ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    [FIC Naruto] เล่ห์ราชา [END]

    ลำดับตอนที่ #1 : PROLOGUE : ผมคือราชา

    • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
    • 25 ก.ค. 57

    บทนำ

     

               

    คฤหาสน์ตระกูลอุจิวะเป็นคฤหาสน์หรูใจกลางเมืองที่ตั้งโดดเด่นท้าทายตึกสูงที่โอบล้อม คฤหาสน์หลังงามนี้กินพื้นที่เป็นบริเวณกว้างบ่งบอกได้ถึงฐานะของผู้อยู่อาศัยได้เป็นอย่างดี เพราะตั้งอยู่ย่านใจกลางกรุงที่ที่ดินแพงยิ่งกว่าทอง ถ้ารวมเบ็ดเสร็จคฤหาสน์พร้อมที่ดินที่กว้างขวางนั้นราคาค่างวดคงจะประเมินเป็นตัวเงินมิได้

     

    อุจิวะ  ซาสึเกะ หนึ่งในสองผู้ปกครองคฤหาสน์อันแสนยิ่งใหญ่กำลังคร่ำเคร่งอยู่กับการตรวจเช็คสัญญาการกู้ยืมเงินของบริษัทยักษ์ใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับถูกปั้นแต่งจากช่างประติมากรรมฝีมือดีจากสวรรค์กำลังเครียดเขม็งเมื่อเห็นว่าสัญญาที่ถูกร่างขึ้นโดยอีกฝ่าย เขากลายเป็นผู้เสียเปรียบ มือหนาคว้าเอามือถือสมาร์ทโฟนที่อยู่ข้างตัวกดหาเบอร์ของใครบางคน

     

    “ซุยเงสึ...ติดต่อ บีจี เทรดดิ้ง บอกให้ร่างสัญญามาใหม่ ฉันต้องการถือหุ้นยี่สิบเปอร์เซ็นต์ในกิจการใหม่ของเขา ถ้าเขาไม่ตกลง ก็บอกไปว่าเราจะไม่ให้กู้ สัญญาทั้งหมดถือเป็นโมฆะ และเราจะไม่มีการเจรจากันอีก” ซาสึเกะสั่งเสียงเรียบก่อนจะวางสาย ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ถามอะไรเลยแม้แต่น้อย เขาไม่สนใจว่า ซุยเงสึเลขาสารพัดประโยชน์ของตนจะจับใจความที่เขาสั่งได้หรือไม่

     

    เขารู้แต่ว่าต้องได้ตามที่สั่ง...

    ทุกอย่างต้องสมบูรณ์แบบ...

     

    เพราะเขาคือ ราชา

     

                ซาสึเกะหยิบเอกสารชุดใหม่ขึ้นมาดู มันเป็นผลประกอบการของบริษัทยักษ์ใหญ่อีกหนึ่งแห่งที่มาขอกู้ยืมเงินจากธนาคารของเขา

     

    ไอ้หมอนี่เล่นตุกติก...

     

                เขาคิด ก่อนจะกดเบอร์โทรหาใครอีกคน จูโกะเลขานอกสถานที่...

     

                “จูโกะ...ติดต่อทนายซาโซริเดี๋ยวนี้ ฉันต้องการยื่นฟ้องล้มละลาย ทีจีคอมป์ ฉันไม่สนใจว่าเจ้านั่นจะกำลังนอนกกผู้หญิงคนไหนอยู่ บอกมันว่าพรุ่งนี้ฉันต้องได้แบบฟอร์มพร้อมหลักฐานการฟ้อง”

     

    เสร็จไปอีกหนึ่ง...

     

                การถูกฟ้องล้มละลายเป็นผลลัพธ์อันล้ำค่าที่ซาสึเกะจะมอบให้กับทุกคนที่กล้ามาโกงเขา ซาสึเกะไม่เคยปรานีเมื่อเขาอยู่ในสังเวียนการต่อสู้ การต่อสู้ที่มีเงินเป็นเดิมพัน...

