คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 12 : บทที่ 6 : นักโทษของ‘นรังสรรค์’ (30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 972 ครั้ง
    17 ส.ค. 62

ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ



 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า







บทที่ 6 : นักโทษของนรังสรรค์

เท้าบอบบางเหยียบย่ำไปบนพื้นหญ้า ใจที่เต้นรัวแรงเคล้ากับเสียงหอบเหนื่อยอ่อนล้าเพราะกำลังวิ่งหนีอย่างสุดกำลัง ท่านหญิงเมฆมองเงาไม้รอบตัวที่กำลังถูกแรงลมก่อนพายุฝนถล่มโบกพัด แต่ละต้นขึ้นเงาตะคุ่มๆ รูปร่างดูแตกต่างน่ากลัว ชวนให้ผู้คนที่มองเห็นรู้สึกหวาดหวั่น แต่ยังไงเธอก็ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องเดินหน้าต่อ

         เมื่อคิดจะไปต้องไปเดี๋ยวนี้ ไม่มีการวางแผนเส้นทาง ไม่มีการเตรียมความพร้อม หญิงสาวเพียงวิ่งเป็นเส้นตรงไปทางกลุ่มฟ้าฝนที่ดูน่าประหวั่นพรั่นพรึงเบื้องหน้า

เธอแค่ต้องการกลับบ้าน เบื้องหลังจะวุ่นวายแค่ไหน ใครจะสงสัย จะคาดโทษว่าเธอเป็นคนไม่ดียังไงเธอไม่สนอีก เธอจะไม่หันกลับไปมองอีกแล้ว!

ทว่าเรื่องราวไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น เพราะในขณะที่สายตาของคนพยายามหนีเอาแต่จับจ้องที่อสนีบาตซึ่งยังคงส่งเสียงเปรี๊ยงๆ เรียกเธอกลับบ้าน มือคู่หนึ่งก็ยื้นมาคว้าจับแขนเธอไว้ทามกลางความมืด

“กรี๊ดดดดดด”

แรงนั้นทำให้ท่านหญิงเมฆกรีดร้องออกมาอย่างตกใจ แต่พอหันกลับไปแล้วพบว่าเจ้าของมือมืดที่ว่าคือใคร

นั้นหรอกถึงจะเรียกว่าตกใจของจริง!

“ทูลกระหม่อม!

“หล่อนจะหนีไปไหน?

“มะ หม่อมฉัน!

“ที่ไหน!!

สุรเสียงเข้มเคร่งเครียดราวกับจะดังแข่งและข่มเสียอสนีบาตเบื้องบน ท่านหญิงเมฆมองพระเนตรวาวโรจของทูลกระหม่อมกลาง แม้สงสัยว่าทำไมพระองค์ถึงตามตนมาได้ แต่เสียงฟ้าร้องกลับคอยเร่งเร้า บอกกล่าวให้เธอรีบเร่งออกเดินทางเสียที!

ท่านหญิงเมฆบิดมือตนเองออกจากพระหัตถ์แข็งแรงของ นรังสรรค์ ทว่าอีกฝ่ายกลับดึงเธอเข้าหา ร่างบอบบางจึงลอยตามแรงจนปะทะเข้ากับอกแกร่ง ราวกับเป็นตุ๊กตาผ้าไร้กำลังต่อต้านตัวหนึ่ง

“ฉันถามว่าหล่อนคิดจะไปไหน!

ท่านหญิงเมฆไม่ตอบ เธอพยายามดันวรกายตรงหน้า ตาก็เอาแต่หันมองทางกลุ่มเมฆฝนด้านหลัง กิริยานั้นทำให้ทูลกระหม่อมกลางทอดพระเนตรตาม และตำแหน่งของกลุ่มเมฆฝนที่กำลังก่อตัว ผสมความเป็นไปหน้าแปลกประหลาดของเจ้าหล่อนก็ทำให้พระองค์เชื่อมโยงเรื่องราวได้เอง

“วังหลวงหล่อนจะกลับไปพระที่นั่งไพศาลทักษิณรึ!

