คุณเเม่สายลับ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

  • 90% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 776,493 Views

  • 4,821 Comments

  • 7,840 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    600

    Overall
    776,493

ตอนที่ 6 : บทที่ 3 : หนี 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 615 ครั้ง
    4 ม.ค. 62

ปล. เล่มคุณแม่สายลับไม่มีวางขายตามร้านหนังสือนะคะ ถ้าต้องการเล่มมีแต่ต้องสั่งจองกับเฌอมาเท่านั้น แค่รอบนี้รอบเดียวเพราะไม่สามารถสั่งพิมพ์หลายๆรอบได้ มันต้นทุนสูงค่ะ ต้องสั่งพิมพ์พร้อมกันคราวละมากๆ ถึงจะไม่เข้าเนื้อ T_T ยังไงใครต้องการเล่มรบกวนสั่งพร้อมกันทีเดียวน้า ปิดจองเล่มก่อนวันที่ 31 มค นี้จ้า

คลิ๊กเลย >>  http://m.me/Chermahome



คุณแม่สายลับ

__________

บทที่  3

หนี







ไวน์ขาวและอาหารจานปลาถือว่าเป็นเมนูแสนเข้ากัน ที่สำคัญเมนูประเภทปลานั้นจัดเป็นสิ่งที่มีลินชื่นชม ภีธารันต์ซึ่งคลุกคลีอยู่กับหญิงสาวมาหลายอาทิตย์ย่อมทราบถึงเรื่องนี้ดี แน่นอนว่าเชฟของโรงแรมย่อมทราบด้วย ดินเนอร์ใต้แสงเทียนมือนี้จึงมีแต่ของที่หญิงสาวชอบ เธอกินดื่มอย่างสบายอารม์ โดยไม่สนว่าการดื่มไวน์เพื่อรู้รสชาติปลานั้นจะทำให้ตนเริ่มรู้สึกตึงและมึนแค่ไหน เพียงดื่มไปเรื่อยๆ จนใบหน้าเริ่มแดงซ่าน และสุดท้าย ล้มลงบนอ้อมกอดของคนที่ดุเธอเบาๆ ว่าเธอดื่มหนักไปแล้ว

 

ทว่าหญิงสาวกลับไม่คิดสน เพราะเธอจงใจให้มันเป็นไปอย่างนี้อยู่แล้ว ไม่ว่าอย่างไรคืนนี้เธอต้องสืบให้ได้ว่าเอกสารชุดนั้นถูกเก็บไว้ที่บ้านกลางทะเลแห่งนี้หรือเปล่า จึงมีทางเดียว คืนนี้เธอต้องค้างคืนที่นี่เพื่อตรวจสอบข้อสงสัย แต่เพราะภีธารันต์ให้เกียรติเธอมากเกินไป ส่วนนิสัยของเธอที่ 'พยายามแสดงออกให้เขาเห็น'ก็ห่วงเนื้อห่วงตัวเหลือเกิน เพราะงั้นการเมาจนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้จึงเป็นหนทางเดียวที่จะหาข้ออ้างให้เธอนอนค้างที่นี้ 

 

ข้ออ้างที่ภีธารันต์ต้องไม่คิดปฎิเสธ

 

ทว่าเธอดื่มเพียงเล็กน้อยเพื่อให้สมบทบาท เพื่อหลอกสายตาของภีธารันต์ได้เท่านั้นไม่ใช่หรือ แม้จะไม่ใช่นคอแข็ง แต่มีลินก็ถือเป็นคนเดิมเป็นอยู่เหมือนกัน แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกมึนหัวอย่างนี้ ตาจะปิดลงอยู่เรื่อย

 

ภีธารันต์อุ้มหญิงสาวมานอนยังห้องรับแขก มองร่างอ่อนนุ่มที่นอนสิ้นเรี่ยวแรงไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้โดยไม่เอ่ยสิ่งใด เขาเพียงหันไปสั่งให้คนดูแลบ้านกลับขึ้นแผ่นดินใหญ่ไปได้แล้วไม่ต้องอยู่ดูแลเขา ก่อนตนจะเดินหายเข้าไปในครัว แล้วกลับมาพร้อมผ้าสะอาดกับอ่างน้ำใบหนึ่ง

 

ผ้าผืนนุ่มอุ้มน้ำอุ่นหมาดๆค่อยๆเช็ดไปบนใบหน้าของมีลินอ่างเบามือ หญิงสาวพลิกใบหน้าหนีน้อยๆ ตาปรือมองชายหนุ่มตรงหน้า ยิ้มให้เขาบางๆ เธอได้ยินคนตรงหน้าเอ่ยบอกว่าเธอเมาแล้ว เธอควรนอนพักที่นี้ มีลินจึงพยักหน้าเบาๆแล้วหลับลงไปอีก ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าหลังจากตนจ่มดิ่งสู่ห้วงความฝัน ร่างของตนก็ถูกอุ้มขึ้นสูง แล้วพาเดินขึ้นไปยังห้องนอนชั้นบน....

