fic naruto ปรารถนารัก ยอดดวงใจ

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 กรงขังที่เรียกว่าความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    4 ม.ค. 62

เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน

มนุษย์สังเคราะห์ฮารุโนะ ซากุระได้เรียนรู้การใช้ชีวิตดั่งมนุษย์ทั่วไป เธอพูดได้ อ่านออก เขียนคล่อง อาจจะเก่งกว่าทั่วไป อาจเป็นคุณสมบัติของมนุษย์สังเคราะห์ที่จะเรียนรู้เร็ว แต่นิสัยใจคอและความสามารถนั้น ก็ขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดูของแต่ละครอบครัว เพราะไม่ต่างจากเด็กมนุษย์ปกติ
สำหรับซาสึเกะ เค้าเคยดูแลมนุษย์สังเคราะห์หลายเคส จึงไม่ยากที่จะดูแลซากุระ แต่การดูแลเด็กสาวนั้นจะมีความยุ่งยากพอสมควรเพราะ เธออ่อนแอและบอบบางกว่ามนุษย์สังเคราะห์ทั่วไปจะยืนเดินนานๆไม่ค่อยได้ ต้องนั่งรถเข็น ซึ่งเค้าสั่งทำแบบพิเศษ อาหารการกิน เสื้อผ้า เครื่องใช้จึงต้องระวังเป็นพิเศษ
ถึงจะดูแลดีขนาดไหน เค้าก็อดแปลกใจไม่ได้ว่า ทำไมมนุษย์สังเคราะห์ของเค้าถึงได้พูดน้อย ไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยยิ้ม ดูเหม่อลอย ถ้าจะพูดก็มักจะถามว่าข้างนอกเป็นอย่างไร ขอออกไปดูได้ไหม หากเค้าปฏิเสธ เธอจะรบเร้าแต่ไม่พูดกับใครตลอดวัน
เค้าพยายามเบี่ยงประเด็นไปเรื่องอื่นแต่ไม่ได้ผล ถามว่าทำไมเค้าไม่ยอมให้เด็กสาวออกไปนอกคฤหาสน์ เค้ากลัว กลัวว่าถ้าเธอรู้อะไรมากๆ เธอจะจากเค้าหป...จนกระทั่ง หัวหน้าแม่บ้านซึ่งเคยเป็นแม่นมของเค้ามาเตือน หากเอาแต่กักขัง สักวันเธอก็จะหนีไป...แต่ถ้าให้เธออยู่ข้างนอกแต่อยู่ในสายตาก็ดี
เมื่อเป็นเช่นนั้น อุจิวะ ซาสึเกะจึงควักเงินก้อนใหญ่จ้างช่างมาทำสวนเสียใหม่และจ้างมาดูแลสวนด้วย ดอกไม้ที่คัดสรรมาปลูกต้องสวย ดูเจริญตาเพื่อนางฟ้าของเค้า
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งอาทิตย์
นักวิทยาศาสตร์หนุ่มเข็นรถเข็นของเด็กสาวมาที่สวนที่สวยงามราวกับสวนของเอเดน 

ชายหนุ่มคลี่ผ้าพันตาของเด็กหญิงออกมา

"สวยจัง..."

"ชอบใช่ไหม"

"ค่ะ"เด็กหญิงลองลุกขึ้นจากรถเข็น เธอลองถอดรองเท้าเหยียบลงบนพื้นหญ้าเขียวขจี

"นุ่ม...เย็นจัง..."

ชายหนุ่มอมยิ้ม นั่นน่ะ เป็นหญ้าพันธุ์พิเศษที่ถูกตัดแต่งพันธุกรรมอย่างดี สำหรับเธอโดยเฉพาะ เค้าไม่ยอมให้เท้าสวยๆของเธอต้องเจ็บหรือเป็นรอยหรอก

เด็กหญิงเดินไปตรงนู่น ตรงนี้ ตรงนั้น อย่างตื่นตา ก่อนจะแหงนหน้ามองฟ้า นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้มองท้องฟ้าเต็มตาแบบนี้ ที่ผ่านมาเธอได้แต่มองฟ้าผ่านกระจก เธอรู้สึกมีความสุขมาก....เเต่...ทำไมกันนะ ทำไมเธอถึงรู้สึกเกมือนขาดอะไรไปสักอย่างหนึ่ง

....

อีกด้านหนึ่ง ณ โรงเรียนโคโนฮะ ไฮสคูล


เด็กชายคนหนึ่งกำลังเหม่อมองไปนอกหน้าต่างที่มีเมฆลอยไปอย่างเชื่องช้า

"ฮารุโนะคุง"

เสียงของสาวใหญ่ดังขึ้น แต่เด็กชายกลับไม่สะทกสะท้าน เด็กชายกลับเหม่อลอย..จนกระทั่งครูสาวตะโกนใส่หู ก่อนจะให้ไปตอบคำถามที่กระดานดำซึ่งไม่ยากเกินไปสำหรับมนุษย์สังเคราะห์ เพียงไม่ถึงนาทีเค้าก็สามารถตอบคำถามพร้อมกับอธิบายคำตอบได้อย่างไร้ที่ติ 

