คุณเเม่สายลับ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

  • 90% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 776,462 Views

  • 4,821 Comments

  • 7,850 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    569

    Overall
    776,462

ตอนที่ 4 : บทที่ 2 : แหวนหมั้น 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40063
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 630 ครั้ง
    4 ม.ค. 62


ปล. เล่มคุณแม่สายลับไม่มีวางขายตามร้านหนังสือนะคะ ถ้าต้องการเล่มมีแต่ต้องสั่งจองกับเฌอมาเท่านั้น แค่รอบนี้รอบเดียวเพราะไม่สามารถสั่งพิมพ์หลายๆรอบได้ มันต้นทุนสูงค่ะ ต้องสั่งพิมพ์พร้อมกันคราวละมากๆ ถึงจะไม่เข้าเนื้อ T_T ยังไงใครต้องการเล่มรบกวนสั่งพร้อมกันทีเดียวน้า ปิดจองเล่มก่อนวันที่ 31 มค นี้จ้า

คลิ๊กเลย >>  http://m.me/Chermahome


คุณแม่สายลับ

__________

บทที่  2 

แหวนหมั้น







หลังจากผ่านทริปเที่ยวภูเก็ตของภีธารันท์ไปเมื่อหลายวันก่อน ความสัมพันธ์ของเขาและเธอก็ดำเนินต่อไปอย่างราบรื่น ทุกๆ วันในตอนเช้า ชายหนุ่มจะโทรมาหาหญิงสาวและชวนเธอไปเที่ยว ไปกินของอร่อยๆ ทว่าในหลายครั้งก็ดูเหมือนเธอจะรับไมตรีของเขา แต่เพียงชั่วครู่ก็ทำเหมือนไม่ต้องการ จนเขาต้องพยายามมากขึ้นไปอีก ทว่าสิ่งนั้นกลับกลายเป็นเสน่ห์ที่ทำให้คาสโนว่าอย่างท่านประธานหนุ่มติดกับ ยิ่งคุยกัน ยิ่งได้อยู่ใกล้กัน เขายิ่งหลงไหลเธอมากขึ้น ความสัมพันธ์แสนหวานที่ยากจะอธิบายถูกถักทอก่อร่างเป็นความรู้สึกบางอย่างขึ้นภายในใจอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกที่ทำให้อารมณ์ของเขาราวกับไม่ได้อยู่ติดเนื้อติดตัว ใจมันคอยแต่จะลอยไปหาหญิงสาวคนนั้นเรื่อย


ว่าแล้วก็โทรไปหาซะหน่อยดีกว่า


ภีธารันท์คว้าโทรศัพท์ที่อยู่ใกล้ตัวขึ้นมา ก่อนจะต่อสายหาหญิงสาวที่เขานึกถึงเธอทันทีที่ประชุมงานออนไลน์กับทางกรุงเทพเสร็จ


ฮัลโหล...ใครคะ?”ปลายสายดังตอบมา


โธ่มีลิน อย่าแกล้งผมแบบนี้สิ


ปลายสายหัวเราะชอบใจ ซึ่งเขาก็ไม่ได้โกรธอะไรเพราะรู้ว่าเธอแกล้งเย้าเขาเท่านั้น ยิ่งหลายวันมานี้เขายิ่งได้รู้ หญิงสาวคนนี้ขี้แกล้งเป็นที่สุด บางทีพูดจริงพูดเล่นเขามักตามไม่ทันเสมอ


คิดถึงผมไหม


ไม่ค่ะ ก็คุณภีมเพิ่งวางสายจากมีลินไปแค่ชั่วโมงเดียวเอง


เสียงหวานตอบกลับมา และทั้งหมดที่เธอกล่าวมาเป็นเรื่องจริง


ก็ผมคิดถึงนี่นา ว่าแต่คุณได้โทรคุยกับคุณพ่อหรือยังครับ สรุปท่านให้อยู่เที่ยวต่อหรือเปล่า"


"หึ โทรคุยแล้วสิคะ นี่คุณพ่อก็บ่นมีลินใหญ่เลยว่าจะเที่ยวอะไรหนักหนามาภูเก็ตตั้งอาทิตย์หนึ่งแล้ว ชิ เพราะคุณภีมนั้นแหละ"


