พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 13 : Chapter 13 : ขนมพระพาย (100%) รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 261 ครั้ง
    27 ก.ค. 59





พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

___________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา





ขนมพระพาย


 

บทที่ 13 ขนมพระพาย

อีกเพียงหนึ่งวันจะถึงวันหมั้น สายพระญาติและพระสหายของวังภานุพงศ์จึงเริ่มทยอยมาที่วังภานุพงศ์อย่างไม่ขาดสาย ท่านธีปและท่านหญิงกมลช่วยกันตอนรับขับสู้ เหล่าคุณพนักงานทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ทุกอย่างล้วนราบลื่นและเป็นไปอย่างเรียบร้อยสมบูรณ์ แต่มีสิ่งหนึ่งที่แขกหรือถามหาไม่หยุดคือว่าที่เจ้าสาวอยู่ไหน และทำไมถึงไม่เห็นหน้าค่าตาเลยตั้งแต่มาถึงวังภานุพงศ์

ลึกเข้าไปในวังชั้นในภายในห้องเครื่องของวังภานุพงษ์ ว่าที่เจ้าสาวกำลังหัวหมุนอยู่กับการทำขนมพระพาย [4] ขนมโบราณซึ่งเธอพึ่งได้ทราบจากทางวังวายะวงศ์ว่าในวันหมั้นเธอต้องทำมันให้เจ้าบ่าวทาน อันเป็นทำเนียมอย่างหนึ่งของราชสกุลวายะวงศ์ ซึ่งสืบทอดต่อกันมาตั้งแต่โบราณ โดยส่วนตัวคุณหญิงก้อยไม่ใช่คนเจนงานครัวแต่ก็พอหยิบจับทำเป็นอยู่บ้าง เมื่อได้ทราบว่าเธอจำเป็นต้องทำขนมที่ว่าก็ใช้เวลาศึกษาและลองลงมือทำมันทันที แต่ทุกอย่างมักไม่ง่ายถ้าทำในครั้งแรก เธอจึงใช้เวลาตั้งแต่เช้าจรดเย็นคลุกอยู่แต่ในครัว ตั้งหน้าตั้งตาทำ ล้มเหลว แล้วทำใหม่อยู่อย่างนั้น

กระทะทองเหลืองถูกคุณแก้วกานดาตั้งขึ้นเตาเป็นครั้งที่สี่ของวัน ก่อนคนเป็นคุณหญิงซึ่งสวมผ้ากันเปื้อนสีเขียวอ่อนและรวมผมทรงหางม้าทะมัดทะแมงจะเทถั่วเขียวซึ่งทำการนึ่งและเลาะเปลือกออกไปจนหมดลงไปในอ่างแก้ว หญิงสาวลงมือบดถั่วจนเนื้อละเอียดร่วนซุยก่อนจะใส่ลงไปในกระทะที่เตรียมไว้ ตามด้วยหัวกะทิคั่นสด น้ำตาล แล้วใช้ไม้พายกวนส่วนผสมทั้งสองเข้าด้วยกัน

“ว่ายังไงก้อย ทำไปถึงไหนแล้วลูก”

คุณหญิงก้อยเงยหน้ามองท่านหญิงกมลที่สาวพระบาทเข้ามาในห้อง ใบหน้างามพิลาสของท่านหญิงดูสว่างสดใสมีชีวิตชีวาแม้จะทรงงานอย่างหนักตั้งแต่เช้าเพื่อเตรียมทุกอย่างให้พร้อมทันวันหมั้น

“ทำตัวไส้อยู่เพคะท่านแม่ ก้อยว่าจะลองอบควันเทียนให้มีกลิ่นหอมดู เวลากัดเข้าไปจะได้หอมในปาก”

คุณหญิงก้อยกล่าวก่อนจะก้มหน้าก้มตาสาละวนอยู่กับกระทะทองเหลืองต่อ โดยไม่ทันได้เห็นว่ามีใครบางคนเดินตามมารดาของตนมา

“เหลือแค่ทำแป้งหุ้ม ปั้นไส้ แล้วก็เอาไป...”

