Utopia Fantasy Online

ตอนที่ 15 : VS Yamamoto

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 374 ครั้ง
    7 ส.ค. 58

Episode 15 VS Yamamoto

 

          เมืองคาเอเดะ หรือที่เหล่าผู้เล่นมักจะเรียกกันว่าเมืองสีแดง เป็นหนึ่งในเมืองขนาดกลางที่อยู่ในทวีปเซเปียส มีวิวทิวทัศน์ของป่าแบบญี่ปุ่นล้อมรอบเมือง โดยเฉพาะพื้นหลังของทั้งเมืองที่ถูกย้อมด้วยสีแดงสดอันงดงามของใบจากต้นเมเปิ้ล ที่เดิมอยู่บนพื้นและอีกส่วนหนึ่งที่กำลังร่วงโรยสู่พื้นดินเฉกเช่นเดียวกันกับใบอื่นๆ ย้อมทั้งเมืองให้เด่นเป็นสง่าจนหน้าแปลกใจถ้าหากว่าคุณไม่ใช้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองแห่งนี้

 

            ภายในเมืองเป็นบรรยากาศแบบญี่ปุ่นโบราณ ทั้งตึกอาคารบ้านช่องก็ล้วนเป็นสไตล์ญี่ปุ่นโบราณที่งดงาม ทำให้นึกถึงบรรยากาศของหนังย้อนยุคของญี่ปุ่น แต่กระนั้นก็ยังมีอาคารที่เป็นแบบทันสมัยตั้งแทรกอยู่พอสมควรซึ่งเป็นอาคารของร้านค้าที่มีชื่อเสียงของโลกแห่งความเป็นจริงที่มาเปิดในเกมยูโธเปีย ที่ล้วนมีเหตุผลที่แตกต่างกันออกไปในการมาเปิดร้านค้าในเกม อาจเพื่อเพิ่มชื่อเสียง หรือการหมุนเวียนเงินในเกมที่สามารถนำมาแลกเป็นเงินจริงได้

            ในวันนี้เองก็เป็นอีกวันที่สงบสุขในยูโธเปีย

 

            ชายหนุ่มคนหนึ่งยื่นมือไปสัมผัสที่บอร์ดข่าวสารที่ตั้งอยู่ ณ จัตุรัสกลางเมืองคาเอเดะก่อนจะบันทึกเอาแผนที่เมืองเก็บไว้

 

            “ทางนี้สินะ”เด็กหนุ่มพูดขึ้นก่อนจะก้าวเดินไปตามเส้นทางที่ปรากฏบนแผนที่ ที่พึ่งบันทึกมาได้ไม่นาน เพียงครู่เดียวเขาก็มาหยุดเท้าลงที่หน้าอาคารสิ่งปลูกสร้างหนึ่งที่ใหญ่โตเด่นเป็นสง่าพอสมควรที่หนึ่ง

 

            มันเป็นอาคารแบบตะวันตก ที่ใหญ่โต ซึ่งสูงราวๆ 20 เมตรกว่า อาคารที่ออกแบบ เช่นนี้ มันคงดูแปลกพิลึกที่ตั้งอยู่ท่ามกลางเมืองแบบญี่ปุ่นโบราณแบบเมืองคาเอเดะ ด้านมุมข้างของอาคารทั้งซ้ายและขวามีรูปปั้นขนาดใหญ่ของชายที่สวมชุดเกราะแบบอัศวินยุคกลาง หันหน้าเข้าหากันถือธงไขว้กันเป็นรูปกากบาทอยู่เหนืออาคาร

เด็กหนุ่มก้าวเข้าไปด้านในอาคารโดยไม่มีอาการลังเลใดๆทั้งสิ้น

 

            “สวัสดี พ่อหนุ่ม จะมาเปลี่ยนอาชีพรึ”ชายหนุ่มวัยกลางคน ที่สวมใส่เสื้อผ้าแฟนซีแบบตะวันตกเอ่ยทักขึ้นทันทีที่เด็กหนุ่มก้าวเข้าไปภายในอาคารได้เพียงไม่กี่ก้าว

