[Kuroko no basket] นายเพื่อนรักกระชากหัวใจนักบาส!

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 195 ครั้ง
    17 ต.ค. 61

  หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาเกือบครึ่งเทอมแล้ว ซึ่งสัปดาห์หน้าทั้งสัปดาห์ทั้งญี่ปุ่นจะไม่มีเรียนเพระจะมีการชุมนุมของครูทั่วประเทศ แต่พวกผมไม่ได้พักหรอก เพราะพวกเราต้องไปเข้าค่ายทั้งสัปดาห์เลย ซึ่งมีทั้งหมด6โรงเรียนได้แก่ เซย์ริน ไคโจว ชูโตคุ โทโอ โยเซ็น และราคุซันซึ่งทุกโรงเรียนมีอัจฉะริยะของเทย์โคทั้งสิ้น ซึ่งพรุ่งนี้ผมต้องออกเดินทางแล้วล่ะ คงต้องรีบเก็บของแล้วสิ 




  เอาล่ะหลังเก็บเสร็จของทั้งหมดจากหลายๆ ก็ลดลงมาเหลือ2กระเป๋า






  ซึ่งสีชมพูผมเอาไว้ใส่เสื้อผ้าและก็ของใช้ต่างๆ


  ส่วนสีเทาผมใส่...ขนมและของกินเล่นเป็นส่วนใหญ่แล้วก็มีอุปกรณ์เกี่ยวกับโทรศัพท์บ้าง




วันออกเดินทาง




"ไอนายเอากระเป๋ามาแต่นั้นเองเหรอ"คางามิที่เห็นว่ามิซึรุ้อากระเป๋ามาแค่2ใบ




"ปล่าวจริงๆใส่แค่สีชมพูอันเดียว ส่วนสีเทาเป็นอย่างอื่นน่ะ"




"ง..งั้นเหรอ ว่าแต่อย่างอื่นคืออะไรงั้นเหรอ"




"ไม่เกี่ยวกับนายนี่ เอาเถอะไปถึงเดียวก็รู้เองแหละ"หลังจากที่พูดกับคางามิเสร็จมิซึรุก็เดินไปรวมกับคนอื่น




"ลืมบอกไป พวกเราจะต้องนั่งรถไปกับโรงเรียนหนึ่งนะ"




"โรงเรียนอะไรเหรอครับโค้ช"ฟุริฮาตะถามขึ้น




"ถามได้ดีมากโรงเรียนนั้นคือ....ชูโตคุ"




"อ่ะ!ดูเหมือนจะมาแล้วล่ะ"




บนรถ




"นี่...ขอนั่งด้วยได้รึปล่าว"มิซึรุเดินไปถามชายที่ได้ชื่อว่ามือชู๊คอันดับหนึ่งของรุ่นปาฏิหาริย์มิโดริมะ ชินทาโร่ ร่างสูงที่เงยหน้าขึ้นแอบตกใจเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเหมือนเดิม




"ด..ได้สิมิซึรุ"เมื่อได้รับคำอนุญาติร่างบางก็นั่งลงทันที




"ขอบใจ"




ทางด้านคนรอบข้าง




"คุโรโกะสาวน้อยคนนั้นไปใครน่ะ!"




"เค้าเป็นสมาชิกใหม่ของชมรมครับ..แล้วก็เขาเป็นผู้ชาย"




"ไม่อยากเชื่อเลยนะ...แต่ดูท่าชินจังจะนับถือเขานะ"




"...ไม่ใช่แค่มิโดริมะคุงหรอกครับ"คุโรโกะพูดเสียงเบา




"นายพูดว่าอะไรนะ"




"ปล่าวครับ"





กลับมาทางมิซึรุ




"ฉันขอบอกนายไว้อย่างว่าวันนี้ราศีมังกรของนายถือว่าโชคร้ายนั่นคือจะได้เจอกับคนที่ไม่อยากเจอมากที่สุดของบางคนอาจจะหลีกหนีได้ แต่นายคงไม่ นายคงต้องเตรียมใจไว้บ้าง"




"ขอบใจที่บอก แล้วก็อีกอย่างต่อให้หนียังไงมันก็ต้องกลับมาเจอกันอีกอยู่ดีแหละ"หลังจากบอกกับมิโดริมะเสร็จร่างบางก็ใส่หูฟัง แล้วก็หลับในเวลาตอมา




ณ ที่พัก




  ตอนนี้4โรงเรียนที่มาก่อนได้นั่งรออีก2โรงเรียนที่ยังมาไม่ถึง




"หึ ดูเหมือนจะมีเรื่องสนุกๆแล้วสิ"อยู่อาคาชิ เซย์จูโร่ก็พูดขึ้นทำให้บางส่วนมาด้วยความสงสัย




"อะไรเหรอฮะอาคาชิจจิ"




"เดียวนายก็รู้เองคิเสะ"




"มีอะไรงั้นเหรอคิเสะ/คิเสะจิน"




"แค่รูปที่มีคนแอบใช้มือถือของมิโดริมัจจิ ถ่ายรูปมิโดริมัจจิน่ะฮะ และก็มีข้อความด้วยแต่อาคาชิจจิไม่ให้ดูฮะ"




"นี่อาคาจินขอดูรูปได้ไหม~"มุราซากิบาระหีนไปถามอาคาชิ อาคาชิแค่พยักหน้าก่อนจะส่งไปให้มุราซากิบาระ







"เหๆ~มุมสวยใช้ได้เลยนี่ อยากรู้ชะมัดใครถ่ายกันนะ"อาโอมิเนะพูดขึ้น




"นั่นสิฮะ แต่มิโดริมัจจิยอมให้ถ่ายได้เนี่ยสุดยอดเลยนะฮะ"




"ผมรู้นะครับว่าใครถ่าย"อยู่ๆก็มีใครคนหนึ่งพูดขึ้น พอคิเสะหันไปดูก็...




