คุณเเม่สายลับ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

  • 90% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 776,572 Views

  • 4,821 Comments

  • 7,821 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    679

    Overall
    776,572

ตอนที่ 18 : บทที่ 9 : ตาม 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 579 ครั้ง
    6 ม.ค. 62

ปล. เล่มคุณแม่สายลับไม่มีวางขายตามร้านหนังสือนะคะ ถ้าต้องการเล่มมีแต่ต้องสั่งจองกับเฌอมาเท่านั้น แค่รอบนี้รอบเดียวเพราะไม่สามารถสั่งพิมพ์หลายๆรอบได้ มันต้นทุนสูงค่ะ ต้องสั่งพิมพ์พร้อมกันคราวละมากๆ ถึงจะไม่เข้าเนื้อ T_T ยังไงใครต้องการเล่มรบกวนสั่งพร้อมกันทีเดียวน้า ปิดจองเล่มก่อนวันที่ 31 มค นี้จ้า

คลิ๊กเลย >>  http://m.me/Chermahome



คุณแม่สายลับ

__________


บทที่ 9

ตาม







เมื่อกลับมาถึงโรงแรมที่พัก มีลินก็รีบตรงดิ่งไปหาบุตรสาว เธอคว้าเด็กน้อยที่กำลังนั่งเล่นตุ๊กตาคุณหมูอยู่บนพื้นขึ้นมาอุ้มแล้วหายเข้าไปในห้องนอนของตน ก่อนหมกตัวอยู่แต่ในนั้นจวบจนบ่ายคล้อยก็ยังไม่ยอมออกมา นางรัญญาที่เห็นความผิดปกติทุกอย่างก็ไม่กล้าถามว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงคาดเดาอยู่เงียบๆว่าหญิงสาวคงจะไปเจอกับอะไรบางอย่างที่ทำให้สะเทือนจิตใจขึ้นมาถึงได้มีปฎิกิริยาแบบนั้น นางรัญญาภาวนาขอให้สิ่งนั้นไม่ใช่  คุณพ่อ’ ของอีกฝ่าย เพราะหากเป็นคนคนนั้น ย่อมหมายถึงความอันตรายได้ไกลมาถึงตัวทุกคนอีกครั้งแล้ว 


นางรัญญาวิตกคนเดียวอยู่นานจึงตัดสินใจละทิ้งความคิดที่ชักจะฟุ้งซ่าน เก็บกวาดห้องหับรอเวลาจนกว่ามีลินจะยอมออกมาจากห้องแล้วบอกเล่าเรื่องราวทุกอย่างแก่ตนเอง กระทั่งเย็นย่ำ เมื่ออีกฝ่ายยอมอุ้มบุตรสาวออกมาด้านนอก สีหน้าท่าทางที่ดูดีขึ้น ไม่ได้ซีดเผือดไร้สีสันเหมือนแต่แรก ก็ทำให้นางรัญญาผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอกในที่สุด


อยากเล่าไหมคะ


นางรัญญาถาม ก่อนจะวางจานผลไม้ที่ถูกปอกไว้เรียบร้อยให้แก่หญิงสาวเพื่อเพิ่มความสดชื่น มีลินยิ้มให้แก ก่อนจะอุ้มมีอามานั่งบนโซฟาแล้วจิ้มผลไม้ส่งให้ลูก เด็กน้อยรีบตะครุบหมับ! แทะๆทีละนิดจนเปื้อนแก้มป่องไปหมด


มีลินมองภาพบุตรสาวแสนน่ารักของตน ก่อนเสียงหวานจะเอ่ยเล่าเบาๆ ด้วยน้ำเสียงมีดั่งไม่มี สายตาแม้จะมองไปที่บุตรสาว แต่ก็มองเหมือนไม่มอง


คล้ายเธอกำลังเม่อไปถึงใครอีกคน...


