Utopia Fantasy Online

ตอนที่ 16 : Gift

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 374 ครั้ง
    9 ส.ค. 58

Episode 16 Gift

 

มาร์เวลลัสเดินตามนักดาบหนุ่มที่นำเขาออกมาทางด้านหลังของโรงฝึก ก่อนจะนำมุ่งตรงมาเรื่อยๆจนมาถึงอาคารที่เป็นบ้านไม้แบบญี่ปุ่นหลังหนึ่งที่อยู่ไม่ห่างจากโรงฝึกมากนัก เด็กหนุ่มรู้สึกแปลกใจไม่น้อย ทั้งที่เข้าแน่ใจว่าตัวเองอยู่ในอาคารเปลี่ยนอาชีพแต่กลับมีแสงอาทิตย์ยามสายส่องเข้ามาถึงได้ จึงแหงนหน้าขึ้นไปก็พบว่าบริเวณที่เด็กหนุ่มอยู่ในตอนนี้ยังคงอยู่ภายในอาคารเช่นเดิม แต่มันไม่มีหลังคามุงอยู่ ทำให้แสงอาทิตย์ยังคงสาดส่องเข้ามาให้เด็กหนุ่มมองเห็นสวนเล็กๆแบบญี่ปุ่น ที่มีอ่างหินที่มีน้ำใสสะอาดอยู่ หินแต่ละก้อนที่อยู่รอบๆอ่างถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบและทำความสะอาดจนหมดจด พร้อมกับต้นไม้ที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม

 

ยามาโมโตะถอดรองเท้าเกี๊ยะที่สวมใส่อยู่ และเดินขึ้นไปบนบ้านพร้อมกับเชื้อเชิญมันมาร์เวลลัสให้ขึ้นไปตาม เด็กหนุ่มก็ตอบรับเบาๆพร้อมกับถอดรองเท้าบูทที่สวมใส่อยู่ออกไปและก้าวขึ้นเดินตามไป

 

ครืด...

ยามาโมโตะเลื่อนประตูไม้ออก ก่อนที่เด็กหนุ่มจะได้เห็นภายในได้อย่างชัดเจน

 

มันเป็นห้องชงชา(ชาชิทซึ)แบบญี่ปุ่นเล็กๆที่กว้างพอจะให้คนนั่งกันได้ 4-5 คนได้สบายๆ ผนังและเพดานของห้องทำด้วยไม่สีน้ำตาลอ่อนที่ดูสบายตาไม่อึดอัดจนเกินไป พื้นถูกปูด้วยเสื่อทาทามิสีเขียวอ่อนๆ ตรงกลางของห้องชงชามีหม้อชงชาสีดำวางตั้งอยู่บนช่องเล็กๆ ที่ด้านหนึ่งของห้องที่เป็นส่วนที่ใช้แขวนภาพที่เป็นรูปตัวอักษรจีนไว้

 

หลังจากเข้ามาภายในห้องยามาโมโตะก็นั่งลงคุกเข่าอย่างสงบนิ่งในขณะที่มาร์เวลลัสเองก็ทำเช่นกันโดยนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามหันหน้าเข้าหายามาโมโตะนักดาบหนุ่มหันไปเคารพภาพอักษรจีนพร้อมกับมาร์เวลลัสเองก็ทำเช่นกัน ก่อนที่นักดาบหนุ่มจะหันมาเช็ดถ้วยชาที่เตรียมไว้อย่างช้าๆแล้วจึงใช้ช้อนตักผงชาเขียวใส่ถ้วย ตามด้วยการตักน้ำร้อนจากหม้อเทใส่ถ้วยตามไปใช้ที่คนชาคนเบาๆและตีแรงขึ้นจนคล้ายการตีไข่ให้ชาขึ้นฟองเมื่อได้ที่ก็ยกถ้วยชาขึ้นหมุนประมาณ3ครั้งแล้ววางไว้ด้านหน้าของมาร์เวลลัส เด็กหนุ่มโค้งคำนับเล็กน้อยพร้อมยื่นมือขวาจับถ้วยชาขึ้นวางบนฝ่ามือซ้ายหมุนถ้วยชาตามเข็มนาฬิกาจากนั้นยกขึ้นดื่มภายใน3ครั้งจนหมดโดยครั้งสุดท้ายนั้นเขาดื่มให้มีเสียงดังๆ ดื่มเสร็จหมุนถ้วยชากลับมาอีกครั้งก่อนที่จะวางถ้วยชาลง

