fic naruto กลุ่มยัน ปะทะ กลุ่มต๊อง

ตอนที่ 32 : นอกเรื่อง : My love เจ้าสาวของผม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    5 พ.ค. 62

ความปรารถนาของหญิงสาวหลายๆคน...
คงอยากจะเป็นเจ้าสาว...
ได้ใส่ชุดวิวาห์สวยๆกระโปรงฟูฟ่องเหมือนเจ้าหญิง...

แต่มันไม่ใช่กับชั้น...

ได้แต่งงานกับคนที่รัก...

แต่สิ่งที่ชั้นปรารถนามันไม่ใช่แบบนั้น...

ชั้นยังอยากทำงานไม่อยากแต่งงานแต่...

"ช่วยแต่งงานเพื่อกู้วิกฤตบริษัททีนะลูก"

นั่นคือคำพูดของพ่อ ที่มาขอร้องชั้น ชั้นเพิ่งรู้มาว่าบริษัทของพ่อติดลบ จนเป็นหนี้...

มีบริษัทยักษ์ใหญ่ยื่นข้อเสนอให้ชั้นแต่งงานกับลูกชายคนรองของเค้าเพื่อกู้วิกฤตบริษัท

พอเห็นรูปของว่าที่เจ้าบ่าว น่าจะเป็นคารินนะที่ได้เป็นเจ้าสาว เพราะเค้าหล่อดี และน้องสาวลูกติดแม่เลี้ยงก็ชอบผู้ชายหล่อ เห็นควงหนุ่มหล่อไม่ซ้ำหน้าเลยนี่นา

"นะลูก ถือว่า..."

"ก็ได้ค่ะ...หนูจะแต่งงานกับเค้า"เอาเถอะ ถ้าทนไม่ได้...ก็แค่หย่า...ไอ้เราก็อยู่ได้ด้วยตัวคนเดียวล่ะนะ...

...

ผมอดใจรอเจ้าสาวของผมแทบไม่ไหว...

โอ้ ผมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น...

สีหน้าที่อ่อนโยน สีหน้าที่เย็นชา สีหน้าที่เรียบเฉย...

เธอคือภรรยาที่สมบูรณ์แบบ...

เธอเรียนจบปริญญาโทการแพทย์ตั้งแต่ยี่สิบสอง...

ทำงานเป็นหมอในโรงพยาบาลเอกชนที่ดีที่สุด...

คนนับร้อย รอดตายก็เพราะเธอ...

ถ้าเป็นคนจน เธอก็จะออกค่ารักษาให้...

เธอเป็นผู้หญิงที่สวย...

ดูเป็นผู้ใหญ่ และที่สำคัญ คือโสด...

เมื่อผมรู้ว่าที่บริษัทนำเข้าส่งออกของพ่อเธอมีปัญหาการเงินติดลบ ผมจึงขอให้พ่อช่วยเป็นธุระออกหน้าให้...ในการสู่ขอเธอโดยการยื่นข้อเสนอว่าจะช่วยบริษัทโดยแลกกับการแต่งงานกับเธอ ซึ่งเป็นลูกสาวคนโตของตระกูล...

ไปหาเธอหน่อยดีกว่า...

...

โรงพยาบาลเอกชนโคโนฮะ


ซากุระอ่านเอกสารข้อมูลเกี่ยวกับคนไข้ที่เธอต้องรักษาอย่างเช่นทุกวันเพื่อทบทวนแผนการผ่าตัดในหัว คืนนี้ เธอต้องลงมือ

"กรี๊ดดดด! อ๊ายยยยย! ว้ายยยย!"

คุณหมอคนเก่งสะดุ้งก่อนจะหันไป"มีอะไรน่ะ..."