            “ครับ”เด็กหนุ่มตอบรับเบาๆ

            “ข้าชื่อ ลูฟ เจ้าชื่ออะไรรึ”

            “ผมชื่อ มาร์เวลลัส ครับ”

            “มาร์เวลลัสรึ เป็นชื่อที่ดี ถ้างั้นเจ้าพร้อมจะรับการทดสอบรึยัง มาร์เวลลัส”ลูฟเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สมกับร่างกายชายชาตรีที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามที่เกิดจากการฝึกฝนของเขา

            “พร้อมแล้วครับ”มาร์เวลลัสตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นไม่แพ้กัน

            “ดี ถ้างั้นเจ้าถนัดอาวุธประเภทอะไร ก็ให้เจ้าเดินไปยังประตูที่มีป้ายสัญลักษณ์ของอาวุธประเภทนั้นติดอยู่ เข้าใจหรือเปล่า ”ลูฟเอ่ยต่อ

 

            มาร์เวลลัสพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปยังประตูที่ทีป้ายรูปดาบอยู่เหนือประตู โดยข้างๆของประตูที่เขาเลือกนั้นยังมีประตูที่มีป้ายของอาวุธประเภทอื่นอยู่อีกมากพอสมควรที่ตั้งอยู่เคียงข้างกัน เช่น หอก ขวาน นอกจากนี้ภายในอาคารยังเต็มไปด้วยผู้เล่นมากมายที่มาเปลี่ยนอาชีพเช่นเดียวกับเด็กหนุ่ม ซึ่งก็ต่างกระจัดกระจายกันไปตามช่องอาวุธที่ตัวเองถนัด ซึ่งดาบนั้นดูจะได้รับความนิยมมากที่สุด อาจเพราะเป็นไอเทมที่แถมตอนเริ่มต้นจึงมีคนที่นิยมใช้กันมากและไม่เปลี่ยนไปใช้อาวุธประเภทอื่นที่จำเป็นต้องซื้อเอาเอง

 

            มาร์เวลลัสเดินมาเข้าแถวหน้าประตูที่จะเข้าไปเปลี่ยนอาชีพ ซึ่งเขาสังเกตเห็นว่าทั้งที่แถวของเขายาวมากในตอนแรกแต่กลับลดลงอย่างรวดเร็ว จนจวนจะถึงคิวของเขา เพราะคนที่มาเปลี่ยนอาชีพที่เข้าแถวอยู่หน้าของมาร์เวลลัสเพียงแค่เดินเข้าไปในประตูเพียงชั่วครู่ ก็เดินออกมาพร้อมกับอาชีพที่ได้รับการเปลี่ยนเรียบร้อยแล้ว

 

            ซึ่งเด็กหนุ่มเองก็ไม่ได้แปลกใจอะไรนักเพราะมันเป็นข้อมูลที่ผู้เล่นคนไหนก็รู้กันดีอยู่แล้ว ซึ่งมันก็คือการติดสินบนนั่นเอง โดยการให้เงินจำนวนหนึ่งกับเอ็นพีซีเปลี่ยนอาชีพที่อยู่ด้านในก็เป็นอันเสร็จ ซึ่งที่เป็นแบบนี้เพราะมีผู้เล่นหลายๆคนที่ไม่สามารถเคลียร์เงื่อนไขในการเปลี่ยนอาชีพได้ และเงื่อนไขที่ว่าก็คือการทำให้เอ็นพีซียอมรับในฝีมือหรือไม่ก็โค่นเอ็นพีซีที่ทำหน้าที่เปลี่ยนอาชีพซะ ซึ่งไปๆมาๆก็กลายเป็นว่า ผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่มีใครคิดจะสู้เลยสักคน

            และแล้วก็ถึงคิวของมาร์เวลลัส

 