 

NC ตามต่อในเล่ม

 

NC ตามต่อในเล่ม

 

แม้นี้นับเป็นครั้งแรกของมีลิน ทว่าเธอไม่ได้ไม่ประสาจนไม่รู้ว่าตนกำลังถูกทำสิ่งใดอยู่ และเมื่อหญิงสาวรับรู้ว่าร่างกายอ่อนนุ่มของตนเองไม่อาจทนรับแรงกระแทกกระทันที่ถาโถมเข้าหาร่างบอบบางอย่างไม่หยุดหย่อนนั้นได้ ก็มีแต่ครางเสียงหวานเอาใจเขาเท่านั้น มือบางเอื้อมโอบรอบคอภีธารันต์เข้าหาตัว บอกเขาด้วยร่างกายว่าเธอจะว่าง่าย เขาเองก็ควรถนอมเธอเช่นกัน


ภีธารันต์ย่อมทราบเมื่อกายอ่อนนุ่มซึ่งโอบรัดเขาไว้ผ่อนคลายลงคล้ายพร้อมสำหรับเขาแล้วทุกอย่าง เขาก้มจูบปลอบใบหน้าแดงซ่านเย้ายั่วของเธอ กระซิบข้างใบหนูเล็กๆของเธอดั่งกำลังปลอบโยน


"เด็กดี..." ()

 

NC ตามต่อในเล่ม

 

NC ตามต่อในเล่ม

 


_____________________



เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นกลางดึกปลุกให้มีลีนตื่นขึ้นจากการหลับไหล บ้านทั่งหลังมืดสนิท รอบกายมีเพียงเสียงคลื่นสาดกระทบกับชายฝั่งเท่านั้น หญิงสาวขยับกายเพียงเบาๆหมายคว้าเครื่องมือสื่อสารมาดู ทว่าร่างกายกลับเจ็บแปลบขึ้นทันที พาลทำให้สมองนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อย่างรวดเร็ว


ไม่น่าเชื่อว่าความสัมพันเพียงครั้งเดียวจะทำให้เธอรู้จักภีธารันต์ โยธินธราธรได้มากขึ้นขนาดนี้ ได้รู้ความจริงว่าเขามิใช่ชายหนุ่มที่อบอุ่นอ่อนโยน ที่พร้อมจะถนอมเธอไว้กลางฝ่ามือไปตลอด ทว่าเขาคือคนเอาแต่ใจคนหนึ่ง ชอบบงการ และไม่ยินยอมให้ใครก็ตามปฎิเสธ 


ยามกายร้อนระอุทาบทับเข้ามา เสียงทุ่มแหบพร่ากระซิบติดริมฝีปากที่ไม่เคยห่างเว้นออกจากเธอ แม้เขาจะพร่ำแต่คำรัก ทว่ากลับเต็มไปด้วยการคาดคั้น เขาไม่อนุณาตให้เธอดิ้นหนี ไม่อนุญาตให้เธอปฎิเสธ แรงอารมณ์ที่ปลดปล่อยออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกลับจะบอกว่าเขาต้องการที่จะทำแบบนี้กับเธอมานานแล้ว 


ทนอดกลั้น ทนตามใจ ก็เพื่อที่เมื่อถึงเวลา เขาจะได้ทำแบบนี้กับเธอได้อย่างเต็มที่


แวบหนึ่งเธอรู้สึกราวกับตนเองกำลังเดินเข้ามาติดกับดัก...


