คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 20 : บทที่ 9 : เพื่อนเล่นของเลดี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,380 ครั้ง
    17 ส.ค. 62

ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ




 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า





บทที่ 9 : เพื่อนเล่นของเลดี้

นับจากวันเรียกให้เข้าเฝ้าวันนั้น 'คุณที่ตำนักน้ำ' ก็กลายมาเป็นแขกสถานะพิเศษที่เหล่าข้าหลวงในวังนรังสรรค์ล้วนให้ความเคารพ แม้หลังจากวันนั้น 'คุณ' จะไม่ถูกทูลกระหม่อมกลางเรียกให้เฝ้าอีก ทำเหมือนไม่สนแขกที่เคยพระราชทานเสื้อให้คนนี้อีก แต่เหล่าข้าหลวงก็ไม่มีท่าทีเฉยชาตามนายตนเอง ถึงคราวส่งสำรับคาวหวานก็ส่ง ถึงคราวส่งผ้านุง ส่งน้ำอบน้ำปรุงก็ส่ง ทำให้ตลอดหลายวันมานี้ ชีวิตท่านหญิงเมฆไม่มีสิ่งใดที่ขาดตกบกพร่องเลย

         ทว่ากลับเป็นท่านหญิงเสียอีกที่เป็นฝ่ายมีพฤติกรรมกลับตาลปัตร วันๆเอาแต่คิดหาวิธีให้ตนเองได้เข้าเฝ้าทูลกระหม่อมเจ้าของวังอยู่ได้ นั้นเพราะขณะนี้ตัวเธอกำลังร้อนใจดั่งไฟแผดเผากับคำกล่าวสุดท้ายที่เอกบุรุษได้ตรัสเอาไว้ ว่าอาจไม่มีงานแต่งกับมหิตธรอีกแล้ว ในความคิดของท่านหญิงเมฆ แม้ตอนนี้จะมีเมฆฝนและอสุนีบาตกลุ่มนั้นบังเกิดที่ตรงหน้า เธอก็ไม่แน่ใจว่าตนเองจะยอมกลับไปในช่วงเวลาที่จากมาหรือเปล่า

         เธอไม่รู้ว่าการกลับมาของตนกำลังทำให้เรื่องราวต่างๆที่จะเกิดในอนาคตเปลี่ยนไปหรือไม่ แต่ที่รู้คือเวลานี้เธอรู้สึกไม่วางใจ และเธอจะไม่ยอมให้ความผิดพลาดใดๆเกิดขึ้นกับอนาคตในอีก 100 ปีแน่ เพราะงั้นก่อนจะกลับไปเธอต้องดูให้แน่ใจก่อนว่านรังสรรค์พระองค์นั้นและหนึ่งในมหิตธรจะได้ร่วมหอร่วมพระแท่นบรรทมเดียวกัน! ไม่อย่างนั้นเธอไม่กลับ 

          ไม่ยอมกลับอย่างแน่นอน!

         แต่ว่า เมื่อนรังสรรค์ไม่มีพระประสงค์จะให้พบ ต่อให้หญิงสาวไปดักรอเข้าเฝ้าพระองค์ทุกวันก็ไม่มีวันจะได้พบ ทำให้หลายวันมานี้ท่านหญิงเมฆที่มักตื่นเช้าคอยไปด่อมๆมองๆที่วังนรังสสรค์ กลับไม่เคยได้พบทูลกระหม่อมกลางผู้เป็นต้นเหตุของการกินไม่ได้นอนไม่หลับของเธอเลยซักวัน

         หนึ่งวัน สองวัน สามวัน ผ่านพ้นไป ในที่สุดก็ก้าวเข้าสู่วันที่เจ็ด ท่านหญิงคนดีถึงได้รู้สึกเหนื่อยกับการรอคอยคน เธอบอกตนเองในใจว่าในบางครั้งมนุษย์ธรรมดาก็ไม่อาจต้านกำลังฟ้าได้ โดยเฉพาะฟ้าที่ดุปานนั้น ชอบนิ่งขรึมปานนั้น ดินอย่างเธอไหนเลยจะสู้ไหว