            มาร์เวลลัสเอื้อมมือออกไปผลักประตู และก้าวเดินเข้าไปด้านในของประตูอย่างองอาจ ภาพที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้าก็พลันแปรเปลี่ยนไปอีกครั้ง  ภาพตรงหน้าของเขาคือโรงฝึกแบบญี่ปุ่นที่พื้นขัดเงาจนใสราวกับกระจก มีเบาะที่ดูหนาพอสมควรวางอยู่ตรงกลางของโรงฝึกราวๆ 10 กว่าแผ่น ห่างออกไปไม่ไกล คือ ชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าแบบเอเชียที่ดูสมชายชาตรีนั่งคุกเข่าหลับตาอยู่ที่พื้นด้วยอาการสำรวม เขาสวมใส่ชุดฝึกที่เป็นเสื้อเคย์โกกิสีขาว กับกางเกงฮากามะสีน้ำเงินเข้ม

            เมื่อรับรู้ถึงการมาของเด็กหนุ่มชายตรงหน้าก็ลืมตาขึ้น

 

            “วางเงินไว้ตรงนั้น”ชายวัยกลางคนเอ่ยเสียงเรียบ

            “ไม่คิดจะถามผมหน่อยเหรอครับ ว่าผมจะใช้การติดสินบนหรือเปล่า”มาร์เวลลัสเอ่ยออกมา

            หางคิ้วของนักดาบหนุ่มกระตุกขึ้นด้วยความแปลกใจ

            “จะสู้?”ชายหนุ่มเอ่ยถาม

“ครับ”

“ทำไมเจ้าต้องทำอะไรให้มันยุ่งยากด้วย เจ้าหนุ่ม เจ้าชื่ออะไร”ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่แตกต่างไปจากเดิม

“ผมชื่อ มาร์เวลลัส ครับ ส่วนคำถามแรก..” มาร์เวลลัสหยุดพูดก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา “ของที่ได้มาง่ายๆ โดยไม่ต้องพยายาม ของแบบนั้นมันก็น่าเบื่อแย่สิครับ”

“ฮ่าๆๆๆๆ ”ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดังลั่น ก่อนจะหยุดหัวเราะลงและมองตรงมายังเด็กหนุ่มด้วยสายตาชื่นชม “นักผจญภัยที่น่าสนใจเองก็ยังมีอยู่สินะ เข้ามาเจ้าหนุ่ม ยามาโมโตะผู้นี้ จะทุ่มทุกอย่างที่มีเข้าสู้กับเจ้าเอง” ยามาโมโตะเอ่ยเสียงดังลั่นก่อนจะโยนดาบไม้ไผ่ที่ใช้สำหรับเล่นเคนโด้ ที่เรียกว่า ชิไน ให้มาร์เวลลัส ซึ่งเมื่อเจ้าตัวรับไว้ ก่อนที่เขาจะชูนิ้วชี้ขึ้นเป็นการบอกว่าขอชิไนอีกเล่ม ยามาโมโตะก็เลิกคิ้วด้วยความแปลกใจอีกครั้ง

“เจ้าใช้ดาบคู่รึ” ยามาโมโตะเอ่ยถาม

“ใช่ครับ ทำไมเหรอครับ”

“เปล่าหรอก แค่คิดว่าเจ้านี่น่าสนใจยิ่งนัก เพราะข้าเองก็มีคนรู้จักที่ใช้ดาบคู่เหมือนกันกับเจ้าอยู่ ถ้างั้นมาเริ่มกันเลย มาร์เวลลัส”ยามาโมโตะเอ่ยขึ้นก่อนจะโยนดาบชิไนที่มาร์เวลลัสไม่รู้ว่าเอามาจากไหนให้อีกเล่ม และตัวยามาโมโตะเองก็เปลี่ยนมาอยู่ในท่าเตรียมพร้อม

 