 

“เจ้ารู้พิธีการดี มาร์เวลลัส”ยามาโมโตะเอ่ยชมเชยขึ้นหลังจากเงียบมาได้สักพัก

“พอดีผมมีเพื่อนที่เป็นคนญี่ปุ่นอยู่ครับ ก็เลยมีโอกาสได้ทำอยู่ครั้งหนึ่ง แต่ก็รู้สึกเกร็งๆกลัวจะผิดเหมือนกันครับ เพราะมันนานมาแล้ว”

“อืม... แต่เจ้าก็ยังทำได้ดีและถูกต้อง น่าชมเชยๆ”ยามาโมโตะตอบรับ

“ครับ”เด็กหนุ่มตอบรับเบาๆ

/โชคดีนะเนี้ย ที่ไอ้ริวมันชวนเราไปทำพิธีชงชากับครอบครัวมัน แล้วเราดันสนใจเลยตามไป/มาร์เวลลัสคิด

 

“แล้วคุณยามาโมโตะ มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ”เด็กหนุ่มเอ่ยถามขึ้นอย่างสุภาพ

“อืม... นั่นสินะ ถ้างั้นมาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า เรื่องแรกสุดเลยข้าสนใจในฝีมือการใช้ดาบของเจ้า ข้าคิดว่าฝีมือของเจ้าน่ะ มันน่าจะเหนือกว่าการที่นักผจญภัยเช่นพวกเจ้าได้รับพรสวรรค์อีก ก็เลยสงสัยว่าในโลกของเจ้า เจ้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์หรือวิชาการต่อสู้รึ”ยามาโตะเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

มาร์เวลลัสเองก็เคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้าง พรสรรค์ที่ว่า เป็นคำพูดที่เอ็นพีซีที่โลกนี้ หรือประชาชนจะใช้เรียกความสามารถที่ผู้เล่นหรือนักผจญภัยจะได้รับเมื่อเข้ามาในยูโธเปีย ทำให้ศักยภาพในด้านต่างๆเหนือกว่าพวกตน ซึ่งแท้ที่จริงแล้วถ้าในแง่ของระบบ มันก็คือ Combat Support System (CSS) หรือที่เรียกเป็นภาษาไทยง่ายๆก็คือระบบสนับสนุนการต่อสู้ของผู้เล่น ซึ่งแน่นอนตามชื่อ มันคือระบบที่สนับสนุนช่วยเหลือสนับสนุนให้ผู้เล่นที่เป็นเพียงคนธรรมดา มีความสามารถในการต่อสู้สูงขึ้น โดยช่วยในด้านต่างๆ เช่น ความสามารถทางด้านร่างกาย สัญชาตญาณการต่อสู้ ทักษะการใช้อาวุธ และอื่นๆ ส่วนที่ว่าทำได้ยังไงนั้น คงต้องบอกว่ามันอยู่เหนือขอบเขตความเข้าใจของเด็กหนุ่ม ประกอบกับ SD เองก็ไม่ได้ให้ข้อมูลใดๆต่อคนทั่วไป โดยให้เหตุผลเรื่องลิขสิทธิ์และความเป็นส่วนตัวของธุรกิจ แต่ก็ยินยอมให้หน่วยงานด้านความปลอดภัยและความมั่นคงต่างๆตรวจสอบ จนได้รับการยืนยันถึงความปลอดภัย

 

“ไม่ครับ แต่...”

