คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 18 : บทที่ 8 : หม่อมเจ้าหญิงเมขลามาลัยถึงคราวสู้! (60%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,319 ครั้ง
    17 ส.ค. 62

ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ




 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า





วิธีประทับครั่งปิดจดหมายแบบโบราณ 

ในวังสมัยก่อนเคยมีบันทึกว่าใช้ครั่งปิดผนึกเครื่องต้นของพระเจ้าแผ่นดิน





แม้ไม่เรียกวิ่ง เรียกเป็นเร่งฝีเท้า แต่ในที่สุดท่านหญิงเมฆที่รู้ดีว่าตนมาก่อนเวลานัดก็มาถึงวังนรังสรรค์จนได้ ซ้ำหญิงสาวยังรู้ด้วยว่า ช่วงเวลานี้อาจเป็นช่วงเวลาที่ทูลกระหม่อมอาจกลางกำลังเสวย แต่เธอเก็บกดความตื่นเต้นไม่ไหว เธอถูกบีบคั่นเรื่องความเป็นความตายมาสี่วัน พอได้เจอทางออก ได้เจอทางรอดของตนเอง จึงทนไม่ได้ที่จะอยู่เฉยอีก เธออยากเอาความมาประกาศกับคนน่ากลัวคนนั้น และพาตนเองออกจากความหวาดหวั่นที่ทำให้นอนไม่หลับเสียที

แม้สองขายังรีบเร่ง แต่ตากลับกวดมองรอบกายอย่างตื่นตาตื่นใจ เพราะนี้นับเป็นครั้งแรกที่เธอได้เดินเข้ามาลึกถึงในวังของต้นราชสกุลนรังสรรค์หลังจากพลัดภพมาไกลถึง 100 ปี  และมันก็ทำให้ท่านหญิงเมฆทราบว่า ทุกอย่างภายในรโหฐานของนรังสรรค์ไม่ได้ผิดจากเมื่อก่อนเลย

วังใหญ่โออ่า แม้แต่โถงวังและตามทางเดินก็มีโครมไฟโครมระย้าอย่างที่เรียกว่าแชนเดอเลียห้อยแขวนเอาไว้เป็นระยะ คริสตัลหลากเม็ดถูกทำเป็นลวดลายซับซ้อนละเอียดอ่อนช้อยชวนให้ดูภูมิฐานหรูหรา ยิ่งกระทบกับแสงไฟสีนวลตายิ่งส่งประกายระยิบระยับนำทางเธอไปตลอดโถงยาวที่ปูด้วยพรหมหนาถี่ยิบ

หน้าต่างวังบานใหญ่แต่ละบาน ยังคงมีม่านสองชั้นทั้งครีมทั้งขาวทิ้งตัวลงมาจากเพดานปูนปั้นเบื้องบน ผิดแต่แบบผ้าอาจจะต่างไปจากที่จำได้ แต่นอกจากนั้น นับตั้งแต่แจกันดอกไม้ รูปปัน และของประดับลงมา กลับไม่มีส่วนไหนที่ดูผิดจากที่เธอจำได้เลย วังนรังสรรค์ยังคงดูราวกับเป็นวังอังกฤษ ถูกยกเข้ามาตั้งที่นี่ ซึ่งวังนรังสรรค์ในอีก 100 ปีของพี่ชายติ ก็ยังคงเป็นแบบนี้ ยังคงรักษาทุกอย่างไว้ให้คงเดิมได้อย่างยอดเยี่ยมเลย

