พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 17 : Chapter 17 : หมอเรียนมา...หมอรู้ 25+ (100%) รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,220
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 203 ครั้ง
    31 ก.ค. 59





พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

___________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา






 

 

บทที่ 17 หมอเรียนมา...หมอรู้

คุณหญิงก้อยก้าวเท้าออกจากห้องน้ำหลังแต่งตัวด้วยชุดนอนเรียบร้อย หญิงสาวยกผ้าขนหนูผืนนุ่มขึ้นซับและขยี้เส้นผมที่เปียกลู่ของตัวเอง ก่อนจะมองตาขว้างไปยังชายหนุ่มเพียงคนเดียวในห้องที่บัดนี้กำหลังยืนหันหลังให้เธอด้วยชุดเจ้าบ่าวตัวเดิม

หลังจากผ่านสงครามย่อมๆของเจ้าบ่าวเจ้าสาวคนโดนหักหลังก็ตั้งใจจะกลับวังภานุพงศ์ ทว่าพอคิดอีกทีขืนกลับไปคงไม่วายทำให้ท่านแม่ของเธอร้อนใจ ที่สำคัญไอ้เจ้าบ่าวตัวดียังบอกอีกว่าพวกพระญาติด้านล่างคงกินเลี้ยงและอยู่คุยกันยันเช้า สุดท้ายเธอจึงจำต้องยอมทนยอมรับเวนกรรมอยู่ในห้องเดี๋ยวกับเขา แต่สัญญาว่าวันพรุ่งนี้จะหาทางออกกับปัญหานี้ให้ได้ ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ยอมนอนห้องเดี๋ยวกับผู้ชายเจ้าเล่ห์แบบเขาเป็นวันที่สองเด็ดขาด+

เสียงเคลื่อนไหวของหญิงสาวทำให้ดลวัฒต์ที่กำลังฮัมเพลงจัดที่นอนตบหมอนรอเจ้าสาวอยู่ตรงเตียงชะงัก ก่อนเขาจะหันหลังมามอง และถ้าสังเกตดีๆ จะสามารถเห็นรอยผ่ามือแดงเถือกตรงแก้มซ้ายของเขานับจำนวนได้ 5 นิ้วด้วยกัน!

“นึกว่าหลับอยู่ในห้องน้ำซะแล้วภรรยา”

“ฉันไม่ใช่ภรรยานาย”

หมอดลทำเสียงจุๆพลางส่ายหน้าปรามคุณหญิงก้อย “ไม่เอานาาาภรรยา อย่ามาชวนทะเลาะในช่วงที่ฮอร์โมนสามีพลุ่งพล่านได้ไหม มามะ ปวดเมื่อยตรงไหนหรือเปล่า เดี๋ยวสามีนวดให้”

“ไอ้ดล!! กรี๊ดดดดดดดด!!!

คุณหญิงที่ดูหวาดผวาเกินเหตุเผ่นแน่บวิ่งหนีเจ้าบ่าวของตนซึ่งพุ่งพรวาดเข้ามาใกล้

“หยุดนะอย่ามาเล่นแบบนี้ เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น!

หมอดลหัวเราะก่อนจะวิ่งต้อนคุณหญิงก้อยซึ่งบัดนี้ตาลีตาเหลือกหนีเขาและกระโดดขึ้นไปยืนจังก้าบนที่นอน

          ชายหนุ่มแสร้งมองหญิงสาวก่อนจะบิดเบียดหว่างขาไปมาคล้ายกำลังอดกลั้นอาการกำหนัด “โธ่ภรรยา เห็นใจกันหน่อยเถอะ ตอนนี้เปลือกสมองส่วน cingulate cortex กับกลีบสมอง insular lobe ของสามีเหมือนจะถูกกระตุ้นแล้ว มันคงเป็นฮอร์โมนของผู้ชายวัยสืบพันธุ์น่ะนะ ภรรยาก็รู้นี้ว่าตามปกติแล้วร่างกายก็มักจะเป็นไปเองตามธรรมชาติและกลไกลที่ซับซ้อนของมัน เพราะงั้นเรามา...”
           ปึก!’
          หม่อนใบโตถูกเขวียงข้ามห้องใส่ปากและใบหน้าของคนพรำก่อนที่เขาจะได้พูดจบ 
          “อย่ามาอ้างกลไกลร่างกายนะถ้านายอยากมากนัก นู้นเอาไปครูดกับกำแพงนู้น ฉันอนุญาต!”
          ดลวัฒน์เขี่ยหมอนใบโตไปอีกท่าพร้อมท่าทางคุกคาม ไม่เอานาภรรยา มันมีวิธีที่ง่ายกว่าเอาไปครูดกำแพงน้า เชื่อหมอสิ หมอเรียนมา...หมอรู้

ว่าจบคนชอบแกล้งก็คว้าข้อเท้าของภรรยาป้ายแดงมาไว้ในมือ ก่อนจะดึงเข้าหาตัวจนร่างของคุณหญิงก้อยเสียหลักแล้วล้มลงนอนบนเตียง

“หยุดนะ จะทำอะไร!!

