จอมโจรบุปผา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 22,371 Views

  • 243 Comments

  • 1,550 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23

    Overall
    22,371

ตอนที่ 2 : บทที่ 2 : เลือดสาด (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    1 ก.ค. 59



จ อ ม โ จ ร บุ ป ผ า

________________________________________________________________________________________________________________

1 May 2016

By เฌอมา




 




 

 

 

ความรู้สึกชาหนึบกระจายไปทั่วบริเวณศีรษะของฉวีเยว่ หญิงสาวรู้สึกคล้ายกับว่าร่างกายกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ และความผะอืดผะอมก็ค่อยๆตีขึ้นมาจนเธอรู้สึกเหมือนกับว่าตนเองนั้นกำลังจะขาดใจตายเสียให้ได้ กลิ่นคาวเลือดและความเหนียวเหนอะทำให้มือบางค่อยๆสัมผัสไปยังหลังศีรษะตนเอง และใช่ เธอรู้ได้ในทันทีว่าของเหลวที่เปื้อนปลายนิ้วกลับมานั้นคืออะไร

มันคือเลือด และฉันหัวแตก!’

ฉวีเยว่กล่าวในใจก่อนจะพยายามขยับกายซึ่งกำลังนอนหงายอยู่บนพื้น สติสัมปชัญญะที่ดูเหมือนจะวูบหายไปชั่วขณะเริ่มกลับมาต่อติดใหม่ ในตอนนั้นเองที่เธอตระหนักได้ว่าเธออยู่ที่ไหน ทำอะไร และกำลังจะมีใครเข้ามาในนี้!

หญิงสาวค่อยๆยันกายลุกขึ้นนั่ง อาการปวดหัวอย่างรุนแรงยังคงมีอยู่ ฉวีเยว่ขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งของตน เธอบอกตัวเองว่าต้องรีบปืนกลับขึ้นไปหาเฉินเฉาบนหลังคานั้น เธอไม่มีเวลาโอ้เอ้แล้ว ต้องรีบก่อนที่เจ้าหน้าที่ตำรวจจะเข้ามาจับเธอข้อหาขโมยสมบัติของแผ่นดิน!!

ร่างของฉวีเยว่าซวนเซไปมาครั้นเธอค่อยๆทรงตัวลุกขึ้น ก่อนนัยน์ตาหวานจะแหงนใบหน้าขึ้นไปมองบนเพดานห้องจัดแสดง ทว่าเธอกลับไม่พบเฉินเฉาที่ควรจะชะโงกหน้ารออยู่บนช่องโหว่ของหลังคา เธอพบแต่เพียงคานไม้สลักลายสวยงามและใหม่เอี่ยมสดใส

“......”

ฉวีเยว่ใช้สายตาเพ่งมองไปรอบบริเวณ หญิงสาวรู้สึกแปลกตากับห้องจัดแสดงที่เปลี่ยนไป บัดนี้มันไม่มีตู้โชว์วัตถุโบราณอีกแล้ว มีแต่เพียงห้องภายในพระตำหนักที่โล่งสบายและอากาศถ่ายเทสะดวก สถาปัตยกรรมและการตกแต่งภายในช่างหรูหราสมเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังอันล้ำค่า และไกลออกไปนั้น คือเตียงนอนแบบโบราณของจีนซึ่งมีเบาะรองนุ่มนิ่มน่านอนยิ่งนัก

“ถึงแล้วเพคะเวยกงจวู่เส่าอาเกอ ในระหว่างวันเฉลิมฉลอง ฮองเต้ทรงประทานพระตำหนักหลังนี้ให้ท่าน”

เสียงราบเรียบของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นด้านนอก ฉวีเยว่ขนลุกซู่เมื่อรู้ว่ากำลังจะมีคนเข้ามา แต่ด้วยสติที่ยังสับสนงงง่วงนั้น เธอยังคงคิดว่าเสียงเหล่านั้นคือเจ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังจะเข้ามาจับตัวเธอ