อิโนะเพื่อนหมอแผนกสูตินารีเข้ามาเขย่าแขน"ยัยโหนกๆ"

"มีอะไร อิโนะ ถ้าไม่หยุดเขย่า ชั้นจะจับหล่อนขึ้นเขียง"

"เย็นชาอ่ะ ว่าแต่ แกไปรู้จักกับ อุจิวะ ซาสึเกะได้ยังไงย๊ะ"

"คนที่ต้องแต่งงานด้วยน่ะ มีอะไรรึ"

"หา!!!"คนทั้งแผนกทำตาโต

อิโนะ"เค้ามาหาแกน่ะ ไปหาเค้าหน่อยสิ"

...คงอยากมาทำความรู้จักสินะ ก็ดี...อย่างน้อยจะได้รู้ว่าต้องวางตัวยังไง...

เมื่อที่เคาท์เตอร์ชั้นก็เห็น อุจิวะ ซาสึเกะกำลังรออยู่ ตัวจริงก็ดูดีนะ

"สวัสดีค่ะ ฮารุโนะ ซากุระ"

"สวัสดีครับ ขอโทษที่มารบกวนเวลางาน พอจะมีเวลาว่างไหมครับ"

"ช่วยรออีกสักสิบนาทีได้ไหมคะ อีกสิบนาทีจะพักเที่ยงเเล้ว"

อิโนะรีบเข้ามาแทรก"นี่ ซากุระไปพักเถอะไป"

ซากุระ"คืนนี้มีนัดผ่าตัดสำคัญนะ ชั้นอยากทบทวนแผนหน่อย เดี๋ยวทุ่มหนึ่งก็ต้องพัก สองทุ่มต้องผ่าตัดแล้ว"

"น่าๆหยวนๆสักวันเถอะ แค่ผ่าตัดลำไส้เอง"

"จะผ่าตัดแค่เรื่องเล็กน้อย ถ้าเกี่ยวกับชีวิตคนชั้นก็ถือว่าสำคัญหมดแหละ และอีกอย่างที่ชั้นต้องผ่าตัดคือสมอง ไม่ใช่ลำไส้อย่างเดียว"

ซาสึเกะแอบชื่นชมว่าที่ภรรยาในใจ...เธอจริงจังกับหน้าที่มาก..."ไม่เป็นไรครับ ผมรอได้"

...

เวลาเที่ยง


ซาสึเกะมองร่างบอบบางในชุดทำงานที่ไม่ได้สวมเสื้อกาว์นอย่างเคย เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีแดงเลือดนกกับกางเกงสแล็กสีดำรองเท้าคัทชูสีดำขัดเงา ถึงจะดูสะอาดเรียบร้อยทะมัดทะแมงแต่ มันดูเก่า...ไม่ค่อยใส่ใจตัวเองเลยสินะ

"คุณดูทะมัดทะแมงดี"

"มันเคลื่อนไหวสะดวกค่ะ ขอโทษที่ทำให้รอ"

"ไม่เป็นไร ผมเป็นนักธุรกิจ คุณเป็นหมอ ย่อมต่างกัน ผมเลี้ยงมื้อเที่ยงคุณเอง"

"เกรงใจ..."

"เรากำลังจะแต่งงานนะครับ"

"ก็ได้ค่ะ"เค้าคงไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร...

"คุณเลือกร้านเลย ผมอยากรู้ว่าคุณชอบอะไร"

"งั้นไม่เกรงใจนะคะ"

...

ภัตตาคาร ในโรงแรมแห่งหนึ่งที่มีช่วงบุพเฟ่ต์มื้อเที่ยง

ซาสึเกะต้องยอมรับว่าเธอกินเยอะมาก

"ทำงานหนักสินะครับ"

"ค่ะ ชั้นมีเวลาแค่ช่วงพักเที่ยง มีผ่าตัดทั้งเช้า เย็นและค่ำ เลยต้องกินเยอะมาก"ว่าจบก็ม้วนกินสปาเก็ตตี้ไป

"คุณอยากไปฮันนี่มูนที่ไหน"

"เอ่อ..."

"ผมอยากให้คุณมีความสุขน่ะ..."

"คือ...มันตอบยากค่ะ ชั้นเพิ่งยี่สิบสี่ ยังไม่ทันคิดเรื่องแต่งงานเลย..."

"คุณไม่เต็มใจเหรอ..."