ฮารุโนะ คาโอรุ เป็นมนุษย์สังเคราะห์ที่ถูกสร้างขึ้นมา ตั้งแต่เสียแฝดน้อง ฮารุโนะ เมบุกิก็เสียสติ ถูกส่งเข้าโรงพยาบาลจิตเวช วันๆเอาแต่กอดตุ๊กตาเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายตัวน้อย เธอหวังว่า จะได้เลี้ยงลูกแฝด ในตอนแรกที่ไปตรวจกับองค์กร ทางองค์กรเห็นว่า DNAเธออ่อนแอมา น่าจะสร้างมนุษย์สังเคราะห์ได้แค่คนเดียวเท่านั้น แต่เหมือนปาฏิหารย์ที่สร้างแล้วเป็นเด็กแฝด เธอกับสามีตั้งความหวังเอาไว้มากว่าจะได้เลี้ยงลูกแฝด แต่ความหวังต้องพังทลายเมื่อแฝดน้อง ซึ่งเป็นผู้หญิงมาเสียไป ทำให้หัวใจของคนเป็นแม่สลาย ไม่ต้องการมนุษย์สังเคราะห์คนใหม่

งานนี้ ฮารุโนะ คิซาชิจำต้องเลี้ยงลูกคนเดียว เค้ารักภรรยามากไม่ต้องการเเต่งงานใหม่ แต่เค้าก็กลัวว่าลูกชายจะโตมาเป็นเด็กมีปัญหา จึงขอให้แม่ยาย คิซกิ เมเลนมาช่วยดูแลอีกแรง

ฮารุโนะ คาโอรุ เติบโตมาเป็นเด็กพูดน้อย เหม่อลอย แต่มากความสามารถ ทั้งการเรียน กีฬาและดนตรี และด้วยรูปลักษณ์ผมสีชมพูหวาน ผิวขาว ตาสีฟ้า ดูแล้วเหมือเทพบุตร ทางครอบครัวก็ไม่ได้ส่งเข้าโรงเรียนคุณหนู แต่ส่งเข้าเรียนโรงเรียนธรรมดาๆเพราะอยากให้เค้ามีสังคม แต่ด้วยความฉลาดตามแบบมนุษย์สังเคราะห์หรือความฉลาดที่ได้รับมาจากพ่อกันแน่ เค้าถึงต้องเรียนข้ามชั้น 

ระยะหลังเค้ามาตรวจร่างกายที่องค์กรอุจิวะถี่ขึ้น และวันนี้เองก็เช่นกัน

เด็กชายนอนอยู่ในแคปซูลออกซิเจน ด้านนอกมีร่างสูงโปร่งสวมชุดกาวน์ของอุจิวะ อิทาจิผู้ดูแลเคสนี้ เค้าเช็คคลื่นสมอง อัตราการเต้นของหัวใจและอื่นๆ 

"เอาล่ะ รู้สึกยังไงบ้าง คาโอรุคุง"

"ปกติครับ...ยกเว้นความรู้สึกบางอย่าง"เด็กชายค่อยๆลุกขึ้นจากแคปซูลออกซิเจน 

"อะไรเหรอ"

"ครับ บางอย่างที่ขาดไป...บางครั้งผมก็จะฝัน...ฝันเห็นเด็กผู้หญิงที่มีผมยาวๆสีเดียวกับผม ผมอยากเจอเธอ"

"งั้นเหรอ...แล้วคุณแม่ล่ะ ได้ไปหาท่านบ้างไหม"

"ไปครับ ก็เหมือนเดิม..."

สีหน้าของเด็กชายยังคงเรียบเฉย งานนี้ทำห้อิทาจิรู้สึกผิดตะงิดๆที่ช่วยน้องชายปิดบังแบบนี้ เพราะความเห็นแก่ตัวของน้องชายทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งต้องใจสลาย แต่ที่เค้าต้องยอมน้องชายก็เพราะ...ร่างกายของมนุษย์สังเคราะห์คนนั้นมีบางอย่างที่ต้องตรวจสอบ หาตรวจสอบเสร็จสิ้นและแก้ไขได้เมื่อไหร่ ต่อให้น้องชายเค้าต้องคลั่งตาย เค้าก็จะพาเด็กคนนั้นกลับสู่อ้อมอกของครอบครัวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #4 spinechi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:56

    รีบมาต่อเลยรออยู่

    แวะไปเยี่ยมเราด้วยน้าาา "Lightless:หมอกซ่อนรัก" >>> https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1900230

    #4
    0
  2. #3 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:56
    เกะจะรู้สึกรู้สามั้ยน้าว่าทำคนคนนึงกลายเป็นบ้า​
    #3
    1
    • #3-1 NYX@Angle(จากตอนที่ 3)
      4 มกราคม 2562 / 22:07
      เพราะหนูกุมีบางอย่างที่ผิดปกติค่า เฮียอิทาจิเลยยอมน้องชาย แต่อย่างที่เขียนไว้ตอนท้าย ถ้าตรวจสอบและอก้ไขแล้ว อิทาจิจะพาส่งครอบครัวค่ะ แต่ไม่บอกหรอกนะว่าอะไรที่หนูกุผิดปกติ ลุ้นเอาในเรื่องเลย
      #3-1