คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 19 : บทที่ 8 : หม่อมเจ้าหญิงเมขลามาลัยถึงคราวสู้! (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,269 ครั้ง
    17 ส.ค. 62


ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ




 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า







ท่านหญิงเมฆมองสายตาวาวโรจคู่นั้น ลังเลว่าควรพูดความจริงออกไปดีหรือไหม ความจริงที่ว่าตัวเธอรู้มากกว่านั้น รู้ว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสองค์กลางของสมเด็จวังใหญ่ ถูกส่งไปเรียนที่อังกฤษตอนอายุ 12 และศึกษาต่อด้านกฎหมายที่มหาลัยซอร์บอนน์ประเทศฝรั่งเศล หลังทรงศึกษาจบได้เข้าทำงานด้านกฏหมายระหว่างประเทศที่ฝรั่งเศลครึ่งปีถึงค่อยเสด็จนิวัตกลับพระนคร ก่อนประทับอยู่วังนรังสรรค์ แล้วได้แต่งงานกับพระองค์หญิงองค์หนึ่งในราชสกุลมหิตธร ให้กำเนิดโอรสธิดาสืบสายพระโลหิตสามพระองค์ หนึ่งในนั้นคือผู้อภิบาลตัวเธอนั้นเอง

แต่สุดท้ายหญิงสาวก็เลือกที่จะเก็บคำพูดเหล่านั้นเอาไว้ เธอไม่อยากทำให้พระองค์ตรงหน้าตื่นตระหนกตกพระทัย กลัวพระองค์จะพลั่งปากสั่งฆ่าเธอก่อนจะได้กลับบ้าน จึงตัดสินใจอ้างกลบพิรุธเรื่องที่รู้มากไปอีกทาง โดยใช้แหล่งข่าวที่แม้จะเป็นทูลกระหม่อมกลาง ก็ไม่อาจตามไปสืบหาความจริงได้

ท่านหญิงเมฆหลุบตาลงต่ำ ตอบเสียงแผ่วเบา "คนในตลาด...เขาว่ากันแบบนั้นเพคะ"

"คนในตลาด?"

"ใช่เพคะ หม่อมฉันเคยได้ยินคนในตลาดร่ำลือกันว่าทรงจบกฏหมายจากมหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ และในเมื่อทรงจบกฏหมาย ก็แปลว่าทรงมีความรู้ทางด้านกฏหมาย เมื่อทรงสรุปไม่ได้ว่าหม่อมฉันผิด พระองค์ก็สมควรทราบว่าไม่มีสิทธิจะลงโทษ พระองค์จบกฏหมายมาจากมหาลัยกฏหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก หม่อมฉันจึงอยากขอให้พระองค์เที่ยงธรรม...ต้องเที่ยงธรรมเพคะ"

การถูกเปลี่ยนประเด็นกลับมา ซ้ำยังอ้างว่ารู้มาจาก 'คนในตลาด' ทำให้ทูลกระหม่อมกลางยกยิ้มเย็นเหยียบ พระองค์เริ่มสาวพระบาทไปมารอบท่านหญิงเมฆ และพระกิริยาเหมือนกำลังจะเริ่มกดดันคนด้วยคำพูดอีก ทำให้นางสนองพระโอษฐ์อย่างคุณทองพลับรีบถอยตัวออกไป

"หล่อนอ้างสิทธิอ้างกฏหมาย ทำราวกับหล่อนรู้จักกฎหมายดีถึงได้คิดเอามันมาสู้กับฉัน หึ หล่อนรู้หรือไม่ ถ้าไม่รู้กฏหมาย ไม่ใช่หมอความ หล่อนก็ไม่มีสิทธอ้างความเพื่อตัดสินความใดๆ นอกเสียจากว่า..."

ท่านหญิงเมฆรู้ดีว่าคำในช่องว่างที่ทูลกระหม่อมกลางเว้นไว้คืออะไร ทรงกำลังท้าทายผู้พ่ายแพ้ ทรงกดดัน คาดคั่น บีบ ต้อน เพื่อให้เธอจนมุม ยามนี้พระองค์คงสงสัยในตัวเธอมากกว่าแต่ก่อน มากขึ้นกว่าเดิมมากจึงขนาดอยากจับให้ได้แบบคาหนังคาเขา และเธอก็รู้อีกเช่นกัน ว่าเธอจะปล่อยให้เจ้าฟ้าตรงหน้าพลาดสิ่งที่อยากรู้อีกครั้งไม่ได้ เพราะถ้าไม่บอกความจริงอะไรเลย พระองค์คงไม่ปล่อยเธอไปแน่ๆ เพราะพระองค์ฝั่งใจแล้วว่าเธอโกหก ไม่แน่พระองค์อาจจะมีคำตอบอยู่ในใจแล้วก็ได้ เพียงแต่กำลังหาหลักฐานมายืนยันข้อสงสัยผิิดแปลกแสนพิศดารของพระองค์เอง เพราะงั้นเธอควรบอกความจริงเท่าที่บอกได้ เพื่อลดความระแวงสงสัยของพระองค์