"ชั้นเต็มใจค่ะ เพราะอยากช่วยคุณพ่อ ขอโทษด้วย ชั้นเป็นคนเถรตรงไปหน่อย"

"ครับ...ผมว่าเราค่อยๆเรียนรู้กันไปท่าจะดี"

"ค่ะเห็นด้วย ว่าแต่คุณซาสึเกะ คุณอายุเท่าไหร่เหรอคะ"

"ยี่สิบหก ปีนี้แล้วครับ"

สองหนุ่มสาวได้ทำการพูดคุยกันหลายๆเรื่องจนกระทั่งหมดพักเที่ยง...

ซาสึเกะได้จัดการมารับส่ง ว่าที่เจ้าสาวไปกินมื้อเที่ยงเสมอ จนกระทั่งเธอใกล้จะแต่งงาน ก่อนแต่งเราก็ไปถ่ายรูปก่อน...

พอซากุระจะไปทำเรื่องลางาน เพื่อแต่งงานสักสองอาทิตย์

ผู้อำนวยการกลับใจดีให้ลาหยุดสามเดือนทำเอาคุณหมอคนเก่งแอบงง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเธอทำงานมาตั้งสองปี ไม่เคยลาหยุดเลยสักครั้ง

ข่างการแต่งงานของเธอก็แพร่ไปเร็วราวกับไฟลามป่า มีคนมาร่วมยินดีกับเธอมากมาย เธอเองก็ควรจะดีใจสินะ

...

ซากุระมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ วันนี้เธอมาลองชุดแต่งงานที่ คุณว่าที่สามีเลือกไว้ให้ เค้ากะขนาดเธอถูกด้วยแต่ตรงเอว

"ดูเหมือนว่าจะหลวมไปหน่อยเเฮะ ตรงอกก็คับอีก"

"เป็นยังไงบ้างคะ"ช่างตัดชุดคนสวยเข้ามา

"หลวมหน่อยค่ะ ช่วงเอวแต่ช่วงอกคับมาก"

"งั้นขอแก้ขนาดหน่อยนะคะ"

...

คฤหาสน์ฮารุโนะ


"คารินไม่ยอมนะคะคุณแม่"สาวผมแดงวัยยี่สิบสองวีนลั่น เมื่อกลับมาจากต่างประเทศแล้วรู้ว่าพี่สาวลูกติดพ่อเลี้ยงกำลังจะแต่งงานกับทายาทเศรษฐี

"ไม่ยอมอะไรลูก"คาโอริมองลูกสาวที่มาวีนใส่

"ก็นังซากุระมันกำลังจะแต่งงานกับคุณซาสึเกะน่ะสิ ราชรถทองคำมาเกยมันชัดๆ"

"แม่เองก็เสียดาย"ลูกของเธอทั้งสวยสดกว่า ยัยเด็กจืดชืดหน้าตายมาก แต่ทำไม ฝ่ายนั้นถึงได้เจาะจงเอายัยเด็กนั่นก็ไม่รู้ หรือเพราะถูกใจความฉลาดกันนะ

"และจะทำยังไงดี"

"แกก็ลองไปอ่อยดูสิ ฝ่ายนั้นเค้าคงไม่เคยเจอแก เค้าจะได้รูว่า ควรเลือกใคร"

"ดีค่ะแม่"

"รีบๆเลย พวกเค้ากำลังจะแต่งกันในวันจันทร์นี้แล้ว"

...

คารินแกล้งมาหาพี่สาวต่างมารดาถึงคอนโด โดยกะเวลาที่ว่าที่เจ้าบ่าวรูปหล่อมาหา

"คุณพี่ซากุระ"

"ไง คาริน ลมอะไรหอบมา"ซากุระมองน้องสาวลูกติดแม่เลี้ยงที่สวมเดรสสายเดี่ยวแบบเซ็กซี่สีดำ...จะไปเที่ยวผับเหรอ...