มาร์เวลลัสถือชิไนทั้งสองเล่มไว้ในมือทั้งสอง ก่อนจะกางออกด้านข้างของลำตัว และจ้องมองไปยังยามาโมโตะอย่างไม่วางตา

ฟุบ

ร่างของทั้งสองพุ่งเข้าใส่กันโดยไม่มีการส่งสัญญาณใดๆ

เปรี๊ยะ

เสียงดาบแรกของทั้งคู่ปะทะกันดังสะท้อนไปทั่วภายในโรงฝึก ดาบที่อยู่ในมือของมาร์เวลลัสอีกข้างฟาดฟันเข้าใส่ยามาโมโตะ ยามาโมโตะออกแรงใช้ชิไนปัดชิไนของมาร์เวลลัสที่ฟันค้างอยู่ออกไป และฟันสวนกลับมาอย่างรวดเร็ว มาร์เวลลัสก็กระหน่ำฟาดฟันดาบใส่ยามาโมโตะอย่างไม่ยั้งมือ ในขณะที่ยามาโมโตะเองก็ไม่ได้มีท่าทีแปลกใจแต่อย่างใดยังคงสงบนิ่งเช่นเคย ดาบที่แม้จะใช้แค่มือเดียวแต่กลับสามารถป้องกันและปัดป้องดาบของมาร์เวลลัสได้อย่างสมบูรณ์แบบ แถมยังแทงและฟันสวนกลับมาในบางจังหวะจนมาร์เวลลัสต้องโยกหลบอย่างพัลวัน

/ไม่ได้มีดีแค่ท่าทาง แต่.../ ยามาโมโตะคิด

 

ชิไนของนักดาบหนุ่มปัดดาบของมาร์เวลลัสออกไป ก่อนจะพุ่งแทงสวนไปที่หัวของมาร์เวลลัสอย่างรวดเร็ว มาร์เวลลัสโยกหัวหลบแต่ก็โดนชิไนถากไปที่แก้มจนถึงใบหู ดาบของยามาโมโตะจากที่แทงอยู่กลับเปลี่ยนเป็นฟันในแนวขวางเข้าใส่หัวเด็กหนุ่ม ดวงตาของมาร์เวลลัสเบิกโพลงก่อนจะยกดาบขึ้นมารับเพียงเสี้ยววินาที นักดาบหนุ่มหยุดดาบก่อนจะหมุนตัวมาฟันในแนวขวางของอีกด้านแทนแต่มาร์เวลลัสก็ยกดาบในมืออีกข้างขึ้นมารับอีกครั้ง

แต่มาร์เวลลัสก็ต้องรับรู้ถึงความโง่เง่าของตนเอง

 

ยามาโมโตะยกเท้าขึ้นมาถีบใส่มาร์เวลลัสไปที่หน้าอกอย่างจังจนเจ้าตัวเซถลาไปตามแรงกระแทก ชิไนของนักดาบหนุ่มแทงซ้ำไปที่หน้าอกอย่างไร้ความปราณี มาร์เวลลัสเอียงตัวหลบก่อนจะใช้ชิไนฟันซ้ำไปที่ชิไนของยามาโมโตะเพื่อเพิ่มแรงส่งให้มันพุ่งออกไป ก่อนที่จะใช้ชิไนในมืออีกข้างฟันสวนโดยเล็งไปที่หัว แต่มันกลับดูไม่รวดเร็วและเด็ดขาดเท่าที่ควร

 

ยามาโมโตะย่อตัวลงและแหงนหน้าหลบชิไนของมาร์เวลลัสก่อนจะชักดาบกลับและฟันสวนในทันที มาร์เวลลัสกระโจนถอยตัวไปด้านหลังได้ทันจนโดนชิไนของนักดาบหนุ่มเฉียดไปที่ท้องเพียงเล็กน้อย

 

/เอาวะ/

มาร์เวลลัสกระโจนขึ้นไปในอากาศพุ่งเข้าใส่ยามาโมโตะอย่างบ้าระห่ำ ยามาโมโตะถึงกลับถอนหายใจอย่างสมเพช

