Fic Naruto Angel heart หัวใจนางฟ้า

ตอนที่ 7 : บทที่5 ประจันหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

ซาสึเกะเกะรอยของอิทาจิมาจนถึงแหล่งกบดาน ที่เป็นบ้านปูนหลังเล็กๆ

“ไง น้องชาย ตามหาใครอยู่รึ”ซาสึเกะหันไปทางต้นเสียงก็พบอิทาจิที่ยืนอยู่บนต้นไม้ใหญ่

“แก เจอตัวสักทีนะ”เด็กหนุ่มชักดาบประจำกายออกมา

อิทาจินำบางสิ่งออกมาด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม”ใช่ เด็กคนนี้รึเปล่า”

ตาของซาสึเกะเบิกกว้าง สิ่งที่อิทาจินำออกมาคือศีรษะของซากุระ ที่เหมือนเพิ่งถูกตัดมาหมาดๆ

“พี่ยกให้นะน้องชาย ส่วนตัวของเด็กคนนั้น พี่คงต้องเอาไปให้พวกโคโนฮะแล้วล่ะนะ ไปล่ะ”ว่าแล้วก็โยนศีรษะใส่มือของน้องชายทันทีแล้วหนีไปอีกทาง

ซาสึเกะเพ่งมองสิ่งที่อยู่ในมือนั้นปรากฏว่าไม่ใช่ศีรษะของซากุระหากแต่เป็นก้อนหินก็เท่านั้น”แก!!

เด็กหนุ่มเร่งสปีดตามไป

อิทาจิที่กำลังหนีถ่วงเวลานั้นอย่างน้อยก็พอซื้อเวลาให้เด็กคนนั้นได้

อีกด้าน

ซาโซริที่พาซากุระหนีอยู่นั้นนึกห่วง?อิทาจิที่ต้องมาสู้กับน้องชาย ซากุระที่วิ่งตามมานั้นเอ่ยถาม”นี่ๆซาโซริ พี่อิทาจิจะตามมาทันไหม”

“ไม่รู้เว้ย! ถ้าโอโรจิมารุได้ตัวเธอไป แสงอุสาเราจะลำบาก”

เด็กสาวหยุดวิ่งทันที”ไปช่วยพี่อิทาจิกัน”

“ว่าไงนะ”

อีกด้าน

พวกนารูโตะที่กำลังเดินทางไปยังท่าเรืออามิกินั้น ทั้งหมดเริ่มรู้สึกว่าเดินวนอยู่กับที่

“เดี๋ยวก่อนนารูโตะ”คิบะตะโกน

“อะไรกัน คิบะ”

“ชั้นรู้สึกว่าเราวนอยู่กับที่ พวกนายคิดว่างั้นมั้ย”

จิไรยะที่เงียบอยู่นั้นมองไปรอบๆ”จริงด้วย”คาถาลวงตารึว่าแล้วนินจาในตำนานก็ประสานอิน

คลาย

บ้าน่าไม่ใช่คาถาลวงตา และมันคืออะไร

ควันสีชมพูหวานก็ลอยมา

“แย่แล้วอุดจมูก ระ”คิบะที่ประสาทรับกลิ่นไวนั้นสลบไปก่อนตามมาด้วยอากามารุ

ที่เหลือนั้นอุดจมูกได้ทัน

ฉับพลันก็ปรากฏร่างของหญิงสาวแสนสวยในชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาว สวมหน้ากากกันแก๊สไว้”แย่จัง"ร่างนั้นค่อยๆถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าอันงดงามเข้ากับผมสีเงินตัดสั้นตาสีทับทิม

ยามาโตะเอ่ยถาม“เธอคือ

“บลังก้าพอดีว่าพวกเธอน่ะมีค่าแค่เป็นตัวประกันก็เท่านั้น”ใบหน้านั้นแย้มยิ้ม”หลับให้สบายล่ะ”ร่างของบลังก้าก็กลายเป็นควันสีชมพูทำให้พวกนารูโตะโดนวันยาสลบเข้าเต็มๆ

