พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 9 : Chapter 9 : ข้อตกลง (100%) รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 128 ครั้ง
    27 ก.ค. 59





 

พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา










 

บทที่ 9 ข้อตกลง

นัยน์ตาหวานกรุ่นไปด้วยความเบื่อหน่ายครั้นตัวเธอต้องเผชิญหน้ากับกองทับสู่ขอของพวกวายะวงศ์เป็นครั้งที่ 4 ทว่าครั้งนี้ดูจะพิเศษกว่าครั้งอื่น นั้นเพราะครั้งนี้มีมารดาของฝ่ายชายร่วมอยู่ในนั้นด้วย ซ้ำยังแย้มยิ้มยินดี ทั้งๆที่ได้ข่าวว่าหม่อมหลวงจุรีมาศไม่ใคร่ยอมรับการสู่ขอคุณหญิงก้อยซักเท่าไร

คุณหญิงก้อยเบือนหน้าส่งสายตาแกมรำคาญไปหาดลวัฒน์ซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตน ก่อนหญิงสาวซึ่งปฎิเสธการสู่ขอไปสามครั้งเช่นกันจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นใจเป็นครั้งที่สี่

          “ก้อยไม่แต่งค่ะ”

          คำกล่าวนั้นดูจะเป็นเรื่องปกติเสียแล้ว เหล่าวายะวงศ์เองก็ไม่คิดสงสัยหรือตกใจอะไร เป็นหม่อมหลวงจุรีมาศมารดาฝ่ายชายมากกว่าที่เป็นเดือดเป็นร้อนขึ้นมาเอง

          “เอ่อ ทำไมคุณหญิงพูดแบบนั้นล่ะค่ะ”

หม่อมราชวงศ์กนกวลีหันมองตอบมารดาของดลวัฒน์ก่อนจะกล่าวเสียงเรียบ “เพราะก้อยไม่อยากแต่ง ก็เลยไม่แต่งแค่นั้นเองค่ะ”

หญิงสาวว่าก่อนจะยิ้มบาง นัยน์ตาหวานกวาดมองเถ้าแก่ฝ่ายเจ้าบ่าวอย่างละเอียดถี่ถ้วนอีกครั้ง แล้วเอ่ยขออนุญาตอย่างมีมารยาทแก่ทุกๆคน

“ก้อยขอตัวไปเข้าห้องน้ำซักครู่นะคะ”

เธอว่าก่อนจะหันไปกราบขออนุญาตท่านพ่อที่พยักหน้าให้เบาๆ แล้วจึงเดินออกจากห้องรับแขกไป

ทว่าเธอเดินออกมาเพียงแค่นิดเดียว ก็รู้สึกได้ว่ามีคนวิ่งตามมาด้านหลัง

“ก้อย”

โดยไม่ต้องหันมอง หญิงสาวก็จำได้ว่าเขาคือใคร

“ไปให้พ้น”

คนเป็นคุณหญิงตอกกลับดลวัฒน์โดยไม่หันมอง ทว่าชายหนุ่มกลับคว้าแขนของเธอไว้

“เดี๋ยวสิก้อย เราแค่จะมาบอกว่า”

“อย่ามายุ่งกับฉันได้ไหม!

แต่จะด้วยความบ้าดีเดือดหรืออะไรก็ตาม คุณหญิงก้อยที่หมุนไปตามแรงดึงของชายหนุ่ม ก็ออกแรงผลักร่างของเขาให้ถอยห่างสุดแรง ดูเหมือนดลวัฒน์จะไม่ทันตั้งตัว เขาจึงล้มลงไปกับพื้นและ

เพล๊ง!!!’

ตู้จัดโชว์ที่รองรับน้ำหนักของเขาเอาไว้ เอียงทุ้มลงกับพื้นจนเกิดเสียงดังทั่วโถงทางเดิน

“ดล!

ฉันตกใจ ทำท่าจะเข้าไปดูแขนขวาของเขาที่โดนเศษกระจกบาดจนเลือดออก แต่ทุกอย่างก็หยุดลงแค่นั้น เมื่อมารดาของเขาที่วิ่งออกมาดูเหตุการณ์ กรี๊ดร้องขึ้น และถลาเข้าหาลูกชายอย่างตกอกตกใจ

“ตาดล!