เมื่อรู้สึกเหนื่อย รู้สึกว่าอยากจะพักซักแปบ เท้าได้ดั่งใจของท่านหญิงเมฆก็เปลี่ยนทิศทางพาร่างบอบบางตรงไปยังสถานที่ที่พอจะทำให้รู้สึกรื่นรมย์ขึ้นได้ หญิงสาวก้าวเท้าพ้นทิวไม้ไปตามเส้นทางที่คุ้นเคยจนถึงคอกม้าท้ายวัง และเธอไม่ผิดหวัง เพราะบัดนี้ม้าสีขาวสะอาดตาที่ตั้งใจให้มันช่วยเยี่ยวยาจิตใจ ได้ปรากฏอยู่เบื้องหน้าเธอแล้ว

         วันนี้แม่ราตรีไม่มีคลุนคุมม้า ทว่ากลับดูหงุดหงิดงุ่นง่านใจยิ่งกว่าวันนั้นสะอีก ดูเหมือนข้าหลวงผู้ดูแลกำลังเตรียมจะใส่ขลุมคุมม้าอันใหม่ให้มัน ทว่านางม้าสาวกลับดูไม่ชอบใจ ยกขาหน้าตะกุยอากาศข่มขู่บ้าง วิ่งถอยจะใช้ขาหลังเตะข้าหลวงที่ดูแลบ้าง และท่าทางอย่างนั้น ทำให้ท่านหญิงเมฆรีบวิ่งเข้าไปร้องห้ามทันทีเพราะกลัวจะเกิดอุบัติเหตุ

“โวๆ ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ”

การปรากฏตัวของหญิงสาวเรียกให้ทั้งคนและม้าหันมอง คนดูแลม้าผงะถอยห่าง ในขณะที่แม่ราตรีแหงนหัวขึ้น ย้ำเท้าเป็นจังหวะถี่ๆ แล้วเอี้ยวร่างวิ่งเยาะๆไปทางด้านหลังช้าๆ

ท่านหญิงเมฆมองพฤติกรรมของม้าก่อนจะเดินเข้าหาข้าหลวงผู้ชายที่ยืนถือขลุมคุมม้าอันใหม่เอาไว้ พออีกฝ่ายเห็นสายตาของเธอที่จ้องมองของในมือ ก็รีบอธิบาย

ขลุมคุมอันใหม่ที่ทูลกระหม่อมสั่งมาจากสิงคโปร์ให้แม่ราตรีนะครับ ผมจะเอามาใส่ให้ แต่นางม้าพยศนัก ตั้งแต่เช้ายังไม่ยอมให้สวมเสียที”

“มันแค่ไม่คุ้นกลิ่นนะค่ะ ลองส่งมาให้เมฆเถอะ”

ข้าหลวงคนเดิมมีท่าทางลังเล ไม่ใช่ไม่รู้ว่าคนตรงหน้าคือ คุณที่ตำหนักน้ำ บุคคลซึ่งครองสถานะพิเศษที่คนในวังนรังสรรค์ยังไม่กล้ากล่าวต่อว่าพิเศษอย่างไรจนกว่าจะได้รับการรับรอง ใจจริงตัวเขาก็ไม่อยากปฎิเสธ แต่ข้าของวังแค่กลัวการอาสานั้นจะทำคุณโดนม้าเตะ หากคุณเป็นอะไรขึ้นมา เขาไม่อาจรู้ได้เลย ว่าตนจะโดนตีตรวจ โดนหวาย หรือโดนอะไรบ้าง

ไม่รับรองสถานะก็แปลว่าไม่ธรรมดา แล้วของที่ไม่ธรรมดา ของที่ถือเป็นของส่วนพระองค์ ข้าทาสที่ไหนจะยอมให้มีรอยขีดรอยข่วน...

