ยามเมื่อกระเรียนสยายปีก - นิยาย ยามเมื่อกระเรียนสยายปีก : Dek-D.com - Writer
×

ยามเมื่อกระเรียนสยายปีก

โดย kiritsutaru

เมื่อหญิงสาวนักฆ่าถูกเง็กเซียนส่งไปเกินในยุคโบราณ เรื่องคราวจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ

ยอดวิวรวม

261

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


261

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


11
จำนวนตอน : 3 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  10 พ.ย. 63 / 17:41 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เมื่อหญิงสาวนักฆ่าถูกเง็กเซียนส่งไปเกินในยุคโบราณ เรื่องคราวจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ


จุดเริ่มต้น


ทามกลางถนนคนเดินในเมือง เซี่ยงไฮ้ ที่พลุกพล่านเต็มไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตาที่มาร่วมงานเทศการปีใหม่ เสียงดนตรีดั่งสนั่นทั่วลานกว้างรวมกับเสียงของผู้นคน สิงห์โตเชิดขยับพลิ้วไหวทุกท่าวท่าทางที่แสดง หัวที่สบัดไปมาราวกับสิงห์สบัดแผงคอ


ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเทาอ่อนยืนดูสิงห์โตเชิดอยู่ในกลุ่มของผู้คน ใบหน้าที่หวาดระแวงอยู่ตลอดและเหงื่อกาฬที่ไหลทุกๆวินาที ราวกับว่ากำลังกลัวบางอย่าง ชายวัยกลางคน ยืนดูสิงห์โตเชิดจนจบก่อนที่จะเดินไปตามถนนที่มีผู้คนมากๆ ก่อนจะปลีกตัวออกไปเดินตามซอกซอยเล็กๆตามตึกสูง


ตึก ตึก ตึก ตึก


เสียงฝีท้าวที่ก้าสอย่างรวดเร็วและฉับไวเดินไปตามทางอย่างคล่องแคล้ว ก่อนที่จะพบว่าทางที่เดินมานั้นมีใครบางคนกำลังเดินตามมา ก่อนที่ชายวัยกลางคนจะเปลี่ยนจากเดินเป็นวิ่งหนทันที คนปริศนาที่ตามมาก็ไม่รอช้ารีบวิ่งตามไปอย่างไม่ลดละ ก่อนจะมาถึงทางตัน


ชายวัยกลางคนที่พบว่าทางข้างหน้าไม่สามารถไปต่อได้จังหันไปมองยังคนปริศนาที่ตามมา เสื้อเชิดกางเกงยีนเสื้อฮู้ดทั้งยังมีแมสปิดบังใบหน้า เสื้อผ้าทุกๆชิ้นล้วนเปฌนสีดำทั้งหมด ข้างหลังสพายกระเป่าเครื่องดนตรีที่มีขนาดใหญ่พอที่จะใส่คนตัวโตๆเข้าไปได้


ชายวัยกลางคนยังไม่ทันที่จะได้เอ่ยถามอะไรก็มีเสียงที่ดังสนั่นขึ้นมาเสียก่อนพร้อมกับเสียงโหยหวนของชายวัยกลางคนพน้อมกับใช้มือทั้งสองข้างกุมไปที่ หัวเขาข้างขวาที่ถูกยิง "อ๊ากกกก.... กะ แกทำงาน..ให้ใคร!!" ชายวัยกลางคนแผดเสียงลั้นพร้อมกับเอ่ยถาม


คนปริศนาไม่ตอบแต่เดินไปใกล้กับชายวัยกลางคนพร้อมกับนั่งยองๆลง ให้ระดับใบหน้าเท่ากัน ในตาสีแดงเลือดหมูที่ไร้แววจ้องเข้ามาในตาของชายวัยกลางคนราวกับจะมองให้ทะลุปรุโปร่งก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบว่า


"ฉันแค่เห็นแกทำตัวหน้าหมั่นไส้แถวตลาดมืดในปักกิ่งเลยตามมาฆ่าแค่นั้นเอง แล้วก็อาวุธที่แกกวาดซื้อไปน่ะ มีของฉันด้วย" เสียงที่ตอบเป็นเสียงของหญิงสาวที่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งปนหงุดหงิด "กะ แกอยากได้อะรฉันจะให้แกทั้งหมดเลยขอแค่ปล่อยฉันไปได้โปรด"

ชายวัยกลางคนเอ่ยร้องขอชีวิตจากหญิงสาว


แกร็ก


เสียงของดซฟตี้ปืนที่ถูกปลดบ่งบอกว่าการยิงครั้งที่สองกำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ "หึ อย่างแกไม่มีค่าพอจะไว้หรอกนะ แกรู้ไหม แาวุธอะไรที่แกเอาไปจากฉัน" หญิงสาวตรงหน้าเอ่ยถามเสียงเย็น ชายวัยกลางคนได้แต่สายหัวถี่ๆ ก่อนที่หญิงสาวจะถอนหายใจยาว "ของที่แกเอาไปน่ะเป็นกระบี่หยกอันทรงคุณค่าของฉันที่ถูกขโมยไปไงล่ะ"