และการคงเดิมไว้ทุกอย่างอย่างนั้นเองที่ทำให้สองขาของคนที่ใช้ชีวิตครึ่งหนึ่งในวังนรังสรรค์พาร่างแบบบางที่เปลี่ยนเป็นเดินแทนเร่งฝีเท้านานแล้ว ตรงไปยังห้องเสวยได้อย่างรู้ทิศทาง แม้ตลอดระยะทางจะมีนางข้าหลวงเดินสวนกันไปมาบ้าง และแต่ละคนเมื่อเห็นท่านหญิงเมฆก็มีทั้งผงะ ลอบมองชุดฝรั่งของเธอแล้วหลบทางให้บ้าง บางคนชะงัก ลอบมองชุดของเธอแล้วทำท่าจะหมอบต่ำบ้าง แต่ท่านหญิงเมฆก็ได้แต่ยิ้มสุภาพก้มหน้าทักทาย เมื่อมีคนหลีกทางเธอก็สะดวกใจ เดินตรงไปทางห้องเสวยของวัง แม้ว่า...คนที่นี่จะไม่มีใครชี้ทิศบอกทางให้เธอเลยซักคน

ครั้นมาหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้องเสวย หญิงสาวก็มองเห็นโต๊ะเสวยตัวยาวที่คุ้นตาด้านใน ทางเก้าอี้หัวโต๊ะมีวรกายสง่าของทูลกระหม่อมกลางประทับอยู่ ก่อนเธอจะก้มตัวหมอบต่ำนั่งลงอย่างรอคอย แม้รีบร้อนแต่เธอรู้มารยาท ถึงคนน่ากลัวจะเป็นคนน่ากลัว แต่พระองค์ยังทรงเป็นเจ้าฟ้า จะเข้าเฝ้าก็ต้องหมอบขออนุญาต

การปรากฏตัวของท่านหญิงเมฆเรียกสายพระเนตรของ 'นรังสรรค์' ไว้ได้ แต่พระองค์เพียงปรายพระเนตรมอง ก่อนจะกลับไปนั่งนิ่งอย่างเดิม บรรยากาศในห้องเวลานั้นเป็นไปอย่างเงียบเชียบและมีพิธีการ ไม่อนุญาตให้ใครละเมิดความถูกต้อง

ไม่นานขบวนเครื่องเสวยก็ถูกนางข้าหลวงประจำห้องเครื่องเชิญเข้ามาจากทางด้านหลัง ท่านหญิงเมฆที่ได้ยินเสียงการเครื่องไหวจึงเอี้ยวกายมอง พบนางข้าหลวงสามคนเดินถือถาดมีผ้าโปร่งคลุมครอบเอาไว้เข้ามา ก่อนส่งต่อให้นางสนองพระโอษฐ์อย่างคุณทองพลับที่ยืนอยู่ในห้องด้านในเป็นผู้รับเข้าไปแทน

ตลอดเวลานั้นท่านหญิงเมฆพยายามแอบมองวิธีการเชิญเครื่องอย่างโบราณไปด้วย เห็นคุณทองพลับทูลบอกคนบนเก้าอี้เสวยว่าวันนี้มีรายการอาหารอะไรบ้างที่จะทูลถวาย หลังทูลกระหม่อมกลางพยักหน้ารับรู้แล้ว นางสนองพระโอษฐ์ถึงได้หันไปแกะครั่งประทับสีทอง ซึ่งใช้ประทับปิดผนึกเชือกเส้นบางที่ใช้ผูกปิดผ้าโปร่งเอาไว้ แล้วเชิญเครื่องเสวยไปบนโต๊ะ จัดวางให้ทูลกระหม่อมกลางเริ่มรับประทาน 

ซึ่งครั่งประทับนั้นใช่ว่าใครที่ไหนจะแกะออกก็ได้ แต่ที่ทำได้มีเพียงคุณทองพลับ ครั่งประทับจะประทับปิดมาจากห้องเสวยโดยหัวหน้าคุมห้องเครื่องประจำวัง โดยตลอดทางระหว่างห้องเครื่องมาห้องเสวยนั้น จะให้ครั่งปิดผนึกมีร่องรอยแตกหักไม่ได้โดยเด็จขาด เพราะนั้นหมายถึงอาจมีใครสลับสับเปลี่ยนเครื่องเสวยหวังลอบปลงพระชนม์ เพราะฉะนั้นชาววังจึงระวังเรื่องนี้มาก ทำให้ทุกครั้งที่มีการเชิญเครื่องเสวย ระบบระเบียบแบบแผนของวังจะเคร่งครัดเป็นพิเศษ กระทั่งคุณทองพลับตรวจตราครั่ง แกะครั่งออก และทูลเชิญขึ้นโต๊ะเสวยแล้ว เหล่านางข้าหลวงถึงจะสามารถหายใจหายคอได้สะดวก