เมื่อคิดได้ดั่งนั้นหญิงสาวจึงรีบแก้ต่าง

"หม่อมฉันจบกฏหมายเพคะ หลังจากนั้นหนึ่งปีให้หลัง เหมาะฉันเข้าศึกษาที่ซอบอนน์ และจบกฎหายมาเช่นเดียวกับพระองค์ หม่อมฉันจึงมีสิทธิว่าความทุกอย่างเช่นเดียวกับพระองค์เพคะ"

ทูลกระหม่อมกลางยกยิ้ม ไม่บอกว่าทรงเชื่อหรือไม่เชื่อ

"แต่ฉันพึ่งจบมาปีเดียว ถึงหล่อนจะเรียนตามหลังฉัน ฉันก็ต้องเห็น ที่สำคัญซอบอนน์มีนักเรียนไทยน้อยนิด และทั้งหมดรู้จักกันทั้งนั้น แต่ไม่มี ฉันไม่เคยพบหล่อน"

ท่านหญิงเมฆเบิกตามอง เพราะความลนลานทำให้เธอรีบอ้างจนลืมดูช่วงเวลาไป ยามนี้เธอถึงกับโดนต้อนมาจนจนมุม ไปต่อไม่ได้ ไอจะถอยก็มีคุกมีตารางรออยู่ สุดท้ายจึงตัดสินใจใช่วิธีของหม่อมลัลนา หลานสะใภ้ของพระองค์ตรงหน้าในอีก 100  ปีให้หลัง

ครั้นหนึ่งหม่อมลัลนาเคยสอนเธอว่า 'พวกนรังสรรค์เป็นพวกเชิงวิชาการในสายเลือด ถ้าคิดจะเถียงให้ชนะ ต้องไม่ใช้เหตุผล ให้ด้นสดไปเลย!'

ท่านหญิงเมฆสูดลมหายใจ ตัดสินใจใช่วิธี 'ด้นสด' 

"เพราะหม่อมฉันเป็นอัจริยะแห่งซอร์บอนน์เพคะ อัจริยะเรียนปีเดียวก็ศึกษาจบ  จึงไปแปลกที่นักศึกษาระบบทั่วไปอย่างพระองค์จะไม่รู้จักเพคะ"

"..."


__________________




สิ้นคำประกาศตัว ทั่วทั้งห้องทรงพระอักษรก็เหมือนถูกแช่แข็งไปประเดี๋ยวหนึ่ง โดยเฉพาะวรกายสูงของทูลกระหม่อมกลางที่ทรงอึ้งไปเลย พระองค์เลิกพระขนงขึ้นทันที

เป็นอัจริยะแห่งซอร์บอนน์? หึ อัจริยะแห่งซอร์บอนน์งั้นรึ?”

ท่านหญิงเมฆมองท่าทางอย่างนั้นก่อนหลุบตาหนี มองฝ่าพระบาทที่ดำเนินไปทางโต๊ะทรงงาน ฟังสุรเสียงต่ำๆที่ดังออกมาจากพระสอขาวผ่องอย่างใจหายใจคว่ำ ทว่าพระองค์กลับตรัสต่อ ราวกับกำลังคุยกับตนเอง

“แรกทีเดียวหล่อนก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างแปลกๆ หล่อนรู้ภาษาฝรั่งเศส รู้เรื่องราวต่างๆของฉัน ซ้ำเจ้านิดยังมาบอกว่าหล่อนรู้ว่าวังฉันมีทั้งหมด 109 ห้องอีก เรื่องพวกนี้ หล่อนก็ยืนยันว่ารู้มาจากคนในตลาด?"

