พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 5 : Chapter 5 : น้องถั่วงอก (100%) รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    26 ก.ค. 59

 



พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา





 



Chapter 5 : น้องถั่วงอก

โรงอาหารของโรงพยาบาลในเวลาพักเที่ยงเนื่องแน่นไปด้วยผู้คน ทั้งญาติผู้ป่วย เจ้าหน้าที่ ร่วมไปถึงคุณหมอจากแผนกๆต่างๆที่หลั่งไหลกันเข้ามาภายในอาคารชั้นเดียวอย่างไม่ขาดสาย คุณหญิงก้อยเองก็เป็นหนึ่งในกลุ่มคุณหมอเหล่านั้น หญิงสาวกวาดสายตามองป้ายร้านอาหารนานาชนิดที่โชว์เด่นหราตรงหน้า ในหัวพลางคิดว่าวันนี้ตนจะกินอะไรดี

งั้นเดี๋ยวเราไปจองที่นั่งให้ก่อนแล้วกัน ก้อยไปสั่งอาหารเลย

รุ้งนรินหรือหมอรุ้ง เพื่อนหมอ OPD แผนกศัลกรรมกล่าวกับคนมีศักดิ์เป็นคุณหญิง ก่อนทั้งคู่จะแยกเดินไปคนละทางเมื่อตกลงกันเรียบร้อย

อาหารจานเดียวอย่างง่ายๆที่คุณหญิงก้อยเลือกทานในวันนี้คือผัดผักรวมราดข้าวกลิ่นหอมฉุย หลังจากได้เมนูอันโอชะที่นึกอยากทานตั้งแต่ช่วงเช้ามาแล้ว คนเป็นคุณหญิงก็เดินสอดส่ายสายตามองหาหมอรุ้งจากคลื่นมหาชนเบื้องหน้า เมื่อพบเพื่อนยืนเท้าโต๊ะโบกมือมาให้อยู่ทางมุมหนึ่งของโรงอาหาร ก็เร่งเดินเข้าไปหา เพื่อสลับให้อีกฝ่ายไปซื้ออาหารแทน

 อาหารยั่วน้ำลายถูกวางอย่างเรียบร้อยตรงหน้า ทว่าเธอไม่คิดจะลงมือกิน เพราะหญิงสาวอยากที่จะรอทานไปพร้อมรุ้งนรินมากกว่า คนตัวบางเอนหลังนั่งพิงเก้าอี้ก่อนจะหยิบเอาเครื่องมือสื่อสารของตัวเองออกมากจากกระเป๋าเสื้อ แลเห็นข้อความแจ้งเตือนของโปรแกรมแชทยอดนิยามปรากฏบนหน้าจอ แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะกดเข้าไป ร่างสูงโปร่งของหมอดลก็ปรากฏขึ้นเสียก่อน

นั่งด้วยนะคุณหญิง

ไปให้พ้น

คุณหญิงก้อยตอบกลับคนตรงหน้าอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องเงยมองตอบ และแน่นอนว่าคำไล่เพียงเท่านั้นย่อมใช้ไม่ได้กับคนกวนประสาทอย่างดลวัฒน์ ซ้ำคนแสร้งทำหูทวนลมยังก้มตรวจตามองจานอาหารของเธอ ก่อนจะพยักหน้าพอใจที่เห็นอาหารสุขภาพเช่นผัดผักรวมมิตร มิใช่ของทอดหรืออาหารรสจัดจ้านที่สาวๆทั่วไปชอบบริโภคกัน

ถ้าให้ดีกินโปรตีนเพิ่มอีกซักหน่อยนะคุณหญิง หุ่นยิ่งเหมือนถั่วงอกแบบนี้ กินแค่นี้ไอส่วนที่ควรจะนู้นมันก็ไม่นู้นออกมากันพอดี

คุณหญิงก้อยตวัดสายตามองชายหนุ่มที่เริ่มมาจุ้นกับชีวิตของเธออีกแล้ว ก่อนจะคว้าช้อนส้อมที่ชายหนุ่มกำลังใช้เขี่ยๆไปมาบนอาหารของเธอ รวบ แล้ววางอย่างเรียบร้อยไว้ที่เดิม

บอกให้ไปให้พ้นไงฉันเบื่อขี้หน้านายจะแย่อยู่แล้วรู้ไหม!