หญิงสาวสลัดความคิดของตนเองทิ้ง เหลือบมองกายสูงที่กอดรัดเอวค็อดกิ่วของเธอไว้แน่นก่อนจะค่อยๆแกะมือเขาออก เท้าบอบบางวาดขาลงจากเตียงนอน สัมผัสกับพื้นห้องที่เย็นเหยียบบอกโมงยามว่าพระอาทิตย์ได้ลาจากช่วงเวลานี้ไปนานแค่ไหน หญิงสาวนึกเอ๊ะใจจึงรีบมองนาฬิกาบนมือถือ


ตีสองแล้วงั้นหรือเธอหลับไปนานขนาดนั้นได้ยังไง?


เมื่อพบว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติ มือบางก็รีบคว้าโทรศัพท์ซึ่งกำลังร้องเสียงดังขึ้นมา ยิ่งเห็นว่าสายที่โทรเข้ามาคือ ‘คุณพ่อ’ เธอก็รีบหันมองปีศารด้านหลัง ก่อนประคองกายที่เสน้อยๆลุกเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็ว


ค่ะ คุณพ่อ

 

เมื่อเดินออกมาไกลพอควรแล้วหญิงสาวก็เริ่มการสนทนา ทว่าเธอไม่ได้คาดคิด ว่าข่าวร้ายจะมาเร็วขนาดนี้


มีลิน! สายของเรารายงานมาว่าคนของภีธารันต์กำลังสงสัยเรา! ตอนนี้แกรีบออกมาจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้ ฉันจะส่งคนเข้าไปรับแกออกมา!!


'คุณพ่อพูดเสียงเครียดจัด หญิงสาวเองก็ตกใจกับสิ่งที่ได้รับรู้  จังหวะนั้นเธอนึกถึงรอยยิ้มแปลกๆของเขาซึ่งเผยออกมาให้เห็นทามกลางความมือยามทั้งสองกำลังสอดผสานกัน แค่นั้นกายเธอพลันเย็นวาบไปหมด


คุณพ่อแน่ใจหรือคะ แต่มีลินคิดว่า..”

 

ไม่มีแต่! รู้ไหมว่าความลังเลของแกจะทำให้ฉันเดือนร้อนไปด้วยรีบหาทางหนีออกมาจากที่นั่นเดี๋ยวนี้มีลิน นี้คือคำสั่งมี!! ตู๊ดๆ

 

คุณพ่อวางสายไปแล้ว ทว่าตัวมีลินที่ควรจะรีบหนีเอาตัวรอดกลับยืนนิ่ง รู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัว เธอรู้สึกราวกับสมองและร่างกายของตนเองทำงานช้ากว่าปกติ รึอาจเพราะนี่นับเป็นครั้งแรกที่เธอทำงานไม่สำเร็จ


รึบางทีเธออาจตั้งตัวไม่ทัน ที่ต้องจาก 'เขา' ไปไวอย่างนี้...

 

หญิงสาวยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเอง เธอยังคงเพลียและเหนื่อยอ่อนจากบทรักเมื่อสักครู่ ทว่าตอนนี้เธอต้องไปแล้ว หากชักช้าคงไม่ทันการ

 

มีลินถอนหายใจก่อนจะหันหลังกลับ ทว่าหญิงสาวกลับอุทานลั่น เมื่อพบร่างสูงของชายหนุ่มนามว่าภีธารันต์ยืนนิ่งอยู่ทางด้านหลังในระยะประชิดตัว!

 

คุณภีม!”

 

เธอได้ยินเสียงของตัวเองเรียกชื่อเขา ตอนนี้ในหัวสมองของเธอกำลังมึนงงไปหมด!

 

เขามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงทำไมเธอถึงไม่รู้ตัวเลย! ที่สำคัญเขาได้ยินอะไรไปบ้าง!!

 

“…ครับ

 

ชายหนุ่มขานรับ สายตาของเขายังคงจ้องมายังเธอก่อนจะส่งยิ้มใจดีมาให้ ทว่า...นัยน์ตาของเขากลับไม่ได้ยิ้มตามไปด้วย


มีลีนไม่ทราบว่าตอนนี้คนตรงหน้าคิดอะไรอยู่เพราะไม่อาจอ่านความรู้สึกทางสีหน้าของเขาได้อีกแล้ว จึงไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทราบหรือยังว่าเธอคือสายลับที่ 'คุณพ่อส่งมา คนตาหวานหลุบตาหนีและคิดหาทางออกให้ตัวเอง ทว่าเมื่อก้มมองต่ำสายตาจึงมองเห็นส่วนล่างของร่างสูงซึ่งมีเพียงผ้าขนหนูพันเอวเอาไว้เพียงผืนเดียว เขาเดินตรงเข้ามาหาเธอ หยุดยืนใกล้ๆแล้วเชยคางเธอขึ้น