ท่านหญิงกมลมองตามสายตาของบุตรสาว ก่อนจะยิ้มแล้วแกล้งถามต่อ “แล้วก็เอาไปทำอะไรจ้ะ”

คุณหญิงก้อยสะดุ้ง ก่อนจะอึกอักตอบคำถามพระมารดาไป แต่สายตาก็ไม่วายมองตามร่างสูงของดลวัฒน์อย่างหวาดระแวง เพราะว่าที่เจ้าบ่าวเริ่มเคลื่อนตัวมาใกล้ แล้วหยุดยืนอยู่ข้างๆ เขาไม่พูดไม่จา แต่กลับมียิ้มที่มุมปาก

“...เอ่อ”

ดลวัฒน์ที่กำลังมองไส้ขนมพระพายในกระทะทองเหลืองเอียงใบหน้ามองคนพูดตะกุกตะกัก “หื้ม”

คุณหญิงก้อยจ้องเข้าไปในม่านตาของเขาก่อนหลบสายตา เธอค้นพบว่าตัวเองหาเสียงไม่เจอ โดยปกติแล้วเธอควรจะแสดงความรังเกียจกลับไป เพราะเราคือศัตรูที่ไม่ถูกกันมาตั้งแต่จำความได้ แต่พอนึกถึงเรื่องเมื่อวันก่อนเธอก็ทำได้เพียงยืนนิ่งเงียบกริบ ไม่แน่ใจว่าควรพูดอะไรก่อน และควรใช้โหมดไหนคุยกับเขา

“จริงๆไส้ไม่ต้องกวนให้แห้งมากหรอกนะจะ” ท่านหญิงกมลกล่าวคั่นความอึดอัดภายในห้องเครื่อง ก่อนจะรับผ้าผืนบางจากคุณพนักงานมาเช็ดพระหัตแล้วรับไม้พายจากบุตรสาวที่ถวายให้มาถือแทน “ถ้าเรากวนจนแห้งไปไส้จะแข็ง เราจะจับปั้นเป็นก้อนก่อนหุ้มแป้งไม่ได้เลย ที่สำคัญต้องปรุงให้แก่หวานเข้าไว้ เพราะขนมมงคลนี้มันมีความหมายในตัวอยู่ ”

คุณหญิงก้อยที่ถอยห่างออกจากหน้าเตาทำอาหารเพื่อให้พระมารดาเข้าไปแทนที่เหล่ตามองคลวัฒน์ที่ถอยตามเธอราวกับเงาตามตัว

เริ่มกวนประสาทแล้วสินะ!’

“ความหมายของขนมพระพายคือขนมแห่งการครองคู่  ความหวานของไส้คือความรักอันหวานชื่นของสามีภรรยา แป้งห่มต้องนุ่มเหนียวแนบแน่นให้เหมือนกับความสัมพันธ์ที่เหนียวแน่นมั่งคงไม่พลันแปร สุดท้ายราดด้วยน้ำกะทิ เพื่อความมัน กลมกล่ม”

ท่านหญิงกมลว่าขณะกวนไส้ขนมพระพายไปมา เรียวพระโอษฐ์แย้มสรวล ดั่งว่าทรงกำลังห้วนถึงเรื่องราวในอดีต ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเกิดขึ้นในชีวิต

คุณหญิงก้อยเลิกสนใจคนที่ทำเป็นเงาตามตัว เดินเข้ามาใกล้พระมารดาแล้วเอ่ยบ้าง

“ยุ่งยากว่าไหมเพคะท่านแม่ ทำนงธรรมเนียมอะไรของพวกวายะวงศ์ก็ไม่รู้ คิดว่าพอกินขนมโบราณแล้วจะช่วยให้ชีวิตรักไปรอดหรือยังไง!

ปลายประโยคคนเป็นคุณหญิงหันไปว่าแดกดันคนเพียงคนเดียวที่มาจากราชสกุลว่ายะวงศ์ และนั้นเป็นสัญญาณว่าเธอได้ปรับสภาพอารมณ์เข้าสู่การเป็นอริราชตรูกับเขาได้แล้ว และเธอจะไม่อ่อนข้ออีก! เริ่ม!!

