พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 16 : Chapter 16 : ที่รักจ๋า...สามีมีอะไรจะบอก (100%) ต่ออีกหน่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 273 ครั้ง
    27 ก.ค. 59

Suri Wong : ขอบพระคุณมากๆนะคะที่ช่วยแก้คำผิดให้ ไม่รู้จะพูดยังไงดี แก้ให้เยอะมากๆเลย T_T

พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

___________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา





 


บทที่ 16 ที่รักจ๋า...สามีมีอะไรจะบอก

ท่านพัฒน์ประทับนั่งอยู่ในห้องรับแขกพร้อมเหล่าราชสกุลวายะวงศ์ทั้งสายเล็กสายน้อย วันนี้นับเป็นฤกษ์ดีมีมงคลที่วายะวงศ์จะได้ต้อนรับหลานสะใภ้คนใหม่ พระพักตร์ที่มักจะนิ่งเรียบของท่านพัฒน์วันนี้กลับแสดงความแจ่มใส คล้ายตัวท่านยินดีกับการเชื่อมสองราชสกุล อันเป็นเรื่องหนักพระทัยมานมนาน

หม่อมหลวงดลวัฒน์ในชุดเจ้าบ่าวก้าวลงจากบันไดวังพร้อมใบหน้านิ่งเฉย ท่าทีขี้แกล้งที่มักมีอยู่เสมอเวลาอยู่กับว่าที่เจ้าสาวไม่ปรากฏบนใบหน้าของเขา แต่นี้นับเป็นเรื่องปกติสำหรับพระญาติร่วมสกุลหรือแม้แต่มารดาแท้ๆเช่นหม่อมหลวงจุรีมาศ ในมุมมองของครอบครัวนั้น หมอดลเป็นบุตรชายและหลายชายที่พูดน้อยและติดจะเคร่งขรึม ไม่ต่างจากคุณชายภพ บิดาผู้ล่วงลับของเขา

ร่างสูงโปร่งของว่าที่เจ้าบ่าวก้มลงคลานเข่าครั้นเดินมาถึงห้องรับแขก เขาคลานเข้าไปใกล้ท่านพัฒน์ ซึ่งมีใบหน้ากระจ่างขึ้นเมื่อเห็นหลานชาย พระหัตถ์อีกฝั่งที่ไม่ได้กุมหัวไม้เท้าเอาไว้รับกล่องกำมะหยี่จากคุณหญิงพรรณนี บุตรสาวคนโตของท่าน ก่อนจะส่งต่อให้ดลวัฒน์ที่โน้มตัวทำท่าเอางานเข้ารับของที่ท่านปู่ของเขาประทานให้

“แหวนแต่งหลานสะใภ้ปู่ วงนี้คงไม่น้อยหน้าพวกภานุพงศ์”

ท่านพัฒน์ว่าก่อนจะทอดสายพระเนตรไปยังกล่องแหวนสีกรมท่านั้น หมอหนุ่มยิ้มรับก่อนจะเปิดฝาขึ้นดู พบแหวนเพชรน้ำเอกปรากฏอยู่ในนั้น

หม่อมหลวงจุรีมาศสูดลมหายใจอย่างข่มจิตข่มใจตัวเอง เพชรเม็ดงามประจำราชสกุลวายะวงศ์นับเป็นของเก่าที่ประเมินค่าไม่ได้ ประวัติของมันมีมายาวนานเทียบเท่าราชสกุล ถูกใช้ประดับหัวแหวนบ้าง เข็มกลัดบ้าง รัดเกล้าบ้าง กระนั้นผู้ครอบครองมีเพียงหนึ่งเดียวคือสตรีที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาของเจ้าวังวายะวงศ์ ธรรมเนียมนี้ถูกส่งต่อรุ่นแล้วรุ่นเล่า ทว่าตัวหล่อนที่เป็นภรรยาของเจ้าวังเช่นกันกลับไม่เคยได้รับมันมาไว้ในครอบครอง ฟังว่าครั้นนั้นเพชรเม็ดนี้หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย แต่ทำไมจู่ๆวันนี้ถึงโผล่ขึ้นมาได้ ซ้ำยังถูกทำเป็นแหวนแต่งงานที่จะส่งต่อให้บุตรสาวของสตรีที่หล่อนเกลียดที่สุด!

