พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 1 : Chapter 1 : สายลมนำพารัก (100%) รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54,876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 214 ครั้ง
    23 มี.ค. 59


 

 

พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา









 

บทที่ 1 สายลมแห่งรัก

เหล่าราชนิกูล เชื้อพระวงศ์ ทั้งชั้นอนุวงศ์ หลานหลวง รวมถึงแขกผู้มีเกียรติ์ที่มาร่วมงานกระจายตัวเกาะกลุ่มพูดคุยกันด้วยเสียงเบาราวกระซิบ บางก็นั่ง บางก็ประทับยืน และทุกๆ คนแต่งกายอย่างสุภาพเรียบร้อย ราวกับต้องการให้เกียรติเจ้าของงานและสถานที่จัดงานอันเป็นรโหฐานแสนสูงค่าในสายราชสกุลนรังสรรค์ ‘หมอดล หรือ นายแพทย์หม่อมหลวงดลวัฒน์’ ยืนมองบรรยากาศชื่นมื่นในงานหมั้นและเลี้ยงสมรสพระราชทานของหม่อมเจ้ากิตติกรผู้เป็นเจ้าของวัง นัยน์ตาคมไม่บ่งบอกอารมณ์ว่าสุขหรือเศร้าทอดสายตาไปทั่วบริเวณโถงกว้างที่ใช้รับรองแขกก่อนถึงพิธีหมั้น เฝ้าเก็บรายละเอียดความโก้เก๋โอ่อ่าภูมิฐานของวังเก่าแก่ ซึ่งในถูกๆตารางนิ้วที่สายตาของชายหนุ่มตวัดผ่าน คนมองให้รู้สึกว่าทุกกระเบียดนิ้วนั้นเป็นของสูงและควรค่าที่จะได้รับการเทิดทูนไว้เหนือเกล้าเสียเหลือเกิน

มาอยู่ที่นี่เองตาดล แม่กับน้องก็เดินหาเสียรอบวัง

ชายหนุ่มละสายตาจากภาพที่กำลังจับจ้องหันไปส่งยิ้มให้หม่อมหลวงจุรีมาศ มารดาแท้ๆและน้องสาวของตนที่เดินทำหน้ากระฟัดกระเฟียดอย่างคนที่ไม่เคยเก็บอารมณ์มาตั้งแต่เด็กๆ

ดลก็ยืนอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่แรก คุณแม่กับยายมลต่างหากที่เดินไปนั่นมานี้ไม่หยุด

บุตรชายคนโตกล่าวอย่างขบขันก่อนจะยื่นแก้วในมือให้มารดาหวังให้ท่านดับกระหายหลังจากที่คนเป็นลูกเห็นพูดไม่หยุดปากกับเหล่าผู้มาร่วมงานตั้งแต่มาถึงวังนรังสรรค์

คนเป็นแม่ค้อนขวับลูกชายแต่ก็ยอมรับน้ำมาดื่ม กระทั้งความชุ่มชื่นช่วยให้ชุ่มคอดีแล้วจึงส่งแก้วคืนบุตรชาย แต่ยังไม่ทันที่หม่อมหลวงจุรีมาศจะได้กล่าวอะไรต่อ กิริยาหยุดพูดหยุดสนทนาของแขกหรื่อในงานก็ดึงความสนใจของนางไปเสีย

ราชสกุลวายะวงศ์ทั้งสามหันตามสายตาใคร่รู้พวกนั้นไป จับจ้องที่ประตูวังนรังสรรค์ ซึ่งบัตรนี้เจ้าบ่าวของงานในชุดเครื่องแบบข้าราชตามกฎของการเข้ารับ พระราชทานน้ำสังข์  กำลังเดินจูงเจ้าสาวในชุดไหมไทยบรมพิมานสีครีมพอดีตัวเข้ามา บนหน้าผากของคนทั้งคู่ถูกเจิมด้วยแป้งหอมสามจุด ข้างหูทัดใบมะตูมสามแฉกเพื่อเป็นศรี อันเป็นสัญลักษณ์ว่าทั้งคู่ตกแต่งเป็นสามีภรรยากันอย่างเรียบร้อยแล้ว