มีลินเจอคุณภีมค่ะป้า” 


นางรัญญาอุทานอย่างตกใจ สองมืออวบหนายกขึ้นกุมริมฝีปากอย่างไม่อยากเชื่อ แล้ว... เธอว่ายังไงกับคุณบ้างคะ


หญิงสาวส่ายหน้าและไม่พูดอะไรต่อจากนั้น นานชั่วครู่จนมีอาจัดการชิ้นแอปเปิ้ลที่เธอส่งให้จนหมด จึงอุ้มลูกสาวมาไว้ใกล้ตัว


การโอบอุ้มเจ้าตัวเล็กไว้ ทำให้ใจที่หวั่นๆของคนเป็นแม่จู่ๆก็เปลี่ยนกลับมาแข็งแกร่งขึ้นในชั่วพริบตา มันยิ่งย้ำเตือนถึงสิ่งที่เธอตัดสินใจก่อนหน้า


เขาจะว่ายังไงก็ช่าง ถึงยังไงเราสองคนก็ไม่เกี่ยวข้องกันอีกแล้วนี่ค่ะ”


คนตัวบางกล่าวเสียงเรียบเรื่อยหลังจากเงียบไปนาน เธอใช้เวลาที่เก็บตัวเงียบอยู่ในห้องเมื่อซักครู่ตัดสินใจทุกๆอย่างมาอย่างดีแล้ว



“เขาก็มีชีวิตของเขา เราก็มีชีวิตของเรา มีลินก็แค่ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองไป เสร็จงานเมื่อไรเราสามคนก็จะกลับบ้านที่แม่ฮ่องสอนกัน...เท่านั้นเองค่ะ”

ว่าจบหญิงสาวก็นิ่งไป  ก่อนจะก้มใบหน้าแล้วส่งยิ้มกว้างให้บุตรสาวที่จู่ๆก็เงยใบหน้าขึ้นมองตน มีอาชี้มือหยิ๊กๆไปยังตุ๊กตาคุณหมูของแกที่นอนหงายท้องอวดพุงชมพูอยู่บนพื้น คล้ายพยายามบอกคนเป็นแม่ ว่าหม่ามี๊อุ้มเสร็จหรือยัง ปล่อยหนูไปหาคุณหมูเถอะค่ะ


มีลินยอมปล่อยลูกน้อยให้คลานไปบนพรมซึ่งป้ารัญญาเพิ่งดูดฝุ่นทำความสะอาดไปหมาดๆอีกครั้ง บรยากาศรอบตัวกลับสู่ความเงียบ มีเพียงเสียงกระดิ่งจากในตัวตุ๊กตาคุณหมูของมีอาเท่านั้น ที่ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งตลอดเวลาที่ถูกเด็กน้อยจับดึงไปมา


 นางรัญญาเห็นมีลินเงียบก็พยายามชวนคุยเรื่องอื่น คนเราไม่ควรทุกข์หรือจ่มดิ่งกับความคิดที่ทำให้ไม่รู้สึกดีนานๆ เมื่อเอามันออกจากชีวิตไม่ได้ งั้นก็พยายามไม่สนใจมันเสียเถอะ


“แล้วสรุปงานวันนี้เป็นยังไงบ้างคะ คุณยังไม่ได้บอกข่าวดีป้ากับหนูมีอาเลย”


“ก็ดีค่ะ มิสเตอร์อีวาลนอฟ เอ่อ มีลินหมายถึง เจ้าของรีสอร์ทชอบมาก แถมยังสั่งซื้อโซฟากาบไผ่ของเราไปตั้ง 20 ตัว กลับแม่ฮองสอนคราวนี้เราคงวุ่นกันใหญ่ ที่สำคัญคือรายได้จากการสั่งโซฟาล็อตนี้อาจทำให้มีลินไม่ต้องบินมาทำงานไกลถึงกรุงเทพอีกเลยก็ได้ ทีนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะเจอคนที่ไม่อยากเจออีกแล้ว ”


เธอว่าพลางยิ้มกว้างเมื่อคิดถึงงานของคีย์นิวเอจที่เสร็จสิ้นแล้ว วันสองวันนี้เธอก็จะบินกลับแม่ฮ่องสอน เพราะงั้นเธอไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรทั้งนั้น 


พบกันวันนี้ ก็เพื่อลาจากครั้งสุดท้ายเท่านั้นล่ะ...ใช่ไหมคุณภีม


“ต๊ายย จริงหรือคะ!? งั้นแบบนี้ก็ต้องเลี้ยงฉลองแล้วสิ!!