เสียงกระซิบกระซาบดังไปทั่วห้องรับแขก ทว่าใครเล่าจะกล้ามีปากเสียถามท่านพัฒน์ จึงทำได้เพียงเก็บความสงสัยและร่วมยินดีกับว่าที่เจ้าบ่าวที่เก็บกล่องแหวนเข้าในตัวอย่างปกป้องคุ้มครอง

“ขอบใจสำหรับการตัดสินใจครั้งนี้ตาหนู” ท่านพัฒน์ตรัสแล้วกวาดมองไปรอบห้องรับแขก

“เอาล่ะ ในเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว...เราก็ไปรับเจ้าสาวของวายะวงศ์กันเถอะ”
 

ท่านหญิงกมลสาวพระบาทเดินไปยังโถงทางเดินบนชั้นสองของวังภานุพงศ์ ชายกระโปรงคลุมเข่าของชุดลูกไม้สีครีมที่ทรงสวมพลิ้วไหวไปตามจังหวะย่างกายราวจังหวะดนตรี วรกายแบบบางและลำคองามระหงทำให้ชุดเรียบๆซึ่งถูกตัดเย็บอย่างประณีตบรรจงส่งให้พระมารดาของเจ้าสาวดูอ่อนเยาว์และสิริโฉมงดงามไม่เปลี่ยนแปลง

พระหัตถ์ขวาที่สวมแหวนแต่งงานของท่านหญิงเอื้อมพลักบานประตูห้องบุตรสาวเพียงคนเดียวเข้าไป ก่อนจะก้าวพระบาทช้าลง ผ่านคุณพนักงานที่หันมาแล้วแวกทางทำความเคารพ ไปหยุดอยู่ที่เบื้องหลังของว่าที่เจ้าสาว ซึ่งกำลังหันหน้าเข้าหาโต๊ะเครื่องแป้ง

“ก้อย”

เสียงหวานเรียกขานบุตรสาวที่แสนรักดั่งดวงใจ และในทันทีอย่างไม่ต้องกล่าวซ้ำ คุณหญิงก้อยซึ่งบัดนี้แต่งองค์ทรงเครื่องอย่างเรียบร้อยรอฤกษ์ยามก็หันใบหน้ากลับมา แย้มยิ้มกว้าง นัยน์ตาเป็นกระกาย

“ท่านแม่”

พระมารดามองว่าที่เจ้าสาวก่อนจะยิ้มกว้าง เอื้อมพระหัตถ์กดไหล่บอบบางของคุณหญิงก้อยให้นั่งลงที่เดิม แล้วมองสบนัยน์ตาหวานผ่านกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง

“ลูกแม่สวยมาก”

คุณหญิงก้อยยิ้มก่อนจะยกมือขึ้นทาบหลังมืออบอุ่นของท่านหญิงกมล “ใครๆก็ว่าลูกสวยสู้ท่านแม่ตอนเป็นเจ้าสาวไม่ได้”

ท่านหญิงกมลชะงัก ก่อนจะส่ายพักตร์แล้วยิ้มเหนื่อยใจ ทรงก้าวไปยืนด้านข้างบุตรสาว โอบศีรษะซึ่งจัดแต่งทรงผมไว้เรียบร้อยดีแล้วมาไว้แน่บอก คุณหญิงก้อยให้ความร่วมมือ เธอหันเข้าหาวรกายสง่า ซบอกอุ่นที่แสนเปราะบางและเข้มแข็งในเวลาเดียวกัน

“ขอบคุณนะก้อย”

สิ้นเสียงตรัสเหล่าคุณพนักงานก็โค้งเคารพ ก่อนจะถอนกายออกไปจากห้องเพื่อให้ความเป็นส่วนตัว

“28 ปีมานี้แม่สร้างรอยด่างให้พระเกียรติของราชสกุลเรา สร้างความช้ำใจให้เสด็จตาของลูกจนกระทั่งลมหายใจสุดท้าย...แต่วันนี้ ลูกของแม่ช่วยลบล้างทุกๆอย่าง ช่วยสานสัมพันธ์ของสองราชสกุลคืนมา แม่ขอบคุณมาก”

คุณหญิงก้อยรัดร่างแบบบางของมารดาแน่นเข้าอีกก่อนจะเงยหน้ามอง

“ไม่มีอะไรต้องขอบคุณเพคะ ลูกเพียงทำตามความต้องการของใจลูกเอง”

ท่านหญิงกมลก้มซับน้ำสีใสที่ไหลออกมาจากพระเนตรไปบนกลุ่มผมของว่าที่เจ้าสาว ทรงยอมรับจากใจ