หม่อมหลวงดลวัฒน์มองร่างแบบบางที่กำลังก้าวเดินเคียงคู่เอกบุรุษ นัยน์ตาหวานที่ล้อมกรอบด้วยแพรขนตางอนยาวเป็นระเบียบกวาดมองผู้คนที่กำลังพินิจมองเธออย่างสนอกสนใจ โครงหน้าละมุนละไมไม่แข็งกระด้างดูสง่าสมกับฐานะหม่อมแห่งราชสกุลนรังสรรค์ เรียวปากอิ่มที่ถูกเติมสีชมพูระเรื่อมากกว่าสีตามธรรมชาติหนึ่งเฉดผุดยิ้มพิมพ์พรายทำให้คนมองรู้สึกเหมือนหญิงสาวเป็นดอกพุดซ้อนแรกแย้มที่กำลังผลิกลีบอวดความหอมหวานภายใน

จะกี่ปีก็ยิ้มแบบนี้ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนะลูกไม้

...ไม่สิ หม่อมลัลนา นรังสรรค์ ณ อยุธยาต่างหาก

และราวกับว่าหญิงสาวรับรู้ถึงการจับจองของเขา ตาคู่นั้นจึงหันมามองและสบตาเข้าอย่างจัง พลันนั้นกล้ามเนื้อตรงอกซ้ายก็เต้นถี่ ใช้มันเป็นเพียงแค่กล้ามเนื้อตรงอกซ้ายเท่านั้น เพราะหม่อมหลวงเช่นเขาไม่ใคร่ยินยอมให้สิ่งที่รัวตุบๆ เป็นก้อนเนื้อของหัวใจที่กำลังแสดงความรู้สึกต่อหญิงสาวของเอกบุรุษที่เขาเคารพรักอย่างแน่นอน

คนเป็นเจ้าสาวคลี่ยิ้มอ่อนๆให้ดลวัฒน์อย่างทักทายก่อนจะหันกลับไปตามแรงบีบเบาๆตรงมือนุ่นที่เจ้าบ่าวของเธอกุมเอาไว้ ดลวัฒน์รู้ตัวในตอนั้นเองว่าตนจ้องมอง ‘อดีตคนรัก’ นานเกินไป จึงก้มกายอย่างน้อบน้อมให้หม่อมเจ้ากิตติกรที่ปราดสายตามามองขณะพาร่างแบบบางของลัลนาเดินผ่านไป

 “ท่านชายติหลงผิดเสียจริงๆ ถึงได้คว้าเอาสามัญชนอย่างนั้นมาเป็นเมีย

เสียงบริภาษอย่างเผ็ดร้อนของหม่อมหลวงจุรีมาศผู้เป็นมารดาดังขึ้น เป็นเหตุให้ดลวัฒน์หันมองและเตือนมารดาถึงคำพูดที่ไม่เหมาะสม ทว่าคนเป็นแม่จะฟังหรือก็เปล่า

อย่ามามองแม่อย่างนั้นนะตาดล ลูกน่ะควรขอบใจแม่ซะ เพราะถ้าไม่ได้แม่ซักคน ลูกก็คงหลงเล่ห์ของนังเด็กนั้น เสียรู้แต่งมันเข้าวายะวงศ์ของเราไปแล้ว

ดลวัฒน์ถอนใจกับเรื่องเก่าๆ ก่อนจะเปรยเสียงเบา “พอเถอะครับคุณแม่ เรื่องของดลกับลูกไม้จบไปตั้ง 6-7 ปีแล้ว คุณแม่จะรื้อเรื่องเก่าขึ้นมาอีกทำไม

ผ่านไปชั่วครู่กระทั่งความฉุนเฉียวของหม่อมหลวงจุรีมาศเจือจางลง เสด็จหญิงจงกลนี พระขนิษฐาในพระอัยกาของเจ้าบ่าวก็รับสั่งให้ราชสกุลวายะวงศ์ทั้งสามเข้าเฝ้า เมื่อหม่อมจุรีมาศทราบเรื่องจึงรีบทำตามรับสั่งอย่างไม่รีรอ เดินนำไปทางห้องรับแขกของวังนรังสรรค์ซึ่งเสด็จท่านประทับอยู่ โดยมีลูกสาวลูกชายพวงท้ายติดตามไปด้วย