ความเป็นห่วงของแม่ ส่งให้เสียวงของคุณจุดังขึ้นกว่าปกติสิบระดับ แน่นอนว่ายิ่งสร้างความตื่นตกใจให้ตัวคุณหญิงก้อย ซึ่งเป็นคนก่อการ

“ทำไมถึงต้องทำกันขนาดนี้!

สะใภ้วายะวงศ์เช่นหม่อมหลวงจุรีมาศถามเสียงกร้าวดัง  ในขณะที่คนอื่นๆซึ่งก่อนหน้านี้นั่งรวมกันอยู่ในห้องรับแขกทยอยวิ่งออกมาดูเหตุการณ์

“ทั้งที่วายะวงศ์พยายามให้เกียรติภานุพงศ์ทุกๆอย่าง ปฏิเสธการสู่ขอกี่ครั้งพวกเราก็ไม่เคยว่า แต่ดูภานุพงศ์ทำกับพวกเราสิ หึ! หรือถือว่าตัวเองสูงกว่าคนอื่น ถึงได้คิดว่าจะทำอะไรก็ได้!

คำต่อว่าของหม่อมหลวงจุรีมาศทำคุณหญิงก้อยน่าเสีย เธอไม่ได้ตั้งใจทำให้ลูกชายของอีกฝ่ายเจ็บ อีกอย่าง การที่เธอไม่ยอมแต่งกับคนที่ไม่ได้รัก มันเป็นความผิดด้วยงั้นเหรอ

“ดูเอาไว้นะตาดล การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่พวกเราไม่พยายามเข้าหา แต่เป็นคุณหญิงไม่ตกลงที่จะแต่งเองต่างหาก แบบนี้ใครจะมาว่าเราไม่ได้”

หม่อมหลวงจุรีมาศว่าก่อนจะประคองบุตรชายให้ลุกขึ้น ดลวัฒน์มองใบหน้าที่ทำท่าคล้ายจะร้องไห้ของคุณหญิงก้อย ก่อนจะเอี้ยวมองมารดา เขาพยายามไกล่เกลี่ย

“คุณแม่ครับ ความจริงดลเป็นคนล้ม”

“พอ! ลูกหยุดให้ท้ายคุณหญิงไม่รู้จักโตคนนี้เสียที”

“คุณแม่..”

โดยไม่ฟังเสียงทัดท้าน หม่อมหลวงจุรีมาศหันไปทางหม่อมเจ้าธีราธร “กราบขอประทานอภัยเพคะท่านชาย แต่พวกเราวายะวงศ์คงต้องขอทูลลากลับก่อน และหลังจากนี้คงไม่มาเข้าเฝ้าถึงวังภานุพงศ์อีกเพคะ”

กิริยาเคารพ ทว่าน้ำเสีย สีหน้ากลับไม่ได้ดูอ่อนน้อมตามไปด้วย หม่อมหลวงจุรีมาศหันไปจับแขนดลวัฒน์ ก่อนจะพาบุตรชายของนางเดินดุ่มๆออกจากวังภานุพงศ์ พร้อมขบวนสู่ขอคนอื่นๆ ที่ทยอยทูลลาเจ้าวังภานุพงษ์ไปทีละคน

คนเป็นคุณหญิงนิ่งงั้นอย่างรู้สึกผิด เธอไม่ได้รู้สึกผิดที่ปฏิเสธงานแต่ง แต่รู้สึกผิดที่ตัวเองบุ่มบ่ามเกินไป ไม่สนใจพระพักตร์ของพระบิดาและราชสกุล

หม่อมเจ้าธีราธรที่มองดูเหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ขมวดคิ้ว ก่อนจะตรัสเงียบเรียบ ครั้นบุตรสาวเพียงคนเดียวเช่นคุณหญิงก้อยหันมอง

“ตามพ่อมา”
 

---------------------------

หม่อมราชวงศ์กนกวลีก้มกราบพระบิดาก่อนจะเงยหน้า สบกับสายพระพักตร์ของท่าน

“ลูกกราบขอประทานอภัยเพคะท่านพ่อ แต่ลูกตัดสินใจแล้ว ไม่ว่ายังไงก็จะไม่แต่งกับหม่อมหลวงดลวัฒน์”