ร่างแบบบางในชุดทะมัดแมงมองซ้ายมองขวาพยายามหาที่ซ่อนตัว เธอวิ่งไปหลบหลังผ้าม่านผืนขาวที่ส่งกลิ่นหอมบางๆออกมา ก่อนยืนนิ่งพยายามไม่กระดุกกระดิกตัว พอดีกับที่เงาร่างสูงโปร่งราวกับขุนเขาของใครมาบ้างเดินเข้ามาภายในห้อง

“...ไม่ต้องจุดเทียน”

เสียงทุ้มดังออกมาจากร่างนั้น ก่อนใบหน้าซีกหนึ่งซึ่งสะท้อนแสงจันทร์ด้านนอกจะเอี่ยวไปมองด้านข้าง แล้วสั่งให้คนอื่นๆทีเดินตามเขามากลับออกไปด้านนอก

“พวกเจ้ากลับไปได้”

“เอ่อ เวยกงจวู่เส่าอาเกอ นอกจากฮ่องเต้จะพระราชทานตำหนักให้ท่านแล้ว ยังทรงประธานรางวัลแสนงามอีกชิ้นให้ด้วย”

ฉวีเยว่มองผ่านผ้าม่านไปยังภาพแสนเลือนรางเบื้องหน้า คำพูดคำจาเหล่านั้นทำให้เธอถึงกับขมวดคิ้ว อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมพวกตำรวจสมัยนี้ถึงได้พูดจาแปลกๆ ฮ่องตงฮ่องเต้อะไร หรือมันเป็นแผนทำเป็นไม่ใส่ใจโจร เพื่อล่อให้เธอออกจากที่ซ่อน!

“...ทูลฮ่องเต้ว่าข้าชอบของขวัญชิ้นนี้มาก เอาล่ะ พวกเจ้าออกไปได้แล้ว”

หลังจากคนกลุ่มใหญ่ถอนตัวกลับไป ความเงียบก็กลับคืนมาอีกครั้ง ฉวีเยว่นิ่งรอเวลากระทั่งร่างเดียวที่ยังอยู่ในห้องเคลื่อนไปอีกทาง เธอจึงค่อยๆย่อกายลงและก้าวออกจากที่ซ่อนตัว ทว่าในจังหวะนั้นเองที่หญิงสาวรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่พุ่งทะลวงอากาศ เล็งเป้าหมายมาที่กึ่งกลางหัวใจของเธอ

เคร้ง!’

ด้วยความรวดเร็วมือบางคว้าแจกันที่อยู่ใกล้ตัวมาเป็นเกาะกำบังและปัดเจ้าสิ่งนั้นออกไป แต่เธอก็ทำใจเย็นได้ไม่นาน เมื่อร่างของคนที่ปาดาบสั้นหวังสังหารเธอนั้น ได้โถมกายเข้ามาหาพร้อมการต่อสู้มือเปล่าที่เริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตลอดชีวิตของการเป็นเงารัตติกาล ฉวีเยว่มีความเป็นเลิศทางด้านความว่องไวและการย่องเบามากกว่าเรื่องบู้ นั้นเพราะพวกเธอคือโจร ทำเพียงฉกฉวยและเผ่นแน่บสกิวการต่อสู้จึงไม่จำเป็น กระนั้นตัวเธอก็มีทักษะอยู่บ้าง แม้จะไม่ได้สูงมากมายเท่าเฉินเฉา แต่ก็อยู่ในระดับที่ใครก็เบาใจไม่ได้ ทว่าการต่อสู้กับบุคคลตรงหน้ากลับทำให้ฉวีเยว่ตระหนัก

เขาแข็งแกร่งเกินไป และเธอกำลังจะพ่ายหากยังยินยันจะสู้ต่อ

คิดได้ดังนั้นหญิงสาวก็คว้ากระถางข้างตัวขึ้นมา ก่อนขว้างใส่คู่ต่อสู้เพื่อใช้เป็นเครื่องยืดเวลาให้เธอได้หนี ทว่าฉวีเยว่กลับหันหลังได้เพียงไม่นาน กายสูงใหญ่ที่มีความรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาดก็ตามมาถึงตัวพร้อมมีด ไม่สิ พร้อมดาบสีเงินยวงที่จออยู่บริเวญคอหอยของเธอซึ่งเป็นจุดตาย

“หันหลังวิ่งหนีไม่ใช่วิถีของบุรุษ”

