พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 3 : Chapter 3 : การสู่ขอของอริราชสกุล (100%) รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 209 ครั้ง
    26 ก.ค. 59




พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา







 



 

Chapter 3 การสู่ขอของอริราชสกุล

          แสงแรกของวันศุกร์ปลายเดือนเก้า คือฤกษ์งามยามดีที่ทางวายะวงศ์กำหนดให้เป็นวันสู่ขอ ทว่าคุณหญิงก้อยกลับพึ่งได้ทราบในนาทีสุดท้ายว่าตัวเธอกำลังถูกหมายตาและกำลังจะถูกสู่ขอไปเป็นภรรยาของดลวัฒน์ ซ้ำขบวนสู่ขอนั้นก็มาถึงหน้าวังภานุพงศ์แล้วด้วย!

          “ท่านแม่เพคะ” คุณหญิงก้อยที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามาในวังเรียกท่านหญิงกมล ซึ่งบัดนี้ยื่นหน้าชื้นอยู่ตรงประตูวังเพื่อรับการมาของพวกวายะวงศ์

“อ้าวก้อย แม่กำลังจะให้คุณพนักงานไปปลุกอยู่เชียว”

ท่านหญิงกมลกล่าวเสียงแช่มชื่น ใบหน้างามพิลาสกำลังเปล่งปลั่งบ่งบอกอารมปริ่มสุขอย่างที่นานๆจะให้เห็น ก็ทำให้บุตรสาวซึ่งกำลังฉุนเฉียวคลายความขุ่นเคืองไปโดยไม่รู้ตัว

“มันหมายความว่ายังไงเพคะ ทำไมลูกถึงไม่ทราบว่าวันนี้พวกวายะวงศ์จะมาที่วังเรา แล้วยัง..”

ท่านหญิงกมลพยักพักตร์รับก่อนจะตรัสต่อ “ใช่จ้ะ ท่านพัฒน์เป็นคนส่งจดหมายแจ้งมาด้วยตัวเอง แม่จึงตอบรับกลับไปแต่จะแต่งหรือไม่แต่งนั้น มันก็อยู่ที่ก้อยว่าจะยอมหรือเปล่า”

คุณหญิงก้อยกำลังจะออกปากปฏิเสธไปในตอนนั้นว่าเธอไม่แต่ง ทว่ารถของวังวายะวงศ์ก็ขับเข้ามาจอดเทียบหน้าวังเสียก่อน พร้อมร่างสูงของใครบางคนที่ก้าวออกมา ใครบางคนที่เธอไม่อยากเจอเอาเสียเลย

ตาบ้าดลยิ้มแบบนั้นอยากให้ฉันเลี่ยนจนอ้วกแตกนักหรือไงคนเสแสร้ง!’

คุณหญิงก้อยก่นด่าดลวัฒน์ในใจ แต่ถึงแม้ตัวเธอคิดจะต่อต้านการสู่ขอเท่าไร คนเป็นคุณหญิงก็ไม่ใช่บุตรสาวที่จะฉีกพระพักตร์มารดาเพียงเพราะตัวเธอไม่เห็นสมควรด้วย หญิงสาวจึงยืนเงียบสงบเสงี่ยม ไม่แสดงกิริยากร้าวร้าวใดๆ ทำเพียงยกมือไหวผู้หลักผู้ใหญ่ ก่อนจะเดินตามหลังมารดาของตน ซึ่งเชื้อเชิญเหล่าวายะวงศ์ที่ขนโขยงมาเกือบสิบคนไปยังห้องรับแขกของวัง

********************


 



หม่อมราชวงศ์พรรณราย  (คุณหญิงพรรณนี)
 