หมอหนุ่มเหยียดยิ้มจนเห็นเขี้ยว ซึ่งนั้นทำให้ใบหน้าของเขาดูเจ้าเล่ห์มากแผนการ แต่ยังไม่ทันที่คุณหญิงก้อยจะได้ห้ามปราบอะไร ร่างสูงโป่รงในชุดเจ้าบ่าวก็คลานขึ้นมาคร่อม เสียงหัวเราะหึหึของเขาทำให้หญิงสาวขนลุกซู่

“ยะ หยุดนะ...”

คุณหญิงก้อยกล่าวเสียงสั่นและเบาหวิวเพราะใบหน้าของชายหนุ่มเลื่อนเข้ามาใกล้จนแทบชิด แต่สุดท้ายเขาก็ถอนตัวและทุกๆอย่างกลับไป พร้อมผ้าขนหนูผืนหนุ่มที่คุณหญิงก้อยกำแน่นไว้ในมือถูกดึงกลับไปพร้อมตัวเขาด้วย
          หญิงสาวมึนงง มองการกระทำของคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะรีบ
ตวัดร่างลงจากเตียงนอน เห็นแผ่นหลังของเจ้าบ่าวกำลังเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ 'เดี๋ยว! ที่เขาทำทั้งหมดแค่เพราะจะเอาผ้าขนหนูงั้นเหรอ!! นี้เธอโดนตาบ้านี้แกล้งอีกแล้วใช่ไหม!!'

 ทว่าร่างสูงของคนที่เดี๋ยวหื่นเดี๋ยวเฉยกลับชะงักแล้วหันกลับมามอง เหยื่อของเขาอีกครั้ง ก่อนจะยกผ้าขนหนูที่เขาแย่งคืนไปเมื่อกี้ขึ้นแล้วร้องถาม

“ลืมบอกไปว่านี้ผ้าขนหนูเรา ว่าแต่...คุณหญิงไม่ได้ใช้มันเช็ดหน้าใช่ไหม...”

คุณหญิงก้อยยืนฟังคำถามอย่างงงงัน ก่อนใบหน้าของเธอจะเริ่มเปลี่ยนไปเพราะเริ่มเข้าใจทุกๆอย่าง มือบางของคุณหญิงยกขึ้นถูใบหน้าอย่างแรงจนแทบถลอก ก่อนจะวิ่งพรวดเข้าห้องน้ำแล้วเปิดน้ำล้างหน้าทันที กิริยานั้นทำให้คนตั้งคำถามอย่างหมอดลเบิกตามองอย่างตกใจ ด้วยเขาก็เริ่มเข้าใจคำตอบจากกิริยาของเธอเช่นกัน

 “...โอ้ว ใช้ไปเรียบร้อยแล้วสินะ”

 ต่อนี้จ้า 

 

หมอดลใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวพักใหญ่ก่อนจะก้าวออกมา และภาพตรงหน้าก็ทำให้เขาขำออกมาเบาๆ เพราะภรรยาป้ายแดงกำลังนั่งสัปหงกผิงหัวเตียงอยู่

ทั้งๆที่ง่วงออกขนาดนั้นแต่ก็ยังไม่เอนตัวลงนอนอีก แสบจริงๆ

ชายหนุ่มยิ้มก่อนจะทำเป็นเลื่อนโต๊ะใกล้ๆตัวให้เกิดเสียงดังเพื่อบอกให้คนฟอร์มมากรู้ว่าอริอย่างเขาออกมาจากห้องน้ำแล้ว และนั้นได้ผล เพราะคุณหญิงก้อยสะดุ้งเฮือกทันที ก่อนจะทำทีเป็นก้มตรวจพินิจพิเคราะห์เส้นใยในการถักทอผ้าห่มบนที่นอนแทน

หมอดลแอบขำก่อนจะเดินไปใกล้หญิงสาว “ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าวันนี้สามีเหนื่อยมาก ไม่มีแรงทำอะไรๆหรอก ไม่ต้องรอ”

คนหญิงก้อยถลึงตาใส่เขาก่อนจะลุกขึ้นยืน “ฉันไม่ได้รอ! แต่จะถามว่าจะให้ฉันนอนที่ไหน”

“บนเตียงไง”

“แล้วนายล่ะ”

“ก็บนเตียง”

“ไม่!