เสียงทุ้มฟังดูเจ้าเล่ห์กล่าวอยู่เหนือศีรษะของเธอ บ่งบอกถึงส่วนสูงของเขาที่น่าจะสูงกว่าหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร กลิ่นกายหอมประหลาดกรุ่นออกมาจากเสื้อผ้าแปลกตาซึ่งแสงจันทร์บางเบาด้านนอกสาดแสงส่องช่วยให้เธอมองเห็น หญิงสาวขมวดคิ้วที่อยู่ภายใต้หมวกโม่งสีดำอย่างประเมินคู่ต่อสู้

แปลก แปลกทั้งการแต่งตัว อาวุธที่ใช้ และภาษาพูด มันไม่ใช่ภาษาปัจจุบันที่เธอคุ้นชินเลย

ฉวีเยว่คิดก่อนจะยกมือกุมปลายดาบสีเงินยวงครั้นเจ้าของของมันกดลึกลงบนคอหอยของเธออย่างข่มขู่

 ต่อนี้น้า 


ใครเป็นคนส่งเจ้ามาที่นี้...องค์ชายฉี่ หรือรัชทายาท

ชายหนุ่มด้านหลังถามเสียงที่เข้มขึ้น ก่อนจะรัดร่างของฉวีเยว่แน่นกว่าเดิมจนกระดูกเธอแทบแตก ทว่าในตอนนั้นเองที่แผ่นหลังของหญิงสาวสัมผัสได้ถึงแท่งเหยียดยาวของอะไรบางอย่างที่นาบอยู่กับแผ่นหลังของเธอ ( -.,-) เธอชะงักและไตร่ตรองรูปร่างของมันโดนละเอียด เมื่อมั่นใจแน่แล้วว่ามันคือพัดมิใช่ ‘เจ้ายุทธ์ภพ’ เธอก็ตั้งท่าขยับกายอีกหนอย่างมีแผ่นการ ทว่าคมดาบก็ตรึงเธอไว้อีกครั้งอย่างรู้เท่าทัน

ข้าจะไม่ขยับถ้าข้าเป็นเจ้าเจ้าหนู

เสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเอาจริงกระซิบชิดริมหู ฉวีเยว่าขบกรามเอี้ยวหน้ามองชายหนุ่มเจ้าของดาบอย่างแค้นเคือง และในตอนนั้นเองที่เธอมองเห็นแววตาลึกล้ำราวมหาสมุทรของเขา ชั่วขณะหญิงสาวรู้สึกชาวูบไปทั่วกาย เธอรู้สึกหนาวสะท้าน ความรู้สึกนี้คืออะไรกัน ความรู้สึกที่เตือนให้หนีไปให้ไกลจากคนๆนี้!

ทว่าแค่คิดว่าควรหนี จู่ๆวงแขนแข็งแรงที่กักขังเธอไว้ก็คลายลง ฉวีเยว่ไม่เข้าใจว่าอะไรทำให้ตำรวจแต่งตัวประหลาด (ในความคิดเธอ) คล้ายอ้อมแขนและลดคมดาบ ซึ่งเธอไม่ยอมเสียเวลาสงสัยด้วย หญิงสาวรีบฉกฉวยจังหวะนั้นบิดข้อมือของอีกฝ่าย ฉกพัดของเขามา แล้วดีดตัวออกห่างโดยการหมุน

โจรสาวก้มมองพัดในมือชั่วแวบหนึ่ง ก่อนจะกรีดพัดออกบังใบหน้าเพื่อรับปลายดาบเล่มยาวซึ่งจวงแทงใส่เธออย่างไม่จริงจังนัก

 ‘ฉึก

คมดาบแทงทะลุพัดขาวจนแทบจะถึงใบหน้าเธอ ฉวีเยว่ไม่รอช้า จับปลายพัดอีกด้านเอาไว้ก่อนจะหมุนมันด้วยความรวดเร็ว ยังผลให้ดาบเล่มสวยหลุดออกจากมือของชายหนุ่ม มันกระเด็นลอยคว้ากลางอากาศ ก่อนจะตกลงบนมือของโจรสาวที่ตั้งท่าพร้อมสู้ในนาทีต่อมา