"ค..คุโรโกจจิ!"วิ่งเข้าไปกอด




"ผมอึดอัดออกไปเลยครับ"คุโรโกะที่พยายามดันคิเสะออกพูดขึ้น




"เรียวตะปล่อยคุโรโกะเถอะน่า"




"มะ...มาอยู่ที่นี่ได้ไงไอ"คิเสะที่ได้ยินเสียงของมิซึรุจึงยอมถอยออกมา พร้อมกับสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก




"นั่งรถมาสิถามแปลกๆ"มิซึรุยังคงตอบหน้าตาเฉย





"นั่นไม่ใช่คำตอบที่ฉันต้องการ ชิ! มานี่"




"นะ..นายจะพาฉันไปไหน!"หลังจากนั้นมิซึรุก็ถูกคิเสะลากออกไปนอกห้อง




"เพิ่งเคยเห็นนะเนี่ยที่หมอนั่นไม่พอใจอะไรแบบนี้"คาซามัตสึพูดทำรายความเงียบ




"นี่ชินจะรู้อัไรบ้างรึปล่าว"ทาคาโอะถามขึ้น




"ฉันรู้ ไม่สิ ต้องบอกว่ารุ่นปาฏิหาริย์ล่วนแต่รู้ที่มาหมดนั่นแหละ"




"โมโมอิไม่รู้เลยงั้นเหรอ"อิมาโยชิถาม




"ถ้าจะให้พูดซัทสึกิคงเป็นผู้อยู่ในทุกเหตุการณ์มากกว่า"อาโอมิเนะตอบแทนเพื่อนสมัยเด็กของเขาที่ทำหน้าอมทุกข์อยู่




"แล้วเหตุการณ์เป็นไงบ้างล่ะ"ฮิมูโระถามขึ้น




"เนื่องนั้งคง-"




"อาคาชิคุงไม่เป็นไรหรอกครับ เผื่อพวกเขาจะได้ช่วยได้ไงครับ"




"ก็ได้ เรื่องมีอยู่ว่า......"หลังจากนั้นอาคาชิก็ได้ให้โมโมอิเล่าเรื่องทุกอย่างแบบละเอียดยิ่งกว่าของที่คุโรโกะเช่าให้เซย์รินฟัง





1ชั่วโมงต่อมา




"รู้สึกเกลียดเจ้าคิเสะเลยแฮะ"




"พอได้รู้จริงๆมันก็รู้สึกเกลียดจริงนั่นแหละครับ"คุโรโกะพูดเสริม




"คุโรโกจจิใจร้ายผมมันไม่ดีขนาดนั้นเลยเหรอฮะ!"




"คิเสะคุง!/คิเสะแกกก!"




ตึง!




"รุ่นพี่เดียวเรียวตะก็ตายกันพอดีสิฮะ"




"ไอจ๋าาารุ่นพี่ถีบฉันอ่ะ≧0≦"คิเสะที่เห็นไอเข้ามาห้าม และคาซามัตสึยอมปล่อยไปจึงรีบเข้าไปกอดร่างบางทันที




"นี่อย่าบอกนะว่าพวกนายคืนดีกันแล้ว"มิโดริมะถามขึ้นจากท่าทีของมิซึรุที่แสดงต่อคิเสะมันต่างออกไป




"ฮะพวกเราคืนดีกันแล้ว"




"ว่าแต่ใช้วิธีไหนล่ะ"อาโอมิเนะถามขึ้น




"นี่ลืมไปแล้วเหรอฮะ น่าจะจำได้แท้ๆ ทั้งๆที่บางคนเพิ่งฟังน่าจะจำได้เลยนะฮะ มันมีบอกนี่ฮะ เวลาพวกเราทะเลาะกัน ใครรู้ตัวว่าเป็นคนทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจต้องไปขอโทษ แต่ถ้าเป็นเรื่องที่หนักก็จะมีการ์อย่างอื่นเพื่อง้อก่อนด้วย"




"งั้นแปลว่านายไปขอโทษเขาแล้วสินะ แล้วในการทำแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องที่หนักงั้นเหรอ"อิมาโยชิถาม




"หนักมากๆเลยฮะ แต่ว่าผมง้อไปสำเร็จอยู่ดีฮะ"




"แล้ววิธีง้อล่ะ"คาซามัตสึถาม



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 195 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

54 ความคิดเห็น

  1. #30 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 12:35
    ง้อยังไนะ
    #30
    0
  2. #25 ไอจังง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 09:51

    ค้างอ่า
    #25
    0
  3. #24 one outs (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 02:04

    ค้างงงง

    #24
    0
  4. #23 comecomes (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 00:47

    ค้าง ค้างหนักมาก!!!
    #23
    0
  5. #22 chanai2486 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 00:15

    รอออออ
    #22
    0
  6. #21 121247 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 23:05
    รอออออ
    #21
    0
  7. #20 _BlackW (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 23:05
    ตัดได้น่ารักมาก555
    #20
    0
  8. #19 เคที_Demon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 22:23
    รออออออ
    #19
    0
  9. #18 KurokoAomine615 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 21:53

    อ้ากกกกกอยากรู้วิธีง้ออ่ะ
    #18
    0