/สุดท้ายก็เป็นแบบนี้ ทั้งที่ข้าอุตส่าห์คาดหวังไว้สูง/

การอยู่ในอากาศแบบนั้นมันเท่ากับฆ่าตัวตายชัดๆ

ยามาโมโตะหลับตาลง ก่อนจะเอี้ยวตัวไปด้านขวาและฟันไปที่ลำคอของเด็กหนุ่มที่ลอยอยู่ในอากาศ

"จบแล้วสินะ"ยามาโมโตะเอ่ยขึ้น

"ไม่ครับ มือของผมยังคงถือดาบอยู่ เพราะงั้น..."

 

มาร์เวลลัสพยายามย่อตัวลงกลางอากาศก่อนจะแหงนหน้าขึ้น ด้วยท่าเดียวกับยามาโมโตะแตกต่างกันแค่เขาทำมันตอนอยู่กลางอากาศเท่านั้น ชิไนฟาดฟันใส่อากาศที่ว่างเปล่าแทน ยามาโมโตะลืมตาขึ้นด้วยความตระหนก

 

ร่างกายของมาร์เวลลัสร่วงหล่นสู่พื้นอีกครั้ง เข่ากระแทกเข้ากับพื้นอย่างจังจนความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่ว ถึงแม้จะมีเบาะรองรับก็ตามแต่ความเจ็บปวดก็ยังคงอยู่ไม่ต่างจากเดิมสักเท่าไหร่ 

"ผมจะไม่แพ้"

เด็กหนุ่มกัดฟันกรอด ใช้แขนวาดไปด้านหลังจนกระแทกเข้ากับขาของยามาโมโตะจนเสียหลักล้มลงกับพื้น มือข้างที่อยู่ใกล้ที่สุดจับไปที่มือข้างที่ถือชิไนของยามาโมโตะยกขึ้นและกระแทกไปที่พื้นจนเจ้าตัวเผลอคลายมือออก มาร์เวลลัสยกชิไนในมือขึ้นมาคาบไว้ ก่อนจะคว้าชิไนของยามาโมโตะขึ้นไปถือไว้ และหมุนตัวหนึ่งรอบทั้งที่อยู่บนพื้น ดาบชิไนทั้งสามเล่มก็พลันชี้เข้าที่จุดสำคัญของยามาโมโตะทั้งสามอันได้แก่ ศีรษะ คอ และอกข้างซ้าย

ยามาโมโตะถึงกับตื่นตะลึงในความพ่ายแพ้เพียงชั่วพริบตาของตัวเอง

 

“ฮ่าๆๆๆๆ”ยามาโมโตะหัวเราะลั่นขึ้นอีกครั้ง ในขณะที่มาร์เวลลัสนั้นลดชิไนทั้งสามลงและพยายามลุกขึ้น แต่ยามาโมโตะก็ลุกได้เร็วกว่า และช่วยออกแรงดึงให้มาร์เวลลัสลุกขึ้นตามขึ้นมา “ยอดเยี่ยมมาร์เวลลัส ข้าแพ้แล้ว”ยามาโมโตะเอ่ยขึ้นหลังจากดึงมาร์เวลลัสให้ลุกขึ้นได้แล้ว

“ไม่หรอกครับ เพราะผมเล็งตอนทีเผลอต่างหากล่ะครับ”

“แค่วินาทีที่เผลอไผลเพราะความประมาท นั่นก็คือความผิดพลาดที่จะนำไปสู่ความพ่ายแพ้ของนักดาบ ข้ายังอ่อนหัดที่ดูแคลนวิถีดาบของเจ้า ภูมิใจในชัยชนะของเจ้าเถอะ มาร์เวลลัส”ยามาโมโตะเอ่ย