"ก็คิดถึงคุณพี่สิคะ"

"โฮ่..."...มีใครดักตีหัวรึเปล่านะ...ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกเจ้าหล่อนก็ตั้งแง่รังเกียจเรา เธอไม่อยากให้เกิดปัญหาเลยขอย้ายไปอยู่กับคุณตาคุณยายที่ต่างจังหวัดและได้โอกาสไปเรียนต่อต่างประเทศ เรียนจนจบปริญญาโท

"คุณพี่จะไปกินข้าวรึคะ"

"อืม...ไปกินข้าวกับครอบครัวของซาสึเกะน่ะ"

"น้องไปด้วยได้ไหมคะ"

"เอ่อ...ลองถามเค้าดูนะ...พี่ไม่มีปัญหา"

ซาสึเกะที่เดินทางมารับว่าที่เจ้าสาวไปกินข้าวกับครอบครัวก็ต้องมาสะดุดเมื่อเจอสาวสวยเซ็กซี่ ที่รู้มาว่าคือ น้องต่างพ่อต่างแม่ของว่าที่เจ้าสาวเค้า

...ต่างกันมาก...คนหนึ่งสงบ เยือกเย็น ดูเป็นใหญ่วางตัวเป็น...อีกคน...xxะหรี่ดีๆเลย...

พอคารินมาถามขอไปกินข้าวด้วยได้ไหม

ซาสึเกะจำต้องปฏิเสธนิ่มๆ"เอาไว้คราวหน้านะครับ ไปกัน ซากุระ"

"ค่ะ ไว้เจอกันนะคาริน"

คารินมองทั้งคู่อย่างแค้น

....

การมาพบกับครอบครัวอุจิวะ พวกเค้าต้อนรับชั้นอย่างอบอุ่น

คุณมิโกโตะมาถามด้วยรอยยิ้ม"ปกติชอบอะไรจ๊ะ"

"เป็นของหวานค่ะ...อย่างอันมิทสึ"

"ชอบกินหวานเหมือนอิทาจิเลยนะ ลูกสาว...วันนี้มาเข้าครัวกันดีไหม"

"ก็ดีค่ะ"

ว่าที่แม่สามีกับว่าที่ลูกสะใภ้ต่างช่วยกันทำอาหาร 

มิโกโตะอดปลื้มไม่ได้เพราะเด็กสาว หน้าตาดี เป็นคนอ่อนน้อม สุภาพ ถึงจะดูเอือยๆไปหน่อย แต่เป็นคนที่จบการศึกษาสูงมีอาชีพการงานมั่นคง แถมเป็นงานบ้านงานเรือนไม่แพ้สะใภ้คนโต

...

อิทาจิมาคล้องคอน้องชาย"ดูเหมือนว่าคุณแม่จะชอบน้องสะใภ้นะ"

"คงงั้นครับไม่นึกว่าจะทำอาหารเป็นด้วย"

"ทำใจนะ ถ้าชอบคนกินของหวานน่ะ"

"ถึงจะชอบไม่เหมือนกันก็อยู่ร่วมกันได้"

ฟุงาคุออกปากชมทันทีที่อ่านประวัติของว่าที่ลูกสะใภ้"แกเลือกคนได้ดีนะ"

อิทาจิ"ถูกใจเหรอครับ"

"อืม...จบปริญญาโทตั้งแต่อายุน้อยๆ เป็นหมอมือฉมัง"

ซาสึเกะ"และที่สำคัญ เธอเป็นคนดี อ่อนโยนมาก"

อิทาจิยิ้ม"ฮันนี่มูนจะพาไปที่ไหนล่ะ"

ซาสึเกะ"ยังไม่คิดเลยครับ...ซากุระคง...ไม่ทันเตรียมใจแต่งงานล่ะมั้ง"

ฟุงาคุตบบ่าลูกชายคนเล็ก"เอาน่าๆ อยู่ไปอยู่มาเดี๋ยวก็รักกันเองแหละ"

...

Sasuke part


หลังจากที่ผมพาเธอมากินข้าวทำความรู้จักกับครอบครัวแล้ว จู่ๆเธอก็ชวนผมไปยังที่ๆหนึ่ง แปลกดีนะ เธอไม่เคยเรียกร้องอะไรจากผม เธอวางตัวเป็นเหมือนเพื่อนมากกว่าคนรัก...

