Fic Naruto Angel heart หัวใจนางฟ้า

ตอนที่ 8 : บทที่6 ทางเลือก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

“ชั้นจำได้ว่า ตระกูลอุจิวะ ไม่เคยสอนให้ทำร้ายคนไร้ทางสู้กับผู้หญิงนะ”ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งได้ก้าวออกมาจากมุมมืด

 อิทาจิเบิกตาโพลง”คิชิโร่”

“ไม่ได้เจอกันนานนะ เพื่อน”

ซาสึเกะที่นอนแผ่และร่างกายกำลังชา ช็อคที่ได้เห็น คนที่ได้ชื่อว่าเก่งกว่าพี่ชายของตนแถมยังเป็นลูกพี่ลูกน้องอีก”ทำไม

“ชั้นไม่นับญาติกับแก”คิชิโร่ยกมือขวาขึ้น กระแสสายฟ้าได้แล่นมา”ชั้นจะช่วยสงเคราะห์ให้ จะเผาแกด้วยสายฟ้านี่แหละ”

อิทาจิรีบเข้ามาจับข้อมือขวาไว้”ชั้นขอล่ะ ไว้ชีวิตซาสึเกะเถอะ”

“จะเก็บไว้ฆ่าเองรึ?”

“เห็นแก่ที่เค้าเป็นพี่น้องเถอะนะ”

“ก็ได้ แต่ที่ชั้นไว้ชีวิตมันมีเหตุผลสามข้อ หนึ่ง ชั้นจะฆ่ามันเมื่อไหร่ก็ได้ สองชั้นเห็นแก่นาย และสุดท้าย ตอนนี้ชั้นขี้เกียจแล้ว”ว่าแล้วคิชิโร่ก็ตรงไปอุ้มร่างที่นอนสลบอยู่ไม่ไกล

“พี่ขอโทษที่มาช้านะ ซากุระ ไปกันเถอะอิทาจิ อ้อ เจ้าคนผมแดงที่หลบอยู่ด้วย หมดธุระกับเจ้านี่แล้ว ที่เหลือคัทสึยะจะจัดการเอง”

“อะ..อื้ม”

ว่าแล้วอิทาจิกับซาโซริก็เดินตามคิชิโร่ไปแต่โดยดี

ซาสึเกะมองไปยังคิชิโร่ที่กำลังจากไป “ดะ..เดี๋ยวเดี๋ยวก่อน..” แต่สตินั้นกลับเลือนรางเหลือเกินทุกอย่างก็วูบ

ทางด้านนารูโตะ

คนอื่นๆที่ถูกจับมาด้วยเริ่มฟื้น ฮินาตะเอ่ยถามอย่างห่วง”นารูโตะคุงเป็นอะไรไป

“ฮินาตะ ชั้นอยากอยู่เงียบๆได้ไหม”

น้ำเสียงของหนุ่มหน้าแมวมีแต่ความสิ้นหวัง”เราทำอะไรไม่ได้เลย

ยามาโตะ ซาอิ และจิไรยะรวมถึงคิบะและอากามารุก็ฟื้นขึ้น

ยามาโตะเอ่ยขึ้น”ที่นี่ที่ไหนกัน”

นารูโตะเอ่ยอย่างอ่อนล้า”พวกเราถูกจับมาเป็นตัวประกัน

ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไร ก็มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามา”หวัดดี”

เค้าเป็นเด็กหนุ่มรุ่นเดียวกับนารูโตะ ผมสีทองยาวละต้นคอ สวมชุดดำ”ท่าทางกลุ้มจังเลยนะ”

ซาอิจึงเอ่ยถาม”ที่นี่คือที่ไหนเหรอครับ”

“เกาะร้างหนีไปไหนไม่ได้หรอกนะ พวกเราวางเวรยามไว้สิบคน”

คิบะแสยะยิ้ม”ดูถูกพวกเราเกินไปนะ”

หนุ่มผมทองยักไหล่“ไม่หรอก  ถึงพวกนายจะหนีออกจากกรงนี้ได้ ล้มพวกเราได้ แต่ไม่สามารถที่จะออกจากเกาะได้หรอกนะ”