ดลวัฒน์เลิกคิ้วมองตอบคนที่ชอบฉุนเฉียวอยู่เสมอเวลาเจอเขา แต่กับคนอื่นกลับน่ารักเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ ก่อนจะแสร้งทำสีหน้าน้อยใจ น้ำเสียงอ่อยเบาถูกหยิบมาใช้เพื่อให้ตนเองดูน่าสงสารเหลือประมาน

ทำไมจิตใจโหดร้ายอย่างนี้ คุณหญิงจะพูดกับว่าที่สามีแบบนี้ไม่ได้นะ

นายไม่ใช่ว่าที่สามีฉันแล้วก็เลิกสร้างข่าวลือเรื่องกับดักรักบ้าบออะไรนั้นด้วย

ทำไมอ่ะ ก็เราสองคนรักกัน

นายไม่เคยรักฉัน! และฉันก็ไม่เคยรักนาย นายหลอกคนอื่นได้ แต่หลอกคนอย่างฉันไม่ได้จำเอาไว้!

ว่าจบคนเป็นคุณหญิงก็ลุกพรวดขึ้นจากโต๊ะ ก่อนจะยกจานข้าวเดินออกไปอีกทาง

เธอยอมรับว่าเธอโมโห โมโหที่ชายหนุ่มเอาแต่พูดเรื่องแต่งงานอยู่ได้ เธอกับดลวัฒน์ใครก็รู้ว่าเป็นอริกันมานาน เป็นมาตั้งแต่เริ่มเรียนอนุบาลที่โรงเรียนหลวงกระทั่งจบหมอที่มหาลัยเดียวกัน ใช้ทุนที่โรงพยาบาลชุมชนแห่งเดียวกัน เธอและเขาไม่เคยคุยกันดีๆซักครั้ง แต่การที่เขามาแกล้งบอกว่ารัก แกล้งผูกมัดเธอด้วยการแต่งงานมันออกจะหนักไปซักหน่อย เรื่องอื่นแกล้งได้เธอไม่ว่า แต่เรื่องอย่างนี้มันเอามาเล่นได้ที่ไหน!

ร่างแบบบางกระแทกจานข้าวลงบนโต๊ะม้าหินในสวนย่อมระหว่างอาคาร ความเงียบสงบของสถานที่ทำให้คนเป็นคุณหญิงผ่อนจิตผ่อนใจลงได้เกือบครึ่ง ทว่า...

เดินไม่รอกันเลยนะที่รัก

มันยังจะตามมาอีก!!’

คุณหญิงก้อยตวัดใบหน้ามองคนอารมณ์ดีก่อนจะถอนใจ รอจนกระทั่งชายหนุ่มนั่งลงยังฝั่งตรงข้ามเธอจึงเริ่มเสวนาอย่างเป็นกิจจะลักษณะ

นายต้องการอะไรกันแน่นายดล ฉันไม่เชื่อว่านายจะงมงามกับเรื่องพระพายเสี่ยงทายนั้น และก็เชื่อว่านายไม่ได้รักฉันอย่างที่กำลังเสแสร้งแกล้งทำ

“...คุณหญิงคิดมากไปแล้ว เรารักคุณหญิง เราถึงขอแต่งงาน

ถ้านายยังไม่เลิกพูดภาษาแมวๆแบบนั้นอีก ฉันจะหาตระก้อมาครอบปากนายซะ

ถ้าเรายอมให้ครอบแต่โดยดี คุณหญิงจะยอมแต่งกับเราหรือเปล่าล่ะ

ไม่!