"แกรู้ไหมว่ามูลค่ามันเท่าไหร่" หญิงสาวยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนที่จะตะวาดลั่นก้วยน้ำเสียงที่มีโทษะอย่างมาก "มูลค่าของกระบี่หยกนั้นทั้งทีมันมีค่าเป็นล้านล้านหยวน แต่แกซื้อมาด้วยราคาแค่พันกว่าหยวน!!" หญิงสาวยังคงเอ่ยด้วยน้ำเสียงโมโหทั้งยังเหยียบลงบนมือของชายวัยกลางคนด้วยแรงมหาศาล


"อ๊ากกก ได้โปรดถ้าอยากได้คือฉันก็จะให้" ชายวัยกลางคนร้องครวน แต่หญิงสาวกลับยิ่งใช้แรงกดย้ำไปที่ฝ่ามือ "หึ" หญิงสาวหัวเราในลำคอเล็กน้อย แต่ยังไม่ทันที่จะมีเสียงสนั่นของปืนดังขึ้นอีกครั้ง ก็มีชายฉกรรราวๆสิบกว่าชีวิตวิ่งกรูเข้ามาล้อมหญิงสาวไว้


"หึหึหึ ...แกนึกว่าฉันมาคนเดียวสินะ คิดผิดแล้วล่ะ จัดการมัน!!" ชายวัยกลางคนที่ถูกพยุงขึ้นชี้นิ้วสั่งเหล่าชายฉกรรทั้งหลายให้เข้าไปรุมหญิงสาว หญิงสาวไม่รอช้ารีบสาดกระสุนยิงใส่ชายฉกรรไปได้ห้าถึงหกคนก่อนที่กระสุนจะหมดไป

หญิงสาวเบี่ยงตัวหลบหมัดของชายฉกรรคนหนึ่งก่อนจะสวนกลับด้วยหมัดขวาของหญิงสาวโดยเสยคางของจาชฉกรรคนนั้น


ทันที่ที่ชายฉกรรคนแรกล้มไปหญิงสาวจึงหยิบกระเป๋าวิโอล่าที่สพายหลังมาตลอดอย่างรวดเร็วจนมองไม่ทัน เมื่อเปิดออกมาก็พบกับกระบี่โบราณที่ทุกๆส่วนทำจากหยกสีขาวสอาด ยกเว้นแต่ตัวดาบที่เป็นโลหะที่คมกริบสามารถตัดได้แม้กระทั่งหินเหมือนกับตัดกระดาษแผ่นบางๆ


เมื่อเชยชมกระบี่เล่มงามเสร็จหญิงสาวจึงพุ่งเข้าไปหาชายฉกรรที่อยู่กันเป็นกลุ่มก่อนที่จะวิ่งฝ่าออกมาอย่างง่ายดาย ทั่วทั้งตัวของกบระบี่นั้นไม่มีแม้รอยเลือด หญิงสาวก็วิ่งไปฆ่าคนอื่นๆที่เหลือต่อจนหมด โดยที่ศพทั้งหมดที่หญิงสาวฆ่าไปต่างขาดเป็นท่อนๆราวกับท่อนซุง ของเหลวสีแดงสดอาบย้อมไปทั่วบริเวณ


ชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้าก็ถึงกับเหงื่อตกก่อนจะรีบตะเกียดตะกายพยายามที่จะหนีจากปีศาจตรงหน้าให้ได้ แต่แล้วอย่างไร ในเมื่อเป็นคนชั่วย่อมไม่ตายดี ฝีท้าวที่อย่างกลายเข้ามาใกล้ๆอย่างเชื่องช้าและน่าสะพรึง มนุษย์ผู้ได้ชื่อว่าปีศาจจากนรกเดินเข้ามาใกล้กับเขา


"ขะ ขอถามชื่อแกได้รึปล่าว" ชายวัยกล่มงคนเอ่ยเสียงที่ติดขัด "คนกำลังจะตาย ไม่ควรรู้ชื่อคนที่ฆ่า" หญิงสาวว่าจบก็เงื้อมมืขึ้นฟันลงที่คอของชายวัยกลางคนอย่างรวดเร็ว เลือดชั่วที่พวยพุ่งออกมาเปรอะเปื้อนตามชุดของหญิงสาว ก่อนที่เธอจะเดินจากไปปล่อยศพทั้งหลายไว้ที่แห่งนั้น