     

    เขาจะต้องปะทะเชือดเฉือนกับกลโกงมารยาสารพัดของคู่แข่งเพื่อรักษา เงินนั้นไว้ และเพราะความเก่งกาจแบบหาตัวจับได้ยากของเขา สิ่งนั้นทำให้เขายังคงรักษาตำแหน่งเจ้าของ แหล่งเงินทุนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเอาไว้ได้

     

    เจ้าของธนาคารอุจิวะ... ธนาคารที่ทรงอำนาจทางการเงินที่สุด! 

     

    เขาเก่งฉกาจ...

    เขาฉลาดรู้ทันคนและมีอำนาจเป็นดั่งราชา...

    เขาโหดร้ายจนถูกมองว่าไร้มนุษยธรรม...

    ไม่เคยปรานีแม้เหยื่อจะกำลังดิ้นพล่านอยู่ตรงหน้า...

    ด้วยสรรพคุณที่น่าชื่นชมและน่าขนลุกไปในตัว ทำให้ อุจิวะ  ซาสึเกะ เป็นที่รู้จักกันในอีกชื่อ...

     

    ราชานรก

     

     

                “คิดจะทำงานงกๆแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่” เสียงทุ้มลึกของใครคนหนึ่งทำให้ซาสึเกะชะงักมือที่กำลังจะหยิบเอกสารผลการประกอบการของบริษัทที่เขาหมายหัวว่ากำลังโกงเขาอยู่ ซาสึเกะไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่ แน่ล่ะว่าเสียงแบบนี้และคำพูดแบบนี้มีคนเดียว...

     

    อุจิวะ  อิทาจิ

     

    พี่ชายร่วมสายเลือดเพียงคนเดียวของเขา

     

                “...”

     

                “แกควรจะมีครอบครัวได้แล้วนะ ซาสึเกะ” อิทาจิพูดพร้อมกับสืบเท้าเข้ามาหาผู้เป็นน้องที่นั่งทำหน้าตายอยู่ ใบหน้าที่หล่อเหลาไม่แพ้กันเครียดเขม็งขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบสุดตายด้านจากอีกฝ่าย

     

                “ถ้าครอบครัวที่พี่หมายถึงคือผมต้องเรียกผู้หญิงซักคนว่า เมีย ล่ะก็ ผมไม่เอา... ผมบอกพี่แล้วไงว่าผม เกลียด ผู้หญิง” ซาสึเกะตอบเสียงเหนื่อยหน่าย ในช่วงสองสามปีมานี้ผู้เป็นพี่มักจะวนเวียนมาถามเรื่องนี้กับเขาอยู่เสมอ และคำตอบนี้ก็ไม่ใช่คำตอบที่มีเนื้อหาแปลกใหม่อะไร... มันเป็นคำตอบเดิมๆ

     

    เขาไม่อยากมีภรรยา...

    เขาไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิง...

    ไม่อยากใช้ชีวิตร่วมด้วย...

    แค่เดินผ่านยังนึกขยะแขยง...

     

    เขาเกลียดผู้หญิงที่สุด!

     

                “นี่แกกำลังจะบอกฉันอยู่ใช่มั้ยว่าแกมีรสนิยมชอบผู้ชายด้วยกัน...” อิทาจิถามพร้อมกับยิ้มเครียด แต่ผู้เป็นน้องกลับทำเป็นหูทวนลมไม่สนใจเขา

     

                “แล้วแต่พี่จะคิด...”

     

                “ตระกูลของเราเหลือฉันกับแกเป็นทายาทสองคนสุดท้าย” อิทาจิพูดเสียงอ่อนลง ไม่ว่าอย่างไรวันนี้เขาก็ต้องเอาคำตอบที่น่าพึงพอใจจากเจ้าน้องชายสุดเก่งที่มีรสนิยมทางเพศผิดแปลกให้ได้

     

                “ถ้าพี่จะพูดเรื่องนี้อีกก็ออกไปเถอะครับ ผมจะทำงาน” ซาสึเกะพูด มือหนาจับปากกาขึ้นมาหมายจะเซ็นเอกสารของธนาคาร

     

                “ไม่ได้! ยังไงวันนี้ฉันก็ต้องคุยกับแกให้รู้เรื่อง” อิทาจิตวาดลั่น ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาสีเทาที่เข้าชุดกับสไตล์การตกแต่งห้องที่หม่นหมองของน้องชาย

     

                “...”