คุณหญิงก้อยกวาดสายตาพินิจมองแขกของวัง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นคนในราชสกุลวายะวงศ์ทั้งสิน ก่อนเธอจะหยุดสายตาไปที่สตรีท่าทางดีคนหนึ่ง ซึ่งนั่งเด่นสง่ามีราศีทามกลางผู้คนทั้งหมด เจ้าของใบหน้าอิ่มสุขอายุน่าจะประมานหกสิบกว่าสวมชุดแพรพรรณอย่างดีทว่าดีไซน์กลับเรียบง่ายไม่หวือหวา นัยน์ตาอมยิ้มของสตรีท่านนั้นไหวระริกยามมองตอบสายตาของเธอ คนมองเช่นคุณหญิงวังภานุพงศ์เดาว่าเจ้าของร่างตรงหน้านี้น่าจะเป็นหม่อมราชวงศ์พรรณราย หรือคุณหญิงพรรณนี ป้าคนโตของดลวัฒน์ 

          “อย่างที่ท่านพ่อได้แจ้งมายังภานุพงศ์ ว่าท่านประสงค์จะสู่ขอคุณหญิงก้อยให้ตาดลของเรา แต่เพราะท่านพ่อสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง จึงไหว้วานให้หม่อมฉันมาเป็นเถ้าแก่แทนท่าน ท่านหญิงกมลมีความเห็นว่าอย่างไรเพคะ”

          คุณหญิงพรรณนีกล่าวขณะทอดสายตาไปที่ท่านหญิงกมล

คุณหญิงก้อยรู้สึกร้อนวูบคราได้ฟังการสู่ของอย่างเป็นทางการของเถ้าแก่ฝ่ายชาย ก่อนเธอจะผินหน้าขึ้นมองไปทางดลวัฒน์ และเห็นเขาจ้องมองมาพร้อมรอยยิ้มเล่นเล่ห์

อิตาบ้า!’

ท่านหญิงกมลยิ้มบางขณะสดับรับฟัง มองตอบคุณหญิงพรรณนี พี่สาวคนโตของอดีตคนรัก พอเข้าใจว่าทำไมวายะวงศ์ถึงส่งคุณหญิงผู้นี้มาเป็นเถ้าแก่ นั้นเพราะในอดีต คุณหญิงพรรณนีเป็นเพียงคนเดียวในวายะวงศ์ที่มีไมตรีและทำดีต่ออดีตน้องสะใภ้อย่างท่านมากกว่าใครๆ

“หญิงไม่คิดขัดข้องหรอกค่ะ กลับยินดีเสียอีกที่ราชสกุลทั้งสองจะได้เกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกันเสียที แต่การแต่งงานนั้นหญิงอยากให้เป็นไปตามความต้องการของก้อยเขา” ว่าจบท่านหญิงกมลก็เบี่ยงพระพัตร์มองบุตรสาวที่นั่งนิ่งฟังไม่โต้แย้งใดๆ

“แล้วก้อยว่าอย่างไรลูก อยากแต่งกับหม่อมหลวงดลวัฒน์หรือเปล่า”

คุณหญิงก้อยไม่จำเป็นต้องคิดซ้ำเพราะคำตอบตัวเท่าวังมันเด่นชัดอยู่ในใจของเธอนานแล้ว ทว่าเธอทราบ ท่านแม่ต้องการให้คำตอบเป็นอีกทางมากกว่า ไม่อย่างนั้นคงไม่ตอบรับและเชื้อเชิญพวกวายะวงศ์มาวังเราแบบนี้

ท่าทีที่ดูอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็เปลี่ยนใจไม่พูดออกมา ทำให้ท่านหญิงกลมลูบหลังมือของบุตรสาวเบาๆ อย่างปลอบโยน “อยากพูดอะไรก็พูดมาเถอะก้อย แม่อนุญาต”

เชื้อพระวงศ์หญิงถอนใจเบาๆก่อนจะตัดสินใจพูดในสิ่งที่อยากจะพูด “ลูกเพียงแต่ไม่เข้าใจเพคะ”

