fic naruto กลุ่มยัน ปะทะ กลุ่มต๊อง

ตอนที่ 8 : บทที่ 6 ความชอบของแต่ละคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    18 ม.ค. 62

อิโนะต้องจัดการอาบน้ำเปลี่ยนชุดเสียใหม่ เธออดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมในล็อคเกอร์ของเธอถึงมีชุดนักเรียนขนาดพอดีตัวของเธอได้...ใครเอามาให้นะ ช่างเถอะๆ...กลิ่นหอมดี...

เธอไม่แปลกใจหรือเอะใจเลยสักนิดว่าตอนที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า ได้มีใครบางคนแอบถ่ายวิดีโอตอนที่เธอเปลี่ยนเสื้อผ้า

ซาอิจ้องมองเรือนร่างอันขาวผ่อง ในชุดชั้นในเซ็กซี่สีม่วง เข้ากับร่างอันเย้ายวนของเธอจริงๆ สีม่วงคือสีที่เธอชอบ มันช่างเข้ากับเธอ ...เธอช่างสวยจริงๆก็นะ เธอยังเวอร์จิ้น อยู่นี่ เค้ารู้ รู้ดีเพราะเค้าเนี่ยแหละคือตัวการที่ทำให้เธอได้รับฉายา คนโดนเทแห่งปี เค้าจะไปข่มขู่ผู้ชายทุกคนที่คบเธอ และพยายามพรากเวอร์จิ้นเธอ ให้พวกมันไปจากเธอ ไม่มีใครจริงใจกับเธอหรอก แต่ทำไมเค้าถึงไม่เข้าหาเธอล่ะ เพราะเค้าขี้อาย อายเกินกว่าจะเข้าใกล้เธอ...แต่เค้าเท่านั้นที่มีสิทธิ์เป็นเจ้าของ ของเธอ เค้าเท่านั้น!การที่เค้าฉีดน้ำหอมประจำตัวของเค้าก็เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของยังไงล่ะ

....

สองสาวที่รออยู่ก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมถึงมีชุดสำรองได้แถมมีกลิ่นหอมของเปเปอร์มิ้นต์อีก ห๊อมหอม...แต่ไม่อยากถามเพราะเจ้าตัวไม่โวยวายอะไร

อิโนะบ่น"พวกแกทำให้ชั้นต้องแต่งหน้าใหม่เลย"

เท็นเท็นแซว"เอาน่า หน้าสดแกก็สวย อย่าโบกเยอะเลยน่า ผิวเสียหมด"

"ไม่ต้องยุ่ง"สาวผมทองจัดการเอาเสปรย์น้ำแร่ฉีดหน้า ก่อนจะเริ่มทารองพื้น

ซากุระ"ชั้นไปเข้าเรียนก่อนล่ะ ดีนะเป็นอาจารย์คาคาชิ ไม่งั้นแย่เลย"เธอมาเร็วกว่าอาจารย์สายเสมอแน่นอน

...

และก็เป็นไปตามคาด ซากุระเข้าห้องเรียนทัน อาจารย์คาคาชิยังไม่มา เด็กสาวพยายามทำตัวเป็นอากาศธาตุให้มากที่สุดเพราะเธอรู้ดีว่ารุ่นพี่หลายคนไม่ค่อยชอบเธอนัก ทั้งๆที่เธออายุแค่สิบสี่แต่ดันข้ามมาเรียนปีสามแถมเก่งเกินหน้า และเป็นนักเรียนทุนย่อมต้องมีคนหมั่นไส้เป็นธรรมดา 

และเธอก็รู้สึกว่าถูกจับตามอง...

...