ท่านธีปมองบุตรสาวก่อนจะตรัสเสียงอ่อน “ลุกมานั่งข้างพ่อ”

คนเป็นคุณหญิงทำตามรับสั่งอย่างว่าง่าย และเงียบฟังสิ่งที่พระบิดาเตรียมการเอาไว้ในใจ

“ไม่แต่งเพราะเขาเป็นหม่อมหลวงดลวัฒน์ หรือไม่แต่งเพราะเขาเป็นวายะวงศ์”

บุตรสาวชะงักแล้วทูลกลับเสียงแผ่ว “...ทั้งสองอย่างเพคะ”

ท่านธีปเงียบงัน ลุกขึ้นจากโซฟาตัวนุ่ม โดยมีบุตรสาวผินใบหน้ามองตามอย่างรอคอย

“พ่อก็ไม่เคยคิดบังคับจิตใจก้อย แต่มีบางเรื่องที่ก้อยควรได้ทราบ หรืออาจจะทราบแต่ทราบไม่หมด”

“...”

“ท่านแม่ล้มป่วย มิใช่เพราะร่างกายแต่เป็นทางจิตใจ ประการนั้นก้อยทราบดี แต่สาเหตุไม่ใช่แค่คุณชายดลภพยกเลิกงานแต่ง แต่เป็นเพราะเรื่องงมงายบางอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันนั้น

คุณหญิงก้อยเบิกตาสงสัย“เรื่องงมงายหรือเพคะ”

“หลังจากเกิดพระพายเสี่ยงทายขึ้นกะทันหันคุณชายดลภพไม่ได้ยกเลิกงานแต่งในทันที เขายืนยันและยืนกรานที่จะแต่งกับท่านแม่ของก้อย”

คุณชายดลภพไม่เชื่อเรื่องการเสี่ยงทาย”

ท่านธีปพยักพักตร์ก่อนจะตรัสต่อด้วยเสียงราบเรียบ “เขาเองก็เป็นหมอ เขาจึงไม่เชื่อเรื่องราวที่พิสูตรไม่ได้ แต่เพราะการตายของหม่อมดาราธิปนั้นเอง ทำให้คุณชายดลภพจำต้องเปลี่ยนใจ กล่าวกันว่าเพราะคุณชายดลภพไม่รับการเสี่ยงทาย จึงเป็นเหตุทำให้มารดาของเขาต้องตายอย่างไม่ทราบสาเหตุ...มันคือการลงโทษ”

คุณหญิงก้อยยิ่งฟังก็ยิ่งขมวดคิ้ว ใจของเธอบอกว่าพวกวายะวงศ์ชักจะงมงายเกินไปแล้ว “แต่มันไม่เป็นความจริงเลย ท่านพ่อนี้ไม่ใช่สมัยดึกดําบรรพ์นะเพคะ คนเราจะตายเพราะเทพจากเรื่องเล่าปรัมปราได้ยังไง”

“เราไม่เชื่อ แต่สิ่งเหล่านั้นฝั่งอยู่ในสายเลือดของพวกวายะวงศ์ การตายของมารดาสั่นคลอนการตัดสินใจของคุณชายดลภพ แต่เรื่องราวต่อจากนั้นแตกต่างไปจากที่ก้อยทราบ เพราะคนที่สะบั้นรักไม่ใช่คุณชายดลภพเพียงคนเดียว แต่เป็นเขาทั้งคู่...เป็นท่านแม่ของก้อยและคุณชายดลภพ ที่ต่างสะบั่นรักซึ้งกันและกันเพื่อทำหน้าที่ของตัวเอง

ร่างบางนิ่งค้างไปชั่วขณะ“จริงหรือเพคะ ถ้าอย่างนั้น...แล้วทำไมท่านแม่ถึงยังเสียพระทัยอยู่” 
          ท่านธีปถอนพระทัยก่อนจะกล่าวต่อ 
“เพราะท่านแม่ของก้อยคิดว่ารอยบาดหมางของสองราชสกุลเกิดขึ้นเพราะตน ราชสกุลต้องเสียเกียรติจากการถูกยกเลิกขันหมากสู่ขอ เสด็จตาของก้อยสูญเสียกัลยาณมิตรเฉกเช่นหม่อมเจ้าพงษ์พัฒนา สิ่งนั้นเป็นดั่งตราบาปในใจของท่านแม่ เป็นความรู้สึกผิดของบุตรสาวคนหนึ่งที่มีต่อพระบิดาของตนเอง และความรู้สึกผิดนั้นยิ่งเพิ่มเป็นเท่าทวี เมื่อเสด็จตาของก้อยหมดลมหายใจ”