มีลินหัวเราะน้ำเสียงดีใจของป้ารัญญา และท่าทางนั้นเรียกความสนใจจากยัยตัวเล็กไม่น้อย แกยกมือสองข้างขึ้นสูงแล้วร้อง ย้าๆไปด้วย ท่าทางไร้เดียงสาเรียกเสียงหัวเราะให้ผู้ใหญ่ทั้งสองได้ในทันที


นางรัญญามองมีลิน ทั้งสองสบตากัน แม้ไม่พูดก็พอรู้ว่า การที่มีลินพบกับภีธารันต์ในวันนี้ ทำให้หญิงสาวไม่คิดจะออกไปทานข้าวข้างนอกตามที่นัดเอาไว้เมื่อตอนเช้าอีกแล้ว นางรัญญารู้สถานการณ์ดีจึงเสนอไอเดีย


“เย็นนี้ป้าอยากทานแกงใต้รสจัดๆจังเลยค่ะ เห็นซอยฝั่งตรงข้ามของโรงแรมเรามีตลาดนัดอยู่"


"แกงใต้หรือคะ ก็ดีนะคะ ไม่ได้ทานมานานแล้ว" หญิงสาวกล่าว


โดยเฉพาะน้ำพริกไข่ฟู... 


"งั้นเดี๋ยวป้าไปซื้อให้นะคะ มื้อนี้ป้าขอลี้ยงคุณเอง”



แม้มีลินจะปฎิเสธ เสนอตัวว่าจะขอตามไปด้วยแต่เธอก็หยุดป้ารัญญาไม่ได้ หญิงสาวจึงส่ายหน้าหัวเราะความรั้นของอีกฝ่าย มองส่งจนกระทั่งนางรัญญาออกจากห้องไป แล้วตนก็กลับมานั่งเล่นกับบุตรสาวรอเวลาทานอาหารเย็น


ประมานทุ่มเศษๆ ป้ารัญญาก็กลับมา ทว่าคราวนี้ใบหน้าของอีกฝ่ายกลับดูชื้นมื้นผิดปกติยิ่งกว่าตอนขาไป ดูเหมือนป้ารัญญาจะไปเจอเรื่องหน้ายินดีเข้าแล้ว


“มีอะไรหรือคะ?


คุณลองทายดูสิคะ ว่าป้าไปเจอใครที่ตลาดนัดฝั่งนู้นมา


นางรัญญาถามอย่างอารมณ์ดีขณะเดินถือถุงมากมายไปวางบนโต๊ะมุมหนึ่งของห้อง


มีลินรีบตรงไปช่วยนางรัญญาถือของ ก่อนส่ายหน้าเพราะไม่สามารถเดาได้จริงๆ


“ เจอ ‘เจ้านพค่ะ หลานชายป้าเอง มันมาทำงานที่กรุงเทพฯ โอ๊ยป้านี้ตกใจแบบยืนไม่ไหว


จริงเหรอคะ บังเอิญจัง


มีลินยิ้มดีใจแทนนางรัญญาที่พูดไปหัวเราะไป ในมือก็ง้วนอยู่กับการแกะถุงอาหารและจัดจานไปด้วย


ค่ะ จริงของคุณ ตอนแรกป้าจำมันแทบไม่ได้ ก็ตกใจว่าเอ๊ะ ไอหนุ่มนี้ใคร จู่ๆถึงได้วิ่งเข้ามากอด ป้าตีมันไปหลายทีเลยค่ะ นึกว่าเป็นโจร


มีลินหัวเราะเมื่อนางรัญญาเล่าวีรกรรมของแก มีอาที่เดินเตาะแตะมาหาก็ส่งเสียงหัวเราะตามทั้งๆ ที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเขาเลย


แต่พอดูดีๆ ถึงจะจำได้ เฮ้ออ มันหมดคราบผีพนันเลยเชียวค่ะ น่าตาดูเป็นมนุษย์มะนาขึ้นมาก ” นางรัญญากล่าวอย่างภูมิใจ


