คุณเเม่สายลับ [ เปิดจอง + พร้อมลายเซ็น ถึง 31 ม.ค นี้ ]

  • 90% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 751,743 Views

  • 4,785 Comments

  • 8,453 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    71,308

    Overall
    751,743

ตอนที่ 49 : บทที่ 18 : ปาป๊าภีม 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22762
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 683 ครั้ง
    20 ม.ค. 62


เปิดจองเล่ม + พร้อมลายเซ็น

ก่อนวันที่ 31 มค นี้จ้า

คลิ๊กเลย >>  http://m.me/Chermahome




คุณแม่สายลับ

___________


บทที่ 18

ปาป๊าภีม






 

 

ยามพระอาทิตย์ลาลับแสง เคลื่อนต่ำลงยังเส้นขอบฟ้า ก่อนถูกแทนที่ด้วยดวงดารา ปรากาศว่าเข้าสู่ช่วงเวลาของจันทรากระจ่างแล้ว  เสียงทำอาหารและเสียงพูดคุยของคนกลุ่มหนึ่งก็ดังขึ้นจากบริเวณชั้นล่าง ทำให้มีลินที่เพิ่งเก็บของเสร็จขมวดคิ้วเข้าหากัน 

เสียงจากห้องครัวหรืออย่าบอกนะว่าคุณภีมกำลังทำอาหาร

หญิงสาวคิดอย่างสงสัย ก่อนจะเดินลงไปที่ชั้นล่าง กระทั่งอุทานเสียงหลง เมื่อพบเขากับร่างอ้วนของคนคุ้นเคยที่นั่งหันหลังอยู่บนรถเข็น

ป้ารัญญา!?”

มีลินเรียกหญิงแก่ที่ตนแสนคิดถึงอย่างตกใจ นางรัญญาที่ควรนอนแอดมิดอยู่ในโรงพยาบาลที่ไหนซักที่ กำลังยืดกายผัดอาหารมือเป็นระวิงอยู่ในห้องครัว อีกฝ่ายหันมายิ้มให้เธออย่างดีใจ ข้างกายของแกมีร่างของชายหนุ่มคนหนึ่ง ฝ่ายนั้นพยายามเป็นลูกมือช่วยหญิงชราซึ่งแผลถูกลอบยิงยังไม่หายดีไม่ห่าง ทว่าแม้จะโดนนางรัญญาเอ็ดหลายครั้ง ที่บอกให้หยิบเกลือแต่เขาดันหยิบชูรสไปให้ ชายหนุ่มคนนั้นก็ไม่มีทีท่าจะหนีไปไกลกายเลย

อาหารเย็นใกล้เสร็จแล้วค่ะคุณ วันนี้ป้าทำต้มจืดสาหร่ายที่คุณกับหนูมีอาชอบด้วย รอก่อนนะคะ

นางรัญญาตอบอย่างดีใจ ก่อนจะปิดเตาไฟฟ้า แล้วตักผัดผักหอมกรุ่นที่กำลังทำอยู่ใส่จานเปลใบใหญ่

ทว่ามีลินยังคงงงงวย มองชายหนุ่มลูกมือป้ารัญญาสลับกับป้ารัญญาไปมา กระทั่งภีธารันต์ที่กระแตงมีอาตามเข้ามาในครัวมองเห็น จึงช่วยไขข้อสงสัยทั้งหมดให้

นั้นนพเก้า หลานชายป้ารัญญาน่ะคุณ

มีลินมองเขาก่อนจะหันกลับไปมองชายหนุ่มอีกคนซึ่งหันมายิ้มให้เธอ

เรียกผมนพก็ได้ครับคุณมีลิน

สมองของมีลินประมวลเรื่องราวทุกอย่างอย่างรวดเร็ว นพเก้าหลานชายป้ารัญญาเด็กหนุ่มที่ติดการพนันเมื่อสองปีก่อนจนทำให้ป้ารัญญาต้องเข้ามาพัวพันกับเธอ แต่ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ สายล่าสุดที่เธอโทรไปถามอาการของป้ารัญญาก็เมื่ออาทิตย์ก่อน หลังจากนั้นเธอก็ไม่ได้ติดต่อเขาอีกเลย แล้วทำไมเขาถึงรู้ว่าเธออยู่ที่นี่ได้ละ แล้วแล้วป้ารัญญาหายดีแล้วหรือ ไหนว่าถูกลอบยิง อาการสาหัสสากัน

เธองงไปหมดแล้ว!!