“แต่ถึงอย่างไรจะโทษท่านแม่ทั้งหมดก็ไม่ถูกไม่ใช่หรือคะ คนพวกนั้นต่างหากที่ทำให้สองราชสกุลต้องบาดหมางต่อกัน เพราะพระพายเสี่ยงทายพวกนั้น...”

“สิ่งสำคัญที่สุดคือทำยังไงให้ท่านแม่หายป่วยทางจิตใจ และเรียกคืนสัมพันธ์อันดีที่ท่านแม่ของก้อยทำลายให้กลับคืนมา”

สิ่งที่พระบิดาตรัสทำให้คุณหญิงก้อยชะงัก จิตใจของเธอสะท้านสั่นไหว “...ท่านพ่อประสงค์สิ่งใดเพคะ”

วรกายสูงสง่าของท่านชายวังภานุพงศ์หันมองออกนอกหน้าต่าง ก่อนจะตรัสเสียงราบเรียบเฉกเช่นที่เป็นมาเสมอ

“ก้อยรู้ดี ว่าการแต่งงานครั้งนี้...พ่อจะไม่บังคับ”

คุณหญิงก้อยยืนขึ้น เดินเข้าไปใกล้วรกายของพระบิดา นัยน์ตาหวานมีรอยหวาดหวั่นหากแต่มั่นคง

“แล้วถ้าลูกยอมแต่งอย่างเต็มใจ...ท่านพ่อประสงค์ให้ลูกช่วยท่านแม่อย่างไรเพคะ”

หม่อมเจ้าธีราธรหันวรกายเข้าหาบุตรสาว สบนัยน์ตาหวานแต่แน่วแน่แล้วตรัสตอบ

“ผสานรอยร้าวเพื่อห้วนคืนสายสัมพันธ์อันดีของสองราชสกุล”

“...”

“ลบรอยบาทหมางด้วยการแต่งงาน ปลดระวางภาระที่ท่านแม่ของก้อยทำไม่สำเร็จ”


-------------------------------
ต่อไปนี้จะพยายามอัพให้ได้ทุกวัน คาดว่าจะจบเดือน ก.ย คะ และเล่มนี้จะลองทำมือเอง ฝากติดตาม และฝากอุดหนุนด้วยน้าา ^^


 