แปะ แปะ แปะ

เสียงปรบมือดังสะท้อนไปทั่วห้องจัดแสดง ฉวีเย่วขมวดคิ้วมองร่างชายหนุ่มตรงหน้าที่ค่อยๆก้าวออกมาจากมุมนั้นช้าๆ ก้าวเข้ามาในม่านแสงจันทร์ที่สาดส่องตรงช่องหน้าต่าง เผยใบหน้าหล่อเหล่าแต่เข้มแข็งของเขา และผิวกายผุดผ่องที่เหมือนจะสะท้อนแสงจันทร์แก่สายตาของเธอ

แต่ใครจะไปสนล่ะว่าไอ้หมอนี้จะหล่อหรือขี้เหล่ ในเมื่อสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือการแต่งกายของเขา ทรงผม และเครื่องประดับบางอย่าง มันบอกเธอว่า บะ...บอกเธอว่า!!

ไอ้ตำรวจบ้านี้แต่งคอสเพลย์มาจับเธอเนี้ยน้ะ!!’

ข้าคงประเมินเจ้าสูงไปถึงได้คิดไกลไปว่าเป็นนักฆ่าที่เหล่าองค์ชายส่งมา หึหึ แต่ก็ยอมรับล่ะว่าเจ้ามีลูกเล่นแพรวพราวอยู่ไม่หยอก แบบนี้ก็ดี รสชาติแบบเดิมข้าก็เบื่ออยู่เหมือนกัน" 

เสียงหัวเราะที่ดูเจ้าเล่ห์เหลือคณาดังแววตามมาหลังคำพูด ฉือเยว่ก้าวเท้าถอยหลังเพื่อเพิ่มระยะห่างจากร่างสูงที่ก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เธอยอมรับว่าท่าทีของเขาดูน่าหวาดระแวงผิดจากตอนที่สู้กันคราวแรก ทั้งยังคำพูดประหลาดที่ผ่อนน้ำหนักขึ้นๆลงๆไม่น่าวางใจนั้นอีก 

“อย่าเข้ามา! ไม่งั้นฉันจะแทงแกซะไอ้ตำรวจคอสเพลย์!

ชายหนุ่มร่างใหญ่ดุจขุนเขาหัวเราะเสียงลึกเมื่อได้ยินคำขู่แปลกๆ น้ำเสียงกร้าวดังที่ยอมเอ่ยขึ้นเป็นครั้งแรกยิ่งทำให้ชายหนุ่มมั่นใจว่าร่างในชุดดำราวกับโจรป่านั้นคือหญิงสาวหาใช่บุตร! และเมื่อทราบอย่างนั้น มาตรการในการรับมือจึงเปลี่ยนแปลงไป นั้นเพราะเส่าอาเกออย่างเขา ไม่ใคร่ทำรุนแรงป่าเถื่อนกับหญิงสาว

สตรีมีไว้ถนอมในอ้อมกอด หาใช้มีไว้ปลิดชีวิตให้สิ้นลมหายใจ(เหยดดดดด เฌอมามีสำบัดสำนวนจีน)

“เจ้าจับดาบข้าได้ราวกับมันเป็นโลหะธรรมดา ไม่ร้อนหรอกรึ”

“พูดมากเหม็นขี้ฟัน!

เสียงที่ดังตอบกลับมาอีกครั้งทำให้เว่ยจือหมิงซานผงะเล็กน้อย ทว่าฝีเท้าหนักแน่นก็ยังก้าวต้อนโจรสาวที่เขามั่นใจแน่แล้วว่าคือหญิงสาวไปอย่างไม่ลดราวาศอก

“ปากดีแต่กลับถอยหนีไม่หยุด ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าจะเก่งได้ซักแค่ไหน”

ฉวีเยว่มองท่าทีก่อกวนนั้นอย่างโมโห เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกแมวที่กำลังถูกราชสีห์ตะปบเล่น ราชสีจอมเจ้าเล่ห์ที่ไม่คิดฆ่า แต่กำลังเล่นสนุกอยู่กับความสิ้นไร้ไม้ตอกของเธอ

“ช่วยหุบปากซะทีได้ไหมไอ้ปัญญาอ่อน! ถ้าแกไม่คิดจะจับฉันจริงๆก็ถอยไปห่างๆซะ ไม่งั้นฉันจะแทงแกให้ไส้ทะลุ!"