“แต่อะไรรึ”ยามาโมโตะเอ่ยถามอย่างสนใจ

“เอิ่ม... ผมพูดเองก็ยังไงอยู่ คือว่า... ผมเป็นประเภทที่ว่าถ้าได้อ่านหนังสืออย่างละเอียดจนเข้าใจแล้ว ก็จะสามารถทำได้ทันที ไม่สิ... ก็ไม่ถึงกับในทันทีหรอกครับ ต้องซ้อมปฏิบัติอีกสัก 2-3 ครั้งถึงจะทำได้ การต่อสู้ด้วยดาบต่างๆ ผมลักจำมาจากหนังสือที่เคยอ่านน่ะครับ” มาร์เวลลัสเอ่ยออกมาอย่างติดๆขัดๆ

 

แค่อ่านก็ทำได้ นั่นคือพรสวรรค์ที่มาร์เวลลัสมีตั้งแต่ที่เขาสามารถอ่านหนังสือได้ตอน ป.1 แต่มันมาแสดงความสามารถเด่นชัดที่สุดตอนที่มาร์เวลลัสหรือไนต์ในโลกจริงสอบปลายภาค ม.3 อาทิตย์ก่อนที่เขาจะสอบ เขาเกิดไม่สบายอย่างหนักกะทันหันขึ้นมา จนต้องหยุดเรียนไปถึงหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ เมื่อหายดีแล้ว เขาก็รับรู้ว่าช่วงที่หยุดเรียนเขาพลาดบทเรียนที่ครูเร่งสอนให้จบเพราะสอนไม่ทันไปหลายวิชา ตามคำบอกเล่าของริว

 

ซึ่งเจ้าตัวริวเองก็เรียนไม่ค่อยเก่งมากนัก และไนต์เองก็ไม่อยากให้เพื่อนมาลำบากด้วยจึงให้ริวเอาเวลาไปทบทวนบทเรียนก่อนสอบ แทนที่จะมาสอนเขาซึ่งริวก็บอกว่าจะพยายามสอนให้อย่างเต็มที่แต่สุดท้ายก็ต้องยอมให้กับความหัวแข็งของไนต์

 

ไนต์ใช้เวลาทั้งวันในการอ่านหนังสือวิชาที่เขาจะต้องสอบในแต่ละวัน เมื่อสอบเสร็จผลที่ออกมาก็สร้างความแปลกใจให้กับเหล่าครูและนักเรียนทั้งหลาย ที่ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าไนต์เป็นคนหัวดีแต่เห็นว่าหยุดเรียนไปเป็นอาทิตย์ก็คงทำข้อสอบได้ไม่ดีเท่าที่ควร แต่ผลกลับกลายเป็นว่าเขาเป็นท็อปเกือบทุกวิชาสายชั้น แต่ในตอนนี้เขาคงทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว เพราะคนที่หัวดีกว่าเขาตอนนี้ก็มีอยู่คนหนึ่ง ก็คือหญิงสาวที่เด็กหนุ่มพึ่งไปเจอเธอมาในวันนี้นั่นเอง

 

“พรสวรรค์ซ้อนพรสวรรค์รึ”ยามาโมโตะเอ่ยอย่างใจเย็น แต่มาร์เวลลัสกลับจับน้ำเสียงที่ปนด้วยความแปลกใจปนตกใจที่เจือจางในคำพูดได้ “เจ้าบอกว่าต้องฝึกซ้อมด้วยใช้หรือเปล่า แต่เท่าที่ข้าเห็น รู้สึกว่าท่าสุดท้ายที่มอบความพ่ายแพ้ให้แก่ข้า เจ้าพึ่งทำเป็นครั้งแรกใช้หรือไม่”

“ครับ คือ... จะว่าไงดี ตั้งแต่ที่ผมมาที่โลกนี้ เวลาที่จับดาบทุกครั้ง คือผมจะรู้สึกว่า... ต้องใช้คำว่าคุ้นเคยสินะ มันคุ้นเคยอย่างประหลาดราวกับว่าครั้งหนึ่งเคยกวัดแกว่งมันมาก่อน แล้วก็เวลาที่กวัดแกว่งมันผมรู้สึกว่าถ้าผมมีดาบอยู่ในมือ มันรู้สึกเหมือนว่าไม่มีอะไรในโลกนี้ที่ผมทำไม่ได้ ไม่มีดินแดนใดๆหรือการผจญภัยใดๆที่ผมฝ่าไปไม่ได้ เอ่อ... ขอโทษนะครับที่พูดอะไรแปลกๆ”

