[Twice] Love Is,Not Perfect (Minayeon)

ตอนที่ 4 : Lesson 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 พ.ย. 60

บทที่ 3

ความรักที่แสนงดงาม หากเราได้อยู่ภายใต้ฟ้านี้

หากเพียงได้ร่วมหายใจต่อกับคุณ ฉันก็มีความสุขแล้ว






                         เป็นเวลานานกว่าร้อยปีที่ฉันใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ฉันได้เห็นทั้งการเกิดการเจ็บการตายแต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันเองไม่เคยเข้าใจมันเลยก็คือสิ่งที่เขาเรียกกันว่าความรัก ฉันเห็นมนุษย์ต่างโหยหาความรักทั้งๆที่สุดท้ายพวกเขากลับต้องเจ็บปวดเพราะมัน ร้องไห้จะเป็นจะตายเพราะมัน แรกๆฉันพยายามศึกษามันและทำความเข้าใจกับคำว่ารักจากหนังสือตำราของพวกมนุษย์แต่ฉันเองก็ยังไม่เข้าใจมันสักที




                         สำหรับฉันแล้วฉันคิดว่ามันไม่สมเหตุสมผลกันสักเท่าไหร่ที่คนๆหนึ่งจะต้องมีความรักเสมอไป ทำไมคนเราจะอยู่คนเดียวไม่ได้ในเมื่อตอนที่ยังตัวเล็กๆก็ยังวิ่งเล่นจับผีเสื้อ แต่โตขึ้นมากลับวิ่งหาความรักที่ผลสุดท้ายมันก็ทำให้เราต่างคนต่างเจ็บปวดฉันยังไม่เคยเห็นความรักที่สวยงามเลยสักครั้ง

 



ขอโทษนะคะ ขอฉันนั่งด้วยได้ไหมคะ

 



ตามสบายค่ะหญิงสาวผมยาวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกระโปรงตัวสั้นรองเท้าส้นสูงสีดำดูเข้ากันดีเดินมาที่โต๊ะที่ฉันนั่งอยู่ในมุมๆหนึ่งของร้านกาแฟเล็กๆ ใบหน้าสวยที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆบ่งบอกถึงว่าหญิงสาวตรงหน้ามีอายุมากกว่าฉันเล็กน้อย

 



คุณชอบอ่านหนังสือหรอคะ ฉันเห็นคุณมาอ่านหนังสือที่นี้บ่อยๆ

 



ค่ะฉันไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่เธอคนนี้พูดสักเท่าไร ไม่รู้ว่าเธอต้องการจะสื่อสารอะไรกันแน่

 



ถ้าคุณสนใจหนังสือให้ฉันช่วยแนะนำหนังสือดีๆให้คุณได้นะคะ

 



ไม่เป็นไรค่ะ ขอตัวก่อนนะคะฉันเป็นคนไม่ชอบสุงสิงกับคนอื่นมากนักอาจเป็นเพราะว่าฉันเข้าสังคมไม่เก่งด้วยละมั้งเลยทำให้ฉันไม่ค่อยรู้วิธีจะพูดคุยกับมนุษย์สักเท่าไหร่ เพราะปกติฉันจะชอบอยู่ในร่างของสุนัขจิ้งจอกมากกว่าถ้าไม่ติดว่าต้องมานั่งอ่านหนังสือในที่เงียบๆแบบนี้ฉันก็คงจะไม่ออกมาจากบ้านแน่ๆ

 



อะ..อ้าว เดี๋ยวสิคะฉันยังไม่รู้จักคุณเลยนะ ฉันมินาโตซากิ ซานะค่ะหญิงสาวที่เพิ่งมาขอนั่งด้วยกันเมื่อกี้ลุกตามฉันออกมาที่หน้าร้านกาแฟพรางยื่นมือมาเหมือนต้องการจะทำความรู้จักฉันเหลือบมองมือนั่นก็จะหันไปสบตากับหญิงสาวตรงหน้า โจว จื่อวี่ค่ะ

 




x





                         ตัวฉันเองก็ไม่ใช่เด็กแล้วถ้าเทียบกับอายุของสัตว์พวกเดียวกันตั้งร้อยกว่าปีแล้วแต่ก็ยังน้อยกว่าพี่มินะพี่จองยอนแหละถ้าเทียบอายุฉันตอนนี้กับอายุของมนุษย์ก็คงราวๆ สิบเก้ายี่สิบมั้งไม่รู้สิคำนวณไม่ถูกเหมือนกันแหะ ตอนมาอยู่นี่ใหม่ๆฉันเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจมนุษย์สักเท่าไรวันๆมีแต่คำถามมากมายที่เกิดขึ้นในหัวของฉันเอง จนวันนึงที่ฉันได้เจอกับคนๆนึง