ท่านหญิงเมฆผงะให้กับสุรเสียงคาดคั้นนั้นอีกครั้ง เธอเดาได้ว่าพระองค์คงดำริว่าผู้ร้ายอย่างเธอคิดจะกลับไปลอบทำร้ายใครในวังใหญ่อีกแล้ว ก่อนความน้อยใจจะพลันบังเกิด 

ทรงมองเธอเป็นได้เพียงสิ่งๆเดียวคือนักโทษประหาร! ไม่มีทางมองเป็นอื่นอีก!

ชั่วขณะหญิงสาวกลับไม่รู้ถึงประโยชนที่ต้องโกหกพระองค์เบื้องหน้า เพราะสรุปได้ว่าถึงอย่างไรพระองค์ก็มองตนไม่ดีอยู่ดี อีกอย่างเธอกำลังจะกลับบ้าน การพบเจอกันจะจบลงและคงเป็นเพียงแค่ฝันตื่นหนึ่งเท่านั้น ข้อหาต่างๆนั้นก็ด้วย เธอจึงตัดสินใจ...ว่าจะไม่ปิดบังอีก

“ต้องกลับไปแล้วเพคะ” เธอเอ่ยเสียงสั่น “เสียงฟ้าร้องเหล่านั้นกำลังเรียกหม่อมฉันให้กลับไป ไม่มีเวลาแล้วเพคะ!”

“หล่อนหมายความว่ายังไง ฟ้าร้องเรียกกลับไปไหน?

“ไม่มีคำอธิบายทั้งนั้นเพคะ แค่หม่อมฉันกำลังจะกลับไป หากเรื่องราวทุกอย่างเกิดขึ้นจากพรพระสยามที่หม่อมฉันขอ หม่อมฉันก็จะไปหาท่านเพื่อขอกลับบ้าน เสด็จป้าทรงเรียกหม่อมฉันแล้ว พระองค์กำลังตามหาหม่อมฉัน ปล่อยเถอะเพคะ!”

ทูลกระหม่อมกลางมองดวงตาอ้อนวอนนั้นพรางขมวดพระขนงแน่น แม้รับรู้ได้ถึงละอองฝนระรอกแรกที่โปรยลงมาเพื่อนำทางห่าฝนใหญ่พระองค์ก็ไม่คิดหลบเลี่ยงหลีกทาง เพียงมองมือขาวผ่องที่กำลังทั้งพลักทั้งดันพระองค์ออก มองตำแหน่งนิ้วนางข้างขวาที่ยังคงทิ้งร่องรอยของแหวนทองประทับตราลงยาสีนิลซึ่งพระองค์ถือวิสาสะ เก็บกลับคืนตนเอง 

รอยขาวกว่าผิวกายหนึ่งระดับแบบนั้น บอกแก่พระองค์ว่าหญิงประหลาดคนนี้สวมแหวนของพระองค์ติดกายมานานนมเพียงใดแล้ว แหวนวงสำคัญที่เมื่อก่อนมีเพียงหนึ่งไม่มีสอง แต่มาบัดนี้กลับมีเพิ่มมาอีกวงทันทีที่หญิงคนนี้ปรากฏตัว

ความสงสัยของทูลกระหม่อมกลางที่มีในตัวหญิงประหลาดตรงหน้าดูจะเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ พระองค์มั่นใจว่าอีกฝ่ายมีบางสิ่งเชื่อมโยงกับพระองค์ พระองค์จึง เก็บ หล่อนไว้ที่นี่ ให้อยู่ในสายพระเนตร ให้พระองค์คอยจับพิรุธหล่อนได้ตลอด 

แต่คำกล่าวที่ว่าจะกลับบ้านคืออะไร? ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วคืออะไร?