ท่านหญิงเมฆมองท่าทางอย่างนั้นก่อนยิ้มให้ 

“ส่งมาเถอะค่ะ เมฆเคยเลี้ยงม้ามาก่อน ให้เมฆลองดูเถอะ”

ไม่ว่าเปล่าแต่ขาหญิงสาวกลับเดินเข้าใกล้ข้าหลวงชายนายนั้นแล้ว มือบางเอื้อมจับขลุมคุมม้าไว้ จนข้าหลวงชายที่เห็นเธอเข้ามาใกล้ต้องรีบปล่อยของแล้วถอยห่างทันที ในหัวปรากฏคำเตือนขึ้นมาหนึ่งวรรคอย่างไม่ตั้งใจ 

'ของหลวงของห้าม ห้ามแตะต้อง'

เมื่อได้ขลุมมาแล้ว ท่านหญิงเมฆก็หันไปทางแม่ราตรีที่วิ่งเยาะๆ อย่างเบิกบานอยู่รอบๆรั้ว เธอปล่อยให้มันวิ่งตามใจชอบ ปล่อยให้มันมีอิสระเสรี ส่วนตนเดินไปหยุดที่ริมรั้วข้างต้นไม้ใหญ่ที่เดิมที่เคยพบแม่ราตรีครั้งแรก แล้วยืนมองร่างสง่าของนางม้า...รอคอยให้มันสังเกตุเห็นและหันมามอง

ความเชื่อใจ ไว้วางใจ หลายครั้งผูกติดอยู่ที่สถานที่ไม่ใช่ตัวคน โดยเฉพาะกับนางม้าสาวที่เคยได้รับอิสระแรกจากคนแปลกหน้าด้วยแล้ว ตำแหน่งที่ท่านหญิงเมฆยืนอยู่จึงเป็นเหมือนเครื่องเตือนความจำของมัน ว่าคนคนนี้ เคยให้สิ่งที่มันต้องการ มันจึงวางใจ วิ่งเยาะๆ มาหาในที่สุด

หญิงสาวที่รู้ดีว่าจะใช้กลเม็ดใดผูกใจม้าจึงยิ้มกว้าง ดูท่าทีนางม้า ยกมือลูบข้างแก้มของมัน จ้องตอบดวงตาดำขลับเท่ากำปั้นของมัน แล้วพูดคุย

“เลดี้ ใส่ขลุนกันเถอะ”

นางม้าก้มๆ ดมๆ ดุนๆ ขลุนคุมสีหนังอ่อนในมือท่านหญิงเมฆอย่างสำรวจ ก่อนจะพ้นลมหายใจออกมา มันส่งเสียงร้องคล้ายไม่ยินยอม แล้ววิ่งหมุนกลับไปทางด้านหลัง วิ่งเยาะๆ แล้วอ้อมกลับมาหยุดยืนที่ด้านหน้าท่านหญิงเมฆอีก

กิริยานั้นทำให้ท่านหญิงเมฆสรุปได้ว่า นางม้าตรงหน้าดื้อไม่หยอกเลยทีเดียว

เมื่อเจ้าตัวไม่ยินยอม ท่านหญิงเมฆก็ไม่คิดจะฝืนใจ เธอหันไปทางข้าหลวงที่ยืนมองอยู่ไกลๆ และเหมือนอีกฝ่ายจะเข้าใจ จึงรีบวิ่งเยาะๆ ยกกระสอบใบหนึ่งมาหา ในนั้นบรรจุแอปเปิ้ลแคระมากมายเต็มไปหมด

“สิ่งนี้”

“แม่ราตรีกินแต่ผลนี้ ได้ยินว่าต้นของมันให้ลูกดกตกรอบฟาร์มที่เก่าของแม่ราตรี แม่ราตรีจึงเคยชินจะกินแต่มัน ทูลกระหม่อมกลางเลยสั่งให้ทางบ้านของหลวงวินิจนำเข้ามาให้แม่ราตรีขอรับ”

ท่านหญิงเมฆพยักหน้า และยอมรับในใจว่าทูลกระหม่อมช่างเป็นสายเปย์โดยแท้ ก่อนตนจะหยิบผลแอปเปิ้ลลูกหนึ่งขึ้นมา ส่งเข้าปากแม่ราตรีที่ดมๆดุนๆ แล้วรับเข้าปากเครี้ยวเสียงดังกรอบแกรบ

เมื่อกินจนอิ่มท้องก็ถึงคราวแปรงขน ท่านหญิงเมฆลองทางอยู่นานกว่าตนจะได้รับความไว้วางใจจากเจ้าตัวขาวนั้น กระทั่งม้าสาวยอมหยุดนิ่ง แกวงหางไปมาในจังหวะช้าๆ เธอจึงได้เดินหน้าเข้าไปใกล้และเริ่มแปรงขนของมันจนขึ้นเงามันปราบไปทั้งตัว