“ถ้างั้น ขอน้อมรับเอาไว้ครับ ขอบคุณมากครับ”มาร์เวลลัสเอ่ยขึ้น พร้อมกับก้มตัวคารวะให้ยามาโมโตะ ยามาโมโตะเองก็ก้มตัวคารวะเช่นกัน

ก่อนที่ยามาโมโตะจะเดินเข้ามาหามาร์เวลลัสและยื่นมือมาตบที่ไหล่ของเด็กหนุ่มเบาๆ

 

ผู้เล่น มาร์เวลลัส ผ่านเงื่อนไขเปลี่ยนอาชีพเป็น นักรบ เรียบร้อยแล้วค่ะ

ค่าประสบการณ์ที่สะสมไว้ ระดับของผู้เล่น มาร์เวลลัส เลื่อนเป็น 21 22 23…26 ค่ะ

 

เสียงจากระบบดังขึ้นบ่งบอกถึงการที่เด็กหนุ่มสามารถเปลี่ยนอาชีพได้สำเร็จ และระดับที่พัฒนาขึ้นจากค่าประสบการณ์ที่สะสมไว้ตั้งแต่ตอนที่อยู่ในป่าของเกาะเริ่มต้นและได้รับจากปาร์ตี้กับพวกซัมเมอร์อีกเล็กน้อย บวกกับค่าประสบการณ์ที่ได้รับเพิ่มอีก 25% ของที่ควรที่ได้รับจากการที่มาร์เวลลัสเป็นผู้เล่นวีไอพี

 

ผู้เล่นมาร์เวลลัสผ่านเงื่อนไขปลดล็อกอาชีพเสริม ผู้แสวงบุญ เรียบร้อยแล้วค่ะ สามารถอ่านรายละเอียดได้จากหน้าต่างระบบค่ะ

“ทักษะ เมตตาคุ้มครอง ถูกปลดล็อกค่ะ”

ทักษะ พรรักษา ถูกปลดล็อกค่ะ”

ทักษะ รัศมีนักบุญ ถูกปลดล็อกค่ะ”

ผู้เล่น มาร์เวลลัส ได้รับทักษะจากอาชีพเสริม ทักษะ ดวงตาแห่งการปลอบประโลม ค่ะ”

 

มีเสียงโวยวายจากหมู่ผู้เล่นดังมาจากด้านนอก โดยตะโกนบอกประมาณว่า รอนานมากพอแล้ว แต่หยาบคายในระดับที่เขียนลงนิยายโลกสวยไม่ได้

 “ถ้าเจ้าไม่รีบไปที่ใดล่ะก็ ข้ามีเรื่องที่อยากจะคุยด้วยสักหน่อย”ยามาโมโตะเอ่ยขึ้นอย่างไม่สนใจเสียงโวยวายของเหล่าผู้เล่น

“แล้ว พวกเขาล่ะครับ”มาร์เวลลัสพูดขึ้นพลางหันไปมองยังประตูทางเข้า

 

แทนคำตอบ ชายผู้หนึ่งที่แต่งตัวไม่ต่างไปจากยามาโมโตะเดินเข้ามาแทนภายในโรงฝึกเมื่อเด็กหนุ่มมองเห็นก็พยักหน้ารับเบา ก่อนจะเดินตามยามาโมโตะออกไป



