คุณเเม่สายลับ [ เปิดจอง + พร้อมลายเซ็น ถึง 31 ม.ค นี้ ]

  • 90% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 754,809 Views

  • 4,787 Comments

  • 8,395 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    74,374

    Overall
    754,809

ตอนที่ 46 : บทที่ 17 : หนึ่งคำขอ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 834 ครั้ง
    19 ม.ค. 62



ปล. เล่มคุณแม่สายลับไม่มีวางขายตามร้านหนังสือนะคะ ถ้าต้องการเล่มมีแต่ต้องสั่งจองกับเฌอมาเท่านั้น แค่รอบนี้รอบเดียวเพราะไม่สามารถสั่งพิมพ์หลายๆรอบได้ มันต้นทุนสูงค่ะ ต้องสั่งพิมพ์พร้อมกันคราวละมากๆ จ้า ยังไงใครต้องการเล่มรบกวนสั่งพร้อมกันทีเดียวน้า กำหนดปิดจองเล่มวันที่ 31 มค นี้จ้า

คลิ๊กเลย >>   http://m.me/Chermahome




คุณแม่สายลับ

___________


บทที่ 17  

หนึ่งคำขอ






หลังภีธารันต์กอดปลอบจนมีลินสงบอารมณ์ลงได้ หญิงสาวก็ยังคงนั่งจ้องใบหน้าเล็กของลูกสาวที่กำลังหลับไหลอยู่ เธอไม่ยอมขยับไปไหนแม้ว่าเมื่อครู่หมอเจ้าของไข้จะเข้ามาตรวจแล้วบอกย้ำอีกครั้งว่ามีอาปลอดภัยแล้วก็ตาม 

เมื่อรู้แน่แล้วว่าต่อให้พูดอย่างไรหญิงสาวก็คงไม่คิดขยับ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจว่าจะจัดแจงทุกอย่างด้วยตัวเองโดยไม่ถามไถเธอ เริ่มจากโทรไปรายงานมารดาว่าคืนนี้ตนไม่ได้กลับบ้าน ก่อนถอดสูทออกแล้วถลกแขนเสื้อ ดันโซฟาตัวยาว จัดเตรียมที่ทางนอน เพื่อใช้สำหรับนอนเฝ้าไข้ลูกสาวในคืนนี้

เสียงโครมครามที่ดังขึ้นข้างหลังเรียกให้คนไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรเช่นมีลินหันมอง เธอเห็นชายหนุ่มถอดสูทออกเหลือแต่เชิ้ตตัวใน ออกแรงทั้งดันและเข็นเฟอร์นิเจอร์ภายในห้องใหญ่

“...คุณจะทำอะไรคะ”

“ทำที่นอนให้คุณนอนเฝ้าลูกไง” เขาว่าก่อนชี้มือไปบนโซฟา “คุณนอนตรงนี้ ผมนอนตรงนี้”

มีลินมองตามมือที่ชี้บอกต่ำแหน่งที่นอนของเธอซึ่งอยู่บนโซฟา ส่วนเขาจะนอนบนโต๊ะตัวยาว ตั้งอยู่ข้างๆโซฟาของเธอ

….

เธอมองตอบเขา แม้อยากถามว่าทำไมถึงได้นอนใกล้กันนักเล่า แต่ก็ตัดสินใจหันกลับมามองลูกอย่างเดิมดีกว่า “ฉันคงนอนไม่หลับหรอกค่ะ”

ภีธารันต์เลิกคิ้ว “เอ้า งั้นผมก็ไม่นอนเป็นเพื่อนคุณด้วย”

หญิงสาวเหลือบตามองร่างสูงที่กลับมาทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆเธออีกครั้ง

“คุณไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้”

“ผมทำอะไรหรือ?

“ไม่ต้องนอนค้างเป็นเพื่อนฉันไงคะ”

“ไม่ได้หรอก คุณต้องเฝ้าลูก ส่วนผมก็ต้องเฝ้าคุณอีกที ดีไหม”

ไม่...เธอไม่ดีด้วยหรอก

มีลินคิดก่อนเสใบหน้ากลับมามองลูกดั่งเดิม

เมื่อเห็นแม่ของลูกไม่พูด ภีธารันต์ก็ไม่สนใจจะทำให้รำคาญ เธออยากทำอะไรเขาก็จะให้ทำอย่างนั้น ส่วนตนตัดสินใจเข้าร่วมด้วยกับทุกกิจกรรมของเธอ ซึ่งกิจกรรมที่ว่าก็คือ

นั่งจ้องหน้าลูกเงียบๆ!

