พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 15 : Chapter 15 : คำสั่งเสีย & คำสั่งหัวใจ 100% รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    27 ก.ค. 59



 


พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

___________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา



 


 

บทที่ 15 คำสั่งเสีย & คำสั่งหัวใจ

ฝ่ามือน้อยของหม่อมหลวงดลวัฒต์ในวัย 7 ขวบดันประตูอันแสนคุ้นตาเข้าไปภายในห้องนอน เตียงสีขาวอันแสนคุ้นเคยตั้งอย่างมั่นคงอยู่กลางห้องๆนั้น บนเตียงทรงสูงมีร่างหนึ่งร่างนอนอย่างสงบอยู่ ใบหน้าของคนบนเตียงหันมองออกไปนอกหน้าต่าง ไกลออกไปอย่างไม่มีจุดสิ้นสุด

“คุณพ่อ...”

เด็กชายตัวน้อยร้องเรียกคนบนเตียง และเสียงของเขาทำให้หม่อมราชวงศ์ดลภพซึ่งล้มป่วยมานานปีค่อยๆหันใบหน้ากลับมามองช้าๆ

“ดล...มันคงถึงเวลาของพ่อแล้ว”

เสียงของเจ้าวังวายะวงศ์ตอบกลับมา นัยน์ตาโศกไม่เสื่อมคลายจ้องลึกผ่านดวงตาของบุตรชาย คล้ายอยากขอโทษต่อบางสิ่ง

“พ่อเสียใจที่ต้องทิ้งลูกไปก่อน...พ่อมันเป็นคนบาปจริงๆ ยกโทษให้ความอ่อนแอของพ่อด้วย”

“คุณพ่อ ดลจะให้คุณแม่เรียกหมอ”

ใบหน้าซูบผอมของบิดาส่ายหน้าปฎิเสธก่อนจะยกมืออบอุ่นลูบเส้นผมของหม่อมหลวงดลวัฒน์เบาๆ

“หมอเก่งแค่ไหนก็รักษาพ่อไม่ได้ เพราะนี้คือโรคเวรโรคกรรมของพ่อดลวัฒน์ มันคือโรคที่เกิดจากตัวพ่อเอง”

คำกล่าวนั้นดังอยู่อย่างสม่ำเสมอราวกับคนบนเตียงกำลังนึกโทษและตำหนิตัวเอง

“มันก็สมควรแล้วจริงไหม พ่อทำผิดกับราชสกุลเรา พ่อทำให้หม่อมย่าของลูกต้องตาย...แค่หนึ่งชีวิตนี้ก็ไม่พอที่จะชดใช้ให้แล้ว”

หม่อมราชวงศ์ดลเดชกล่าวก่อนจะหันใบหน้าที่เม่อลอยและเศร้าซึมกลับมามองหม่อมหลวงดลวัฒต์อีกครั้ง

“แต่มีสิ่งหนึ่งที่พ่ออยากขอให้ดลรับปาก...รอยร้าวของวายะวงศ์กับภานุพงศ์ พ่อฝากให้ดลช่วยผสานมันด้วย เสด็จชายกนกนรนาถกับท่านปู่ของลูกนั้นรักใคร่กันดุจดั่งพี่น้องร่วมสายพระโลหิต อย่าให้สองราชสกุลต้องหมางใจตราบจนชั่วลูกชั่วหลานเพราะคนที่อ่อนแออย่างพ่อ...รับปากพ่อได้ไหมดลวัฒน์”

ใบหน้าเล็กของเด็กชายอายุเพียง 7 ปีไหลอาบไปด้วยน้ำตา “ดลรับปากครับคุณพ่อ”

มืออบอุ่นรั้งศีรษะของเด็กน้อยเข้าแนบอก ความอบอุ่นที่ค่อยๆเจือจางไปทำให้เขาสะฮื้อไห้

“อย่าร้องไห้กับการจากลานี้ พ่อรับปากว่าเราจะได้พบกันอีกดลวัฒต์” หม่อมราชวงศ์ดลภพกล่าวก่อนจะหอมกลุ่มผมของบุตรชายเป็นการสั่งลา

“แล้วอีกอย่างที่พออยากเตือนไว้...อย่าได้ไว้ใจใครในราชสกุลวายะวงศ์...อย่าไว้ใจใครทั้งนั้น...นอกจากตัวของลูกเอง”
 