 ต่อนี้จ้าา 

ประโยคตัดสัมพันธ์ทำให้หญิงสาวที่กำลังยกอาหารเดินเข้ามาใกล้ชะงัก เมื่อสองหนุ่มสาวบนโต๊ะหินรับรู้ถึงการมาของใครอีกคนก็หันกลับไปดู จึงพบหมอเกวลิน หรือหมอเกล เพื่อในกลุ่มของดลวัฒน์

อ้าวเกล

ดลวัตน์รีบยันกายลุกขึ้นทันทีที่เห็นเกวลินเดินเข้ามาใกล้ ก่อนชายหนุ่มจะรี่เข้าไปหา รับถาดอาหารที่หญิงสาวถือมาไว้ในมือ เมื่อก้มมองก็พบก๋วยเตี๋ยวน้ำตกหมกตับ ของโปรดซึ่งเขามักจะกินมันซ้ำๆจนเคยชิน กับจานข้าวผัดหมู ของโปรดของฝ่ายหญิงวางอยู่เคียงกัน

ซื้อมาให้เราอีกแล้วเหรอ ที่หลังไม่ต้องลำบากนะ

คุณหญิงก้อยกลอกตามองบนกับภาพและท่าทางสุภาพนุ่มนวลของดลวัฒน์ ไอ้กิริยาทะนุถนอมหมอเกลนั้นน่าสะอิดสะเอียดสิ้นดี กับคนอื่นละเป็นสุภาพบุรุษ ทีกับเธอล่ะกวนประสาทกันไม่เลิกรา เหอะ!’

          “ไม่เป็นไร เกลเห็นดลคุยกับคุณหญิงอยู่เลยไปซื้อให้เองเสียเลย ยังไงเกลก็ติดเลี้ยงข้าวดลคืนอยู่แล้ว อ้อ เกลปรุงมาให้แล้วด้วยนะ

          หญิงสาวในชุดเสื้อเชิ้ตครีมกระโปรงดำกล่าวขณะยิ้มตอบดลวัฒน์ ก่อนจะหันมาทักทายคุณหญิงก้อย ซึ่งอีกฝ่ายก็ยิ้มรับตามปกติเฉกเช่นมารยาทของเพื่อนหมอร่วมโรงพยาบาลเดียวกัน

หมอเกลหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามคุณหญิงก้อย ทว่าคนเป็นคุณหญิงกลับกำลังกระฟัดกระเฟียด เพราะดลวัฒน์ที่นั่งเป็นคนสุดท้าย เบียดกายลงมานั่งข้างเธอเสียอย่างนั้น แถมยังเบี่ยงตัวมาสะชิด จนแทบจะเรียกได้ว่า ร่างของเขาและเธอแทบจะบี้รวมกันเป็นหนึ่งเดียว

นี่นายดลจะมานั่งอะไรตรงนี้ฮะ!

อ้าว ก็เก้าอี้มันมีแค่สองฝั่งอะ จะให้เราไปนั่งตรงไหนขณะพูดชายหนุ่มก็เบียดหญิงสาวอีกรอบ จนร่างเธอแทบจะเซไปอีกทาง

นู้นไปนั่งบนพื้นนู้นพื้นหญ้ามีตั้งมากมายให้นายได้ใช้สอย

ไม่เอาอะ นั่งกับก้อยจ๋าดีกว่า

เกวลินมองเพื่อนของตัวเองอย่างสงสัย ก่อนจะออกปากชักชวนให้ดลวัฒน์มานั่งข้างเธอ เพราะหญิงสาวทราบดีว่าสองหญิงชายตรงหน้าไม่ค่อยจะลงรอยกันซักเท่าไร ทว่าชายหนุ่มเพียงคนเดียวกลับไม่ยินยอม ยืนยันจะนั่งนี้ ข้างๆคู่อริของตนอย่างนี้

ส่วนคุณหญิงก้อยก็ไม่น้อยหน้า ตอนนี้เธอไม่คิดจะถอยออกหรือเปลี่ยนที่นั่งอีกแล้ว เพราะกลัวคนข้างๆจะได้ใจและคิดว่าเขาชนะเธออีก จึงกลายเป็นว่าคนทั้งคู่เบียดบี้กันอยู่บนเก้าอี้ไม่ยอมถอยห่างจากกัน

นี่ แขนน่ะหุบๆลงหน่อยจะได้ไหม!

เรื่องมากจริงคุณหญิง โดนนิดโดนหน่อยไม่ได้เลยนะ

โอ๊ยนายเหยียบเท้าฉัน!

