[FIC SEVENTEEN]DANGER LOVE รักอันตราย...ของผู้ชายตัวเล็ก

ตอนที่ 4 : Danger Love :: 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    8 พ.ย. 59



[Part : 02 ]


JiHoon Part
 
          ตอนนี้ผมก็ได้ทำการอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พอออกก็พบกับความว่างเปล่า ...... มีความกลัวอ่ะ นึกออกไหม (จำได้ว่าแกบอกจะมาอยู่เป็นเพื่อนอีซูน- - : ไรท์) นั้นแหละน่า - - ผมมองไปรอบๆห้อง แล้วค่อยๆเปิดประตูห้องออกมา พร้อมกับหันมองไปรอบๆทางเดินของชั้นสอง มันคงอยู่ข้างล่างมั้ง แบบนี้ต้องค่อยๆย่อง 

           ระหว่างที่เดินผมก็เช็ดผมไป เดินไปเรื่อยๆ ด้วยความชิคของ อีจีฮุนคนหล่อ งิ้งิ้ ผมเดินมาถึงบันได แล้วค่อยๆเดินลงไปอย่างใจเย็นๆ เช็ดผมไปแล้วมองรูปครอบครัวของมันที่ฝาผนังบ้าน อ๊ะนี้มันรูปผมกับมันนิ 5555



           ทำไมรู้สึกว่าตัวเองไม่สูงขึ้นเลยเนี่ย - - ช่างมันๆๆๆ ส่วนสูงเป็นเพียงตัวเลข (?) เพราะส่วนสูงไม่มีปัญหาต่อแนวราบ(?) ไมมันดูหื่นๆกามๆงี้ -.,- ข้ามไปๆ ผมมองรูปอยู่สักครู่นึงก่อนจะเดินต่อ

            "โอ๊ย ไอ้เชี่-ย!!!"

ตุบ

            "โอ๊ย! ทำไมต้องมาตกบันไดด้วย"ใช่ครับ ฟังไม่ผิด เมื่อกี้ ผมตกบันได T^T เข่าถลอกด้วย จีฮุนทำไมมึงโง่แบบนี้น่ะ T^T 

            "เฮ้ย เตี้ยมึงเป็นไรมากน่ะเนี่ย แล้วทำไมมานั่งทำอะไรตรงนี้"มันพูดพร้อมกับทำหน้าตกใจ แล้ววิ่งเข้ามาทางผม แม๊ คงมานั่งซ้อมมารยาทไทยมั้งไอ้ห่า - - (.เบะปากรัวๆ)

            ผมไม่ได้พูดอะไร แต่เอามือชี้ที่แผลตรงหัวเข่า พร้อมกับเบะปากใส่มันไป ยังจะยืนมองอีก เข้าใจคำว่าช่วยป่ะว่ะ - -

            "เอ้าๆ ยืนอยู่นั้น เข้าใจคำว่าช่วยป่ะ - -"มันมองผมพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ  "เป็นแผลแล้วยังปากดีอีกน่ะเตี้ยน่ะ 5555"- -

            "มึงมัน เฮ้ย!"ผมที่กำลังเอ่ยปากด่ามัน ก็ต้องตกใจที่อยู่ๆมันก็เดินมาอุ้มผมขึ้น ....... (.แดรกจุด)  "ยังจะปากดีอีก เดะจะปล่อยให้คลานไปเองเลย -- "มันมองผมด้วยสายตาดุๆ ผมจึงมองค้อนมันไป

            มันเดินเข้ามาห้องรับแขก ก่อนจะวางผมลงไว้โซฟา แล้วเดินหายไป นี่คงไม่ใช่เอาผมมาวางไว้แล้วหนีไปนอนน่ะ - -

            มันเดินเข้ามาในห้องรับแขกอีกครั้งพร้อมกับกล่องปฐมพยาบาลขนาดกลาง อย่าบอกน่ะว่าจะทำแผลให้ ..... ไม่ไว้ใจจังเลย.-.

            ผมมองมันสักพัก ก่อนที่มันจะนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าผมพร้อมกับ จับขาผมไปพาดไว้ที่ไหล่ของมัน ก่อนจะค่อยๆเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์ มาเช็ดที่แผล

            "ซูน...ม..มัน...เจ็บ... อ๊ะ.."

            "เดี๋ยวก็เสร็จแล้วน่าา"

            "มะ...มัน เจ็บ...เร็วๆ"มึงหนัก ชห. T^T ใจเย็นๆก็ได้ จิ้มมาซะแรงเลย

             "เสร็จแล้วเห็นไหมเนี่ย - -"มันพูดแล้วเอา เอาพาสเตอร์มาแปะ มันมองอยู่สักพักก่อนจะ เอาขาผมลงแล้วมันนิ่งไปสักพัก ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น

             "ม..มึงเดินไหวปะเนี่ย..."มันพูดแบบกุกกัก มันเป็นอัลไยหยอ .-.  "ก็พอได้อ่ะ เดี๋ยวกูเดินไปเองก็ได้"ผมบอกมันไปก่อนจะค่อยๆพยุงตัวเองแล้วเดินขึ้นชั้นสองตามเดิม ถ้ารู้ว่าเดินลงไปแล้วจะเป็นแบบนี้ จะไม่เดินลงไปหรอก (ได้ข่าวมึงโง่เอง ;-; : ไรท์)

SoonYoung Part

             จะ ไม่ ทน ครับ!

             ผู้ชายห่าไรขาขาวขนาดนี้ว่ะ ;-; ตอนแรกก็อุตส่าห์ลืมเรื่องตอนเย็นที่ ร.ร ไปแล้ว แต่ตอนมาเจออะไรแบบนี้อีก พระเจ้าเกลียด ผมใช่ไหมครับ...