-------------------------------------
 

 ต่อนี้จ้า 

เปลือกตาสีอ่อนกระพริบตื่นพร้อมนัยน์ตาตื่นตระหนกของว่าที่เจ้าบ่าว

หม่อมหลวงดลวัฒต์ยันกายสูงโปร่งลุกจากเตียงนอน ก่อนจะยกมือขึ้นนวดบริเวณหน้าผากพลางทบทวนความฝันที่พาเขากลับไปสู่เรื่องราวในอดีต

ภาพของบิดาบังเกิดเกล้าทำให้หมอหนุ่มจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อนซึ่งพรากเอาลมหายใจของบุพการีไปนับเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต หนึ่งในนั้นคือความตั้งมั่นที่จะทำตามคำพูดซึ่งตัวเขาได้ให้ไว้กับบิดา

รอยร้าวของวายะวงศ์กับภานุพงศ์ พ่อฝากให้ดลช่วยผสานมันด้วย

เชื้อพระวงศ์หนุ่มนั่งนิ่งอยู่นานก่อนจะวาดขายาวๆลงจากที่นอน เท้าขาวสะอาดที่โพล่พ้นขากางเกงนอนออกมาสวมเข้ากับรองเท้าใส่ภายในห้อง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

สายน้ำนำพาความคิดของชายหนุ่มให้ลอยไกลจากปัจจุบัน ภาพของบิดาและตัวเขาในสมัยเด็กผุดขึ้นในหัวราวสายน้ำไหล ในตอนนั้นเขาอายุเพียงไม่กี่ขวบ จู่ๆก็ถูกย้ายโรงเรียนมาเรียนที่โรงเรียนหลวง ที่นั้นเขาได้พบกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเขาไม่เคยชอบเธอเลย เด็กคนนั้นตัวเล็กและมีผมยาวๆที่รวบเอาไว้อย่างเรียบร้อยอยู่เสมอ หน้าตาของเธอน่ารักดี แต่ไม่รู้ทำไมเธอชอบทำตาดุใส่เขา เหมือนทุกครั้งที่เราเจอกันตามงานต่างๆที่คุณพ่อพาไป

“นั้นยังไงคุณหญิงก้อย ลูกว่าเธอน่ารักหรือเปล่า”

“...ไม่ครับ ดลไม่ชอบเธอ”

ในตอนนั้นเขายังเด็กมากเลยพูดออกไปตามที่คิด เขาไม่ชอบเธอจริงๆ โดยเฉพาะโบว์สีขาวที่ติดอย่างมีระเบียบตรงผมเปียนั้น หึ มันน่าดึงให้เบี้ยว!

“อ้าว ทำไมละ คุณหญิงก้อยเธอน่ารักดีออก”

พ่อของเขากล่าวก่อนจะยิ้มบางๆ ซึ่งน้อยนักจะได้เห็น

“พ่ออยากให้ลูกทำความรู้จักกับเธอเอาไว้นะ”

“ทำไมละครับ”

“เพราะเธอเป็นว่าที่เจ้าสาวของลูก...พ่อเชื่ออย่างนั้น”

คำพูดของคนเป็นพ่อราวกับคำสาป ใช่มันคือคำสาป เพราะนับตั้งแต่นั้นเด็กผู้หญิงหน้ายักษ์ก็อยู่ในสายตาของเขามาโดยตลอด อยู่มาโดยไม่รู้ตัว ที่แปลกคือไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน เด็กผู้หญิงคนนั้นก็ต้องมาเพ่นพ่าน เดินดุ๊กๆอยู่ในสายตาเรื่อย จนบางทีเขานึกหมั้นเขี้ยว และอดไม่ได้ที่จะ...

“กรี๊ดดดดดดดดดดด!!!!

ดึงโบว์สีขาวที่หมั่นเขี้ยวมานานจนเบี้ยวและหลุดออกจากผมของเธอ หึหึ

“นายอีกแล้ว! เอาโบวร์เราคืนมาน้ะ!

“ไม่ ยัยคุณหญิงแว่น ขาสั้นตัวกลมเหมือนเต่าทอง!

“กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!