 

คุยกับใครอยู่ครับมีลิน หืมผมเห็นคุณออกมานานเลยมาตาม

 

ชายหนุ่มถามเสียงนุ่มแล้วดึงเอวเธอให้เข้าไปหาเขา กิริยาจวบจ้วงแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ น้ำเสียงที่ดังอยู่ข้างครู่ทั้งคาดคั้น กดดัน และเร่งเร้าเอาคำตอบ

 

ไม่เหมือนชายหนุ่มอบอุ่นใจเย็นคนเดิมที่เธอคุ้นเคย...

 

คุณพ่อน่ะค่ะ...ขอโทษนะคะที่มีลินทำให้ตื่น

 

ชายหนุ่มหัวเราะก่อนจะเชยคางมนของเธอที่ยังจะก้มมองพื้นให้เปลี่ยนมาสบตากับเขาอีก ก่อนเรียวปากที่เคยตรึงเธอไว้เมื่อครู่จะประทับจูบลงมา รสจูบหวานล้ำรุกรานเริ่มกลับมาแสดงอิทธิฤทธิ์ของมันโดยไม่ถามความคิดเห็นของเธอ ราวกับเมื่อผ่านครั้งแรกมาได้ จูบต่อๆไปก็ไม่จำเป็นที่จะต้องอนุญาตอีก ภีธารันต์สูบกลื่นปากนุ่มๆของเธออยู่นานชั่วครู่กว่าที่เขาจะละจากไป

 

คุณไม่ได้ทำผมตื่นหรอก เพียงแต่พอคุณไม่นอนอยู่ข้างๆ ผมก็นอนไม่หลับ

 

น้ำเสียงนุ่มดูคล้ายจะหยอกเย้า ไม่ว่าเปล่า มือของเขาก็เริ่มซุกซนไม่อยู่กับที่ ทว่าในตอนนั้นเองที่เสียงปืนดังขึ้นจากที่ไกลๆสามนัด


'ปัง! ปัง! ปัง!'

 

เสียงนั้นหยุดทุกๆ อย่างเอาไว้

 

“หืมดูเหมือนลูกน้องของผมจะ 'ล่า' อะไรได้อีกแล้วนะ”

 

“ละล่า?

 

ชายหนุ่มยิ้ม ก่อนจะจูงร่างแบบบางให้เดินตามไปนอกบ้าน ที่นั้นมีลินได้พบกลุ่มคนชุดดำกลุ่มหนึ่งยืนนิ่งอยู่ ไม่นานคนชุดดำมาใหม่ก็ลากร่างสะบักสะบอมของใครบางคนเข้ามาหาภีธารันต์ ก่อนถีบโครมเข้าทีหนึ่งจนร่างนั้นถลาลงมากองตรงหน้ามีลิน ร่างนั้นกำลังหาใจรวยริน ทั่วกายชุ่มโชกไปด้วยเลือด แต่ถึงจะเจ็บปวดปางตายจนสติแทบเลอะเลือน สายตาของเขาก็ยังมองตรงมาทางเธอราวกับต้องการจะพูดบางอย่าง

 

แต่คนคนนี้ เขาคือคนขับรถของเธอไม่ใช่หรือ!!!

 

ภีธารันต์เหลือบมองหญิงสาวข้างตัว ก่อนเอ่ยถามลูกน้องของเขาด้วยน้ำเสียงสบายๆ “ไอหมอนี้เป็นใคร”

 

“ไม่ทราบครับคุณภีม ผมเห็นมันมาทำตัวลับๆล่อๆที่ท้ายเกาะ เลยยิงทิ้ง”

 

หญิงสาวสะท้าน แค่ทำตัวลับๆล่อๆก็ยิงทิ้งแล้วงั้นหรือ

 

เธอคิดก่อนจะก้มมองร่างโรยแรงบนพื้น ร่างนั้นคล้ายรู้ตัวจึงอ้าปากจะเอ่ยด้วยเสียงที่เริ่มขาดห้วง

 

“นะ หนี

 

แต่คล้ายเหล่าคนชุดดำไม่ต้องการที่จะได้ยินอะไรจากปากเขา จึงแตะเข้าที่ท้องคนรถของเธออย่างแรงจนเขาสิ้นสติ หญิงสาวชะงัก เบิกตามองภาพตรงหน้า เธอพลันได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆจากคนด้านหลังที่ยืนมองเหตุการณ์โดยไม่ออกความเห็นใดๆมาโดยตลอด