ภีธารันต์หัวเราะชอบใจเสียงแง่งอนของหญิงสาว มันก็ถูกของเธอที่จะบอกว่าเป็นความผิดเขา ก็เพราะตัวเขาเองนี่แหละที่รั้งเธอไว้ไม่ให้กลับไปเสียที จากตอนแรกที่มีลินพักอยู่อีกโรงแรม เขาก็รีบเปิดห้องฟลูเซอร์วิสให้เธอที่สยามวราทันที เธอจะได้ไม่ต้องเสียค่าที่พักและเขาจะได้หาเรื่องไปกวนเธอได้บ่อยๆ อีกอย่างเขาตั้งใจจะรั้งให้เธออยู่ที่นี่อีกนานเลย 


ปล่อยให้กลับไปง่ายๆ ไม่ได้หรอก


“โธ่ ก็ผมกลัวเหงานี่นา ผมต้องอยู่เคลียร์งานที่ภูเก็ตอีกตั้งหลายวัน คุณจะใจร้ายทิ้งผมเหงาอยู่คนเดียวได้เหรอครับมีลิน"


ชายหนุ่มพูดเสียงอ้อน เขาเอาเรื่องงานมาอ้าง ทั้งที่ความจริงงานที่นี่ไม่มีแล้ว จะมีก็แต่งานของบริษัทใหญ่ที่กรุงเทพฯ ฯ ซึ่งเขาต้องสั่งให้คนทางนั้นขนเอกสารพวกนั้นมาทางนี้ หนำซ้ำตัวเขายังโดนมารดาแสนรักดุเอาเสียด้วยที่ไม่ยอมกลับบ้านซะที ทว่าครั้นมารดาเห็นตัวต้นเหตุที่ทำให้เขาหาข้ออ้างอยู่ที่ภูเก็ตก็กลับเปลี่ยนท่าทีทันควัน ไม่รู้ว่าคุณหญิงแก้มจันทร์ถูกใจ ว่าที่ลูกสะใภ้หรือถูกใจที่หญิงสาวชอบกินน้ำพริกไข่ปูเหมือนท่านกันแน่ แต่ที่แน่ยิ่งกว่าอะไรคือคุณหญิงไม่ได้น้อยใจบุตรชายเรื่องน้ำพริกไข่ปูซักนิด ท่านว่าภีมอยู่ที่ภูเก็ตไปก่อนก็ได้ลูก น้ำพริกอะไรนั้นน่ะค่อยเอามาให้แม่เมื่อไรก็ได้


"ถ้ามีลินใจร้ายแล้วจะทนคิดถึงคุณพ่อได้เป็นอาทิตย์หรือคะ คนบ้า"


เสียงตัดพ้อข้างหูดึงภีธารันต์ให้กลับมาอยู่กับบทสนทนาในปัจจุบัน เขากลั้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี


"นั่นสิ มีลินของผมน่ารักที่สุด แบบนี้ผมก็ไม่ต้องไปแก้เหงากับสาวๆ ที่ไหนแล้ว"


"ฮึ ปากหวานกับมีลินไม่ได้ผลหรอกค่ะ ไม่สู้ไปหวานกับพวกสาวๆที่ไหนของคุณภีมดีกว่า!!"


ชายหนุ่มหัวเราะชอบใจที่แกล้งยั่วหญิงสาวได้สำเร็จ ก่อนสายตาจะเหลือบดูนาฬิกาบนผนังห้องทำงาน พบว่ามันเย็นมากแล้ว


"แล้วมีลินต้องทำอะไรอีกไหมครับ ถ้าไม่มีผมจะได้รีบไปรับมาทานข้าว นี่เย็นมากแล้วนะ


มีลินยังไม่หิวเลยคะ งั้นมาเดินเล่นริมหาดกันก่อนไหมคะ จะได้หิวเร็วๆ


โอเคครับ อีกห้านาทีผมไปรับที่ห้องนะ


ไม่ต้องค่ะ มีลินอยู่ที่หาดแล้ว คุณภีมมองลงมาสิคะ”


ชายหนุ่มยอมลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานก่อนจะชะโงกใบหน้ามองลงไปยังหาดทรายเบื้องล่างอย่างตามใจคนปลายสาย ที่นั่นเขาพบร่างแบบบางผิวขาวผ่องกำลังยิ้มกว้างโบกมือให้เขาอยู่ แม้จะอยู่เสียไกลลิบ ทว่าแค่เห็นเพียงเงาเขายังจดจำเธอได้ แล้วนับภาษาอะไร...


