Utopia Fantasy Online

ตอนที่ 56 : Episode 56 Dragon Movement (ความเคลื่อนไหวของมังกร)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    14 ม.ค. 62

Phase 2 Episode 56 

 

       เมื่อได้แร่ที่ต้องการครบตามจำนวนที่คิดไว้ ก็ถึงเวลาที่มาร์เวลลัสและริเสะต้องเดินทางกลับไปซ่อมดาบเริ่มต้น ซึ่งหลังจากที่มาร์เวลลัสและริเสะวุ่นวายอยู่กับการช่วยกันรวบรวมไอเทมหลายร้อยชิ้นที่ดรอปจากเหล่ากิ้งก่าก่อนที่พวกมันจะเกิดขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

 

          ทั้งสองเคลื่อนย้ายมา ณ จุดที่ห่างไกลจากแหล่งเกิดของเหล่ากิ้งก่า ก่อนที่จะจัดการเทไอเทมที่ขนออกมารวมกันและเริ่มตรวจสอบ โดยไอเทมส่วนมากจะมีระดับอยู่ที่สองถึงสาม โดยดีที่สุดคือหอกเล่มหนึ่งที่มีระดับสี่ อย่างไรก็ตามมันไม่ค่อยจะเป็นประโยชน์อะไรกับพวกเขาทั้งสองนัก โดยหลังจากแบ่งเงินกันครึ่งหนึ่งและแบ่งไอเทมกันลงตัวโดยไม่ต้องใช้การเสี่ยงทายรับไอเทมทั้งสองก็ขึ้นขี่เจ้าไวเวิร์นอีกครั้งเพื่อกลับไปที่เมืองเกียวโต

 

          “ระวังหน่อยนะครับ” เด็กหนุ่มกล่าวพร้อมกับยื่นมือให้ริเสะจับในขณะที่เธอกำลังจะก้าวขึ้นไปนั่งบนหลังของเจ้าไวเวิร์น

          “ขอบใจนะ” ริเสะยื่นมาจับอย่างเขินๆนิดหน่อย ก่อนจะออกแรงดึงเพื่อขึ้นไปบนหลังของมัน

          “จะไปแล้วนะครับ เกาะผมไว้ให้ดี ๆนะครับ”

          “คะ... ค่ะ..”

 

          ถึงจะตอบไปแบบนั้นก็ตาม แต่ทันทีที่มาร์เวลลัสออกตัวบินริเสะก็แทบจะกรีดร้องเพราะความเร็วที่มาร์เวลลัสใช้ไม่ได้ลดไปจากตอนขามาเลยแม้แต่น้อย แต่จู่ ๆ เจ้าตัวคนบังคับไวเวิร์นก็ลดความเร็วลงเสียดื้อๆกลับมาเป็นระดับที่ปะทะกับสายลมเอื่อย ๆอย่างสบายตัว

 

“นี่คุณมาร์เวลลัส คงไม่ได้จงใจจะแกล้งชั้นใช่มั้ยคะ”

“ฮ่า ๆ ป่าวนะครับ” มาร์เวลลัสหัวเราะเล็กน้อย ก่อนจะอธิบาย “ตอนออกบินมันก็ต้องใช้ความเร็วสูงอยู่แล้วครับ แต่พอเข้ากระแสลมบนได้แล้วที่เหลือก็ปล่อยไปตามสายลม...”

เด็กสาวหรี่ตาภายใต้หน้ากากมองคนตรงหน้า ก่อนจะพยักหน้ารับในทำนองว่าเข้าใจแล้วและหันไปมองวิวด้านล่าง “สวยจังเลยนะคะ”

“ใช่มั้ยล่ะครับ ผมชอบมองวิวทิวทัศน์จากมุมสูงมากเลย ตอนเริ่มเล่นเกมนี้แรกๆก็ทำได้แค่ปีนต้นไม้ขึ้นไปดู ตอนนี้ผมว่าจะเก็บเงินเพิ่มสักหน่อยแล้วอาจจะซื้อสัตว์อสูรบินได้สักตัวไว้ขี่” หนุ่มช่างฝันเอ่ยด้วยสายตาทอประกาย

 