หญิงสาวกล่าวก่อนนัยน์ตาหวานจะหันมองไล่เรียงไปยังใบหน้าของพวกวายะวงศ์ “ทุกๆคนก็ทราบดีว่าความสัมพันธ์ของวายะวงศ์และภานุพงศ์เป็นยังไง และเพราะอะไรทำให้เราทั้งสองต้องหมางเมินต่อกันมานานเกือบ 28 ปี แต่ในเมื่อทราบกันดีอยู่แล้ว ทำไมถึงยังคิดจะสู่ขอตัวลูกไปให้หม่อมหลวงดลวัฒน์อีก”

คนเรียบร้อยบทจะพูดก็พูดตรงเสียงจนคนฟังตั้งรับไม่ถูก ทว่าคุณหญิงก้อยก็ยังพูดต่อไป ราวกับเธอต้องการจะบอกในทางอ้อมๆ ว่าการสู่ขอนี้ไม่ควรเกิดขึ้น อนึ่งคือเธอไม่ยอมแต่งนั่นเอง

“จะบอกว่าเลือกลูกเพราะลูกถูกพระพายเสี่ยงทายเหรอ งั้นลูกอยากจะบอกทุกคนไว้ตรงนี้เลยว่า สิ่งที่เกิดขึ้นที่วังนรังสรรค์เป็นเพียงแค่อุบัติเหตุ ไม่ใช่การเสี่ยงทายอะไรทั้งสิ้น ส่วนที่พูดออกไปว่าโดนลมพัดตกลงมา เป็นเพราะ...ตกใจ เลยพูดอะไรไปเรื่อยเปื่อย”

ทั้งห้องรับแขกเงียบกริบครั้นว่าที่เจ้าสาวออกปากบ่ายเบี่ยงการสู่ขออีกครั้ง ทว่าเป็นดลวัฒน์ทที่พูดต่อท้ายหญิงสาว ไม่ปล่อยให้เธอพูดอะไรยาวไปกว่านั้น

เป็นอุบัติเหตุสำหรับภานุพงศ์ แต่สำรับวายะวงศ์สิ่งที่เกิดขึ้นคือการนำพาตัวเจ้าสาวที่วายะวงศ์รอคอย

คุณหญิงก้อยมองดลวัฒย์ก่อนจะพูดเสียงจริงจัง งั้นก็เชิญนายกับวายะวงศ์ของนายรอเจ้าสาวที่รอคอยต่อไปเถอะ เพราะฉันไม่มีวันแต่งกับคนที่งมงายเลือกฉันเพราะเรื่องเล่าแฟนตาซีพวกนั้นแน่นอน!

“...ก้อย

เสียงปรามของท่านหญิงกมลทำให้คุณหญิงก้อยชะงักแล้วกล่าวขอโทษทุกคนในห้องที่ตัวเธอพูดจาล่วงเกิน ท่านหญิงกมลลอบสังเกตบุตรสาวอย่างแปลกใจ นั้นเพราะตัวท่านไม่เคยเห็นคุณหญิงแสดงอาการโกธรเคืองใครหรือใช้วาจาถากถางใครมาก่อน ปกติออกจะเรียบร้อยพูดน้อยมิใช่หรือลูกฉัน

งั้น...เราก็คงต้องขอโทษก้อยแล้ว

ทว่าจู่ๆคู่อริของคุณหญิงก้อยก็เปลี่ยนท่าทีไป ไม่เพียงเท่านั้น เพราะชายหนุ่มเปลี่ยนทั้งน้ำเสียง เปลี่ยนทั้งสีหน้า แม้แต่สรรพนามที่เขาใช้เรียกคุณหญิงก้อย ก็ยังเปลี่ยนตามไปด้วย!

ขอโทษ...ขอโทษอะไรขอนาย

คุณหญิงก้อยมองท่าทีแปลกๆของดลวัฒน์อย่างไม่ไว้วางใจ สำหรับใครต่อใครมักคิดว่าดลวัฒน์เป็นชายหนุ่มที่แสนสุภาพ ยิ้มง่าย อารมณ์ดีอยู่ตลอด แต่สำหรับเธอที่รู้จักเขามาทั้งชีวิต รู้ดีว่าไอหมอนี้คือผีร้ายจอมเจ้าเล่ห์ตัวจริง!!

ก้อย...