ในตอนนั้นเขาไม่เคยชอบใจว่าที่เจ้าสาวที่พ่อบอกคนนี้ แต่เขาเชื่อฟังคุณพ่อเสมอ โดยเฉพาะเมื่อคุณพ่อจากไป  ทุกคำพูดของท่านกลายเป็นคำสั่งที่เขาต้องปฏิบัติตาม ยัยคุณหญิงหน้ายักษ์คือว่าที่เจ้าสาวของเขาอย่างแน่นอน แต่เขาไม่ชอบเธอเลย เขาจึงเอาความไม่พอใจเหล่านั้นมาลงที่เธอ ที่ยัยคุณหญิงหน้ายักษ์ที่ชื่อ เกี่ยวก้อยเขาแกล้งเธอทุกวันและทุกครั้งที่เจอหน้า บางทีไม่ได้เจอหลายวัน ก็ต้องแกล้งทบต้นทบดอกให้เท่าเทียม แน่ล่ะ ก็เขาน่ะรักความยุติธรรมมาก เขาแกล้งเธอยันโต จาก ป.1 ยันมอปลาย แกล้งจนเป็นกิจวัต แกล้งจนคุณครูระอา แต่ใช่ว่าจะไม่มีใครคิดปกป้องเธอหรอกน่ะ มันก็มีอยู่คนหนึ่งที่ชื่อว่า ลัลนา

ลัลนาหรือลูกไม้ เป็นเพื่อนสนิทของยัยคุณหญิงหน้ายักษ์ เธอแตกต่างกับยัยคุณหญิงราวฟ้ากับเหว และมันหน้าแปลกที่ตัวเขารู้สึกชอบหน้าตากวนๆไม่ห่วงสวยนั้น จากที่เคยแกล้งยัยคุณหญิงเพราะอยากจะแกล้ง ก็กลายเป็นแกล้งเพราะอยากจะเข้าใกล้เพื่อนของเธอ สุดท้ายในช่วงมอปลายปีสุดท้ายเขากับลูกไม้ก็ได้คบกัน แต่ก็แค่ไม่กี่เดือนเท่านั้น

เขาจำได้ว่าช่วงนั้นยัยคุณหญิงหน้ายักษ์ทำตัวเหินห่างเขาไปมาก ทุกครั้งที่เจอเหมือนเธอจะพยายามหลบหน้า ตัวเขาเองก็ไม่อยากเข้าใกล้เพราะยังทำใจไม่ได้ที่ต้องเจอเพื่อนของเธอ เราจึงห่างกัน กระทั่งสอบเข้ามหาลัย

และเราสองคนก็ได้พบกันอีกครั้ง

“นายดล!

“โอ้ว พรหมลิขิตใช่ไหมเนี่ย”

เขาเจอคุณหญิงหน้ายักษ์อีกครั้งในวันปฐมนิเทศ เราเอ็นติดคณะแพทย์เหมือนกัน และเป็นประธานรุ่นร่วมกันด้วย จากนั้นวันเวลาในรั้วมหาลัยของเขาก็มักจะมียัยคุณหญิงที่ชอบทำหน้ายักษ์มาตั้งแต่เด็กติดสอยห้อยตามไปด้วยทุกที่ ไม่ว่าจะอยู่ที่มหาลัย ออกค่าย แน่นอนว่าตลอดเวลานั้นเธอโดนเขาแกล้งจนน่วม มันก็ช่วยไม่ได้นะว่าไหม ก็การแกล้งเธอทำให้เขาสนุก อีกอย่างเขามีสิทธชอบธรรมที่จะแกล้ง

ก็เพราะเธอเป็นว่าที่เจ้าสาวของเขา...จริงๆนะ ก็คุณพ่อของเขาบอกมาแบบนั้น

และนั้นคือเหตุผลที่เขาไม่คิดปฎิเสธการเสี่ยงทาย มีหลายคนสงสัยว่าเขายอมรับการเสี่ยงทายเพราะเคร่งครัดในทำเนียบของราชสกุลใช่ไหม คำตอบคือใช่ เขาแต่งเพื่อราชสกุล เขาแต่งเพื่อผสานรอยร้าวตามคำสั่งของคุณพ่อ
          และเขาแต่งเพื่อตัวของเขาเอง....ก็...ก็เขาไม่อยากเทียวมาเทียวไปเวลานึกอยากแกล้งยัยคุณหญิง 
จับแต่งมันซะเลย เอามาไว้ข้างๆตัว จะได้แกล้งได้ตลอดเวลา
          ...........อืม นั้นแหละ