ฝ่ายท่านหญิงเมฆที่รู้ระเบียบดีจึงได้แต่ทำตัวหลีบแบนอยู่กับพื้นเสมือนตนเองเป็นพรมหนาพื้นหนึ่ง แม้อีกร้อยปียามที่เสด็จป้าปั้นของเธอเสวย จะไม่มีการประทับครั่งลงตราอย่างในสมัยนี้แล้ว แต่เธอรู้ว่านางสนองพระโอษฐ์ของพระองค์จะระวังเรื่องนี้เป็นพิเศษไม่ผิดกัน

หญิงสาวที่รู้ตัวว่าตนทะเล่อทะล่ามาผิดเวลาไปหน่อยได้แต่จนใจ หมอบต่ำและแอบเฝ้ามองการเชิญเครื่องเสวยต่อ คราวนี้เห็นทูลกระหม่อมกลางที่นั่งอยู่โดดเดี่ยวบนโต๊ะเสวยกำลังลงมือเสวยแล้ว พระองค์ก้มพระเนตรมองข้าวห่อใบบัวโบราณ ก่อนใช้ช้อนทองเกี่ยข้าวหอมกรุ่นให้พอดีคำ แล้วถึงรับเข้าพระโอษฐ์ โดยทุกพระกิริยาเป็นไปอย่างเรียบร้อยและเป็นธรรมชาติ ตลอดยะระเวลา ไม่ทรงทำเปื้อน หรือหกเลยแม้แต่นิดเดียว แม้แต่เสียงขณะทรงเคี้ยว ก็ยังไม่มี

ท่านหญิงเมฆเองไม่ได้กระโตกกระตาก เธอรออย่างใจเย็นกระทั่งพักหนึ่งที่ทรงเสวยอิ่มแล้ว และคุณทองพลับกำลังลำเลียงเครื่องคาวออกไปก่อนแทนที่ด้วยเครื่องหวาน สุรเสียงของพระองค์ที่บนพระเก้าอี้ที่พระทับ ถึงได้ดังขึ้น

มาเสียเช้า รีบร้อนอยากไปกองลหุโทษแล้วหรือไง

และแล้วก็ทรงขู่...เริ่มขู่เธออีกแล้ว



_______________


ต่อจ้าาา


แต่พอทรงเห็นว่านักโทษไม่ได้เอาปากมากด้วย ก็ทรงยกพระโอษฐ์จนยักลึก เหลือบพระเนตรคมมองไปทางคุณทองพลับ ที่พอเชิญเครื่องหวานเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ถอยตัวออกไป

"พระนม ไปไล่นักโทษ บอกให้หล่อนไปรอเฝ้าที่ห้องทรงพระอักษร" ก่อนเอียงวรกายไปทางคุณทองพลับ แล้วดำรัสต่อเสียงเบาลงหน่อย "แล้วไม่ต้องบอกทาง"

"...มังคะ"

ครั้งมองตามแล้วเห็นคุณทองพลับจัดแจงบอกคน ส่วนคนก็ถอยตัวเดินขึ้นหน้าไปอีกทางหนึ่ง พระขนงเข้มถึงค่อยๆเลิกขึ้นน้อยๆ

ผิดกับคุณทองพลับที่กำลังแอบไปชะโงมองร่างบอบบางของ 'คุณที่ตำหนักน้ำ' ก่อนหมอบๆคลานๆ กลับมาทางทูลกระหม่อมของตนเอง

"ตื่นเต้นอะไนแม่นม"

"คุณที่ตำหนักน้ำ เธอเดินขึ้นบันไดวังไปแล้วมังคะ!"