ฝากกดติดตามแฟนเพจ "เฌอมา" ด้วยน้ะจ้ะทูนหัว >3<

v
v


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 128 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. #2855 ลูกเจี๊ยบแก้มยุ้ย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 23:56
    เป็นเรื่องที่สนุกเนื้อเรื่องน่าติดตามมากค่ะ. แต่สะดุดหัวแทบทิ่มตรงคำผิดนี่แหละค่ะ ฮ่าๆ เยอะเชียว#ละคะ #หน้าเสีย #พิสูจน์ แต่ชอบเนื้อเรื่องมากๆเลยค่ะอยากได้ไว้สักเล่ม ติดตามนะคะ
    #2,855
    0
  2. #975 mrteenee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 17:38
    ถึงมาเม้นท์ช้าแต่ก็ติดตามอยู่น่ะครับ
    #975
    0
  3. #868 ฟ้าใส (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 08:50
    เรื่องราวชักจัะเข้มข้นขึนแล้ว ตื่นเต้นๆ
    #868
    1
    • #868-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      2 กรกฎาคม 2559 / 12:48
      555 ดีใจที่ชอบบบ
      #868-1
  4. #866 Meawkyoya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 07:51
    คิดถึงเรื่องนี้มากกกกก หายไปยาวเลย งื้อออออ
    #866
    1
    • #866-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      2 กรกฎาคม 2559 / 12:50
      เป้นเดือนเลย ตอนนี้จะอยู่ประจำแล้ว ตอกบัตรเข้างานจ้า!!
      #866-1
  5. #850 arayaaii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 20:49
    ดูมีเงื่อนงำน่าค้นหาติดตามต่อไป5555555
    #850
    0
  6. #847 แก้ม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 19:15
    สมการรอค่อยเลยค่ะ พรุ่งนี้เจอกันใช่ไหม ไรท์
    #847
    0
  7. #846 nipa2520 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 19:13
    รอพรีค่ะ
    #846
    0
  8. #841 แพรว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 17:49
    คิดถึงมากกกกกเข้ามาส่องทุกวันทุกครั้งที่เปิดเน็ตในที่สุดไรต์ก็กลับมา คิดถึงที่สู๊ดดดดด
    #841
    1
    • #841-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 18:43
      เย้เย้ ขอบคุณที่รอจ้าาาาา
      #841-1
  9. #840 เปีย จะบอก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 17:46
    มีความซ่อนเงื่อนฮะ แต่ถ้าหญิงก้อยยอมแต่งก็เข้าทางหมอดลเลยดิทีนี้
    #840
    1
    • #840-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 18:43
      เพลินเลยนะหมอดลอะ 5555555
      #840-1
  10. #838 fahpsk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 17:40
    มีปม ??? อยากรู้เหมือนกันว่าใครเป็นสาเหตุการตาย
    #838
    1
    • #838-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 18:44
      ปมเอาไว้ไขตอนท้าย ช่วงๆแรกๆเรามาฟินกันก่อน อิสอิส
      #838-1
  11. #835 Niinew (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 15:43
    อร๊ายยย ดีใจ ทีแรกว่าจะรอเล่มเลยหลังจากได้ภรรยาเจ้ามาอ่าน ก็รอเรื่องของหญิงก้อยกะชายดลมาตลอด ตอนนี้อดใจไม่ไหวแล้วอะ มาอัพบ่อยๆนะคะ
    #835
    2
    • #835-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 17:17
      ได้เลยจ้าาา ^^
      #835-1
    • #835-2 Niinew (จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 17:42
      รับปากกันแล้วต้องมาจริงๆ นะคะ อย่าทิ้งให้คอยเก้อ
      #835-2
  12. #834 thaifoam (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 15:26
    รอนานมากเลยค่ะ
    #834
    1
    • #834-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 17:18
      เรามาแล้ว เราจะไม่หายไปอีก T_T
      #834-1
  13. #833 ARI (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 14:31
    นานมว้ากกกกกกกกก ไร้ท์ขาาาาาาาา =_=^ ... #เข้ามาอ่านซ้ำๆอาทิตย์ละตั้ง3ครั้ง เพื่อรอไร้ท์เลยน้าาาา #ห้ามหายไปไหนอีกแย้วน้า #ไม่งั้นโป้ง!!
    #833
    0
  14. #832 july5 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 13:42
    เย่ ไรท์กลับมาแล้ว คิดถึงมากๆค่า
    #832
    1
    • #832-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 17:18
      คิดท่วงเหมือนกันน มาหอมที ^^
      #832-1
  15. #831 กระต่ายตาโต๊โต (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 13:13
    คิดถึงหญิงก้อยกับหมอดลมากเลยค่ะ
    ค่อยๆแง้มปมมาแล้ว
    จะรออ่านนะคะ
    #831
    1
    • #831-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 17:18
      ขอบคุณคร่าาาาาา
      #831-1
  16. #830 Chanya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 12:47
    รอนานมากคะ รีบๆมาลงบ่อยๆนะคะ
    #830
    1
    • #830-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 12:59
      รับทราบคะ ขอโทษด้วยน้าาา ต่อไปนี้จะไม่ไปไหนแล้ว โอ๋ๆๆ
      #830-1
  17. #829 nphromkham (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 12:45
    ไรท์หายไป1เดือนพอดีเลย ไรท์อ้าาาาาาาาา
    #829
    1
    • #829-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 12:59
      เอ้อ ขึ้นไปดู จริงด้วยยยยยยย 555555555 อั้วขอโทษษษษ
      #829-1
  18. #828 soundy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 11:35
    ไรท์หายไปนานมากกกกก ทำเล่มเองขออย่าหนามากนะเพคะ 555555
    #828
    1
    • #828-1 เฌอมา(จากตอนที่ 9)
      1 กรกฎาคม 2559 / 12:24
      เอาหนาๆคนอ่านจะได้เสียตังค์เยอะๆ หึหึ
      #828-1