fic naruto ปรารถนารัก ยอดดวงใจ

ตอนที่ 8 : บทที่ 7 เธอคือใคร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    13 ม.ค. 62

ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอม คาโอรุทำการบ้านปิดเทอมเรียบร้อยเพราะไม่อยากมีงานค้าง ตอนนี้เค้าและพ่อได้มาพักผ่อนกันที่บ้านพักตากอากาศของครอบครัว ฮารุโนะ คิซาชิ นักแต่งหนังสือชื่อดังและเจ้าของบริษัทส่งออกสิ้นค้าของประเทศได้ถือโอกาสแต่งหนังสือเล่มใหม่ตามคำเรียกร้องของแฟนๆอละปล่อยให้ลูกชายวิ่งเล่น จากคำแนะนำขององค์กรอุจิสะ การที่ปล่อยให้เด็กอยู่ในสภาพแวดล้อมธรรมชาติจะช่วยให้เค้ามีพัฒนาการที่ดีขึ้น ตอนนี้เด็กชายกำลังหัดขี่ม้าเป็นครั้งแรก เค้าไม่แสดงสีหน้าตื่นเต้นยามที่ได้เห็นม้าตัวโตหรือตื่นตระหนกยามอยู่หลังม้า ถึงจะเป็นม้าเด็กแต่ตัวก็ใหญ่เอาเรื่อง สีหน้าของเค้านั้นนิ่งสงบอยู่ตลอด ครูสอนขี่ม้ายังต้องแปลกใจ อ่านสีหน้าไม่ออก แต่เด็กชายชอบม้ามาก ไม่นานเค้าก็สามารถขี่ได้คล่องโดยไม่ต้องมีคนคุม แต่ถึงจะมีสัตว์เลี้ยงที่สง่างามอย่างนี้ มีบ้านหลายหลัง มีความมั่งคั่งแต่ทำไม เค้าถึงรู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไปนะ...
คนเป็นพ่อที่มาดู และเห็นท่าทางของลูกชายก็อดเสียดายไม่ได้ หากแฝดน้องยังอยู่...คงจะได้ขี่ม้าสนุกๆแน่ ชายวัยกลางคนถอนใจก่อนจะลงมือเขียนบันทึกสำหรับทำหนังสือต่อ...
...