เมื่อคุ้นเคยก็ยอมให้เข้าใกล้ ทฤษฎีนี้ไม่เพียงใช้ได้กับคน แต่ยังร่วมไปถึงม้าสาวด้วย ท่านหญิงเมฆมองใหน้าใหญ่โตที่เอี้ยวเอาจมูกมาดุนๆ ดมๆ เธอ เธอจึงลูบมัน สัมผัสมัน พูดคุยกับมัน จนในที่สุดแม่ม้าก็วางใจ ยอมให้สวมขลุนคุมหนังเนื้อนุ่มในที่สุด

ความสำเร็จนั้นเรียกร้อยยิ้มกว้างให้ท่านหญิงเมฆและสร้างความโล่งอกโล่งใจให้ข้าหลวงดูแลม้าที่ยืนอยู่ไม่ไกลไม่น้อย แต่ในขณะที่หญิงสาวกำลังจะลองหัดจูงแม่ม้าสาวเพื่อให้มันคุ้นกับขลุนคุมที่สวมอยู่บริเวณปาก การหันเหทิศทางกลับทำให้เธอมองเห็นร่างสูงโปร่งของเจ้าของวัง ที่กำลังประทับยืนจ้องมองมาทางเธอจากประตูเข้าคอกม้าอีกฝั่งหนึ่ง

แม้จะตกใจและสงสัยว่าพระองค์ประทับยืนอยู่ตรงนั้นมานานเท่าไรแล้ว แต่ท่านหญิงเมฆกลับไม่รั้งรอ จูงแม่ราตรีที่โน้มหัวลงมาดุนๆเส้นผมเธออีกครั้ง พาเดินดุ่มๆไปทางเอกบุรุษที่ยืนไม่ขยับเขยินทันที

กริยาเดินเข้าหาไม่ใช้วิ่งหนีอย่างเช่นหลายๆ ครั้งที่ผ่านมาไม่ได้ทำให้สีพระพักตร์ของนรังสรค์เปลี่ยนแปลงไป พระเนตรซ่อนความคิดเก็บงำความรู้สึกจับจ้องร่างบอบบางในชุดครึ่งบนฝรั่งครึ่งล่างโจงกระเบนอย่างไทยที่มุ่งหน้าเข้ามาใกล้ เวลานี้นัยน์ตากลมโตของเจ้าหล่อนเกลือนไปด้วยความมุ่งมั่นมีเป้าหมาย อากัปกิริยานั้นช่างแปลกตาผิดกับคนขี้กลัวคนก่อน พระองค์ที่ยืนมองอยู่จึงจับจ้องอยู่นานและไม่หลบพระเนตรเช่นกัน

“ทูลกระหม่อมเพคะ”

“หล่อนใจกล้าขึ้นไม่เบานี่”

หญิงสาวไม่เข้าใจถึงดำริที่ว่าเธอใจกล้าขึ้น เพียงแหงนมองเจ้าม้าสีดำมันปราบที่ยืนสงบนิ่งอยู่ข้างทูลกระหม่อมกลาง ก่อนจูงแม่ราตรีที่ทำท่าตื่นเจ้าตัวใหญ่นั้นให้ถอยออกมาหน่อย แล้วถึงค่อยดึงสายตามาที่เอกบุรุษที่เลื่อนสายพระเนตรตามเธออยู่ตลอด

“หม่อมฉันเคยได้ยิน 'คนในตลาด' เล่าลือกันว่า พระองค์หญิงแต้วทรงงามยิ่ง อุปนิสัยของพระองค์ก็อ่อนหวานน่ารัก หม่อมฉันว่า พระองค์หญิงช่างเหมาะสมกับทูลกระหม่อมมากเลยเพคะ พระองค์อย่าทรงถอนหมั้นเลยเพคะ”

ทูลกระหม่อมกลางได้ฟังอุบาย 'คนในตลาดบอกว่าอย่างนั้นคนในตลาดบอกว่าอย่างนี้' อีกครั้งก็เค้นเสียงในพระสอ ดำรัสต่อทั้งที่ยังประทับยืนนิ่งๆ ม้าก็นิ่งคนก็นิ่ง ราวกับรูปปั้นพระรูปอันสูงใหญ่หน่วยหนึ่ง

“หล่อนนี้แปลกคนนะ”

“เพคะ?

