูบร้าสีชมพูกลีบบางเพียงดอกเดียวที่ปลูกไว้เนินนานตั้งแต่ตัวหม่อมขนย้ายครอบครัว 'หลบ' มาพำนักไกลถึงปีนัง 

3 ปีแล้วสินะ

นับตั้งแต่พลัดแผ่นดิน 

นับตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นกับลูกหญิงแต้ว...

เวลาก็ผ่านมา 3 ปี แล้วสินะ...



เข้าสู่เส้นเรื่องหลักกก  แกก หวังว่าพวกแกจะพอมองภาพเมืองปีนังออก 

คนเขียนเขียนครึ่งวัน คนอ่านอ่านกี่นาที พูดดดดด ไม่ถึงนาที TT_TT 

ฝากแอดไลน์เพื่อแจ้งอัพนิยายดั๊วะะ 

v

v






  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.192K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #3508 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 00:49
    หญิงแต้วพิการรึเปล่านะ
    #3,508
    0
  2. #2170 7rawi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 01:26
    ภาษาเขียนดีมากๆเลยค่ะ รักกกกก
    #2,170
    0
  3. #1883 Chereen (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 00:48
    เกิดอะไรขึ้นนน
    #1,883
    0
  4. #1878 noo_parekapoom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 19:57
    อยากรู้ๆๆ
    #1,878
    0
  5. #1671 MinikoSong (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:48
    เกิดอะไรขึ้น
    #1,671
    0
  6. #1632 areebaba222 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 02:29

    สนุกมาก
    #1,632
    0
  7. #1616 Lucky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 21:28

    จะไม่ไหวแล้วนะ

    ไม่มาเล่าต่อ..ขาดตอนนะคุณเฌอ

    ถูกส่งไปกองลหุโทษรึ เป็นห่วงนะมาไวๆ


    #1,616
    0
  8. #1615 Saiipimm (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 20:53
    แวะมาให้กำลังใจนะคะ
    #1,615
    0
  9. #1614 mmskr (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 16:34
    ข้ามารอเจ้าที่หน้าจอทุกวันเลย มาเร็วๆน๊าา
    #1,614
    0
  10. #1612 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 09:59

    มาส่งกำลังใจให้นะคะ

    #1,612
    0
  11. #1611 วรดา ทองศิรี (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 22:50
    ยังรอนะคะ
    #1,611
    0
  12. #1604 hamtaroaee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 09:16
    เจ๊เฌอออออ เรารอเทออยู่นะ สู้ๆนะ
    #1,604
    0
  13. #1603 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 06:10

    มาส่งกำลังใจให้นะคะ

    #1,603
    0
  14. #1602 Ann???? (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 01:12

    เข้ามารอเฌอทุกวันเลย วันละหลายรอบ

    #1,602
    0
  15. #1600 ToTo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 18:13

    นี่ หญิงเฌอ หล่อนจะให้รออีกน่าไหมฮะ....ได้โปรดกลับมาต่อเถอะนะ พรีสสสสสสส

    #1,600
    0
  16. #1599 NutnichaPhut (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 17:28
    รอจ้าาาารออออ
    #1,599
    0
  17. #1598 lu_supaporn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 15:49
    มาปักหมุดรอนะคะ ส่งกำลังใจไป๊
    #1,598
    0
  18. #1596 prayvanich (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 13:05
    รอเด้อ ร้ากกกกกก สู้ๆนะ
    #1,596
    0
  19. วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 10:36
    ไปไหนนนนนนน เรารออยู่เน้อ
    #1,595
    0
  20. #1592 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 06:08

    มาส่งกำลังใจให้นะคะ

    #1,592
    0
  21. #1591 Hata (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 21:54

    เป็นกำลังใจเด้อคะ่

    #1,591
    0
  22. #1589 monmanon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 18:44

    ขอบคุณค่ะ ุุุุ้้จังเลยค่ะน

    #1,589
    0
  23. #1588 ToTo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 18:29

    ทำไมเฌอไม่อ่าน และ ไม่ตอบไลน์เลยล่ะ รอหญิงเมฆ อยู่นะจ๊ะ

    #1,588
    0
  24. #1587 NutnichaPhut (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 18:16

    รออยู่น้าาา...รู้ยัง!!
    #1,587
    0
  25. #1583 Nutchlawan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 08:03
    เป็นกำลังใจให้นะคะ เดี๋ยวจะอ่านอย่างละเมียดละไม 😁😁
    #1,583
    0