ทำไมได้ยินแล้วพระองค์รู้สึกไม่เข้าหูแบบนี้

การนิ่งเฉยของทูลกระหม่อมกลางทำให้ท่านหญิงเมฆรู้สึกว่าพระองค์ทำหล่อนเสียเวลา แต่พระองค์คนเดียวกันนั้นกลับไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ ทรงใช้แรงทั้งหมดกระชับแขนบอบบางจนหญิงสาวรู้สึกถึงความเจ็บ ทรงบังคับให้เธอมองพระองค์ เลิกดิ้นหนี เลิกต่อต้าน ราวกับจะบอกว่า เมื่อนรังสรรค์ไม่อนุญาต ใครก็ตามไม่มีสิทธิออกไปจากนรังสรรค์!

"สารภาพความจริงมา หล่อนเป็นใครกันแน่!"

"หม่อมฉันเป็นใครไม่สำคัญอีกแล้วเพคะ แต่สำคัญที่หม่อมฉันต้องกลับไปแล้ว ทรงปล่อยหม่อมฉันเถอะ!"

“กลับงั้นรึ!? หล่อนคือนักโทษของฉันถ้าพิสูจน์ตัวเองไม่ได้ว่าบริสุทธิ์จริง หล่อนก็ไม่มีสิทธิไปไหนทั้งนั้น!" 

การถูกปฎิเสธ ถูกปกปิด ไม่ใช่สิ่งที่คนเป็นทูลกระหม่อมแต่กำเนิดพบเจออยู่แล้ว คราวนี้พระองค์จึงรู้สึกหงุดหงิดนัก พูดดีๆไม่รู้เรื่อง จึงเริ่มใช่วิธีบีบคั้นคนอีก

ไม่อย่างนั้นจะให้พระองค์ทำอย่างไร ตีรึ? ให้ตีผู้หญิงงั้นรึ! ตัวบางเท่านี้จะทนมือทนไม้ได้เท่าไร 

หรือจะให้ลงหวายหาความจริง? เฆี่ยนตีผู้หญิง? 

จะทรงทนทำได้อย่างไรกัน!!

ทูลกระหม่อมกดสายพระเนตรข่มขู่ "หากไม่สารภาพ พรุ่งนี้เมื่อถึงกองลหุโทษ ถ้าพนักงานสอบสวนพบว่าหล่อนผิดจริง หล่อนจะต้องถูกอาญาแผ่นดิน ฐานที่ลอบเข้าเขตหวงห้ามของวัง! จำคุก กุดหัว เฆี่ยนตี นั้นต่างหากคือที่ที่หล่อนจะได้กลับไป!

“ไม่! ปล่อยหม่อมฉันนะเพคะให้หม่อมฉันกลับบ้านเถอะ ฮือๆ ทรงเมตตาหม่อมฉันด้วย!”

หญิงสาวดิ้นรนทุรนทุราย ไม่สนสายฝนเย็นเสียดกระดูกที่สาดกระหน่ำลงมาจนตัวเปียกปอนหมดสภาพ ยามนี้เธอรู้สึกเหมือนกำลังหนีตาย เธออยู่ที่นี่ไม้ได้ อยู่ก็ตายเท่านั้น เธอต้องกลับบ้าน!

ความวุ่นวายทางนี้ทำให้เหล่าข้าหลวงที่รู้เรื่องจากนางข้าหลวงเอื้อมว่านักโทษของทูลกระหม่อมหลบหนีไปแล้วพบเห็นเข้า และคงไม่มีใครคิด ว่าในขณะที่พวกตนออกตามหากันให้จ้าละหวั่น จะได้มาเห็นทูลกระหม่อมของพวกตนกำลังจับนักโทษของพระองค์กลับไปเอง

“ไม่ ฮึก ทูลกระหม่อม ฮือๆ ให้หม่อมฉันกลับไปเถอะเพคะ! หม่อมฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว! โฮๆ ไม่อยากตายที่นี่!!”