"หึ...ฉันว่าแล้วเทียว"

ตรัสจบก็ยกแก้วน้ำกรุ่นกลิ่นมะลิขึ้นดื่ม ก่อนรวบผ้ารองตักไปไว้อีกทาง แล้วยกองค์ขึ้นดำเนินตาม 'คุณที่ตำหนักน้ำ' ไปด้านบน


________________


ท่านหญิงเมฆไม่ได้รู้ตัวว่ามีใครเดินตามมาซ้ำพระเนตรค้นหาก็จับจ้องอยู่แต่ที่เธอมาตลอดทางด้วย หญิงสาวเพียงเดินขึ้นบันไดมายังชั้นสองของวังนรังสรรค์ เดินไปทางโถงยาวผ่านกลุ่มแชนเดอร์เรีย หยุดมองห้องนอนใหญ่ของพี่ชายดิ แล้วเดินต่อไปหยุดยืนมองที่ห้องเสด็จป้าปั้น ก่อนจะทอดน่องต่อไปโดยมีสายพระเนตรด้านหลังมองตาม และพระองค์สงสัยนัก ว่าทำไมตอนหยุดที่ห้องนอนใหญ่อันเป็นห้องบรรทมของพระองค์ หญิงประหลาดถึงยืนรำพันนานสองนานนัก แต่พระพักตร์สงสัยเหล่านั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว เหมือนเห็นร่างบอบบาง เดินเลี้ยวหายเข้าไปในห้องทรงพระอักษรของพระองค์อย่างไม่มีความลังเล

นั้นเป็นกิริยาของคนพึ่งมาวังนรังสรรค์ครั้งแรกงั้นรึ!

'หึ!'

ครั้งตามเข้ามา ก็เห็นคนโดนเรียกหมอบรออยู่อย่างมีระเบียบ พระองค์ใช้พระเนตรข่ม แต่คราวนี้หล่อนแค่หลบ แต่ไม่ดูหวาดกลัวอีก

?

ทูลกระหม่อมกลางดำเนินช้าๆ ก่อนจะหยุดยืนห่างจากเก้าอี้ทรงงานไม่ไกล

"วิ่งทะเล่อะทะล่าไม่รู้ระเบียบ ฉันสั่งให้เฝ้าในห้องเสวยรึ น่าจะจับตัวไปกุดหัวนัก"

เงียบอีก ไม่ส่งเสียง และกิริยานั้นทำคนอยากจะแกล้งบีบคั่นพระทัยเสีย สีพระพักร์จึงเข้มขึ้นเรื่อยๆ

"พูด"

"หม่อมฉัน...รีบร้อนมาเพราะต้องการโต้แย้งข้อกล่าวหาเพคะ"

คำกล่าวนั้นของหญิงสาว ออกจะเหนือความคาดหมายของทูลกระหม่อมกลางไปซักหน่อย "หล่อนคิดจะโต้แย้งอะไร?"

"เรื่องที่ทรงดำริจะส่งหม่อมฉันไปเข้าคุกเพคะ ทรงจับหม่อมฉันไปกองลหุโทษไม่ได้เพคะ"

"ทำไม?"

ท่านหญิงเมฆยันกายนั่ง สบพระเนตรแวววาวน่ากลัว แต่เวลานี้เธอไม่กลัวอีกแล้ว เธอจะต้องสู้เพื่อตัวเอง ครั้งนี้ต้องเก็บความกลัวเอาไว้ก่อน

"เพราะทางเดียวที่จะบอกได้ว่าหม่อมฉันเข้าไปในพระที่นั่งไพศาลทักษิญทำไม เข้าไปเพื่ออะไร และมีความผิดจริงไหม มีแต่คนในราชสกุลมหิตธรเท่านั้นจะที่ตอบได้เพคะ เพราะงั้นถ้าพระองค์ต้องหาความจริง ก็ต้องหาจากคนในราชสกุลมหิตธรเพคะ"

"หล่อนจะบอกว่า...พวกมหิตธรสั่งให้หล่อนแอบเข้าไปในพระที่นั่ง?"