ช่วงกลางวันมาถึง แน่นอน 

ซากุระได้เจอกับเพื่อนๆในแก๊งค์ ต่างคนต่างนำข้าวกลางวันมากินเอง

เท็นเท็น แน่นอนเป็นผัดหมี่แบบจีน กุ้งผัดซอส และไข่ตุ๋น ส่วนของหวานคือ ลูกแพร์เชื่อม

ซากุระ แซนด์วิชแฮมชีส ไส้กรอก มะเขือเทศ นมและของหวานคือ ไดฟุกุลดราคา แสนอร่อย

อิโนะ สลัดผัก ขนมปังธัญพืช และของหวานคือธัญพืชอัดแทง

นารูโตะ ราเมงกระป๋อง 

ซากุระบ่นทันที"กินแวบนี้ สมองถึงได้ควายไง นารูโตะ หัดกินผักบ้างสิยะ กินแต่อาหารสำเร็จรูปแบบนี้ สมองฝ่อหมด"

เท็นเท็น"คุณน้าไม่ทำข้าวกล่องให้นายรึไง"

ความจริงแม่เค้าทำนะ แต่เค้ากินทีก็มีสิทธิ์กลายเป็นแพะแน่เค้าแน่ใจเพราะมันมีแต่ผัก ผัก ผักน่ะสิ

ซากุระกรอกตา"วันหลังชั้นจะลองทำข้าวกลางวันที่เป็นผักมาให้"

"จริงดิ"

"แต่เป็นผักที่อร่อยกินง่าย"

เท็นเท็นทำตาโตเช่นเดียวกับอิโนะ

ส่วนคนที่แอบฟัง กัดฟันกรอดด้วยความอิจฉาริษยา อาฆาตแค้น...

นารูโตะเหงื่อตก"นี่เธอเห็นชั้นเป็นหนูทดลองเหรอ..."

"ใช่"

" 'ไรวะ โกหกบ้างก็ได้"

"ก็ตอนนี้ชั้นรับจ๊อบเลี้ยงเด็กนี่นา"

เท็นเท็นถาม"เด็กที่ไหนล่ะ"

"ก็ หลานของคนที่ชื่ออุจิวะ ซาสึเกะ..."

อิโนะวี๊ดว้ายทัน"อ๊ายยยย ยัยโหนก อีผี อีๆๆๆ"

"อีอะไร พ่นมาให้หมดเดี๋ยวเจอฝ่ามือตบแรดอีก"

"แก แกรู้รึเปล่า เค้าน่ะ คือเดือนโรงเรียนเชียวนะ"

ไม่แปลกที่ซากุระจะไม่รู้เพราะตอนได้ตำแหน่งดาวโรงเรียนเธอไม่รู้เรื่องอะไรด้วยซ้ำ ไอ้คนมอบตำแหน่งดันกระชากลากเธอตอนอ่านหนังสือ 

ซึ่งเหตุผลที่เหล่าคนในโรงเรียนต่างโหวตให้ซากุระแทนคาริน เพราะซากุระ สวยกว่าคารินมาก แม้ไม่แต่งหน้า และปกติเธอก็ไม่ได้แต่งอะไรมาก แค่ทาแป้งและลิปมัน ประกอบกับเธอมีคาแรคเตอร์ที่สดใส ซื่อๆ เป็นกันเองและห้าวๆ และความสามารถรอบด้านที่สร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียน ซึ่งต่างกับคารินโดยสิ้นเชิง ที่มีเรื่องซุบซิบอื้อฉาวและมีเรื่องชอบตบตีกับเด็กในโรงเรียนบ้าง โรงเรียนอื่นบ้าง นั่นแหละ เป็นเหตุที่ทำให้ซากุระชนะขาดลอย...แต่ซากุระนั้นเธอไม่ได้ยินดียินร้ายใดๆเพราะเธอไม่ได้สนใจ 

"แก แกรู้รึเปล่าว่าเค้ารวยแค่ไหน"

"รู้ บ้านใหญ่หรูมาก"

"อ๊ายๆ พาชั้นไปรับจ๊อบด้วยดิ"