 

“เอามันกลับขึ้นฝั่งไปจัดการให้เรียบร้อย” ก่อนหันกลับมามองมีลิน รวบเอวหญิงสาวที่ตัวแข็งทื่อไปแล้วเข้าหาตัว “แย่จัง ดันให้คุณมาเห็นเรื่องน่ากลัวๆซะได้ ปะ เรากลับเข้าห้องกันเถอะ...เดี๋ยวผมจะปลอบคุณเอง” 

 

อย่าค่ะคุณภีม พอแล้ว

 

ชายหนุ่มยิ้มหวานยามได้ยินเสียงเล็กบอกปัดเขา ทว่ากลับไม่คิดจะหยุดการกระทำ ปากเรียวยังคงซุกไซร้ไปตามซอกคอของเธอ

 

“ตามใจผมเถอะนะ ผมไม่อยากให้คุณปฎิเสธ เราเป็นคู่หมั้นกันไงมีลิน”

 

น้ำเสียงเย็นเหยียบวางอำนาจย้ำกระซิบที่ริมหูของเธอ เขาไม่คิดสนใจคำร้องต่อต้านและท่าทางไม่ยินยอมพร้อมใจนั้น ยังคงสัมผัสนวดคลึงบีบเข็ญไปตามตัวเธอ เขาราวกับไม่ใช่ชายหนุ่มที่เคยโอนอ่อนผ่อนตามเธอคนเมื่อก่อน

 

กิริยานั้นทำให้มีลินนึกถึงบทรักเร้าร้อนเมื่อครู่ นึกถึงสีหน้าของเขา นึกถึงตัวตนของเขาที่จงใจเผยออกมา เธอเริ่มเข้าใจบางอย่างแล้ว แต่ทว่า เพื่อการมีชีวิตรอดเธอจำเป็นต้องจับหน้ากากที่ตั้งใจสวมมาแต่แรกเอาไว้ให้แน่น


เพราะเขาเองก็ต้องการแบบนั้น

ต้องการเล่นสนุกกับบทบาทของเธอ...

 

 

“คุณภีมจะทำอะไรผู้ชายคนนั้นคะ”


“สนใจด้วยหรือ มันเป็นใครก็ไม่รู้ จู่ๆเข้ามาบุกรุกพื้นที่ส่วนตัวของผม ผมฆ่ามันตายก็ยังไม่ผิดกฏหมายเลย”

 

ชายหนุ่มรับรู้ได้ถึงกายบางที่เกร็งแข็งขึ้นหลังสิ้นคำพูดเขา เขามองเห็นนัยน์ตาหวานมองตอบมาอย่างตื่นตระหนก จึงกอดปลอบใจ

 

“ทำไมต้องทำหน้าเหมือนกลัวผมด้วยเล่า อย่ากลัวเลยครับ ผมสัญญาว่าจะโหดเหี้ยมกันทุกคนยกเว้นมีลินของผมคนเดียว”

 


ภีธารันต์ช้อนร่างคู่หมั้นป้ายแดงของเขาขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดอย่างนุ่มนวล ก่อนย่างสามขุม พาเธอกลับเข้าไปยังห้องนอนด้านในเพื่อบรรเลงบทรักบทใหม่อีกครั้ง 

 

NC ตามต่อในเล่ม

 

NC ตามต่อในเล่ม

 

NC ตามต่อในเล่ม


NC ตามต่อในเล่ม


NC ตามต่อในเล่ม

 

ตอนนี้หญิงสาวสิ้นฤทธิ์ลงแล้ว เธอทั้งเหนื่อยอ่อน หมดสิ้นเรี่ยวแรงที่จะต่อต้าน สุดท้ายผลอยหลับไปในอ้อมกอดของเขาทั้งที่ภายในหัวยังมีคำสั่งสุดท้ายของพ่อบุญธรรมดังก้องกังวานอยู่

 

รีบหาทางออกมาจากที่นั่นเดี๋ยวนี้มีลิน! นี้คือคำสั่ง!!