สุรเสียงเข้มเอ่ยถาม แต่ท่านหญิงเมฆไม่ยอมตอบ

เธอตัดสินใจอ้างเรื่องมหิตธรขึ้นมา เพราะได้ยินว่าพวกมหิตธรไม่อยู่สยามในเวลานี้ จำได้ว่ากว่ามหิตธรจะกลับคือปีหน้า ในระหว่างนั้นเธอก็จะหาทางหนี 

กว่าเมฆฝนพวกนั้นจะลับมา...อาจจะทันเวลา

แต่นรังสรรค์ไม่ใช่จะหลอกง่ายๆ โดยเฉพาะเจ้าฟ้าตรงหน้า ที่ย่างบาทเข้าใกล้

"หล่อนคิดจะพูดพล่อยๆ ให้พ้นผิดงั้นรึ?"

"ถ้ามีพระประสงค์จะรู้ความจริง ก็ต้องเรียกมหิตธรมาถามเท่านั้นเพคะ"

"ซึ่งหล่อนรู้ว่ามหิตธรไม่ได้อยู่ในสยามและจะไม่กลับมาในเร็วๆนี้ หล่อนเตรียมตัวมาดี คิดจะยืดเวลาชีวิตตัวเอง"

ท่านหญิงเมฆเหลือบมองทูลกระหม่อมกลาง และเธอซ่อนความตื่นตระหนกของตนเองเอาไว้ไม่ทัน 

ทรงรู้ทัน ทันทุกๆอย่าง ทรงมองออก แล้วใช้พระเนตรอย่างคนเท่าทันมองมาที่เธอ เหมือนเจ้าป่าที่มองของกินกำลังดิ้นนี้ แค่หยุดมองให้สำราฐพระทัยว่าจะหนีพระองค์อย่างไร ก่อนฆ่าให้ตายเท่านั้น!

เพราะถูกรู้ทันจึงตื่นตระหนก แต่นรังสรรค์ไม่ได้ปล่อยให้เธออ่ำอึ้งนาน

"หล่อนเป็นอะไรกับพระองค์เจ้ามหิตธรมนูศักดิ์?"

"คะ?"

หญิงสาวผงะยามเอกบุรุษตรัสถามถึงชื่อเสด็จปู่ของตน จู่ๆก็ถามขึ้น เล่นเอาเธอตั้งตัวไม่ทัน อีกอย่างหญิงสาวไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อตอบคำถามนี้ ครั้นจะตอบก็กลัวพูดผิดถูก สุดท้ายจึงกลายเป็นส่งพิรุธที่ดูลุกลี้ลุกลนออกไป

"แล้วหล่อนเป็นอะไรกับพระองค์หญิงแต้ว พี่สาวของพระองค์?"

ท่านหญิงเมฆยังคงอึกอัก พี่สาวของเสด็จปู่ ไม่ใช่ว่าที่พระชายาของทูลกระหม่อมกลาง ย่าของพี่ชายติหรือไง 

นี่พระองค์กำลังสอบถามเพื่อจับผิดเธอเหรอ?

เอกบุรุษมองดวงหน้ามีพิรุธไม่วางตา ก่อนเอ่ยโอษฐ์ถามอีกครั้ง คราวนี้พระองค์เลื่อนพระพักตร์เข้ามาใกล้มาก ใกล้จนท่านหญิงเมฆรับรู้ได้ถึงลมหายใจของพระองค์

"หล่อนอย่าได้ตอบว่าไม่รู้ เพราะถ้าไม่ข้องเกี่ยวกัน หล่อนจะมีหน้าตาเหมือนพระองค์หญิงแต้ว...ว่าที่พระชายาของฉันได้ยังไง!"

หญิงสาวตกใจ เหมือนหรือ เธอหน้าเหมือนย่าพี่ชายติหรือ?