------------------------------------------

ขอตอบคอมเม้นแปบน้ายู ^^
ขอบคุณสำหรับคนที่ช่วยแก้คำผิดนะคะ รักๆ ฝากกดติดตาม #พระพายทายรัก ด้วยน้าา!! ^^

Tee_Teemaporn : หนูมาแล้ววว
winmonkey : จะใช่ไหมน้าาาาาาาาาาาา
AOPHAK™ 555 ความสุขของเฌอคือการทำให้คนอ่านสงสัยย หึหึ
เด็กน้อยติดนิยาย : ,าต่อแล้วน้าา
Naskloud : คือคนสวนงายยยยยยยยยย
Pammy223 : ตามอ่านน้าๆๆ แล้วจิไมผิดหวัง หวัง หวัง
Salinee J : มาแล้นน้าาาาาาาา
Bow Malinee Jang : คำ 'ซ่อนอะไรไว้ในงอบ' 5555555
Kanokwan Sae-han : ขอบคุณคร่าาา เย่เย่
v_angel : คำตอบคือการรออ่านให้จบน้าาา กรี๊ดๆๆ
[:.Last_Ray.:] : เจ้ขอโทษ ผิดอีกแล้ววว T_T
ปรายฟ้า : คือคนสวนน555 อย่าถามจุดไคลแมกของเรื่องซี่ ตอบ ลุงเขาเป็นคนดี!!
wayo88 : เดียวตีเลย!!
Jellydolphin : คัดมาแล้วๆๆๆ
akarichan : ชิ
Amma : เม้นนี้ดี เม้นดีมาก รักเหมืิอนกันน้าา >_<
konhin-DinDow : แบร่ๆๆๆ
Miontas : ขอบคุณคร่าาา อิอิ
KANK12 : ทุกคนอ่านเม้นนี้!!
ใบเตย สุภานัน : กำลังอัพนะคร่า วันนี้เอาจบตอนเลยย ^^
goszyboong : พ่อตายไปแล้วน้าา
Loveyou Nuunoy : อย่าใจร้อนสิ พึ่งบทที่ 15 55555555555
Areerat Wongsathum : ขอบคุณคร่าา ชอบไรท์ด้วยจะดีมากกก
Nang-Praew : ลุงเขาคือคนสวนธรรมด๊าาาาาาา!! (เสียงสูง)

 

ขอบคุณทุกคอมเม้น จะพยายามตอบให้ครบ คุยกันได้นะจ้ะ ^^

ฝากกดติดตามเพจ ' เฌอมา  ' ด้วยน้า เข้าไปฝอย เม้าท์ ตบตีกัน ในเพจได้นะคะ จะแจ้งอัพนิยายในนั้นน้า ตามมาาๆๆๆ

 


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

 

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. #7793 JuJoo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 10:38
    เม้นทีเดียวเลยแล้วกันเนาะ นี่ตามเก็บเล่มแล้วนะคะ สำนวนดี๊ดี อ่านเพลิน ตลกอีกต่างหาก เดี๋ยวไปอ่านต่อในเล่มให้จบเย้ยยย นสเพิ่งมาส่งได้พอดิบพอดีจริงๆ5555
    #7,793
    0
  2. #7776 I:AM XXI (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:04
    อ้างแบบนี่ก็ได้ด้วยเหรอคะหมอ ตลกตรงต้องแกล้งทบต้นทบดอกเพราะรักความยุติธรรม 555555
    #7,776
    0
  3. #7376 mexo9031 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 23:14
    ชอบเขาก้บอกหมอดล ^^ #แกล้งตั้งแต่เด็กยันโตเลย
    #7,376
    0
  4. #6526 DrEaM_DoLo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 20:04
    พี่ดลเป็นคนซึนสินะ
    #6,526
    0
  5. #5339 Fau sago (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 07:33
    โอ๊ยยยย แบบนี้น่ารักเกินไปแล้วนะ
    #5,339
    0
  6. #5090 เหงาอยู่ตัว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 19:53
    คุณพ่อหมอดลชื่อ ดลภพ ไม่ใช่เหรอคะ ทำไมมีชื่อ ดลเดช ด้วย
    #5,090
    0
  7. #4766 เบ็ตตี้ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 12:05
    กิจวัตร มีสิทธิ ธรรมเนียม
    #4,766
    0
  8. #1437 เจ้าเด็กโง่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 21:47
    หมอดลล เหตุผลอัลไลเนี่ย 555 สงสารหญิงก้อยโดนแกล้งตั้งแต่เด็กยันโต
    #1,437
    0
  9. #1401 ตะวัน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 16:07
    ลุง=พ่อหมอดลไหม ลุ้นนนนน
    #1,401
    0
  10. #1358 UnicuteKei (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 02:18
    แกล้งไปแกล้งมาบังเกิดเป็นความรักแน่นอน
    ไรท์สู้ๆคะ
    #1,358
    0
  11. #1357 number 9 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 23:15
    แอบคิดว่า แม่ของนายกล้าจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการตายของคุณย่าของหมอดลหรือเปล่านะ