ขอโทษล่ะกัน เรานึกว่าขาโต๊ะสนุ๊ก”

หมอเกวลินยกมือนวดขมับขณะคิดหาทางหยุดสงครามย่อมๆของสองคุณหมอผู้มีฐานันดร ก่อนจะเหลือบไปเห็นจานถั่วงอกที่ตนเป็นคนไปขอเพิ่มมาจากร้านก๋วยเตี๋ยว จึงรีบใช้มันดึงดูดสายตาของชายหนุ่มทันที

อ่ะนี่ดล ถั่วงอก เราขอเพิ่มมาให้

ดลวัฒน์หันไปมองจานถั่วงอกด้วยตามันวาว ก่อนจะรับของโปรดมาถือไว้แล้วกล่าวขอบคุณเกวลิน โอ๊ะขอบคุณเกล รู้ใจกันจริงๆ

คุณหญิงก้อยมองมือขาวสะอาดของหมอหนุ่มที่หยิบเจ้าถั่วงอกเส้นบางขาวใสจากจานตรงหน้าขึ้นมาเต็มมือ ก่อนจะใส่มันลงไปในชามก๋วยเตี๋ยวของเขาในปริมาตรที่มากจนล้นจนพูนชาม

ตาบ้า กินเข้าไปได้ยังไงขนาดนั้น เหม็นเขียวจะตาย

ดลวัฒน์เลิกคิ้วมองคุณหญิงก้อยก่อนจะใช้ช้อนคลุกก๋วยเตี๋ยวกับถั่วงอกเหล่านั้นให้เข้ากัน

ใครว่า ถั่วงอกกินแล้วชื่นใจจะตายไม่เหม็นเขียวซักนิดว่าจบก็หันไปมองหญิงสาวข้างกาย จนคุณหญิงก้อยผงะถอยห่างให้กับสายตาของเขา

“...อะไร

เปล๊า แค่จะบอกว่าเราชอบนะ...ถั่วงอกน่ะ

คุณหญิงก้อยอึกอักเข้าให้แล้วเมื่อเจอคำพูดกํากวมของดลวัฒน์ ก็จะไม่ให้เธอชะงักได้ยังไง ในเมื่อก่อนหน้านี้ตาบ้านี้ยังเรียกเธอว่าถั่วงอกอยู่เลย แล้วมาพูดแบบนี้มัน...

เกวลินมองคนสองคนที่ทำให้บรรยากาศรอบด้านแปลกไปอย่างใช้ความคิด ก่อนหญิงสาวจะเป็นฝ่ายเริ่มต้นบทสนทนาขึ้นมาใหม่ ต้องเริ่มก่อนที่ตัวเธอจะถูกลืมว่ายังนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้

จริงสิค่ะคุณหญิงก้อย เห็นว่าคุณหญิงตั้งใจเรียนต่อเฉพาะทางสูติเหมือนกันใช่ไหม คงจะเป็นปีหน้าหรือเปล่าคะที่จะเริ่มเรียน

คำถามของแพทย์เฉพาะทางสูติฯอย่างหมอเกวลินทำให้คุณหญิงก้อยและหมอดลหยุดชะงัก แต่ถ้าสังเกตดีๆ บนใบหน้าของคนเป็นคุณหญิงมิใช่เพียงแค่ชะงัก แต่กำลังซีดเผือดจนหน้าตกใจ ส่วนชายหนุ่มที่นั่งข้างกายเธอเองก็ไม่น้อยหน้ากัน เพราะบัดนี้เขากำลังขมวดคิ้วเครียด มองเกวลินอย่างตำหนิถึงคำถามที่เพื่อนในกลุ่มถามขึ้นมา

เอ่อ เกลแค่...