"พะ เพคะ"

"หึ แต่พวกคนในตลาดคงไม่ได้รู้ละเอียดถึงขนาดบอกหล่อนได้ด้วยกระมัง ว่าใน 109 ห้องนั้น ห้องทรงพระอักษรของฉันอยู่ห้องไหน”

ท่านหญิงเมฆผงะ เริ่มรู้เดี๋ยวนี้ ว่านี้อาจเป็นกับดักที่วางเอาไว้ตั้งแต่ต้น “ระ เรื่องนั้น”

พระเนตรของทูลกระหม่อมกลางวาวลึก ยามจับจ้องที่หญิงสาวยิ่งเข้มลึกกว่าเก่า

ฉันให้คนเรียกหล่อนมาเข้าเฝ้าที่ห้องนี้ แต่สั่งไม่ให้พวกมันบอกหล่อนว่าห้องอยู่ตรงไหน ซึ่งหล่อนก็เดินมาเองได้ ไม่ใช่เดินคล่ำทาง แต่เดินตรงดิ่งมาที่นี่อย่างคนที่รู้จักวังนี้ดีที่สุด หึ ยังจะพูดว่ารู้มาจากคนในตลาดอีกงั้นรึ!!"

"...!!"

“แถมหล่อนยังมีแหวนของฉัน” 

ตรัสจบก็ดำเนินอ้อมไปทางโต๊ะทรงพระอักษร ดึงลิ้นชักทางซ้ายมือออกมา แล้วหยิบแหวนทองประทับตราลงยาสีนิลซึ่งเหมือนกับแหวนอีกวงที่ทรงสวมอยู่ในนิ้วกลางทุกกระเบียด พระเนตรจับจ้องวงแหวน ก่อนเหลือมองตรงมาทางท่านหญิงเมฆ ที่คล้ายจะหยุดหายใจไปแล้ว

“แหวนตาอามร์นรังสรรค์ ตราที่ในวันข้างหน้าจะกลายเป็นตราประจำตัวฉัน ตราบนแหวนนี้คือตราที่ถูกทำเป็นต้นแบบ ซึ่งหมายถึงมันมีเพียงวงเดียว...แค่วงเดียวเมขลามาลัย แต่พอหล่อนปรากฏตัว มันกลับมีเพิ่มขึ้นมาอีกวงหนึ่งบนนิ้วของหล่อน”

ท่านหญิงเมฆรู้สึกว่าตัวของตนเองชาวาบและขนลุกซู่ในเวลาเดียวกัน เธอรีบก้มมองที่มือตนเอง และพึ่งพบเดี่ยวนั้นว่าแหวนที่เคยสวมอยู่หายไป

แหวนที่เคยได้รับจากเสด็จป้าปั้นวงนั้น บัดนี้ มันกลับไปอยู่ในมือเจ้าของเดิมของมันแล้ว! ซ้ำแหวนวงเดียวกันใน 100 ปี ก่อน ก็ยังสวมอยู่ในนิ้วพระองค์ด้วย!

ทูลกระหม่อมกลางมองดวงหน้าตื่นตะลึ่งของหญิงสาวอย่างตั้งใจ ก่อนเกลี่ยแหวนวงเดิม แล้ววางกลับลงในลิ้นชักตามเดิม 

“หล่อนสร้างเรื่่องสร้างพิรุธไว้ตั้งมากมาย แต่กลับบอกว่า ทุกสิ่งจะพิสูจน์ได้ก็ต่อเมื่อมหิตธรกลับมา"

หญิงสาวกล่ำกลืนก้อนความตื่นตกใจ หมอบต่ำลงอีก แล้วเอ่ยยันข้อกังขาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก 

“ถะ ถูกต้องเพคะ ต่อให้ทรงสงสัยพระองค์ก็เอาผิดหม่อมฉันไม่ได้ ทรงไม่มีสิทธิเอาตัวหม่อมฉันส่งกองลหุโทษ เฆี่ยน ตี กุดหัว หรือแม้แต้ขู่ให้กลัวก็ไม่ได้ด้วย..."

ทูลกระหม่อมกลางมองคนก้มคุดคู้หลบสายตา

กลัว หล่อนกลัวฉันรึ ที่พูดฉอดๆ อ้างว่ารู้กฏหมาย ยกตนข่มท่านว่าเป็นอัจริยะแห่งซอบอนน์ อย่างนี้เรียกกลัวแล้วงั้นรึ

แล้วจู่ๆ เอกบุรุษก็นึกถึงคืนนั้นที่หญิงสาวนอนละเมอร้องไห้ ร้องว่าไม่อยากตาย ร้องว่าอยากกลับบ้าน ก่อนสายพระเนรตจะอ่อนลง ความตั้งใจเค้นคนให้ราบคาบก็เบาลงด้วย

เมื่อก่อนอาจกลัว แต่ตอนนี้น่าจะไม่ใช่แล้วกระมัง หรือเพราะหล่อนไม่ต้องสวมใส่ผ้าแถบที่ทำให้อายแล้ว เลยเกิดมั่นอกมั่นใจในตัวเองขึ้นมา

งั้นพระองค์ยึดเสื้อฝรั่งกลับมาดีหรือไม่?