ทูลกระหม่อมกลางหันมองร่างบอบบางที่บัดนี้สายฝนทำให้ผ้าแถบบางเบาเปียกลู่จนขับแน่นองค์เอวและอกอิ่มจนเห็นได้ชัด ทามกลางผ้าป่านสีโศก ยอดปทุมถันที่ควรซ่อนเร้นกลับปรากฏให้เห็นอย่างสุดวิสัย () ชั่วขณะนั้นเพราะองค์เริ่มเข้าใจความหมายตอนหญิงประหลาดแสดงความเขินอายเรื่องต้องสวมใส่ผ้าแถบต่อหน้าพระองค์เมื่อเช้านี้

ใช้มันดูโป๊เปลือย ดูไม่เหมะสม แต่หล่อนกล่าวผิดเรื่องที่บอกว่าตนดู...ไม่งาม

พระองค์เบือนใบหน้าออกไปอีกทางอย่างไม่ประสงค์จะละลาบละล้วง ทว่าถึงอย่างไรพระหัตถ์ก็ยังจับคนไว้แน่นไม่ยอมปล่อย 

ทูลกระหม่อมกลางออกแรงลากหญิงสาวที่เอาแต่ร้องไห้และหันมองพระบรมมาหาราชวังตลอดเวลา เสียงของหล่อนทั้งน่าสงสารทั้งอ้อนวอนและค่อยๆแผ่วเบาอ่อนแรงลงจนไร้ซึ่งเสียงใดๆ ซึ่งกว่าที่ทูลกระหม่อมกลางจะรู้สึกถึงผิวบางร้อนผาวผิดปกติทั้งที่กำลังเผชิญกับห่าฝนเย็นฉ่ำ ก็เป็นตอนที่ร่างซึ่งพระองค์ว่า งาม หมดเรี่ยวแรง ทรุดกายลงไปกับพื้นแล้ว

พระหัตถ์แกร่งโอบร่างหญิงสาวขึ้นมาแน่บตัวอย่างตกพระทัย ก่อนหันกายมองหาเหล่าข้าหลวงทั้งชายหญิง หวังให้ใครซักคนมาช่วยประคอง ทว่าเพียงไม่นานก็ตัดสินพระทัยอุ้มคนขึ้นเอง แล้วใช้วรกายกว้าง บดบังกลุ่มผ้าแถบเปียกปอนของคนตัวบางเอาไว้จากสายตาข้าหลวงผู้ชาย ก่อนย่างพระบาทตรงไปยังตำหนักน้ำ ที่หลบฝนซึ่งอยู่ใกล้ที่สุดโดยเร็ว...



หม่อมฉันขอยาดถอดผ้าแถบถอดโจงกระเบนเกลางานแปบนะมังคะ ตอนนี้ถึงขั้นกลัวว่าตัวเองจะหมดไฟ วันสองวันนี้ไม่รู้เป็นอะไรมังคะ จู่ๆไฟลุกพึ่บพั่บ! เขียนไม่หยุดเลยมังคะ กลัวตัวเองมังคะ!!! // กัดชายผ้าแถบอย่างหวาดหวั่น

กำลังไล่ตอบข้อความนะค่าาา ทำงานอยู่หน้าคอมตลอดเลยจ้ะ เว้นแค่ตอนกินกับขี้และอาบน้ำ มาชวนคุยได้น้า เหง๊าาาาาา 

เก๊กสวย! สามมมม สี่! 