"ถามเค้าสิ เพราะเค้ามาขอให้ชั้นรับจ๊อบนี้เอง"

เท็นเท็นมองอิโนะอย่างเอือมระอา"เค้าคงรับหรอก"

"ยะ ใครจะไปดูเป็นผู้ใหญ่แบบยัยโหนกล่ะ"

ซากุระกินมื้อเที่ยงอย่างเงียบๆไม่สนใจใคร

เท็นเท็นต้องถามเพื่อนสาว"อิโนะ เธอเปลี่ยนกลิ่นน้ำหอมเหรอ"

"ไม่นะ ทำไม"

ซากุระเอ่ยขึ้น"ปกติ เธอไม่ใช้กลิ่นเปเปอร์มิ้นต์นะ"

นารูโตะโพลงขึ้น"ปกติ ผู้ชายชอบใช้นะ"เท่านั้นแหละคนที่แอบฟังสะดุ้ง

อิโนะไม่ได้คิดอะไร"เหรอ แต่ชั้นชอบนะ"

ทำเอาคนที่แอบฟังใจชื้นเพราะเค้าเนี่ยแหละเป็นคนเอาเครื่องแบบไปให้หล่อนแถมพรมน้ำหอมโปรดของตัวเองใส่อีก

อิโนะหันไปถามสาวผมชมพูที่กินมะเขือเทศ"ซากุระ แกไปเลี้ยงเด็กกี่โมง"

"ก็...ห้าโมง ทำไม"

"วันนี้พวกเราไปส่องผู้ที่ห้างกัน"

นารูโตะสะดุ้ง"ชั้นด้วยเหรอ"

เท็นเท็นเท้าคาง"ว่างมากนะ"

"ชั้นอยากหาแฟนใหม่จบนะ"

สาวผมชมพูทำปากแบะ"ชั้นยังไม่อยากโดนไล่ออกจากงานเพราะไปส่องผู้กับเธอหรอกนะ"

"ทำไมอ่ะ"

สาวหมวยบ่น"ส่วนชั้นต้องไปช่วยเตี่ยทำงาน เตรียมวัตถุดิบ ไม่ว่าง"

นารูโตะ"วันนี้ของเซลล์ลดราคา ชั้นต้องไปเป็นเบ๊แม่"

สามคนจึงพูดพร้อมกัน"เย็นนี้พวกเราไม่ว่าง!"

สาวผมทองโวย"แงงงง๊ พวกแกใจร้าย"

ซากุระ"ชั้นร้อนเงิน!"

เท็นเท็น"ชั้นต้องทำงาน!"

นารูโตะ"แม่ชั้นดุมาก!"

โอ้ เหตุผลแต่ล่ะคน ชัดเจนแจ่มแจ้งมากกกกก

"พวกแกใจร้ายยยย"

อิโนะไปมองซากุระ"วันนี้ชั้นไปร้านโฮตส์ที่แกทำงานได้ป่ะ"

"ได้ๆ"

...

กลุ่มพริ้นได้มาประชุม กลุ่มนี้ได้รับอภิสิทธ์มากมายเพราะเป็นลูกของหุ้นส่วนของโรงเรียนและมีห้องกินอาหารส่วนตัว แต่จริงมันคือห้องที่ไอ้พวกโรคจิตเอาไว้ดักฟังการสนทนาคนที่ชอบ ชิกามารุต้องผวาเพราะเห็น ซาสึเกะกับฮินาตะกำลังเอาค้อนตอกหุ่นฟางสาปแช่งคน

"แกนะแก ไอ้ควายเอ้ย ไอ้ควายนี่ บังอาจ บังอาจมากินอาหารที่เมียชั้นทำ!!!"

"อีนังบ้า บ้า บ้า แกบังอาจอ่อยผัวGU!"