ท่านหญิงกมลมองบุตรสาวและว่าที่ลูกเขยที่กำลังเข่นเขี้ยวกันด้วยสายตา ก่อนจะทรงส่ายพระพักตร์งามอย่างจนใจ ไม่คิดห้ามปรามใดๆ กระทั่งไส้ขนมเข้าที่ดีแล้วว่าที่เจ้าสาวถึงได้เลิกส่งสายตามาดร้ายไปให้ว่าที่เจ้าบ่าว เปลี่ยนเป็นเดินเข้ามาข้างพระมารดาแล้วถือชามทองเหลืองรับไส้ขนมที่ท่านหญิงกมลเป็นคนตักลงพัก

คุณแก้วกานดารับไส้ขนมไปอบควันเทียนต่อ คุณหญิงก้อยจึงเริ่มผสมแป้งซึ่งมีส่วนผสมของแป้งข้าวเหนียวและแป้งมันจากนั้นจึงลงมือนวด ในตอนนั้นเองที่ว่าที่เจ้าบ่าวเดินมาประชิดกว่าเก่า โดยส่งมือเข้ามาอยู่ในอ่างแก้วแล้วนวดๆแป้งไปพร้อมคุหญิงก้อย

เขานวดไปทั้งแป้ง ทั้งมือคน!

“นายดล!

“อยากช่วย”

“ไม่ต้องมายุ่งได้ไหม ถอยออกไปห่างๆเลย

คุณหญิงก้อยว่าก่อนจะใช้ข้างเอวดันร่างสูงที่มายืนข้างกัน ทว่าดลวัฒน์ไม่ยอม เขาดันตัวเองกลับ ขณะที่สองมือยังคงช่วยนวดแป้งต่อไป

“ช่วยๆกันสิ โดยเฉพาะแป้งเนี้ยเราต้องช่วยกันนวดให้เหนียวๆเลยนะ” เขาว่าก่อนจะหันมองหญิงสาว “ความรักของเราจะได้เหนียวววหนึบ! อย่างท่านแม่ตรัสไง”

คุณหญิงก้อยทำตาโตเมื่อได้ยินฝ่ายตรงข้ามเรียกพระมารดาของเธอว่าท่านแม่! แต่ก่อนที่จะได้จัดการอะไรเขา เสียงสรวลของท่านหญิงกมลที่กำลังง้วนอยู่กับการช่วยคุณแก้วกานดาอบควันเทียนก็ดังไล่หลังอย่างไม่ถือสาหาความ เป็นเหตุให้คนได้รับอนุญาตยักคิ้วหลิวตาให้คุณหญิงก้อยอย่างคนที่เหนือกว่า

“ฉันเกลียดนาย!

หม่อมหลวงดลวัฒต์หัวเราะชอบใจ ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้หญิงสาวแล้วกระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน

“เด็กผู้หญิงคนเดิมกลับมาแล้วสินะ โอ๊ย!

ยังไม่ทันที่หมอหนุ่มจะพูดจนจบประโยค คุณหญิงก้อยก็กระโดดโขกศีรษะของตัวเองไปบนปลายคิ้วของเขา เธอมองท่าทางเจ็บปวดของว่าที่เจ้าบ่าวที่ริอาจยกเรื่องนั้นขึ้นมาแซว

สมน้ำหน้า!อยากปากมากดีนัก เด็กผู้หญิงบ้าบออะไรล่ะ!’

“ดล! เป็นอะไรมากหรือเปล่า!

ทว่าจู่ๆเสียงร้องของใครบางคนก็ดังขึ้นตรงทางเข้าห้องเครื่อง เมื่อคุณหญิงก้อยหันมอง ก็พบเกวลินหรือหมอเกล ยืนทำหน้าตกอกตกใจอยู่ ก่อนร่างแบบบางในชุดเดรสสีหวานดูเรียบร้อย จะวิ่งเข้ามาหาดลวัฒน์ โอบประคองศีรษะอย่างตรวจตรามองหาความเจ็บป่วย

“ไม่เป็นไร...เกลเอามืออกไปก่อนได้ไหม”

หมอเกลชักมือของตัวเองกลับอย่างตกใจ ก่อนจะทำน่าเจือนๆมองตอบชายหนุ่ม ขอโทษขอโพยคุณหญิงก้อย และกราบท่านหญิงกมล