สีหน้าตกใจทำให้ทูลกระหม่อมกลางผู้เฝ้ามองตีความหมายไปได้หลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือไม่เชื่อ ไม่ทรงเชื่อคำโกหก  แต่ถึงแม้พระองคฺ์ไม่คิดส่งคนไปรับโทษที่ไหนแต่แรก แต่พระองค์ก็ยังต้องการจะรู้ความจริงอยู่ดี

"หล่อนเคยบอกว่าหล่อนชื่อ...เมขลามาลัย ถือพระยศหม่อมเจ้าหญิงของมหิตธร? แต่มหิตธรไม่มีหม่อมเจ้าหญิง ทั้งหมดล้วนเป็นพระองค์เจ้าทั้งสิ้น...ไม่มีอื่นอีก" 

"..."

"แต่เอาเถอะ ถึงหล่อนจะถูกสั่งมาจริง จะเป็นหม่อมเจ้าหญิงจริงๆดั่งปากว่า งั้นฉันจะยอมรับข้อแก้ตัวนั้นไว้ รอจนพวกมหิตธรกลับมาค่อยถามหาความจริง" ตรัสจบก็เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนมองไปทางประตูห้องทรงพระอักษร

"พระนม เอานางคนนี้ไปกองลหุโทษ ฝากขังคุกหลวงไว้ รอจนมหิตธรกลับมา แล้วค่อยสาวความกันใหม่!"

"ว่าอย่างไรนะเพคะ"

เอกบุรุษปรายตามองท่านหญิงเมฆที่ยันกายขึ้นอย่างตื่นกลัว พระเนตรคมมองหญิงสาวอย่างวาบวาว อย่างรู้ว่าพระองค์กำลังเหนือกว่า 

"ตกใจอะไร ฉันให้หล่อนไปรอพวกมหิตธรในคุกไง กว่าเจ้าพวกนั้นจะกลับมาก็ปีหน้านู้น ให้หล่อนไปนอนรอในคุก ประหยัดค่าข้าววังฉันมากกว่าเป็นไหนๆ"

แต่ในขณะที่คุณทองพลับกำลังจะมาดึงตัวท่านหญิงเมฆไปตามคำสั่ง ท่านหญิงที่รู้ว่าคงถูกพาตัวไปแน่แล้ว ก็เอ่ยตัดพ้อเสียงไม่เบา

"พระองค์ ไม่สมกับที่จบซอร์บอนน์เลยเพคะ!"

"...หะ?"

คราวนี้เป็นท่านหญิงเมฆที่ยิงคำกล่าวบ้าง เธอใช้วิธีการเดียวกับทูลกระหม่อมกลาง นั้นคือพูด ตอนที่อีกฝ่ายกำลังตกใจ!

"ถึงจะไม่ทรงเชื่อ แต่ทรงเป็นนักกฏหมาย ถ้าเจอเรื่องไม่ยุติธรรม ก็สมควรช่วยเหลือให้เกิดความยุติธรรมเพคะ!!"

"...แล้วหล่อนไปรู้ได้ยังไง ว่าฉันจบที่ซอร์บอนน์?"





ทูลกระหม่อมกลางถึงขนาดอุทานหะ? เลยมังคะ 5555555

ไม่จบนะ คู่นี้เขาชิงไหวชิงพิบกันมากก แข่งกันข่มแล้วมังคะหลังจากเนี้ยะ!!


ฝากแอดไลน์@ เฌอมาไว้ด้วยนะคะ จ้วบๆ

v

v





ผลงานทั้งหมดของ "เฌอมา" 



 


  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.319K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #9041 Mickey&Minny (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 14:46
    ทูลกระหม่อมกลางถึงกับเผลออุทานออกมาว่า "หะ" ...ชอบๆ แนวเรื่องสนุกค่าาาา
    #9,041
    0
  2. #5762 jinsunmi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 02:43