ชายหนุ่มพิศใบหน้าของลูกสาวที่หลับอยู่บนเตียงบ้าง แม้รอบกายจะมีสายนั่นนี้ห้อยระโยงระยาง แต่แกกลับดู...แน่นปั๊กดี! บางทีมีพลิกมือไปกอดตุ๊กตาหมีในอ้อมกอด ตัวที่นางพยาบาลเอาวางเอาไว้ให้

"มะ"

นักธุรกิจหนุ่มยิ้มขันบุตรสาวที่นอนป่วยแต่ยังมีแก่ใจจะห่วงของเล่น เช่นเดียวกับผู้เป็นแม่ ที่ถึงแม้จะยังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิด แต่ก็ยิ้มไปกับท่าทางหลับสบายของแก

เล่าให้ผมฟังบ้างสิ

มีลินเอี๊ยวหน้ามองภีธารันต์ที่จู่ๆ ก็พูดอะไรแปลกๆ ออกมา "คะ?"

เรื่องมีอานะครับ ตั้งแต่คุณรู้ว่าท้องจนคลอดแกออกมา ช่วยเล่าให้ผมฟังบ้างสิ

มีลินหันกลับไปมองร่างเล็กที่เป็นดั่งชีวิตของเธอ ไม่คิดปฏิเสธคำขอ เพราะถึงอย่างไรเธอและเขาก็ไม่มีอะไรทำกันอยู่แล้ว การได้พูดถึงลูก ถึงช่วงเวลาที่เธอมีความสุข มันก็ไม่เลวเหมือนกัน

ฉันรู้ว่าท้องตอนอยู่ที่สวิสคะ” หญิงสาวเริ่ม 

“ฉันไม่สบายถึงขั้นล้มหมอนนอนเสื่อ ตอนนั้นคิดว่าตัวเองจะเป็นโรคร้าย คงต้องตายแน่ๆ แต่ความจริงฉันแค่ท้อง ฉันไม่รู้ตัวเลย” 

มีลินแย้มยิ้มเมื่อนึกถึงช่วงเวลานั้น แม้จะสับสน แม้จะหวาดหวั่น แต่มันก็อบอุ่นข้างในหัวใจเหลือเกิน

ฉันแพ้ท้องอย่างหนัก มีอาการแพ้มากจนทำอะไรไม่ได้ ไม่หิวข้าวแต่ก็พยายามกิน แต่กินเข้าไปก็อ้วกอีก ทั้งเวียนหัว ผะอืดผะอม วันๆ แค่กินกับนอน จะลุกขึ้นมาก็แค่ตอนอาบน้ำเท่านั้น แล้วก็กลับไปนอนอีก ใช้ชีวิตวนเวียนอยู่อย่างนี้จนครบห้าเดือน อาการแพ้ท้องก็ค่อยๆ หายไป

ภีธารันต์มองใบหน้าที่กลับมาเปล่งปลั่งอีกครั้งของหญิงสาว นัยน์ตาของเธอเป็นประกายยามมองไปยังลูกสาวตัวน้อยด้วยสายตาแสนรัก และมันช่างน่ามอง เขาจึงไม่ได้ละสายตาไปทางไหนเลย

ยากที่สุดคือการกินอาหาร เพราะฉันต้องเลือกกินเพื่อให้เด็กน้อยในท้องได้รับสารอาหารที่มีประโยชน์ที่สุด ถึงฉันจะกินไม่ลงแต่ก็พยายามฝืนกลืนเข้าท้องไป เพื่อให้แกแข็งแรงและอยู่กับฉันไปนานๆ

พูดมาถึงตอนนี้น้ำตาของมีลินก็คลอเบ้าเข้าอีก ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่น้ำตาแห่งความทรมานใจ แต่เป็นน้ำตาที่มาจากความตื้นตันใจต่างหาก