เกวลินมองคุณหญิงก้อยอย่างรู้สึกผิด ทว่ายังไม่ทันที่ใครจะได้เอ่ยอะไรต่อ รุ้งนรินที่เดินหาเพื่อนสาวอยู่นานก็เข้ามาคั่นกลางเสียก่อน

ก้อยมาอยู่นี้เอง เราหาทั่วเลย

คุณหญิงก้อยรีบใช้โอกาสนั้นยันกายลุกขึ้น แล้วหันกลับมองสองคนที่เหลือบนโต๊ะม้าหิน

รุ้งมาพอดี งั้นเราขอตัวไปกินข้าวกับรุ้งก่อนนะ ไปเถอะรุ้ง

แรงฉุดแขนที่ไม่หนักไม่เบาทำให้หมอรุ้งขมวดคิ้วสงสัย แต่ก็ยอมเดินตามเพื่อนของตัวเองไปแต่โดยดี ทิ้งให้หมอดลกับหมอเกลนั่งนิ่งเงียบอยู่บนโต๊ะม้าหินทามกลางบรรยากาศที่แสนจะน่าอึดอัด

“...ดล

เกลไม่ควรถามก้อยแบบนั้นหรือเปล่า

ดลวัฒน์ที่ปกติเรียกคุณหญิงก้อยว่าคุณหญิงเปลี่ยนกลับมาเรียกชื่อเล่นธรรมดาของหญิงสาวแทน เป็นสิ่งบอกแก่เพื่อนของเขาว่ามีบางสิ่งที่ไม่ปกติเกิดขึ้นเสียแล้ว

ขอโทษ เกลแค่พยายามชวนคุย จนลืมคิดไปว่า...

ช่างเถอะหมอดลสรุปก่อนจะยกชามก๋วยเตี๋ยวขึ้นมาถือแล้วลุกขึ้นยืน แต่คราวหน้าเกลช่วยรักษาความรู้สึกก้อยเขาหน่อยนะ เพราะคงไม่มีใครรู้สึกดีเวลาโดนสะกิดปมในใจเหรอ

ว่าจบชายหนุ่มก็ยิ้มบาง แล้วเดินหันหลังกลับไปทางโรงอาหารของโรงพยาบาลทันที

******************

ก้อย...นี่!

เสียงเรียกของหมอรุ้งทำให้หม่อมราชวงศ์กนกวลีสะดุ้ง หะ...มีอะไรเหรอรุ้ง

เราเรียกตั้งนาน ได้ฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ยยัยคุณหญิง

โทษทีเราคิดอะไรเพลินๆไปหน่อย เมื่อกี่รุ้งถามว่าอะไรเหรอ

รุ้งนริลถอนหายใจหนึ่งครั้งก่อนจะหยุดฝีเท้าแล้วเปลี่ยนกลับมายืนประจันหน้ากับหม่อมราชวงศ์กนกวลี

เราถามว่าเมื่อกี้หมอเกลพูดอะไร ทำไมสีหน้าก้อยถึงได้ดูไม่ดีเลย

หม่อมราชวงศ์กนกวลีชะงักก่อนจะระบายยิ้มกลบเกลื่อนแล้วตอบกลับไป

เขาก็พูดเรื่องทั่วไปน่ะ

แต่ว่า...

เชื่อสิ มันไม่มีอะไรหรอก เรารีบกลับไปที่แผนกกันดีกว่า

ว่าจบคนเป็นคุณหญิงก็ลากเพื่อนสาวให้เดินตามเธอไป ไม่ปล่อยโอกาสให้ได้ถามหรือซักไซ้อะไรเธออีก

_______________
 

 รีไรท์แล้ว งงไหมค่ะ บอกได้น้า จะได้แก้ไขจ้า
ขอบคุณทุกการติดตาม สวัสดีแอดแฟน 4,580 คนด้วยจ้าา ^^


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. #7730 K.One (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 23:34
    หมอดลตีมึน..ขยันยิงมุกอ่ะ...55555 ขำลั่นบ้าน
    #7,730
    0
  2. #697 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 19:56
    ยัยเกล พูดอะไรออกมา 
    #697
    0
  3. #585 Poya poy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 07:04
    อ่านแล้วงงนิดนึงตอนนี้หมอดลกะหมอก้อยอยู่ในแผนกศัลย์ แต่ทำไมหญิงก้อยถึงจะไป resident สูติล่ะคะ หรือว่าตอนนี้ทั้งคู่ยังเป็นแพทย์ทั่วไปที่ไปวนศัลย์เฉยๆ ?
    #585
    1
    • #585-1 เฌอมา(จากตอนที่ 5)
      19 กรกฎาคม 2559 / 23:04
      หมอก้อยเป็น intern1 ค่ะยังไม่ได้ลงเฉพาะทาง วนไปตามแผนกต่างๆ ตอนนี้ไรท์ให้นางตรวจคนไข้ OPD ที่แผนกศัลย์ แผนกที่พระเอกเราเรียนเป็นแพทย์ประจำบ้าน Residrnt