เด็กสาวที่ซ้อนท้ายไวเวิร์นจ้องมองชายคนตรงหน้าด้วยความสนใจ ในแวบแรกไม่ว่าใครก็คงสัมผัสก็ได้ทันทีว่าชายคนนี้เป็นสุภาพบุรุษที่หาได้ยากยิ่งในสังคมปัจจุบัน แต่อย่างไรก็ตามของแบบนี้มันก็แสดงออกให้เห็นกันได้ด้วยการเสแสร้งแกล้งทำ แต่เมื่อได้อยู่ใกล้ๆและมีโอกาสทำความรู้จักมากขึ้น ประกอบกับประสบการณ์ของการงานอาชีพที่ทำในโลกจริง เธอจึงมั่นใจว่าเขาเป็นแบบนั้นจริง ๆไม่ได้แสดงออก แต่ส่วนที่เหมือนจะแสดงออกหรือาจจะไม่ใช่ก็น่าจะตรงความเป็นผู้ใหญ่ เพราะเธอรู้สึกว่าอีกฝ่ายบางครั้งก็ดันแสดงออกเหมือนเป็นเด็กผู้ชายที่รักความสนุกสนานคนหนึ่ง แต่บางครั้งก็กลายเป็นผู้ใหญ่ที่ดูน่าค้นหา มันเป็นอะไรที่ย้อนแย้งจนเธออธิบายไม่ถูก

 

“น่าเสียดายนะครับ เกือบจะถึงห้าสิบแล้วเชียว” มาร์เวลลัสกล่าวขึ้น

 

          การต่อสู้ที่ผ่านมาของทั้งสองทำให้มาร์เวลลัสระดับตันที่ห้าสิบเรียบร้อยแล้วและมีค่าประสบการณ์สะสมไว้อีกจำนวนหนึ่ง ส่วนริเสะนั้นเลื่อนจากระดับสี่สิบห้าขึ้นมาเป็นสี่สิบเจ็ด มาร์เวลลัสเองก็ถามเธอไปแล้วว่าจะอยู่ฟาร์มต่อจนเธอถึงเลเวลห้าสิบเลยดีไหม แต่ริเสะก็ปฏิเสธไปด้วยความเกรงใจและอยากซ่อมอาวุธให้มาร์เวลลัสเร็วๆ

          ในส่วนของมาร์เวลลัสนั้นเมื่อระดับถึงห้าสิบ เขาก็ได้รับทักษะใหม่ซึ่งเป็นทักษะที่สามของสายอาชีพนักรบ โดยครั้งนี้มันจะเป็นทักษะที่ผู้เล่นสามารถเลือกได้หนึ่งอย่างจากตัวเลือกสามอย่าง

 

----------------------------------------------------

คลื่นศาตรา ระดับ 1(พิเศษ)

รายละเอียด

          สร้างคลื่นพลังโจมตีจากอาวุธ(ถ้าใช้ในขณะผนึกพลังเวทธาตุกับอาวุธจะเป็นคลื่นการโจมตีเวทธาตุนั้น ๆด้วย) สร้างความเสียหายคิดเป็น 80 เปอร์เซ็นต์ของพลังโจมตีกายภาพหรือพลังโจมตีเวทแล้วแต่กรณี ระยะการเคลื่อนที่ของคลื่นสูงสุด 2.5 เมตร พัฒนาตามลำดับขั้นของสายอาชีพ

----------------------------------------------------

 

----------------------------------------------------

การ์เดี้ยนสปิริต ระดับ 1(พิเศษ)

รายละเอียด

          เคลือบร่างกายด้วยพลังงาน ป้องกันการโจมตีแรกของศัตรูได้ 100 เปอร์เซ็นต์กล่าวคือไม่ได้รับความเสียหายในการโจมตีแรก หลังจากนั้นเพิ่มพลังป้องกันกายภาพ 20 เปอร์เซ็นต์ เพิ่มพลังป้องกันเวท 10 เปอร์เซ็นต์ เป็นเวลา 4 นาที พัฒนาตามลำดับขั้นของสายอาชีพ

----------------------------------------------------

 

----------------------------------------------------

เมจิก วอร์ริเออร์ ระดับ 1(พิเศษ)

รายละเอียด

          ลดค่าร่ายทักษะที่ใช้พลังเวทลง 8 เปอร์เซ็นต์ ความเร็วและปริมาณการฟื้นฟูพลังเวทเพิ่มขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์ พัฒนาตามลำดับขั้นของสายอาชีพ