ฉันกังวลมากพอเข้าใกล้เดือนคลอด กลัวต่างๆ นาๆ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับแก ตอนนั้นเราย้ายกลับมาอยู่ที่แม่ฮ่องสอนแล้ว จึงไปฝากครรภ์กับหมออาสาที่สถานอนามัยท่านหนึ่ง คุณหมอเป็นชาวอังกฤษ แกเสียงดัง หน้าดุ แต่ใจดีมากๆ

เขาเป็นหมอผู้ชายแล้วเขาเป็นคนทำคลอดให้คุณเหรอ

ภีธารันต์ถามขึ้น มีลินหันมองใบหน้าที่แสดงความไม่พอใจของเขา และไม่รู้ทำไมเธอถึงรีบร้อนปฎิเสธ

“ผู้หญิงค่ะ แกเป็นแม่ม้ายสามีตาย แท้งลูกชายทันทีที่ทราบข่าวการจากไปของสามี บั่นปลายชีวิตจึงตั้งมั่นจะเป็นหมออาสาช่วยคน จับพลัดจับพลูมาทำงานที่สถานอนามัยนี้ แกดีกับเราสองแม่ลูกมาก”

หญิงสาวหยุดเล่าไปหน่อยหนึ่งเพราะห้วนนึกถึงคุณหมอคนนั้น ไม่ได้กลับบ้านที่แม่ฮ่องสอนเสียนาน ไม่รู้ว่าคุณหมอจะเป็นอย่างไรบ้าง

ภีธารันต์ยิ้มกับคำพูดนั้นของเธอ คงไม่บ่อยนักที่จะได้รู้เรื่องราวของหญิงสาวคนนี้ และเขาชอบมองใบหน้าของเธอที่กำลังเล่าเรื่องราวต่างๆ นี่เหลือเกิน

เพลินดี

วันที่ฉันจำได้ดีที่สุดคือวันคลอดมีอาออกมา วันนั้นก็เป็นวันธรรมดา ฉันตื่นนอนแต่เช้า อาบน้ำเสร็จก็ลงไปกินข้าว ดื่มนม แล้วเดินออกไปนั่งที่ม้านั่งหน้าบ้านเหมือนทุกวัน ฉันนั่งมองท้องฟ้า มองดอกไม้ มองทิวเขา แล้วก็คุยกับมีอาตอนนั้นฉันพูดว่า เมื่อไรหนูจะออกมาซะที แม่เหงาจะแย่แล้วนะ แค่นั้นแหละค่ะ ฉันก็ปวดท้องคลอดทันทีเลย

มีลินเว้นวรรคไปหน่อย ก่อนจะเล่าต่อพร้อมรอยยิ้ม

เราไปถึงสถานอนามัยหลังจากนั้น ไม่นานหมอก็ตามมา แกปลอบฉันไปตลอดทางที่ชาวบ้านแถวนั้นช่วยเข็นเตียงฉันเข้าห้องตรวจ

คุณเจ็บมากไหมชายหนุ่มร้องถามอย่างเป็นห่วง

เจ็บคะ ที่สุดในชีวิตเลย ฉันนอนเจ็บอยู่เกือบหกชั่วโมงแต่ปากมดลูกก็ยังไม่เปิดซะที คุณหมอเลยแนะกับหัวหน้าหมู่บ้านว่าควรจะพาฉันไปผ่าคลอดในตัวจังหวัด เพราะท่านเห็นว่าร่างกายฉันเริ่มจะไม่ไหวแล้ว

ภีธารันต์ฟังมีลินอย่างตั้งใจ ภายในใจรู้สึกผิดที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นด้วย ยิ่งพอได้ยินว่าเธอและลูกผ่านความเป็นความตายมาหลายครั้งหลายคราเขายิ่งโทษตัวเอง เป็นผู้หญิงท้องคนหนึ่งก็นับว่าลำบากแล้ว ยังต้องอยู่ในหมู่บ้านห่างไกลถึงแม่ฮ่องสอน คอยหลบซ่อนตัวจากการตามล่าเอาชีวิต คงไม่ต้องบอกว่ามีลินของเขาพบเจอความยากลำบากมามากมายเท่าไร และต้องมีจิตใจเข้มแข็งแค่ไหน ถึงผ่านวันเวลาเหล่านั้นมาได้...