มากันพอดี เข้ามาสิ

เสด็จหญิงในสายราชสกุลมหิตธรผู้มีพระชนมายุมากกว่าแปดสิบชันษาตรัสเรียกอย่างอารี ทำให้วายะวงศ์ทั่งสามที่พึ่งเข้ามาถึงเร่งคลานเข่าเข้าไปใกล้ที่ประทับของพระองค์ 

ฉันเรียกมาเพราะอยากทราบว่าท่านพัฒน์น่ะเป็นอย่างไรบ้าง ตกลงอาการประชวรของเขาหนักน้อยประการใด ถึงได้ลุกมางานแต่งหลานชายฉันไม่ไหว

เสด็จฯตรัสเสียงเรียบยามถามหาสหายเก่าอย่างท่านพัฒน์ หรือหม่อมเจ้าพงษ์พัฒนา ปู่แท้ๆของหมอดล และเป็นหม่อมหลวงจุรีมาศสะใภ้ใหญ่วายะวงศ์ที่โน้มกายลงก่อนเอ่ยตอบเสด็จ

ทูลเสด็จ หลายวันมานี้อากาศเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาวท่านพ่อเลยรู้สึกไม่ค่อยสนุกเพคะ แต่ถึงจะป่วยก็ยังฝากของขวัญแต่งงานมาให้ท่านชายติและหม่อมเพื่อแสดงความยินดีเพคะ

เมื่อได้ฟังเสด็จฯก็สรวลเบาๆอย่างไม่ยอมเชื่อ “เจ็บรึ ท่านพัตน์น่ะรึจะล้มป่วยเพียงเพราะอากาศเปลี่ยน ฉันว่าเขาน่ะหลีกเลี่ยงจะไม่มาร่วมงานเดี่ยวกับ ราชสกุลภานุพงศ์เสียมากกว่า

คนทั้งหมดในห้องกระตุกวาบเมื่อได้ยินถ้อยรับสั่งของเสด็จหญิงซึ่งนับเป็นผู้อาวุโส ก่อนจะห้วนถึงเหตุการณ์เก่าซึ่งเป็นชนวนเหตุรอยร้าวของภานุพงศ์และวายะวงศ์ ความเงียบอันหน้าอึกอัดกระจายตัวไปทั่วห้องรับรองที่แสนหรูหราและโอโถ่ง ให้คล้ายกับว่าอาการหายใจนั้นมีอยู่น้อยนิดจนทำให้รู้สึกว่ากำลังหน้ามืดตาพร่างมัว

นี่ท่านหญิงกมลก็ไม่มาด้วยอีกคน เอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่แต่ที่วังภานุพงศ์ จะพบจะหากันทีก็ต้องดั้นด้นเข้าไปหาถึงในรั้ววัง เฮ้อ ข้อใหญ่ใจความของเหตุมันก็ผ่านมานานนมแล้ว เราๆก็ควรจะยุติรอยบาดหมางไปตามวันเวลาด้วยเหมือนกัน

ถ้อยรับสั่งนั้นกินลึกเข้าไปในความรู้สึกของทุกๆคนในห้อง ทว่าคงจะมีเพียงหมอดลเท่านั้นที่รู้สึกได้ว่าเสด็จรับสั่งถึงเขาโดยตรง นายแพทย์หนุ่มจึงเงยหน้ามองตอบพระองค์ และเป็นอย่างที่คาด เพราะบัดนี้เสด็จหญิงมองตรงมาที่เขาอย่างสื่อใจความที่ได้ตรัสไป

ฉันได้ฟังมาว่าเธอกับท่านชายติเรียนโรงเรียนหลวงรุ่นเดียวกัน แปลว่าอายุอานามก็คงมิใช่น้อยแล้ว แล้วเมื่อไรเธอจะได้แต่งงานกับเขาบ้างเล่า...หรือต้องรอพระพายของราชสกุลเธอเสี่ยงทายคู่ครองให้ก่อน ถึงจะได้แต่งงานเหมือนคนอื่นเขา