แล้วจู่ๆไอ้ผีร้ายของคุณหญิงก้อยก็พุ่งพรวดเข้ามาใกล้ กุมมือเธอ แล้วมองเธอด้วยสายตาอ้อนวอนแกมรู้สึกผิด

มันถึงเวลาที่เราต้องบอกทุกคนแล้วนะก้อย...บอกทุกคน ว่าเราสองคนรักกัน

ห๊า!!!!!!!!!!

คุณหญิงก้อยตกใจไม่น้อยที่จู่ๆก็ได้ยินคำนั้นจากปากคู่อริของตัวเอง ทว่าดลวัฒน์กลับไม่ยินยอมให้หญิงสาวพูดหรือปฎิเสษ เขาช่วงชิงจังหวะพูดก่อน และพูดเร็วเสียด้วย

เราขอโทษที่ต้องบอกเรื่องนี้กับทุกคน ขอโทษที่ไม่ทำตามสัญญาที่ก้อยขอให้ปิดเรื่องนี้เป็นความลับ แต่เราจะไม่ยอมให้เราสองคนทรมานใจกันอีกต่อไปแล้วก้อย

ทรมานบ้าบออะไรของนาย อ๊ะปล่อยฉันน้ะ นายจะทำอะไร!!!

คุณหญิงก้อยพยายามอย่างที่สุดที่จะดิ้นออกจากอ้อมกอดของงร่างใหญ่โตที่กดใบหน้าเธอแล้วล็อคให้บี้อยู่บนอกเขา

แต่งงานกันเถอะนะก้อย อย่าปฏิเสธหัวใจของเราสองคนอีกเลย

คนอื่นๆมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างตกอกตกใจ สิ่งที่ได้ยินทำให้พวกเขาคิดและเดากันไปต่างๆนาๆ

รักกันงั้นหรือ เด็กสองคนนี้ เด็กที่เกิดมาอยู่ในราชสกุลซึ่งเป็นอริกัน พวกเขามีความรักต่อกันงั้นหรือ!”

“ที่คุณดลบอกว่าคุณหญิงก้อยขอให้ปิดเป็นความลับ คงเพราะเธอกลัวว่าจะถูกผู้ใหญ่กีดกันกระมัง น่าเห็นใจเสียจริง”

“ดูสิคุณดลกอดคุณหญิงเสียแน่นเลย พวกเขาคงเจ็บปวดกันมามาก อานิจจา เหตุเพราะผู้ใหญ่แท้ๆ ความรักของหนุ่มสาวถึงต้องตรอมตรมเพียงนี้”

คุณหญิงก้อยฟังเสียงที่บินหึ่งอยู่รอบหูอย่างโกธรจัด ตอนนี้เธอกำลังก่นด่าไอผีบ้าที่รัดเธอเสียแน่นจนแทบขาดอากาศหายใจ

 ‘มันไม่ได้พิศวาสเธอเสียหน่อย ไอบ้านี้มันก็แค่ต้องการจะปิดปากไม่ให้เธอปฏิเสธอะไรได้เท่านั้นกรี๊ดดดดดดดดดด!!!’

***********************

 

ร่างแบบบางของคุณหญิงก้อยเดินกระฟัดกระเฟียดเข้ามาในสวนพุดซ้อนของวังภานุพงศ์ ก่อนคนใบหน้าง้อง้ำจะกระแทกก้นนั่งลงบนระเบียงกว้างของศาลาไม้ ห้วนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ซึ่งทำให้เธอฉุนขาดจนต้องวิ่งออกมาจากห้องรับแขกของวัง

หลังจากที่เธอหลุดออกมาจากอ้อมแขนปานเหล็กกล้าของดลวัฒน์ได้ สิ่งแรกที่ทำคือหันไปอธิบายเรื่องราวทุกอย่างกับท่านแม่ ทว่าสิ่งที่เธอได้ตอบกลับมาคือใบหน้าเข้าใจ ซ้ำท่านแม่ยังแนะให้เธอเลิกปฏิเสธเสียงหัวใจของตัวองอีกด้วย