ทันทีที่หญิงสาวเดินออกมาจากซอกตึก ก็มีแสงไฟจากรถคันหนึ่งส่องมาที่เธอ พร้อมกับรถอีกหลายคันมาจอดขวางทางของเธอเอาไว้ รถทุกๆคันล้วนเป็นรถของตำรวจทั้งสิ้น "งานของฉัน 'กำจัด เฟิง เผียนอวี๋ เอเยนรายใหญ่ในเซี่ยงไฮ้' ภาระกิจสำเร็จ" หญิงสาวเอ่ยออกมาเรียบๆราวกับเป็นเรื่องปกติ ก่อนจะพูดต่ออีกว่า 


"ของฉันล่ะ" หญิงสาวยื่นมือไปตรงหน้า "ค่าตอบแทน 'เอาของของเธอคืนจากเฟิง เผียนอวี๋' เรียบร้อย พร้อมกับเงินอีก 500,000 หยวน"

นายตำรวจหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะมีนายตำรวจอีกสองคนยกหระเป๋าหนังกับกล่องไม้โบราณขนาดใหญ่พอใส่กระบี่สองเล่มมาให้หญิงสาว 


ทันที่ที่เธอรับของไปเธอก็เดินหายไปในความมืดทันที ส่วนตำรวจที่เหลือจึงกรับไปยังกรมตำรวจเพื่อรายงานเหตุการในวันนี้

ทางด้านหญิงสาวที่อยู่ในมุมมือของซอกซอยที่ค่อนข้างเปลี่ยวไร้ผู้คนสันจร หญิงสาวเดินอยู่สักพักก็เดินมาถึงทางออก


 และเส้นทางข้างหน้าของหญิงสาวก็คือตลาดมืดที่มีเพียงผู้ที่ทำตัวนอกกฏหมาย ขโมยขโจร และผู้ค้ายาทั้งหลายที่รู้เส้นทางนี้

สภาพของตลาดมืนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับถนนคนเดินปกติมากนัก ไม่เหมือนก็แต่..ของที่ขายกันเท่านั้น ภายในตลาดมืดนี้มีผู้คนอยู่มากมายแต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นผู้ชาย น้อยนักที่จะมีผู้หญิง


 "ดูสิๆใครมาก็ไม่รู้" เสียงของชายคนหนึ่งซึ่งเป็นพ่อข้าขายอาวุธเถื่อนเอ่ยขึ้นก่อนจะมีคนเริ่มหันมามอง "นั่นใช่ 'อู๋ เปี่ยวถี' รึปล่าวเนี่ย?" พ่อค้าคนเดิมขังคงพูดต่อ หญิงสาวที่ถูกเรียกว่า 'อู๋ เปี่ยวถี' ทั้งที่ไม่ใช่ชื่อจริงเหลือบตาไปมองเล็กน้อยก่อนจะไม่สนใจเดินไปตามถนนก่อนจะแวะเข้าบาร์ที่เก่าในแบบคลาสสิคที่มีชื่อว่า 'ร้านนักฆ่า' ทันทีที่เข้ามาลูกค้าภายในร้านต่างมองมาที่หน้าประตูเป็นตาเดียวก่อนจะไม่สนใจ


หญิงสาวเดินไปที่เคาเตอร์ก่อนวางกล่องไม้พาดไว้ข้างพร้อมสั่งเครื่องดื่มมาหนึ่งแก้ว "เป็นำงมั่งงาน?" บาร์เทนเดอร์เอ่ยถามขึ้นขณะเช็ดแก้ว "ก็เหมือนเดิม" หญิงสาวตอบเรียบๆพร้อมกับดื่มเครื่องดื่มที่สั่งมาหมดทีเดียวพร้อมกับจะลุกออกไป แต่ยังไม่ทันได้ลุกก็มีกลุ่มชายฉกรรวิ่งกรูกันเข้ามา


"แกสินะ อู๋ เปี่ยวถี ที่เขาลือกันน่ะ" เสียงของชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับจ้องเขม็งมาที่หน้าของเธอ "...." หญิงสาวไม่ตอบแต่หันไปจ่ายเงินกับบาร์เทนเดอร์ก่อนจะยกลังไม้ที่มีสายให้สะพายหลัง ขึ้นมาแล้วเดินออกไปดื้อๆ "นี่แกเมินกันเหรอ! จัดการมัน!!" 


ชายหนุ่มชี้นิ้วสั่งยังไม่ทันที่เหล่าชายฉกรรจะวิ่งเข้าไปรุม อู๋ เปี่ยวถีก็เข้ามาประชิดตัวกับชายหนุ่มไปเรียบร้อยทั้งยังใช้กระบี่หยกอันเดินมาจ่อคอของเขาเอาไว้ "น่ารำคา--.." ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบเสียงของเธอก็ขาดหายไปพร้อมกับของเหลวสีแดงสดที่ไหลออกมาจากบริเวณของตำแหน่งหัวใจ


เธอก้มมองดูแผลถูกยิงก่อนจะหันไปมองข้างหลังพร้อมกับเข่าทรุด ก็พบกับบาร์เทนเดอร์ที่ยื่นถือปืนพกหันมาที่เธอ "โทษทีนะ แต่..เขาจ่ายฉันมา 200,000,000 หยวน ให้ฆ่าเธอ" บาร์เทนเดอกล่าวสั้นๆก่อนที่อู๋ เปี่ยวถีจะล้มนอนลงกับพื้นพรมที่ย้อมไปด้วยเลือดสีแดงสด

.