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 กรกฎาคม 2559 / 23:14
      #585-1
  4. #459 สู้ ๆ เน้อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 20:26
    อ่านแล้วงงนิดหน่อย ก็เพราะไรท์เขียนผิดเยอะเกินไปนี่แหละ -___________- ใจเย็น ๆ นะคะ ค่อย ๆ เขียนก็ได้ ไม่ต้องรีบขนาดน้านนนนน ><
    #459
    0
  5. #457 pontip82810 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 19:51
    สนุกมากคะ ภาษาละมุนละไมดีคะชอบ
    #457
    0
  6. #456 Pinie-G (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 10:50
    รออยู่น้าาาา ไม่ได้อ่านนานแล้วอ่าาา แงงงง
    #456
    0
  7. #452 KuKochkool (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 20:32
    รอหมอดลอยู่นะแต่
    #452
    0
  8. #448 พื้นที่ทับซ้อน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 16:47
    รุกไม่เว้นช่องให้หายใจกันเลยทีเดียว อิๆ
    #448
    0
  9. #445 fahrin42 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 21:56
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #445
    0
  10. #442 1964 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 12:35
    รอติดตามค่ะ
    #442
    0
  11. #439 จุ้นจ้าน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 08:14
    หมอดล~~ อ่อยน่ารักไปอีกกก
    #439
    0
  12. #438 paewoil (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 00:00
    ความหลังฝังใจ
    #438
    0
  13. #432 ชบาแก้ว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 19:33
    หมอก้อยมีความหลังอะไรเอ่ย รอไรท์มาเฉลยนะคะ (ตามมาจากภรรยาเจ้า ยังสนุกเหมือนเดิมเลยค่ะ)
    #432
    0
  14. #431 พลอยน้ำเพลิง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 18:53
    เกลน่าจะร้ายใช่ป่ะ
    #431
    0
  15. #430 พี่น้อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 17:43
    เกลน่าจะแอบชอบดลอยู่แน่ๆที่ถามก้อยแบบนั้นเพื่อจะดิสเคดิตก้อยรึเปล่า
    #430
    0
  16. #429 goszyboong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 13:10
    เอ๊  มีปัญหาอะไรกีบแผนกสูติหรือหมอก้อย  เดาไม่ถูกอ่ะ
    #429
    0
  17. #425 plabuthong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 06:56
    รอติดตามค่ะ ชอบคู่นี้
    #425
    0
  18. #424 เปีย จะบอก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 23:18
    ที่หมอเกลพูดหมายความว่าไงอ่าาาาา
    คุณหญิงก้อยมีความหลังฝังใจอะไรกับแผนกสูติรึปล่าวววว
    #424
    0
  19. #423 แพรว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 23:00
    รออ่านคู่นี้ทุกวันเลย มาต่อไวๆนะคะ

    #423
    0
  20. #422 Princess Pig Aomsin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 22:18
    มีปมอะไรกับ สูติ น้ออออ 
    รอค่าาาา
    #422
    0
  21. #420 ข้าวสวย<3 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 21:33
    รอค่าาา
    #420
    0
  22. #418 วิปครีมซันเดย์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 19:44
    แค่คนอ่านยังแทบจะรับมือของหมอดลไม่ไหวเลย555
    #418
    0
  23. #417 Bow Malinee Jang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 19:24
    หมอก้อยมีอดีตฝังใจอะไรนะ ไรท์มาต่อเร็วๆ นะคะ
    #417
    0
  24. #416 porii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 18:43
    ทีมหมอดล รักหญิงก้อยจริงๆนะ เชียร์เต็มที่เลย
    #416
    0
  25. #415 nooknik2323 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 17:42
    ในที่สุดก้อมาเรื่องนี้รอจริงๆรอรูปเล่มด้วยชอบคนนิสัยแบบหมอดลและหมอก้อย
    #415
    0