    ขอแอบถามค่ะ ถ้าปู่ของท่านหญิงเมฆเป็นพระองค์เจ้า แล้วทำไมท่านหญิงเป็นหม่อมเจ้าคะ

    #5,762
    0
  3. #3507 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 00:21
    ก็ลูกของคุณพี่บอกมาไงคะ หญิงเมฆสู้ๆ
    #3,507
    0
  4. #1879 Chereen (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 20:43
    ซื้อมังคะ เท่าไหรก็ซื้อ อยสกได้ทูลหม่อมมาครอบครองมังคะ
    #1,879
    0
  5. #1666 MinikoSong (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:35
    ขอท่สนหญิงสู้บ้างล่ะนะ
    #1,666
    0
  6. #1296 285J (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 19:01
    ท่านหญิงเมฆถึงคราวสู้จริงเสียด้วย ถูกใจอีช้อยเสียจริง
    #1,296
    0
  7. #1275 SureeChtw__ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 16:41
    คิดถึงจัง
    #1,275
    0
  8. #1274 Nooeuam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 16:10
    รอๆค่ะ อยากอ่าน ชอบหญิงเมฆเวอร์ชั่น สู้คนค่ะ
    #1,274
    0
  9. #1270 Hata (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 13:45

    รออยู่ค่ะ เป็นกำลังใจ จะได้ลงเยอะๆ

    #1,270
    0
  10. #1266 หญิงฝน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 09:10

    กลับมาขอยาวๆเลยนะคะ เข้ามารอ3เวลาหลังอาหาร

    #1,266
    0
  11. #1265 yu_ijang (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 06:57
    เฌออออออออๆๆๆๆๆๆๆๆ...หายไปไหน..เก๊ารอเทออยู่น๊าาาาา
    #1,265
    0
  12. #1263 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 06:15

    มาส่งกำลังใจให้นะคะ

    #1,263
    0
  13. วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 23:22
    รอค่า รอทุกลมหายใจ
    #1,262
    0
  14. #1261 Pui (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 22:10

    รออ่านอยู่นะคะ ติดขัดอะไรมากันหน่อย คิดถึงจัง

    #1,261
    0
  15. #1254 TUNON_PN (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 20:18
    ไรท์หายไป คิดถึง พาท่านหญิงเมฆมาต่อเร็วๆน้าาา
    #1,254
    0
  16. #1252 Hata (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 19:23

    เฌออยู่ไหน ใครก็ได้ตามหาให้ที จะไปแจ้งความคนหายละนะ มีคนจะลงแดงแล้วเนียะ

    #1,252
    0
  17. #1250 wimberz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 18:37
    ปุกาดดดดด คนหายยย ใครเจอตัวบอกเค้าที ว่าอิชั้นรอที่ตำหนักน้ำ
    #1,250
    0
  18. #1247 boooo121 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 11:39
    ไรท์​ หายไปจะต้องไปประกาศตามหาที่ไหนช่อง 3 ช่อง 7 ช่อง 9

    หรือโรงพักดี
    #1,247
    0
  19. #1246 cartoonsuksri (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 11:31
    สบัดผ้าแถบรอทูลกระหม่อมกลางเพค่ะ😁😁
    #1,246
    0
  20. #1245 Evilqueen 13 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 08:36
    แม่เฌอรูปไหม?...ฉันรอหล่อนที่ชานระเบียงในตำหนักริมน้ำทุกวันเลย...
    #1,245
    0
  21. #1244 NutnichaPhut (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 07:29

    ค้างอ่าา~รอนะ มาเร็วๆนะ
    #1,244
    0
  22. #1243 reader702 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 07:12
    เฌอ....แก ฉันนอนไม่หลับมา2 คืนแล้ว รอแกมาอัพนิยาย มานะเฌอ ......
    #1,243
    0
  23. #1242 ชาขาวกับแก้วใส (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 06:20

    มาส่งกำลังใจให้นะคะ

    #1,242
    0
  24. #1241 Latae Art (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 01:02
    เฌอจ๋าาาาา คิดถึงคุณที่ตำหนักน้ำแล้วเจ้าค่ะ มาได้แล้วนะเจ้าค่ะ อิฉันจะลงแดงแล้ว
    #1,241
    0
  25. #1240 ฟ้าครึ้ม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 23:55

    รอฉันรอเฌออยู่แต่ไม่รู้เณออยู่หนใด

    #1,240
    0