.

.

.

.

'ท้องฟ้า' นี่คือสิ่งแรกที่หญิงสาวคิดออก ก่อนจะมีคนๆหนึ่งในชุดจีนโบราณสีขาวขลิบทองพร้อมกับผมและเคราสียาวที่ยาวสลวยเดินเข้ามาหาเธอใกล้พร้อมกับยืนดูเธออยู่อย่างนั้นก่อนจะพูดว่า "ลุกขึ้นมาเถิด" น้ำเสียงที่แหบพร่าของชายชราเอ่ย


หญิงสาวจึงลุกขึ้นนั่งช้าๆพร้อมกับมองไปรอบตัวที่มีเพียงท้องฟ้ายามสนทยา เธอและชายชราเท่านั้นที่อยู่นะที่แห่งนี้ "ท่านเป็นใคร?" หญิงสาวถามเสียงเรียบ "ข้าคือ เง็กเซียนฮ่องเต้ และเหตุที่เจ้าได้มาอยู่ในที่แห่งนี้ เนื่องจากว่าข้าได้เล็งเห็น ว่าเจ้านั้นได้ฆ่าคนเลวมามาก" ชายชราเอ่ยเว้นช่วงก่อนจะพูดต่อว่า "ข้าจึงจะตอบแทนโดยให้เจ้าไปเกิดใหม่"


หญิงสาวที่ได้ยินคำตอบเเสนยาวเหยีดก็จ้องหน้าของเง๊กเซียนเล็กน้อยก่อนขะลุกขึ้นยืน พร้อมกับคำนับแบบจีนโบราณเท่าที่ดูในหนังมา "ขอบคุณท่านเง็กเซียนที่เมตตา แต่.." หญิงสาวกำลังจะเอ่ยต่อแต่ก็โดนเง๊กเซียนขัดไว้เสียก่อน "ไม่จำเป็นๆ เป็นความตั้งใจจากข้า เอาล่ะใกล้ได้เวลาแล้ว ก่อนที่เจ้าจะไปเกิดใหม่ ข้าจะให้พรเจ้าสองข้อ เชิญจอมาได้เลย"


"...อืม... งั้นข้อ แรก ฉันอยากได้กระบี่หยกไปด้วยได้รึปล่าวคะ?" หญิงสาวถาม "ได้แน่นอนมิมีปัญหา" เง็กเซียนตอบด้วยใบหน้าที่อมยิ้มเล็หน้อย "ถ้าอย่างนั้น ข้อสุดท้าย ฉันขอ ........" หญิงสาวเอ่ยพรข้อที่สองจบเง็กเซียนจึงได้ส่งให้เธอไปเกิดใหม่ทันทีทันใด

.

.

.

.

.


แนะนำตัวละคร


นางเอก


แซ่ ยวี่

นาม ยวู่เทียน

นิสัย เย็นชา ไม่สุงสิงกับใครนานๆ นอกจากบิดา

สิ่งที่ชอบ ปรุ่งยา อยู่กับบิดา

สิ่งที่เกลียด คนเจ้าชู้ พวกยุ่งเรื่องชาวบ้าน

เกิดในสกุล ยวี่ (ยวี่เหนี่ยว หรือ กระเรียน)


พระเอก


แซ่ ฉีหลิน

นาม เทียนฮ่าว

นิสัย ฉลาดหลักแหลม หน้าม่อ เจ้าเล่ห์ รักอิสระ

สิ่งที่ชอบ หลีสาว เป็นจุดสนใจ สอดเรื่องชาวบ้าน

สิ่งที่เกลียด ไม่มีมีใครสนใจ ไม่ได้ของที่ต้องการ

เกิดในสกุล ฉีหลิน (กิเลน)


.

.

.


ชี้แจงนิดๆหน่อยๆ 


เรื่องนี้อาจจะลงช้าไปนิดหน่อยเพรามีนิยายอีกสองสามเรื่องที่ต้องลงด้วยฉนั้นหากว่าเรื่องนี้ลงช้าก็ขอกล่าวไว้ ณ ที่นี้ลยว่าติดเรียนกับนิยายเรื่องอื่นด้วย แล้วก็จะมีตัวละครเพิ่มมาเรื่อยๆค่าแค่นี่ล่ะค่า 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น