วันนี้คือวันที่ทรงดีพระทัยที่สุดในชีวิต
 


เสียงโห่ของขบวนแห่ดังก้องไปทั่วอาณาบริเวณวังภานุพงศ์ ตามด้วยเสียงกองยาวบรรเลงอย่างรื่นเริงขณะขบวนขันหมากของวายะวงศ์แห่แหนเข้ามาใกล้ คุณหญิงก้อยเลิกม่านแอบดูความครื้นเครงเบื้องล่าง เธอพบคลื่นมนุษย์มากมายที่ร่วมขบวนเจ้าบ่าวมา และที่หน้าสะแหล๋นเด่นชัดกว่าใครทั้งหมด หนีไม่พ้นเจ้าบ่าวของงานซึ่งเดินยิ้มแป้นอยู่หน้าขบวน ทามกลางญาติมิตร และบรรดาเพื่อหมอนับสิบที่ทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว

ตาณ มะลิลา และหม่อมลัลนา ที่นั่งเล่นกันอยู่ในห้องเจ้าสาวหันซ้ายหันขวามองกัน ก่อนลัลนาจะลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว จนเพื่อนๆตกใจ

“เฮ้ยได้เวลากั้นประตูแล้ว! เข็มขัดนาถ [5] พร้อม! สร้อยคอทองพร้อม! ไปได้!!

มะลิลามองลัลนาก่อนจะดึงให้นั่งลง “พอเลยไอ้ไม้แกท้องอยู่น้ะเนี้ย อยู่ให้มันนิ่งๆบ้างได้ไหม”

“ท้องแล้วกั้นประตูไม่ได้เหรอ แกรู้ไหมนี้มันช่วงหากินของฉันเลยน้ะ!

ตาณหัวเราะก่อนจะช่วยเพื่อนสาวกดตัวหม่อมวังนรังสรรค์ลงอีกแรง “สมบัติของสวามีแกมันยังเยอะไม่พอหรือไง ถึงต้องหากินเอาตอนกั้นประตูเนี้ย!

ลัลนาเบิกตาใส่ตาณอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “แกคงไม่เคยได้ยินประโยคที่ว่า หัวใจสวามีสุดแท้จะหยั่งถึงหรอกสินะ”

“นั้นแกแต่งขึ้นเองชัดๆ”

ลัลนากอดอกไม่สนใจคำพูดตาณ ก่อนจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ทำท่าทางราวบุคคลที่เข้าใจโลก“ผู้หญิงสมัยใหม่มันต้องมีความมั่นคงทางการเงินเว้ย ไม่งั้นเกิดสามีเบื่อพวกเราขึ้นมา มันฟ้องหย่าแล้วเราจะเอาเงินที่ไหนกิน!”

“ใครนะจะหย่า”

ทว่าจู่ๆเสียงไม่พอใจของสวามีไอ้คนพูดก็ดังขึ้น ก่อนวรกายสูงสง่าของหม่อมเจ้ากิตติกรจะเดินเข้ามาภายในห้อง จ้องเขม่งมองหม่อมของตัวเอง ที่บัดนี้....ทรุดลงกับโซฟาตัวเดิม และแกล้งหมดสติไปแล้ว!

คุณหญิงก้อย ตาณ และมะลิลามองเพื่อนตัวเองก่อนจะขำออกมา ตอนแรกทำปากดี แต่พอสวามีมามันแกล้งตายสะงั้น!

 ต่อนี้จ้า 

หม่อมเจ้ากิตติกรเดินอย่างเชื่องช้าแต่มั่นคงเข้ามาใกล้ลัลนา ก่อนจะช้อนร่างของภรรยาตัวแสบขึ้นแน่บออกแล้วส่งเสียงฮึมฮำในลำคออย่างข่มขู่คนแกล้งตาย ท่านชายวังนรังสรรค์หันมองเจ้าสาวซึ่งเป็นรพระญาติของตน ก่อนจะกล่าวเสียงเรียบ

“ขอเอาตัวหม่อมไปจัดการซักครู่”

คุณหญิงก้อย ตาณ และมะลิลาพยักหน้าขำๆขณะมองส่งเจ้าของวังนรังสรรค์ทั้งสองที่เดินออกประตูไป ถ้ามองไม่ผิดพวกเธอแอบเห็นเหงื่อผุดขึ้นมาบนหน้าผากของไอ้หม่อมปากดีด้วยล่ะ สมน้ำหน้า