คิบะฉุนกึก”หน๊อยแน่แก!”แล้วปล่อยหมัดออกไปที่กำแพงแก้วจนร้าว

“หึหึหึ แกก็ทำได้แต่ต่อยกำแพงน่ะนะ แต่ชั้นน่ะ”หนุ่มผมทองปล่อยหมัดทะลุกำแพงโดนที่ หน้าคิบะเต็มๆ

“บอกไว้ก่อน พลังของชั้นคือการทะลุสิ่งของได้ แค่นี้ จิ๊บๆ”รอยยิ้มแสยะปรากฏบนใบหน้า”ถ้าคุณบลังก้าไม่สั่งให้คุมตัวพวกแกไว้ ชั้นเนี่ยแหละจะฆ่าแกเอง”

เด็กหนุ่มถอยห่างจากห้องขังได้สามเก้า ก็ปรากฏว่าขาของเค้าถูกน้ำแข็งเกาะ”นะ..นี่มัน”

เสียงปริศนาได้ดังขึ้น”อะไรกัน ที่แท้ก็แค่ คนธรรมดา”

ร่างสูงสง่าในชุดสีดำ ก้าวออกมา

หนุ่มผมทองพยายามหันไป”นี่แก

โคโนฮะทุกคนเห็นที่มาใหม่ได้ชัด เค้าเป็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ดูอ่อนเยาว์ ผิวขาว ผมดำตัดสั้นละต้นคอ เข้ากับรูปหน้า ตาสีมรกต สีหน้านั้นนิ่งเฉย ไร้อารมณ์”ยัยบลังก้า ไปอยู่ซะที่ไหนกัน”

หนุ่มผมทองที่ตอนนี้ ถูกน้ำแข็งเกาะจนจะถึงลำคอ”ชะชั้นไม่รู้ “

“ถึงแกจะมีพลังทะลุสิ่งของ แต่ถ้าแกโดนแช่แข็งยันเครื่องใน ก็ไม่มีทางรอดนะ แต่ชั้นก็เหลือหัวใจไว้ให้แกตอบคำถามของชั้น ตอบคำถามชั้นมา แกรู้อะไร”

“ธะเธอพูดถึงละลองกีนุส”

“เหรอ”ชายหนุ่มรับคำอย่างเฉยชา

เพียงชั่วพริบตา น้ำแข็งที่เกาะกุมก็พลันหาย แต่ยังไม่ทันที่เด็กหนุ่มทองจะทำอะไร ก็โดน แส้แสงรัดตัวแน่น”ชั้นคงจะปล่อยนายไปไม่ได้นะ”

ชายหนุ่มตรงไปที่จอมอนิเตอร์ “ไหนดูซิว่าถ่ายอะไรไว้บ้าง”ว่าจบเค้าก็หยิบคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กสีดำออกมา แล้วนำสายไฟเส้นยาวสีเดียวกันมาเชื่อมต่อกับกล่องสีดำและจอมอนิเตอร์

ภาพก็ฉายขึ้น

“ไอรีน”ภาพที่เค้าเห็นคือ ร่างบางของเด็กสาวผมชมพูโดนแสงพุ่งใส่ลูกตาขวา จนเธอล้มลง เลือดได้ไหลนองพื้น จากนั้นชายหนุ่มก็จัดการใช้ระบบเทคโนโลยีที่ทันสมัยของตนมาบันทึกพิกัด“บันทึกพิกัด”

เค้าหันไปทางพวกนารูโตะ “พวกนายคือใคร?”

โคโนฮะทุกคนไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี เพราะพวกตนนั้นไม่รู้สถานะตนในตอนนี้เหมือนกัน

ชายหนุ่มถอนใจก่อนจะหันไปหาหนุ่มผมทองที่โดนเชือกแสงมัดแน่น”พวกนี้คือ”

“คุณ บลังก้า บอกว่าเป็นตัวประกันเพื่อให้ คะ..คนที่ชื่อไอรีน”

“พอแล้ว”ชายหนุ่มหันมาหาพวกโคโนฮะ”เพื่อนของน้องสาวชั้นสินะ”

ไม่มีใครตอบ”เดี๋ยวช่วยปล่อยนะ  ช่วยถอยออกไปก่อน”

ทุกคนทำตามอย่างว่าง่าย ฉับพลันแซ่แสงได้ปรากฏเพียงชั่วพริบตากำแพงใสก็กรวงเป็นรูโบ๋ เหลือแต่เศษผงที่กองอยู่บนพื้น

“ออกมาได้แล้ว”

ทุกคนออกมา ยกเว้นนารูโตะ ที่กอดเข่าหมดอาลัยตายอยาก

ชายหนุ่มปริศนาร้องสั่ง”ลุกขึ้นซะ ไอ้หนู ฟังไม่รู้เรื่องรึไง!