              ให้พูดแบบตรงๆไหม ซูนยอง เงี่ย-น(กาม... : ไรท์) ใครจะไปทนไหว ใครจะไปรู้ว่าขาจะ ขาว จะ เนียนขนาดนี้ ....... ให้ตายเหอะ

              สิ่งที่ผมทำได้ตอนนี้คือเข้าห้องน้ำครับ! (?)

CUT
ตามเดิมค่ะ ไบโอทวิตและแฟนเพจ ตามเดิม 55555
ไมรู้สึกว่าตัวเองหื่นงี้ ไรท์เป็นคน ใฉๆน่ะคะ 

Jihoon Part

              ผมที่หลังจากที่เดินตกบันได ก็พยายามพยุงตัวเองให้มาอยู่ที่ห้องของไอ้ซูน ปวดขาอะไรเบอร์นั้น T^T สาบานว่าจะไม่ซุ่มซ่ามจนตกบันไดอีกเป็นครั้งที่2เป็นแน่แท้

              พอถึงห้องผมล้มตัวลงนอนในทันที ก่อนที่ตาของผมจะหันไปเจอกับกองตุ๊กตาที่โคตรจะคุ้น ผมมองอยู่สักพักก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบตุ๊กตาในนั้นออกมาตัวหนึ่ง ตุ๊กตาตาขีด - - เหมาะกับหมอนั้นมากเลย ซูนมันมีเป็นคอเล็คชั่น แบบรีมิเต็ดมันก็มี --  อะไรจะชอบขนาดนั้น กะอีแค่ตัวทูซกี -.,-

              แต่ก็ไม่ค่อยจะมีใครรู้หรอกว่ามันชอบไอ้เจ้าตัวนี้นะ มีแต่ผมเท่านั้นแหละที่รู้ก็นะ.... อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ป.1 แล้วนิ ผมรู้ทุกอย่างแหละงิ้ - - ก็นะผมมันหล่อ(?)

              ตุ๊กตาอะไรเหมือนเจ้าของไม่มีผิด - - ตาขีดเหมือนเจ้าของแล้วยังกวนตีนเหมือนเจ้าของอีก ระหว่างที่คิดไป ก็ตีเจ้าตุ๊กตานั้นไปด้วยความหมั่นไส้เจ้าของมัน(?)

              เอ๋~~ สามทุ่มแล้วสิยังไม่ได้ทำการบ้านเลย.. ไม่เป็นไร ยังไม่ส่งพรุ่งนี้ ค่อยทำก็ได้.... มั้ง.. ถึงส่งพรุ่งนี้ก็ไม่มีแรงเดินไปหยิบมาทำหรอกนะ - - แค่เดินขึ้นมานี่ขาก็ระบมนะ ปวดไปหมด... ;_;

              แอ็ด...

              ผมมองไปตามเสียงก็เจอไอ้เจ้าของบ้านที่เปิดประตูเข้ามา เหงื่อโชคเชียว.. ไปทำไรมาละนั้น...

              "ไปวิ่งรอบบ้านเล่นมาไง เหงื่อออกขนาดนั้น - - "

              ".... ประมาณนั้น..."ขอบคุณสำหรับคำตอบที่ดีนะ....

              Rrrrrrrrrrrrrrr
              'รีนจีคนสวยแฟนมัคคึอปป้า(?)'

             'ทำไมยังไม่กลับบ้านอีกห้ะ นี่มันดึกดื่นเที่ยงคืนแล้วนะ!'

             'ก็ว่ากำลังจะโทรบอกว่าไม่ได้กลับ'

             'เฬวจริงๆเลย คนสวยกลุ้ม'

             'อะไรยัยเด๋อ เฝ้าบ้านด้วย แค่นี้นะง่วง'

             '-.- เคจ้า ฝันร้ายนะเตี้ย'

             '-.- สูงตายแหละแกนะ'

             

              









Talk
100%
กลับมาแล้ววว คิดถึงกันมั้ยจ่ะ.-.
รีบปั่นการบ้านแล้วมาต่อเลยทีเดียว
รักไรท์เลือกไรท์คอมเม้นกันเยอะๆนั้ล ; - ;

50%
ก็บอกแล้วว่าไรท์เป็นคนใสๆ 55555
มีความว่าเมะฟิคเรื่องนี้ หื่นกามทุกคน -,.-
5555 ฝากเม้นด้วยนาจา เอา 50% ไปก่อน
เม้นไว้เดี๋ยวมาต่ออีก 55555




ซูนงี่ : มาเทียบขนาดมือกัน
จี้ : มือซูนใหญ่จัง ./.
วอนนี่ : กูเหมือนส่วนเกิน -.,-






O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #26 Passanun Jedsadatanadee (@eyelm37476) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 22:03
    รออยู่
    #26
    0
  2. #23 P'lu N'hun (@1330800294900) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 16:22
    5555พี่ซูนช่วยตัวเองไปก่อนะ แต่ชอบอันสุดท้ายอ่ะ พี่วอน กูเหมือนส่วนเกิน 55555รอไรท์
    #23
    0
  3. #21 Kamiminto (@Kamiminto) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 13:33
    รอจ้สาาาาา
    #21
    0
  4. #20 demon'mon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 00:52
    ฮืออออชอบบบบบบบบ
    #20
    0
  5. #19 Kan_21 (@Onlyu-Only1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 00:58
    กี้ส่งให้เราทางเมสเสจเจอร์ได้มั้ย-^-
    #19
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #19-2 Im GongJu (@kirschen) (จากตอนที่ 4)
      28 เมษายน 2559 / 08:55
      เดะส่งให้น่ะ '3'
      #19-2