----------------------------------------------------

 

          สองทักษะแรกเป็นทักษะใช้งานและทักษะสุดท้ายเป็นทักษะติดตัว โดยเหตุผลที่ให้ผู้เล่นสามารถเลือกทักษะเองได้ก็เพื่อเป็นการอำนวยให้ผู้เล่นมีทักษะใช้กับอาชีพขั้นที่สองที่ตนเองเป็นผู้เลือก ซึ่งถ้าหากเลือกทักษะแรกก็มีความหมายเป็นนัยๆว่าจะเล่นสายอาชีพขั้นที่สองที่เป็นสายสร้างดาเมจ เช่น นักดาบ(Swordsman) ผู้ใช้ทวน(Lancer)และอื่น ถ้าเลือกทักษะที่สองก็แปลว่าจะไปเน้นเป็นตัวแทงค์ในปาร์ตี้เช่นสายอาชีพอัศวิน(Knight)หรือผู้พิทักษ์(Guardian)ส่วนทักษะสุดท้ายก็หมายถึงนักรบที่เน้นใช้พลังเวทเช่นพาลาดิน(Paladin)หรือนักดาบเวท(Magic Swordsman)

 

มาร์เวลลัสลังเลใจอยู่นานมากและคิดอยู่หลายตลบระหว่างทักษะที่สองและสาม ถ้าได้ทักษะที่สองเขาก็จะมีทางรอดเพิ่มมากขึ้นเพราะตนเองมีพลังป้องกันและพลังชีวิตน้อยเมื่อเทียบกับผู้เล่นสายนักรบคนอื่น ๆ แต่การแปลงและผนึกพลังเวทก็ถือเป็นของคู่บุญของเขามาตั้งแต่เริ่มเล่นเกมวันแรก ท้ายที่สุดเด็กหนุ่มก็เลือกทักษะที่สามถึงแม้จะเป็นทักษะที่ไม่เกี่ยวกับสายอาชีพขั้นที่สองที่เขาเล็งไว้ก็ตาม ทั้งนี้ก็คงต้องฝากชีวิตไว้กับค่าความเร็วความคล่องตัวและความสามารถแดนสนธยาชั่วขณะจิตของเขาไปอีกสักพัก

 

          “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เพิ่มขึ้นมาตั้งสองเลเวลก็ดีมากแล้ว เดี๋ยวชั้นหักค่าใช้จ่ายส่วนนี้กับค่าซ่อมให้นะคะ แล้วก็ต้องหักค่าเสียแรงมาช่วยหาและรวบรวมวัตถุดิบซ่อมด้วย” ริเสะเอ่ยโดยไม่มีท่าทีเสียดายเรื่องเลเวล

          “ไม่เป็นไรหรอกครับ ของแค่นี้เอง”

          “ได้ไงละค่ะ คุณมาร์ออกแรงมากกว่าชั้นอีก แค่หารเงินกับไอเทมที่เราได้มากันวันนี้ชั้นก็เกรงใจมากแล้ว”

 

ที่เธอดีใจมากที่สุดก็คือการได้รับลูกหน้าไม้ผลึกไอเทมระดับสามที่เป็นของดีและเหมาะกับหน้าไม้ของเธอถึงยี่สิบเจ็ดดอก ซึ่งมาร์เวลลัสพอเห็นแบบนั้นก็ยกให้เธอทั้งหมด ซึ่งอันที่จริงลูกหน้าไม้ที่ว่านี้คิดเป็นแปดในสิบของไอเทมระดับสามที่ดรอปทั้งหมด ต่อให้มาร์เวลลัสจะรับหอกระดับสี่กับไอเทมระดับสามที่เหลือไปทั้งหมดราคาราคาของมันก็ยังถูกกว่าลูกหน้าไม้ผลึกทั้งยี่สิบเจ็ดอยู่ดี

 

มาร์เวลลัสเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายแน่วแน่กับการตัดสินใจก็กำลังจะเอ่ยปากตกลง ทว่าในขณะที่พวกเขากำลังบินผ่านท้องฟ้าด้วยความเร็วที่ไม่ได้มากมายนัก จู่ ๆสายลมวูบใหญ่ก็พัดพาเข้าใส่ทั้งสองผู้เล่นและหนึ่งไวเวิร์น

 

อันตราย รีบหลบเร็ว... 