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 374 ครั้ง

948 ความคิดเห็น

  1. #604 Tsukihana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 13:18
    อ้าว ไม่ใช่อาชีพลับ!? กระดาษที่ได้มาคืออะำร???
    #604
    0
  2. #603 Tsukihana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 13:18
    อ้าว ไม่ใช่อาชีพลับ!? กระดาษที่ได้มาคืออะำร???
    #603
    0
  3. #578 อรันน์ (@arunliz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:56
    จิไปเป็นพาลาดินรึ ว่าแต่ตกลง 25% นี่อยู่ตลอดไปเหรอ มันดีเกินไปแบบแปลกๆน่ะนะ
    #578
    0
  4. #474 PopoRuru (@lokiza555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 19:00
    สิงโตหายไปไหนนนนนนน
    ปล.ลืมเลยอ่ะ ได้เดินมากับพระเอกไหม เก็บไปตอนไหน?
    #474
    0
  5. #472 PopoRuru (@lokiza555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 16:49
    ผิดคาดกับอาชีพนิดๆ
    #472
    0
  6. #420 Lotte Dittakan (@lotte9021) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 15:09
    นึกว่าจะได้พวกอาชีพนักบวชซะอีก จะได้เข้ากับทักษะ
    คือไม่เข้าใจนิดหนึ่ง ทดสอบต้องต่อสู้เหรอ แล้วใช้เกณฑ์อะไรในการให้อาชีพ
    #420
    0
  7. #415 คุณเพชร (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 07:52
    555.. โดนมากตรงที่"นิยายโลกสวย"นี่ล่ะ!!!!

    (ต้นเรื่องเป็น'นิยายหน่วงจิต'พอกลางเรื่องเป็น'นิยายลวงโลก')

    รู้กันสักทีว่าแนวพระเอก"โง่-ง่อย-งี่เง่า"มาแต่ต้นเรื่องแล้วอยู่ดีๆเริ่มมา"เก่ง-ฉลาด-เข้าใจโลก"ตอนเดินเรื่องได้แค่สักพัก

    โดยไม่มีมูลฐานเหตุผลมารองรับเลยเนี่ย..

    ผู้เขียนไร้ซึ่งจรรยาบรรณของนักเขียน(ไม่ว่าจะเป็นมืออาชีพหรือมือสมัครเล่นก็ตาม)

    คุณกำลังเป็นหนึ่งในเหตุที่ทำให้วงการวรรณกรรมตกต่ำ!!!
    #415
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • 27 ตุลาคม 2558 / 02:28
      พระเอกไม่ได้โง่ ง่อยครับ แต่ช่วงแรกถ้าอ่านดีๆจะรู้ได้ว่าไม่มีฉากที่ให้พระเอกได้แสดงความคิดความสามรถเท่าที่ควร แต่ก็มีอยู่บ้าง เช่น ตอนที่อัพสเตตัสเริ่มต้น ที่จะเห็นได้ว่าพระเอกไม่ได้อัพมั่วแต่มีการครุ่นคิดอย่างรอบคอบ งี่เง่าอันนี้ผมค่อยเข้าใจคำจำกัดความนะครับ แต่ถ้าเรื่องใจดีเกินไปผมไม่เถียงอะไรครับเพราะเป็นคาแรคเตอร์ดีไซของผมเอง เรื่องที่เก่งและฉลาดขึ้นมาเพราะเหตุผลข้างต้นเช่นกันครับ เข้าใจโลก ผมว่ายังไม่ถึงขนาดที่จะคำแบบนั้นนะครับ เหตุผลผมมีรองรับเสมอครับถ้าลองอ่านดีๆและละเอียดรอบคอบก็จะรู้ครับ เห็นได้จากตอนที่คุณเพชรคอมเม้นล่าสุดนั้น ถ้าคุณอ่านตอนถัดไป ซึ่งเป็นตอนที่ 16 ก็จะรู้สาเหตุเรื่องฝีมือพระเอกครับ ปัญหาอยู่ที่อ่านดีและละเอียดพอหรือเปล่าครับ ผมสงสัย

      จรรณยาบรรณอันนี้ผมว่าเวอร์มาก ยอมรับครับผมประสบกาณ์น้อย งานเขียนนี้ก็งานแรกของเด็กมัธยมอายุ 17 ผมคงไม่กล้ายืดอกรับว่าตัวเองมีจรรณยาบรรณนักเขียนหรือเปล่า