    หรือว่าเราคิดมากไปหว่า?? แลดูร้ายลึกแฮะ
    #1,357
    0
  12. #1343 黒ウサギ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 01:43
    ใช้ข้ออ้างอย่างนี้ก็ได้หราาาา
    #1,343
    0
  13. #1337 My Angle (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 15:17
    อ่านแล้วมองบนค่ะ อย่าพูดใสหน้าหมอดลว่า หราาาาา...
    #1,337
    0
  14. #1334 werchu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 11:22
    หมอดลลลลล ชอบบบก้บอกกกกกกสิคะ ไม่ซึนนนนนนนนสิคะ ._.
    #1,334
    0
  15. #1303 Tas'thai Boonwiseit (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 20:23
    หมอดลไม่รู้ใจตัวเองอ่าดิ กิ๊วๆ~
    ไม่ก็หมอดลเป็นโรคซึนเดเระ55555. รีดเข้าใจถูกแล้วใช่ม้าาา????
    #1,303
    0
  16. #1298 กระต่ายตาโต๊โต (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 19:45
    เหตุผลน่าตีจริงๆเลยหมอดล
    แกล้งเค้ามาตั้งแต่เด็กแบบนี้ไม่ใช่ว่าแอบมีเค้าอยู่ในใจมานานแล้วเหรอออ
    แต่แกล้งมากๆ ระวังหญิงก้อยเอาคืนทบต้นทบดอกนะ #สนับสนุนให้หญิงก้อยแก้แค้นนน แกล้งนางกลับค่ะคุณหญิงงง
    #1,298
    0
  17. #1296 :) ★ Jeerjira ● (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 19:19
    อืมนั่นแหละตามนั้นเลยหมอดล
    #1,296
    0
  18. #1295 pphetlada1 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 16:43
    จะได้แกล้งตลอดเวลา หื้มมหมอดล นี่
    #1,295
    0
  19. #1294 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 13:27
    ชอบแกล้งตั้งแต่เด็กแสดงว่าสนใจตั้งแต่นั้นสิ
    #1,294
    0
  20. #1293 TOPTAP TAPTAP (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 13:26
    หมอดลทำเป็นแต่งแล้วจะแกล้งได้ตลอด ที่จริงชอบเขาละสิ เนียนตลอด สู้ๆๆๆนะคะไรท์
    #1,293
    0
  21. #1292 ทับทิมสีเลือด (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 12:47
    เหตุผลการยอมแต่งงานมันแปลๆไหมหมอดล
    #1,292
    0
  22. #1291 ทับทิมสีเลือด (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 12:46
    เหตุผลการยอมแต่งงานมันแปลๆไหมหมอดล
    #1,291
    0
  23. #1290 วิภาถรณ์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 12:02
    แถไดเนียนมากเลยคะหมอแต่งเอามาไว้แกล้ง
    #1,290
    0
  24. #1289 Amy Wongkamolsersh (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 11:30
    พรหมลิขิตจริงๆคู่นี้ ขอให้ทูลกระหม่อมพ่อของหมอดล เป็นกามเทพแผลงศรอีกรอบนะคะ
    #1,289
    0
  25. #1288 caramel cream (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 09:23
    หมอดลของคุณหญิงก้อยคิดอะไรเป็นขั้นเป็นตอนมากค่ะ ที่แต่เพราะจะได้แกล้งตลอดเวลา #โอ้ยน่ารัก
    #1,288
    0