ดลวัฒน์ก้มกายลงก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ถูกแล้วกระหม่อม ต้องรอการเสี่ยงทายก่อนกระหม่อม

นั้นสินะ ก็เธอคือหลานชายคนโตของวายะวงศ์รุ่นนี้นี่นา” เสด็จฯกล่าวก่อนจะยิ้มบางให้ดลวัฒน์ หลานชายคนโตของนางสนองพระโอษฐ์ ซึ่งเสด็จฯรักใคร่ไม่ต่างจากญาติแท้ๆร่วมสายพระโลหิต

ตั้งแต่นางดาราธิป ย่าของเธอตายไป ฉันก็อดที่จะเป็นห่วงเรื่องราวของวายะวงศ์ไม่ได้ พอเห็นเธอทีไรเลยรู้สึกห่วง รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นย่าของเธอไปด้วยอีกคน คงเพราะตอนที่นางดาราธิปมันยังมีชีวิตอยู่ ชอบพาเธอไปเที่ยวเล่นที่วังมหิตธรบ่อยๆ"

เสด็จพระองค์หญิงจงกลนีเล่าพลางยกยิ้มขณะมองดลวัฒน์ ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสะอ้านสมเป็นเชื้อสายราชสกุล

"วันเวลามันช่างผ่านไปรวดเร็วนักนะ เผลอแป๊บๆเธอก็โตเป็นหนุ่มพร้อมจะออกเรือนได้แล้ว" เสด็จตรัสก่อนจะถอนใจเฮือกใหญ่คล้ายกับกำลังมีเรื่องหนักพระทัยเพียงแต่มิได้เอ่ยโอษฐ์ "ฉันก็ได้แต่หวังว่าการเสี่ยงทายหนนี้จะไม่เกิดเรื่องวุ่นวายยุ่งยากอย่างครั้งก่อน และก็ได้แต่หวัง ว่าพระพายของราชสกุลเธอจะพัดนำความหวานชื่นอันแท้จริงมาให้วายะวงศ์เสียที...

 

*********************

นายแพทย์ดลวัฒน์รู้สึกอึดอัดจึงขอปลีกตัวออกมาเดินเล่น เชื้อพระวงศ์หนุ่มทอดฝีเท้าไปตามทางเดินของส่วนย่อมหลัววังอย่างไม่รีบเร่ง มองทิวแถวไม้ประดับที่เรียงรายอย่างเป็นสัดส่วนภายในสวนสวยของวังนรังสรรค์ เช้าวันนี้อากาศกำลังดีและดูจะเป็นใจยิ่งนัก สมกับเป็นโมงยามแห่งฤกษ์งามที่จะใช่จัดงานแต่งงานของเจ้าของวัง

'…แต่งง่าน'

ความคิดในหัวสะกิดเรื่องราวบางอย่างเข้าให้อย่างจัง ก่อนหมอหนุ่มจะหวนนึกถึงคำพูดของเสด็จหญิงจงกลนี 

"ฉันก็ได้แต่หวังว่าการเสี่ยงทายหนนี้จะไม่เกิดเรื่องวุ่นวายยุ่งยากอย่างครั้งก่อน และก็ได้แต่หวัง ว่าพระพายของราชสกุลเธอจะพัดนำความหวานชื่นอันแท้จริงมาให้วายะวงศ์เสียที