 

ยามาโมโตะกลับมิได้ตอบคำพูดของเด็กหนุ่ม ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ดวงตาของมาร์เวลลัสที่ก่อนหน้านี้ทอประกายตื่นเต้นอย่างชัดเจน

/พรสวรรค์ และความตั้งมั่นแน่วแน่ ในความรู้สึกที่เชื่อมั่นต่อสิ่งที่ตนเองศรัทธาจนถึงที่สุดงั้นรึ/

“ดาบในมือของเจ้าจะฟันฝ่าไปได้ไกลสักแค่ไหนกันนะ...” ยามาโมโตะเอ่ยอย่างแผ่วเบากับตัวเอง

“อะไรนะครับ”แต่มาร์เวลลัสกลับได้ยิน ถึงแม้จะไม่ชัดเจนก็ตาม

รอยยิ้มที่หาได้ยากจากนักดาบหนุ่มผุดขึ้นมาเพียงเล็กน้อย “แสดงให้ข้าเห็นด้วยล่ะกัน... รอข้าอยู่นี้ก่อน”ยามาโมโตะเอ่ยขึ้นก่อนจะออกไปจากห้องชงชา

 

พึ่บ

กระดาษแผ่นหนึ่งถูกยื่นให้เด็กหนุ่ม โดยภายในแผ่นกระดาษนั้นเป็นแผนที่ ที่ถูกเขียนด้วยสีดำของพู่กัน

 

“วิถีดาบของเจ้ายังขาดบางสิ่งไป สถานที่ในแผนที่นั่นจะช่วยเจ้าได้ แต่ก็ขึ้นอยู่กับ เขา ผู้นั้นด้วย และที่สำคัญมันขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเองด้วย ข้าช่วยเจ้าได้เพียงเท่านี้ ส่วนเจ้าจะไปหรือไม่ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเจ้าเองเช่นกัน”นักดาบหนุ่มเอ่ย หลังจากยื่นแผ่นกระดาษให้เด็กหนุ่ม

 

มาร์เวลลัสพยักหน้ารับ ก่อนจะยัดแผ่นกระดาษลงในกระเป๋าเก็บไอเทม

 

“อ๋อ จริงด้วยสิ ข้าควรจะสอนเรื่องการแปลงพลังเวทย์และผนึกพลังเวทย์ให้เจ้าด้วยสินะ ถ้าเจ้าสนใจ”ยามาโมโตะเอ่ยขึ้น ราวกับลืมเลือนเรื่องก่อนหน้านี้

“คือว่า... ผมทำได้แล้วล่ะครับ”

ยามาโมโตะกลับไม่มีอาการแปลกใจแต่อย่างใด “ข้าก็คิดไว้แล้วเชียว ว่าเจ้าทำมันได้แล้วตั้งแต่ระดับเจ้าต่ำๆสินะ แล้วเจ้าเข้าใจวัฏจักรแห่งธาตุหรือไม่”ยามาโมโตะเอ่ยถามต่อ

 คราวนี้ฝ่ายที่แปลกใจกลับเป็นมาร์เวลลัสซะเอง “มันคืออะไรเหรอครับ”

“ไม่ใช้เรื่องน่าแปลกที่เจ้าไม่รู้ เพราะส่วนใหญ่พวกที่สนใจเรื่องพวกนี้จะเป็นพวกสายนักเวทย์ล่ะนะ งั้นข้าจะอธิบายให้ฟังแล้วกัน”

เด็กหนุ่มพยักหน้ารับก่อนจะขยับตัวเข้ามาฟังอย่างตั้งใจ

 