“คุณทิ้งให้ผมทำงานหงกๆ ส่วนตัวเองกลับไปเดินเล่นกินลมชมวิวอยู่ริมทะเลเนี่ยนะ ใจร้ายจัง”


หญิงสาวไหนเลยจะแสดงตัวว่ารู้สึกผิด เพียงตอบกลับมาอย่างอารมณ์ดีเท่านั้น “งั้นคุณภีมก็ลงมาเดินกินลมชมวิวกับมีลินสิคะ" เธอหยุดไปพักหนึ่งแล้วกล่าวเสียงเบาอุบอิบ "เร็วๆ นะคะ...คิดถึง


เสียงหวานทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะรีบวางสายไป ปล่อยให้คนโดนบอกคิดถึงยืนชะงักค้างอยู่ตรงนั้น สายตามองร่างแบบบางที่พอพูดเสร็จก็รีบหันหลังหนีเขาทันที


ให้ตายเถอะ เธอกำลังปั่นหัวเขาอยู่ใช่ไหม!?


ไม่ถึงห้านาทีภีธารันท์ก็มาถึงชายหาดหน้าโรงแรม ทว่าเขากลับไม่พบคนที่กำลังมองหา ชายหนุ่มเริ่มใจไม่ดีเข้าแล้ว


ผู้หญิงตัวคนเดียว คงไม่ได้โดนไอฝรั่งที่ไหน..


ทว่าในขณะที่เขากำลังตื่นตูมอยู่นั้นสายตาของเขาก็มองเห็นมีลีนนั่งอยู่บนชิงช้าใต้ต้นไม้ไม่ใกล้ไม่ไกล ชายหนุ่มรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะวิ่งเหยาะๆ ไปหาหญิงสาว ที่ดูเหมือนจะยังไม่เห็นเขา


แต่ยิ่งเข้าไปใกล้เท่าไร ภีธารันต์ก็ยิ่งวิ่งช้าลง จากตอนแรกที่วิ่งก็เปลี่ยนเป็นเดิน จนท้ายที่สุดเขายืนนิ่ง สายตาจ้องมองไปยังหญิงสาวร่างบางในชุดบิกินีสีพีชสดใส 


แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดแสงสีทองไปทั่วร่างของเธอ ทำให้ผิวสีน้ำนมทั่วเรือนกายนั้นยิ่งดูผุดผาดเข้าไปอีก เส้นผมสีน้ำตาลธรรมชาติพลิ้วไหวไปตามแรงลมของทะเลยามเย็น โบกพัดดอกไม้สีขาวที่ทัดเอาไว้ข้างใบหูของเธอไปมา นั้นยิ่งส่งให้หญิงสาวผู้มีรอยยิ้มแต่งแต้มอยู่บนใบหน้ายิ่งดูอ่อนหวานจนเขาไม่อาจละสายตาไปไหนได้


สวย


จู่ๆชายหนุ่มก็รู้สึกว่าภาพตรงหน้าเป็นสิ่งที่เขาอยากจะเก็บไว้ดูคนเดียว ไม่อยากให้ใครได้เห็น ได้มองรอยยิ้มนั้นของเธอ ทว่าความเป็นจริงแล้วสำหรับเธอเขาก็เป็นเพียงแค่คนที่เพิ่งรู้จัก เวลาแค่นี้คงไม่สามารถผูกมัดใคร หรือคิดหวงแหน แสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของตัวเธอได้ เพียงแค่คิดว่าวันใดวันหนึ่งเธอก็ต้องจากไปเพื่อใช้ชีวิตของตัวเอง ใจเขาก็พลันรู้สึกไม่ยินยอม ใจที่ไร้เหตุผลบอกเพียงว่าเขาต้องทำอะไรสักอย่าง ต้องผูกเธอไว้ มัด รั้ง เอาไว้ให้แน่น เพราะถ้าไม่ทำอย่างนั้น...ถ้าไม่ทำอย่างนั้น เธอคงหายไปจากชีวิตเขา และเขาคงไม่มีทางตามหาเธอจนเจอได้อีกตลอดไป



คุณภีม” 


เสียงหวานฉุดเขาออกจากห้วงความคิด ก่อนร่างสูงจะก้าวเข้าไปใกล้มีลีนที่กำลังเอี่ยวตัวส่งรอยยิ้มหวานมาให้อยู่บนชิงช้าไม้ริมทะเล


นัยน์ตาสีน้ำตาลใสมองมาที่เขาอย่างดีใจ รอยยิ้มของเธอยังคงแต้มอยู่บนใบหน้าที่ตรึงหัวใจของเขาไว้ตั้งแต่วินาทีแรกที่พบกัน 