นพเขาเป็นลูกน้องผมเอง

ภีธารันต์พูดขึ้นเมื่อเห็นมีลินยืนจ้องนพเก้าอยู่นาน

หมายความว่ายังไงคะ

เมื่อสองปีก่อนคุณภีมเป็นคนไถ่ตัวผมออกมาจากบ่อนที่ภูเก็ตนะครับ" นพเก้าเล่าแทนเจ้านาย "จากนั้นก็ให้ผมช่วยงานอยู่ที่โรงแรมมาตลอด” 

มีลินหันมองภีธารันต์ที่ยืนอยู่ข้างกายพลางใช้มือข้างหนึ่งตบก้นลูกน้อยเบาๆหมายกล่อมแกนอน ก่อนเธอจะหันกลับไปหานางรัญญา ที่กำลังถูกนพเก้าเข็นมายังโต๊ะอาหาร เพื่อให้ร่างชราได้จัดวางจานอาหารประมาณสามสี่อย่างลงบนโต๊ะดั่งใจ 


งั้นแปลว่าที่นพเจอป้ารัญญาได้ ก็เพราะ...”

เพราะผมเจอคุณไง

ภีธารันต์ตอบกลับทันที ก่อนจะดึงหญิงสาวไปทางโต๊ะอาหารเมื่อนางรัญญาเตรียมทุกอย่างเสร็จสรรพ

อธิบายให้มากกว่านี้ได้ไหมคะ

มีลินพยายามข่มความคิดในหัวขณะเอ่ยถามภีธารันต์อย่างใจเย็น ทั้งๆ ที่ความจริงเธอพอจะเดาเรื่องทุกอย่างออกหมดแล้ว 

คนเจ้าเล่ห์!

ผมก็แค่อยากให้นพเขาได้เจอยายของเขาก็เท่านั้น แล้วผมก็จะได้มีคนคอยช่วยดูคุณว่าอยู่ไหน ไปไหนบ้าง

ภีธารันต์ตอบเสียงเรียบก่อนจะยอมส่งมีอาให้นางรัญญาที่ทำท่าทีกล้าๆกลัว ขออาสาพาเด็กน้อยไปกล่อมนอน อีกฝ่ายคงเกรงว่าเขาจะกล่าวโทษเรื่องในอดีตที่เป็นฝ่ายแอบบ้าเมียเขาหนีสินะ

หึ กลัวแล้วพาหนีไปทำไม?

“...นี่คุณ ตามฉันมานานเท่าไรแล้ว

ทว่าน้ำเสียงของมีลินที่แสดงถึงความไม่พอใจกลับดึงเขากลับไป ดูเหมือนตอนนี้ความมั่นใจของเธอจะหายไปเกือบครึ่ง เธอแค่คิดว่ามันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ การตามสืบเรื่องของเธอเนี่ย!

ชายหนุ่มหันไปยิ้มให้เธอ ก่อนจะเอื้อมมือตักอาหารบนโต๊ะใส่จานให้ ตั้งแต่วินาทีแรกที่คุณขับรถหนีผมตอนงานพรีเซนต์ใหญ่” ไม่ลืมยัดช้อนใส่มือ พยายามให้หญิงสาวกินข้าวเข้าไปอีก

งั้นป้ารัญญาก็รู้เรื่องด้วยใช่ไหมคะ” 

ทว่ามีลินกลับไม่ได้สนใจทำตามเขา เธอยังอยู่ในอาการงงงัน หันไปถามนางรัญญาผู้เป็นเพื่อนทุกข์เพื่อนยาก ซึ่งร่วมผจญเรื่องราวต่างๆมากับด้วยกันตลอดสองปี เธอกำลังคิดว่านางรัญญาเองก็รู้กันกับภีธารันต์ด้วย จึงมองอีกฝ่ายด้วยสายตาตัดพ้อ จนนางรัญญาต้องรีบโบกมือปฏิเสธ