เป็นความผิดของแม่เองที่ทำให้ก้อยมีความรักอย่างอิสระไม่ได้

ไม่ใช่นะเพคะท่านแม่ ลูกกับตาบ้านี้ไม่ได้รักกัน สิ่งที่เขาพูดมันเป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น

ในครานั้นท่านแม่มองมาที่เธอ นัยน์ตาเดี๋ยวสุขเดี๋ยวเศร้าเดี๋ยวรู้สึกผิด ทำให้คุณหญิงก้อยรู้สึกหวั่นใจ เพราะไม่ว่าเธอจะออกปากปฏิเสธอย่างไรก็กลายเป็นคำแก้ตัวไปเสียแล้ว ท่านแม่หลงเชื่อนายดลจนหมดใจ เจ็บใจที่สุดเลย!

“ในเมื่อก้อยเองก็รักชอบกับหม่อมหลวงดลวัฒน์อยู่แล้ว งั้นแม่ก็เห็นดีด้วยเรื่องที่จะยกก้อยให้วายะวงศ์”

“ไม่นะเพคะ! ท่านแม่ฟังลูกก่อน!”

“ยังต้องฟังอะไรกันอีกเล่าก้อย แม่ตัดสินใจอย่างนี้ก็เพื่อความสุขของก้อยทั้งนั้น นะลูก”

ในตอนนั้นเธอหัวหมุนติ้วไปหมด นึกโกธรดลวัฒน์ที่ขยันหาเรื่องมาให้เธอปวดหัวอยู่ได้ ท้ายที่สุดจึงยกชื่อของหม่อมเจ้าธีราธร ท่านพ่อของเธอมาอ้าง บอกกับทุกคนไปว่าเธออยากถามความเห็นท่านพ่อก่อนว่าเห็นควรอย่างไรกับเรื่องนี้ โชคดีที่ท่านพ่อบินไปฝรั่งเศสกว่าจะกลับก็ปลายเดือนหน้า ยืดเวลาให้เธอไม่ต้องตกเป็นทาสวายะวงศ์ไปได้ตั้ง 30 วัน!

“คุณหญิง...มานั่งหน้างออะไรอยู่ตรงนี้ครับ”

เสียงทักทายแสนสุภาพดังขึ้นเบื้องหลัง เมื่อคุณหญิงก้อยหันไปมองก็พบลุงพฤกษ์คนสวน ที่กำลังง่วนอยู่กับต้นพุดซ้อนซึ่งกำลังจะลงดินปลูกใหม่

คุณหญิงก้อยยันตัวลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปหาคนสวนของวัง ร่างใหญ่โตผิวดำค่ำแดดมักจะขะมักเขม้นอยู่กับการปลูกดอกพุดซ้อนเช่นนี้เสมอ เธอเห็นจนชินตาแล้ว

“เฮ้อ ก็ท่านแม่สิคะ ตอนนี้หลงเชื่อพวกวายะวงศ์ไปแล้ว ก้อยพูดอะไรท่านก็ไม่ฟังเลย”

ลุงพฤกษ์หันเสี่ยวหน้ามามองเธออย่างสงสัย และในตอนนั้นเองที่คนเป็นคุณหญิงรู้สึกคุ้นตากับนัยน์ตาของคนสวนประจำวังของเธอเสียเหลือเกิน

“ทำไมหรือครับ พวกวายะวงศ์ทำอะไรท่านหญิงหรือ”

“....ท่านแม่คิดว่าก้อยรักชอบกับอิตาดลวัฒน์น่ะสิคะ ดีนะที่ก้อยอ้างท่านพ่อเอาไว้ ไม่อย่างนั้นท่านแม่คงยกก้อยให้ตาบ้านั้นไปแล้วล่ะ”

“...คุณหญิงไม่ชอบคุณดลเธอหรือครับ”

“ไม่เคยตั้งคำถามว่าชอบหรือไม่ชอบค่ะ เพราะสำหรับก้อยนายนั้นคือวัตถุอันตราย!