ฉวีเยว่กล่าวไม่ทันจบ ร่างของชายหนุ่มก็วูบเข้ามาใกล้จนแทบจะเรียกได้ว่าประชิด ใบหน้าหล่อเหลานั้นยิ้มยียวนราวกับกำลังท้าทายคำพูดของเธอ

”แทงสิ เจ้ามีความกล้าพอหรือเปล่าล่ะ เจ้าของขวัญชิ้นงาม” ชายหนุ่มกล่าวทั้งที่ปลายดาบในมือหญิงสาวกำลังจ่ออยู่ที่คอหอยของเขา และการกระทำนั้นทำให้ฉวีเยว่าบอกกับตัวเองว่า

ไอ้หมอนี้มันเป็นมาโซคิสม์วะ!!’

ฉึก!’

ทว่าในขณะที่โจรสาวกำลังจะจวงแทงตัดขั้วหัวใจของชายหนุ่มอยู่นั้น

เคร้ง!’

ดาบเล่มสวยก็ดีดตัวออกจากมือเธอ ลอยคว้างไปทางมุมหนึ่งของห้องอย่างรวดเร็วราวกับโดนมือยักษ์จับเหวี่ยงมันออกไป

“อ๊ะ!

ร่างหญิงสาวผวาตามหมายจะวิ่งไปเก็บดาบนั้น ทว่ามือใหญ่แข็งแรงของบุรุษเจ้าของดาบกลับไม่ยอมให้เธอทำแบบนั้น

“หยุดเล่นกันเสียที ได้เวลาปรนนิบัติข้าแล้วเจ้าของขวัญชิ้นงาม”

ฉวีเยว่าเอี้ยวมองคนที่โอบเธอไว้จากทางด้านหลังอย่างตกตะลึง ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม สสารการสืบพันธ์กระจายอยู่รอบตัวเขาอย่างเข้มข้นและหนาแน่น

'ปรนนิบัติ...ปรนนิบัติพ่องงง!!'


_______________________
นุกไหมบอกด้วย ฝากติดตามเพจด้วย โอเค้ ^^



 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #211 Ciztems (@zoezad) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:09
    สนุกกกกก
    #211
    0
  2. #192 kiss k. (@kissloveadmin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 15:12
    *พิสูจน์อักษรให้เผื่อรีไรท์  ตอนที่ 2

    ปืนกลับ.....ปีนกลับ
    ทะมัดแมง.....ทะมัดทะแมง
    เอี่ยวไปมอง.....เอี้ยวไปมอง
    เกาะกำบัง.....เกราะกำบัง
    บู้.....บู๊
    สกิว.....สกิล
    ยินยัน.....ยืนยัน
    บริเวญ.....บริเวณ
    ที่นี้.....ที่นี่
    ((ส่วน  องค์ชายฉี่ หรือองค์ชายสี่ อ่ะ แล้วแต่ไรท์เลย))
    เจ้ายุทธ์ภพ.....จ้าวยุทธภพ
    ฉวีเยว่า.....ฉีเย่ว
    คล้ายอ้อมแขน.....คลายอ้อมแขน
    จวงแทง.....จ้วงแทง
    หล่อเหล่า.....หล่อเหลา
    ขี้เหล่.....ขี้เหร่
    เนี้ยนะ.....เนี่ยนะ
    ดังแวว.....ดังแว่ว
    บุตร.....บุรุษ
    นั้นเพราะ.....นั่นเพราะ
    หาใช้.....หาใช่
    ราชสี.....ราชสีห์
    จวงแทง.....จ้วงแทง
    #192
    0
  3. #175 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 16:47
    ตายแน่ๆงานนี้ 5555
    #175
    0
  4. #164 Waratchaya Uthum (@felize1822) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 10:37
    ชอบ 555555
    #164
    0
  5. #150 dutsda (@papaenaja) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 13:31
    สนุกค่าาา
    #150
    0
  6. #131 แมงจิซอน (@daowie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 07:56
    หนุกๆ
    #131
    0
  7. #96 Fau sago (@sagosago) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 12:47
    นางเอกแปลกๆดีคะ แบบว่ามีความหยาบแบบแมนๆ พระเอกก็ดูเจ้าชู้ น่าติดตามดีคะ
    #96
    0
  8. #64 ข้าน้อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 14:02
    สนุกทุกเรื่อง ของไรต์ อ๊ะแหวกแนวอีกแล้ววว