หมอดลสาวท้าวต่อไปแล้วหยุดอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ต้นหนึ่ง ความคิดทั้งมวลกำลังจมอยู่ในคำถามเรื่องพระพายเสี่ยงทายของเสด็จหญิงจงกลนี ชายหนุ่มอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมวันนี้ถึงมีแต่คนพูดถึงคำๆนี้กันนะ ทั้งๆ ที่มันก็เป็นเพียงแค่ตำนานปรัมปราของราชสกุลเขา ที่ผู้เฒ่าผู้แก่เล่าต่อๆกันมาว่า เมื่อถึงคราวที่บุตรชายคนโตในราชสกุลสมควรจะมีคู่ครองเรือน พระพายซึ่งเป็นเทพแห่งสายลมจะเสี่ยทายคู่ครองให้ อันเป็นสตรีที่ดีพร้อม เหมาะสมสืบทอดราชสกุลวายะวงศ์สืบไป จริงอยู่ที่ตัวเขาเป็นบุตรชายคนโตในช่วงอายุนี้ จึงถูกคาดการณ์มาตั้งแต่เกิดว่าเมื่อถึงเวลา พระพายจะชักนำเอาเจ้าสาวของสายลมมาให้ แต่ใช้ว่าตัวเขาจะงมงามเชื่อเรื่องเล่าขอราชสกุลอย่างเช่นคนอื่นๆเสียเมื่อไร ตั้งแต่เล็กก็ได้แต่ฟังมาแล้วปล่อยให้ผ่านหูไปเท่านั้น ทว่าในวันนี้กลับไม่เหมือนดั่งเช่นทุกๆวัน ตัวหมอดลไม่อาจปฎิเสธได้ว่าหัวใจของตนกำลังเต้นแปลกราวกับมันกำลังรอคอยอะไรบางอย่างอยู่

อะไรบางอย่างที่ตัวเขาถูกท่านปู่บอกเตือนมาตั้งแต่ช่วงเช้าว่าจะได้เจอและได้พบ...

 

อะไรบางอย่างที่ว่าก็คือ เธอ...เจ้าสาวของเขา

ทว่าในขณะที่ดลวัฒน์กำลังคิดเรื่อยเปื่อยถึงต้นตอความหว้าวุ่นในใจ ปลายห่างตาของเขาก็เหลือบขึ้นไปเห็นร่างน้อยคุ้นตาที่กำลังเดินถอยหลังอยู่บนชั้นสองของวังนรังสรรค์ ก่อนเสียงกรี๊ดร้องอย่างตกใจจะดังตามมา พร้อมร่างแบบบางของหญิงสาวคนเดิมที่เสียหลัก พลัดตกลงมาจากระเบียงวังอย่างรวดเร็ว

ด้วยสัญชาตญาณทำให้ดลวัฒน์พุ่งตัวเข้าไปรับร่างที่กำลังตะกุยตะกายอยู่กลางอากาศนั้น

ตุ้บ!’

แรงปะทะทำให้ไหล่ขวาของคนเป็นหมอชาดิกไร้ความรู้สึก ก่อนมันจะปวดวาบอย่างน่ากลัวจนเขาวินิจฉัยอาการคราวๆได้ว่าไหล่ของตัวเองคงหลุดไม่ก็เคลื่อนไปแล้ว ทว่าร่างที่สั่นหงกๆอย่างน่าสงสารกลับดึงความเจ็บปวดของเขาไปเสียได้ ดลวัฒน์ก้มมองใบหน้าของคนในอ้อมแขนที่กำลังหลับตาปี๋และซีดเผือด มือบางทั้งสองข้างของเธอกำลังกำช่อดอกกุหลาบขาวเอาไว้แน่น ช่อกุหลาบขาวที่ถูกมัดเอาไว้อย่างลวกๆซึ่งบัดนี้กลีบใบของมันโกล่นจนแทบหมดก้านเพราะคนถือทั้งตะกายทั้งตีลังกาตอนที่ตกลงมาจากวัง และทามกลางความตื่นตกใจของอีกคนที่กำลังหวาดผวาและอีกฝ่ายที่ใจเต้นรัวอยู่นั้น กลีบกุหลาบบางเบาที่หลุดร่วงไปก็ค่อยๆทิ้งกลีบโปรยปรายลงมารอบๆตัวของคนทั้งคู่ ดูๆไปก็คล้ายกับฉากโรแมนติดซักฉากในหนังรักแห่งปี

 “อา...หนัก

ดลวัตน์ครางเสียงเบาจนแทบจะชิดริมหูของคนบนตัก ความจริงเขาจะพูดว่าเจ็บ แต่เพราะร่างนุ่มนิ่มหอมอุ่นๆที่นอนกึ่งนั่งอยู่บนตัวคือ ‘คุณหญิงก้อย’ คู่อริทางการเมืองของเขา เขาจึงไม่ควรจะแสดงความเจ็บปวดใดๆออกมาให้เธอได้เห็น

ทว่าเสียงครางนั้นกลับทำให้คนเกือบชะตาขาดรีบลืมตามอง และภาพแรกที่ได้เห็นหลังจากผ่านนาทีเฉียดตายมาได้ ก็คือภาพตาคมสีนิลที่มองจ้องมาในระยะประชันชิด

นายดล!