ดลวัฒน์ที่พึ่งก้าวเข้ามาในสวนพุดซ้อนยิ้มมุมปากทันทีที่ได้ยินว่าที่เจ้าสาวกำลังถากถางเขา ก่อนคนเป็นวัตถุอันตรายจะสาวเท้าเข้าไปใกล้เรือนกายของเธอ ซึ่งบัดนี้กำลังช่วยคนสวนในชุดมอซอประคองต้นพุดซ้อนลงหลุม

“ดีใจจังที่คุณหญิงคิดถึงเรา”

เสียงยียวนทำให้คุณหญิงก้อยหันควับไปมอง ในขณะที่ลุงพฤกษ์ยิ้มบางแล้วถอยออกไปจากบริเวณนั้นอย่างรู้หน้าที่

“ใครคิดถึงนาย! เหอะ! มโนมากไปใครๆเขาเรียกว่าบ้านะรู้ปะ”

“เอ้า! ก็ถ้าไม่คิดถึงคุณหญิงจะพูดถึงเราทำไม อย่าแถหนา”

“ฉันไม่ได้แถนะ!

หมอดลมองคนโมโหง่ายยามอยู่กับเขาอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปใกล้ และนั้นทำให้คนเป็นคุณหญิงตระหนก ไม่คิดวางใจในท่าทีเจ้าเล่ห์ของไอ้ผีบ้า

“นายจะทำอะไร นี้! หยุดเดินเข้ามาใกล้ฉันซะที!

ดลวัฒน์ยกมือขึ้นเชยคางมนสวยของคุณหญิงก้อย ก่อนจะโน้มกาย กระซิบที่ใบหูถึงเรื่องที่เขาต้องการจะมาบอกเธอ

“เราแค่จะมาบอกเฉยๆ ว่าถึงคุณหญิงจะใช้เรื่องท่านธีปมาอ้างก็เหนื่อยเปล่า”

“...”

“เพราะยังไงคุณหญิง...ก็หนีเราไม่พ้นอยู่แล้ว หึหึ”

________________
สวัสดีทุกๆคนที่เข้ามาอ่านด้วยน้า หลังจากจบภรรยาเจ้าก็หายไปนานเลย ตอนนี้เริ่มเรื่องใหม่แล้ว กลับมาสนุกด้วยกันอีกน้าา คิดถึงทุกคนจ้าา ^^

 


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

 
 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 209 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. #7799 Mean (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 21:33

    ทำไมใช้คำว่า 'คุณหญิงก้อย' แทนคำว่า 'ท่านหญิงก้อย' ล่ะค่ะ ท่านหญิงก้อยเป็นเชื้อพระวงศ์ไม่ใช่หรือคะ

    #7,799
    1
    • #7799-1 PrachKankaew-Prachkaew(จากตอนที่ 3)
      26 ตุลาคม 2562 / 22:21
      หม่อมราชวงศ์ มีชื่อเรียกลำลองว่า 'คุณหญิง/คุณชาย' ครับ
      หม่อมราชวงศ์กนกวลี ก็เท่ากับคุณหญิงก้อย

      ส่วนท่านหญิง/ท่านชาย เป็นชื่อเรียกลำลองของเจ้านายที่มีพระยศเป็นหม่อมเจ้าครับ

      (ขอยาดตอบแทนคนเขียนนะครับ^^)

      #7799-1
  2. #7766 I:AM XXI (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 01:06
    ร้ายยยยยยย อิตานี่มันร้ายค่ะท่านผู้ชมมมม
    #7,766
    0
  3. #7729 K.One (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 22:54
    ชอบมากกกกก .ตามอยู่นะคะไรท์...หมอดล..สายฮา..
    #7,729
    0
  4. #7728 K.One (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 22:50
    ภรรยาเจ้า ซื้อเล่มมา อ่านจบไม่รู้กี่รอบแล้วค่ะ..ชอบมากกกกกก หึหึ.....หม่อมลูกไม้..สายฮา