วันต่อมา คาโอรุได้ขี่ม้าเล่นเพียงลำพัง เค้าไม่ต้องการให้ใครมายุ่ง เด็กชายควบม้าสีดำไปเรื่อยๆจนกระทั่งเค้าหลงเข้ามาในสวนที่สวยงามเข้าเสียแล้ว....
...
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ซากุระ มาเดินเล่นที่สวนแต่เพียงลำพังพร้อมคุณกระต่าย แต่ตอนนี้เธอได้เจอคนแปลกหน้าเข้าเสียแล้ว
....
คาโอรุลงจากหลังม้า มองอีกฝ่ายไม่วางตา เธอดูเหมือนกับเค้ามาก...มากเหลือเกิน ทั้งสีหน้าผม ผิวหน้าตา แต่สีตาของเธอเหมือนแม่ เธอเหมือนคนที่เค้าเห็นในฝันเลย...
ซากุระมองคนต้องหน้าที่จูงม้าตัวโต เค้าเหมือนคนที่อยู่ในฝันเลย สีตานั้นเหมือนท้องฟ้าจริงๆ
เด็กทั้งสองสบตากันอยู่นาน มือเล็กๆของทั้งคู่เริ่มสัมผัสกัน หัวใจที่มีช่องว่าง เริ่มรู้สึกเติมเต็มอย่างน่าประหลาด ริมฝีปากทั้งสองเปล่งเสียงออกมาพร้อมกัน
"เธอคือใคร..."
คาโอรุจึงแนะนำตัวก่อน"ชั้น ฮารุโนะ คาโอรุ แล้วเธอ.."
"ซากุระ"
"ไม่มีนามสกุลเหรอ"
เด็กหญิงส่ายหน้า"ชั้นเป็นมนุษย์สังเคราะห์น่ะ"
"ชั้นเองก็เป็นนะ พ่อบอกว่า ร่างกายแม่ไม่เเข็งแรงเลยต้องสร้างชั้นขึ้นมา"
"เหรอ นั่นม้าใช่มั้ย"
"ใช่ มันชื่อคาเซะ พ่อซื้อให้ชั้น"
"ตัวใหญ่จัง จับได้ไหม"
"ได้สิ"
ซากุระค่อยๆยื่นมือน้อยๆไปสัมผัสลำตัวของเจ้าม้าดำ"แปลกจัง"
"เธออยู่ที่สวนนี่เหรอ"
"ชั้นอยู่ที่คฤหาสน์หลังนี้"เด็กหญิงชี้ไปที่คฤหาสน์สไตล์ยุโรป
"ว้าว ใหญ่จัง ทำไมไม่ใส่รองเท้าล่ะ"
"หญ้าที่นี่เย็นและนิ่มดีออก"
เด็กชายลองถอดรองเท้าเหยียบพื้นหญ้าดูบ้าง"เย็นและนิ่มจัง เธออยากลองขี่มันไหม"
"ได้เหรอ"
คาโอรุตบแผลงคอของเจ้าม้าดำเบาๆให้มันย่อตัวลงเพื่อให้คนตัวเล็กขึ้นขี่มันได้สะดวก เด็กหญิงไม่รู้สึกตื่นตะหนกตกใจอะไรยามที่เจ้าม้าดำยืนขึันเต็มความสูง เจ้าม้าที่ฝึกมาดีมันไม่ส่งเสียงร้องตามวิสัย เด็กหญิงลองลูบแผลงคอของเจ้าม้า
เด็กชายก็นึกสงสัย ทำไมเด็กคนนี้ถึงเหมือนลัตว์ที่ถูกขัง"เธออ่านหนังสือไหม"
"อ่านออก"
"แล้วเขียนล่ะ"
"เขียนได้"
"เธอได้ไปโรงเรียนไป"
"โรงเรียนคืออะไร"
นั่นแปลได้ว่าเธอไม่ได้ไปโรงเรียน"เธอป่วยเหรอ?"
"ป่วยคืออะไรเหรอ?ขอโทษนะ พอดีว่าชั้นมีร่างกายที่ไม่สมบูรณ์"
"อย่างนี้นี่เอง เธออยากออกไปข้างนอกไหม"
"ข้างนอกมีอะไรเหรอ"
"มีอะไรมากมายเลย เธอต้องชอบ อยากไปไหม"
"..."
เค้าเห็นว่าเริ่มเย็นแล้ว"งั้น...พรุ่งนี้ชั้นจะมาใหม่"เด็กชายให้เจ้าม้าย่อกายลงแล้วช่วยเด็กหญิงให้ลงจากหลังม้า เด็กชายโหนตัวขึ้นม้าก่อนจะควบม้าจากไป"อย่าไปบอกใครนะ เรื่องที่เจอชั้น สัญญา"
"สัญญา"
ซากุระมองเด็กชายที่ควบม้าจากไปจนลับสายตา..."โรงเรียนคืออะไรเหรอ..."
...
วันนี้ซากุระลองมาอ่านหนังสือที่ห้องสมุด ลองหาคำว่าโรงเรียนในพจนานุกรม "โรงเรียนคือสถานที่ ที่เด็กๆหลายคนจะได้เรียนหนังสือและทำกิจกรรมต่างๆ...อยากไปจัง...