ไม่ใช่ค่ะคุณๆ ป้าก็เพิ่งรู้ตอนฟื้นจากโรงพยาบาลมานี้เอง ถ้าไม่เค้นถามเอาจากเจ้านพ มันก็คงไม่ยอมบอกเหมือนกัน

มีลินถอนหายใจออกมาเมื่อเธอไม่ได้กลายเป็นบุคคลเดียวที่ถูกต้มจนเปื่อย หญิงสาวหันมองร่างสูงข้างกายอย่างไม่ชอบใจ ก่อนจะเอ่ยถามทันที

"คุณทำแบบนี้ทำไมคะ"

ภีธารันต์ยิ้มแล้วเอ่ยเสียงหวาน เขายังคงตักนู้นตักนี้ใส่จานให้เธอ จนจานเธอเริ่มพูนไปด้วยกับข้าว มองไม่เห็นข้าวสวยแล้ว

"จะไปมีเหตุผลอะไร...ก็เพราะรักทั้งนั้นแหละ"

"...!"


_____________


หลังจากจบมื้ออาหารเย็น นพเก้าก็พาป้ารัญญากลับไป แต่ก่อนกลับมีลินก็ได้คุยกับแกอยู่พักหนึ่งเรื่อง 'คุณพ่อ

ป้ารัญญาแนะนำให้เธอบอกภีธารันต์ว่าคุณพ่อเป็นใคร เพราะดูเหมือนตอนนี้จะมีแค่เขาเพียงคนเดียวที่สามารถปกป้องมีอาได้ เธอจึงควรบอกทุกอย่างเท่าที่ตัวเองรู้กับเขา ทว่าเอาเข้าจริง 'คุณพ่อเป็นใครเธอก็ยังไม่รู้ เพราะตลอดมาเขาปิดบังตัวตนมาตลอด ตอนที่เธอตอบป้ารัญญาไปอย่างนั้น สีหน้าของคนคุ้นเคยกลับชะงัก คล้ายแกไม่เชื่อในสิ่งที่เธอพูด ซึ่งหญิงสาวก็พอเข้าใจ

มันจะเป็นไปได้อย่างไรที่เธอจะไม่รู้จักตัวตนของคนที่ชุบเลี้ยงเธอมาถูกไหมเธอเข้าใจความคิดของป้ารัญญานะ แต่ครั้นเห็นสีหน้าแบบนั้นมองมา 

เธอกลับรู้สึกน้อยใจ

ดูเหมือนความลับเรื่องตัวตนที่แท้จริงของคุณพ่อจะทำให้ความสนิทใจระหว่างเธอและป้ารัญญาเกิดช่องว่างระหว่างกันเสียแล้ว และเธอกลัวว่าไอช่องว่างที่ว่าจะปรากฏขึ้นคั่นกลางระหว่างเธอกับภีธารันต์ด้วย หากเธอเลือกที่จะเอื้อนเอ่ยเรื่องราวทุกอย่างกับเขาตามตรง

เธอก็เหมือนคนมีชนักติดหลัง เธอกลัวเขาจะคิดว่าเธอปิดบังเขาอีก กลัวเขาจะคิดว่าเธอหลอกลวงเขาอย่างเช่นที่ชอบทำเรื่อยมา เขาอาจไม่วางใจเธอ จนพลอยตัดขาดจากลูกสาวเธอไปด้วย และหากเขาเอาความปลอดภัยทุกอย่างคืนไป ทอดทิ้งลูกน้อยของเธอให้พบเจอกับอันตราย เธอสองแม่ลูกจะทำอย่างไร?

มีลินคิดครวญเรื่องนี้อยู่นานในขณะอาบน้ำ กระทั่งเดินใจลอยก้าวออกมาด้านนอกพร้อมผ้าขนหนูที่ใช้พันกายเอาไว้เพียงผืนเดียว

อุ๊ย!

ทว่าหญิงสาวกลับอุทานเมื่อเธอเปิดประตูห้องน้ำออกมาแล้วพบภีธารันต์ที่นั่งเล่นกับมีอาอยู่บนเตียง 

ความจริงเธอไม่ได้หวงเรื่องที่เขาจะเล่นกับลูก แต่ที่อุทานเพราะตอนนี้ทั้งตัวเธอมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันกายเอาไว้ ส่วนใต้ล่างผ้านุ่มนิ่นนั้น คือร่างเปลือยเปล่าเท่านั้นต่างหาก!!