ชิกามารรุ"มันเกิดบ้าอะไรขึ้นมาวะ"

ซาอิยิ้ม"ไม่ทราบครับ สงสัย อิจฉากันล่ะมั้ง"

หนุ่มขี้เบื่อบ่น"สงสารไอ้พวกนั้น มันจะเอะใจบ้างไหมฟะ"

ซาอิตอบไปด้วยรอยยิ้ม"ผมเกือบไปครับ แต่เธอไม่รู้อะไร แต่เพื่อนๆนี่ จมูกดีนะครับ"

เนจิก็ส่องเท็นเท็นไม่สนใจบรรยากาศในห้อง

ชิกามารุบ่น"สักวันเถอะ เจ้าพวกนั้นก็ต้องรู้ โดยเฉพาะซากุระ เห็นว่าฉลาดเป็นกรดเลยนี่"

ฮินาตะหันควับ"แต่มันบังอาจมายุ่งกับผัวชั้นค่ะ!"

ซาอิยิ้ม"ผมว่า ซากุระคงจะหาหนูทดลองทำอาหารเพื่อใครบางคนที่ต้องดูแลก็ได้ อีกนัยหนึ่งคงอยากให้เพื่อนฉลาดขึ้นมาบ้างเพราะกินแต่อาหารสำเร็จรูปไม่สมกับนักกีฬา"

เท่านั้นแหละ ร่างปีศาจสองตนก็กลับกลายเป็นเทวดานางฟ้าเหมือนเดิม

ฮินาตะ"สงสัยชั้นต้องทำอาหารเพื่อสุขภาพให้นารูโตะคุงแล้วสินะคะ"

ซาสึเกะ"แม่นางฟ้าของชั้น ถ้าเรามีลูกกัน คงแฮปปี้กันน่าดู"มโนไปไกลหลายกิโลเชียว...

เนจิเอ่ยขึ้น"แต่แม่ผมทองของนายจะไปโฮตส์คลับนะ ซาอิ"

เท่านั้นแหละซาอิที่กำลังดูดนม กำกล่องนมแตก"ไอ้ตัวผู้คนไหนบังอาจแตะเธอ ผมจะฆ่ามัน!"

ชิกามารุเอ่ยขึ้นอย่างรำคาญ"น่ารำคาญ นายก็ไปสมัครเป็นโฮสต์และลวมลามยัยนั่นเองสิวะ"

เท่านั้นแหละ"สมกับคนที่มีไอคิว200นะครับ ขอบคุณมาก"

ชิกามารุคิด...จะบ้าตาย Gu ไม่น่าพ่นออกไปเลย เจ้าพวกนั้นขอให้โชคดีสำลีแปะหัวนะ...

...

หลังจากเลิกเรียน ซากุระแทบจะเอามืออุดหูไม่ทันเพราะเสียงกรี๊ดของเหล่ารุ่นพี่สาวๆ เหมือนชะนีเจอโอปป้า

ซาสึเกะยิ้มหวานทีทำเอาสาวและหนุ่มๆบางคนๆกำเดาพุ่ง"ไปกันเถอะ ซากุระ"

"เอ่อ..ขอทำการบ้านต่อได้ไหม อีกข้อเดียวเอง"

โอ๊ย เมียใครวะ โคตรขยัน"ได้สิ"

ไม่ถึงห้านาที สาวผมชมพูก็ทำการบ้านเก็บของใส่กระเป๋าเสร็จ

ทั้งคู่จึงเดินไปด้วยกันและได้กลายเป็นภาพที่น่าจับตามอง เพราะดาวและเดือนโรงเรียนเดินคู่กันแบบนี้ มันหาได้ยากและน่ามอง ปนน่าอิจฉา

ซาสึเกะพาหญิงสาวไปซ้อนบิ๊กไบท์แต่ก็ต้องแปลกใจที่ซากุระเอากระเป๋ามาสะพายหน้า

"คือขึ้นรถครั้งก่อน ชั้นไม่ค่อยสบายท้องน่ะ เลยหาอะไรมาที่ท้องเพื่อความสบายใจ"