“...ไม่เป็นไรคะฉันไม่ถือสา แต่ไม่รู้ว่านายดลพาหมอเกลมาด้วย”

คุณหญิงก้อยกล่าวก่อนจะหันมองชายหนุ่มที่กำลังใช้หลังมือคลึงตำแหน่งที่โดนเธอทำร้ายไปมา

“เอ้ย! ดลไม่ได้พามานะ”

แต่แล้วว่าที่เจ้าบ่าวก็แสดงความชัดเจนออกมา ทำให้หมอเกลที่ไม่ได้รับการแทคแคร์เริ่มพูดแก้ต่างให้ตัวเอง

“เกลมาเองค่ะคุณหญิง พอดีเกลไปหาดลที่วังวายะวงศ์แล้วไม่เจอ คุณแม่...เอ่อ คุณจุก็เลยบอกว่าดลอยู่ที่นี้ เกลก็เลย...”

คุณหญิงก้อยเลิกคิ้วก่อนจะเปลี่ยนสายตามองดลวัฒน์ซึ่งเขา...ก็เลิกคิ้วมองหมอเกลเช่นกัน

“ความจริงเกลรอเราอยู่ที่วังก็ได้ไม่เห็นต้องลำบากมา เน้อก้อย”

ท้ายประโยคคนเป็นเจ้าบ่าวหันมาพยักพเย่นกับว่าที่เจ้าสาว แต่คุณหญิงก้อยไม่เล่นด้วย เธอสะบัดใบหน้าไปทางอื่น ไม่นงไม่นวดมันแล้วแป้งน่ะ!!!

ดลวัฒน์ถอนใจก่อนจะหันกลับมามองเกวลินที่ทำหน้าจ๋อยอยู่ข้างๆ “ก็เราบอกแล้วไงว่าคุณหญิงนะขี้หึงจะตาย ทีหลังอย่ามาทำตัวสนิทกับเรามากนะเกล”

ประโยคเหล่านั้นดังพอให้ทุกคนในห้องเครื่องได้ยิน โดยเฉพาะคุณหญิงที่รีบตวัดตัวกลับมามองชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ

“นายว่าอะไรน้ะ!

ดลวัฒน์ยิ้มแต้ ก่อนจะรีบก้าวเท้ายาวๆออกจากห้องเครื่องไป เพราะคุณหญิงก้อยทำท่าจะปาดเข้ามาตีเขา

คนเป็นคุณหญิงมองตามแผ่นหลังกว้างที่หนีไปไกลแล้ว ก่อนจะเลื่อนสายตากลับไปที่หมอเกล แล้วเธอก็ต้องชะงักเมื่อผสานเข้ากับสายตาไม่เป็นมิตร ที่ถึงแม้จะแสดงออกมาให้เห็นเพียงแค่วูบหนึ่งแต่ก็สามารถบอกอารมณ์คนเป็นเจ้าของได้ทั้งหมด

“...งั้นเกลลานะคะคุณหญิง หม่อมฉันทูลลาเพคะท่านหญิง”

หญิงสาวคนเดียวกันนี้ว่า ก่อนจะหันไปกราบลาท่านหญิงกมลแล้วเดินตามหลังดลวัฒน์ไป

ท่านหญิงกมลที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดสาวพระบาทเข้ามาใกล้บุตรสาวที่ยืนนิ่งงัน “ก้อย ผู้หญิงคนเมื่อครู่คือใครกันจ้ะ”

คนเป็นคุณหญิงมองพระมารดาก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่ตัวเธอพยายามคงไว้ซึ่งความเป็นธรรมชาติที่สุด

“เพื่อนของนายดลเขาเพคะท่านแม่...”

-------------------------------------------------

ต่อนี้จ้า
 



หมอเกล!!
 