บลังก้าออกมาจากหลังต้นไม้พลางถอดหน้ากากกันแก๊สหันไปสั่งชายชุดดำที่ยืนอยู่ข้างหลังตน”เอาตัวพวกมันไป”

ชายชุดดำหลายสิบคนก็มาแบกร่างของพวกนารูโตะไป

บลังก้าแย้มยิ้มอย่างยินดี”หึหึหึ แผนสำเร็จไปหนึ่งขั้นแล้ว ไม่ว่ายังไง เธอก็ต้องร่วมมือกับอยู่ดี ไอรีน”

ด้านอิทาจิที่ใช้ตัวเองล่อน้องชายให้มาอีกทางจนไกลแล้ว

“จะหนีไปไหน”ซาสึเกะซัดดาวกระจายมาดักหน้าเค้า อิทาจิยิ้มน้อยๆแล้วหันไปประจันหน้ากับน้องชาย

ซากุระหวังว่าเธอคงจะหนีไปไกลแล้วสายตาของเค้าเหลือบไปเห็นซาโซริกับซากุระที่แอบตามมาไอ้บ้านี่ ตามมาทำไม

ซาโซริจึงส่งกระแสจิตไปก็ยัยเด็กนี่รั้นจะตามมาช่วยแกน่ะสิว้อยชัดไหม!...

ซาโซริกับซากุระที่ตามมาทันแล้วนั้น ไม่รู้จะเข้าไปช่วยได้ยังไงกัน เพราะอีกฝ่ายเป็นถึงนินจาอุจิวะ ซากุระนึกบางอย่างออก

“ซาโซริ นายใช้ชั้นเป็นหุ่นไปสู้กับซาสึเกะคุงสิ”

“หมายความว่า”

“ชั้นจะปิดตาสู้ แค่นี้คาถาลวงตาของเค้าก็ใช้การไม่ได้แล้ว ส่วนนายช่วยเป็นตาให้ชั้นได้ไหมล่ะ”

นินจาผมแดงพินิจอยู่นาน”ตกลง”

ในขณะที่ซาสึเกะกับอิทาจิกำลังต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย ซากุระที่ใช้กระบังหน้าผากผูกปิดตาไว้ก็พุ่งเข้ามาขวาง

“ซากุระ!/นี่เธอ”

เด็กสาวหันไปทางซาสึเกะทันที

อิทาจิคิดในใจฉลาดมาก ที่ปิดตา

ซาโซริส่งกระแสจิตให้อิทาจิทันทีอิทาจิถอยมาซะ

อิทาจิจึงถอยทันที

“คิดจะหนีเหรอ!”ยังไม่ทันที่ซาสึเกะจะตามไปก็โดนซากุระเข้าขวาง”ถอยไปซะชั้นไม่อยากทำร้ายเธอ”

หากแต่ซากุระนั้นกลับพุ่งปล่อยหมัดใส่โดยไม่ฟังเสียง ทำให้ซาสึเกะทำได้แต่หลบหากโดนเข้าไปล่ะก็

ในใจของซากุระนั้นหากโดนสักหมัดล่ะก็

ต้องแย่แน่!...

ต้องถ่วงเวลาได้แน่

ซาสึเกะจึงใช้เนตรวงแหวนก็พบด้ายจักระที่เชื่อมอยู่ข้างหลังของร่างบางโดนควบคุมเหรอ ไม่สิ! เป็นความตั้งใจของยัยนั่นเหรอ”หึ ยังฉลาดเป็นกรดตามเคยนะ” การที่ปิดตาแล้วสู้กับเค้านั้นเพื่อที่จะป้องกันอ่านจันทรา แล้วให้นินจาอีกคนที่ใช้วิชาหุ่นเชิดเป็นตาให้ เมื่อคิดได้ซาสึเกะจึงชักดาบของตนออกมาหมายจะฟันร่างบางโดยที่เค้าได้ลืมบางอย่างที่สำคัญไป