หลังหม่อมเจ้ากิตติกรเดินออกไปไม่นานคุณพนักงานก็มาเชิญคุณหญิงก้อยและเพื่อนเจ้าสาวลงไปด้านล่าง พิธีการต่างๆได้เริ่มต้นขึ้น คุณหญิงก้อยตื่นเต้นเป็นที่สุด ไม่ใช่เพราะตัวจะได้แต่งงาน แต่เป็นเพราะงานครั้งนี้เป็นการเผชิญหน้ากันอย่างเป็นทางการของสองราชสกุล ซึ่งเธอนึกไม่ออกจริงๆ ว่าบรรยากาศที่ด้านล่างนั้นจะอึมครึมซักแค่ไหน

ทว่าที่ห้องโถงของวังกลับไม่ได้ตึงเครียดดูเดียดฉันท์อย่างที่คนเป็นเจ้าสาวคิด  ขณะเดียวกันกลับดูผ่อนคลายราวกับทั้งสองราชสกุลไม่ได้มีเรื่องราวหมางใจอะไรต่อกัน อาจเพราะวังภานุพงศ์ให้เกียรติใช้ดอกพุดซ้อนอันเป็นสัญลักษณ์ประจำราชสกุลวายะวงศ์ในการจัดงาน หรืออาจเพราะทั้งสองราชสกุลต่างสงวนท่าทีต่อกันเพราะนับจากนี้ก็จะผสานเป็นราชสกุลเครือญาติกันแล้ว  แต่จะด้วยอะไรก็ตามแต่ งานในวันนี้ก็นับว่าไม่เลวร้ายนัก

เสด็จพระองศ์หญิงจงกลนีที่ประทับนั่งอยู่บนโซฟาตัวกลางระหว่างทั้งสองราชสกุลกวาดสายพระเนตรมองสองฝั่งฝ่ายพลางแย้มโอษฐ์ ท่านพัฒน์ประทับนิ่งอยู่บนโซฟาทางฝั่งขวาของพระองค์เอง ข้างกายมีคุณหญิงพรรณนี คุณชายภาค ตามด้วยหม่อมหลวงจุรีมาศและเหล่าราชสกุลวายะวงศ์ทั้งหลาย อีกฝั่งของท่านคือเสด็จหญิงกนกนรสา พระขนิษฐาเพียงองค์เดียวของเสด็จปู่ของเจ้าสาว ถัดไปคือท่านธีปและท่านหญิงกมลซึ่งนั่งยิ้มแย้มและวางองค์อย่างดี ทุกองค์ร่วมสนทนาแลกเปลี่ยน หากแต่หลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงรอยบาดหมางในอดีต แต่ก็มีอยู่คนที่ดูจะไม่พอใจและแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจน ก็คือหม่อมหลวงจุรีมาศ มารดาของเจ้าบ่าวนั้นเอง

“คุณหญิงก้อยมาแล้วเพคะ”

คุณวิรงรองทูลเบาๆเป็นเหตุให้การสนทนานั้นหมดเงียบลง ทุกพระองศ์หันมองไปทางบันไดวังและพบเจ้าสาวของงานกำลังก้าวลงมาพร้อมคุณพนักงานและเพื่อนเจ้าสาว

ใบหน้าประพิมพ์ประพายคล้ายพระมารดาถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางพองาม ริมฝีปากเล็กชมพูระเรื่อกำลังยิ้มประหม่าตอบสายตาเรือนร้อยของพระญาติและผู้คนจากราชสกุลของเจ้าบ่าว เท้าเรียวที่โผล่พ้นโจงกระเบนยกทองก้าวลงมาถึงบันไดขั้นล่างสุด ก่อนหญิงสาวจะชะงัก เมื่อมองเห็นร่างของเจ้าบ่าวเดินเข้ามาหา ส่งมือมาให้ คล้ายกับว่าต้องการจะประคองเธอให้เดินไปเคียงคู่กัน

“ไม่”

คุณหญิงก้อยกล่าวเบาๆจนกลีบปากแทบไม่ขยับ หม่อมหลวงดลวัฒน์แกล้งยิ้มน้อยๆคล้ายกับตัวเขาโดนเจ้าสาวกระซิบคำรัก ก่อนจะพูดตอบกลับด้วยเสียงเบาเช่นกัน

“ส่งมือมา ไม่งั้นเราจูบ”

พึบ!’