      สองบรรทัดสุดท้ายผมก็ว่าคุณเพชร เอ่อ... เป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ การติเตียนแสดงความเห็นของผู้อ่านที่ทำให้ผู้เขียนได้นำไปเป็นแนวทางในการปรับปรุงฝีมือ กับการใช้ความคิดเห็นที่ผสมอารมณ์ส่วนตัวที่ส่วนหนึ่งมาจากความเข้าใจผิดและความไม่ละเอียดรอบคอบของตนเองจนพาลติเตียนด้วยประโยคถ้อยคำรุนแรง มันต่างกันมากนะครับ

      สุดท้ายนี้ถ้าคุณเพชรได้อ่านขอความกรุณาพิจารณาด้วยนะครับว่ามันถูกต้องหรือเปล่า และถ้ายังไงถ้าคุณเพชรมีความกรุณา ถ้าคุณเพชรเป็นนักเขียนก็ช่วยเอาผลงาน งานเขียนของคุณเพชรมาให้ผมอ่านเพื่อเป็นแนวให้ผมด้วยนะครับ ว่าผลงานที่มีจรรณยาบรรณนักเขียนและเป็นผลงานที่สูงส่งเป็นอย่างไร ผมจะได้นำไปเป็นแนวทางปรับปรุงต่อไป

      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นครับ
      #415-2
  8. #333 lordofnook (@graywildwolf) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 02:42
    55555555 ชอบตรงนิยายโลกสวย
    #333
    0
  9. #310 A-Langod (@alangod) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 00:19
    ได้มีอาชีพกับเค้าซักที
    #310
    0
  10. #115 Black Tiger 2014 (@cat12) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:18
    ไรเตอร์ยังไม่ลืมกล่องสุ่มอาวุธที่ได้มาตอนเริ่มต้น ไนท์ยังไม่ได้เปิดไม่ใช่เหรอครับ ผมอยากรู้ว่าไนท์จะได้เปิดตอนไหน ผมอยากให้ไรเตอร์เอามาลงเร็วๆจัง :v
    #115
    1
  11. #110 -secret- (@prasongruy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 23:04
    มาต่อไวๆนะครับ
    #110
    0
  12. #106 iapisitt (@iapisit) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 20:07
    นึกว่ามีตอนใหม่ หรือเพิ่มเนื้อหา เฮ้อ
    #106
    1
  13. วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 15:20
      รอนะ
    #104
    0
  14. #103 slzyzero (@sliiz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 08:26
    สนุกครับ
    #103
    0
  15. #102 Nithnilanh Thapouthid (@nith4rever) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 23:34
    อืม...ขาดๆหายๆ...อะไรสักอย่าง...มันอ่านไม่มันส์....แต่ก็นุกดี...ขอเนื้อหน่อย...น้ำไม่ต้องเยอะก็ได้...พยายามต่อไป..สู้ๆ...จะตามติด..อิอิ
    #102
    1
  16. #101 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 22:34
    ปล่อยให้เราค้างได้ไงอ่าาา
    #101
    0
  17. #100 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 22:34
    ทำไมทำกันอย่างงี้อ่าาา
    #100
    0
  18. #99 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 22:11
    ผ่านเรียบร้อย
    #99
    0
  19. #98 ทมิฬนิลกาฬ (@zazaerer) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 20:03
    #98
    0
  20. #97 ทมิฬนิลกาฬ (@zazaerer) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 20:03
    #97
    0
  21. #56 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 01:04
    #56
    0
  22. #36 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 18:26
    พระเอกแนวดี 555
    #36
    0
  23. #35 slzyzero (@sliiz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 11:41
    รอติดตามครับ 
    #35
    0
  24. #34 Akeparp (@akeparp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 10:55
    เครื่องป้องกันไม่มีค่าพลังป้องกันของตัวมันเองหรือครับ?
    +แค่15% จากค่าพลังป้องกันของตัวผู้เล่นเองอย่างเดียวเลย?มันน้อยไปนะ..
    หรือมีแต่ไม่แสดงเป็นตัวตัวเลขชัดเจนหว่า..
    #34
    0