ซาโซริที่ควบคุมซากุระอยู่สบถ”บ้าจริง”ว่าแล้วก็บังคับให้ร่างของเด็กสาวหลบวิถีดาบได้ทันหวุดหวิด

ยัยเด็กบ้าใช่พลังของแกสิ

สำหรับซากุระนั้นยิ้มในใจ ความจริงเธอแกล้งหลบดาบแบบเฉียดฉิวเพื่อให้ซาสึเกะตายใจ ในตอนนี้เธอสามารถสัมผัสคลื่นแม่เหล็กจากดาบที่อีกฝ่ายถือ เมื่อดาบจะฟันโดนตัว

ป้องกัน

ดาบยาวที่กำลังจะฟันโดนตัวของเด็กสาวนั้นกลับงอ แรงฟันดาบสะท้อนกลับ ทำให้ร่างสูงกระเด็นไปไกล สร้างความแปลกใจให้กับซาสึเกะ อิทาจิและซาโซริมาก

ปีศาจเหรอ

จากนั้นหมัดของร่างบางได้โดนเข้าที่ตัวของซาสึเกะตัวไปกระแทกต้นไม้เต็มแรง

ซาโซริได้จังหวะรีบดึงตัวของเด็กสาวออกมาทันที  ซาสึเกะฝืนกายใช้ตัดสายฟ้าแปลงรูปให้เป็นดาบ

ซากุระรู้สึกถึงคลื่นสายฟ้า  ซาโซริพยายามที่จะดึงตัวหากแต่ช้าไปดาบสายฟ้าได้แทงทะลุไหล่ขวาที่แผลเดิมยังไม่หาย

ความเจ็บปวดได้แล่นเข้าสู่ร่างกายของหล่อน เด็กสาวกรีดร้องอย่างทรมาน

”กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!

เสียงกรีดร้องนั้นทำให้พวกนารูโตะที่ถูกจับฟื้น

นารูโตะลืมตาตื่น”ซากุระจัง!”เด็กหนุ่มมองซ้ายแลขวาก็พบว่าอยู่ในห้องขังสี่เหลี่ยม พอเด็กหนุ่มเห็นช่องว่าง วิ่งออกไปหากแต่”บ้าจริง กำแพง”

“คิก คิก คิก คิก คิก คิก ทำไปก็ไร้ประโยชน์ เจ็บตัวเปล่าๆ” เบื้องหน้าของนารูโตะคือหญิงสาวนาม บลังก้าที่พวกตนเพิ่งเจอมาหมาดๆ

“นี่เธอ”

“จุ๊ จุ๊ จุ๊ ชั้นมีอะไรให้นายดูด้วยนะ”พอบลังก้าดีดนิ้ว ภาพก็ปรากฏขึ้นบนจอทีวีขนาดใหญ่ เป็นภาพของซากุระที่นอนไม่ได้สติ เลือดไหลนอง เบื้องหน้าคือซาสึเกะที่เพิ่งต่อสู้มาหมาดๆ

อีกด้าน

ซาสึเกะที่เห็นซากุระแน่นิ่งไปแล้ว ไม่น่าจะถึงตาย เพราะเค้ารับรู้ถึงลมหายใจที่โรยรินของร่างบาง

“ขี้ขลาด ให้ผู้หญิงออกมาปกป้อง แกเป็นลูกผู้ชายรึเปล่า อิทาจิ”

อิทาจินึกอยากจะไปช่วยหากแต่ซาโซริห้ามไว้”แกจะให้เด็กนั่นเจ็บตัวฟรีๆเหรอ”

ซากุระที่ตอนนี้เจ็บทั้งกายและใจทำได้แต่ภาวนา พี่อิทาจิ หนีไปเถอะ หนูไม่อยากให้ซาสึเกะต้องมีบาป หนีไป หนีไปซะ อย่าได้สนใจหนูเลย

เสียงเปียโนที่ดังแว่วมา ทำให้อุจิวะหนุ่มหันไปหาที่มาของเสียง แต่ก็ไม่พบ

เสียงเปียโนที่ดังมา ทำให้เกิดภาพในหัวของเด็กสาวที่นอนหายใจรวยระริน  ภาพนั้น คือชายร่างสูงสง่าที่เธอแสนจะคุ้นเคย รอยยิ้มที่ส่งมาให้นั้น...