แล้วนี่เขาไปอยู่ไหนซะแล้วล่ะคะ ทำไมป้าไม่ชวนมากินข้าวกับพวกเรา


“ไม่ได้หรอกค่ะ ป้ากลัวว่าพวกคุณพ่อของคุณจะตามหลานชายป้าอยู่ เกิดมันสาวมาถึงที่นี่คุณกับลูกคงแย่


มีลินยิ้มขอบคุณกับความเป็นห่วงนั้นของนางรัญญา นี่นับเป็นอีกครั้งที่แกระวังความปลอดภัยให้เราสองแม่ลูก


แต่ป้าให้เบอร์ติดต่อกับหลายชายไว้แล้วค่ะ เอาไว้คิดถึงค่อยไปเยี่ยมมันที่ห้องเช่าก็ได้ มันพักอยู่แถวๆนี้เอง อ้า! อาหารพร้อมแล้ว จะรับเลยไหมคะ


นางรัญญาพูดเมื่อแกจัดอาหารอย่างสุดท้ายลงใส่จานเรียบร้อยแล้ว มีลินพยักหน้ารับก่อนทั้งหมดจะนั่งลงทานข้าวด้วยกัน


_______________


แกร๊ รู้มะว่าฉันตั้งใจทำเล่มมากเลยพอรู้ว่าพวกแกอยากได้เล่ม ถึงขนาดเพิ่มเนื้อหาาาา เกลาใหม่หมด อ่านทวน อ่านไปอ่านมา ดูเวลา เอ้าลืมอัพ!! เวอร์วังมากตอนนี้ แงงงงง 


ฉันสวยสุด : อีบุ๊คออกช่วงกุมพานะคะ พอทำเล่มต่องออกเล่มก่อนจ้า รอก่อนน้า

Sujung : ใจอยากขายจะแย่ อยากได้ตังค์ล้าววว

PDus : โอ๋น้าา ไม่ตายๆๆ มาแล้วๆๆๆ

โบตั๋นสีม่วง : มาแล้วน้าาาาาาา วันนี้เดี๋ยวอัพอีกกก

nannymalary : ขอบคุณค่าาา กอดดด

ลายหมึก : มาเลี้ยวววว

Zero_Noone : หึหึ มาแล้วๆๆๆ

malee. : มาล้าววว ฉันมาล๊าวววววว

pimon9172 : มาแล้วจ้าาาา หายไปเกลามาาาาา ต้องแต่งเนื้อหาเพิ่มมากมายเลยยย

Sweetie_orange : อัพยาวไปเดที่ยวไม่มีให้อัพระหว่าวรอเล่มมมนาาา

yukoo : คุณภีมจะตามมมม ตามเมียยยย

iamice : แกร๊ อัพเยอะเดียวใจขาดตายระหว่างรอเล่มจะออกกกก

Kanokwan Yu-i แตงกวา  : แกสองคนจะฆ่าฉันไม่ได้นะ! ฉันเป็นสมบัติของชาติ ถ้าไม่มีฉันพวกแกจะาร้องไห้กินไม่ได้นอนไม่หลับ ฉันรู้ดีในเรื่องนี้ จริ๊งงงง

PRINCEZpunch : ฉันพยายามมากกับเล่มม เกลาหนักมากก

kannad1988 : มาแล้วๆๆๆ อัพต่อไม่รอแล้วน้าาา

yingkk : มาแล้วจ้าาา มาาาอ่านนต่อววว

Meawmiau : ไอนี่โลภ ฉันจะเอาไม้เรียวหวดแกเดี๋ยวนี้ อย่าหนี!!!!

jazzney : แงงงง ฉันไม่ได้ตั้งใจให้ค้างงง มาแล้วๆๆ

momo : ปากหวาน ฉันจะหยิกปากแกกก

Goy_mini : มาแล้วลู๊กกกกก

nisarmaneetang : มาแล้วๆๆๆๆ

jukjunka : ฉันจะฆ่าแกได้ไง ช้านรักแกจะตายยยยย

G-meen : อยากให้บับ สบตาปุ้บท้อวเลยย ว้ายยย

ใต้ปีกนก : มาแล้วเคอะ อ่านเร้ววว

Khantida : อาการเป็นยังไงไหนบอกหมอซิ๊~~






ฝาก 'กดติดดาว' เพจเฌอมาด้วยน้าา



 


