fic naruto ปรารถนารัก ยอดดวงใจ

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 พบกันอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    4 ก.พ. 62

วันเวลาผ่านไป จนกระทั่งมาถึงเวลาปิดเทอมหน้า คิซาชิจะไปหาแนวคิดสำหรับหนังสือเล่มใหม่ที่ทะเลโดยจะพาลูกชายไปด้วยแต่ คาโอรุขอพอไปพักที่บ้านพักตากอากาศเดิมซึ่งคนเป็นพ่อก็อนุญาต โดยคิซาชิได้ให้พ่อบ้านคนสนิทไปดูแลลูกชาย
พอมาถึง คุณชายน้อยไปหาม้าดำของตนเองที่คอกแทบจะทันทีพร้อมแครอทของโปรด ตอนนี้เจ้าม้าดำโตขึ้นมาก แต่มันยังจำนายน้อยของมันได้ดี
"พรุ่งนี้เวลาเดิมไปหาเธอคนนั้นกัน"
เจ้าม้าดำตอบรับโดยการร้องออกมา

หนุ่มน้อยผมชมพูพึมพัมกับตัวเอง"จะสบายดีรึเปล่านะ"

...
เด็กหญิงตัวน้อยบัดนี้อายุเพิ่มขึ้นและโตขึ้นเล็กน้อย เธอยิ่งงดงามมากขึ้น ซาสึเกะยิ่งรักทะนุทะนอมและหวงแหนเธอยิ่งขึ้น เเต่เค้าไม่เคยล่วงเกินเธอเลย เค้าจะรอ รอจนกว่าจะถึงวัยที่เหมาะสมและสภาพร่างกายของเธอพร้อมกว่านี้ก่อน พี่ชายของเค้าบอกว่า ร่างกายของเธอยังอ่อนแอไม่สามารถต้านเชื้อโรคได้ ของใช้ทุกชิ้น ของกินทุกอย่างต้องระวังให้มาก ถึงมากที่สุด และช่วงเวลานี้ชายหนุ่มเจ้าของคฤหาสน์ต้องไปทำงานที่องค์กรยาว เพราะต้องตรวจดูงานและคิดค้นยาตัวใหม่เพิ่ม ไม่เชิงยาหรอก อาหารเสริมต่างหากส่วนนึงเพราะโลกมีมลพิษ และตอนนี้คนกำลังต้องการอาหารเสริม โดยเฉพาะเด็ก เพราะสมัยนี้คนเป็นแม่ไม่ยอมให้ลูกกินนมเหตุเพราะกลัวเสียรูปทรง โดยทางองค์กรต้องออกมาชี้แจงถึงประโยชน์ของนมแม่ที่จะส่งผลต่อการเจริญเติบโตและพัฒนาการของเด็กมาก น่าเบืาอจริงๆนั่นคือเป็นความเชื่อผิดๆ ไอ้พวกที่เชื่อแบบนี้เป็นเต่าล้านปีรึยังไง

 เค้าอยากจะวิดีโอคอลหาเเม่ยอดรักแต่ ไม่อยากให้ใครผิดสังเกตงานนี้จำต้องทน แล้วส่องรูปเธอในห้องน้ำ