     

                “ฉันที่ป่วยแบบนี้คงจะมีลูกไม่ได้แล้ว เพราะฉะนั้นอนาคตที่เหลือของอุจิวะก็อยู่ที่แกคนเดียว”

     

    “...”

     

    “ฉันขอยื่นคำขาด ไปหาเมียมาซะ เมียในที่นี้ฉันหมายถึงผู้หญิง... ไม่ใช่ผู้ชายในสต็อกของแก” ผู้อาวุโสกว่าพูดเสียงเรียบ เมื่อขอดีๆแล้วไม่ได้งานนี้คงต้องมีการบังคับ... สายเลือดตระกูลอุจิวะที่สืบทอดกันมานับร้อยปีจะมาสิ้นสุดอยู่ที่พวกเขาสองคนไม่ได้ อิทาจิคิดแล้วก็นึกสงสารเหล่าบรรพบุรุษขึ้นมาทันที... เพราะทายาทรุ่นล่าสุดของตระกูล...

     

    คนหนึ่งดันป่วยจนมีลูกไม่ได้ ส่วนอีกคนก็เกลียดผู้หญิงเข้าไส้จนจินตนาการไม่ออกว่าจะผลิตทายาทออกมาได้ยังไง...

     

    พ่อกับแม่คงกำลังร้องไห้อยู่บนสวรรค์แน่ๆ...

     

                “ผมบอกแล้วไงว่าผมเกลียด...”

     

                “แต่ฉันสั่ง! รีบแต่งงานกลบข่าวฉาวโฉ่เรื่องที่แกเป็นพวกชอบไม้ป่าเดียวกันและก็รีบมีลูกซักที ถ้าเกิดว่าฉันกับแกทำตระกูลกุดขึ้นมา แกคิดว่าพวกเราจะเอาหน้าที่ไหนไปพบพ่อกับแม่”

     

                “และถ้าผมบอกว่า ไม่ล่ะ” ซาสึเกะตอบ ดวงตาสีรัตติกาลจ้องมองผู้เป็นพี่อย่างดื้อรั้น แต่แล้วเขาก็ต้องหายใจติดขัดราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาอุดจมูก

     

    อิทาจิไม่ได้ทำหน้าหงุดหงิดอีกต่อไป...เขากำลังยิ้ม...

     

                “หึๆ งั้นฉันจะทำให้แกได้สัมผัสกับคำว่า นรกที่สมกับฉายา ราชานรก ของแกแน่ๆ”

     

    อิทาจิพูดพร้อมกับยิ้ม... เป็นรอยยิ้มอาบยาพิษที่ทำให้คนมองต้องยอมศิโรราบให้อย่างไม่มีข้อแม้ ซาสึเกะวางปากกา... เขาไม่มีสมาธิพอที่จะทำงานอีกต่อไป

     

    ราชาถอนหายใจเฮือกใหญ่...

    แค่มองดูก็รู้ว่าอิทาจิ เอาจริง ...

     

    งานนี้คงหลีกเลี่ยงไม่ได้

     

    ราชาถูกกำราบ...

     

    เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือราชายังมีจอมมาร!

     

     

               

    บทนำมาก็โดนเต็มๆเลยนะเกะ อิอิ งานนี้พี่อิทจี้(ใครพาเค้าเรียกหว่า?) มาอย่างโหด เกะกลายเป็นลูกแมวเชื่องๆไปในทันที นิยายเรื่องนี้มาแนวฮาๆไม่ค่อยมีดราม่ากระแทกใจ (หรา???) เค้าเอามาเรียกน้ำย่อยก่อน เดี๋ยวบทที่1จะตามมาหลังจากจัดการอีกเรื่องจบ คริคริ ยังไงก็รอติดตามชมกันน้า จุ๊ฟฟฟ >.<

    ติดตามนิยาย
    เก็บเข้าคอลเล็กชัน

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น

    ×