โอ๊ย...อยากสัมผัสหนองโพเธอ...."เหรอ ขึ้นรถเร็วอินาริคงรอเธอแล้ว"

"จ้าๆ"

การดูแลอินารินั้นทำให้ซาสึเกะได้ใกล้ชิดหญิงสาวมากขึ้น แต่...ซากุระกลับรักษาท่าทีกับซาสึเกะตลอด ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทำไมเธอถึงอยากจะถอยห่างผู้ชายคนนี้แทบทุกครั้ง บางครั้ง เธออาจจะถอยกลับอัตโนมัติโดยไม่รู้ตัว ถึงใจจะไม่คิดอะไรแต่สัญชาตญาณกลับทำงานได้ดีสุดๆ แต่จู่วันนี้เธอแกล้งชิ่งมาเอง โดยอาศัยจังหวะที่ซาสึเกะเข้าห้องน้ำ ลาอินาริออกจากบ้านไป

ซาสึเกะที่ไปชักX่าวเพราะอารมณ์บังเกิดแบบไม่เลือกเวลาเวรตะไลสึดๆและต้องระบายด่วนไม่งั้นเค้าอาจทำกระต่ายตื่นตูม ออกมาแล้วก็พบว่า แม่ตัวดีวิ่งไปแล้ว...ยัยแสบบบ เห็นอีทอมนรกนั่นมันสำคัญกว่าเรอะ!!!...ไม่ได้!ในฐานะว่าที่สามีต้องตามและแน่นอน เค้าติดกล้องวงจรปิดไปทั่วอาณาเขตบ้านและภายนอก ดูแป๊บเดียวก็รู้ว่าเธออยู่ไหน

ตอนนี้เธอกำลังวิ่งไปที่โรงพยาบาลเพราะแม่โทรมาบอกว่า พ่อโดนรถชน ยังไม่ได้สติที่โรง'บาล

เด็กสาววิ่งมาจนถึงกลางทางก็หอบ"พ่อคะ รอก่อนนะ"

เเละแล้วเสียงมอ'ไซคที่คุ้นๆก็ดังไล่หลัง

"หา"

ซาสึเกะเอ็ดหญิงสาว"ทำไมวิ่งออกมาแบบนี้ ชั้นไม่ได้ใจดำจะปล่อยให้เธอมาคนเดียวนะ"

"พ่อชั้น พ่อเข้าโรง'บาล โดนรถชน"

"ขึ้นรถ จะพาไปส่ง"งานเข้าเลย เค้ารีบส่งหมวกกันน๊อคให้

ซากุระรับมาสวมก่อนจะซ้อนท้ายทันที

"อยู่โรง'บาลไหนบอกด้วย"

...

เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ก็พบว่าคิซาชิ นอนไม่ได้สติ ศีรษะถูกกระแทกและเสียเลือดมาก นอนนี้นอนอยู่ห้องผู้ป่วยรวม

โดยมีเมบุกิอยู่ข้างๆ"แม่คะ เกิดอะไรขึ้น"

"มีคนบอกว่า พ่อเรากำลังข้ามทางม้าลายกลับบ้าน ก็มีรถหรูสีแดงพุ่งชนเข้า"

ซาสึเกะมองสองแม่ลูกก็สงสาร โชคไม่ดีเลย

เมบุกิ มองเด็กหนุ่มที่มาพร้อมลูกสาว"นี่แฟนหนูเหรอ"

"ไม่ใช่ค่ะ แค่เพื่อน ที่เค้าจ้างให้หนูไปดูแลหลานเค้าค่ะ"

ซาสึเกะอดน้อยใจไม่ได้แต่ต้องตามน้ำ แต่อีกไม่นาน ผมจะมาเป็นเขยบ้านนี้

เมบุกิโค้งศีรษะ"รบกวนแล้วนะคะ"