“อ้าวแล้วจะนอนตรงไหน”

“นายไปนอนบนโซฟานู้นสิ”

หญิงสาวว่าก่อนจะชี้ไปทางโซฟานอนตัวยาวทางมุมหนึ่งของห้องหอ

หมอดลมองตามก่อนจะส่ายหน้าแล้วกระโดดขึ้นเตียง “ไม่เอา เราเคยนอนตรงนั้นแล้วโดนผีอำ”

คุณหญิงก้อยทำหน้าตกใจก่อนจะมองสลับไปมาระหว่างใบหน้าหวาดๆของดลวัฒน์และโซฟานอนอาถรรพ์

“แต่ถ้าคุณหญิงอยากแยกนอนก็ตามสบายนะ เพราะถ้าตัดเรื่องเจ้าที่แรงแล้ว โซฟาตัวนั้นก็นุ่มสบายพอดูเลยล่ะ ฝันดี”

พรึบ!’

เจ้าบ่าวว่าจบก็ปิดไฟนอนทันที ทิ้งให้เจ้าสาวยืนแข็งค้างอยู่ข้างเตียง ไม่คิดงอนง้อขอร้องให้ขึ้นมานอนด้วยกัน เพราะเขารู้ว่าอีกแปบเดี๋ยวหญิงสาวก็จะ...

พรึบ!’

กระโดดขึ้นมานอนชิดเขาแบบนี้ไง หึหึ

คุณหญิงก้อยขยับตัวไปมาอยู่บนเตียงก่อนจะดึงผ้าห่มจากคนที่นอนข้างๆมาบังกาย “นี่ แบ่งๆกันบ้างได้ไหม ทำไมผ้าห่มนายเล็กจังเนี่ย!

“ก็เราสั่งให้คุณพนักงานเปลี่ยนเป็นขนาดห้าฟุตนี่” หมอดลตอบทามกลางความมืด ก่อนจะขยับตัวปใกล้เจ้าสาวเพื่อแบ่งผ้าห่มให้

แล้วจะเปลี่ยนเพื่อ!

เราจะได้นอนใกล้ๆกันเวลาห่มไง

หลุดคำพูดนั้นได้ไม่นานหมอนข้างใบโตก็ถูกนำมากั้นกลางระหว่างทั้งสองคน เจ้าของห้องมองเจ้าหมอนข้างนั้นก่อนจะยิ้มเยาะ คิดว่าของแค่นี้จะกั้นได้เหรอ

ได้โปรดหุบปากแล้วนอนซะ ไหนนายว่านายง่วงไม่มีแรงไง!

ดลวัฒน์หัวเราะก่อนจะโน้มเข้าไปใกล้หญิงสาว งั้นเรานอนล่ะ แต่บอกไว้ก่อนนะว่าวังวายะวงศ์ผีดุมาก โดยเฉพาะผีคุณพ่อเรา บางทีอาจจะมาเพราะอยากเห็นหน้าลูกสะใภ้ หึหึ

“...!!!

แรงขยับสองสามทีบนที่นอนทำให้คุณหญิงก้อยทราบว่าคนข้างๆคงกลับไปนอนแบบเดิมแล้ว พลันนั้นทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวก็เงียบฉี่ เงียบจนแม้กระทั่งเสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้องก็ยังไม่มีให้ได้ยิน

“....”

คนเป็นคุณหญิงนอนลืมตาโพลงทามกลางความมืด ได้ยินเสียงลมหายใจดังสม่ำเสมอของดลวัฒน์อยู่ข้างๆตัว ทว่าเธอกลับไม่สงบใจเลย รู้หรอกนะว่าไอ้เจ้าของห้องมันแกล้งให้เธอกลัว แต่มานอนแปลกที่แบบนี้ แล้วยังเรื่องที่เขาบอกว่าพ่อของเขาอาจจะมาเพราะอยากเห็นหน้าลูกสะใภ้

แครกๆ

แล้วจู่ๆ เสียงอะไรบางอย่างก็ดังขึ้นจากที่ไหนซักที่ทามกลางความมืดของห้องหอ คุณหญิงก้อยสะดุ้งเฮือก รู้สึกขนลุกไปทั่งตัว เมื่อกี้มันเสียงอัลไล!!!