 



นี่ดาฮยอนอา กลางร่างหน่อยสิฉันหนาว

 


                         ฉันหันไปมองหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างๆ ฉันพยักหน้าแทนคำตอบก่อนจะค่อยๆกลายร่างเป็นสุนัขจิ้งจอกตัวใหญ่ที่มีขนสีขาวฟู่เมื่ออีกคนเห็นว่าฉันกลายร่างตามคำขอแล้วก็ขยับร่างของเธอเองเพื่อหาไออุ่น หายหนาวรึยังแชงงี่ตอนนี้ฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงยอมให้กับคนตรงหน้าขนาดนี้ถามว่าเราเป็นอะไรกันฉันเองก็บอกไม่ถูกเพราะต่างฝ่ายต่างไม่มีใครพูด สำหรับตัวฉันเองแค่รู้สึกอยากอยู่ด้วยอยากปกป้องคอยเป็นไออุ่นให้เธอเวลาที่เธอต้องการ

 



                         เรื่องของเราสองคนเริ่มต้นมาจากวันนึงฉันเดินเล่นในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง วันนั้นฉันเห็นหญิงสาวคนนึงกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนและดูท่าทางจะสนใจมันมากตอนแรกฉันเองทำแค่นั่งมองเธอไปวันแล้ววันเล่าผ่านไปหลายปีฉับรวบรวมความกล้าที่จะเดินเข้าไปทักเธอ หลังจากได้รู้จักกับเธอฉันเองก็ได้รู้ว่าเธอเป็นคนที่มีจิตใจดีมาก เธอเองสนใจเรื่องแปลกๆ ตำนานเรื่องเล่าต่างๆมากมาย

 



                         จนเรารู้จักกันมากขึ้นมากขึ้นมากจนฉันยอมเปิดเผยตัวตนของฉันให้เธอได้รู้ตอนแรกเธอเองก็ตกใจอยู่เหมือนกันก็อย่างว่าแหละคุยกับคนอยู่ดีๆดันกลายเป็นสุนัขจิ้งจอกไปได้ แต่หลังจากนั้นแชยองก็ไว้ใจฉันมากขึ้นแต่ฉันขอให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับไว้เพราะถ้าเกิดมีคนอื่นรู้มันจะไม่ปลอดภัยไปถึงตัวของพี่มินะได้ จนถึงตอนนี้เรื่องของเราก็ยังคงเป็นความลับอยู่ฉันจะมาหาแชยองทุกวันหลังเลิกเรียนไปแล้วบางครั้งก็จะอยู่ค้างคืนบ้าง แต่การมาอยู่นี้ก็ทำให้ฉันได้รู้อะไรดีๆแหละว่าพี่มินะเองก็ค่อยมาส่งพี่นายอนทุกวันฉันเองได้เห็นในมุมที่ไม่เคยเห็นของพี่มินะเหมือนกัน

 



ดาฮยอนอา คืนนี้อยู่ค้างที่นี้นะฉันคิดถึงเธอ

 



งื้อออออ ฉันจะอยู่กับแชงี่บางทีแค่คำไม่กี่คำที่แชยองพูดกับฉันแต่มันกลับรั้งทั้งตัวและหัวใจของฉันไว้ได้ ฉันไม่รู้ว่าใครจะมองยังไงในโลกมนุษย์เราอาจจะดูเหมือนๆกันแต่ในโลกของฉันเองเรากลับต่างกันมากมากซะจนฉันเองก็กังวลว่าต่อไปจะเป็นยังไง





ครืน..

 


ครับ นายท่านผมให้ลูกน้องคอยตามดูมันทุกตัวแล้วครับ

หึ ดีมากจับตาดูไว้ให้ดีๆเสียงเข้มจากปลายเสียงตอบกลับด้วยโทนเสียงนิ่งเรียบ

ครับผม








...

ตอนนี้รู้สึกว่ามันสั้นๆยังไงไม่รู้

ตอนหน้าจะต่อให้ยาวกว่านี้นะ สัญญาเลยงื้อ

อย่าเพิ่งหายกันไปนะ TT

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #9 Pikajuukambee (@Pikajuukambee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 10:48
    ที่ผ่านมาคงลืมเรื่องการระวังตัวไปบ้างสินะคะเมื่ออยู่กับคนที่ชอบ หารู้ไม่ว่าอันตรายกำลังคืบคลานมาแล้ว แล้วการไม่ทันระวังตัวจะส่งผลยังไงบ้างเนี่ย...// ไรท์อย่าใจร้ายให้พี่มินะและน้องรวมถึงแฟนสาวของเค้าเจ็บตัวมากนะคะ
    #9
    0