         

          ทักษะสดับมาลาทำงานขึ้นพร้อมกับเสียงที่มาร์เวลลัสคุ้นเคยว่าเป็นจิตวิญญาณแห่งสายลมที่ร้องเตือนเขา นอกจากนี้ดวงตาของเจ้าไวเวิร์นก็เบิกกว้างขึ้น ก่อนที่มันจะส่งเสียงร้องบาดหูจนทั้งสองต้องยกมือขึ้นมาปิด ร่างของไวเวิร์นเริ่มดิ้นอาละวาดกลางอากาศราวกับขาดสติ ก่อนที่มันจะดิ่งลงพื้นเพราะไม่สามารถควบคุมการบินของตนได้อีกต่อไป มาร์เวลลัสที่หูอื้อไปแล้วมีสติและพาดแขนของตนไปด้านหลังรวบเอวบางของริเสะจากทางด้านหลังของเธอเพื่อดึงอีกฝ่ายให้ประชิดแผ่นหลังของเด็กหนุ่ม สายที่ไว้ใช้บังคับควบคุมไวเวิร์นถูกกระชากบังคับศีรษะของมันเพื่อพยายามบังคับทิศทางอย่างยากลำบาก

 

          “ตรงนั้นค่ะ” ริเสะแสดงความเป็นผู้เล่นที่มีประสบการณ์ในระดับหนึ่งด้วยการมีสติอย่างรวดเร็วพอกันและรีบมองหาทางรอด เด็กสาวชี้ไปยังปากปล่องภูเขาไฟขนาดใหญ่ที่ดับแล้วซึ่งปัจจุบันมีทะเลสาบและต้นไม้ขึ้นอยู่ในปล่องแทน ถ้าบังคับให้ไปตกลงในน้ำในทะเลสาบได้อย่างน้อยพวกเขาก็คงมีโอกาสรอด

 

          เด็กหนุ่มพยายามอย่างยากลำบากบังคับให้ไวเวิร์นพุ่งลงไปตกในปากปล่องจนเข้ามาในปล่องได้ในที่สุด ท้องของไวเวิร์นกระแทกกับต้นไม้สูงต้นหนึ่งจนหักโค่น ก่อนจะพุ่งดิ่งในแนวเฉียงไปต่อราวกับดาวตกเข้าใส่น้ำในทะเลสาบตูมใหญ่ มาร์เวลลัสปล่อยสายบังคับและหันไปกอดริเสะไว้อ้อมแขนก่อนที่แรงกระแทกที่ส่งต่อจากไวเวิร์นจะดีดตัวทั้งสองให้ลอยไปในอากาศต่อและหลุดแยกกันออกไปคนละที่

 

          ตูม!! ตูม ตูม เสียงกระแทกน้ำสามครั้งซ้อนดังขึ้นโดยมีเสียงแรกที่ดังที่สุด ไวเวิร์นนั้นมีร่างกายที่เปราะบางอยู่เป็นทุนเดิม เมื่อกระแทกกับต้นไม้และผิวของน้ำต่ออวัยวะภายในก็บอบช้ำขั้นสาหัสและทำให้อุปกรณ์ผนึกทำงานอัตโนมัติเพื่อเก็บมันเข้าไป ริเสะที่มึนกับแรงกระแทกเล็กน้อยว่ายน้ำขึ้นมาจนถึงผิวน้ำพร้อมกับสลัดหัวไปมาเพื่อคลายอาการมึน จนเมื่ออาการดีขึ้นเธอจึงรีบหันไปมาในน้ำเพื่อตามหาคู่ปาร์ตี้ของเธอ

 

          “คุณมาร์!” ริมฝีปากภายใต้หน้ากากจิ้งจอกตะโกนขึ้นหลายครั้งติด ดวงตาสีดำขลับใต้หน้ากากกวาดตามองหาเขาไปทั่วทะเลสาบด้วยความกังวล

          “คุณ...”