"อย่าทำแบบนั้นเลยครับ คุณแม่ ไม่รบกวนเลย ผมคงเป็นผู้ชายที่แย่ ที่ปล่อยให้คนที่บอบบางแบบซากุระ วิ่งมาคนเดียวแบบนี้ ผมลือแนะนำตัว ผมชื่อ อุจิวะ ซาสึเกะ ยินดีที่ได้รู้จักคุณแม่ครับ"

"ฮารูโนะ เมบุกิจ้ะ ยินดีเช่นกัน ขอบใจมากนะที่อุตส่าห์มาส่งลูกสาวชั้น"

Yes ทำคะแนนต่อคุณแม่ยายและเธอได้แล้ว"ไม่เป็นไรครับ ผมขอตัวก่อน"

ซากุระยิ้มให้"ขอบคุณนะ"

ซาสึเกะจึงจ่ายค่าจ้างให้"เออ ชั้นลืมให้"

"มันมากไป..."

"เอาไปเถอะ พี่ชายชั้นบอกว่าให้ทิปเธอ ที่เธอทำให้อินาริกินผักได้"

"อืม ไม่เป็นไร ขอบคุณ"

พอเด็กหนุ่มออกไปแล้ว เค้าไม่ได้กลับไปแต่แอบติดเครื่องดักฟังไว้ที่เงินที่เค้าส่งให้เธอและไปฟังบทสนทนาที่ห้องน้ำโรงพยาบาล

...

"ลูกคิดยังไงกับเค้าเหรอ"

"เพื่อนที่ดีค่ะ"

"แม่คุ้นๆเค้านะ และดูเหมือนว่าซาสึเกะจะชอบลูกนะ"

"เค้าจะมาสนอะไรหนู หนูจนออกแบบนี้"

"บางทีฐานะไม่ได้สำคัญนะลูก"

"แม่ก็...หนูไม่คิดจะมีแฟนหรอก หนูอยากเรียนจบสูงๆหางานดีๆทำ พ่อแม่จะได้สบาย ซื้อที่สักแปลง ปลูกผักส่งขาย สงบดีออก"

"แม่ว่าบางที ลูกควรจะนึกถึงตัวเองบ้างนะจ๊ะ"

"ค่ะ เดี๋ยวหนูไปทำงานที่ร้านอาหารก่อน...แม่เอาเงินไว้นะ เผื่อต้องใช้"

"จ้ะ ถ้าหมดเวลาเยี่ยมแม่ก็จะกลับแล้ว ลูกไปทำงานเถอะ ระวังตัวด้วยนะ"

...

ซาสึเกะที่แอบฟังคิด...แม้แต่คุณแม่ก็ลืมสินะ แต่...เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งหกปีแล้วนี่นา...เเต่เธอได้ลืมมันไปหมดแล้ว...

...

ซากุระเดินทางมาทำงานที่ร้านอาหารของเท็นเท็นอย่างขยันจนผิดปกติ จนเลิกก่อนจะไปที่โฮสต์คลับต่อโดยไม่รอของกินที่เถ้าแก่จะมอบให้ ทำเอาทุกคนแปลกใจไม่ได้ แต่เท็นเท็นก็ได้ขอเตี่ยไปที่โฮตส์คลับเพื่อดูแลอิโนะด้วย

...