ที่นี่มัน...สุสานนี่นา

"มาทำไมเหรอ ซากุระ"

"มาหาคุณแม่"

จริงสินะ แม่ของเธอ เสียไปตั้งแต่ตอนแปดขวบนี่นา จากนั้นพ่อก็แต่งงานใหม่... น่าสงสารนะ...แต่ไม่ต้องห่วงนับจากนี้ เค้าจะดูอลเธอเอง

Sasuke part end 


หลุมศพ 'ฮารุโนะ เมบุกิ'

ซากุระวางช่อคาเนชั่นสีขาวมาวางไว้

"แม่คะ หนูกำลังจะแต่งงานค่ะ นี่คือซาสึเกะ เค้าจะเป็นสามีของหนูค่ะ เค้าเป็นคนดี ไม่ต้องห่วงนะ หนูมีความสุขค่ะ"

ชายหนุ่มยิ้ม"ผมจะดูแลลูกสาวคุณแม่ให้ดีที่สุดครับ ซากุระ วันนี้ คุณไปช้อบปิ้งไหม"

"เอ๋?"

"ชั้นเห็นเธอใส่เสื้อผ้าดูเก่าๆน่ะ"

"แต่เสื้อผ้าชั้นก็..ยังใส่ได้นะคะ"

"ชั้นอยากให้ภรรยาของตัวเองได้สิ่งที่ดีที่สุดนะ"

หน้าหวานๆที่เรียบเฉยขึ้นสีระเรื่อ"ก็...ได้ค่ะ"

...

คารินพยายามทอดสะพานวานสัมพันธ์กับว่าที่พี่เขยแทบทุกวัน โดยแอบหวังว่าจะมีการเปลี่ยนเจ้าสาว แต่ซาสึเกะมักจะเลี่ยงไม่พบ หรือหนีไปเสียเฉยๆ

ก่อนวันแต่งงานหนึ่งวัน...

ซากุระได้พักเตรียมตัวที่คฤหาสน์อุจิวะ พร้อมแม่นมคนสนิท อย่างโทโมโกะ

โทโมโกะยิ้มหน้าบานเพราะคุณหนูสุดที่รักกำลังจะเป็นฝั่งฝา หล่อนบรรจงหวีผมให้คุณหนูอย่างเบามือ"คุณผู้หญิงรู้คงปลื้มใจ"

"งั้นเหรอคะ"

"คุณซาสึเกะเป็นผู้ชายที่ดี เอาล่ะ คุณหนูนอนพักเถอะค่ะ พรุ่งนี้ ต้องตื่นแต่เช้า"

"ค่ะ"

...

เช้าตรู่ของวันแต่งงาน 

งานแต่งถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมหรูที่ใจกลางเมือง มีแขกมามากมาย 

เจ้าสาวถูกจับแต่งตัว ทำผม แต่งหน้าอยู่นานเช่นเดียวกับเพื่อนเจ้าสาว ที่เป็นเพื่อนหมอที่ทำงานด้วยกัน

อิโนะวี้ดว้ายเมื่อเห็นเพื่อนรักใส่ชุดเจ้าสาวแสนสวย ราคาแพง

"สวยมากๆเลยเพื่อน"

"ขอบใจ"

เท็นเท็นเพื่อนที่เป็นเภสัชกร"นี่...ทำไมทำหน้าไม่ดีใจเลยล่ะ"

"เอ่อ...คงตื่นเต้นล่ะมั้ง"

เหล่าเพื่อนเจ้าสาวชักกังวล เพราะเท่าที่รู้ เจ้าหล่อนถูกจับคลุมถุงชนเพื่อช่วยครอบครัว แบบนี้...จะมีความสุขรึเปล่านะ

...