“พ่อ”เด็กสาวเอ่ยเสียงแผ่ว ซาสึเกะหันมา เมื่อเห็นร่างที่นอนหายใจรอยระรินเอ่ยออกมาเป็นภาษาอื่นที่ไม่รู้จัก

“พ่อคอยปกป้องหนูตลอดสินะ” ร่างที่นอนอยู่ค่อยๆลุกขึ้น เลือดก็ยังไหลอยู่ ในขณะที่ภายในใจกำลังเธอกำลังจะจมสู่ความมืด”ใช่แล้ว คุณพ่อ คอยปกป้องหนูตลอดเวลาสินะคะ”ผ้าที่พันตา เด็กสาวไว้ก็หลุดออก ในใจของเธอที่กำลังจมสู่ความมืดก็มีมือปริศนาฉุดเธอให้จมลงไป

ดวงตาคู่งามนั้นเบิกกว้าง สีมรกตนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกับราวเลือดที่ฉายแวววิปริต รอยยิ้มนั้นแสยะกว้าง”ใช่แล้ว หนูต้องฆ่า เจ้าสวะนั่นสินะคะ มันทำให้หนูต้องเลือดออก หนูต้องฆ่ามัน ฆ่ามัน สินะ”

ซาสึเกะเห็นแบบนั้นถึงกับผวามันไม่ต่างจากตอนที่เธอคลุ้มคลั่ง เค้ารีบชักดาวกระจายออกมา

ดาวกระจายที่ซัดมากระเด็นไปอีกทาง “แกคิดจะทำอะไรชั้นเหรอ เจ้าสวะ”ในตอนนี้สติของเด็กสาวหลุดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เด็กหนุ่มพูดไม่ออก เด็กสาวหยิบดาบที่งอขึ้นมาแล้วสะบัดทีหนึ่ง ทำให้ดาบที่งอกลับมาตรงตามเดิม

“ไม่ต้องกลัวหรอกนะ ชั้นไม่เผาแกหรอก แต่ชั้นน่ะ”รอยยิ้มอันแสนน่ากลัวก็แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มที่ไร้เดียงสาผิดกับคำพูด”จะสับแกเป็นชิ้นๆ ให้แหลกเหลวเป็นเศษเนื้อ เอาให้วงศาคณาญาติจำแกไม่ได้เลยยังไงล่ะ!!

ยังไม่ทันตั้งตัว ซากุระจับซาสึเกะกดกระแทกพื้นด้วยมือข้างเดียว “ฮิ ฮิ ฮิ ฮิ ฮิ “ดาบยาวในมือบางปักลงบนไหล่ขวาเต็มแรงจนทะลุ

“อ๊ากกกกกกกก!

ซากุระบีบปากของอีกฝ่ายเต็มแรง จนกรามแทบหัก”ร้องอีกร้องอีก ให้ชั้นได้ฟังเสียงของแกหน่อยซี”เด็กสาวฉีกยิ้มหวาน“เอาล่ะ จะจัดการตัดส่วนไหนก่อนดีนะ”ว่าแล้วร่างบางก็ปล่อยมือออกแล้วยืนขึ้น จากนั้นก็ดึงดาบออกจากไหล่ขวาอย่างไร้ความปรานี