ณ โฮตส์คลับโคโนฮะ 

ที่คลับงานนี้ได้มีการรับน้องใหม่ ชื่อ ซาอิ แต่เหล่ารุ่นพี่พอเจอความปากหมาระดับฟาร์มยักษ์ใหญ่บิ๊กไซส์ของน้องใหม่เข้าไป จึงโดนไล่ให้เป็นบาร์เทนเดอร์แทน ซึ่งซากุระจึงต้องเป็นโฮสต์จำเป็นแทนก่อน เพื่อให้รุ่นน้องที่มาใหม่ได้ปรับตัวได้

ไม่นานคลับก็เปิด และคนที่หนุ่มตัวซีดรอก็มาถึง เธอสวยจนเค้าแทบหยุดหายใจ 

วันนี้อิโนะตั้งใจแต่งตัวเต็มที่ โดยลากเท็นเท็นมาด้วย อิโนะเเต่งเดรสเกาะอกสีม่วงเข้มสั้นผ่าข้าง โดยสวมผ้าคลุมขนมิ้งสีขาวทับ ส่วนเท็นเท็นโดนจับแต่งกี่เพ้าสีแดงผ่าข้าง เธอแสนจะอายจึงไปนั่งดื่มชาอู่หลงเงียบๆที่โต๊ะแทน

อิโนะเลือกที่จะมานั่งที่บาร์

ซาอิได้ที จึงชงเหล้าให้โดยที่ไม่ได้สั่ง

"สำหรับคุณครับ คนสวย"

"ชั้นไม่ได้สั่งและคุณรู้ได้ยังไง ว่าชั้นชอบ เหล้าเชอรรี่"

ชายหนุ่มยิ้มหวาน เค้าสืบเรื่องของเธอ แค่นี้ต้องรู้อยู่แล้ว"ผมเดาถูกสินะครับ ดีจัง"

หญิงสาวรองจิบเหล้าเชอรรี่ไปจิบหนึ่ง"รสดีเชียว คุณชงเหล้าเก่งนะ มาใหม่เหรอ"

"ครับมาใหม่"

อิโนะรู้สึกคุ้นๆกลิ่นที่ออกมาจากตัวของอีกฝ่าย มันหอมเหมือนเปเปอร์มิ้นต์ไม่มีผิด"หอมจัง"

"ขอบคุณที่ชมครับ คุณ..."

"อิโนะ ยามานากะ อิโนะ"

"ผมชื่อสึบากิ ซาอิ ครับ"

อิโนะเบิกตามองอีกฝ่ายเค้าเป็นลูกชายของเจ้าของห้างใหญ่ในเมืองที่มีสาขาทั่วประเทศนี่นา

"ผมแค่อยากมาหาประสบการณ์ใหม่ๆครับ"

"เหรอคะ ดีจัง"

สองหนุ่มสาวก็คุยกันไปเรื่อย

เท็นเท็นลอบสังเกตการณ์อิโนะอยู่ไกลๆ...ได้ผู้แล้วเพื่อนเรา...

ซาสึเกะมองไอ้เพื่อนในแก๊งค์อย่างอิจฉา...ไอ้เวรเอ๊ย!!แต่เดี๋ยว เราก็ใช้มันได้นี่หว่า....

...

อิโนะรู้สึกว่าชายที่เธอคุยนั้น ถูกคอและถูกใจแต่ในใจเธอแอบกลัว...ว่าเค้าจะทิ้งเธอไป...แบบคนก่อนๆ

"คุณคนสวยมีอะไรไม่สบายใจเหรอครับ"

"นิดหน่อยค่ะ"

หน้าขาวซีดค่อยๆแดงระเรื่อ"จะว่าอะไรไหม...ถ้าผมจะขอ...คบกับคุณน่ะ"

หากเป็นเวลาปกติ เธอคงsay yesไปแล้ว แต่"เราคุยกันสักพักเถอะค่ะ"

"ได้ครับ เอาไว้คุณพร้อม เราค่อยคบกันนะครับ"

....

กลังจากคลับปิด อิโนะเท็นเท็นและซากุระก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน ซึ่งอิโนะได้ขับรถไปส่งเพื่อนเอง

...