 

อาหารว่างที่เหล่าคุณพนักงานนำมาปรนเปรออยู่ไม่ขาดทำให้หม่อมลัลนาอยากที่จะออกมาเดินย่อยซักพัก ตาณและมะลิลา เพื่อนสาวของเธอและว่าที่เจ้าสาวซึ่งมาถึงตั้งแต่หัวค่ำจึงอาสามาเดินเป็นเพื่อน

“ไม่คิดว่าไอ้สองคนนี้จะได้แต่งกันนะว่าไหม คิดดูสิคู่กัดกลายเป็นคู่รัก น่าเชื่อตาย”

ตาณที่กำลังประคองลัลนาให้ก้าวลงสู่สวนสวยของวังภานุพงศ์กล่าว

“นั้นสิ ตอนไอ้ไม้โทรไปบอกฉันถึงได้คิดว่ามันอำเล่นไง ดลกับไอ้ก้อยเนี้ยนะ นรกสั่งสวรรค์สาปชัดๆ”

ลัลนาหันมองสองเพื่อนสาวที่เดินประกบเธอตามคำสั่งของหม่อมเจ้ากิตติกร ก่อนจะหัวเราะอย่างอารมณ์ดีแล้วเริ่มพูดบ้าง

“เชื่อฉันเถอะว่ามันสองคนสวีทกันมากกว่าที่พวกแกคิด”

“รู้ดี” ตาณกล่าว

“ก็ฉันเห็นมากับตาเมื่อวาน มันงี้กอดกันกลมเลยนะ พวกเรามากกว่าโดนสองคนนั้นต้มจนเปื่อย”

“ทำเป็นพูดดี แล้วแกละไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยหรือไง แฟนเก่าจะแต่งกับเพื่อนนะ”

ลัลนามองตาณก่อนจะชี้นิ้ว “แกไปเอามีดมาคว้านท้องตัวเองเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้ตาณ เพื่อนจะแต่งกันอยู่แล้วยังมาพูดแบบนี้อีก”

ตาณทำตาโตพร้อมทั้งยกมือปฎิเสธ “เปล่านะ ฉันถามความเห็นแกเฉยๆ”

“ฉันน่ะไม่สนหรอก ก็แค่เคยคบแบบเด็กๆ แต่ฉันไม่อยากให้ไอ้ก้อยคิดถึงเรื่องพวกนั้น แกก็รู้ว่าไอ้ก้อยนะมัน...เฮ้ยเดี๋ยว นั้นดลนี้!

สองสาวหันตามเสียงของลัลนา และพบว่าที่เจ้าบ่าวกำลังยืนคุยอะไรบางอย่างอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง

“...ผู้หญิงคนนั้นใครวะไม้ หน้าตาไม่คุ้นเลย”

ตาณถามก่อนจะขมวดคิ้วเช่นเดียวกับมะลิลาที่พยักหน้าตาม ทว่าลัลนากลับมีสีหน้าเข้มขึ้นราวกับว่าเธอรู้จักผู้หญิงปริศนาคนนั้นดี

“หึ ก็ยัยเกวลิน คู่จิ้นดลน่ะสิ!

ตาณกับมะลิลาหันมองลัลนาพร้อมกันอย่าสงสัย “หื้ม/หื้ม”

“ยัยนั้นแอบชอบดลมานานแล้วตั้งแต่สมัยฉันคบกับดล หล่อนสนิทกับทั้งแม่ทั้งน้องสาวของดลมากกก เชื่อเถอะว่ายัยเนี้ยมันร้าย!

ตาณพยักหน้ามองร่างแบบนางของผู้หญิงที่ชื่อเกวลินอย่างมุ่งร้ายตามลัลนา

“แปลว่าการมาของนางต้องไม่ใช่เรื่องดีสำหรับไอ้ก้อย”

ลัลนาพยักหน้ายืนยันอีกครั้งก่อนจะหันไปสบตากับตาณ เป็นจังหวะเดียวกับที่ตาณหันมามองลัลนา

“พวกเราต้องทำอะไรซักอย่าง! / พวกเราต้องทำอะไรซักอย่าง!