เสียงร้องเพราะความเจ็บปวดของซาสึเกะ ทำให้อิทาจิทนไม่ได้ต้องออกมาปกป้องน้องชาย”นี่ เธอ หยุดเถอะน่า”

เด็กสาวหันควับ อิทาจิรู้ทันทีว่า ซากุระไม่ใช่คนเดิม “ว่าไง แกอยากโดนย่างสด มากๆเลยสินะ”

ในมือนั้นก็ปรากฏเพลิงสีดำขึ้น”แกบังอาจขัดความสำราญของชั้น ตายซะ!!” เพลิงในมือนั้นพุ่งเข้าหา อิทาจิทันที

ซาสึเกะรวบรวมแรงเข้าไปผลักอิทาจิให้พ้นวิถีของเปลวเพลิงได้ทันเวลา”คนที่จะฆ่าแกได้มีแต่ชั้นเท่านั้น”

ร่างบางหยุดเปลวเพลิงพลางอมยิ้ม ราวกับเด็กน้อยที่กำลังดูการ์ตูนสนุก “หึหึหึ ฮ่าๆๆๆ พวกมนุษย์อย่างพวกแกเนี่ยสร้างความแปลกใจให้กับชั้นจริงๆนะ สายสัมพันธ์พี่น้องยังไงก็ตัดไม่ขาด”ร่างบางกอดอกสายตาที่มองมาที่สองพี่น้องอุจิวะนั้นคือสายตาที่สมเพชเวทนา”จากข้อมูลในหัว นังเด็กนี่ พวกแกเป็นพี่น้องแท้ๆที่จะฆ่ากันเอง นังนี่มันก็แม่พระจริงๆเลยน้า ไม่อยากให้คุณน้องชายมีบาปที่จะฆ่าพี่ชายตัวเอง เลยจะมาขวางไว้ ตลกสิ้นดี แต่ก็ต้องขอบใจพวกแกน่ะนะ ที่ทำให้ชั้นได้ออกมา เอางี้ขี้เกียจฆ่าพวกแกแล้ว“

เพลิงสีดำแปรสภาพเป็นบัลลังก์ขนาดใหญ่ และเพลิงสีดำอีกส่วนก็รายล้อมสองพี่น้องอุจิวะไว้ต่างเวที”ให้พวกแกฆ่ากันเองดีไหมล่ะ ถ้าคนไหนรอดชั้นจะปล่อยมันไป ดีไหม”

ซาสึเกะหันไปถาม”ตอนนี้เธอคือใครกันแน่”

“เนโม่”หลังจากที่แนะนำตัวเสร็จ เนโม่ ก็นั่งไขว่ห้าง”เอาซี่พวกแกอยากจะฆ่ากันไม่ใช่รึไง เอาเลย ชั้นอยากจะเห็นเต็มแก่แล้ว” หญิงสาวกลับรู้สึกถึงบางอย่างที่กำลังมาจึงชะงักไปเล็กน้อย

ทางด้านซาโซริ

ที่ตอนนี้ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี “ขืนไปช่วยตอนนี้มีหวังโดนย่างสดแน่

ใช้อาวุธอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าไปก็ไม่ได้ ยัยเด็กนั่นยังมีพลังอะไรอยู่อีกนะ

เนโม่อมยิ้มรอดูสองพี่น้องที่กำลังจะเตรียมฟาดฟันกัน เนโม่หลับตาลง แล้วเข้าไปในจิตใจ กายจิตของเธอนั้นหาใช่เด็กสาวผมสีชมพูหวาน หากแต่เป็นสาวผมดำยาวในชุดสีดำ”คิ คิ คิ เจ้าหญิงยังคงอยู่ดี ต่อให้สิ่งนั้นมาถึง หล่อนก็ไม่มีวันตื่นหรอก

พอเธอลืมตาก็พบว่า สองพี่น้องยังคงหยั่งเชิงกันอยู่ เธอเริ่มรู้สึกรำคาญ”ชิ! ตัดเยื่อยังเหลือใย”