Sodayeon : ไม่อยากราชาศัพท์เหมือนกันคะ แงๆ แต่คนอ่านบางคนต้องการความถุกต้องเน้อ (ซึ่งนิยายเฌอนี่ไม่มีความถูกต้องเลย 55) จะพยายามให้ไดเมากที่สุด จู้ๆ // อย่าเอ็ดไปซี่ เงียบๆไว้

ไรเฟิล : จบแบบที่คิดไม่ถึงแน่ๆ หึหึ

CHERITTA  : ใช่ๆ สมควรจะเรียดว่าองค์ลงจริงๆ เพราะปกติไม่แบบนี้เน้อ ภาวนาให้ไฟแรงแบบนี้ไปจนจบทีเถิดดดด

FaiKon : ไม่มี ตั่วแพง ไปกลับได้ทีละรอบเท่านั้น อ้ายยยยยย // เตรียมถือกล้อง

PADDINGBEAR : กอดตอบบบบ จะพยายามไม่ให้รอเก้อน้าาา แหะๆ

AUANG PORNPIMOL : เร่งแล้วว ได้อีกตอนแล้วว เฌอมาเก่งจังงเลย (ชมตัวเองก็ได้ด้วยย)

blue_lovely : กรี๊ดดด เย่เย่ ดีใจที่อ่านเข้าใจค่าาา ถ้าเฌอแต่งแล้วเข้าใจอยู่คนเดียวนี้เย่เลยนะ ยังไงฝากติดตามด้วย ไม่ดีต้องติเด้อออ // หวังแน่นอน แต่กว่าจะสมนั้นนน ถอนหายใจยาวๆเลยค่าา

tang9 : ขอบคุณค่าาาา รักกก

Orathai9800 : ชอบม้าาา

NAN2428 : รักเช่นกันน ฝากเป็นกำลังใจให้อั้วล้วยยยยย

KAKANANGCHERRY : รับทราบค่าาา ฝากกลับมาเแ้นกำลังใจให้กันทุกวันด้วยน้าาา อ๊ายยยยๆๆ

A_LISZA : ได้เลยค่าาา กำลังเขียนอยู่เบยตอนนี้ อิอิ

PantoPunta : ไฟจงลุกกก พึ่บพั่บๆๆๆๆๆ

vivasweet : ขอขึ้นไปด้วยย จะไปดูว่าเขียนยังไง จะลอก 55555555 (เราบ้าพอกันนะว่าไหม บีบไหล่)

Lucky : ได้เลยค่าาา เขียนอยู่ๆๆ

NUTNICHAPHUT : จะไม่ให้หลับไม่นอนเลยใช่ไหมมมมมมมม

SandLanla : โอ๊ยยยยยยย ดีนะแค่พัด ไม่เอาน้ำมันมาราดไฟฟฟ 

คิดไม่ได้  : แฮปปี้แน่นอนนิยายเฌอมา แต่ว่า....

MEPANGSARD : ติดงอมแงมนั้นละสมใจอิเฌออออ โดนของจากเฌอมาสะแล้วไม่รู้ตัวเลยสินะ!! // สะบัดผ้าแถบแล้วปรายตามอง 

Bell-snr : ได้เลย แต่ขอคาบาวแดงขวดดด

harryhs : ขอบคุณค่าา เขินน

LALISSAJJ : อุ้ยๆ ผ้ามันบางนาา ฝนก็ช่างตกโดนจุด อุ้ยๆๆๆๆ

Pear Peary : แงง พอดีว่าออกอีบุ๊คปัญหาเยอะมากเลยค่ะ เลยพยายามเลี่ยง เล่มนี้เฌอจะตีพิมพ์เองเลยไม่มีคนดูแลเรื่องอีบุ๊คให้ T_T

sunshine-day : อย่าว่าแต่คนอ่าน คนแต่งเองเวลาต้องใช้ราชาศัพท์บางทีก็สะดุดเหมือนกันคะ ไม่ลื่น ติดคอมาก T_T

ppipoo : หญิงจะกลับทูลกระหม่อมปู่ไม่ให้กลับ เออเอาซี่ ใครใหญ่กว่าช่วยดูด้วยย

miomina : จริงๆทูลกระหม่อมกลางไม่ดุ แค่ไม่รู้จะจัดการยังไงกับผู้หญิง(ขาวๆ) วร๊ายยยยยย 