___________________


ไงละ~~ ~


 ฝากเพจด้วยจ้า 





 


____________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 615 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #4584 Maya_lita (@Maya_lita) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 11:49
    อ๊ายยย..ตื่นเต้น
    #4584
    0
  2. #4403 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:32
    อ้ากกก แปลว่าพระเอกรู้อยู่แล้ว
    #4403
    0
  3. #4402 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:30
    ทามกลางความมือ=ท่ามกลางความมืด
    #4402
    0
  4. #4401 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:29
    ปีศาร=ปีศาจ
    #4401
    0
  5. #4400 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:28
    หลับไหล=หลับใหล
    #4400
    0
  6. #4399 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:28
    กระแทกกระทัน=กระแทกกระทั้น
    #4399
    0
  7. #4398 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:27
    เป็นคนเดิม=เป็นคนดื่ม
    #4398
    0
  8. #4010 bubblesky (@puii_make) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:14
    ไม่คิดว่าเฌอมาจะจัดNcตั้งแต่แรกอ่ะ คือเล่มก่อนๆยากมากกก กว่าพระเอกจะได้แอ้มนางเอกนี่ลุ้นจนเบื่อ มาเล่มนี้บั่บ....โอเคแกรรรร ฉันโอเคมากแกรรร
    #4010
    0
  9. #3200 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 14:42
    แซ่บกันทั้งคู่ มีลินจะไหวมั้ยนะ
    #3200
    0
  10. #2924 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:22
    หนีไม่ทันแล้ว
    #2924
    0
  11. #2849 Fatty Dark (@chompu259) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 20:00
    เกลียดอีโมจิอีเหลืองๆได้ไหม ใช่เกลียดแหละ เกลียดมากกก 55555
    #2849
    0
  12. #2405 tinkerbell.n12 (@tinkerbell12nook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 07:40
    โอ้โห

    ตอนแรกเราก็กลัวว่าคุณภีมจะเสียใจตอนรู้ความจริง
    แต่ตอนนี้เริ่มห่วงมีลินดีกว่า
    #2405
    0
  13. #2096 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 18:47

    พี่ภีมเค้าก็ไม่โง่นะคุณพ่อ

    #2096
    0
  14. #2071 Praew97 (@praewche97) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 04:28
    ถ้าจะปิดnc ขอebookด่วนๆเลยค่ะ หึ!! 😤😤
    #2071
    0
  15. #1748 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 15:12

    คุณพ่อบอกให้สละทุกอย่าง ก็ทำแล้ว

    ตอนนี้คุณพ่อจะให้ออกมา ก็คนเดินไม่ไหวแล้ว จะออกมายังไงล่ะคะ

    #1748
    0
  16. #1747 Baseeroh Maming (@baseerohmaming) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 12:25
    ไม่ไหวแล้วอยากอ่านเป็นเล่มแล้ว
    #1747
    0
  17. #1746 n18a06m2544 (@n18a06m2544) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 11:43

    ถ้าnc จะเยอะขนาดรี้พี่เฌอมาก๊เอาเล่มมาเถอะค่ะ555

    #1746
    0
  18. #1745 jukjunka (@jukjunka) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 09:40
    เอาเล่มมาเลย ไม่รอแล้ว 😘😘
    #1745
    0
  19. #1744 viviann (@viviann454329108) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 06:50

    รอเล่มแล้วว

    #1744
    0
  20. #1743 Meawmiau (@Meawmiau) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 04:15
    ขออีบุ๊คเลยได้มั้ย อยากอ่าน NC อิอิ
    #1743
    0
  21. #1742 7155 (@7155) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 01:27

    ทางตันหนีไม่ด้ายแล้ว
    #1742
    0
  22. วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 20:22

    เคลมเร็วจริงๆ เคลมเร็วจริงๆ เคลมเร็วจริงๆ

    อัพบ่อยๆนะ

    อัพบ่อยๆนะ

    อัพบ่อยๆนะ
    #1741
    0
  23. #1740 Loris. (@bahbarr-loris20) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 18:50

    จะหนีได้มั้ย

    จะหนีได้มั้ย

    จะหนีได้มั้ย

    ... เกลียดหัวเหลืองได้มั้ย 555
    #1740
    0
  24. #1739 milkruku (@milk_phitcharat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 18:47
    คุณภีมเคลมเร็วเว่อร์55555
    #1739
    0
  25. #1738 Tch*melleen- (@berryiloveyou) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 18:47
    หนียากแล้วมีลิน

    หนียากแล้วมีลิน

    หนียากแล้วมีลิน
    #1738
    0