เปลวเพลิงค่อยๆแปรเปลี่ยน เนโม่เอ่ยอย่างขัดใจ”น่าเบื่อ น่าเบื่อๆ จัดการเผาเป็นตอตะโกดีกว่า”

อิทาจิไม่อยากให้น้องชายต้องมาตาย และก็ไม่อยากให้เด็กสาวต้องมามือเปื้อนเลือดด้วย เธอไร้เดียงสาเกินไป เค้าจึงตะโกนไป”ซากุระ ได้ยินไหม ชั้นรู้นะว่าเธอหลับอยู่ ตื่นขึ้นมาสิ อย่าให้คนอื่นมาควบคุมเธอสิ!

“หนวกหูจริง...”เปลวเพลิงในมือของเด็กสาวแปรเปลี่ยนเป็นหอกยาวสีดำ”แบบนี้รวดเดียวจบ และไม่เหลือซากแน่!

หอกในมือถูกขวางออกไป

อิทาจิตัวชาเค้ากลัวกลัวเหลือเกิน เวลานั้นราวกับหยุดหมุน

ส่วนซาสึเกะนั้นทำอะไรไม่ถูก ร่างกายนิ่งราวกับถูกสาป

หากแต่

“หยุดนะ!!” เสียงหวานดังขึ้นในใจของเนโม่

หอกสีดำหยุกดชะงักทันที ก่อนจะสลายไป

อิทาจิเห็นว่าวิธีเรียกสติได้ผลจึงตะโกนต่อไป”ซากุระ เธอได้ยินชั้นไหม กลับมาเถอะ!

เด็กสาวกำลังต่อสู้กับตัวเองอยู่ แต่เพลิงสีดำก็ไม่จางหายไป ยังคงลุกโชน

สองอุวิจะทำได้แต่นิ่ง ไม่กล้าขยับ

ทางด้านนารูโตะ ที่เฝ้าดูเหตุการณ์อยู่อีกที่ นึกแปลกใจที่เพื่อนสาวของเค้าฟังคนอื่น

“ทำไม...

บลังก้าเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งขรึมจึงอธิบาย”จะบอกให้เป็นบุญหัวนะ  ไม่ต้องแปลกใจ ที่ยัยนั่นสามารถต่อต้านได้ ก็เพราะ พลังในตัวมันฟื้นขึ้นมาแล้ว จึงมีพลังที่จะสามารถต่อต้านจิตมืดได้ ต่างจากตอนที่พวกนายเห็นเป็นครั้งแรกที่ พลังยังถูกผนึกไว้นานจนต่อต้านตัวเอง เสียงของไอ้หน้าเหี่ยวนั่นเป็นแค่ตัวกระตุ้นเท่านั้น ไม่ได้มีอิทธิพลอะไร  แต่ที่มีอิทธิพลจริงๆเป็นจิตใจทีมี ความเชื่อมั่นอันแรงกล้าของเจ้าตัวต่างหาก” สีหน้าของหญิงสาวเหยียดยิ้ม”โชคดีของพวกแกนะที่ นังนั่นยังเป็นมนุษย์อยู่ แต่ก็อีกไม่นานหรอก

นารูโตะทุบกำแพงพลางถาม”งั้นพวกแกจับพวกเรามาทำไม”

“บอกตามตรงนะก็เพราะมันยังเป็นมนุษย์อยู่ยังไงล่ะ เราเลยต้องจับพวกแกมาเป็นตัวประกัน เพื่อที่จะให้ยัยนั่นเข้าพวกด้วยน่ะนะ อย่าคิดมาก”เด็กสาวยักไหล่อย่างสบายอารมณ์”ถ้าพวกแกหมดประโยชน์เมื่อไหร่ เราก็กำจัดพวกแกเมื่อนั้น ไม่ปล่อยให้อยู่เปลืองออกซิเจนบนโลกหรอก มาดูโชว์ต่อเถอะ ว่า เจ้าหญิงจะสามารถสู้กับปีศาจในใจของตัวเองได้ไหม”

กลับมาทางซากุระที่กำลังต่อสู้กับจิตใจของตัวเอง

ในใจของเธอพยายามจะดึงหญิงสาวผมดำออกมาจากทางแสงสว่าง”ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!ยัยบ้า!!