ทูลกระหม่อมกลางครุ่นคิดก่อนรีบปัดคำถามทิ้งไป ครั้นภาพ 'ของไม่งาม' ในวันฝนใหญ่ปรากฏขึ้นในพระทัย

“ได้ งั้นก็ได้ ฉันจะให้หล่อนอยู่ที่นี่ จะไม่ส่งไปฝากขังรอพวกมหิตธรกลับมา แต่จงรู้ไว้ว่า หล่อนใช่ข้ออ้างนั้นมายืดเวลาได้อีกไม่นานหรอก”

ว่าจบก็ประทับลงบนเก้าอี้ หยิบปากกา แล้วจรดตัวหนังสือลงบนกระดาษสีนวลเบื้องหน้าด้วยท่าทางมั่นคง

“สมเด็จแม่ให้ฉันเร่งส่งโทรเลขถึงเจ้าจอมมารดากุหลาบผู้เป็นพระมารดาของเหล่ามหิตธร ทรงมีพระประสงศ์เรียกให้พระองค์หญิงแต้วขึ้นมาจากปีนัง เพื่อหารือเรื่องอภิเษกสมรสที่ยืดเยื้อมานานว่ายังควรมีอยู่อีกหรือไม่...ดูเหมือนไม่ต้องรอถึงปีหน้า เพราะอีกไม่ถึงเดือน เราก็คงจะได้รู้ความจริงกันแล้ว” 

ท่านหญิงเมฆตกใจ ไม่ถึงเดือน! แล้วเธอจะหนีกลับก่อนเหล่ามหิตธรกลับมาได้ยังไง! แต่...ทูลกระหม่อมกลางว่า งานอภิเษกสมรสอาจไม่มีงั้นเหรอ!?

“พระองค์ ตรัสว่าจะไม่อภิเษกสมรสกับพระองค์หญิงแต้วหรือเพคะ! ไม่ได้นะเพคะ!”

ทูลกระหม่อมกลางเงยสายพระเนตรมองคนตื่นตระหนก และคำถามที่ดังออกมาจากปากอิ่มนั้น ทำให้พระอง์ขมวดพระขนงมอง

ทำไมหล่อนดูหวาดกลัวเรื่องที่พระองค์จะไม่อภิเษกสมรสกับมหิตธร มากกว่าเรื่องที่การมาของมหิตธรจะทำให้หล่อนโดนเปิดโปงเล่า?

หึ พิรุธช่างมากจริงนะ!

ทว่านรังสรรค์ไม่ตรัสพูดอะไรแล้ว ร่างข้อความที่จะส่งให้กองโทรเลขแปลรหัสส่งไปปีนังเสร็จ ก็วางปากกากลับที่เดิม ทรงเงยมองสบตานัยน์ตาแตกตื่น แย้มพระสรวลน้อยๆ ก่อนตรัสเสียงทุ่ม

"เอาละท่านหญิงเมฆขลามาลัย แม่คนอัจฉริยะแห่งซอร์บอนน์"

"..."

"หวังว่าจากนี้ หล่อนจะสุนทรีในขณะที่ประทับอย่างสนุกสนานอยู่ในวังของฉันนะ"



อย่าให้สปอยเลย จริงๆนะ ไม่งั้นจะอ่านสนุกได้ไง อ่านไปเรื่อยเถอะ ใจเย็นๆ ค่อยๆลุ้นไปพร้อมกันมันส์กว่าาา

ตามน้าา ฝากแอดไลน์เฌอด้วยจ้า จะแจ้งเตือนอัพเดทนิยายทางนี้ด้วยน้าา

v

v






ผลงานทั้งหมดของ "เฌอมา" 



 


  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.269K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #4749 Jellydolphin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 16:00
    ถ้อยคำประชดน้านนนนนน
    #4,749
    0
  2. #4550 bubblesky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 00:48
    เอาทฤษฎีหม่อมลูกไม้มาใช้55555555 หญิงเมฆเอ้ย เอ็นดูววววว
    #4,550
    0
  3. #2295 dang24 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 11:21