“ที่หล่อนวิ่งเต้นอยู่ไม่สุข ค่อยแต่คิดจะมาดักเจอฉันเสียหลายวัน ที่แท้เพียงเพราะอยากจะชมตัวเองให้ฉันฟังเท่านั้นน่ะรึ”

หญิงสาวขมวดคิ้วไม่เข้าใจ จนเอกบุรุษต้องเป็นฝ่ายเฉลย

“ก็หล่อนน่าตาเหมือน 'หญิงแต้ว' อย่างกับโขกพิมพ์ออกมา แล้วยังกล้า มาชมตัวเองให้ฉันฟัง งามรึ อ่อนหวานรึ น่ารักรึ ยกหางตัวเองทั้งนั้น ผู้หญิงบ้านไหนเขาเป็นอย่างหล่อนบ้าง?”

"..."


แก ขอโทษทีฉันอัพช้าหน่อยเพราะกำลังหาโรคให้หญิงแต้วเป็นอยู่ กรี๊ดดด เตรียมพบแรงกระแทก หม่อมกุหลาบจะมาแล้วจย้าาาาาา มาแบบไม่ตั้งใจ แล้วมาคอยดู ว่าคนทำเป็นขู่ๆ จะใจหายอะเปล่า~~~



บางทีโชคชะตาก็กำหนดมาแล้ว แต่ท่านหญิงเมฆของเราต่างหากที่คิดมากไปป อยู่เฉยๆซี่ เดี๋ยวหล่อนก็ได้รู้ว่าใครกันแน่ที่จะได้ร่วมห่อและนอนบนพระแท่นที่บรรทมของทูลกระหม่อม~ // ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อฝรั่ง เปลี่ยนกลับไปห่มผ้าแถบ ฉันชอบแบบโป๊ๆ เสื้อฝรั่งยั่วทูลกระหม่อมไม่ได้นึกออกมะ!


ฝากแอดไลน์เพื่อแจ้งอัพนิยายดั๊วะะ

v

v






  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.38K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #5485 ThippySlippy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 10:58
    แอบตลกนิดนึง 555555
    #5,485
    0
  2. #1850 ►CharLaTaN◄ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 22:30
    น่าจะเป็นหญิงเมฆเนี่ยแหละที่แต่งไม่ใช่หญิงแต้ว แต่อยากรู้ว่าถ้าเป็นอย่างงั้นหญิงเมฆก็คือแม่ของเด็จป้าปั้น?!? แล้วที่หายไปนึงเดือนในโลกปัจจุบันนี่จะเท่ากับกี่วันในอดีตนะ 30ปีมั้ย..? แล้วกลับไปปัจจุบันแล้วยังไงต่ออ ชื่อตัวละครต่างๆในตอนแรกมีใครเป็นใครบ้างรึเปล่า เดาไปเรื่อยมาก555555 สนุกค่า
    #1,850
    0
  3. #1669 MinikoSong (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:42
    ขอบคุณค่าา
    #1,669
    0
  4. #1510 Cherry Pungtoranee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 06:23
    นี่เดาว่าหญิงแต้วตายแน่เลย แล้วนางเอกแต่งแทน แต่พอนางเอกหน้าเหมือนแต้วคนในสมัยนั้นเลยเรียกหญิงแต้ว สกุลมหิธศรท่านปู่ที่ไม่ยอมรับเพราะอาจจะเห็นว่าหน้าเหมือนพี่น้องตัวเองที่ตาย หรือเมฆคือหญิงแต้ว อ่ะเดาไปเรื่อยเว่อร์555555
    #1,510
    2
    • #1510-1 bubblesky(จากตอนที่ 20)
      18 สิงหาคม 2562 / 01:01
      +ค่ะ อ่านตอนแรกๆคอดยังไงก็คิดไม่ออก จนนึกว่าเสด็จปู่จะได้กับหลานตัวเองในอนาคตไม่ได้ ฮือออ คิดอกุศลไปอี้กกก
      #1510-1
    • #1510-2 tungmame(จากตอนที่ 20)
      21 สิงหาคม 2562 / 09:45
      หญิงแต้วน่าจะป่วยตายแหงแก๋
      #1510-2
  5. #1505 กัลยารัตน์ บุญชะตา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 22:33