คุณหญิงก้อยคว้ามือของหมอดลทันทีโดยไม่คิดอิดออดอีก ก่อนบ่าวสาวจะเดินเคียงกันมายังกลางโถงของวังซึ่งพระญาติของทั้งสองประทับรออยู่

ในสายตาของเหล่าพระญาติและแขกที่มาร่วมงานต่างมองกิริยาท่าทางของบ่าวสาวอย่างจับผิด ไม่ว่าใครต่างก็รู้ว่าสองราชสกุลไม่ถูกกันมานาน บ่าวสาวเองก็เป็นไม้เบื่อไม้เมามาตั้งแต่เล็กๆ จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะแต่งกันด้วยความรัก นอกเสียจากแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ เพื่อลบรอยบาดหมางเสียมากกว่า ทว่าดูจากกิริยาของเจ้าบ่าวแล้วชักจะเริ่มลังเล กิริยาที่ดูพะเน้าพะนอเจ้าสาว ทั้งยังโอบประคองอย่างนั้น มันผิดจากคู่อริ หรือไม้เบื่อไม้เมาเป็นก่ายเป็นกอง

สายตาคนอื่นก็ส่วนสายตาคนอื่น แต่สายตาของเหล่วายะวงศ์นี่สิที่มองหมอดลอย่างประหลาด จำได้ว่าหลานชายยืนยันจะแต่งเพื่อราชสกุล แต่ไอ้กิริยาเด๋ยวจับเดี๋ยวแตะกายเจ้าสาวนั้นมันยังไง ปกติดลวัฒน์มิใช่คนเจ้าชู้ประตูดิน ออกจะให้เกียรติผู้หญิงด้วยซ้ำ ดูท่าเรื่องแต่งเพื่อราชสกุลคงเป็นเหตุผลปกปิดความในใจมากกว่าละมั้ง

หมอดลแย้มยิ้มเบาๆให้กับสายตาตั้งคำถาม ก่อนจะหันมองใบหน้าเจ้าสาวข้างกาย “คุณหญิง...ก่อนแต่งเรามีอะไรจะบอกเรื่องหนึ่ง”

คุณหญิงก้อยเหล่สายตามองดลวัฒน์ไปหนึ่งทีก่อนจะปรายตาไปทางอื่น เธอทำเป็นไม่สนเพราะคิดว่าหมอหนุ่มคงจะแกล้งอะไรเธออีก จึงทำเพียงเร่งเดิน สุดท้ายคนเป็นเจ้าบ่าวจึงไม่ได้พูดในสิ่งที่ตั้งใจเอาไว้

พิธีการต่างๆดำเนินไปตามระเบียบการและตามฤกษ์งามยามดีโดยไม่มีสิ่งใดมาขัดขวาง กระทั่งถึงพิธีป้อนขนมพระพาย อันเป็นพิธีสำคัญของทางวายะ หมอดลก็หันมองคุณหญิงก้อยอีกครั้ง ก่อนจะใช้แขนกระแซะเจ้าสาวของตนเบาๆให้หันมามองกันหน่อย

“อะไรนักหนา!

“เรามีเรื่องจะบอก” คนเป็นเจ้าบ่าวว่าขณะกำลังเคี้ยวขนมพระพายที่เจ้าสาวป้อนให้ตุ้ยๆ

“ไว้ก่อนได้ไหม เห็นไหมว่านี่มันเวลาอะไร!

หมอดลจำต้องเก็บปากเงียบอีกครั้งและอีกครั้ง ยอมปล่อยให้พิธีแต่ละขั้นตอนผ่านพ้นไป หลังจบพิธีป้อนขนมพระพายก็ต่อด้วยพิธีรดน้ำสังข์ จากนั้นก็จดทะเบียนสมรส ซึ่งพิธีนี้คุณหญิงก้อยไม่ทราบว่ามีในกำหนดการด้วย เพราะเธอตกลงกับดลวัฒน์ไปแล้วว่าจะไม่มีการผูกมัดใดๆทั้งนั้น แต่ทำไมถึง...ทำไมถึงได้!