    สนุกดีนะ

    #2,295
    0
  4. #1876 noo_parekapoom (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 19:44
    สนุกสุดๆ
    #1,876
    0
  5. #1667 MinikoSong (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:38
    สนุกมากกก
    #1,667
    0
  6. #1455 Jamilah (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 07:17
    รอค่าาา สนุกมาก
    #1,455
    0
  7. #1446 Double SP (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:10
    ถ้าพระองค์หญิงแต้วหน้าเหมือนท่านหญิงเมฆแสดงว่าเสด็จป้าก็ต้องรู้อยู่แล้วเลยให้แหวนของทูลกระหม่อมที่อาจจะเคยให้พระองค์หญิงแต้วให้กับท่านหญิงเมฆเพราะคิดว่าเป็นพระมารดาของตนกลับชาติมาเกิดก็ได้นะไม่งั้นแหวนสำคัญขนาดนั้นจะเอามาให้หลานที่ต่างราชสกุลทำไม ทำไมไม่ให้ท่านชายติแทนล่ะ น่าคิดเหมือนกันนะ ส่วนเสด็จย่าน้อยอาจจะรู้ก็ได้เพราะเป็นน้าของเสด็จป้าซึ่งก็ต้องเป็นน้องของพระองค์หญิงแต้ว รึเปล่าเพราะเห็นว่าเป็นมหิตธรเหมือนกันแต่จะใช่น้องแท้ๆไหมอันนี้ต้องรอดู ปล.เดาล้วนๆจ้า55

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:15
    #1,446
    0
  8. #1409 somyingphunim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 14:31
    😂😂😂 โอ้ยชอบๆ อัจฉริยะแห่ง ซอร์บอน
    #1,409
    0
  9. #1375 จุฑามาศ สืบสิน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 19:04
    อยากอ่านเล่มแล้วจ้าไรท์
    #1,375
    0
  10. #1361 fcompona (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 17:06

    มันส์เว้ยยยยยยยยยhttps://image.dek-d.com/27/0814/6594/129085522

    #1,361
    0
  11. #1360 tutue (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 16:29

    หฯงแต้วกลับมาจากปีนัง ก็จะมีคนหน้าเหมือนกัน 2 คน เอาล่ะ รอติดตามต่อไป

    #1,360
    0
  12. #1358 bsguss (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 14:46
    รอน๊าาาาา
    #1,358
    0
  13. #1357 มอมแมม (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 14:22

    ก็หน้าเหมือนต้นตระกูลซะขนาดน้านนนนน

    ไม่ได้กลับแน่นวลลลล

    #1,357
    0
  14. #1356 SureeChtw__ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 14:08
    โดนดักทู้กกกทาง
    #1,356
    0
  15. #1355 PantoPunta (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 13:59
    เขาบอกว่าท่านหญิงคนหนึ่งในสกุลมหิธรนิ อาจจะเป็นเธอก็ได้ (หรือเรางง)
    #1,355
    0
  16. #1353 Pui (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 12:26

    อุ๊ย!! ท่านหญิงเมฆ สู้ๆๆ มหิธรกำลังมาจากปีนัง

    #1,353
    0
  17. วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 12:26
    555555 โถหญิวเฆม
    #1,352
    0
  18. #1351 wimberz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 12:04
    มาอัพไวไวจิ
    #1,351
    0
  19. #1350 Sarawadeenikojid (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 11:40

    เล่มค่ะรีบมาเถอะค้างหนักมาก
    #1,350
    0
  20. #1349 ppipoo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 11:33

    เล่มเมื่อไหร่จะมาอยากอ่านแบบไม่ค้างคา
    #1,349
    0
  21. #1348 ไรเฟิล (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 11:13
    e book

    มาเลยยยยย พร้อมเปย์มากกก
    #1,348
    0
  22. #1347 gggg (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 10:41

    รอติดตามความป่วนวัง

    #1,347
    0
  23. #1346 ~o.อัญรณา.o~ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 10:41

    ว๊ายย ไม่ได้นะเพคะ พี่เฌอจะทำให้ค้างไม่ได้รอเล่มเลยยยค่าาา

    #1,346
    0
  24. #1345 10112516 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 10:37
    จาเอาเล่ม....งอแงงงง
    #1,345
    0
  25. #1344 หัวโค้ง หัวลำโพงอิอิ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 10:36
    รวดเดวเลยมันเว่อๆ
    #1,344
    0