'หม่อมราชวงศ์กนกวลี ' หรือคุณหญิงก้อยรีบผลักดลวัฒน์ออกห่างจากตัว ก่อนจะดิ้นขลุกขลักพยายามจะลุกออกจากตักหนาอุ่นของชายหนุ่ม แต่ด้วยแรงผลักของเธอทำให้คนบาดเจ็บอยู่ก่อนร้องโอ๊ยออกมาอย่างกลั้นความทรมานเอาไว้ไม่ได้

โอ๊ย!

ดลวัฒน์ปล่อยมือที่โอบร่างคุณหญิงก้อยแทบจะในทันที หญิงสาวดิ้นหนีและยันกายลุกขึ้นยืนก่อนจะกวาดตามองรอบตัว พบว่าตนตกลงมาบนกองผ้าที่ใช้แต่งวังซึ่งกองเอาไว้เป็นพะเนินสูง และมันเป็นเรื่องโชคดีอย่างประหลาดที่เธอไม่ได้บาดเจ็บอะไร แต่อีกคนที่วิ่งเข้ามาช่วยดูเหมือนจะ...

ก้อย!”

ไม่ทันทีหม่อมราชวงศ์กนกวลีจะได้ถามไถ่อาการของดลวัฒน์ เสียงเรียกอย่างเป็นห่วงของพระญาติข้างฝั่งพระมารดาก็ดังขึ้น เมื่อหญิงสาวหันไปมองก็พบหม่อมเจ้ากิตติกร หรือท่านชายติที่ตรงเข้ามาหาทั้งที่อยู่ในชุดเจ้าบ่าวทรงสง่า

เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม แล้วตกลงมาได้ยังไงเนี่ย

หญิงสาวส่ายหน้าปฎิเสธ “ก้อยไม่เป็นไร แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าตกลงมาได้ยังไง คือก้อยรู้สึกเหมือนมีลมดันก้อยตกลงมา ลมแรงมากๆเลยนะ...คงจะเป็นลม

คุณหญิงก้อยเล่าก่อนจะเหลือบมองกลับไปทางดลวัฒน์คล้ายตัวเธอยังคงเป็นห่วงชายหนุ่ม นั้นเพราะในฐานะที่เธอเองก็เป็นหมอเหมือนกัน ย่อมจับสังเกตท่าทางสีหน้าของคนที่ได้รับบาดเจ็บทางร่างกายได้ ทว่าหญิงสาวกลับต้องชะงักความเป็นห่วงเอาไว้แค่นั้น เมื่อสิ่งที่ได้กลับมาจากเขาคือสายตายั่วเย้าและการขยับปากอย่างไร้เสียงพูดต่อประโยคของเธอว่า ลมแห่งรัก

คุณหญิงก้อยร้องเหอะก่อนจะมองเหยียดชายหนุ่มจากราชสกุลวายะวงศ์เช่นดลวัฒน์ ก่อนหญิงสาวจะตอบกลับไปด้วยเสียงดังฟังชัด แน่นอนว่าทั้งพระญาติและคู่กรณีได้ยินเต็มสองรูหู

ลมแห่งรัก บ้าน! นาย! สิ!

ดลวัฒน์หัวเราะขณะมองตามร่างของคุณหญิงก้อยที่สะบัดตัวเดินหนีเข้าไปในวังนรังสรรค์ ก่อนเขาจะปล่อยจิตปล่อยใจ คิดครวญไปถึงคำพูดของท่านปู่ ซึ่งบัดนี้นอนเจ็บกระเซาะกระแซะอยู่บนที่บรรทมในห้องของท่านที่วังวายะวงศ์ 

ในตอนนั้นเขาเข้าไปกราบเพื่อรับของรับไหว้ ซึ่งท่านปู่ของเขาหรือหม่อมเจ้าพงศ์พัฒนาได้ฝากให้นำมามอบให้บ่าวสาวของงานในวันนี้