มะลิลากลอกตามองสองเพื่อนทันทีที่ได้ยินทั้งสองพูดประโยคเดียวกันและพร้อมเพียงกัน

“พวกแกคิดจะทำอะไรอีก เพลาๆหน่อยนะ อย่าลืมว่าไอ้ไม้นะกำลังท้องอยู่”

เป็นอีกครั้งที่มะลิลากรอกตาอย่างจนใจเพราะเพื่อนทั้งสองไม่หันมาสนใจเธออีกเลย เจ้าของไร่มะลิ 'มัลลิกา' จึงได้แต่ภาวนาให้ยัยเกวลินอะไรนั้นปลอดภัย เพราะเป็นที่รู้กันว่าเมื่อไอ้แสบสองคนนี้ผนึกกำลังกันเมื่อไร ความพินาศ บรรลัยก็จะบังเกิดเมื่อนั้น!!

------------------------------------

“เรายังไม่กลับ ต้องช่วยก้อยทำขนมก่อน คงอีกซักพักใหญ่ๆ เกลไม่ต้องคอยหรอก”

ดลวัฒน์ปฎิเสธเพื่อนสาวอย่างไม่อ้อมค้อม เพราะตอนนี้เขาอยากจะกลับไปแกล้งว่าที่เจ้าสาวของเขาแล้ว

“ทำไมต้องช่วยด้วยละดล ตามธรรมเนียมเจ้าสาวของงานต้องเป็นคนทำเองไม่ใช่เหรอ”

ดลวัฒน์พยักหน้า “ใช่ แต่ตอนนี้กำลังหัดไม่ได้ทำจริงๆ เราอยากอยู่ช่วยก่อน เกลกลับไปก่อนเถอะ”

“แต่ว่า...แต่คุณแม่ให้เกลมาตามดลกลับนี้”

หญิงสาวยังคงทัดท้านโดยอ้างหม่อมหลวงจุรีมาศ แต่เธอคิดผิดที่คิดว่าดลวัฒน์จะยอมเชื่อฟัง

“เดี๋ยวเราโทรไปเคลียร์กับคุณแม่เอง”

“...” หมอเกลนิ่งงันก่อนจะเริ่มพูดอีกครั้ง “ทำไมดลต้องจริงจัง ทั้งที่ดลก็แต่งตามการเสี่ยงทายไปอย่างนั้นเอง”

ชายหนุ่มยิ้มมุมปากอย่างคนที่มีความลับซ่อนอยู่

“แล้วเกลรู้ได้ยังไง ว่าเราไม่ได้แต่งเพราะรักคุณหญิง”

“...ดล”

---------------------------------------

คอมเม้นคือกำลังใจของคนแต่ง มันสามารถดีดตัวขี้เกลียดออกจากเฌอมาได้จริงๆ >_<
ฝากกดติดตามเพจ ' เฌอมา ' ด้วยน้า เข้าไปฝอย เม้าท์ ตบตีกัน ในเพจได้นะคะ จะแจ้งอัพนิยายในนั้นน้า ตามมาาๆๆๆ

 


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

 