เขาตัดสินใจแล้วว่าจะหยุดทุกสิ่งๆ ไว้ที่เธอคนนี้ แม้ว่าการพบกันของเราจะเกิดเพราะเหตุผลใดเขาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะทำตามเสียงเรียกร้องของหัวใจตัวเอง


มีลินมีลิน


ภีธารันต์เรียกชื่อเธอเบาๆ หากแต่มั่นคงและจริงจัง นิ้วเรียวค่อยๆ ถอดแหวนที่นิ้วก้อยของตัวเองออกมา ก่อนจะก้มลงจูบมันแล้วเงยหน้ามองหญิงสาว 


แววตาของเขาทำเธอสะท้าน


แหวนวงนี้ผมใส่ติดตัวมาตั้งแต่คุณพ่อเสียไป มันเป็นแหวนที่มีค่ากับผมมากมากจริงๆ


หญิงสาวแสนสวยมองตอบด้วยนัยน์ตาที่กำลังสั่นระริก เขายิ้มให้เธออย่างปลอบใจ ก่อนประคองมือเรียวเล็กของคนตรงหน้ามาไว้ในมือแล้วค่อยๆ สวมแหวนทองคำขาวเกลี้ยงเกลาซึ่งมีเพชรเม็ดเล็กเพียงเม็ดเดียวฝังอยู่


คุณภีม” 


มีลินเรียกชื่อของเขาด้วยเสียงแผ่วเบา นัยน์ตาสีน้ำตาลนั่นยังคงสั่นไหว ทว่าเธอกลับยืนนิ่งไม่ขัดขืน กระทั่งแหวนวงน้อยสวมไปจนสุดนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ


มันอาจเร็วไปที่ผมจะขอแต่งงาน... แต่ถ้าขอหมั้นคงได้ใช่ไหมครับ


หญิงสาวไม่ตอบ หากแต่ก้มลงมองแหวนวงเล็กที่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองตอบชายหนุ่มอีกครั้ง


แน่ใจแล้วเหรอคะ


ภีธารันต์ก้มลงจุมพิตมือเล็กอย่างอ่อนหวานเพื่อเป็นการย้ำถึงความจริงใจที่เขามี หัวใจของผมมันไม่ได้เป็นของผมอีกแล้ว...ตั้งแต่ได้พบคุณ


ทว่าความหนักแน่นนั้นกลับไม่ส่งมาถึงหญิงสาว เธอคล้ายมีความลังเล "แต่...คุณภีมคิดให้ดีก่อนไหมคะ ถึงแม้จะแค่หมั้น แต่สำหรับมีลินมันก็เหมือนขอแต่งกันเลยนะ มีลินไม่คิดว่าคุณภีมจะรักมีลินได้เพียงเวลาแค่นี้หรอก"


"จริงของคุณ เวลาเพียงแค่นิดเดียวมันคงบอกความจริงใจของผมที่มีต่อคุณไม่ได้ แต่นับจากนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้คุณรู้ว่า... คนที่ลังเลในความรักของเรา มันมีแต่คุณคนเดียวเท่านั่นแหละ"


เขาพูดอย่างมั่นใจและใช้น้ำเสียงที่แสนจะมั่นคง เขาไม่เคยจริงจังอะไรเท่านี้ แม้จะเป็นเวลาเพียงกระพีกเดียว แต่เขารู้ดี เขาต้องการเธอ 


คำตอบละครับ” 


ชายหนุ่มถาม ภายในใจเริ่มร้อนรน เพราะคนตรงหน้าเอาแต่ยืนเงียบเฉียบเพียงอย่างเดียว  "...มีลิน?"


“..แล้วมีลินปฏิเสธได้ด้วยหรือคะ” 


ในที่สุดคนแกล้งเงียบก็พูดขึ้นก่อนจะยกมือที่ถูกสวมแหวนเอาไว้ให้เขาดู "ก็คุณภีมจับมีลินหมั้นซะเรียบร้อยแล้วนี่"


รอยยิ้มขี้เล่นที่ถูกส่งคืนกลับมาหลังจากทำนิ่งไปนานทำให้ภีธารันต์ยิ้มกว้างก่อนจะคว้าร่างนั้นเข้ามากอดไว้แน่นอย่างหมั่นเขี้ยว!


คนมันคนชอบแกล้ง! ผมไม่น่าไปหลงรักคุณเข้าจริงๆเลยมีลิน!


 


------------------------


ชอบไม่ชอบบบเล่าาา ทำไมนั่งอ่านกันเงียบกริบเลย! 