“ในยูโธเปียแห่งนี้ จะมีพลังธาตุทั้ง 10 อยู่ ประกอบไปด้วย 4 ธาตุหลัก 4 ธาตุผสม และ 2 ธาตุที่ตรงข้าม โดยข้าจะเริ่มอธิบายจาก 4 ธาตุหลักก่อนล่ะกัน โดยสี่ธาตุหลักที่ว่าก็คือ ดิน น้ำ ลม และไฟ โดยในระดับเริ่มต้นตอนที่พวกมีระดับต่ำๆจะสามารถใช้ได้เพียงสี่ธาตุนี้เท่านั้น และแน่นอนว่าแทบไม่มีใครทำได้เพราะมันจะไม่ได้รับการช่วยเหลือใดๆจากพรสวรรค์ แต่คนที่ทำได้เท่าที่ข้าเคยได้ยินก็มีเพียง 1 คน ซึ่งคนที่ว่าก็คือคนตรงหน้าข้า”

 

คำอธิบายของยามาโมโตะทำให้เด็กหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ

 /แล้วทำไมเราถึงใช้สายฟ้าได้กันล่ะ/ มาร์เวลลัสได้แต่เก็บความสงสัยไว้ ก่อนจะพยักหน้ารับเพื่อให้ยามาโมโตะอธิบายต่อ

 

“ต่อมาคือธาตุผสม ที่เกิดจาการผสมธาตุหลักเข้าด้วย

น้ำ + ลม = น้ำแข็ง

ลม + ไฟ = สายฟ้า

ไฟ + ดิน = ลาวา

ดิน + น้ำ = ไม้

ซึ่งในขั้นนี้ก็จะทำให้เกิดการแพ้ทางชนะทางขึ้นอย่างชัดเจน แตกต่างจากธาตุหลักที่มีเพียง น้ำชนะไฟเท่านั้น ซึ่งเป็นดังนี้

ไฟ หลอมละลาย น้ำแข็ง

 น้ำแข็ง กัดกิน ดิน

 ดิน หนักแน่นไม่ไหวติงต่อ ลม

 ลม พัดพาปัดเป่า สายฟ้า

สายฟ้า ไหลฝ่าทั่ว น้ำ 

น้ำ ไหลรินดับ ไฟ

ส่วนลาวาและไม้อยู่นอกเหนือพวกนั้นและเป็นสองธาตุที่หาผู้ใช้ได้ยากที่สุด โดยลาวานั้นจะแพ้เพียงน้ำเท่านั้น ส่วนไม้จะแพ้ทั้ง ไฟ สายฟ้า ลาวา น้ำแข็ง นอกจากนั้นก็ยังมี สายฟ้าที่แพ้ดิน และลมที่แพ้ไฟ”

 

เด็กหนุ่มพยักหน้ารับเบาๆ ยามาโมโตะจึงอธิบายต่ออีกครั้ง

 

“สองธาตุสุดท้ายคือ แสง และ มืด เป็นขั้วพลังธาตุที่ตรงข้ามกันและทัดทานกันและกัน บางครั้งแสงสว่างก็สาดส่องไล่ความมืด และบางครั้งความก็กลืนกินแสงสว่าง ถึงแม้ส่วนใหญ่จะเป็นแสงสว่างที่มักได้เปรียบก็เถอะ แต่พลังธาตุทั้งสิบนั้น จะชนะกันได้ก็ขึ้นอยู่กับปริมาณและคุณภาพของแต่ละการใช้ด้วย บางครั้งเปลวไฟที่โหมกระหน่ำมากกว่าก็ย่อมเอาชนะวารีที่มีเพียงถ้วยชาได้”

 

ยามาโมโตะสูดหายใจอึกใหญ่เข้าไป “แต่จะว่าไป ก็มีนักผจญภัย ไม่สิ ข้าคงต้องใช้คำว่าปีศาจที่มี คุณสมบัติการใช้ และ เอกลักษณ์ธาตุจำเพาะ ที่สามารถใช้ได้ทั้งสิบธาตุอยู่ด้วยสินะ”

 

“จักพรรดิไร้มงกุฎ มหานักเวทย์ 10 ธาตุ ชิอาย ”มาร์เวลลัสเอ่ยชื่อหนึ่งในผู้เล่นสุดแกร่งของยูโธเปียออกไป ชื่อนั้นเป็นชื่อที่เขามักพบในตอนที่ค้นหาข้อมูลเป็นประจำ โดยเฉพาะคำว่า ‘4 จักพรรดิ และ จักพรรดิไร้มงกุฎ และที่สำคัญคือคำว่า “ราชา”