แต่ฉันขอร้องเธอเอาไว้ ฉันพูดกับเธอด้วยภาษาอังกฤษ ว่าฉันมีเหตุผลที่ต้องคลอดลูกสาวที่นี่ เธอมองฉันอยู่นาน แล้วถึงบอกว่า โอเค๊’ จากนั้นฉันก็ถูกโปะยาสลบให้หลับไป แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมา โดยมีเจ้าตัวอ้วนกลมแดงๆในห่อผ้า วางอยู่ข้างกาย

มีลินพูดก่อนจะเอื้อมมือไปลูบข้างแก้มลูกสาว แตะแกเบาๆ เพราะเกรงจะกวนแกตื่น

ความรู้สึกแรกที่ตื่นมาคือเจ็บ เจ็บมากจนน้ำตาคลอ แต่พอได้เห็นมีอา ไอความเจ็บนั่นก็หายไปเลยคะ มีอาในตอนนั้นเล็กมาก ผิวก็แดงมาก ที่สำคัญคือแกลืมตาแล้วมองตอบฉัน ฉันจึงสัญญากับตัวเองตั้งแต่ตอนนั้น ว่านับจากนี้จะไม่ยอมให้อะไรก็ตามมาทำร้ายหัวใจดวงนี้ของฉันโดยเด็ดขาด เพราะแกเป็นเด็กน้อยของฉัน เหมือนชื่อของแก มีอา’ ที่แปลว่าของๆฉัน แกเป็นสุดที่รักที่ฉันจะปกป้องแกด้วยชีวิตตัวเอง

เธอพูดก่อนจะหันมองชายหนุ่มที่กำลังตั้งใจฟังเธอทุกถ้อยทุกคำ ราวกับเขากำลังซึมซับเรื่องราวของเธอและลูกสาวลงสู่สมอง

สำหรับฉัน มีอาสำคัญมากนะคะ ต่อให้ฉันต้องร้าย หรือต้องฆ่าคนทั้งโลกเพื่อปกป้องแกฉันก็จะทำ... และฉันไม่สนด้วยว่าวิธีของฉันจะถูกหรือผิด ขอแค่ผลลัพธ์คือมีอาปลอดภัย ฉันก็พร้อมจะทำหมดทุกอย่าง...

มีลินพูดอย่างเด็ดเดี่ยว เสมือนเป็นความนัยน์แอบแฝงบอกแก่ภีธารันต์ ทว่าเขากลับยิ้มแล้วยื่นมือไปจับมือเล็กของเธอไว้ ราวกับจะบอกว่าทุกความตั้งใจของเธอเขาได้รับรู้แล้ว และเขาก็เอาด้วย

ผมไม่ยอมให้คนทั้งโลกมาทำอะไรคุณหรือลูกของเราหรอก

ชายหนุ่มกระชับมือนุ่ม ก่อนยกหลังมือของมีลินมาแตะริมฝีปากตนแล้วกระซิบสัญญา

แต่ถ้าเกิดคุณจะต้องฆ่าคนทั้งโลกเพื่อปกป้องลูกจริงๆ คงไม่ต้องถึงมือคุณ เพราะผมจะอาสาเป็นคนที่มือเปื้อนเลือดเอง ผมสัญญา”




______________________________


ขอยาดซึ้งนะฮ้าาา~~~

บทนี้มายาวหน่อยจะพาพวกแกออกจากดราม่า (บ่นกันอยู่ได้ ตามไปบ่นกันยันเพจจจ ฉันมีไม้เรียวนะโว้ยย)

ฝากแชร์ข่าวสั่งจองเล่มคุณแม่สายลับด้วยจ้า ไม่มีวางขายร้านหนังสือ กำลังรวบรวมยอดตีพิมพ์อยู่ ปิดจองสิ้นเดือนนี้ ใครอยากได้เล่มสั่งเลยน้า หมดรอบนี้มีแต่ ebook จ้าา

ปล. ขอคนละหนึ่งคอมเม้น บอกหน่อยว่าชอบไหมมม


สั่งจองเล่ม + พร้อมลายเซ็นเฌอมา

v

v


 http://m.me/Chermahome



กดติดตามรอแจ้งเตือนอัพเดทนิยาย


v

v

v



 