WAN LAWAN : ชื่นใจนะรู้ม้ายยยย สนุกจริงๆใช่ม้ายยยย ฝากช่วยบอกให้รู้ในทุกๆตอนนนนได้ม้ายยย

ธนภร เนียมกระโทก : มาค่ะๆ เกาะชายผ้าแถบเฌอมาเลย

PUYNARUK2499 : ตาหม่อมฉันปรือแล้วมังคะ แต่ก้ยังเขียนอยู่วววว

TINUKUNG : ปั้นอยู่น้าาาา ฮึ้บๆๆ

Helpmpv : ขอบคุณค่าาา เย่เย่ 

ธีระนัส : ขอบคุณค่าาา ตายอ่านจนจบเลยน้าาา อ๊ายยยย

Chularat Wankhruea : หญิงเฌอตาปรือแล้วมังคะ

DROSERA : ขอบคุณค่าาาาา เย่เย่

MINT_LAN_LA : ถถถถ แกมันยังอีกไกลมาก ค่อยๆหมอบคลานไปด้วยกันนะ เผื่อเราจะได้เป็นหม่อมเล็กๆของทูลหม่อมปู่ ว้ายร้ายยย

สิมัฒตรา : กลับได้ แต่ว่าาาาาาา 

mynameishiran : 5555 หมั้นไส้ได้แต่อย่ากระฉากผ้าแถบกัน เห็นแล้วเดี๋ยวเป็นโรคซึมเศร้ามังคะ 

ARBUMEEPANG : มันนานมากเน้อกว่าจะได้กลับมาเขียนเรื่องนี้ ตั้งแต่เขียนภรรยาเจ้า 3 ปีแล้ว โหดมากก

285J : ไม่มีทารอด ถ้านรังสรรค์ไม่ยอมให้กลับไป ว้ายสปอยยยยย

iamice : พี่จะไม่ให้น้องรอเก้อออ

จิ๊บจิ๊บ : ใจเย็นก่อน อยู่กันแบบนี้ไปนานๆก่อนน เดี๋ญวเล่มมาเองงง เชื่อเฌออ

นาเนียร์ : รับทราบค่าาา กรี๊ดๆๆ

FCOMPONA : ท่านดุเหรอหญิงไหวนะ กรี๊ดดด หยอกย้อนนนนน!!

นัทฐา : นั้นจิ เฌอมาบ้าหรือเปล่าา สงสัยพ้นวัยเบญจเพสแล้วเลยไฟลุก 555

nan2428 : รับทราบค่าา จะพยายามมาทุกวันเลยยยยย กอดๆๆๆ



  แกร๊ฝากติดตามทางเพจด้วยนาา 
ใครไม่ว่างเปิดเข้ามาดูอัพเดทในเว็ป 
เฌอจะแจ้งอัพตอนใหม่ในเพจน้า 
มามะๆ นุงโจงตามเจ้มาาา
v
v



 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 972 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #7541 รมณ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 05:42

    ชอบตอนที่คนเขียนคุยกะคนอ่านอะค่ะ ตลก ชอบบบ ????