    น่าตามซื้อ
    #64
    0
  9. #48 jinYoojin (@jinvadee-19123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 14:57
    ตรงคำว่าหญิงสาวหาใช่บุตร เป็นบุรุษใช่มั้ยคะ ผิดรึเปล่า5555
    #48
    0
  10. #46 kanpoonglo (@kanpoonglo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 11:03
    ว๊ายตายแล้วพ่อมา จะอยุ่ทำไมค่ะหนีซิค่ะ พ่อไม่ได้มาจับอย่างเดียวจะให้ปรนิบัติด้วยหนีด่วนจ้า55555 
    #46
    0
  11. วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 09:29
    5555555
    #45
    0
  12. #39 jinYoojin (@jinvadee-19123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 23:24
    เรื่องนี้จะตีพิมพ์มั้ยคะ รอซื้อเลย
    #39
    0
  13. #38 jinYoojin (@jinvadee-19123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 23:24
    โอ๊ยยสนุก ชอบมากกก
    #38
    0
  14. #36 j-teana (@j-teana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 14:09
    สนุกมาก มาต่อไวๆนะ ติดตามๆ
    #36
    0
  15. วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 20:42
    สนุกรอหนา่า
    #35
    0
  16. #34 yoz iiTa * (@yoziita) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 11:11
    รอค่าาา
    #34
    0
  17. #33 Hnontaopuy (@aquae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 23:29
    สนุกค่า น่าติดตามมากๆเลย รอชิมตอนต่อไปนะคะ
    #33
    0
  18. #32 chaleeskill (@kaew2527) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 21:46
    ลุ้นค่ะๆๆๆๆๆ มาต่อเร็วๆๆๆน๊า
    #32
    0
  19. #31 TU Yaya (@yaya-4321mmm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 20:55
    เฌอค่ะ สรุปเรื่องนี้แต่งแนวอีโรติ.. แค่กๆโรแมนติกใช่ไหมค่ะ..
    #31
    1
    • #31-1 เฌอมา (@kodhippie3) (จากตอนที่ 2)
      31 พฤษภาคม 2559 / 21:23
      25+เลย!...แค่กๆโรแมนติกคอมเมดี้ค่ะ 555
      #31-1
  20. #30 paidoi (@hathai09) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 20:46
    อั้ยคุณเฌอมา เปลี่ยนแนว แต่สนุกคะรอติดตามนะคะ
    #30
    0
  21. #29 รุ้งวลี (@lugvle) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 20:43
    ไรท์เตอร์ทำค้างอีกแล้ว
    #29
    0
  22. #28 knigt (@knigt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 20:25
    ซี๊ดซ๊าดจริงๆค่ะ
    #28
    0
  23. #26 Darena (@chacha2544) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 19:54
    เมื่อเฌอมาอยากแต่งนิยายจีน  แซ่บมากคร่า แนวไหนก็แซ่บได้
    #26
    1
    • #26-1 เฌอมา (@kodhippie3) (จากตอนที่ 2)
      31 พฤษภาคม 2559 / 19:56
      ชื่นใจจจจจริงวุ้ยยยยยยยย
      #26-1
  24. #25 Pilawan Noorach (@janis852) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 19:32
    สั้นไปหน่อยนะคะ
    #25
    0
  25. #23 MozartTx (@MozartTx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 18:58
    หนุกครับ แต่สั้นไปหน่อย อ่านพร้อมกินหนมไปไม่กี่ชิ้นก็จบตอนแล้ว
    #23
    1
    • #23-1 เฌอมา (@kodhippie3) (จากตอนที่ 2)
      31 พฤษภาคม 2559 / 19:40
      กำลังแต่งอยู่ 55555555555 ไปซื้อขนมมาเพิ่มเด้!
      #23-1