หมอหนุ่มเลิกคิ้วมองเจ้าสาวที่กำลังส่งสายตาเขียวปั๊ดมาให้เขา ก่อนคนที่พึ่งเซ็นชื่อในทะเบียนสมรสไปหยกๆจะส่งปากกาให้เจ้าสาวพลางโน้มเรือนกายเข้าหาแล้วเอ่ยกระซิบชิดหู

“ไม่ต้องห่วง นี้มันแค่ทะเบียนสมรสปลอม แค่เซ็นให้คนอื่นๆเห็นเท่านั้นมันไม่มีผลอะไรหรอก”

คุณหญิงก้อยชะงักก่อนจะมองตอบเจ้าบ่าวอย่างไม่เชื่อใจ ทว่าความลังเลของเธอก็หมดไปเมื่อนัยน์ตาหวานเหลือบไปเห็นพระพักตร์ของพระมารดาที่กำลังมองมาอย่างรอคอย ในที่สุดหญิงสาวก็ยอมที่จะเซ็นชื่อตัวเองลงไปในทะเบียนสมรสปลอมนั้น แม้ในใจจะยังเคลือบแครงสงสัยต่อรอยยิ้มตรงมุมปากของดลวัฒน์ ทว่าอีกใจเธอก็เชื่อ...เชื่อว่าเขาไม่ใช่คนชอบหลอกลวง โกหก ปลิ้นปล้อนเหมือนพวกวายะวงศ์คนอื่นๆหรอก...ใช่ไหม

หลังจากเสร็จพิธีหมั้นแขกของงานก็เริ่มเคลื่อนย้ายไปที่วังวายะวงศ์เพื่อกินเลี้ยงต่อ ทางวายะวงศ์จัดที่ทางไว้รอรับอย่างยิ่งใหญ่ไม่น้อยหน้าภานุพงศ์ และนั่นทำให้เหล่าพระญาติของฝ่ายเจ้าสาวพอใจถึงการให้เกียรตินั้น งานเลี้ยงดำเนินต่อไปจนค่ำก็ถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอ ทว่าคุณหญิงก้อยผู้เป็นเจ้าสาวกลับไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไร ใจอยากจะให้เสร็จพิธีไวๆ เพราะตนง่วงเหลือเกิน อยากจะนอนมากๆแล้ว

เสด็จหญิงกนกนรสาเป็นผู้ทำพิธีเรียงหมอนให้ก่อนกล่าวอวยพรแล้วเสด็จกลับ ท่านธีปกับท่านหญิงกมลให้พรบ่าวสาวอย่างลึกซึ้ง ฝากฝังบุตรสาวแกหมอดลซึ่งบัดนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของคุณหญิงก้อยอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ส่วนหม่อมหลวงจุรีมาศนั้นไม่พูดจาอะไร เพียงยืนหลังท่านพัฒน์ แล้วกลับออกไปทันทีที่เจ้าวังวายะวงศ์อวยพรบ่าวสาวเสร็จ

ครั้นทุกๆคนก้าวออกไปจากห้องหอ เจ้าสาวก็หันหลังกลับไปมองเจ้าบ่าวที่ยืนลวงกระเป๋ารออยู่

“เฮ้อ กว่าจะจบลงได้ ว่าแต่...ห้องฉันอยู่ตรงไหนล่ะ”

หมอดลเลิกคิ้วให้กับคำถาม คุณหญิงก้อยจึงรีบไขความกระจ่างให้เขา “ก็ห้องนอนของฉัน ห้องที่ฉันจะใช้นอนที่วังวายะวงศ์อยู่ที่ไหน เราตกลงกันแล้วนี่ว่าจะไม่นอนร่วมห้องกันน่ะ”

ดลวัฒน์มองคุณหญิงก้อยก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

พรุ๊ดดดดดดดดดดด

คุณหญิงก้อยหน้าเหวอ เธอมองชายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ! “อธิบายมานะว่าสาเหตุที่นายขำคืออะไร!

หมอดลหัวเราะท้องคัดท้องแข็งก่อนจะทิ้งตัวไปบนเตียงนอนซึ่งโรยด้วยกลีบกุหลาบแดงเถือก “ฮ่าๆ นี้คุณหญิงคิดว่าเราจะทำตามที่รับปากงั้นเหรอ”

“ว่าอะไรนะ!

“ก็ไหนว่าพวกวายะวงศ์เชื่อถือไม่ได้ไง”

“นี่นาย!

“ไม่มีสัจจะซะด้วย”

“นายดล!

ดลวัฒน์ยิ้มกริ่มใส่คนโมโหก่อนจะเด้งตัวขึ้นนั่งบนเตียง “เราก็เลยเป็นอย่างที่คุณหญิงว่า เชื่อถือไม่ได้ ไม่มีสัจจะ เพราะฉะนั้นอะไรๆที่เรารับปากไปก็ถือเป็นโมฆะซะเถอะ”

“นาย!!!