"ตอนนี้จะทำอะไรอยู่นะ ลองหาของเล่นเด็กผู้หญิงไปฝากดีไหมหว่า..."
...
ตอนนี้ซากุระยังคงถือตุ๊กตากระต่ายไปมาด้วยกันเสมอ เธอชอบเดินเล่นที่สวนพอๆกับอ่านหนังสือ และไม่ชอบให้ใครมายุ่ง ตอนนี้เธออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเองได้ เหมือนเด็กทั่วไป ถือเป็นพัฒนาการที่ดีมาก สำหรับมนุษย์สังเคราะห์
วันนี้เธอก็มาเดินเล่นที่สวนอีกครั้ง
เสียงฝีเท้าที่หนักดังขึ้น
ตาสีมรกตเบิกกว้าง"คาโอรุ"
ใช่แล้ว นั่นคือ คาโอรุ ที่ดูโตขึ้น ผมยาวขึ้น เค้ายิ่งเหมือนเธอ ม้าสีดำดูตัวโตกว่าเดิม
"หวัดดี ซากุระ"
"หวัดดี..."
เด็กหนุ่มลงจากหลังม้าดำของตน เจ้าอาชาสีดำย่อกายลงอย่างแสนรู้
มือเล็กๆของเด็กสาวลูบแผลงคอเจ้าอาชาดำ"คาเซะเหรอ"
"ใช่"
"ตัวโตจัง ท่าทางสง่างาม"
"นี่ของฝาก"
"แปลกจัง"
"ข้าวปั้นน่ะ ลองกินดูสิ อร่อยนะ"
เด็กสาวรับข้าวปั้นมากัดกิน"นิ่ม อร่อยๆ อะไรเหรอที่เปรี้ยวๆ"
"บ๊วย ชั้นชอบนะ กินข้าวได้เยอะมาก มีอีกสองก้อนนะ"
เด็กหญิงไม่เคยกินข้าวปั้นไส้บ๊วยมาก่อน ปกติเธอกินแต่ซุป ปลาบด ผักต้ม ข้าวสาลี ข้าวญี่ปุ่นอาหารรสจัดเธอแทบไม่เคยสัมผัส
หลังจากกินข้าวปั้นสามก้อนหมด คาโอรุจึงเอ่ยถาม"เธอแข็งแรงรึยัง"
เด็กสาวส่ายหน้า"คุณอิทาจิซังบอกว่า ชั้นยังไม่สมบูรณ์ ไม่แข็งแรง"
"เมื่อไหร่จะแข็งแรง"
"ไม่รู้ ทำไมเหรอ"
"ชั้นจะพาเธอ ออกไปจากที่นี่"
"พาคุณกระต่ายไปด้วยได้ไหม"
"ได้สิ ชั้นอยากจะพาเธอไปเห็นหลายๆที่"และเค้าก็ได้เล่าเรื่องคุณป้าผมแดง ชุดแดงให้เด็กสาวฟัง
"พูดถึงชั้นก็เคยเจอ ผู้หญิงคนนั้นมีเล็บที่ส่องแสงด้วยนะ"
"น่ากลัวจัง เธอต้องแข็งแรงขึ้นนะ และเราจะไปเที่ยวด้วยกัน ไปโรงเรียนด้วยกันนะ"
"ชั้นจะแข็งแรงขึ้น"
หลังจากนั้น คาโอรุจะมาหาเธอเสมอ โดยครั้งนี้ได้นำผลไม้และนมมาให้เธอดื่มทุกวันตลอดปิดเทอมหน้าร้อน จนพวกเมดเริ่มผิดสังเกตว่าทำไม คุณหนูน้อยถึง ไม่ค่อยกินเนื้อสัตว์ แต่เริ่มอยากกินแต่นม ผัก ผลไม้
ซาสึเกะจึงเเวะกลับมาหาพร้อมอิทาจิเพื่อสอบถาม
ซาสึเกะจึงมองเด็กหญิง"ตัวเล็กทำไมไม่กินเนื้อบ้างล่ะ"
"หหนูอยากแข็งแรง หนูไม่อยากอ้วน ถ้าอ้วนจะป่วย"
อิทาจิเลิกคิ้ว เด็กคนนี้ไปได้ความคิดนี้มาจากไหนกัน"ซากุระฟังนะ มนุษย์ต้องกินอาหารให้ครบหมู่นะ"
"ทำไม คนบางคนไม่กินเนื้อถึงอยู่รอดล่ะคะ"
ชายหนุ่มยิ้มก่อนขู่"ฟังนะ ถ้าหนูไม่กินเนื้อบ้าง หนูจะต้องกลับไปอยู่ในหลอดแก้วเอาไหม"
เธอกลัวที่สุด คือการไปอยู่ที่นั่น เธอกลัว กลัวเหลือเกิน"ไม่เอาๆๆไม่ๆๆๆ หนูไม่อยากไปอยู่ที่แคบๆแบบนั้น ไม่อยากจากคุณกระต่าย ไม่เอาๆ หนูอยากไปโรงเรียน หนูทำกิจกรรม หนู หนู"เเม่ตัวเล็กเริ่มน้ำตาคลอ "หนูกลัว ไม่อยากอยู่ที่มืดๆอึก แบบนั้น"
ซาสึเกะรีบรวบตัวมากอด"โอ๋ๆอย่าร้องนะอย่าร้อง ไม่ร้องนะคนดี ชั้นไม่ปล่อยให้เธอต้องกลับไปนอนในหลอดแก้วแล้ว อย่าร้องๆ"
อิทาจิคิดแล้วว่า เด็กคนนี้คงอยากจะออกไปจากที่นี่ แต่เค้ามีบางเรื่องที่ต้องเช็คให้แน่ใจ แต่ตอนนี้เค้าต้องปลอบเด็กน้อยที่ร้องไห้ก่อน"ซากุระ ไม่ต้องกลัว ถ้าหนูไม่ดื้อนะ"
"หนูจะเป็นเด็กดีค่ะ"
เจอดาเมจนี้เข้าไป อิทาจิ"อยากมีลูกสาวว่ะ"
ซาสึเกะออกปากไล่ทันที"กลับไปหาเมียไป๊!"
และแล้ว"เมียคืออะไรคะ"
สองศรีพี่น้องอุจิวะ ช็อค
อิทาจิส่งกระแสจิตใส่น้องชาย....แกพูดอะไรออกมา!!!เด็กนี่คือหนูจำไมดีๆนะเว้ย!!!...
ซาสึเกะ...มันเผลอเข้าใจไหม...
อิทาจิ...อธิบายเด็กเลย...
ซาสึเกะหันไปหาร่างในอ้อมแขน"ไว้โตกว่านี้ค่อยบอกนะเด็กน้อย"
"หนูยังโตไม่พอเหรอ"
โอ้ว...อย่ายั่วใจหมีสินังหนู อยากกินเด็ก!!!
อิทาจิจึงตัดบทก่อนที่ความเป็นหมีในตัวน้องชายจะตื่นเต็มที่"ยังจ้ะ ไปพักเถอะนะ อย่าลืมกินอาหารให้ครบหมู่ด้วยนะ"
"ค่ะ"
คืนนั้น ซาสึเกะเกือบจะต้องแช่น้ำในอ่างทั้งคืนข่มอารมณ์ส่วนต่ำ ที่อาจจะปะทุทำร้ายแม่โลลิตัวน้อยได้โรคหวัดเกือบถามหาแล้ว โอ๊ย~อันตราย
...
วันต่อมา ซาสึเกะจำต้องกลับไปทำงานที่องค์กรอีกครั้งในช่วงสาย เค้ากำชับเรื่องดูแลเด็กสาวแก่เมดทุกคน
เด็กสาวใช้เวลาแทบทั้งวันอยู่กับห้องสมุดหลังจากกินอาหารเที่ยงเธอก็เดินไปที่สวนของเธอพร้อมคุณกระต่ายผู้กุมความลับของเธอ เพื่อรอเพื่อนที่ขี่ม้าดำมาหา
"หวัดดี"
"หวัดดี..."
คาโอรุนึกอยากจะรู้ว่า ซากุระมีความเป็นอยู่เช่นไร ที่เค้ายอมไว้ผมยาวจนเหมือนเธอก็เพื่อการนี้ โดยเค้าพกคอนเเท็คเลนน์สีเขียวมาด้วย
เมื่อเค้าบอกถึงความต้องการของตัวเอง เธอก็เต็มใจ ที่จะรอในสวน เด็กทั้งสองจึงสลับเครื่องแต่งกาย นับว่าโชคดีที่ทั้งคู่ตัวเท่ากัน ตบตาพวกเมดได้สบายๆ