ภีธารันต์ย่อมได้ยินเสียงอุทาน เขาผงกหัวขึ้นมองเธอ...มองนาน

"..."

_________________

อิอิ บอกมาคืนเน้ อยากได้กี่ครั้งงง~~


เปิดจองเล่ม + พร้อมลายเซ็น

ก่อนวันที่ 31 มค นี้จ้า

คลิ๊กเลย >>  http://m.me/Chermahome






กดติดตามรอแจ้งอัพนิยาย


v

v

v



 


____________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 683 ครั้ง

38 ความคิดเห็น

  1. #4529 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 20:55
    มีเหยื่อมาให้แอ้มแล้ว
    #4529
    0
  2. #4528 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 20:54
    มีเหยื่อมาให้แอ้มแล้ว
    #4528
    0
  3. #4527 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 20:52
    กระแตง=กระเตง
    #4527
    0
  4. #3642 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 21:07

    เดี๋ยวก็คงได้จัด

    #3642
    0
  5. #3587 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 21:53

    ก็คุณพ่ออยากดูแลทั้งคุณแม่และน้องมีอานี่คะ

    #3587
    0
  6. #3546 jirapan03 (@jirapan03) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:12

    ไม่อันค่ะ

    #3546
    0
  7. #3537 n18a06m2544 (@n18a06m2544) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 09:53

    ตายแล้ว อิคุณภีมมมม

    #3537
    0
  8. #3536 Jinny-jang (@Jinny-jang) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 08:27
    จะมีเหตุผลอะไร ... ก็เพราะรักทั้งนั้นแหละ .. เฌออออออ เอาใจฉันไปเลย
    #3536
    0
  9. #3535 evefarii (@evefarii) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 08:17
    อุ้ยๆๆๆๆๆๆ
    #3535
    0
  10. #3534 Or_ya (@Or_ya) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 07:12
    ทั้งคืนเลยนะพี่เฌอ
    #3534
    0
  11. #3533 jupampi (@jupampi) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 05:49
    กี่ครั้งแล้วจัดให้แน่ใช้ไหมค่ะ.......หึหึ
    #3533
    0
  12. #3532 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 05:00
    โดนกินแน่
    #3532
    0
  13. #3531 Kapom (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 03:45

    ยันหว่างเลยไรท์ อิคุณภีมหื่นมาก

    #3531
    0
  14. #3530 B_rawi (@B_rawi) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 03:14
    อีกห้องนึงยังว่างน้าาาา
    #3530
    0
  15. #3529 rukkeeiz4772 (@rukkeeiz4772) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 02:10

    อ่อยเขาระวังไม่รอดน้าา

    #3529
    0
  16. #3527 จีที (@-112233) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 01:03
    ลูกหลับแล้วเจอกัน คุณภีมไม่กล่าวชุ้นกล่าวเอง ><
    #3527
    0
  17. #3526 จิรพร (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:12

    ไรต์คิดว่ากี่ครั้งถึงจะสาสมกับความคิดถึงกับเวลาสองปีที่มีลินหนีไป????????????

    #3526
    0
  18. #3525 jum_imm_aim (@jum_imm_aim) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:01
    ยันสว่างไปเลยจ้า
    #3525
    0
  19. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  20. #3523 Menajung09 (@Menajung09) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 23:11
    จัดเต็มมม
    #3523
    0
  21. #3522 maneerat12345 (@maneerat12345) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 23:11
    ตามใจเฌอจ้า ไหวเปล่า
    #3522
    0
  22. #3521 Menajung09 (@Menajung09) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 23:09
    จัดเต็มมม
    #3521
    0
  23. #3520 Sujung (@burinjung) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 23:08
    ทั้งคืนก็ด้ายยยยย ถ้าเฌอไหว #เราจารอออ
    #3520
    0
  24. #3519 บัวชู (@satnovel21) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 22:58
    อยากได้เท่าที่เธอไหวแหล่ะ เฌอ
    #3519
    0
  25. #3518 Moo_Siriwan (@siriwan17) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 22:49

    อยากร้องเพลงของ ชิน ต่อจากไรท์เลย

    #3518
    0