หมอดลยกมือขึ้นทำท่ายอมแพ้ก่อนจะเดินไปทางหัวเตียงแล้วหยิบทะเบียนสมรสขึ้นมาถือ “ที่สำคัญนี่คือสิ่งที่เราจะบอกตั้งแต่ตอนแรก”

ชายหนุ่มกล่าวก่อนจะยกทะเบียนสมรสขึ้นเสมอใบหน้าแล้วยิ้มจนเห็นเขี้ยว “ทะเบียนนี้เป็นของจริงนะภรรยา สามีไม่ได้ใช้ของปลอมอย่างที่บอกไป หึหึ”
         กล่าวจบชายหนุ่มก็หมุนตัวเดินไปทางมุมหนึ่งของเตียงนอน ก่อนจะเปิดตู้เซฟแล้ววางทะเบียนสมรสในมือเข้าไปอย่างถนอม เขาปิดตู้และกดรหัสอย่างรวดเร็วไม่ให้หญิงสาวที่กำลังโกรธจนควันรออกหูมองทัน
        ดลวัฒน์หันกลับมามองคุณหญิงก้อยก่อนจะยิ้มแป้นให้เธอ "ช่วยไม่ได้ เราพยายามบอกคุณหญิงหลายรอบแล้วนะ แต่คุณหญิงไม่ฟังเอง"



 

ปึก! ปัก! โครม!’

เสียงโครมครามที่ดังไล่หลังเหล่าพระญาติทำให้ทุกองค์ต้องหันกลับไปมองทางประตูห้องหออย่างพร้อมเพียงกัน ทว่ายังไม่ทันที่พระองค์ไหนจะได้ตรัส เสียงร้องโหยหวนของเจ้าบ่าวก็ดังลอดออกมาจากห้องหอ เป็นเสียงดังครวญครางชวนคิดลึกยิ่งหนัก

“อ๊าาาา~~ ก้อยยยย อย่าทำสามี~~

“หุบปาก! ฉันทนไม่ไหวแล้ว! แกตายซะเถอะไอ้ดลวัฒน์!!!

เหล่าพระญาติมองสบพระเนตรกันวูบหนึ่งก่อนจะรีบสาวพระบาทลงไปด้านล่าง เช่นเดียวกับคุณพนักงานที่บ้างก็หน้าแดงบ้างก็ยกมือปิดปากอย่างเขินอาย นั้นเพราะสองหูต่างจับใจความเสียภายในห้องได้ว่า ทนไม่ไหวแล้ว เป็นของฉันซะเถอะอะไรทำนองนั้น

 

----------------------------------


 

 [5] นาก เป็นเครื่องประดับที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานไม่แพ้ทองคำ นากเป็นโลหะผสมระหว่างทองแดงและทองคำ สังคมไทยคุ้นเคยกับเครื่องประดับนากมาตั้งแต่สมัยโบราณ มีการนำนากมาทำเข็มขัด สร้อย กำไล หรือแหวน เพราะมีสีแปลกสวยงามและมีความแข็งแรงทนทานมากกว่าทองคำบริสุทธิ์หรือทองรูปพรรณทั่วไป ผู้เฒ่าผู้แก่สมัยก่อนที่มีฐานะจะใช่เข็มขัดนาถในการนุงผ้า ในสมัยก่อนถ้าถึงเวลากั้นประตูแล้วเกิดหาสร้อยคอทองไม่ได้ เด็กๆก็จะไปขอเข็มขัดนากจากคุณย่าคุณยายของตัวเองเพื่อมาใช่กั้นประตูแทน อันนี้เป็นประสบการณ์จากชีวิตจริงของเฌอมาเลยนะคะ เพราะยายของเฌอมาโดนปล้นเข็มขัดนากตลอด โดนทุกงาน 555 ว่ากันตามจริง นากมีมูลค่าสูงนะ เข็มขัด 1 เส้นใช้นาถหนักถึง 10 - 20 บาท โดยเฉพาะยายของเฌอมาอ้วน เข็มขัดเลยสั่งทำพิเศษ ยาวมากกกก มันแพงมาก แต่นางให้ยืมนะ ง่ายๆคือ เวลาหลานยืมไปกั้นประตู ยายเฌอมาจะพลิ้วตลอด ไม่มีอะไรนุงผ้า เย็นสบายเลยทีเดียว 5555+ (เอากลับมาคืนอั้วล้วยยยยย)

-----------------------------------------------

 