    #7,541
    0
  2. #5994 num no (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 14:13
    แงงงงงงง
    #5,994
    0
  3. #5945 JohnTenAlways (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 22:58
    แหมมมมมมมมมมท่านคะ
    #5,945
    0
  4. #5521 blacklady (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 21:17
    นางเอกนุ่มนิ่มเกิ๊น
    #5,521
    0
  5. วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 07:50
    เฌอมา ผ้าแถบไม่น่าจะปิดหมด เอาเป็นผ้าถุงคลุมดีกว่ามั้ย
    #4,684
    0
  6. #4619 goldpaddy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 00:39
    โอ้ยยย ไฟลุกจริงๆๆๆๆท่านปู่เห็น... แล้ว กรี้ดดดดดเเเ
    #4,619
    0
  7. #4208 Maya_lita (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 13:42
    เกียดสติกเกอร์ เจ้าเลห์เกิ๊นน
    #4,208
    0
  8. #3500 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 23:25
    ชอบๆ กดผ้าแถบ 5555
    #3,500
    0
  9. #2169 aomchu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 00:32
    เพิ่งมาเริ่มอ่าน ก็คืออยากได้หนังสือแล้วววว เขียนดีมากเลย แต่ละตอนน่าติดตามไปเรื่อยๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #2,169
    0
  10. #1872 noo_parekapoom (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 18:43
    เอ็นดูวว
    #1,872
    0
  11. #1660 MinikoSong (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:14
    รู้แล้วใช่ไหมว่าหน้าแดงเพราะอะไร
    #1,660
    0
  12. #1188 kaewkkk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 19:58
    เฌอขอซื้อสติ๊กเกอร์ได้ปะ

    เกลียดดดดดดดด
    #1,188
    0
  13. #1106 staticeflora (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 10:05
    รอติดตามนะคะ
    #1,106
    0
  14. #774 princesalonez (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 16:51

    หม่อมฉันหยุดอ่านไม่ได้เลยมังคะ

    #774
    0
  15. #765 นาเนียร์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 15:31
    ขออนุญาตเกลียดอีหน้าเหลือง หล่อนโผล่มาทำไมเสียหมด
    #765
    0
  16. #759 n18a06m2544 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 15:06

    เอ๊ะๆ ยังไงเนี่ยคู่นี้

    #759
    0
  17. #758 ลันลดา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 13:25
    ทูลกระหม่อม เห็นถึงความงามแล้วมังค่ะ อิอิ
    #758
    0
  18. #757 mint_lan_la (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 12:43
    ขอให้องค์ลงแบบนี้นานๆ นะคะ
    #757
    0
  19. #756 Drosera (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 12:13
    กรี๊ดดดด ทูลกระหม่อมม เขินนน
    #756
    0
  20. #755 Pawa'risa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 12:13
    เป็นคนที่ชอบอ่านนิยายแนวนี้มากอ่านมาแค่ไม่กี่ตอนก็รู้เลยว่าเรื่องนี้จะไม่ทำให้ผิดหวังแน่ๆอยากให้จบวันนี้พรุ่งนี้ขายเลย
    #755
    0
  21. #754 wcrkkcrs (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 10:56
    ขอให้ไฟลุกพรึ่บอยากงี้ต่อไปปปป
    #754
    0
  22. #753 Kanokwan Yu-i (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 10:33
    สนุกๆๆๆๆๆมาต่อไวๆนะจ้ะเธอไม่กันหวายจะลงหลัง
    #753
    0
  23. #752 Pandora_i (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 09:36
    งู้ยยย เป็นอีกตอนที่อ่านแล้วเขินแทนหญิงเมฆ (แม้หญิงเมฆจะไม่รู้ตัวก็ตาม555) ตามมาตั้งแต่ภรรยาเจ้า เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราลุ้นให้ออกเล่มที่สุด เพราะชอบนิยายย้อนยุค ภาวนาให้พี่เฌอไฟลุกทุกวันนะคะ 55555555 ❤
    #752
    0
  24. #751 Chayanit-sam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 09:33
    ชอบมากค่ะ ลงบ่อยๆนะคะ เข้ามาดูทุกวันเลย ถ้าออกe book จะซื้อค่า
    #751
    1
    • #751-1 chanutratrisirt(จากตอนที่ 12)
      3 กรกฎาคม 2562 / 10:32
      โอ๊ย...ชอบมาก เรื่องนี้ไท์จ๋าไฟอย่าเพิ่งมอดกัดผ้าแถบแล้วแต่งต่อเลยรออ่านอยู่จ้า
      #751-1
  25. #750 khunbeaut (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 08:18
    ตามฮะๆ
    #750
    0