เมื่อบาทหลวงเอ่ยถาม

"และลูกฮารุโนะ ซากุระ ลูกจะยินดีรับชายผู้นี้เป็นสามีรึไม่"

"รับค่ะ"

"มีใครคัดค้านการแต่งงานแบบนี้ไหม ไม่มีนะ พ่อขอประกาศ ให้หนุ่มสาวคู่นี้ เป็นสามีภรรยากัน"

ซาสึเกะค่อยๆเลิกผ้าคลุมหน้าเห็นเป็นเจ้าสาวแสนงามของตนเองและค่อยๆจูบ แต่ยังไม่ทันจูบ

"ชั้นขอค้านค่ะ!"สาวผมแดงในสภาพชุดเกาะอกเซ็กซี่เดินเข้ามา

คิซาชิเอ่ยถาม"คารินค้านทำไม"

"ก็ผู้ชายคนนั้น...เมื่อคืน เค้ามาขืนใจหนูค่ะพ่อ"

มิโกโตะวีน"ลูกชายชั้นไม่ตาต่ำขนาดนั้นหรอกย่ะ"

ซากุระมีสีหน้าเรียบเฉย

คิซาชิเอ่ยถามลูกเขย"จริงรึเปล่า ซาสึเกะคุง"

อิทาจิยิ้ม"น้องชายผมน่ะ ส่องน้องสะใภ้ผมทั้งคืนครับ"

งานนี้ทำเอาคนทั้งงานแม้แต่ตัวเจ้าสาวก็ทำตาโต 

ซากุระหน้าแดงก่ำ"คุณแอบส่องชั้น...จากตรงไหน"

ซาสึเกะหน้าแดง"ชั้นแอบส่องเธอ... ตอนเธอหลับน่ะ ทั้งคืนก่อนเธอตื่นที่ข้างเตียง-///-"

คารินเถียงกลับ"ไม่จริง เมื่อคืนเค้าปลุกปล้ำชั้น"

อิทาจิ"อยากรู้ใช่ไหม ได้ ซิชุย เปิดเลยเพื่อน"

ซิชุย"จัดไปเพื่อน"

จอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ได้ฉายภาพที่เจ้าสาวหลับสนิทและต่อมาคุณเจ้าบ่าวก็มีนั่งจ้องข้างเตียง  และก่อเทปเร็วๆก็มาถึงฉากที่เจ้าบ่าวแอบหอมแก้มเจ้าสาว ก่อนจะออกนอกห้องไป

ฟินกระจายกันทั่วงาน

อิทาจิยิ้มเยาะ"หลักฐานนี่ชัดพอไหม"

ซาสึเกะ"ออกไปซะ อย่าดึงตัวเองให้ต่ำไปมากกว่านี้"

สาวผมแดงทนไม่ไหววิ่งกรี๊ดออกนอกงานไป

เมื่อสถานการณ์สงบลง บาทหลวงก็ประกาศให้ทั้งคู่เป็นสามีภรรยา

"เชิญเจ้าบ่าวจูบเจ้าสาวได้"

ซาสึเกะก็โน้มตัวจูบปากภรรยาอย่าเเผ่วเบา 

เป็นดั่งคำสัญญา..ว่ารักเธอตราบสิ้นลมหายใจ...




~Fin~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

273 ความคิดเห็น

  1. #239 โลลิค่อน (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 10:00
    สมน้ำหนัายัยคาริน555
    #239
    0
  2. #127 k a r e p 2 5 4 4 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 15:50

    สะใจคารินมาก

    #127
    0
  3. #126 sasusaku (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 15:47

    คารินแกขัดทำไม อิทาจิสุดยอดแกแอบเห็นตอนไหนวะ ซากุระจังหน้าแดงแจ๊เลย คิกๆๆ >///////<ฟินกระจาย

    #126
    0
  4. #123 jariyapasansaeng (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 02:16

    คารินมาฆ่าตัวเองในงานแท้ๆ

    หน้าแหกไหม้ล่ะ

    #123
    0
  5. #121 paeng_smile (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:14
    Ripคาริน เรื่องนี้วสอนว่าคนเขาจะรักกัน อย่าไปขัด!
    #121
    0
  6. #119 ชางฟางลีเลียน (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 18:36

    หน้าแตกไหมล่ะคาริน555 ดีใจกับหนูกุด้วยน่า....^ ^
    #119
    0