    มาเล่มนี้ พระพายทายรัก...นายดล..สายฮา



    น่ารักทั้งคู่ เลย...รอเล่มนะคะ  ไรท์









    #7,728
    0
  5. #5890 emlek (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 17:35
    ปฎิเสธ= ปฏิเสธ
    ของงร่างใหญ่=ของร่างใหญ่
    #5,890
    0
  6. #3265 ผักกาดต้ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 10:13
    ว๊ายยยยย
    #3,265
    0
  7. #2939 nunpanu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 12:45
    พ่อแง่-แม่งอน น่ารักทั้งคู่
    #2,939
    0
  8. #1820 ข้าวตอก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 18:39
    เฮ้ย อย่าบอกนะ ว่าลุงพฤกคนสวนคือพ่อของดล ที่แกล้งตายมาปลูกต้นพุดในสวนให้สาวคนรักเนี่ย รึฉันคิดมากเกินไปเนี่ย โฮ๊ะๆๆๆ
    #1,820
    0
  9. #1436 JRP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 21:38
    ยังสนุกเหมือนเดิมคะแต่รู้สึกว่ารอบรีไรท์นี่.....ไรท์มีคำผิดเยอะกว่าเดิมนะ..........แต่ชื่นชมและชื่นชอบผลงานของไรท์นะคะสู้ๆๆค่ะ
    #1,436
    0
  10. #1398 พัดชี่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 12:46
    อย่าว่าเราน่ะ เรางง ว่าทำไมภานุพงษ์ถึงไม่มีญาติผู้ใหญ่เลยนอกจากแม่ของหญิงก้อยคนเดียว ในวันที่มาสู่ขอหญิงก้อย
    #1,398
    0
  11. #695 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 19:38
    หึหึ นายดล  
    #695
    0
  12. #640 ผ่องจ้า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 09:45
    สนุกดีค่ะ แม๊มมมม...... หมอดลนี่เจ้าเล่ห์นักนะคะ แต่นี่แหละที่จะเอาหมอก้อยอยู่หมัด
    #640
    0
  13. #447 PanDoRa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 19:12
    ไรท์คะ ปฏิเสธ ไม่ใช่ ปฏิเสษน้า
    #447
    0
  14. #436 paewoil (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 23:30
    หมอดล เจ้าเล่ห์ จัง
    #436
    0
  15. #426 น้องปุญ เมืองแก้ว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 08:51
    คิดถึงไร้ท์เหมือนกัน#ทีมหมอดล
    #426
    0
  16. #421 เปีย จะบอก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 22:02
    ได้กลิ่นแปลกๆจากลุงพฤกษ์
    #421
    0
  17. #419 แจ๋วจะบ้า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 21:01
    คนสวนคนนั้นคือใครกันนะ
    #419
    0
  18. #411 AuThenIV (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 14:00
    เจ้าเล่ เหมาะกับความรั้นของ ญ ก้อย
    #411
    0
  19. #409 kumrada (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 09:54
    #ทีมคุณดล
    #409
    0
  20. #408 Nuri_Indy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 10:45
    หมอดลร้ายกาจมากกกก 55555
    #408
    0
  21. #407 แก้วพิรุณ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 22:24
    คุณหญิงก้อยอย่ายอมนะ 5555+ แบบว่าหมั่นไส้หมอดลค่ะ #ทีมหญิงก้อย
    #407
    0
  22. #406 Bow Malinee Jang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 21:02
    ไอผีบ้า หญิงก้อยเปรียบเทียบได้ตลกมาก ยิ้มแก้มจะแตก 5555
    #406
    0
  23. #405 Supakarn Srikeaw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 20:00
    มันต้องอย่างนี้สิหมอดล><
    รอๆรอๆไรท์มาต่อ
    #405
    0
  24. #404 arayaaii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 18:55
    สนุกๆอฝฮ่าๆๆๆ
    #404
    0
  25. #403 วานุก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 18:01
    อ่านตอนนี้ยิ้มได้อย่างเดียวเลยยยย
    #403
    0