    ผิด 3. คำคะ

    ใบหน้า. (ใหน้า)

    สนิม. (สนิท)

    ท่านหญิงเมฆ. (แม่ง)

    รอทุกวันคะ. รักมากมาย

    #1,505
    0
  6. #1460 mrteenee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 12:17

    ผมว่าให้พระองค์หญิงแต้วทรงป่วยเป็น "พระโรคปัปผาสะอักเสบ" ทำให้ต้องเสด็จไปประทับที่อากาศดีๆ อย่างเมืองปีนังน่าจะเข้ากับสถานการณ์นะครับ เพราะสมัยก่อนฝ่ายในส่วนใหญ่จะตามเสด็จหรือไปเสด็จไปทรงร่ำเรียนกันที่ชวาหรือปีนัง

    #1,460
    0
  7. #1458 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 09:39

    มาส่งกำลังใจให้นะคะ

    #1,458
    0
  8. #1457 NutnichaPhut (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 09:22

    รอร่อร้อร๊อร๋อ
    #1,457
    0
  9. #1456 p-pen2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 08:51
    รออีบุ๊คอยูววววว
    #1,456
    0
  10. #1454 Nutsuda Kratai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 04:01
    จะทำอีบุ้กมั้ยจ้ะ รอจ้า
    #1,454
    0
  11. #1452 mammam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 22:34

    หญิงแต้วเป็นโรคซีดไม่ทราบสาเหตุค่ะ

    #1,452
    0
  12. #1451 Teera B (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 22:11
    เตง ไลน์ไม่มีแจ้งเตือนเลยอ่ะ
    #1,451
    0
  13. #1450 JeaNNism (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 21:42
    รอนะคะ ค้างฮืออออ
    #1,450
    0
  14. #1448 ลันลดา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:33
    หม่อมกุหลาบ??? หญิงเมฆสู้เข้านะ
    #1,448
    0
  15. #1447 MD2834 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:29

    มาบ่อยๆ น้าาา คิดถึงเฌอนะคะ

    แต่จริงๆ อ่ะคิดถึงนิยายของเฌอมากกว่า 555
    #1,447
    0
  16. #1445 m i n t * (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:07
    ตลกเฌอมา กำลังหาโรคให้หญิงแต้ว 5555555555
    #1,445
    0
  17. #1444 สิมัฒตรา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:03

    มาบ่อยๆนะ รออ่านค่ะ

    #1,444
    0
  18. #1442 noonnalax (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 19:57
    รอออออออ
    ......
    #1,442
    0
  19. #1441 ข้าน้อยชอบอ่าน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 19:54
    รอเล่ม จะออกก่อนงานหนังสือไหมค่ะ
    #1,441
    0
  20. #1440 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 19:51

    อัพอีกนิดนะคะ

    #1,440
    0
  21. #1439 staticeflora (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 19:49
    รอนะคะ แม้ทูลกระหม่อมจะยืนมองเฉยๆ นิ่งๆ ก็ยอมมมมม
    #1,439
    0
  22. #1438 285J (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 19:37

    อ้อทีแท้ทูลกระหม่อมก็สงสัยว่าเป็นท่านหญิงแต้วหรอกหรือ หรือแค่วางกลอุบาย ดลใจไม่ถูกเลยคุณเฌอ ส่วนใจหายนั้นอีก หม่อมกุหลาบจะมาแล้วจะเกิดอะไรขึ้นนะ

    #1,438
    0
  23. #1437 NutnichaPhut (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 19:23

    ค้างเลยอ่าา~มาจบตอนพีคนี่น่ะหรือ😕 ใจร้ายเกินไปแล้วว
    #1,437
    0
  24. #1436 199158 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 19:11
    สนุกมากๆคะมาต่อเร็วๆนะคะ
    #1,436
    0
  25. #1435 wcrkkcrs (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 19:02
    หม่อมกุหลาบคือใคร
    #1,435
    0