นิยาย A PRINCE IN THE GARDEN | TAOHO (END)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


" He has a little crown.
He had lost his way back town. "


 


A PRINCE IN THE GARDEN
#เจ้าชายในสวน

ZITAO x JUNMYEON
- BABYBOHEE -

Inspired by Le Petit Prince
(Antoine De Saint-Exupéry)
แต่เนื้อเรื่องไม่มีการคัดลอกหรือยกมาทั้งสิ้น


 
O W E N TM.

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

"เป็นเรื่องสั้นที่ลึกซึ้งแล้วก็อบอุ่นหัวใจจริงๆ"

(แจ้งลบ)

ตอนที่คุณโบฮีบอกว่าเรื่องนี้ห้าตอนจบนะ เราอ่านไปถึงตอนที่สาม ยังคิดไม่ออกเลยค่ะว่าจะจบได้ยังไง จะมีบทสรุปแบบไหนที่ลงตัวได้ภายในห้าตอน เราคิดว่าเอดิสันไม่น่ามีอยู่จริง ในทางกลับกันแล้วเราก็มั่นใจว่า จุนมยอนไม่ได้บ้าแน่ๆ และถ้าไม่ได้บ้า เอดิสันก็ต้องมีจริงๆ ถ้าจะเล่าตรงนี้เดี๋ยวจะเป็นการสปอยเนื้อหาให้กับคนที่ยังไม่ได้อ่าน เราจะไม่พูดถึงว่า ... อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่คุณโบฮีบอกว่าเรื่องนี้ห้าตอนจบนะ เราอ่านไปถึงตอนที่สาม ยังคิดไม่ออกเลยค่ะว่าจะจบได้ยังไง จะมีบทสรุปแบบไหนที่ลงตัวได้ภายในห้าตอน เราคิดว่าเอดิสันไม่น่ามีอยู่จริง ในทางกลับกันแล้วเราก็มั่นใจว่า จุนมยอนไม่ได้บ้าแน่ๆ และถ้าไม่ได้บ้า เอดิสันก็ต้องมีจริงๆ ถ้าจะเล่าตรงนี้เดี๋ยวจะเป็นการสปอยเนื้อหาให้กับคนที่ยังไม่ได้อ่าน เราจะไม่พูดถึงว่าจบยังไง แต่จะบอกให้คนอื่นได้รู้ว่า ตอนจบทำให้เรายิ้มได้มากแค่ไหน เราอ่านทีละคำ ค่อยๆละเลียด เพราะเรากลัวพลาด เราค่อยๆคิดตามความหน่วง ที่มากขึ้นในทุกตอน และเพราะเราตั้งใจมาก เราถึง..อิ่มหัวใจกับตอนจบมากๆ มันเหมือนเราเดินออกจากเขาวงกต มาเจอทางออกพร้อมๆกับจื่อเทา พร้อมๆกับได้รู้ว่า กุญแจที่จะแก้ไขปัญหาได้นั้น อยู่ที่ไหน ไม่ใกล้ไม่ไกลนี่น่า เพียงแต่มองไม่เห็นหรือ 'ลืม' มันเอง ฟิคเรื่องนี้เหมือนดอกไม้เลยค่ะ เริ่มจากดอกตูม ที่ยังไม่บานสักที แล้วกลีบก็หล่นร่วงไปเรื่อยๆ น่ากลัวว่าดอกไม้ดอกนี้จะตาย แต่แล้วฉับพลันมันก็บาน กลายเป็นดอกไม้ที่สวยงามจนได้ สวยงามเหมือนกับที่ฟิคของคุณโบฮีสร้างความประทับใจให้เราอีกเรื่องแล้ว >_   อ่านน้อยลง

บดร ☆ | 28 พ.ค. 58

  • 6

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"เป็นเรื่องสั้นที่ลึกซึ้งแล้วก็อบอุ่นหัวใจจริงๆ"

(แจ้งลบ)

ตอนที่คุณโบฮีบอกว่าเรื่องนี้ห้าตอนจบนะ เราอ่านไปถึงตอนที่สาม ยังคิดไม่ออกเลยค่ะว่าจะจบได้ยังไง จะมีบทสรุปแบบไหนที่ลงตัวได้ภายในห้าตอน เราคิดว่าเอดิสันไม่น่ามีอยู่จริง ในทางกลับกันแล้วเราก็มั่นใจว่า จุนมยอนไม่ได้บ้าแน่ๆ และถ้าไม่ได้บ้า เอดิสันก็ต้องมีจริงๆ ถ้าจะเล่าตรงนี้เดี๋ยวจะเป็นการสปอยเนื้อหาให้กับคนที่ยังไม่ได้อ่าน เราจะไม่พูดถึงว่า ... อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่คุณโบฮีบอกว่าเรื่องนี้ห้าตอนจบนะ เราอ่านไปถึงตอนที่สาม ยังคิดไม่ออกเลยค่ะว่าจะจบได้ยังไง จะมีบทสรุปแบบไหนที่ลงตัวได้ภายในห้าตอน เราคิดว่าเอดิสันไม่น่ามีอยู่จริง ในทางกลับกันแล้วเราก็มั่นใจว่า จุนมยอนไม่ได้บ้าแน่ๆ และถ้าไม่ได้บ้า เอดิสันก็ต้องมีจริงๆ ถ้าจะเล่าตรงนี้เดี๋ยวจะเป็นการสปอยเนื้อหาให้กับคนที่ยังไม่ได้อ่าน เราจะไม่พูดถึงว่าจบยังไง แต่จะบอกให้คนอื่นได้รู้ว่า ตอนจบทำให้เรายิ้มได้มากแค่ไหน เราอ่านทีละคำ ค่อยๆละเลียด เพราะเรากลัวพลาด เราค่อยๆคิดตามความหน่วง ที่มากขึ้นในทุกตอน และเพราะเราตั้งใจมาก เราถึง..อิ่มหัวใจกับตอนจบมากๆ มันเหมือนเราเดินออกจากเขาวงกต มาเจอทางออกพร้อมๆกับจื่อเทา พร้อมๆกับได้รู้ว่า กุญแจที่จะแก้ไขปัญหาได้นั้น อยู่ที่ไหน ไม่ใกล้ไม่ไกลนี่น่า เพียงแต่มองไม่เห็นหรือ 'ลืม' มันเอง ฟิคเรื่องนี้เหมือนดอกไม้เลยค่ะ เริ่มจากดอกตูม ที่ยังไม่บานสักที แล้วกลีบก็หล่นร่วงไปเรื่อยๆ น่ากลัวว่าดอกไม้ดอกนี้จะตาย แต่แล้วฉับพลันมันก็บาน กลายเป็นดอกไม้ที่สวยงามจนได้ สวยงามเหมือนกับที่ฟิคของคุณโบฮีสร้างความประทับใจให้เราอีกเรื่องแล้ว >_   อ่านน้อยลง

บดร ☆ | 28 พ.ค. 58

  • 6

  • 0

0 ความคิดเห็น