ฮินาตะต้องเข้าไปฉุดแขนของเด็กหนุ่มขึ้น”นารูโตะคุง ออกไปจากที่นี่ก่อนเถอะนะ เรื่องอื่นค่อยว่ากันนะ นะๆ”

“เธอตายแล้วชั้นไม่อยากอยู่….

ชายหนุ่มปริศนาแสนรำคาญจึงกระชากคอเสื้อเด็กหนุ่มทันที”ไปได้แล้ว”

นารูโตะจำใจต้องตามไปอย่างอ่อนล้า

โคโนฮะทุกคนออกมาจากตึก ก็พบว่าพวกคนอยู่บนเกาะ และยามเฝ้าทั้งหมดก็โดนแช่แข็ง

คิบะบ่น”เวรแล้วจะออกจากเกาะยังไง”

“ก็สร้างเรือสิ”ชายหนุ่มปริศนาเอ่ยจบ น้ำทะเลก็ค่อยกลายเป็นเรือขนาดกลาง”ชั้นจะไปส่งพวกนายที่ท่าเรืออามิกิ”

ยามาโตะนึกบางอย่างออก”เธอรู้จักคนที่ชื่อรูอิ รึเปล่า”

“รู้จักสิ มีอะไร”

“เค้าพูดถึงบางอย่าง เกี่ยวกับท่าเรืออามิกิ”

“ไอรีนจะไปที่นั่นใช่มั้ย รู้แล้วๆ บอกไว้ก่อนตอนนี้น้องสาวของชั้นยังไม่ตายหรอก ทางที่ดีพวกนายไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ นี่คือปัญหาของภายใน”

นารูโตะเอ่ยถามทันที”ทำไมนายถึงรู้”

“ก็เพราะพวกนั้นจำเป็นต้องใช้หล่อน  แน่นอน พวกนั้นไม่ปล่อยให้หล่อนตายแน่ เชื่อชั้นเถอะ”

นารูโตะอยากจะช่วยซากุระ ในใจของเค้าแบ่งออกเป็นสองจิตสองใจ ใจหนึ่งก็เชื่อคนตรงหน้า อีกใจนั้นไม่

ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่ครู่ พวกนั้น มั่นใจดีจังเลยนะ เจ้าพวกนี้อาจจะพอเป็นประโยชน์ได้บ้าง

“ดูท่า พวกนายคงจะกลับไปที่บ้านไม่ได้แล้วนะ”

คิบะเอ่ยถาม”เพราะอะไร”

“พวกนั้น ไม่ปล่อยพวกนายไปหรอก ก็เพราะพวกนายรู้จักไอรีน พวกนั้นต้องการพวกนายมาเพื่อบีบบังคับเธอ เอาเถอะ ถ้าเรื่องสงบเมื่อไหร่ พวกนายจะไปไหนก็ตามใจนะ แต่ตอนนี้ พวกนายจะต้องอยู่ใต้อาณัติชั้นก่อน ถ้าไม่อยากเกิดปัญหา”

อากามารุมองไปที่ชายหนุ่มต่างชาติ อย่างหวาดๆ

จิไรยะจึงสรุป”เอาล่ะ พวกเราก็ตามเค้าไปก่อนก็แล้วกันนะ”

โคโนฮะทุกคนจำต้องยอมทำตามชายหนุ่มปริศนา โดยการลงเรือไปด้วยกัน

อีกด้าน

สุนัขนินจาตัวโตที่พวกบรังก้าไม่ได้จับมานั้น มันได้เห่าส่งสัญญาณ

เจ้าหมาหน้าย่น ปั๊กคุงเอ่ยขึ้น”เกิดเรื่องแล้ว”

คาคาชิเอ่ยถาม”อะไรรึ”

“พวกนั้นถูกจับตัวไป”

เนตรวงแหวนคาคาชิ สบถ“งานเข้าล่ะงานนี้”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น