 

          ยังไม่ทันจะได้ตะโกนอีกครั้ง ร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากน้ำ ก่อนจะใช้ฝ่ามือกดหน้ากากบริเวณปากของเธอโดยลืมไปว่าเด็กสาวใส่หน้ากากอยู่

 

          “เงียบก่อนครับ...” มาร์เวลลัสในสภาพเปียกโชกราวกับลูกหมาตกน้ำเช่นเดียวกับริเสะกล่าวขึ้นโดยไม่ได้มองหน้าเธอ เพราะใบหน้าและดวงตาสีนิลของเด็กหนุ่มกำลังแหงนมองไปยังท้องฟ้ายามเย็นที่กลายเป็นสีแดง

 

          ริเสะกำลังจะเอ่ยปากกระซิบถาม ฉับพลันคำตอบของคำถามก็ดังขึ้นเป็นเสียงจากของระบบ

 

          “ผู้เล่น ริเสะ ค้นพบ มังกรเฝ้าสมบัติ ฟาฟเนียร์ ระดับ 130 ผู้ที่ถูก ฟาฟเนียร์ สังหาร ระดับลดลง 20 สุ่มทำลายทักษะ 2 ทักษะ สุ่มทิ้งไอเทม 90 เปอร์เซ็นต์ที่ติดตัวให้ฟาฟเนียร์ เวลาเกิดเพิ่มขึ้น 1 หนึ่งสัปดาห์

ผู้เล่น ริเสะ ค้นพบ บริวารของมังกรเฝ้าสมบัติฟาฟเนียร์ ระดับ 100 จำนวน 58 ตัว ผู้ที่ถูก บริวารของฟาฟเนียร์ สังหาร ระดับลดลง 10 สุ่มทิ้งไอเทม 20 ชิ้น เวลาเกิดเพิ่มขึ้น 10 ชั่วโมง

ผู้เล่น ริเสะ ค้นพบ บริวารของมังกรเฝ้าสมบัติฟาฟเนียร์ ระดับ 95 จำนวน 127 ตัว ผู้ที่ถูก บริวารของฟาฟเนียร์ สังหาร ระดับลดลง 10 สุ่มทิ้งไอเทม 18 ชิ้น เวลาเกิดเพิ่มขึ้น 9 ชั่วโมง

……….

 

เสียงจากระบบยังคงบอกจำนวนนับพันของฝูงมังกรที่นำโดยมังกรที่ตัวใหญ่และสง่างามที่สุดที่บินนำฝูงอย่างน่าเกรงขาม ใบหน้าของริเสะซีดลงราวกับป่วยอย่างกะทันหัน เด็กสาวถึงกับกลั้นหายใจด้วยความกลัวว่าพวกมันจะได้ยินเสียหายใจของเธอ ถ้าได้โดนฟาฟเนียร์ตบสักครั้งเธอรับรองได้เลยว่าเธอจะเลิกเล่นเกมนี้อย่างถาวร

 

ในจังหวะหนึ่งมีหนึ่งในมังกรบริวารก้มหน้าลงมามองที่ทะเลสาบคล้ายกับสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง ทว่ามันก็พบเพียงรอยคลื่นน้ำที่สั่นไหวซึ่งน่าจะมาจากการที่ปลาผุดขึ้นมาหายใจ มันจึงหันกลับไปยังทิศทางเดิมและบินผ่านปล่องภูเขาไฟออกไปพร้อมกับมังกรตัวอื่นๆ

         

          ภายใต้ผืนน้ำในทะเลสาบ ร่างของเด็กหนุ่มและเด็กสาวหนึ่งคู่กำลังกลั้นหายใจและดำอยู่ใต้น้ำด้วยหัวใจที่ลุ้นระทึก แน่นอนว่ามาร์เวลลัสย่อมไม่ปล่อยให้ตนเองและคนในปาร์ตี้ต้องขาดอากาศหายใจตายหรือออกไปเสี่ยงเผชิญกับเหล่ามังกรบนฟ้า มาร์เวลลัสมองไปรอบ ๆทั้งที่ยังดำน้ำ ก่อนจะจูงมือริเสะเข้าไปหลบใต้ร่มไม้ที่ติดอยู่กับทางด้านหนึ่งของทะเลสาบ แต่เนื่องจากเป็นต้นไม้ที่ค่อนข้างเล็กมาร์เวลลัสจึงต้องเบียดตัวเข้าไปหาริเสะในสภาพหันหน้าเข้าหากันจนได้ยินแม้แต่เสียงหายใจของอีกฝ่าย

 

          มาร์เวลลัสใช้ดวงตาสีดำขลับจ้องมองขึ้นไปด้านบนอย่างไม่วางตา มือข้างหนึ่งกุมไปที่ด้ามดาบอยู่ตลอดเวลา

 

.................................................