เมดคนนึงที่เห็นคุณหนูนึกสงสัยว่าทำไมคุณหนูตัวน้อยถึงออกมาเดินเล่นในบ้านแทนทั้งๆที่เธอชอบเล่นอยู่ที่สวน

"คุณหนูแดดร้อนรึคะ"

"เพลียๆค่ะ"เด็กชายดัดเสียงเล็กจนเมดไม่รู้นึกว่าเด็กคนนี้คือคุณหนูตัวจริง

"งั้นจะพาไปห้องนอนนะคะ"

คาโอรุทำตามอย่างว่าง่ายเมื่อมาถึงห้องนอนของเด็กสาว คาโอรุมองว่าห้องนี้ดูหวาน และเหมาะกับเด็กผู้หญิงเอามากๆ พอนั่งลงบนเตียงก็เห็นว่านุ่มนิ่มผ้าคงจะเป็นผ้าอย่างดี

"ช่วงนี้ร้อนๆเปลี่ยนเลยไหมคะ"

"ไม่ต้อง หนูอยากไปห้องหนังสือ"

"ค่ะ"

เมดได้พาคุณหนูตัวเล็กไปยังห้องหนังสือ ซึ่งก็เห็นรูปของซาสึเกะ...คนๆนี้...

เมดสาวเห็นว่าเด็กน้อยจ้องรูปของนายก็คิดไปว่า"คิดถึงท่านซาสึเกะเหรอคะ"

"...."

"ไม่ต้งห่วงค่ะ อีกสองวันท่านก็กลับแล้ว" ยังไม่ทันจะมาถึงห้องสมุด 

"ชั้นจะไปที่สวนล่ะ"

"อ้าว...ก็ได้ค่ะ ถ้าร้อนก็รีบกลับมานะคะ"

"อืม..."

...

พอลับตาพวกเมด คาโอรุรีบตรงดิ่งไปหาเด็กสาวที่รออยู่ก็พบว่าเธอกำลังหลับพิงตัวคาเซะ เจ้าม้าสีดำช่างเป็นภาพที่น่ามอง...เค้าจึงปลุกให้ตื่นก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ก่อนจากครั้งนี้ เค้าได้แอบดึงผมสีชมพูยาวสลวยติดมือไปเพราะอยากพิสูจน์บางอย่าง บางอย่างที่ข้องใจ...ต้องลองพิสูจน์ดู...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #17 ceing-เจิง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:24
    ขออีกค่ะ ไรท์
    #17
    0
  2. #16 jariyapasansaeng (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:22

    เเดี๋ยวได้รู้ความจริงก็คราวนี้เหละ

    #16
    0
  3. #15 Masashi kisaru (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:36
    คาโอรุจะกลับเอาไปตรวจDNAใช่ม้าาา~//ดาเมจโลลิกระแทกใจหมีหนุ่ม55
    #15
    0
  4. #14 หมูอ้วนนนน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:34

    รอไมไหวแลวววอยากอ่านนน
    #14
    0