“เจ้าเองก็เคยได้ยินมาบ้างสินะ แต่เรื่องนั้นเจ้าอย่าพึ่งไปสนใจเลยดีกว่า ตอนนี้ข้าสนใจในเรื่อง เอกลักษณ์ธาตุจำเพาะ ของเจ้ามากกว่า”ยามาโมโตะเอ่ยขึ้นก่อนจะยื่นคริสตอลก้อนหนึ่งที่ทำให้เด็กหนุ่มเผลอนึกถึงเรื่องที่เมืองเริ่มต้นขึ้นมา


มันเป็นคริสตอลแบบเดียวกับวอร์สโตน แตกต่างแค่ว่ามันเป็นสีใสเหมือนแก้วเท่านั้น


มาร์เวลลัสจ้องมองมันอยู่สักครู่ ก่อนที่เด็กหนุ่มจะ...

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 374 ครั้ง

948 ความคิดเห็น

  1. #605 Tsukihana (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 14:38
    สนุกคับ เริ่มติด แฮ่ะๆ ชอบแต่ละตอนที่ยาวๆ จุใจดีคีบ //ไฟ+ดิน นี่หลายแบบเนอะ เคยอ่านมาที่เห็นก็

    ไฟ+ดิน =หิน

    =เหล็ก

    = ลาวา
    #605
    0
  2. #523 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 23:30
    เอ่อ...จบตอนแบบนี้เราว่ามันไม่น่าจะใช่ตัดจบ/ตัดตอนนะคะ มันดูเหมือนพิมพ์ไม่จบประโยคมากกว่า... อ่านแล้วดูแปลกๆอ่า //ความเห็นส่วนตัวนะคะ
    #523
    0
  3. #473 PopoRuru (@lokiza555) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 18:46
    น่าจะมีธาตุที่หนุนเสริมกันด้วยนะค่ะ เช่น ลมหนุนไฟ น้ำหนุนไม้ ประมานนี้
    อยากรู้เรื่องกระดาษๆๆๆๆ
    #473
    0
  4. #352 คมดาบพิรุณ (@jamkatana) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 20:54
    ไฟ+ดิน เป็นเหล็ก หรือ แร่ธาตุ ครับ
    #352
    1
  5. #313 A-Langod (@alangod) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 08:35
    แล้วพระเอกเรามันใช้ธาตุผสมได้ยังไง
    #313
    0
  6. วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 09:51
    อ้ากกกกก จะอะไร๊!!!!
    #125
    0
  7. #122 จอมมาร (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 06:44
    จะ...กวยไรวะแม้ง ตัดจบแบบกวนตรีนมาก
    #122
    0
  8. วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 14:57
    จบแบบนี้ รีดเดอร์คิดว่า จบไม่สวยนะขอรับ
    #121
    0
  9. #120 Luka Bloodycross (@luka-nura) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 11:45
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงโว้ยยยย
    #120
    0
  10. #119 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 11:36
    จะ.........จะฆ่าไรท์ทิ้ง=3= ตัดจบได้เจบปวดมากอ่ะ มาตอไวๆนะไรท์
    #119
    0
  11. วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 10:37
    ไรท์เตอร์ เอามีดเพิ่มมะ  ตัดตอนแบบนี้  
    #118
    0
  12. #117 patiphanpinkham (@patiphanpinkham) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 10:06
    ตัดจบตอนได้แบบว่า..... ฆ่ากันดีกว่าไรท์
    #117
    0
  13. #116 อ้นคุง_ (@aonkung30) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 09:24
    จะจะ ตัดจบ
    #116
    0
  14. #57 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 01:12
    #57
    0
  15. #38 slzyzero (@sliiz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 19:52
    สนุกครับ
    #38
    0
  16. #37 รามิเรส (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 11:09
    ขอบคุนคับ
    #37
    0