คนเป็นหลานคลานเข่าเข้าไปรับขณะรอฟังคำอวยพรซึ่งคนป่วยบนเตียงอาจจะอยากฝากฝั่งถึง แต่ใครจะรู้ว่าท่านพัฒน์กลับพูดถึงเรื่องอื่นด้วยเสียงแผ่วแหบแห้งแทน

ตาหนู

ดลมาแล้วกระหม่อม

พระพาย แค่กๆ พระพายท่านมาบอกปู่

‘…’

ตาหนู...มันถึงเวลาแล้ว

ดลวัฒน์หัวเราะหึอย่างที่ใครๆก็เดาใจไม่ได้ ในขณะที่สายตาของเขาก็ยังจ้องมองไปยังทิศทางที่คนตกวังพึ่งเดินลับป

เอาจริงดิท่านปู่ เจ้าสาวของหลาน...เป็นคนนี้จริงดิ


_______________________________


สวัสดีจาดทุกคน เฌอมากลับมาแล้ว ขอเปิดเรื่องใหม่นับแต่บัดนี้ คิดถึงทุกคนมาก ภรรยาเจ้าวางแผงปลายเเดือนนี้น้า ติดตามข่าวได้ทางเพจจ้า ยังไงฝากกดติดตามและเป็นกำลังใจให้นักอยากเขียนด้วยน้า ^^
เฌอมา 


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 214 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. #7765 I:AM XXI (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 00:33
    หือ ร้ายนะพระเอก
    #7,765
    0
  2. #5888 emlek (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 17:12
    มือนุ่น=มือนุ่ม
    ไม่ค่อยสนุก= ไม่ค่อยสบาย
    แต่งง่าน=แต่งงาน
    #5,888
    0
  3. #5024 เหงาอยู่ตัว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 18:47
    ถูกๆตารางนิ้ว - ทุกๆ
    เดินไปนั่นมานี้ - ไปนั่นมานี่
    กระทั้งความชุ่มชื่น - กระทั่ง
    ชุดเครื่องแบบข้าราช - ข้าราชการ
    จับจองของเขา - จับจ้อง
    ตรงมือนุ่น - นุ่ม
    ในตอนั้นเอง - ตอนนั้น
    น้อบน้อม - นอบน้อม
    นังเด็กนั้น - เด็กนั่น
    พวงท้าย - พ่วง
    วายะวงศ์ทั่งสาม - ทั้งสาม
    ร่วมงานเดี่ยวกับ - เดียวกับ
    ห้วนถึงเหตุการณ์ - หวนถึง
    หน้าอึกอัด - น่าอึดอัด
    โอโถ่ง - โอ่โถง
    อาการหายใจ - อากาศ
    ส่วนย่อมหลัววัง - สวนหย่อมหลังวัง
    ใช่จัดงาน - ใช้จัด
    เสี่ยทายคู่ - เสี่ยงทาย
    ใช้ตัวเขา - ใช่ตัวเขา
    งมงาม - งมงาย
    ขอราชสกุล - ของราชสกุล
    หว้าวุ่นในใจ - ว้าวุ่น
    ปลายห่างตา - หางตา
    เสียงกรี๊ดร้อง - กรีดร้อง
    อาการคราวๆ - คร่าวๆ
    สั่นหงกๆ - งกๆ
    โกล่น - โกร๋น
    ทามกลาง - ท่ามกลาง
    โรแมนติค - โรแมนติก
    ไม่ทันที - ทันที่
    กระเซาะกระแซะ - กระเสาะกระแสะ
    ฝากฝั่งถึง - ฝากฝัง
    เดินลับป - เดินลับไป