แครกๆ

เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งราวกับจะย้ำให้คนใจฟ่อยิ่งหวาดกลัวเข้าไปใหญ่ คุณหญิงก้อยรีบคว้าแขนคนนอนข้างกายเอาไว้ก่อนจะเขย่าคนหลับง่ายอย่างดลวัฒน์อย่างแรง

 “ดล! ดล!

คุณหญิงตื่นตระหนก หมอนคงหมอนข้างตอนนี้กระเด็นกระดอนตกเตียงไปหมดแล้ว เธอทำท่าจะยันตัวขึ้นนั่งเพราะเสียงแครกๆเหมือนเล็บครูดไปมากับกำแพงดูจะยิ่งดังแรงขึ้น เร็วขึ้น จนเธออยากจะบ้าตาย!!

“ดลตื่น!

หากแต่ทุกอย่างก็พลันสงบลงเมื่อมืออบอุ่นของคนข้างๆเอื้อมมาจับมือเธอไว้ ก่อนจะดึงให้ไปวางบนอกของเขา แล้วตบหลังมือเธอเบาๆคล้ายจะปลอบประโลม

“ฉะ ฉันได้ยินเสียง”

“อืม...ไม่มีอะไรหรอก”

“แต่ว่า...”

“นอนเถอะ...ถ้ายังได้ยินอีกเดี๋ยวเราลุกไปแตะเจ้าที่ให้”

ชายหนุ่มพูดผ่านความเงียบ และเพราะน้ำเสียงเจือแววปกป้องดูแลนั้นเองทำให้คุณหญิงก้อยยอมวางใจ เขยิบกายเข้าหาร่างโปร่งที่อยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน เธอยอมปล่อยให้อีกฝ่ายกุมมือเอาไว้อย่างนั้น ก่อนจะหลับไปโดยไม่รู้ตัว



-----------------------------------------------------------------------

เดี๋ยวไรท์ขอทำการรีไรท์ 1 รอบนะคะ 
สิ่งที่แก้มี 
1.ชื่อป้าของหมอดล เปลี่ยนเป็นหม่อมราชวงศ์พรรณราย เรียกลำลองว่าคุณหญิงพรรณนี
2.ชื่อพ่อของหมอดล 
เปลี่ยนเป็นหม่อมราชวงศ์ดลภพ เรียกลำลองว่าคุณชายภพ (ตามภรรยาเจ้า)
3. เปลี่ยนการเรียกตัวละคร ไม่เรียกชื่อเต็ม จะเรียกแค่ คุณหญิงก้อย คุณชายภพ คุณหญิงพรรณนี ท่านหญิงกมล ท่านธีป เพราะชื่อเต็มของแต่ละคน ทำให้คนอ่านปวดหัวมาก (ข้าเข้าใจ 55)
4. กุญแจรถหมอก้อยหาย (จากตอนที่ 7)
5. เพิ่มตัวละคร 
หม่อมราชวงศ์ดนัยภาค น้องชายพ่อหมอดลจ้า
และความสมเหตุสมผลต่างๆ จะแก้ให้จบภายในวันนี้ 

เนื้อเรื่องมีทั้งดราม่าเข้มข้น ฆ่ากันตาย ไขความลับ สลับซับซ้อน กับสบายๆ ขำๆ หวานๆ พักผ่อนสมอง
ไรท์คิดมันไว้ทั้ง 2 พล็อตเลย แต่ใจชอบแต่งแนวสบายๆมากกว่า เพราะแต่งดราม่าแล้วเครียดเอง ซึ่งตอนนี้คิดว่า แนวสบายๆมันดีกว่านะ 555 (เรารู้ว่าพวกแกก็ชอบอย่างหลัง)

เพราะคนแต่งชอบความสัมพันที่มีคำว่าผูกพัน ไม่ฉาบฉวย เป็นความสัมพันที่ต้องใช้เวลาในการพัฒนาการ อย่างนี้ไม่ได้เรียกว่าความรัก แต่มันเป็นอีกความรู้สึกหนึ่ง ที่อยู่เหนือกว่านั้น เป็นสิ่งที่ความรักทั่วไปดูด้อยค่าไปเลย คู่หมอดลกับหญิงก้อยก็เช่นกัน ไม่ใช่ไม่รู้ตัวว่ารัก แต่ความรักจะสำคัญอะไร ตราบใดที่เราหันไปเมื่อไร ก็จะเห็นว่าคนๆนี้เฝ้ามองเรารู้ ให้กำลังใจเราอยู่ และจะผ่านไปนานแค่ไหน เขาก็จะอยู่ตรงนั้นเสมอ มันไม่ใช่สิ่งที่จะเลิกราไปได้ง่ายๆอย่างความรักหรอกนะ

 ลองคิดดูสิ ตัวเขานะเบื่อง่ายจะตาย แต่สำหรับคุณหญิงน่ายักษ์คนนี้ ขนานผ่านมาตั้ง 28 ปี....แต่เขากลับยังไม่เบื่อเธอเลย <3 
*ครอบชมพู่ก็มา!!