...
ซาสึเกะกว่าจะลากสังขารกลับมาที่คฤหาสน์ก็เที่ยงคืนป่านนี้ แม่ตัวน้อยคงนอนหลับปุ๋ยไปแล้ว
"ยินดีต้อนรับค่ะ"
"ซากุระ"หมีหนุ่ม เอ้ย ชายหนุ่มตกใจที่เธอยืนถือตุ๊กตารอเค้าแบบนี้"ทำไมไม่นอน บอกแล้วว่างานเยอะกลับดึก เดี๋ยวจะเสียสุขภาพนะ"
"หนูอยากไปโรงเรียนค่ะ"
"ห๋า"เธอไปได้ความคิดแบบนี้มาจากไหน
"หนูอยากจะไปโรงเรียน"
"ไม่ได้"
"หนูจะไป หนูเป็นเด็ก ต้องเรียนหนังสือ"
"ไม่ได้"หมีหนุ่มกัดฟันกรอด ทำไมเกิดดื้อขึ้นมาแบบนี้"เธอร่างกายอ่อนแอ ไปโรงเรียนไม่ได้"
"หนูแข็งแรงแล้ว หนูยืนได้สี่ชั่วโมง หนูแข็งแรงพอที่จะไปโรงเรียนได้ ทำกิจกรรมกับเค้าได้"
"ไม่ได้ นี่ยืนมาสี่ชั่วโมง พวกเมดไปไหน"
ยูเมะรีบกระหืดกระหอบมา"คะ"
"ทำไม ปล่อยให้เด็กคนนี้ยืนสี่ชั่วโมง"
"เอ่อ...แกไม่ยอมนั่ง แกบอกว่าจะรอคุณกลับมาค่ะ"
"ทำไมไม่โทรบอก"
"ก็โทรไปคุณไม่รับนี่คะ"
ซาสึเกะย่อกายมองเด็กหญิง เมื่อใช้ไม้แข็งไม่ได้ ก็ต้องใช้ลูกอ้อน หมีหนุ่มจึงย่อกายจับแขนเล็กๆทำหน้าอ้อน"รู้มั้ย โลกภายนอกมันอันตรายนะ อิทาจิก็บอกอยู่ว่าร่างกายเธอไม่สมบูรณ์ เธออยากกลับไปอยู่นหลอดแก้วอีกเหรอ"
"ไม่เอา"
"งั้น อย่าเพิ่งพูดเรื่องโรงเรียนเลย..."
"หนูจะได้ไปโรงเรียนเมื่อไหร่ล่ะคะ"
เมื่อเห็นท่าที่อ่อนลงเค้าจึงค่อยประเลาะให้เด็กน้อยยอมนอนเสียที"ไม่รู้สิ ที่แน่ๆเธอต้องมีร่างกายที่สมบูรณ์ ไปนอนเถอะ"
ว่าแล้วร่างสูงก็อุ้มร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนและพาไปส่งที่ห้องนอน เมื่อวางเด็กน้อยลงบนเตียงนุ่มเค้าบรรจงจูบหน้าผากอย่างเเผ่วเบาก่อนจะสั่ง"ฟังนะ เมื่อถึงเวลาที่พวกเมดสั่งให้นอน ก็ต้องนอน เข้าใจมั้ย"
"เข้าใจ"
"ดี เด็กดี"
หลังจากส่งเด็กน้อยเข้านอนเค้าก็ทำการเอ็ดเหล่าเมดยกใหญ่  ก่อนจะไปอาบน้ำนอน วันนี้เค้าเหนื่อยพอแล้ว พรุ่งนี้ต้องลากสังขารไปทำงานอีก เพราะมีโปรเจคใหญ่ที่ต้องทำ
...
..
.

โปรดติดตามต่อในตอนหน้าค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #50 cheesesatit2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 12:27

    ว้าวเจอคาโอรุแล้วววววดีใจด้วน้าาาาาาาา

    #50
    0
  2. #12 Shanarooo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 12:24

    ชอบค่ะ ติดตามนะคะ-3-

    #12
    0
  3. #11 King_Izuna (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 18:25

    น่ารักอ่ะ555

    รอวันที่กุเเข็งแรงยุนะจ๊ะ nc กระหึ่มแน่เลย555

    #11
    2
    • #11-1 NYX@Angle(จากตอนที่ 8)
      14 มกราคม 2562 / 18:27
      ตอนนี้ใกล้แล้วๆกล้าเสียงเเข็งกับหมีสึเกะ
      #11-1
    • #11-2 NYX@Angle(จากตอนที่ 8)
      14 มกราคม 2562 / 20:26
      แต่ยังNCไม่ได้เพราะหนูกุร่างกายยังไม่สมบูรณ์
      #11-2