    ตามมาจาก "ซุปตาร์" แต่ไม่ชอบค้าง เลยรอให้เยอะๆแล้วค่อยอ่านทีเดียวจ้า
    #5,024
    0
  4. #4040 chatwatchara (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 18:18
    แง้วววววววว!! แรงจริง อะไรจริง ^__^ เอาใจช่วยหมอดล เหมือนที่เอาใจช่วยท่านชายตินะคะ
    #4,040
    0
  5. #2935 nunpanu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 11:28
    มาตามต่อ ความรักวุ่นๆ
    #2,935
    0
  6. #2904 Radioactive (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 19:54
    เอาจริงดิ -> น่ารัก
    #2,904
    0
  7. #2358 imavikur (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 02:00
    สนุกอ่ะ น่ารัก!
    #2,358
    0
  8. #951 kakfern23 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 14:50
    ชอบคร้า^^
    #951
    0
  9. #688 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 18:23
    อิอิ น่ารัก หุหุ 
    #688
    0
  10. #637 ผ่องจ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 21:02
    เอาดิ ความฟินกำลังจะตามมา พร้อมกับความสนุก
    #637
    0
  11. #315 ผ่องจ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2559 / 08:42
    น่ารักอ่ะ ชายดล จะติดตาม เป็นอีกเรื่องที่ ฟินแน่ๆ คำผิดเยอะนะคะ
    #315
    1
    • #315-1 เฌอมา(จากตอนที่ 1)
      19 มีนาคม 2559 / 19:54
      ขอบคุณคร่าา ขออภัยเรื่องคำผิดด้วยน้า จะปรับปรุงตัวจ้าๆๆ
      #315-1
  12. #290 เก๋เองจ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 18:28
    หลังจากอ่านภรรยาเจ้าจบไป ก็รออ่านคู่นี้ต่อ เปิดเรื่องมาน่ารักดีค่ะ แต่ว่าคำผิดมีหลายจุดเลย อยากให้ปรับตรงคำผิดก่อนอัพลงเวปนะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
    #290
    1
    • #290-1 เฌอมา(จากตอนที่ 1)
      17 มีนาคม 2559 / 18:40
      รับทราบจ้าคุณเก๋ จะปรับปรุงน้า จุ๊บๆ
      #290-1
  13. #255 nuinuinui56 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 17:31
    เมื่อวานไปสอยภรรยาจ้าวมาแล้วแต่ยังไม่ได้เปิดอ่านเลยแต่หน้าปกสวยมาก ขอเวลาว่างจากงานสวนก่อนแล้วจิได้อ่านคงจะประมาณเดือนหน้า
    #255
    0
  14. #250 jddream (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 09:15
    รอเฌอน้าาาา จะเก็บไว้เป็นเซตเลยยย
    #250
    0
  15. #248 rawiwans (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 08:06
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้วววว มาต่อเร็วๆนะคะ
    #248
    0
  16. #240 pimmyla (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มีนาคม 2559 / 23:46
    คนนี้จริงดิ 5555555
    #240
    0
  17. #224 พี่ของฟูฟู่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:53
    ป่วยกระเสาะกระแสะรึป่าวคะน่าจะสะกดแบบนั้น
    #224
    0
  18. #216 l3ammii Milk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:12
    คนนี้ละหมอดล //เรื่องนี้กัดกันตาย
    #216
    0
  19. #215 bphadungkarn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:51
    ในทรศ กดฟังเพลงยังไงง้ะ
    #215
    0
  20. #212 Ekaract Sun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:45
    หญิงก้อยจะได้สามีละ
    #212
    1
    • #212-1 เฌอมา(จากตอนที่ 1)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:32
      ใจเย็นๆ 55
      #212-1
  21. #206 Nattakarn Rmutr (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:00
    ????????????????????????????
    #206
    0
  22. #203 [:.Last_Ray.:] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:19
    ให้ตายสิ ยังไงก็ไม่ชอบ คุณแม่กับน้องสาว ของหมอดลอยู่ดี 
    รอนิยายภรรยาเจ้านะคะ 
    #203
    1
    • #203-1 เฌอมา(จากตอนที่ 1)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:35
      ภรรยาเจ้าวางแผงปลายเดือนนี้น้า
      #203-1
  23. #185 fahpsk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:00
    มาแล้ววว
    #185
    0
  24. #170 FinLand (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:11
    ในที่สุด?
    #170
    0
  25. #169 ชบาแก้ว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:35
    ในที่สุดก็มาแล้ว รอมานาน ดีใจจังค่ะ
    #169
    0