ใจไม่ดีนะโว้ยยยย ถ้าไม่ชอบจะได้พักไปเขียนเรื่องอื่นนนน


anokwan Yu-i  : กรี๊ดดดดดด ขอบคุณค่าาา

pretty-p : คุณแม่ลืมไปก่อน อิภีมต้ิงหาเมีย 555

SuperAnne33 : เขินน ขอบคุฝรที่สนับสนุนผลงานจ้าา อิมเมจคุณภีมคือพระเอกช่อง 7 ค่ะ ชื่อวี หล่อเน้อออ

Jubjang : อยู่ในตอนที่สองไงง เห็นยังง หล่อลืมมม

Iwluvhb : 555 ดีใจที่มีคนรอค่ะ เลิฟโย่วววววว

สายลม : กอดดดดก่ายยย

Naskloud : คิดถึงเหมือนกันนน ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยน้าาาา ฮิอิ




 
 
 ฝากเพจด้วยจ้า 





 


____________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 630 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #4821 SupapornKaewno (@SupapornKaewno) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 09:22
    ชอบจ้าา
    #4821
    0
  2. #4394 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:20
    รวดเร็วทันใจ
    #4394
    0
  3. #4393 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 12:58
    เอี่ยวตัว=เอี้ยวตัว
    #4393
    0
  4. #4392 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 12:46
    ทำงานหงกๆ=ทำงานงกๆ
    #4392
    0
  5. #4389 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 12:41
    หลงไหล=หลงใหล
    #4389
    0
  6. #4151 reader702 (@reader702) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 11:51
    ย้อนกลับมาอ่านอีกรอบ รอไรท์อัพ
    #4151
    0
  7. #3309 kakanangcherry (@kakanangcherry) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 12:30
    ชอบค่า..
    #3309
    0
  8. #2923 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:06
    ไวไฟจริงๆ
    #2923
    0
  9. #2402 tinkerbell.n12 (@tinkerbell12nook) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 07:25
    คุณภีมใจร้อนเหมือนกันนะเนี่ย
    #2402
    0
  10. #2094 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 18:34

    พี่มาเร็วเคลมเร็ว ขอหมั้นแล้ว

    #2094
    0
  11. #1729 malee. (@pa_ple) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 23:30
    อีบุ๊คมาเลยยยยยย
    #1729
    0
  12. #1726 mynameis123 (@kkarn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 15:45
    ออกebookมาเลยยย ไม่รอล้าววว
    พร้อมเปย์ค่าา
    #1726
    0
  13. #1725 pathoma (@pathoma) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 14:40
    เอาเล่มมาเลยจ้าาาาาา
    #1725
    0
  14. #1724 นู๋ปะใต้ (@asma22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 09:08
    ออกหนังสือเถอะค่ะ ไม่อยากรอแล้วววววว
    #1724
    0
  15. #1723 Meawmiau (@Meawmiau) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 02:51
    พระเอกใจง่าย
    #1723
    0
  16. #1722 mablueya14 (@mablueya14) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 21:14
    แหมๆวัยรุ่นใจร้อนจิงๆนะคุณภีมปุ๊บปั๊บรับโชคกันเลยทีเดียว
    #1722
    0
  17. #1719 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:23

    ต๊าย ตาย ได้หมั้นแล้วววววว

    หาง่ายจัง อยากมีคนดีๆสักคนนนนนนนนน

    #1719
    0
  18. #1717 PhanitPikunsiri (@PhanitPikunsiri) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:45
    ไม่ต้องอัพแล้ว

    ออกอีบุ๊คมาเรยย ไม่อยากรอแล้วววววว
    #1717
    0
  19. #1716 milkruku (@milk_phitcharat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 18:48
    อยากอ่านอีกกกกก
    #1716
    0
  20. #1715 Diiz Yingying (@yingying2021) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 18:44
    รออยู่ค่ะ ป่าวเงียบนะ
    โอ้ยยยพี่ภีมนี่เครมเร็วจิงๆ
    #1715
    0
  21. #1713 Piyapach Khatruksa (@piyapachnoeyntk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 17:05

    ❤️❤️❤️❤️❤️❤️
    #1713
    0
  22. #1712 A-Effemine (@A-Effemine) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 16:54
    มาให้กำลังใจนะคะ ♡
    #1712
    0
  23. #1711 Kanokwan Yu-i (@nemo674) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 16:36
    ตามอ่านอยู่คร้าาา
    #1711
    0