____________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 834 ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #4523 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 20:43
    หลับไหล=หลับใหล
    #4523
    0
  2. #4206 kimtanth (@kimtanth) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 01:32
    ดีมากกกกก ทำไมพึ่งเคยอ่านนิยายคุณเฌอ ชั้นไปอยู่ไหนมา
    #4206
    0
  3. #3592 Nutthamon Ping (@nutty78) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 22:44
    จะไปอุดหนุนอีบุ๊คล่ะกันคุณน้อง
    เห็นใจสองแม่ลูก
    #3592
    0
  4. วันที่ 20 มกราคม 2562 / 17:54
    เอ็นดูความแน่นปั๊ก!!!5555
    #3564
    0
  5. #3497 Mickey&Minny (@hlan721) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:00
    รู้สึกชอบเรื่องนี้มากค่ะ ตัวละครน่ารัก พระเอกเหมือนมาแนวมาเฟียแต่ก็ไม่ใช่เป็นแค่นักธุรกิจที่มีอิทธิพล แต่ชอบตรงพระเอกอยู่กับนางเองค่ะ น่ารักดี
    #3497
    0
  6. #3490 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 20:09

    มันเป็นหน้าที่ของคุณอยู่แล้วค่ะ คุณภีม

    แต่ก็รู้สึกซาบซึ้งใจมากกกกกกกก

    #3490
    0
  7. #3462 สุพัตรา (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 09:47

    ชอบมากๆๆๆ

    #3462
    0
  8. #3461 Wiiea (@wiiea) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 09:21
    ประทับใจในการบรรยายความรู้สึกมากกกกกก รีบมาต่อน้าาา
    #3461
    0
  9. #3460 n18a06m2544 (@n18a06m2544) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 09:07

    ชอบมากอิึุณภีมก็หวานเป็นวุ้ย

    #3460
    0
  10. #3458 โพล่าแบร์ (@ma2m) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 08:42
    คุณภีมน่ารักกกกก
    #3458
    0
  11. #3457 Pompom06 (@Pompom06) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 07:45
    แมนมากๆๆคุณพ่อ
    #3457
    0
  12. #3456 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 02:19
    ซึ้งมากกกกกกกก​ มีลินเป็นแม่ที่ดีมากๆเลย​
    #3456
    0
  13. #3455 zinnix (@zinnix) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 00:13
    มีคำผิด1จุดนะคะ คำว่าเจ็บคะ เปน ค่ะด้วยนะคะ ชอบของคุณเฌอทุกเรื่องเลยค่ะ😍😍😍
    #3455
    0
  14. #3454 tiffienaja (@tiffienaja) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:55
    ผมจะเป็นคนมือเปื้อนเลือดเองง. โคตรพระเอกกก บอกกงๆๆ
    #3454
    0
  15. #3453 BearBear2911 (@BearBear2911) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:28
    รอนะค้าาาา
    #3453
    0
  16. #3452 Nampooh (@Nampooh) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:28
    คุณลูกรีบๆตื่นมาปลอบคุณแม่
    #3452
    0
  17. #3451 Captainpan (@Captainpan) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:20
    ชอบมากฮับบบ เมื่อไหร่อ้วนจะฟื้นนน
    #3451
    0
  18. #3450 Nootyty (@Nootyty) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:08
    ฟินนนนนน
    #3450
    0
  19. #3449 บัวชู (@satnovel21) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 22:55
    ชอบซิจ๊ะ เฌอ
    #3449
    0
  20. #3448 Mumi (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 22:17

    ชอบค่ะ เฌอ

    #3448
    0
  21. #3447 lalissaJJ (@lalissa2536) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 21:41
    อ้าย. อ้ายๆอ้ายยยยยจ๋าาาา
    เอ้าไม่ใช่!!!!!!!!!!!

    อ้ายเขิลลลลล บร้าาาอิภีมบร้าาา
    #3447
    0
  22. #3446 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 21:23

    พี่ภีมสุดยอดดดดดดดดดดดด

    #3446
    0
  23. #3443 addablue (@addablue) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 21:05

    ชอบค่าาาา ขอหวานๆยาวๆอีกสักบท สองบทได้มั๊ยค่ะ
    #3443
    0
  24. #3442 samirayu (@samirayu) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 20:53
    เอาอีก เอาอีก ค้างงง
    #3442
    0
  25. #3441 nisarmaneetang (@Nisarmaneetang) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 20:02
    เจ๊เฌอออน๊ารักกก
    #3441
    0