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 203 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. #7778 I:AM XXI (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:18
      เออดี อีกคนก็เจ้าเล่ห์ อีกคนก็ตามไม่เคยทัน555555
    #7,778
    0
  2. #4228 Pistha (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 23:37
    ขะเหลินมากขะหร่า
    #4,228
    0
  3. #3428 Praew97 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 20:56
    555 ชอบมากๆค่ะ สู้ๆนะคะ<3
    #3,428
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #1582 vj.minah (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 22:53
    เดี๋ยวๆ ผ้าขนหนูของดลใช้เช็ดอะไรทำไมถึงเช็ดหน้าไม่ได้?555
    #1,582
    0
  6. #1581 fsn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 21:53
    โห สามีดีเด่น ยอมสู้เจ้าที่ซะด้วย
    #1,581
    0
  7. #1580 fsn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 21:46
    โห สามีดีเด่น ยอมสู้เจ้าที่ซะด้วย
    #1,580
    0
  8. #1537 ริปไทด์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 08:22
    ถ้าตื่นมากลายเป็นกอดกันนะ ฟินนนนน
    #1,537
    0
  9. #1533 fahpsk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 07:28
    เสียงอะไร5555
    #1,533
    0
  10. #1530 PieceofCake (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 02:08
    เกลียดอิหมอดลลล 5555
    #1,530
    0
  11. #1506 เปีย จะบอก (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 20:54
    ชอบความสัมพันธ์แบบนี้~ เฒอมาแต่งดี ชอบๆๆ สู้ๆนะคะ
    #1,506
    0
  12. #1504 Tint123 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 20:37
    ขอบคุณค่ะ
    #1,504
    0
  13. #1501 แก้ม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 19:39
    อ๊ายยย เขาจะกอดกันไหมนั้น เขินเบอร์แรง แต่ยังไม่สุด ขอฟินๆจิกๆหน่อยนัค่ะ
    #1,501
    0
  14. #1500 Amma (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 17:06
    ชอบบบบบบบบบบ
    #1,500
    0
  15. #1499 Peachy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 16:22
    ร้ายนักนะหมอดล
    #1,499
    0
  16. #1498 ชูสองนิ้วแล้วก็ยิ้ม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 15:44
    กรี๊ดดดดดดดดด กรี๊ดแรง
    #1,498
    0
  17. #1497 Loveyou Nuunoy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 13:26
    ครูดกำแพง 5555
    #1,497
    0
  18. #1496 Fon Proy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 11:53
    น่ารักอ่ะ
    #1,496
    0
  19. #1495 ^^ Wiar ^_^ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 11:38
    น่ารักจริงๆ คู่นี้ ไม่ต้องพูดอะไรกันมากก็เข้าใจกันได้ ขอบคุณไรท์คร้า
    #1,495
    0
  20. #1494 Soodteerak San D (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 10:35
    ชอบจัง ฟินนน
    #1,494
    0
  21. #1492 banidin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 09:43
    แก้ไขคำผิดให้นะคะไรท์เฌอมา  ตาขว้าง - ตาขวาง  
                                                  กำหลัง - กำลัง  
                                                   รับเวน - รับเวร  
                                                   ห้องเดี๋ยว - ห้องเดียว
                                                  นอนห้องเดี๋ยว - นอนห้องเดียว
                                                  เสียงจุ - เสียงจุ๊
                                                  กลไกล - กลไก
                                                  ของคนพรำ - ของคนพร่ำ
                                                  อ้างกลไกล - อ้างกลไก
                                                  ขยับตัวปใกล้ - ขยับตัวไปใกล้
    #1,492
    0
  22. #1489 Kanokwan Yu-i (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 08:45
    หมอดลขี้แกล้งจริง
    #1,489
    0
  23. #1488 pimmyla (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 08:39
    ขโมยเข้าวังรึเปล่านั่น 55555
    #1,488
    0
  24. #1487 KANK12 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 08:32
    น่ารักจริงๆคู่นี้
    #1,487
    0
  25. #1486 ฟัาใส (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 08:30
    บอกไดัคำเดียวเลยค่ะ ซื้ออออออออออออ
    #1,486
    0