          การสนทนาด้วยข้อความ

ริเสะ : คริสตัลเคลื่อนย้ายใช้งานไม่ได้ค่ะ

.................................................

 

          จู่ ๆข้อความจากระบบก็เด้งขึ้นต่อหน้าต่อตามาร์เวลลัส ซึ่งเจ้าตัวก็ยิ้มด้วยความประหลาดใจเพราะริเสะค่อนข้างรอบคอบที่จะเลี่ยงการส่งเสียงและใช้ระบบให้เป็นประโยชน์ ซึ่งน่าจะเพราะเธอเป็นนักฝึกสัตว์ความรู้ความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับอสูร สัตว์อสูร หรือมังกรจึงน่าจะมากจนรู้ว่ามังกรมีประสาทสัมผัสเฉียบคมจนอาจจะได้ยินเสียงมนุษย์

 

          มาร์เวลลัสไม่ได้ตอบแชทเธอและยังคงแหงนหน้าจับจ้องฝูงมังกรที่ผ่านไปนานนับสิบนาทีพวกมันก็ยังขนกันไปไม่หมดเสียที ส่วนเรื่องที่ใช้คริสตัลเคลื่อนย้ายไม่ได้นั้นก็ไม่ใช้เรื่องแปลกอะไรเพราะมอนสเตอร์ระดับหนึ่งร้อยขึ้นไปบางตัวจะสามารถสร้างหรือแผ่อาณาเขตป้องกันการหลบหนีไว้ ต่อให้มันจะไม่ได้ต่อสู้อยู่ก็ตาม

 

          จะขยับหรือหายใจแรงก็ไม่กล้า แถมฟ้าก็เริ่มมืดจนอากาศเริ่มเย็นขึ้นเรื่อย ๆร่างสองร่างที่แช่อยู่ในน้ำก็ได้แต่กลั้นใจทนกับความเหมื่อยและอากาศหนาว จนในที่สุดช่วงเวลาทรหดก็ผ่านพ้นไปเมื่อมังกรตัวสุดท้ายบินหายไป ทั้งสองรออยู่อีกสักพักจึงมั่นใจก็ค่อยๆถอนหายใจออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

 

          “ฮ่า ๆ” มาร์เวลลัสที่พึ่งผ่านความเสี่ยงจากการถูกรุมขย้ำจนเละส่งเสียงหัวเราะออกมา ทำเอาเด็กสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย

          “ไม่ตลกเลยนะคะ ถ้าไอ้บ้าฟาฟ ๆอะไรนั่นฆ่าชั้นละก็ ชั้นจะเลิกเล่นเกมนี้จริง ๆด้วย” ริเสะบ่นออกมาด้วยท่าทีบึ้งตึง

 

          วินาทีนั้นมาร์เวลลัสก็ก้มหน้าลงเห็นจนดวงตาของทั้งสองสบกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ริเสะนั่นพูดอะไรไม่ออกและตานิ่งค้างไปเพราะความเขินอายต่อความใกล้ชิดกันเกินไประหว่างทั้งคู่ ส่วนมาร์เวลลัสนั้นก็อึ้งไม่ต่างกันแต่มาจากคนละสาเหตุ

 

          “ริสะ...”

          “ริเสะค่ะ ไม่ใช่ริสะ...”

          “เอ่อ...คือ...” มาร์เวลลัสทำหน้าลำบากใจเล็กน้อยก่อนจะกล่าวต่อ

 

          “หน้ากากที่คุณใส่อยู่มันหลุดไปแล้วครับคุณริเสะ...”

 

 

         

 

         

 

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

949 ความคิดเห็น

  1. #849 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 11:40
    คนนี้แหละมั้ง นางเอกของมาร์
    #849
    0
  2. #844 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 14:31
    คนรู้จัก หรือคนดังหนอ
    #844
    0