สาวผมดำโต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้”หนวกหูนังเด็กบ๊อง!!แกอยู่มาตั้งสิบปีแล้ว ขอชั้นสูดอากาศบ้างสิยะ!!

“สูดอากาศบ้านเธอสิยะ!!นี่มันร่างกายชั้น ของชั้นๆๆออกมาเดี๋ยวนี้!!!!!!!!

ซากุระไม่รู้ตัวการที่เธอทะเลาะกับสาวผมดำในจิตใจจะแสดงออกมาทางร่างกายโดยที่เธอทำท่าเหมือนปวดหัว สองมือกุมศีรษะ ใบหน้าแสดงถึงความเจ็บปวด

อิทาจิรู้สึกว่า เด็กสาวกำลังต่อสู้กับตัวเอง จึงเข้าไปหมายจะช่วย

เด็กสาวเริ่มกรีดร้อง”ม่ายยยยยยยย!!อย่านะ อย่า ชั้นไม่อยากกลับไปที่นั่น!!!

แต่แล้วทุกคนก็รู้สึกถึงบางอย่างที่พุ่งมา พอสองอุจิวะหันไป ก็เห็นแสงที่พุ่งมาอย่างรวดเร็วราวกับดาวหาง มันได้ทะลุเข้าที่ตาขวาของซากุระไป

ไร้ซึ่งเสียงกรีดร้อง มีแต่หยาดโลหิตที่ทะลักออกมาพร้อมกับร่างที่ล้มลง

นารูโตะที่เฝ้าดูอยู่ช็อค ในขณะที่บลังก้าสบถอย่างขัดใจ ในใจของสาวผมเงินคิดทำไมถึงได้ใช้ลองกีนุสล่ะ แบบนี้ยัยนั่นก็ใช้พลังได้แค่ 50%เองนะ...”ทำบ้าอะไรน่ะ”

บลังก้าก็จัดการปิดจอมอนิเตอร์ แล้วออกจากห้อง พอจะไปถึงประตูก็หันกลับมา”วางใจได้ นังนั่นมันไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอก ก็แค่หลับไปเท่านั้น”

นารูโตะโวย”แบบนี้เหรอที่เรียกว่าหลับน่ะ!

“ขอโทษด้วย ตอนนี้ชั้นไม่มีเวลามาต่อล้อต่อเถียงกับแกหรอก จงอยู่นิ่งๆไว้จะดีกว่า “ จากนั้นหญิงสาวก็หันไปสั่งกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง”เฝ้าไว้ให้ดี”

ทางด้านอเล็กซ์ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วแสง เด็กหนุ่มได้หยุดชะงัก

“เมื่อกี้นี่มัน ลองกีนุส”ระยะไกลขนาดนั้นเจ้านั่นยังสามารถใช้ลองกีนุสได้ พลังเยอะอะไรขนาดนี้

“ต้องรีบแล้ว”

กลับมาทางด้านอิทาจิ

ตัวเค้ารีบไปหาร่างที่สลบอยู่หากแต่

“พลั่ก!”ร่างของอิทาจิเซล้มไป ซาสึเกะเข้ามาประจันหน้า”แกไม่ต้องยุ่ง”

พอซาสึเกะจะเข้าไปหาร่างที่สลบอยู่ก็

เปรี๊ยะๆๆ

“อ๊ากกกกกกก!”กระแสไฟฟ้าได้เข้าจู่โจมซาสึเกะจนล้ม

เสียงปริศนาได้ดังขึ้น”ไม่ได้เจอกันนานนะ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น