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 261 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. #7783 zaran (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 13:11
    ลำหมอเกล คือน่ารำคาญมาก อารมณ์มดแดงแฝงมะม่วง ฉันไม่ได้ใครก็อย่าได้เลยงี้ เพื่อนแบบนี้เรียกว่าเพื่อนไม่ได้นะหมอดล
    #7,783
    0
  2. #7774 I:AM XXI (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 15:41
    แบร่ //แลบลิ้นใส่ เจอหม่อมลัลนาแน่งานนี้
    #7,774
    0
  3. #6521 DrEaM_DoLo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 19:46
    หมอดลคะกำจัดเกลออกไปให้ไวเลยค่ะ ไม่งั้นเราจะอยู่เป็นก้างของหมอดลกับหญิงก้อยนะ คึๆๆๆๆ
    #6,521
    0
  4. #6030 ป้าภา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 13:24
    ป้าเทใจให้พ่อดลเลย
    #6,030
    0
  5. #3930 @_HamtarO_@ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 23:10
    อย่าหลงกลนะ ชอบพระเอกเจ้าเล่ห์ ร้ายเงียบๆ ดื้อเงียบๆแบบนี้ ชอบ กรี๊ดกร๊าดหนักมาก เป็นกำลังใจให้ สู้้ๆค่ะ
    #3,930
    0
  6. #1491 tinkerbell.n12 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 09:27
    หมอดลทำดีมากค่ะ
    อย่าได้หลงกล
    #1,491
    0
  7. #1393 Narwhale (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 13:11
    หมอเกลร้ายมาก ทำเป็นใสซื่อ ฉันดูเธอออกตั้งแตพูดเรื่อง่เรียนหมอสูติและ
    #1,393
    0
  8. #1355 Tint123 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 21:58
    ขอบคุณค่ะ
    #1,355
    0
  9. #1352 สุภลักษณ์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 15:41
    เออขอบอกว่าเกลียดนังหมอเกลมากอ่ะน่าตบกระชากหัวหลุดจริงๆเฮ้อมันน่านัก..........ชอบเรื่องนี้อีกแล้วตกหลุมรักเรื่องนี้ติดงอมแงมชอบๆๆๆๆ
    #1,352
    0
  10. #1340 fangfee_papteen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 20:49
    หมอดลน่ารักจริมๆ อิมเมจเกลนี่ ของจริงไรจริง ปกติก็ไม่ชอบนางอยู่แล้ว
    เอาให้หงายเงิบไปเลยหมอดล
    #1,340
    0
  11. #1216 Jellydolphin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 07:16
    อิมเมจ เกลนี้ของจริงไรจริง
    #1,216
    0
  12. #1185 sonrisa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 09:56
    หมอดลนี่น่าหมั่นไส้จริงๆ
    #1,185
    0
  13. #1168 M-Gkae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 16:30
    หมอดลลลล เจ้าเล่ห์ แต่ก็น่ารักก
    #1,168
    0
  14. #1154 werchu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 12:23
    หมอดลสู้ๆ เขี่ยหมอเกลออกไปให้ไกล !!
    #1,154
    0
  15. #1153 AOPHAK™ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 00:39
    เอาให้หน้าหงายค่ะหมอจัดไปค่ะเรารู้ว่าหมอดลทำได้
    #1,153
    0
  16. #1152 BE BRAVE (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 22:25
    ไหนบอกไม่รักไม่ชอบงายยยย อย่ามาพลิกลิ้นนะเว้ยยยยย แหมมมม พอได้เจอเสน่ห์ที่พบเจอมานานแต่มองไม่ชัดก็เอาใหญ่เลยน้าดลน้า แหมะะะะ ชอบประโยคที่ว่าทคุณหญิงขี้หึงจะตาย วรั้ยยยยย
    #1,152
    0
  17. #1149 ผักหวานและก้านกล้วย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 13:40
    หมอเกลนี่ตอนนั้นก็พูดเรื่องที่คุณหญิงก้อยเคยทำคลอดแล้วเด็กกับแม่เด็กเสียชีวิต   ตอนนี้ก็จะมาอีกล่ะ มาป่วนผู้หญิงที่หมอดลชอบอีกล่ะ    เพื่อนสนิท คิดไม่ซื่อนี่เอง
    #1,149
    0
  18. #1148 黒ウサギ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 13:16
    เกลลลลลล รู้สึกเกลียดค่ะ 55555
    #1,148
    0
  19. #1147 Niinew (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 10:17
    หมอดลเจ้าเล่ห์นะยะ แต่อย่ามาปั่นหัวคุณหญิงนะ ไม่งั้นจะให้คุณหญิงงอนนานๆ
    #1,147
    0
  20. #1146 kloy2533 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 08:32
    ว่าหมอเกลร้าย  แต่ดูๆไป..อุ้ย..อ่านๆไป...นายหมอดลน่าจะร้ายกว่านะ

    #1,146
    0
  21. #1145 พื้นที่ทับซ้อน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 02:32
    อะไรของเธอคะ เกวลินนนน
    #1,145
    0
  22. #1144 soundy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 01:35
    รำคาญหมอเกลลลลล // มองบนนนน -*-
    #1,144
    0
  23. #1143 ลูกอมกลมกลิ้ง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 00:42
    อีหมอเกลลล น่าตบมากค่ะ
    #1,143
    0
  24. #1142 gege (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 22:08
    ลูกไม้จัดเต็มหมอเกลแบบด่วน ๆ เลยจ้า เริ่มติดแล้วนะ up เรื่อย ๆ นะคะ
    #1,142
    0
  25. #1141 fangp2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 18:42
    มาต่อไวๆนะคะ
    #1,141
    0