ซาอิยืนยิ้มอยู่หลังร้าน อย่างน้อยเค้าก้าวหน้าที่สุดเว้ย!ถึงจะไม่ได้คบกัน

ซาสึเกะมองอย่างหมั่นไส้"ทำแป๊ะยิ้มเก่งจังนะ ถ้าเค้ารู้ว่านายสันดานเป็นยังไง คงปลื้มน่าดู"

"แหมๆอิจฉาผมล่ะสิ อาทิตย์หน้าผมชวนเธอกับเพื่อนไปเที่ยวบ้านพักตากอากาศนะครับ คุณเองก็อาจจะได้สานสัมพันธ์กับวันคีรี่คนนั่นก็ได้น้า"

ใจหนึ่งก็ดีใจแต่อีกใจ เธอจะไปเหรอ เพราะพ่อโดนรถชนมายังไม่ฟื้น ถึงฟื้นก็ต้องพักฟื้นอีกยาว และเธอจะยอมมาเหรอ จริงสิ

"ขอบใจไอ้ซีด"

"ยินดีครับ ผมคงต้องรีบไปจัดสถานที่แล้วล่ะครับ"




...

ฉายากลุ่มยันนะคร้าาา


อุจิวะ ซาสึเกะ ฉายาในโรงเรียน เจ้าชายรัตติกาล,เจ้าชายเย็นชา

ฉายาในแก๊งค์ ไอ้สโตกเกอร์ตัวพ่อ ,ไอ้เสื่อมหัวตูดเป็ด,ไอ้ยันมหาภัย

ฮิวงะ ฮินาตะ ฉายาในโรงเรียน นางฟ้า,แม่พระ

ฉายาในแก๊งค์ อีโหดตาใส,อีโรคจิตตัวแม่,ราชินียันเดเระ

ฮิวงะ เนจิ ฉายาในโรงเรียน เจ้าชายรูปงาม,เจ้าชายหิมะ

ฉายาในแก๊งค์ ไอ้จิตผมยาว,ไอ้โหดโคตรเลว,เจ้าพ่อสโตกเกอร์

สึบากิ ซาอิ ฉายาในโรงเรียน ศิลปินรูปหล่อ,เจ้าชายยิ้มหวาน

ฉายาในแก๊งค์ ไอ้ซีดปากหมา , ไอ้ยันจิตเสื่อม ,ไอ้ลามกหน้าตาย

มาเม้นเยอะๆน้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

273 ความคิดเห็น

  1. #218 โลลิค่อน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 22:10
    ฉายาแต่ละคนนี้น้าาา5555
    #218
    0
  2. #17 jariyapasansaeng (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 17:56

    โอ้โหฉายาของแต่ละคน....ดีๆทั้งนั้นผิดกับบุคลิคภายนอกเลย. แต่เกิดอะไรขึ้นเมื่อหกปีก่อนล่ะทำไมถึงจำซาสึเกะไม่ได้กันทั้งครอบครัวแบบนี้อยากรุ้ค่ะรีบกลัมาอย่างไวเลยค่าค้างที่สุด

    #17
    0
  3. #16 Henachan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 15:26

    แต่ละคน

    #16
    1
    • #16-1 NYX@Angle(จากตอนที่ 8)
      18 มกราคม 2562 / 15:28
      แต่ละคน สุดๆเลยใช่ไหมคะ 555+
      #16-1
  4. #15 นอนดึกทุกวัน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:16

    ชิก้าเองไปเข้ากลุ่มเป็นเพื่อน​ได้แสดงว่าเองไม่ปกตินะ

    #15
    2
    • #15-1 NYX@Angle(จากตอนที่ 8)
      18 มกราคม 2562 / 13:17
      เฮียแกปกติค่า แค่ดังหลงมาเป็นเพื่อนกับพวกเกะเท่านั้น
      #15-1
    • #15-2 NYX@Angle(จากตอนที่ 8)
      18 มกราคม 2562 / 13:18
      แถมเป็นคนที่รับรู้พฤติกรรมความจิตแต่ไม่คิดยุ่งเกี่ยวเพราะมีแฟนแล้ว
      #15-2