____________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 579 ครั้ง

45 ความคิดเห็น

  1. #4560 แขนลีบหมดแรง (@572539) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 22:43
    เอ่อ น้ำพริกไข่ปูรึเปล่าคะ? ทำไมเป็นไข่ฟู
    #4560
    0
  2. #4449 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:09
    น่าตา=หน้าตา
    #4449
    0
  3. #4448 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:09
    ง้วน=ง่วน
    #4448
    0
  4. #4447 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:08
    ชื้นมื้น=ชื่นมื่น
    #4447
    0
  5. #4446 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:07
    ชี้มือหยิ๊กๆ=ชี้มือยิ๊กๆ
    #4446
    0
  6. #4445 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 16:06
    เม่อ=เหม่อ
    #4445
    0
  7. #4024 Rattri (@trirattana60) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 03:34
    เกลาคำผิดให้เรียบร้อยด้วยหละ จะอุดหนุน
    #4024
    0
  8. #2452 saipanomporn (@saipanomporn5) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 12:07
    ว้าวววว. คุณพ่อมาล่ะ
    #2452
    0
  9. #2110 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:58

    พ่อภีมมาแล้ว ยังไงดีนะ

    #2110
    0
  10. #2059 goszyboong (@goszy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 21:26

    ค่าตัวแพงเหรอคะพ่อภีม หักค่าตัวจากยอดพรีเลยค่ะ

    #2059
    0
  11. #1967 Mayaspy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 22:29

    อ๊ากกกก​ ทำไมตัดฉับอย่างนี้​ เลื่อนมาเจอติ๊กเกอร์เหลืองอีก​ ชั้น​ปวดไต

    #1967
    0
  12. #1965 สายไหมฤดูหนาว (@kunyanut18) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 22:24
    ดีจังได้อ่านทุกวัน
    #1965
    0
  13. #1943 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:05

    เช็ครายชื่อแล้ว ไม่พลากแน่เลย คุณแม่

    แต่ว่าคุณพ่อเค้าเลื่อยประชุมได้ ก็เลยไม่พบชื่อคนที่ต้องการพบ ไหม

    #1943
    0
  14. #1935 n18a06m2544 (@n18a06m2544) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:00

    ลุ้นจังเลย คุณภีมเจอมีลินครั้งนี้จะมีปฏิกิริยายังไงน้า

    #1935
    0
  15. #1932 kannad1988 (@kannad1988) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:15
    ลุ้นๆๆๆๆๆอยากให้เจอกันเร่วๆๆๆ
    #1932
    0
  16. #1931 Mymoji Love King (@namrin21) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:41
    ตามมากรี๊ดคร้า มากรี๊ดไรท์ด้วย
    #1931
    0
  17. #1930 momo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:36

    เราอยู่บ้านเฝ้านิยายเฌอทั้งวันเลย

    #1930
    0
  18. #1929 jazzney (@jazzney1) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:29
    มาแล้วๆๆๆ
    #1929
    0
  19. #1928 tai762519 (@tai762519) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:19
    ลุ้นๆๆๆ เค้าจะเจอกันแล้ว
    ไรท์จ๋ามาต่อเลยได้มั้ย
    #1928
    0
  20. #1927 Cheeryblue (@Cheeryblue) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:18
    ตายๆๆ ลุ้นตัวโก่ง
    #1927
    0
  21. #1926 pimvadeesai (@pimvadeesai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:17
    คุณภีมาเเว้ววว
    #1926
    0
  22. #1925 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:13
    เค้าจะเจอกันแล้ว รออีบุ๊คจ้า
    #1925
    0
  23. #1924 yukoo (@yukoo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:07
    กรี๊ดดด มาแล้ววว
    #1924
    0
  24. #1923 blue_memory (@rabbit_memory) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 17:49
    รีบๆมาต่อเลยค่าาา อยากเห็นเค้าเจอกานนนแล้ว
    #1923
    0
  25. #1922 Goy_mini (@0857535401) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 17:30

    กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ

    #1922
    0