ขอบคุณทุกคอมเม้น จะพยายามตอบให้ครบ คุยกันได้นะจ้ะ ^^

ฝากกดติดตามเพจ ' เฌอมา  ' ด้วยน้า เข้าไปฝอย เม้าท์ ตบตีกัน ในเพจได้นะคะ จะแจ้งอัพนิยายในนั้นน้า ตามมาๆๆๆ

 


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 273 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. #7777 I:AM XXI (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:13
    น่ารักกกก
    #7,777
    0
  2. #7377 mexo9031 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 23:31
    555จะน่ารักไปไหนเนี่ย >///<
    #เจ้าแผนการจริงๆหมอดล
    #7,377
    0
  3. #3993 @_HamtarO_@ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 10:56
    เราเห็นมีหลายครั้ง ที่ คำว่า "ดลวัฒต์" กับ "ดลวัฒน์" นะคะ ลองเช็คดูนะคะ สู้ๆ ชอบค่ะ เป็นกำลังใจให้
    #3,993
    0
  4. #1552 sky_2753 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 14:25
    ถ้าเป็นอย่างนี้บ่อยๆรับรองมีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง รีบๆเข้านะหมอดล เดี๋ยวไม่ทันชายติกับหม่อมลูกไม้ (คู้นี้ยังน่ารักเหมือนเดิม)
    #1,552
    0
  5. #1536 ริปไทด์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 08:17
    สนุกค่ะ หมอดลน่ารักกก
    #1,536
    0
  6. #1531 ToNAoRLoYLoM (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 02:32
    ฟังเพี้ยนไปเยอะเลยค่ะ 555+
    ตายแน่หมอดล ตายแน่!!!

    ปล. เคลือบแครง -> เคลือบแคลง นะคะ
    #1,531
    0
  7. #1503 Tint123 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 20:28
    ขอบคูณค่ะ
    #1,503
    0
  8. #1493 Soodteerak San D (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 10:23
    หมอดลเจ้าเล่ห์
    #1,493
    0
  9. #1490 [:.Last_Ray.:] (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 09:14
    ไว้อาลัย แด่...(คนไหนดีล่ะ)
    #1,490
    0
  10. #1459 K-Luckykit459 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 18:07
    ดล..นายร้ายกาจที่สุดดดดดดดดด ตายๆๆๆๆๆ
    #1,459
    0
  11. #1458 PRINCEZpunch (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 09:49
    ตายแน่นอน 55555
    #1,458
    0
  12. #1457 Niinewna (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 09:39
    55555 หมอดลตายแน่
    #1,457
    0
  13. #1456 lookkaewforyou (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 09:09
    หมอดล แกตายยยยย
    #1,456
    0
  14. #1455 seeeiceee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 08:49
    ขำเจรงๆ55555555555 ชอบค่ะชอบ
    #1,455
    0
  15. #1454 id2554 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 07:59
    ฮ่ากระจาย
    #1,454
    0
  16. #1453 konhin-DinDow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 00:53
    ดลจะร้ายไปไหนเนี่ย
    #1,453
    0
  17. #1452 Panisprincess (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 00:35
    หมอดลร้ายลึกพอๆกับท่านชายติเลย 555555
    #1,452
    0
  18. #1451 pypid555 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 23:37
    หมดกันความเชื่อใจ หมอดลนร้เจ้าเล่ย์ขนาด 555+
    #1,451
    0
  19. #1450 Sonrisa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 23:36
    หมอดลกวนทรีนมาก จะผูกมัดกันเลนสินะ หึหึ
    #1,450
    0
  20. #1449 Bow Malinee Jang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 23:26
    เจ้าเล่ห์มากมาย มีเก็บทะเบียนสมรสเข้าเซฟด้วย กลัวหญิงก้อยเอาไปทำลาย ลักษณะ จะกลัวเมีย 55555
    #1,449
    0
  21. #1448 Niinewna (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 23:13
    อิหมอดลเจ้าเล่ห์มากๆ อร๊ายยยย
    #1,448
    0
  22. #1447 Nong Akk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 23:09
    หมอดลเจ้าเล่ห์อะ  😂😂😂
    #1,447
    0
  23. #1446 นิว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 22:59
    หมอดลน่าร้ากกก
    #1,446
    0
  24. #1445 p3a9n3g8 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 22:54
    หมอดลร้ายมาก5555555
    #1,445
    0
  25. #1444 Benjaporn Buaphennoi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 22:34
    หมอดลนี่สรุปนางชอบหมอก้อยจริงใช่มะ ทำไมรู้สึกเหมือนหมอดลมีซำติ้งอะไรบ้างอย่าง?
    #1,444
    0